Philip Frederik Laurens Sigar, overleden in 1946 te Den Haag, werd geboren in 1885 te Langoan, Tondano bij Menado. Zijn vader Philip Roeland Sigar had net als diens vader ambtelijke en bestuurlijke functies bij het gouvernement. Wat je vaker zag bij Minahassafamilies: middenklasse, christelijk, ambtelijk en bestuurlijk. Philip was gouvernementsambtenaar in oa de functies gewestelijk secretaris van Menado en administrateur provinciale secretarie West-Java. In 1939 plaatst hij vanuit Amsterdam ( aldaar enkele jaren wonend) een rouwadvertentie voor zijn moeder Theresia Petronella Adriana Alling (1864 Menado-1939 Batavia). Te Menado in 1911 huwde Philip met…..
Cornelie Emilie Maengkom, geboren 1888 in Menado, overleden te Den Haag dd juli 1946, vier maanden voor Philips verscheiden. Dochter van Anthoinetta Emelie Tambahan (1864-1894) en Jan Eduard Maengkom (1861 Tondano -1927) in 1891 klerk vd controleur in Tondano;; 1899-1916 deurwaarder, agent weeskamer in Tondano;; 1918 districtshoofd Tondano Tooliang (hoekoem besar). Cornelie zou 9 kinderen van Philip Sigar baren. Allen in de regio Menado. Hun dochter Dora Maria had een zoon die schoonzoon werd van president Suharto. Een van de andere kinderen was….
Frederika Sigar, geboren in 1924 te Menado, overleden 1977 in Amstelveen en bijgelegd in dit graf te Den Haag. Ze studeerde af van de MULO te Den Haag in 1941, diploma stenografie Engels in 1970. Ze kreeg 5 kinderen en ze bleef Indonesiër tot 1971, tot Nederlander genaturaliseerd samen met haar man August Frans Ompi (1918 Menado – 1999 Amsterdam), die volgde HBS en rechtshogeschool te Java voor 1940. Werd in 1950 Indonesisch diplomaat te New York en er is een verhaal dat hij aldaar van de Indonesische ambassade 300.000 dollar had gestolen in 1960. Frederika, Frans en de kinderen waren nog even in Duitsland wonend en vestigden zich definitief in Nederland. Gehuwd in 1949 en gescheiden in 1971.
Mensen keerden terug uit Indië. Europa was deels een geboorteland. Voor velen uit Indië was Europa niet het land waar ze geboren en getogen waren. Een opmerkelijk aantal koos de ambtelijke stad Den Haag voor definitieve vestiging. Ze overleden daar en werden in de aarde gelegd, ondermeer te begraafplaats Oud Eikenduinen.
De nabestaanden van het overleden model Ivana Smit kunnen doorgaan met hun rechtszaak tegen de Maleisische politie en de overheid. Het gerechtshof in het Aziatische land verwierp pogingen van de autoriteiten om een civiel proces te blokkeren. Het was woensdag precies vijf jaar geleden dat de 18-jarige Nederlandse op raadselachtige wijze van de twintigste verdieping van een flat in de hoofdstad Kuala Lumpur naar beneden stortte. Telegraaf.nl
Zie deze video van rtl-boulevard
Het verhaal van Jessica Maengkom-Hiraki
“Wij Hiraki’s werden gezien als Japanners, als vijand en daarom zat er weinig anders op dan naar Nederland te gaan,” vertelt Jessica Maengkom-Hiraki (Semarang, 40). De familie Hiraki is een Japans-Indische familie die met de oorlog niets te maken had maar er wel slachtoffer van werd.
Het Indië van de jaren dertig was een sterk internationale samenleving. Uit alle uithoeken van de wereld kwamen mensen naar de archipel om er hun geluk te beproeven. Zo ook de grootvader van Jessica, heer Hiraki. Al gaat over hem het verhaal dat hij in Japan de verkeerde boot had genomen en eigenlijk niet in Soerabaja maar in Shanghai carrière had willen maken. Verkeerde boot of niet, de oude Hiraki werd in Soerabaja verliefd op een Javaanse en ze kregen kinderen.
Die kinderen bezochten de Europese school en leerden geen Japans, wel vlekkeloos Maleis en Nederlands. Maar met de Japanse aanval op Pearl Harbour veranderde alles. Alle Japanners die aanwezig waren in Indië werden ineens tot vijand verklaard, gevangen genomen en per boot naar Australië gebracht. Toen Japan op 15 augustus 1945 capituleerde was de vraag wat ze met deze groep mensen moesten doen. Zonder ook maar iets te vragen werden ze in een boot met bestemming Japan gezet. Daar in dat verwoestte land volgde een aantal moeilijke jaren want die Japanners zagen de familie Hiraki helemaal niet als landgenoten Huizen van Aankomst
Versterking Indisch en Moluks immaterieel erfgoed in Nederland is een programma van vfonds met steun van het ministerie van VWS. — Doe een aanvraag Deze regeling is speciaal bedoeld om het immaterieel erfgoed van de Indische, Molukse en Papoea gemeenschappen in Nederland zichtbaarder te maken, te versterken, over te dragen, te behouden ofwel te borgen.
Daarbij gaat het niet over tastbare dingen zoals objecten in een museum, maar over levend erfgoed zoals rituelen, vieringen, sociale tradities, eetgewoonten, symboliek of een bijzonder ambacht. Allemaal dingen die plaatsvinden in een bepaalde gemeenschap, bij iemand thuis of tijdens bijeenkomsten in een vereniging. Erfgoed dat met de tijd mee kan veranderen.
Heb jij een goed idee om immaterieel erfgoed door te geven? Dan kun je hiervoor een aanvraag indienen bij vfonds. Op de pagina ‘Aanvraag doen’ vind je alle inhoudelijke toelichting, uitleg van de deelregelingen en de voorwaarden. Om je zo goed mogelijk op weg te helpen, maken wij gebruik van een zogenaamde ‘quickscan’. Door deze in te vullen ontdek je of je in aanmerking komt voor een bijdrage. Zo ja, dan kun je direct een account aanmaken om toegang te krijgen tot het aanvraagformulier. De regeling treedt in werking vanaf 1 december 2022 en loopt tot en met 30 juni 2024. Indisch en Moluks immaterieel erfgoed
Door Bert Immerzeel
Een paar maanden geleden bracht ik een bezoek aan een ex-collega van me. Ze had me jaren geleden, toen ik in het ziekenhuis lag in verband met hartproblemen, een kaart gestuurd met een uitgebreide handgeschreven groet. Ik wilde haar graag daarvoor, ook handgeschreven, bedanken, maar kón dat niet. Een mailtje sturen ging niet – ze deed niet aan mail – en door mijn fysieke problemen is mijn handschrift belabberd geworden. Later, dacht ik, wordt dat beter en stuur ik haar alsnog een kaartje. Maar ja, zoals zo vaak, later wordt nóg later, en nog heel veel later Java Post
De slavernij en slavenhandel waren in de Nederlandse gebieden in voormalig Oost-Indië groter van omvang dan in de Nederlandse koloniën in de West, zeggen historici en onderzoekers. Toch zijn de geplande erkenning en excuses vooral gericht op het slavernijverleden in Suriname en het Caribisch gebied.
“Dat de Surinaamse en de Caribisch-Nederlandse gemeenschap meer uitgesproken is, betekent niet dat de omvang van slavernij in de Oost verbloemd moet worden”, zegt Reggie Baay, een schrijver en onderzoeker van Indische afkomst, die veel heeft geschreven over het voormalige Nederlands-Indië.
Donderdag spreekt minister-president Mark Rutte op het Catshuis met betrokken organisaties over onder meer het uitspreken van de excuses op 19 december. Meerdere genodigden overwegen niet te gaan. Baay is uitgenodigd, maar gaat niet. “Het is alleen voor de bühne. Het slavernijverleden in Oost-Indië is tot nu toe niet serieus meegenomen door het kabinet.” NOS
In Den Haag waren er twee Indonesische studentenverenigingen die een cruciale basis vormen voor het verzet tegen de Duitse bezetter, waarin niet alleen jonge mannen maar ook jonge vrouwen actief waren. ‘Eerst Nederland, dan Indonesië bevrijden’ was de gedachte onder de studentenverenigingen. Historiek
Het onderzoek wordt uitgevoerd aan de Universiteit Leiden en staat onder leiding van oud-hoogleraar koloniale geschiedenis Gert Oostindie. In 2006 publiceerde hij al eens een boek over de historische rol van het Huis Oranje-Nassau in de koloniale geschiedenis, getiteld De parels en de kroon. Andere betrokkenen bij het onderzoek zijn historicus Esther Captain, mensenrechtendeskundige Kathleen Ferrier en Henk te Velde, hoogleraar Nederlandse geschiedenis historiek.net
Het Indonesische parlement heeft wetgeving aangenomen waarmee onder meer overspel en seks buiten het huwelijk strafbaar worden gesteld. Straffen op buitenechtelijke seks bijvoorbeeld kunnen oplopen tot een jaar celstraf. NOS
** Volkskrant: Afgelopen jaren werd er ongeveer 1 miljoen hectare oerwoud omgehakt in Papoea. Vrouwen willen de ontbossing een halt toeroepen en zoeken in Europa steun voor hun strijd. ** hln.be :Indonesië opnieuw opgeschrikt door aardbeving: Bali en Java beven, geen slachtoffers. ** marketscreener: Indonesië verwacht eind 2022 een inflatie van 5,34%-5,5%
Chinezen uit Indonesië van Patricia Tjiook-Liem
Voor de economische doelen van de VOC en de koloniale overheid in de Indonesische archipel waren de Chinezen van meet af aan onmisbaar. Hun rol in de economie bleef door de eeuwen heen belangrijk. Nadat de Chinezen in de kolonie aan het begin van de twintigste eeuw gelijkheid wisten te verkrijgen en de voor hen discriminerende wettelijke regelingen werden opgeheven, moesten zij in de Indonesische Republiek opnieuw voor hun rechten vechten. Het bleek een moeizaam proces vol spanningen rondom kwesties van cultuur, etniciteit en nationaliteit. Recensie.
Voormoeders zijn helemaal hip, en daar zit iets goeds in.
De aandacht voor de vrouwen die lang minder tot niet zichtbaar zijn geweest.Dan hoop ik ook op werkelijke aandacht, in de diepte en in de breedte, zodat we de beste kans maken om voormoeders te leren kennen.
Dus geen idealisering met terugwerkende kracht.
Gif ingeven
De schrijfster Annie Foore publiceerde in Indische huwelijken (1887) het verhaal ‘Geketend’. Hierin vergiftigt Marie de man met wie ze samenwoont en met wie ze kinderen heeft. De reden: ze heeft gehoord dat Henri – zo heet hij – de kinderen van haar wil afnemen en naar Nederland sturen. Zij moet dan maar zien waar ze blijft. Marie beseft dat ze dan haar kinderen voor altijd kwijt zal zijn.Dus ze bedenkt een oplossing.Ze geeft Henri gif in. Niet zomaar gif, maar precies dat gif dat nodig is om een koorts te verwekken.Tijdens de koorts trouwt hij met Marie – dat heeft ze zo weten te regelen. Nu heeft ze wettelijke rechten. Indische Schrijfschool
Bezoek aan de erevelden in Jakarta. Deze week Indrukwekkend bezoek aan vijf van de zeven erevelden van de @ogsnl in Indonesië. Plekken waar zichtbaar is wat mensen elkaar kunnen aandoen. Toen en ook nu! Opdat wij nooit vergeten! pic.twitter.com/5yhy9WsXgB
Deuning, C.F. on 29th November’22
Canter Visscher, A.P.G. on 27th November’22
Claase, M.A. on 27th November’22
Anthonijsz, Th.C. on 26th November’22
Varkevisser, D.A. on 26th November’22
Graf van J.C. Boers on 24th November’22
Bakulan Cepogo Boyolali Muslim kerkhofje en voorheen prive kerkhofje enkele nazaten MARSHALL on 23rd November’22
Poel van de, P. on 23rd November’22
Metuk Bojolali on 22nd November’22
Ex begravenen van KLODJENGLOR Malang naar SUKUN Malang on 22nd November’22
Maagdenberg, F.V.R. & P.Ch. & Ibo on 21st November’22
Vlierden, van. J.C.G. on 21st November’22
Galestien. (Diverse personen). on 20th November’22
Schmied, J.Ch.F. on 20th November’22
Arends, A.M. on 20th November’22
Groeneveld, A.H. on 20th November’22
DORNIER 24K X-1 +3 maart 1942 Broome Australie. (van Persie en Piers) on 20th November’22
Dümpel, W on 19th November’22
Bergman, R.A.M. Prof.dr. on 18th November’22
Enkele Chinese begravenen. on 16th November’22
Op seks buiten het huwelijk komt in Indonesië een celstraf te staan van maximaal één jaar. Ook samenwonen voordat je het jawoord aan elkaar geeft wordt verboden. Het Indonesische parlement zal daar vermoedelijk nog deze maand nieuwe wetgeving voor aannemen. AD.nl ** Officiële WK 2022 wedstrijdbal: not made in Indonesia! In Indonesië wordt teleurgesteld gereageerd op het bericht. Eerder schreven Indonesische media vol trots over de herkomst van de officiële WK 2022 wedstrijdbal. indonesienu ** Indonesië wil de ontwikkelingsrechten veilen van het Widi-reservaat, een onbewoond natuurreservaat dat bestaat uit meer dan honderd eilandjes Indonesiënu ** Twee mannelijke Indonesische militairen zijn deze maand opgepakt omdat zij seks met elkaar hadden. De militaire rechtbank van de conservatieve Indonesische provincie Aceh veroordeelde de twee tot een gevangenisstraf van zeven maanden. NU.nl ** Voor échte Oranjekoorts moet je in Indonesië zijn. Zie de film : sportnieuws.nl
De kans is groot dat u vooral sambal oelek kent, maar de ‘sambal’-familie is veel omvangrijker dan dat. In Indonesië – waar deze pittige rode smaakmaker vandaan komt – heeft elke streek haar eigen soort. Sterker nog, van ‘oelek’ heeft daar nog nooit iemand gehoord. Hoe zit dat? De Standaard
Mail 1 Hallo mensen. Ik heb een verzameling +/- oude LP’s weg te geven met oa Indo Rock uit 70/90 wegens emigratie. Ipv weg te geven aan de kringloop. Wel zelf af te halen in Lansingerland/ Rotterdam asap. Groet
Mail 2 Hoi Boeroeng, Ik geef 28 januari a.s. om 14.00 in het volkstuincomplex de Rekere in Alkmaar een lezing over de verovering van de Banda Eilanden in 1621 door de V.O.C. om een handelsmonopolie op de nootmuskaat van Banda te verkrijgen. Zie: https://www.atvderekere.nl/site/winteractiviteiten/ groetjes, Rick van den Broeke
Mail 3 Hallo, Ik ben namens een familielid op zoek naar informatie/foto’s van Pieter Octavianus Putuhena. Hij is overleden in 1979 en had geen kinderen, hij is geboren op Oma, heeft op school gezeten op de K.E.S. in Soerabaja (plaatje) tussen 1933 en 1938 en is in 1938 vanuit Makassar uitgevaren op de SS Sirius als werktuigkundige… ik zie wel eens bijvoorbeeld klassenfotos voorbij komen, maar mijn zoektocht loopt een beetje vast. Ik hoop dat u me kunt helpen!
Sinds een aantal maanden ben ik voor mijn website op zoek naar Indo-Europese gerechten. Hiervoor heb ik met de hulp van o.a. de website Delper oude Indische kookboeken en woordenboeken gedownload en geraadpleegd. Maar ook Indo-Europese kookboeken, recepten en wetenschappelijke (1) artikelen uit Maleisië, Sri Lanka, Birma en India geraadpleegd.
Gisteren stuitte ik tijdens mijn zoektocht o.a. op de volgende informatie :
• De Portugezen in Azië gebruikten azijn om vlees langer houdbaar te maken. Dit typeerde hun gerechten. • Ze gebruikten boter, o.a. uit Thailand. • Ze vonden een manier om deeg te laten rijzen in de tropen. • Ze introduceerden gebak gemaakt van eieren, suiker en een rijsmiddel. • Ze creëerden alternatieven voor wijn, wat ze niet alleen overmatig dronken maar ook mee kookten. • Ze introduceerden het frituren. • Portugese nonnen in Azië hielden zich bezig met het maken van zoetigheden. • Ze vonden alternatieve granen om brood (pao) mee te maken rondom Macau. • Ze introduceerde vruchten, groenten en specerijen uit Amerika en Europa maar ook noten zoals cashewnoten en pinda’s. • Ze waren dominante spelers in de inter-Aziatische handel in van alles eetbaars. • Het werd hun aangemoedigd om relaties aan te gaan met lokale vrouwen. • Ook buiten de “kastelen” woonden Portugese handelaren en hun nageslacht. • Indo-Portugezen werkten als koks. • Na de val van het Portugees Aziatische rijk bleven de Portugezen in het gebied wonen en bleven ze handel drijven.
Het is daarom niet verwonderlijk dat er Portugese gerechten worden aangetroffen in oude Indische kookboeken zoals Laksa Portugees en Frikassee Portugees. Het lijkt mij niet onmogelijk dat een aanzienlijk deel van de recepten in oude kookboeken uit Batavia van Portugese oorsprong zijn, zeker wanneer er “tjoeka”, “mantega” en “anggoer“ in wordt gebruikt. Mijn conclusie tot zover is dat de Indische keuken niet simpelweg ontstaan is door Hollandse gerechten met lokale ingrediënten te maken of Indonesische gerechten te verhollandsen zoals sommigen beweren. Maar dat er een oudere keuken aan ten grondslag ligt: de Indo-Portugese keuken. Een keuken die grote invloed heeft gehad op Oostelijk en Zuidoostelijk Azië. Een keuken die niet zomaar ontstaan is maar door hard soms zelfs wetenschappelijk werk van Portugese en Indo-Portugese priesters, nonnen, wetenschappers, koks, handelslieden et cetera. Ik denk vanaf nu in ieder geval twee keer na voordat ik de azijn vervang door tamarinde of limoensap, of boter door olie in een oud recept omdat het niet authentiek aanvoelt. Azijn, boter en wijn zijn authentiek Indo-Europees. (1) A culinary history of the Portuguese Eurasians: the origins of Luso-Asian cuisine in the sixteenth and seventeenth centuries.
Mail: Er zijn misschien Indische mensen die mijn ouders, Claude (Boy) en Anita Belloni kennen of van hun gehoord hebben. Claude, ook Boy genoemd, is de jongste zoon van componist en violist Fred Belloni. Misschien zijn er ook mensen die geïnteresseerd zijn in het koloniale verleden in de Pacific. Ik heb een boek geschreven over het bewonderenswaardige levensverhaal van mijn vader Claude, zijn levensreis door Nederlands Indië, Japan, Nieuw-Guinea en Nederland. Het boek heet De zon in zijn ogen.
Vanwege de boeklancering nodig ik een ieder uit die interesse heeft deel te nemen aan de virtuele/online boekpresentatie. Het aantal plaatsen is beperkt. Bijgaand treft u de YouTube link aan voor de uitnodiging.
In grote steden wonen naar verhouding veel mensen met een buitenlandse herkomst. Van alle mensen met een Surinaamse of Marokkaanse herkomst woont iets minder dan de helft in één van de vier grote steden (Amsterdam, Rotterdam, Utrecht en Den Haag).
—
17 procent van de mensen met een Indonesische herkomst woont in één van de vier grote steden. Van de totale Nederlandse bevolking woont 14 procent in één van de vier grote steden. CBS
Charlotte Coenraad overleed te Den Haag in 1958. Ze was geboren in 1893 te Soerakarta. Dochter van de Javaanse vrouw Soemilah en de indo-europeaan Christoffel Eugenius Coenraad (1860 Salatiga -1910 Soerakarta), employée tabaksplantages. Stamouders Coenraad waren de Javaanse vrouw Sopia of Sophia en de opperchirurgijn Joseph Thomas Coenraad uit Brunn, Moravië. Hij arriveerde in 1753 te Java en werd lijfarts van Paku buono III, soesoehoenan van Soerakarta. Charlotte slaagde voor een coupeuse-examen in 1928, toen ze 15 jaar gehuwd was met Ernst spoorwegemployée Ferdinand Wiggers die 2 maanden later overleed. Geboren in 1890 te Saleier, zoon van Tjanting (ca 1869 Kediri -1930 Bandoeng) en Ferdinand Wiggers (1862 Batavia-1912 Batavia),redacteur Maleise dagbladen, schreef en vertaalde boeken naar Maleis. Charlotte hertrouwde in 1933 en scheidde in 1956 met de technisch PTT-ambtenaar… Ernest Ferdinand van der Hout (1901 Batavia-1978 Den Haag). zoon van Christina Margaretha Wiggers (1873 Batavia – 1953 Pangkal Pinang) en Eduard Constant Henry van der Hout (1866 Batavia -) 1929 Batavia), commies bij het gouvernement.
Mensen keerden terug uit Indië. Europa was deels een geboorteland. Voor velen uit Indië was Europa niet het land waar ze geboren en getogen waren. Een opmerkelijk aantal koos de ambtelijke stad Den Haag voor definitieve vestiging. Ze overleden daar en werden in de aarde gelegd, ondermeer te begraafplaats Oud Eikenduinen.
Zie ginds komt die kapal
Uit Spanje hij al
Hij bawa sint Nicolaas
… Die stap aan de wal
Hij seg ister koeda
Sado ister niet
Hij djalan sendiri
Alleen met zijn Piet.
Zijn knechtje ketawa
En kasih tabee
Jang nakal krijg poekoel
Jang manis kwee kwee
Ach goede Sint Nicolaas
Heb toch kasian
En seg tegen Pieter
Een beetje plan plan.
DialoogNJI:
Uitnodiging Symposium op 9 december in de CT kerk te Den Haag
Intergenerationele overdracht van trauma ten gevolge van oorlogsgeweld en morele verwonding
Geachte belangstellende,
Wij nodigen u uit voor ons symposium op vrijdag 9 december 2022. Dit vindt plaats van 10.00 uur tot 16:30 uur in de Christus Triumfatorkerk, Juliana van Stolberglaan 154 te Den Haag.
De voertaal zal voornamelijk Engels zijn. De presentaties van de gastsprekers uit Nederland, Japan en Indonesië zullen ook in het Nederlands en Japans beschikbaar zijn.
De effecten van de twee oorlogen in het voormalige Nederlands-Indië zijn nog steeds voelbaar: de oorlog met Japan (1942-1945), gevolgd door de strijd voor de Indonesische onafhankelijkheid (1945-1949). Velen van ons zijn geraakt door dit gewelddadig verleden, dat niet alleen de eerst-getroffenen van die oorlogen betreft, maar ook doorwerkt naar de volgende generaties. Dit geldt voor zowel Nederlandse, Indonesische en Japanse oorlogsgetroffenen en nazaten.
Reza Kartozen-Wong in Trouw :
Die vroege voorjaarsochtend in 2006 staat voor altijd in mijn geheugen gegrift. Op Schiphol, aan het einde van de slurf die mijn net uit Hongkong aangekomen vliegtuig met de aankomsthal verbond, spatte de Hollandse Droom die mij was beloofd in mijn gezicht uiteen.
Mijn vlucht werd opgewacht door norse douaniers die de paspoorten van mij en een stuk of tien andere reizigers innamen. We werden bij elkaar gedreven en moesten onder bewaking wachten tot de 747 de laatste passagier had uitgespuugd. Reza Kartozen-Wong in Trouw
Bron van de foto.
Er waren afgelopen weekend zo’n drieduizend Indonesische supporters van het Nederlands elftal aanwezig bij het zogeheten ‘Oranje Indonesië Festival’ in hoofdstad Jakarta. Sommige Indonesiërs zijn niet blij met deze landgenoten. Bij het festijn, dat werd georganiseerd door de KNVB, konden Indonesische Oranje-liefhebbers de WK-wedstrijd tegen Ecuador bekijken op grote schermen. Ook waren er optredens. dekanttekening.nl
In 2019 namen enkele IGV leden het initiatief om samen onderzoek te doen naar families die op de Banda eilanden nootmuskaatbomen teelden in boomgaarden (“perken”). Over de unieke geschiedenis van deze families die perkeniers werden genoemd en hun leefomstandigheden is tot nog toe weinig gepubliceerd.De eerste “perkeniers” vestigden zich daar vierhonderd jaar geleden nadat deze eilanden in 1621 door de VOC waren veroverd. Van dertig families hebben de onderzoekers op basis van diverse bronnen en veelal met behulp van familieleden gedetailleerde – en veelal complete – genealogieën opgesteld van de stamvader t/m de generaties in de twintigste eeuw.Ondermeer door de coronapandemie is het onderzoek wat uitgelopen. Maar omstreeks maart 2023 komt het boek “Perkeniersfamilies van Banda” uit. Daarin staan deze genealogieën waarin meer dan duizend familienamen voorkomen van de nazaten uit die families, hun partners en de ouders van hen. Van elke naamdrager en/of de partner daarvan is een overzicht opgenomen van wetenswaardigheden over hun leven. Van verscheidene takken die later naar andere plaatsen in Oost-Indië (Nederlands-Indië) verhuisden zijn ook gegevens opgenomen. IGV
Lijst van familienamen welke aan bod komen in het boek Perkeniersfamilies van Banda. Boudewijnsz, Brantz, Broeke v/d, Camerling, Empting, Delmaar, Fedder, Hartog (van Banda) Hermanus, Herrebrugh, Hoeke, Jurgen, Kloeth, Kok/Kam, Koutenberg, Lans, Lantzius,Leunissen Leurs,Maeght de,Mulder ,Meijer ,Pinège ,Schilling,Sluijs v/d, Struby,Surker van,Theodorusz, Veerman, Versteegh,Vries de ,Walsche de ,Welman
Vrijdag 25 november waren Jaap Göbel (104) en Sjeanne Göbel- Otten (94) maar liefst 75 jaar getrouwd. Het komt niet vaak voor dat echtelieden hun ‘albasten’ of ‘rodium’ huwelijk vieren. Burgemeester Reinie Melissant bracht daarom samen met de kamerheer van de Koning van de provincie Zuid-Holland, mevrouw Bom-Lemstra, een bezoek aan het echtpaar. Jaap ontmoet zijn Sjeanne op 25 oktober 1946 in Semarang, Indonesië, op het verlovingsfeest van een vriendin. Het is die dag ook de verjaardag van Sjeanne. Het is liefde op het eerste gezicht. Het toeval wil dat Jaap eerder al een keer, al grappend, aan de moeder van Sjeanne had gevraagd of zij nog huwbare dochters had. De moeder van Sjeanne zag liever geen militair in de familie en haar antwoord was duidelijk: ,,Nee, die zijn uitverkocht.” destadgorinchem.nl
indebuurt.nl:
Het college van de gemeente heeft besloten om het Indië-monument te verplaatsen naar het Thaliaplein. Daar krijgt het een plaats tussen de andere herinneringsmonumenten. Het beeld is inmiddels uit de tuin van Rozenoord verwijderd en naar de gemeentelijke opslag gebracht. Wanneer het op zijn nieuwe plek komt te staan, is nog onbekend. Als er een datum is, wordt dit bekendgemaakt zodat belangstellenden de ceremonie bij kunnen wonen.
NOS, zie de film over aardbevingIn aardbevingsgebied Indonesië vertrouwen mensen de huizen niet meer
Correspondent Mustafa Marghadi bezocht het gebied waar een week geleden zeker 310 mensen om het leven kwamen bij een aardbeving. Tientallen mensen worden nog vermist. De meeste huizen in het getroffen gebied zijn helemaal niet gebouwd op zware bevingen.
**NOS: Indonesische arbeidsmigranten ingezet op asielschip in Amsterdam
**Trouw: Indonesië wil de koran van verzetsheld Teuku Umar terug.
** Indonesienu.nl: Officiële WK 2022 wedstrijdbal komt uit Oost-Java
En toen kwam december 1957. Er was al een anti-Nederlandse sfeer, ook omdat Indonesië wel en Nederland niet over de kwestie Nieuw-Guinea wilde overleggen.Op 1 december was er een aanslag op Soekarno. Op 3 december 1957 namen werknemers van de Koninklijke Paketvaart Maatschappij (KPM) in Jakarta het bedrijf over. Nederlanders werden geweigerd in het openbare leven.Op 5 december moesten bedrijven een ‘akte van overdracht’ aan het Indonesische leger tekenen. Overdracht betekende: alles kwijt.Het leger nam ook banken over. Zo is de bijnaam ontstaan: juist op 5 december, wat destijds een traditionele pakjesavond was, en nu een duistere, donkere dag was geworden. Zwarte Sinterklaas leidde tot een uitstroom van bijna 50.000 Nederlanders. Indische Schrijfschool
In deze serie vertelt elke week iemand over zijn of haar beroep.
Vandaag: Madjori Veldema (63) is consulent klachtbehandeling bij Bureau Discriminatiezaken Kennemerland. Heb je zelf te maken gehad met discriminatie? ,,Zeker weten. Als dochter van een Indische moeder en een Surinaamse vader heb ik regelmatig opmerkingen naar mijn hoofd gekregen. Zoals: ‘Wat spreek jij goed Nederlands’ of ‘Wat knap dat je op het VWO zit’. Maar ik heb als recruiter ook meegemaakt dat mensen niet opstaan bij een sollicitatiegesprek, omdat ze mij niet associeerden met een recruiter. tubantia.nl
Mail 1: Kunt u misschien ook een oproep van mij plaatsen op uw website? Ik ben op zoek naar meer informatie over de man op bijgaande foto. Tevens zou ik graag ik contact komen met zijn familie. Het gaat om een inspecteur van politie met de naam Teerling of Teerlink (juiste schrijfwijze is mij helaas niet bekend). Hij was eind jaren veertig gestationeerd op West-Java, waarschijnlijk in de omgeving van Batavia. Alvast weer dank voor uw hulp! Mvg, Fredrik Willems
Mail 2 Ashoka Netherlands🇳🇱 and Indonesia🇮🇩 are inviting you! Join our Indo-NL Changemaker Circle and make a difference for young changemakers in Indonesia!
🌴 The Netherlands and Indonesia have a special relationship, embedded in their shared history. After Indonesia gained its independance in 1949, many “Indos”, people of mixed European and Indonesian ancestry, came to live in The Netherlands. Dutch culture is importantly influenced by them, especially when it comes to music🎸 and food🍛.
Do you have roots in Indonesia, a special interest in the “Insulinde”, or in the country that it is today? Indonesia still faces a lot of challenges, but also holds a great potential; 65% of the population is under the age of 40. And many of them want to create change for the good of all. Will you join us, to grow this movement together?
🙋🏽♂️🙋🏽🙋🏾♂️Ashoka supports changemakers in Indonesia for over 40 years. Over the years we have grown into a community of 197 Ashoka Fellows, reaching millions of Indonesian people. And we can do so much more, especially to engage young changemakers. If you feel a connection with Indonesia, and want to do something meaningful with it and meet likeminded spirits, this is your chance!
🍽️ Ashoka Netherlands is inviting you to join our first lunch on 9 December in Utrecht, serving delicious Indonesian food, to present you the Indo-NL Changemaker Circle. Join us and learn how we can grow this new community!
Contact Erlijn Sie (esie@ashoka.org), or Karin Müller (kmuller@ashoka.org). You can find more information in our brochure: https://lnkd.in/egZGD7v2
Het Tropenmuseum heeft een grote collectie historische fotografie uit Indonesië. Deze foto’s zijn online terug te vinden, maar het is nog niet zo gemakkelijk om de foto’s te doorzoeken. Tag The Picture is een digitaal platform, ontwikkeld om de collectie beter doorzoekbaar en zo voor iedereen toegankelijk te maken. Dit doen we door samen met vrijwilligers omschrijvingen (tags) toe te voegen aan de foto’s en zo een algoritme te trainen, dat uiteindelijk automatisch foto’s van omschrijvingen kan voorzien. Zo brengen we samen het verleden in beeld . Tropenmuseum in Amsterdam
Talkshow: In de livestream ‘1 december 1961… 61 jaar later’ staat de onbelichte geschiedenis van voormalig rijksdeel Nederlands Nieuw Guinea centraal. Op 1 december 1961 nam Nederlands Nieuw Guinea in de aanloop naar onafhankelijkheid ‘de Morgenster’ in gebruik. Deze landsvlag was in opdracht van Nederland ontworpen en toegekend bij Koninklijk Besluit. De beloofde zelfstandige staat voor de Papoea’s kwam er echter niet. Museum Sophiahof
IGV Nieuws – Publieksversie – November 2022
Over publiek gesproken, voor het eerst stond de IGV met een complete informatiestand op de Tong Tong Fair, van 1-11 september, en het was een feest. Dankzij meer dan 40 vrijwilligers. Mooie samenwerkingen met Tracing Your Roots, CBG | Centrum voor familiegeschiedenis, Chinese Indonesian Heritage Center en Abovian, de Armeense culturele vereniging in Nederland. Optredens van IGV’ers op diverse podia. Verder in deze publieksversie o.a. een duik in de notariële aktes van het Arsip Nasional in Jakarta, een interview met onderzoeker en documentair fotograaf Suzanne Liem over haar nieuwe boek.
Henriette van Raalte-Geel laat weten: Op 26 februari waren leden van Comité van Aanbeveling van Stichting Dappere Moeders bij elkaar om kennis te maken met producent Hans de Weers (van FATT Productions) en scriptschrijver Kees van Beijnum die over het filmproject:‘Vrouwen en Kinderen tijdens de Japanse bezetting’ (werktitel: ‘De laatste dans op Java’) zouden vertellen. Toen heeft Jim van der Meer Mohr, voorzitter van de Nederlands-Indonesische Cultuurtafel, hen uitgenodigd om in sociëteit de Witte hier nader op in te gaan. Deze ontmoeting vond plaats op 7 november jl.
In de tussentijd heeft Kees van Beijnum de eerste versie van het scenario aan mij voorgelegd (foto), gebaseerd op mijn boek ‘Mogen wij altijd in dit kamp blijven?’ zodat de vele aspecten in de Japanse vrouwenkampen belicht werden met tevens de gruweldaden in de Bersiap periode. Met correcties is dit teruggestuurd naar producent en scriptschrijver. Met ingehouden adem heeft Bestuur van Stichting Dappere Moeders deze eerste bewerking gelezen.
Op 7 november toonde Hans de Weers, (producent van o.a.Antonia, Flikken Maastricht, Tokyo Trial en Mijn beste vriendin Anne Frank) trailers van twee van zijn films en gaf inzicht in de kosten van het totale filmproject: 7 M. Op dit moment zal driekwart van de film worden gefinancierd en is hij actief op zoek naar 1,9 miljoen euro.
Kees van Beijnum, die o.a. de scenario’s voor De Oesters van Nam Kee, De Heineken ontvoering en Tokyo Trial schreef, gaf uitleg over de moeilijk- en mogelijkheden bij het schrijven van een filmscenario en las enige stukken van het filmscript voor. Enkele dagen later berichtte hij:
‘Als scenarioschrijver zie ik de verfilming van De laatste dans op Java allereerst als een uitgelezen kans om een stuk onderbelichte geschiedenis in de spotlights te zetten. De oorlog met Japan, de bezetting, de kampen, en, niet te vergeten, de verwarrende, chaotische periode na de capitulatie van Japan, dat alles is nog nooit in een speelfilm aan de orde gekomen. Wat opmerkelijk genoemd mag worden, zeker gezien de hernieuwde belangstelling én de veranderende perspectieven op de ontwikkelingen in het betreffende tijdsgewricht. Hoe mooi, en belangrijk, zou het zijn als we een aangrijpende, op (historische) feiten gebaseerde film maken die door de actualiteit ook nog eens het gevoel van relevantie en urgentie ademt? Ik zal mijn uiterste best doen om het project te laten slagen en hoop van harte dat eenieder die een bijdrage kan leveren aan de realisatie van de film zich daartoe in wil zetten. Het is de moeite, ook voor toekomstige generaties, alleszins waard’.
Wij vertrouwen erop dat de financiering rondkomt. Dan duurt het nog anderhalf jaar voor de première in Tuschinski plaatsvindt. Mocht u ingangen hebben bij bepaalde fondsen om dit belangrijke project te ondersteunen, zou dit geweldig zijn!
Podium MH staat donderdag 24 november in het teken van de lezing ’Het literaire spoor uit Nederlands-Indië’ met Marion Bloem en Philip Dröge.In het werk van schrijfster Marion Bloem is de relatie tussen Nederlands-Indië en Nederland een terugkerend thema. Philip Dröge schreef aan de hand van zijn voorvaderen het boek ’Moederstad’, een reisverslag over de geschiedenis van Batavia/Jakarta. Noordhollands Dagblad
Ed Baatsen groeide op aan de Sprokkelenburg in Zuidwijk. Op Zuid. Zijn vader – ‘wit’, uit Schiedam – werkte in de snoepfabriek van Van Melle. Zijn moeder – Indisch, een ‘halfbloed’ zoals dat wel wordt genoemd, afkomstig van Malang op het Indonesische eiland Java – zorgde dat thuis alles liep. Via hun moeder hebben Ed en zijn 3,5 jaar oudere broer iets Indisch in hun uiterlijk. Werden ze daar vroeger op aangesproken? “Ik had niet de indruk dat dat speelde. Ik heb er geen last van gehad. In mijn klas zaten maar twee ‘donkere’ jongens, ik ben ook weleens de enige geweest, maar ik dacht er eigenlijk nooit over na. Ik stond er helemaal niet bij stil.”Na enig nadenken schiet hem één voorval te binnen. “Ik voetbalde vroeger graag. Ik houd erg van voetbal. En ik weet nog, ik was misschien een jaar of tien, ik speelde bij Zwart-Wit ’28, en uit in Smitshoek scoorde ik drie keer. Toen hoorde ik een man langs de kant van het veld schreeuwen naar jongens van de tegenpartij: ‘Trap die Chinees de grond in!’ Je zou daar nu voor van het veld verwijderd worden, maar ik moest er toen ontzettend om lachen. Rijnmond.nl
Bij de oprichting van Stichting Indisch Herinneringscentrum op 8 november 2007 stond ‘de ondergang’ van het voormalig Indisch Huis de mensen nog vers voor ogen. Een jaar eerder immers werd de subsidie van het Indisch Huis door het ministerie van VWS stopgezet. En de nieuwe stichting was zijn rechtsopvolger. Toen ik 2 jaar later aantrad als directeur, merkte ik dat velen nog steeds sceptisch waren over het nieuwe herinneringscentrum. “Zou het wel gaan lukken?”, vroeg men zich af.
En kijk nu: Deze maand staan wij stil bij het feit dat het Indisch Herinneringscentrum alweer 15 jaar bestaat. Met een bevlogen team zorgen wij ervoor dat mensen in Nederland kennis kunnen opdoen over en zich bewust worden van de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog in Zuidoost-Azië. Wij hebben aandacht voor de dekolonisatie van voormalig Nederlands-Indië en doen dat met educatie, tentoonstellingen en publieksactiviteiten. Zo geeft het Indisch Herinneringscentrum het Indisch geheugen een waardige plek in de Nederlandse maatschappij, zodat de herinnering aan de geschiedenis nooit verloren gaat.
Op de Javastraat in Amsterdam-Oost komt van alles samen: kleine supermarkten met Oosterse producten, koffietentjes, afhaalrestaurants met halloumi en falafel, moderne kledingstudio’s en winkels met koffers en stekkerdozen. Tussen dit uiteenlopende aanbod is er sinds vorige week een Indonesisch restaurant. “In deze omgeving zitten veel toko’s, maar wij zijn het eerste Indonesische restaurant in de Indische Buurt,” zegt mede-eigenaar Saifudin Sulaeman (42). Het Parool
update Telegraaf: Het dodental door een aardbeving op het Indonesische eiland Java loopt snel op. Volgens de jongste cijfers van de autoriteiten gaat het om zeker 162 slachtoffers. De beving had een kracht van 5.6 en was voelbaar in onder meer de hoofdstad Jakarta.
In de Indonesische provincie West-Java zijn maandag zeker 56 doden gevallen na een aardbeving met een kracht van 5,6. Ook vielen er voor zover bekend zevenhonderd gewonden, zo meldt een woordvoerder van de lokale autoriteiten aan persbureau AFP. Volgens de gouverneur van de provincie blijft het dodental de komende tijd hoogstwaarschijnlijk stijgen, omdat hulpverleners sommige getroffen gebieden niet kunnen bereiken vanwege aardverschuivingen. NRC
Onder deze zuil ligt begraven Pieter Vreede Bik, resident van Soerabaja geweest, overleden 1883 te Den Haag, geboren 1806 in Amsterdam. Zoon van Jan Bik (1757 Ameide – 1827 Batavia) en Janna Butin (1769 Groede – 1821 Batavia). Jan Bik was graanhandelaar in 1787 te Haastrecht en vluchtte naar Frankrijk, ontwijkend in Nederland een politieke zuivering van anti-orangisten, de patriotten. In dat geweld werd zijn eerste echtgenote gedood. Vanuit Amsterdam vertrok het gezin naar Batavia in 1816, waar Jan Bik een functie verkreeg bij de Algemeene Rekenkamer.
In deze familie van Jan en Janna werd het populair een tweede achternaam aan te nemen. Zo ontstonden de namen Butin Bik, Arnold Bik, van Berckel Bik, Mulock van der Vlies Bik, de Nijs Bik, de Perez Bik, Vreede Bik.
Pieter Vreede Bik huwde in 1831 te Batavia met Wilhelmina Petronella Frederika Kulenkamp Lemmers (1813 Culemborg – 1871 Vals, Ardeche), dochter van Jan Kulenkamp Lemmers (1789 Terborg -1828 plantage Wederzorg, Suriname) en Petronella Holmberg de Beckfelt (1789 Culemborg -1836 Pekalongan)
Mensen keerden terug uit Indië. Europa was deels een geboorteland. Voor velen uit Indië was Europa niet het land waar ze geboren en getogen waren. Een opmerkelijk aantal koos de ambtelijke stad Den Haag voor definitieve vestiging. Ze overleden daar en werden in de aarde gelegd, ondermeer te begraafplaats Oud Eikenduinen.
Pelita Indische Literaire Salon ontvangt zondag 27 november tijdens Indische Literaire Salon de succesvolle schrijfster Dido Michielsen. De bijeenkomst in het Oud Burgeren Gasthuis in Nijmegen is van 13.00 tot 16.00 uur. Entree 7 euro (geen pinmogelijkheid).
Graag aanmelden via steunpuntnijmegen@pelita.nl.
Met haar nieuwe roman Engel en Kinnari wil Dido Michielsen haar inheemse en Indische voormoeders een stem geven die lezers van binnenuit vertelt over de koloniale samenleving in Nederlands-Indië. brugnijmegen.nl
NPO 3: In De Oost volg je de Nederlandse soldaat Johan (Martijn Lakemeier). Samen met honderdduizenden anderen wordt hij in 1946 naar Nederlands-Indië uitgezonden om ‘orde op zaken te stellen’ nadat de Indonesische leider Soekarno een definitieve streep heeft gezet onder het koloniale Nederlands-Indië. Johan raakt daar in de ban van de charismatische legerkapitein Raymond Westerling (Marwan Kenzari). Maar wanneer de oorlog escaleert, en Westerling het verzet van de Indonesische bevolking steeds genadelozer neerslaat, wordt voor Johan de lijn tussen goed en kwaad steeds vager. De Oost is za 19 november om 22.00 uur te zien op NPO 3,
Mail 1 Hi I’m Romy from Indonesia May you can help, i found book with title “Herineringen, schetsen en gedachten”. This book tell about trip to Poedjon (Malang), Bromo and Wendit (Malang), but I can find the author or when they printed. The content written about 1910 with some sticky illustration. I send some picture with this email. Thanks Best regard Romy
Mail 2 Voor een studie ben ik op zoek naar informatie over het koloniaal werfdepot in Harderwijk. Wie heeft vanuit zijn voorgeschiedenis nog verhalen van familieleden die van hieruit ooit naar Indië zijn vertrokken? Het zou fantastisch zijn om hierover te beschikken. Heeft u nog informatie, brieven of familiegeschiedenissen en wilt u die delen?
Neem contact via pressbaker@hetnet.nl en laat u telefoonnummer of emailadres achter, dan neem ik contact met u op. Met vriendelijke groet, Theo Bakker
Met het digitale platform Tag The Picture krijgt het Tropenmuseum een unieke tool om met hulp van vrijwilligers de omvangrijke Indonesische fotocollectie beter doorzoekbaar te maken en zo de collectie toegankelijk te maken voor iedereen.Met de hulp van vrijwilligers kunnen 500.000 foto’s straks van juiste beschrijvingen worden voorzien. Een speciaal ontwikkeld algoritme gaat met hun input aan de slag, wordt hierdoor getraind, en verbindt de ingevoerde informatie automatisch aan de foto’s. Wat anders jaren zou kosten, kan het beschrijven van foto’s via dit algoritme vele malen sneller gedaan worden. oost-online.amsterdam
NOS: De rechtbank Den Haag heeft drie van de vier verdachten in de MH17-strafzaak veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf voor hun rol bij het neerschieten van het toestel van Malaysia Airlines boven Oost-Oekraïne op 17 juli 2014. De vierde verdachte is door de rechtbank vrijgesproken.
NOS: Gematigd tevreden reacties op vonnissen MH17-zaak: ‘Dit is niet het einde’ Betrokken landen en politici reageren tevreden op de veroordelingen in het MH17-strafproces. Maar zij benadrukken ook dat de zaak hiermee niet tot een einde is gekomen. archieftopics
IGV:……een overzicht van de koloniale kranten in Nederlands-Indië/Indonesië. Het is verstandiger om door alle kranten tegelijk te gaan zoeken en vervolgens aan de linkerkant van het scherm bij de filter “Verspreidingsgebied” de optie “Nederlands-Indië / Indonesië “aan te vinken. Voor het gemak hebben we hieronder de kranten uit Nederlands-Indië onder elkaar gezet met een link om ze te openen.
Tijdens mijn laatste bezoek aan Malang zag ik dat straatnamen werden toegevoegd aan hun oorspronkelijke koloniale namen. Misschien is dit de eerste keer dat het uiterlijk van straatnaamborden is veranderd in de laatste halve eeuw sinds de Nieuwe Orde de namen van straten in Malang veranderde met de namen van soldaten.
Op 17 november 1947 werd Stichting Pelita opgericht door Jantina Eckenhausen-Tetzner. Pelita vierde dit jubileum op 10 november met een speciaal seminar en een feestelijke bijeenkomst. Het seminar had als doel om kennis met betrekking tot de doelgroep oorlogsgetroffenen en oorlogsbetrokkenen te delen. Dat deed o.a. keynote speaker Inez Schelfhout, klinisch psycholoog bij ARQ Centrum ’45, over de doorwerking van oorlog en geweld in volgende generaties. In verschillende masterclasses werd dieper ingegaan op diverse onderwerpen.
‘s -Middags om 16.00 uur begon de jubileumviering voor medewerkers, vrijwilligers en relaties. Na het welkomstwoord door directeur Rocky Tuhuteru praatten Alies Boenders en Kees Schepel ons door het programma heen.
Als eerste werd de nieuwe vormgeving van de website en Pelita Nieuws gepresenteerd. Vervolgens kreeg Wieteke van Dort 10 minuutjes om wat te vertellen en te zingen en werd Julia Douwe voorgesteld als nieuw lid van het Comité van Aanbeveling. Julia heeft, samen met Samuel van Voorn, The Young Papua Collective in 2019 ogericht.
Voordat Harriet Ferdinandus en Rocky Tuhuteru voor het eerst de J.E. Eckenhausen-Tetznerpenning uitreikte aan de zoon van de oprichtster van Stichting Pelita (de penning was bestemd voor alle telgen uit de familie) werden we eerst nog even vermaakt door Joshua Timisela.
De penning zal voortaan elk jaar worden uitgereikt.
Reggie Baay deel uitmakend van de jury, maakte de 3 winnaars bekend van de verhalenwedstrijd over 75 jaar Pelita leest voor.
En toen was het echt tijd voor het slotwoord, de borrel en een Indisch buffet.
En een optreden van de Pelita All Stars, bestaande uit René Dissel, Julya Lo’ko (Shunya Deva), Suzanna Mangar, Guus Paat, Steffen de Wolff, George Pelupessy en Patrick Drabe.
Het kabinet wil excuses aanbieden voor het Nederlandse slavernijverleden. Maar wat betekent dit nog, in de hedendaagse sorry-democratie? Als voormalig uitwisselingsstudente naar Indonesië vraag ik mij echt af wat wij met al die opstapelende excuses van de Nederlandse regering nu eigenlijk nog precies willen bereiken. Ronald Lepez, voormalig proefvoetballer bij SC Heerenveen, stelde deze week in deze krant dat het excuus dat Nederland wil maken voor het slavernijverleden ook moet gelden voor het vroegere Nederlands-Indië ( LC 8 november). Leeuwarder Courant
Indisch Koken en de Indische Rijsttafeltraditie
Indisch Koken is het bereiden van gerechten zoals bijvoorbeeld rendang, ikan pedis, tahoe ketjap, sambal goreng telor, sambal goreng boontjes of roedjak. Als meerdere van deze gerechten worden gecombineerd met rijst of bami en/of bij bijzondere gelegenheden worden geserveerd, heet dit een rijsttafel. Zowel het bereiden als het nuttigen van de Indische rijstmaaltijd wordt zowel met familie en vrienden als bij publieksbijeenkomsten zoals Indische festivals en pasars malam gedaan. Dit immaterieel erfgoed maakt deel uit van de sociaal-culturele gemeenschap die haar wortels heeft in voormalig Nederlands-Indië. Immaterieel Erfgoed
rijksoverheid.nl: Staatssecretaris Van Ooijen (VWS) informeert de Tweede Kamer over zijn reactie op het verzoek over de afhandeling van de motie Van Gerven. Het verzoek ging over een backpay regeling voor weduwen en de collectieve erkenning Indische gemeenschap in Nederland. Download de brief
Na het faillissement van Indonesisch restaurant Soeboer aan de Brouwersgracht in Den Haag eind oktober, is nu ook toko Waroeng Soeboer aan de Piet Heinstraat permanent gesloten. Donderdag werd de toko failliet verklaard, bevestigt advocatenkantoor DVDW. De sluiting van beide vestigingen volgt kort na het overlijden van eigenaar Ragner Flink eind september. Soeboer was meer dan zestig jaar een begrip in Den Haag en daaraan komt nu met de sluiting van de toko een einde Omroep West Bron van de foto. Zie deze google streetview
Boekoe Kita Green is de vega opvolger van Boekoe Kita, het succesvolle, en eerste moderne kookboek over de Indische keuken met recepten en verhalen. Nu is het tijd voor de next generation! In Boekoe Kita Green komen 30’ers, 40’ers en 50’ers met Indische roots aan het woord. Geboren en getogen in Nederland, maar met net zulke mooie verhalen en herinneringen over wat hen en hun kookstijl typisch Indisch anno 2022 maakt: namelijk vegetarisch. Bruna
De zogeheten Atlas of Mutual Heritage biedt een zo compleet mogelijk overzicht van documentatie over de Verenigde Oost-Indische Compagnie (VOC) en de West-Indische Compagnie (WIC). Vorige week is een nieuwe versie van de groeiende database gelanceerd. Historiek
indonesienu : Oude munten, een brug, een gedeelte van een ondergronds waterleidingsysteem uit de 18de eeuw. En nu Nederlandse tramrails uit de 19de eeuw. Bij bouwwerkzaamheden in verband met de uitbreiding van het metronetwerk in Jakarta komen vele bijzondere vondsten tevoorschijn.
De vondst van de tramrails werd gedaan tijdens graafwerkzaamheden op het traject tussen Glodok en Kota, om precies te zijn onder Jalan Gajah Mada, een drukke verbindingsweg tussen de oude stad (Kota Tua) en het moderne zakendistrict van Jakarta.
***AD : Duizenden Indonesiërs demonstreerden donderdag vanwege de dodelijke ramp in een stadion in Malang. Betogers eisen onder andere een grondig onderzoek en tegemoetkoming voor de nabestaanden van de slachtoffers.
*** indonesienu: Indonesië trekt alles uit de kast voor een veilig verloop van de G20-top op Bali. In bepaalde zones wordt ook politie te paard ingezet. De paarden komen uit Nederland. Meer dan 14 duizend militairen en agenten worden ingezet voor een veilig en ongestoord verloop van de 17de G20-top die dit jaar op 15 en 16 november plaatsvindt op Bali.
*** globalvoices.org : Terwijl demonstranten bijeenkwamen om vrouwen in Iran te steunen, waarschuwden sommige activisten dat het toenemende conservatisme in delen van Indonesië zou kunnen betekenen dat vrouwen in dat land hun verworven recht om te kiezen gaan verliezen.
*** volkskrant : Persvrijheid? Prima, maar graag wel een beetje positief schrijven over Indonesië
Insulinde Amersfoort Onze vereniging is opgericht in 2005 en heeft als doelstelling: ” Het oprichten en in standhouden van een woongroep van senioren met een Indische achtergrond”. Groepswonen betekent dat de bewoners beschikken over een woning, waarbinnen een privé-leven gewaarborgd is. Er bestaat tussen de bewoners een zekere mate van verbondenheid en gevoel van verantwoordelijkheid voor elkaars welzijn. In de wijk Stadstuin van Amersfoort heeft de woongroep de beschikking over 17 huurappartementen verdeeld over 3 woonlagen en een parkeerkelder die uitsluitend bestemd is voor de woongroep. Alle woningen zijn bezet zodat u, na het doorlopen van onze kennismakingsprocedure en acceptatie van uw aanvraag voor het lidmaatschap, op een wachtlijst komt
The movement caught the attention of Dutch journalist Griselda Molemans.During her visit to Korea on Oct. 19, she announced that another Statue of Peace will be set up in the city of Amsterdam, the Netherlands. “The city council has approved my plan, and is currently searching for a location for the monument,” she said.Molemans has spent two decades researching the truth behind the wartime sex slavery.”Four years ago, I submitted a plan to the city government. I started writing an introduction (about the ‘comfort women’). Look, this is what happened … There are so many, thousands of women who are invisible (in the Netherlands too),” Molemans told The Korea Times in a recent video interview. koreatimes
Moesson: Onze nieuwste editie staat in het teken van Indisch bouwen.
Over hoe we in Nederland bouwen aan Indische woongroepen, hoe je op straat de Indische invloeden terug kunt zien, en over hoe er in Nederlands-Indië werd gebouwd. Prachtig hoe architecten en bouwkundigen hun signatuur aan een gebouw of constructie weten te geven. Hoe je soms tot in de kleinste details de invloeden van een cultuur kunt terug zien in een bouwwerk. En inspirerend om te zien hoe in de bouwkunst verleden en heden met elkaar verbonden zijn en zo de toekomst in gaan.
Supermarktketen Lidl roept de Kipster Indische stijl gehaktballetjes terug. Door een productiefout bevat een aantal verpakkingen een verkeerd etiket. Hierdoor staan de allergenen tarwe, gerst, mosterdzaad, melk, soja en selderij niet op de verpakking vermeld. Hart van Nederland
Jean Marie de Visch Eijbergen was in 1863 geboren in Tjendano, Japara. Ze overleed te Den Haag in 1897. Een echtgenoot en 4 jonge kinderen nalatend. Ouders: de Javaanse vrouw Segima, overleden in 1921 en Hendrik Stephanus de Visch Eijbergen (1833 Den Haag-1909 Djombang) Die begon in 1857 te Java als bestuursambtenaar en werd later industrieel. Een broer van Hendrik ging als officier naar Indie en heeft nazaten daar. Een andere broer was een paar jaar als soldaat te Indië. Jean Marie huwde in 1885 te Java met…..
Edouard Marcella (1886 Vught –1942 Den Haag), zoon van Philippe Marcella (1807 Amsterdam – 1877 Den Haag), luitenant-kolonel van de Koninklijke Marechaussée en Idaline Dibbets (1814 Versailles -1890 Den Haag) De oorsprong van deze familie Marcella ligt te Izmir in Turkije, toen Smyrna genoemd. Edouard arriveerde in 1872 te Batavia als luitenant bij de Genie. Hij pensioneerde als kolonel titulair in 1903. Broers van Edouard werden evenzo officier te Indië, daar gehuwd en kregen nazaten. Zus Suzanna huwde in Maastricht met George Borel, een paar jaar te Indië als luitenant bij de artillerie. Henri Borel, schrijver en journalist, was hun zoon. Een dochter van Edouard en Jean Marie was Marie Nicoline (1888 Batavia -1982 Den Haag). Zij heeft in 1947 in dit graf bijgezet haar echtgenoot en neef….
Philidor Joseph Henri Marcella (1893 Veenhuizen-1947 Den Haag). Luitenant der Genie. Zoon van Anna Maria Allegonda de Koning (1870 Veenhuizen – 1935 Utrecht) en Philidor Bernard Marcella (1857 Maastricht – 1926 Soest), broer van Edouard en commies bij ’s Rijks Werkinrichtingen te Veenhuizen.
Mail 1 Aan de dood ontsnapt 10 november 1945 10 november is het 77 jaar geleden dat op die bewuste ochtend de geslaagde reddingsactie in de Werfstraatgevangenis plaatsvond, waarbij 3500 gegijzelden door een groep Gurkha’s en Jack Boer, onze James Bond, werden bevrijd. Bij de reddingsactie sneuvelde een Gurkha. De naam van deze dappere Gurkha is nog steeds onbekend. Een Engelse commandant van een Gurkha eenheid betrokken bij de reddingsoperatie vertelde in een interview dat hij eind jaren 90 tijdens een concert in gesprek kwam met een Nederlandse vrouw. De conversatie kwam op Nederlands-Indië m.n. Soerabaja. De Engelsman vertelde zijn verhaal over Soerabaja en de vrouw antwoordde dat zij de dochter is van een overlevende van de actie in de Werfstraatgevangenis. Zij zou de commandant van de Gurkha-eenheid persoonlijk willen bedanken dat hij het leven van haar vader had gered, zonder zijn interventie zou zij niet bij het concert aanwezig geweest zijn. Aldus geschiedde en zij kon deze commandant bedanken. Deze vertelde dat hij na de reddingsactie nog nooit zoveel handen van dankbare personen had geschud.
Ik doe een research naar de reddingsoperatie. Mijn oproep is gericht aan wie deze vrouw kent en mij in contact met haar kan brengen opdat haar verhaal wordt vastgelegd over haar ontmoeting met deze bijzondere militair onder wiens commando de reddingsactie werd uitgevoerd . Voor reacties schrijf aan vandenbroek@libero.it Peter van den Broek
Mail 2 Wie kent dit kwartetspel ? Dit was het enige dat ik als jongeling te zien kreeg van mijn ouders, dat te maken had met hun tijd in Nederl-Indië. Moeder 1919 LHO Seumaweh (Sumatra) Vader KLM 1938-1949, beiden in Jappenkampen. Moeder verloor haar 1e man op de Junyo Maru 1944 met 5800 anderen en vond pas vertroosting by vader in 1946 in Brisbane en trouwde in 1948 … vader kwam naar Nedl-Indie in 1938 bij de KNILM ….. jappenkamp …… 19e Squadron Brisbane waar hy moeder ondersteunde en gevolglijk mee trouwde tot zijn dood 16 Des 1995 …en moeder 28 Jan 2009 beide in ZUID AFRIKA
nu uit Internet vind ik meer verhalen van anderen …maar weet niet in welk kamp zij gezeten hebben …. geloof allen waren even SLEGT maar voor mij was als jongetje zelfs tot 20 Indie een mooi VEELZIJDIG LAND omdat het zo was in het kwartet spel . Antoon Cornelissen Sel Tel: (Jos 082 455 6262) / (Antoon 072 208 3633) Riverside Gardens 2 Winslow Gordon’s Bay, 7140 Suid-Afrika.
De romans, verhalen en gedichten van schrijfster Marion Bloem zijn vandaag bekroond met de Constantijn Huygens-prijs. Dat is bekendgemaakt in het NPO Radio 1-programma Kunststof.”Niet alleen het recente en monumentale Indo uit 2020, dat iedereen moet lezen die is geïnteresseerd in het thema identiteit, is persoonlijk, origineel, meeslepend en geschreven vanuit een grote maatschappelijke betrokkenheid. Vanaf het eerste boek geldt dit voor haar gehele oeuvre”, zegt de jury van de Jan Campert-Stichting, verantwoordelijkheid voor de prijs. NOS
Jaarlijkse Bronbeek-symposium Werkgroep Indisch-Nederlandse Letterkunde, 06-11-2022, tevens afscheid Peter van Zonneveld als voorzitter van de Werkgroep.
Als vanouds opende Peter van Zonneveld het symposium, ditmaal voor de laatste keer. Er is een tijd van komen en een tijd van gaan en gaf het woord aan Rick Honings, die de introductie op het thema verzorgde.
Afscheid van Nederland bij vertrek naar Indië was lang ingrijpend: vaak voor altijd en onderling contact was in ieder geval niet snel en niet veelvuldig. Hetzelfde gold ook voor het afscheid met de achterblijvers bij terugkeer naar Nederland.
Vilan van de Loo, Roem (1895) Anna de Savornin Lohman over Atjeh, sneuvelen en het belang van eer.
Boek met als titel ‘Miserere’, gaat over Henning van Helsdingen, die een militaire carrière in Atjeh verkiest boven een verbintenis met zijn geliefde Marie. In de uitzichtloos lijkende oorlog was roem en eer, mogelijk zelfs de MWO te behalen. De schrijfster beschouwde de Atjeh-ers als medemensen, dat impliceert naastenliefde en niet doden. Na terugkeer in Nederland moet Henning bekennen dat eigenlijk alleen eerzucht hem dreef, zelfs vaderlandsliefde niet, terwijl dat de enige drijfveer zou ‘mogen’ zijn, en heeft hij wroeging over zijn slachtoffers.
Michiel van Kempen, Afscheid in de Nederlands-Caraïbische Letteren
Bij de oprichting van de Werkgroep werd de mogelijkheid om ook de West-Indische Letteren te omvatten open gehouden; een voorzet? Hij wijst op de plaats van afscheid en vertrek: een vuurtoren, een eiland, een havenmonding. Migratie en terugkeer naar het land van oorsprong heeft ook voor de inwoners van Suriname en de Antillen kenmerken als Verlies van identiteit, Ontheemding en Vervreemding. Hun land bestaat nog, maar bij remigratie of bezoek vanuit Nederland blijkt, dat men niet meer op een warme ontvangst mag rekenen. Het bezoek uit Nederland is vervreemd in uiterlijk, houding en taal (zo worden grappen niet begrepen). Vooral bij remigratie een ‘Double consciousness’: men beziet zichzelf ook door de ogen van de thuisgebleven ander!
Liesbeth Ouwehand, Afscheidsalbums uit Nederlands-Indië Hoe zeg je vaarwel? Collectie albums van het KITLV
Tussen 1880 en 1940 was het maken van een album een algemeen gebruik als aandenken en blijk van waardering. Bij verandering van baan en zeker bij pensionering en vertrek naar Nederland, voor de hogere echelons uiteraard. Thema’s: de stad of het district, de werkzaamheden, het netwerk. Veelal werden beroepsfotografen ingeschakeld. Het omslag was vaak van bewerkt leer en rijk versierd (zilver). De inhoud geeft een prachtig tijdsbeeld, naast een beeld van de betrokkene. In de collectie bevinden zich ook enkele albums vanuit (niet voor) niet-Nederlandse kringen; getoond werd een album geschonken door de Arabische handelselite en een album vanuit inheemse adel. Tot slot deed zij suggesties voor een afscheidsalbum voor Peter van Zonneveld.
Arnoud Arps, Eten en niet vergeten, Een nadere blik op de kookboeken van Catenius -van der Meijden en Beb Vuyk. Vertrek betekent ook vaak een afscheid van etenswaren, ingrediënten, gerechten en eetgewoonten. Kookboeken met Indische of Indonesische gerechten moesten de Nederlandse vrouwen helpen hun weg te vinden. Vooral nadat – om het verindischen en degeneratie tegen te gaan – de zogeheten handschoenbruiden in groten getale hun weg naar Indië vonden. Terwijl toch de Kokkie meestal het werk moest doen; maar zij had geen eigen stem. In Indië was het (uiteindelijk) Groot Nieuw Volledig Indisch Kookboek van Catenius-van der Meijden maatgevend. Met een eerste druk in 1902 en vele herdrukken tot aan 1984! Ook nu nog zijn vertalingen in de Bahasa Indonesia populair in Indonesië.
Eveline de Bruijn, Neerlandicus en Singer-songwriter, Gedichten en liederen met als thema Afscheid
Met een mooie heldere stem vertolkt zij gedichten, zelf op muziek gezet: Van Ilja Leonard Pfeiffer, Willem Bilderdijk, Multatuli, Hans Sleutelaar, Rien Vroegindewey en van zichzelf. En mooier dan Elvis: Ýou were always on my mind.
. .
AFSCHEID Peter van Zonneveld
Peter van Zonneveld gaf twee keer een bijzondere draai aan de neerlandistiek bij de Faculteit aan de Leidse Universiteit. Ingegeven door de zijns inziens te geringe aandacht voor de koloniale literatuur en die uit de 19e eeuw. De eerste betrof de oprichting van de Werkgroep 19e-eeuwse Letterkunde en de tweede – in 1985 – de Werkgroep Indisch-Nederlandse Letterkunde (met Rob Nieuwenhuys en Reggie Baay). 37 Jaar was hij een inspirerende en stimulerende voorzitter die ook zelf veel werk verzette, steunend op zijn kennis en geheugen. En op redactieleden als van den Berg en Jacquet.
Toespraak Jacqueline Bel O muze, bezing mij de man (Homerus, Vergilius) . . . . een lofzang is op zijn plaats. Maar, op het gevaar af banaal te worden, belicht zij als lof enkele letters uit een speciaal ABC. Zo staat de A onder meer voor de Anekdotes die hij moeiteloos over elk persoon of onderwerp uit zijn mouw schudt. Hij is beslist geen Byroniaanse held: niet eenzaam, wel gedreven door hartstocht en romantiek. Hij heeft veel gepubliceerd, alleen en vaker nog met anderen: met onder meer Nieuwenhuys, Paasman en Termorshuizen. Onder de velen die bij hem hun masters deden: Reggie Baay, Vilan van de Loo, Rick Honings en Liesbeth Dolk.
Toespraak Bert Paasman The past is a foreign country. Bij het begin van het bestaan van de Werkgroep was het woord ‘koloniaal’ nog een neutraal bedoelde duiding. Nu lijkt alles besmet. Hij herinnert eraan dat de Werkgroep bewust niet Oost-Indisch in haar naam droeg; uitdrukkelijk werd destijds ruimte voor de West-Indische letterkunde opengehouden. Dat is er echter tot nu toe niet van gekomen. Op zoek naar literatuur buiten de Spiegel om werden onder meer vrouwelijke schrijvers (Vilan van de Loo) en Indonesische literatuur onder de aandacht gebracht. Juist ook schrijvers die vraagtekens zetten bij het koloniale bestel: Multatuli, Jacob Haafner, Roorda van Eysinga. Het jaarlijkse Bronbeek-symposium werd een jaarlijks hoogtepunt. Er is veel tot stand gebracht, ook al knetterde het soms bij de redactievergaderingen.
Voordat Adriaan van Dis in gesprek gaat met Peter van Zonneveld, kreeg Zonneveld uit handen van Rick Honings het komende nummer van Indische Letteren. Op het kaft staat een mooie tekening van Peter van Dongen. Ook het ingelijste origineel was voor van Zonneveld.
Adriaan van Dis in gesprek met Peter van Zonneveld
Zij leerden elkaar in 1967 kennen bij hun studie in Leiden. Peter heeft ook nog Biologie gestudeerd in Amsterdam en daaraan een grote liefde voor Botanische tuinen overgehouden. Hij is soms zelf verrast door zijn veelzijdigheid, maar heeft veel plezier beleefd aan alles wat hij deed. Zo heeft hij wel 300 scripties over Indië begeleid. Hij beschouwt zich niet als een koloniaal, integendeel, maar in de huidige “postkoloniale theorie” kan hij zich niet vinden. Direct een waardeoordeel (mensen die niet deugen) met de blik van nu. Zijn belangstelling voor Indië werd in 1963 gewekt door een prille liefde voor een Indisch meisje. Margie Bal en hij waren 14 jaar oud; dat kon natuurlijk geen stand houden: Indische meisjes van 14 zijn natuurlijk verder dan jongens. Maar bij de ouders van Margie hoorde hij vertellen van Indië en de Japanse bezetting. In 1980 bezocht hij Indonesië voor het eerst, ’s Lands Plantentuin (Kebon Raya) in Bogor was een hoofddoel. Hij meent wel te bespeuren dat Nederlanders na 2000 minder hartelijk worden ontvangen (ook daar een harder oordeel over de koloniale tijd?).
Na een bezoek bij Rob Nieuwenhuys, met Reggie Baay, werd de Werkgroep opgericht. De sfeer binnen de redactie was zonder meer plezierig, alleen soms knetterde het een beetje. Het eerst boek over Indië dat hij las was ‘Het land van herkomst’, ‘De stille kracht’ beschouwt hij als het belangrijkste boek in de Indische Letteren. Alles wat kenmerkend is komt er in voor, zelfs met een doorkijk naar de toekomst van de kolonie. Hij vindt het belangrijk dat hij mee heeft kunnen werken aan de rehabilitatie van Hella Haase nadat ze zich zo gekwetst voelde door Nieuwenhuys en Tjalie Robinson. Verwijst naar de verdediging door Rudy Kousbroek. Ook Xaviera Hollander (vriendin) en Jacob Vredenbrecht (opgezocht in Indonesië) komen ter sprake. Het is tijd om plaats te maken voor anderen, maar men kan altijd een beroep op hem doen.
Hij draagt vol vertrouwen het voorzitterschap over aan Rick Honings. In zijn slotwoord benoemt de nieuwe voorzitter Peter van Zonneveld tot Erevoorzitter en een staande ovatie was er voor Peter van Zonneveld!
In het Duits dicteert hij een artikel. Dan maakt hij een fout, en vervolgt in het Nederlands: “Dat moet een klein beetje veranderd worden.” De moeilijk hoorbare woorden zijn afkomstig van Willem Einthoven, een van de eerste Nederlandse Nobelprijswinnaars. Na bijna honderd jaar is er een geluidsfragment met zijn stem gevonden in de archieven van Rijksmuseum Boerhaave in Leiden. NOS
Bijna 200 kinderen overleden na inname besmette siropen in IndonesiëIn Indonesië lijden 324 kinderen aan acuut nierfalen na inname van schadelijke stoffen in medische siropen. Ondertussen zijn er al 195 kinderen overleden en liggen er nog steeds 27 in het ziekenhuis. Dat meldt het Indonesische ministerie van Volksgezondheid. hln.be
Tickets en meer informatie van OBA.nl: Dido Michielsen publiceerde op 26 oktober haar boek ‘Engel en Kinnari’ (Hollands Diep, 2022), het vervolg op de succesvolle roman ‘Lichter dan ik’ (Hollands Diep, 2019). Vivian Boon gaat met haar in gesprek en zal haar ook vragen welk boek uit de Indische OBA Moesson collectie haar favoriet is. Jimmy Tielman (kleinzoon van een van de Tielman Brothers) verzorgt de muziek deze middag en Vivian Boon interviewt verder Thom Hoffman over zijn indrukwekkende nieuwe boek ‘Indië, betovering en desillusie │Een persoonlijke zoektocht naar een verborgen geschiedenis’(Meulenhoff, 2022).
Bestel en lees dit te Geheugen van Baarn.nl:
Willem Naessens, geboren 22 maart 1862 in Zaltbommel, toevallig op steenworpafstand van de huidige woning van de auteur van het boek, was musicus en handelaar in muziekinstrumenten. Als 24-jarige jongeman stapte Willem aan boord van het stoomschip Prinses Mari richting Batavia alwaar inmiddels al drie zussen van hem wonen. Hij gaat daar aan de slag als pianoleraar. Zo nu en dan werd ook een tweedehands piano verkocht hetgeen uiteindelijk resulteerde in een pianohandel met maar liefst zes vestigingen in het voormalige Nederlands-Indië. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan en in november 1900 volgt de eerste zaak in Nederland op het adres Bankastraat 54 te ’s-Gravenhage. Van jaar tot jaar worden alle activiteiten in het voormalige Nederlandse Rijksdeel en de activiteiten in Nederland besproken en zien we de fusie van Naessens met Duwaer in Amsterdam tot stand komen. Op een der mooiste standen van Amsterdam, Stadhouderskade hoek Vondelstraat verrees een waar muziekpaleis. In later jaren bekend als het Persilhuis. Muziekhandel W. Naessens & Co. in Batavia.
De laatste rustplaats van Naessens en zijn echtgenote op de oude algemene begraafplaats in Baarn
In Pianoklanken Klinken wordt u meegenomen langs Naessens’ hoogte- en dieptepunten in zijn carrière, u leest over zijn leven in Nederlands-Indië en Nederland, de samenwerkingen die hij aanging met andere pianofabrikanten en compagnons, tot aan zijn terugkeer naar Nederland en het auto-ongeval in Woerden dat een einde aan zijn bewogen leven maakte.
Van Jan Toorop tot Aimée de Jongh: in Indocomics verdiept Ruud den Drijver zich uitvoerig in de betekenis van stripmakers met Indische wortels. Wat bindt hen? Zoals de vanuit Soerabaja vertrokken en in Breda gelande indorockers van de Tielman Brothers in de jaren vijftig en zestig de boel eens flink kwamen opschudden – met hun even virtuoze als acrobatische gitaaract –, zo bestaat er ook in de Nederlandse stripwereld een vergelijkbaar spoor. Dat is kort gezegd de stelling van auteur Ruud den Drijver in zijn studie Indocomics. volkskrant
Striptip.nl : Eindoordeel In ‘Indocomics’ heeft Ruud den Drijver een afgewogen beeld willen geven van de strips en de geschiedenis van dit fenomeen. Toch vraag ik mij af in hoeverre iemand daadwerkelijk geïnteresseerd is in een 120 pagina’s tellend drukwerk over de geschiedenis van de indo strip met verhalen over 30 tekenaars met Indische roots, zonder hen te vragen naar hun overwegingen en gevoelens. Niet iedereen is dus even positief over wat er over hen geschreven is. Dat kan uiteraard gebeuren, maar het eindresultaat had veel breder gedragen kunnen zijn als de teksten voorgelegd waren aan de betrokken tekenaars.
Kleeft er bloed aan Indische kunst in Nederland? Niet per se, stellen kunstexperts Frans Leidelmeijer (80) en Chris Vellinga (63). Ondertussen verdwijnt er de afgelopen jaren wel veel kunst naar Indonesië. Kunstliefhebbers zijn daar rijker en hebben er meer voor over.
Het barst van de Indische kunst in Den Haag, de weduwe van Indonesië. Frans Leidelmeijer zit aan een mahoniehouten tafel in zijn Venduehuis in Den Haag, samen met veilingexpert Chris Vellinga. De twee heren zijn omringd door schilderijen van de grote kunstnamen. AD.nl
Arnhemse koerier: Lilja Anna Perdijk is auteur van het boek ‘Akal – Overleven in Nederlands-Indië’. Het is haar debuutroman. “Akal gaat over toen, maar is ook een spiegel voor het hier en nu. Zeker gezien de toegenomen maatschappelijke aandacht voor het slavernij- en koloniale verleden van Nederland”, aldus Perdijk. Het boek wordt donderdag 17 november gepresenteerd in museum Bronbeek in Arnhem. De hoofdpersoon van het boek, Bo Keller, was daar jarenlang gids en inwoner van Arnhem, Nijmegen en Velp. De presentatie is van 19.30 tot 21.00 uur. Vrij entree. Graag vooraf aanmelden via bronbeek@lilja.nl of www.lilja.nl.
Volkskrant:
Het laatste lied op Windveren, het nieuwe Boudewijn de Groot-album dat op vrijdag 4 november is verschenen, hoort tot de ontroerendste die hij opnam. Het heet Hoe meer ik dichterbij kom en gaat over zijn moeder, Sophie Elisabeth Saueressig, die in mei 1945 stierf in het ‘jappenkamp’ Tjideng in Batavia, Nederlands-Indië, toen haar zoontje net een jaar oud was.
Indonesische batik armbanden en wierook: dat kocht je decennia lang aan de Stationsweg bij Toko Neba. Maar daar komt een eind aan: Toko Neba stopt na dertig jaar. indebuurt Ede
Pia Media:
Op 15 augustus 2022 heeft de Stichting Indisch Platform 2.0 de Nationale Indië-herdenking georganiseerd op de Dam in Amsterdam, recht voor het Koninklijk Paleis. Er waren honderden bezoekers uit alle delen van het land naar deze speciale herdenking gekomen. Daaronder ook vertegenwoordigers van de Indische-, de Molukse- en Papoea-gemeenschappen in Nederland, die allen stilstonden bij de de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog in Nederlands-Indië, en daarna als gevolg van de onafhankelijkheid van Indonesië.
Van deze herdenking is door Pia Media een video-verslag gemaakt, dat hieronder te zien is
tante Eus presenteert Open Podium
Vanaf zondag 13 november start tante Eus met een nieuwe reeks middagen. Op deze zondagmiddagen biedt zij ruimte aan al degene die de Indische Cultuur levend houden en een warm hart toedragen.
Dat kan zijn op gebied van : theater, muziek, literatuur, danskunst, film, of beeldende kunst.
Maar ook andere uitingen die boeiend genoeg zijn om het met de anderen te delen en/of aandacht verdient.
De middag zal in samenspraak met Yvonne Groeneveld ( tante Eus) en volgens eigen plan en wensen van de gast worden ingevuld. Tante Eus zal op die middag als gastvrouw aanwezig zijn en de middag leiden.
Heeft u suggesties, denkt u zelf een aan een plaats in deze cyclus ,stuur dan een omschrijving met uw aanbieding naar: info@yvonnegoeneveld.nl. Indien het past in deze nieuwe opzet, ontvangt u er een uitnodiging voor.
Open podium gast van vandaag.
De eerste gast in Open Podium is Hetty Naaijkens – Retel Helmrich.
Zij is directeur en regisseur van Scarabee films en behaalde met haar documentaires diverse winning awards.
*** RTL : Stadiondrama Indonesië vooral te wijten aan traangasgebruik politie *** indonesienu: Man krijgt boete van 1700 euro voor invoeren 1,4 kilo rendang ***NOS: Niewe vogelsoorten ontdekt . Een van die nieuwe soorten, genaamd Wakatobi-honingzuiger, is herkenbaar aan zijn blauw-gele borst en relatief korte vleugels. *** kamervragen beantwoord over het dumpen van Nederlands plasticafval in Indonesië.
Herman Keppy schrijft:
….. Stuart vroeg zich vooral af waarom het Indische en Indonesisch verzet in WOII tegen de nazi’s zo weinig bekend is. Tja, en dan trekt oom Herman van leer, uiteraard met het noemen van voorbeelden van verzet……
Het is een vraag die de afgelopen week bij me opkwam. Want ja, ik ben helemaal Hollands, en dat is toch anders. Misschien snap ik iets niet.Zo af en toe lees ik dit soort uitdrukkingen over Indisch zijn:Mijn grootmoeder was volbloed Indisch.Mijn vader was half-Indisch.Ik ben 1/16 Indisch.Dat lees ik in de levensverhalen die mensen schrijven. U weet, ik help daarbij.Ongeveer 90 procent weet het precies. Niemand zegt: “Ik heb het Indische in de familie, geloof ik.” Het is dus iets dat belangrijk is.Het luistert nauw. Want wie zegt 1/16 Indisch te zijn, die heeft met generaties gerekend.Maar hoe zit het nu, kun je wel of niet half Indisch zijn? Indische Schrijfschool
Mail 1
Geachte redactie,
Mijn kinderen stammen af van Christina Amarentia Sahetapij (Sahitapij, Sijtapie), overleden te Batavia 21-7-1851 en in 1822 te Batavia gehuwd met Trenatus Jeremias Hanibals.
Ik ben er niet ingeslaagd haar herkomst te bepalen, die ongetwijfeld Moluks is.
Kan iemand mij helpen aan gegevens van de familie Sahetapij (en varianten daarop) voor 1800?
Alvast bedankt! Met vriendelijke groet,
Mail 2
Ik zou graag de volgende oproep namens mijn oudoom willen plaatsen:
Mijn oudoom, Franklin Monfils (geboren 22 november 1941), heeft zijn vader nooit gekend. Zijn vader, Johannes George Monfils (geboren 21 aug 1889 Batavia), overleed aan boord van het transportschip ‘Junyo Maru’ op 18 sep 1944 nabij de kust van Sumatra. Zijn ouders waren Jacob Johannes Monfils en Maria de Graaff. Zijn moeder Caroline Lucy van den Worm (geboren 31 jan 1911 te Semarang) werd hierdoor wederom weduwe. Zij was eerder gehuwd geweest met mijn overgrootvader Alexander Arthur Vladimir Winsser (31 jan 1907 te Soerabaja en overleden op 28 okt 1935). Uit dit huwelijk zijn zeker 3 kinderen geboren, waar mijn oma Grace Yvonne Winsser de oudste van was (geboren 17 jan 1932 te Semarang).
Uit een persoonlijke brief van mijn oma die na haar overlijden is gevonden, weet ik dat naast de drie kinderen uit het eerste huwelijk en haar zoon Franklin uit haar tweede huwelijk er nog een kind geboren is. Mijn oma vertelde namelijk in deze brief dat hun moeder met 5 kinderen op de vlucht was en dat hun stiefvader (Johannes George Monfils) opgepakt was. Deze vijf kinderen zijn o.a. de 3 uit het eerste huwelijk (Grace, Martha en Francois) en mijn oudoom Franklin Monfils. Tijdens de gebeurtenissen die ze omschrijft vertelt ze ook dat er een zusje (niet Martha, zij heeft het overleefd) in haar armen overleden was. Van dit zusje hoorde wij voor het eerst doordat deze brief gevonden was. Of dit meisje ook een halfzus was van mijn oudoom of wellicht een volbloed zus, is voor mij nog onbekend. Mijn oudoom had dus 3 oudere zussen en 1 oudere broer. Hun jongere broertje (van een andere vader) is na de oorlog geboren.
Mijn verzoek in deze oproep is of iemand in bezit is van een foto van Johannes George Monfils of meer informatie/verhalen heeft. Mijn oudoom heeft namelijk de wens om te kunnen zien hoe zijn vader eruit zag, sinds hij nooit een foto van hem heeft gezien en hij te jong was om zijn vader te kunnen herinneren. Ik weet dat Johannes George Monfils een broer heeft gehad: Louis Anton Cornelis Monfils (geboren 11 mei 1891 te Buitenzorg en overleden op 19 sep 1960 te Beverwijk Nederland). Hij is twee keer gehuwd geweest: eerst met Maria Magdalena Davies. Na zijn echtscheiding met Johanna Petronella Thépass. Mochten er kinderen zijn geboren uit deze huwelijk(en), of uit evt. andere broers/zussen en bezitten zij over foto’s (of ander info) van/over Johannes George Monfils of zijn ouders, dan zou ik hier graag een kopie van willen ontvangen.
Alvast bedankt! Groetjes, Daniëlle Hoorn (damhoorn@gmail.com)
Indisch in Nederland : Momenteel werkt filmmaker Hetty Naaijkens-Retel Helmrich (o.a. Klanken van Oorsprong, Buitenkampers en Contractpensions) aan een nieuwe Indische documentaire met als titel: “Indisch in Nederland”. U kunt nu al kennismaken met het onderwerp en fragmenten van haar nieuwe film. Op zondagmiddag 13 november is Hetty hoofdgast in “Open Podium met aandacht voor...” Op deze middag zal Hetty haar nieuwe documentaire toelichten dmv een montage van door haar reeds gedraaide beelden/ scènes van/ met o.a. Adriaan van Dis, Yvonne Keuls en Wieteke van Dort.
NRC : Anti-Aziatisch racisme Anti-Aziatisch racisme wordt gevoed door de manier waarop Aziaten op tv worden uitgebeeld. Hanky Panky Goodbye is een documentaire die dit aan de kaak stelt, zoals ook het boek en de voorstelling De Bananengeneratie. „Door die grappen word ik ook als grap gezien.” — Roosmarijn Wind droeg vroeger een zonnebril, „zodat mensen mijn ogen niet zagen”. De actrice werd op school gepest om haar Zuidoost-Aziatische uiterlijk. „Ik dacht: wat is anders aan mij? Zijn het mijn ogen? Misschien dit eens proberen.” De actrice maakte Hanky Panky Goodbye, een korte documentaire over anti-Aziatisch racisme, die woensdag op NPO3 komt, en nu reeds online staat. „Ik hoop dat ik met deze documentaire andere Nederlandse Aziaten kan helpen. En dat mensen die je uitschelden op straat beter beseffen wat ze aanrichten.”
De grafplaat was moeilijk te fotograferen door vage letters en de lichtinval. Nicolaas Jules César van Polanen Petel, geboren in Malang, woonde in Oirschot toen hij in 1871 soldaat werd, in 1874 als sergeant naar Indië, in 1896 gepensioneerd als kapitein en kwam in dienst van de gouvernements telefoondienst tot eind 1909 toen hij definitief vertrok naar Nederland. Te Den Haag in 1914 failliet verklaard en aldaar overleden in 1922. Geen partners en kinderen bekend. 11 maanden na zijn overlijden werd in dit graf bijgelegd zijn oudere zus…..
Mathilde Helene Louise van Polanen Petel, ook 1922 te Den Haag overleden. Gehuwd in 1869 te Batavia met Arnoud Jacob de Bordes (1843 Amsterdam -1908 Haarlem), makelaar in Batavia , directeur Crediet en Handelsvereeniging Banda. Hij was zoon van de Amsterdamse griffier Wilhelm Joan de Bordes (1806-1847) en Sara Elisabeth van der Vlies, ook geboren en getogen in Amsterdam (1804-1868). Nicolaas en Mathilde waren kinderen (nog twee zussen) van residentsdochter Elizabeth Christina Adriana Aletta Keuchenius (1819 Batavia-1900 ) en Oscar van Polanen Petel (1812 Batavia -1875 Batavia) assistent-resident te Bandjarnegara en resident van Bantam. Oscar was zoon van de stamouders van Polanen Petel, nl de fransman Louis August Jean Petel en Sara van Polanen . Hun zonen werden in 1836 vergund de naam van Polanen Petel te gebruiken. Mathilde en Arnoud kregen een zoon Oscar de Bordes ( zijn overlijdensadvertentie in een NSB-krant) In dit graf werden later begraven twee van Oscar’s kinderen en hun moeder….
Elisabeth Oscardine de Bordes-Dinger, geboren 1876 in Soerabaja en ook wel als overleden te genoteerd in Berlijn dd april 1945. Haar ouders waren suikerplanter Jan Dinger (1853 Amsterdam -1917 Kediri) en Elisabeth Malvine Ernestine van Polanen Petel (1857 Malang -1939 Batavia), een zuster van Nicolaas vPP en Mathilde vPP. Als laatste werd bijgezet in 1998 haar zoon…
Jacob Arnoud Jan de Bordes. Overleden 1998 te Erkrath Duitsland, geboren 1916 in Den Haag, Een paar jaar eerder werd hier begraven zijn zuster……
Elizabeth Mathilde Ernestine de Bordes, geboren 1904 Meester Cornelis, overleden te Den Haag in 1992 Er bestaat nog een film van haar huwelijk in 1927 bij het Eye Amsterdam Film Museum. Ze huwde in december 1927 met Willem Abraham Frederik Stokhuyzen (1901 Meppel – 1979 Antibes) ) en drie weken later vertrok het paar naar Indië waar Willem (doctor in de economie) uiteindelijk in 1936 werd aangesteld als voorzitter Ned. Indische Ver. van Importeurs en Groothandelaren, Hij pensioneerde te Frankrijk als consul. Elizabeth werd geïnterneerd met haar dochter en zoon Kick Stokhuyzen (1930-2009), de latere tv-presentator die in 2009 sprak op de 15 augustus Nationale Herdenking.
Mensen keerden terug uit Indië. Europa was deels een geboorteland. Voor velen uit Indië was Europa niet het land waar ze geboren en getogen waren. Een opmerkelijk aantal koos de ambtelijke stad Den Haag voor definitieve vestiging. Ze overleden daar en werden in de aarde gelegd, ondermeer te begraafplaats Oud Eikenduinen.
Verslag en beelden: Ellen Opening expositie Moederland, 29-10-2022, Pulchri Den Haag
De tentoonstelling werd op zaterdag 29 oktober om 15:00 uur geopend door Ingrid van der Hoeven, deelnemende kunstenaar. In het collectief project ‘Moederland’ worden migratie, koloniale geschiedenis en familiebanden als inspiratie gebruikt door zeven kunstenaars die een uiteenlopende connectie hebben met Nederlands-Indië (het tegenwoordige Indonesië): Molukkers, Indo-Europanen (mensen van gemengde afkomst; ook ‘Indo’ genoemd) en Hollandse afkomst.
De zeven kunstenaars vormen een collectief, genaamd ‘Moederland’. Deelnemende kunstenaars zijn: Aura op den Camp, Ingrid van der Hoeven, Gijs Verschoor, Dominique Latoel, Shelly Lapré, Ben Manusama en Armando Ello. Zij organiseren een unieke expositie rond dit thema en hebben een gemeenschappelijke achtergrond met de Molukken, Indonesië en het voormalig Nederlands-Indië.
Rond de expositie is een heel randgebeuren geprogrammeerd, o.a.: 30-10 Artist Talk om 14 uur 6-11 samenwerking met Sophiahof (via ticketshop) 12-11 Oproep aan publiek: Neem een voorwerp, foto of document mee naar Pulchri Studio en kom vertellen (Aanmelden) 13-11 Poezie en muziek 20-11 Oproep aan kunstenaars, theatermakers, poëten of muzikanten (Aanmelden) 25-11 Workshop Batikken voor Familieherinneringen (Aanmelden) 27-11 Afsluiting Moederland – Finissage
Trainer Ricardo Moniz is door de Hongaarse bond voor een maand geschorst. Dit naar aanleiding van de rode kaart die hij kreeg, omdat hij zijn ploeg Zalaegerszegi TE van het veld wilde halen in het competitieduel met Honvéd, nadat er vanaf de tribune herhaaldelijk apengeluiden hadden geklonken.Voor Moniz was de maat vol toen er tijdens de wedstrijd weer niet werd opgetreden tegen een racisme-incident, want al voor de tweede keer in vier dagen waren spelers van Zalaegerszegi TE het mikpunt. NOS
Indonesisch restaurant Soeboer aan de Brouwersgracht, een favoriet van premier Mark Rutte, is na ruim 60 jaar failliet. Deze week sprak de rechtbank het faillissement uit. Dat volgt slechts enkele weken op het plotselinge overlijden van eigenaar Ragner Flink. Den Haag FM
Özcan Akyol ontvangt Yvonne Keuls in de kappersstoel. De schrijfster vertelt openhartig over haar moeder, die heel veeleisend was, maar die haar de belangrijkste waarden in het leven leerde. Zie de film van de geknipte gast
*** NU.nl:Een passagiersboot met 240 mensen aan boord is maandag in brand gevlogen voor de kust in het zuiden van Indonesië. Reddingswerkers hebben 226 mensen uit zee kunnen halen. 14 anderen kwamen om het leven. (Zie de film)
*** Telegraaf.nl:Enorme python eet vrouw (54) op in jungle op Sumatra:
*** hln.be :Bij een stammenconflict in Papoea-Nieuw-Guinea zijn zondag dertig doden en vele gewonden gevallen
Op zondag 6 november 2022 organiseert de Werkgroep Indisch-Nederlandse Letterkunde haar jaarlijkse Bronbeek-symposium. Ditmaal is het thema: Afscheid, omdat Peter van Zonneveld na 37 jaar afscheid zal nemen als voorzitter van de Werkgroep. neerlandistiek.nl
Het is al 32 jaar het sociale, culturele en culinaire anker van de Indische gemeenschap. Maar de Koempoelan Almelo wil meer dan maandelijkse gezelligheid in De Schelf. Er wordt gewerkt aan modernisering, verjonging en verbreding van de ambities:
„We willen meer sociaal-maatschappelijke taken oppakken. Denk aan ouderenzorg en hulp bij eenzaamheid.” tubantia.nl
1926 de nieuwe gouverneur-generaal Andries Dirk de Graeff arriveert
Zie de film Director: Willy Mullens | Production Country: Netherlands | Year: 1927 | Production Company: Haghe Film (Den Haag) | FLM6714 | Film from the collection of EYE (Amsterdam) – https://www.eyefilm.nl/en/collection/…
Report about the transfer of the administration of the Dutch East Indies from Governor-General D. Fock to A.C.D. de Graeff on 7 September, 1926.
In november leest heel Nederland één boek.
Bezoekers van SCHUNCK krijgen Mevrouw mijn moeder van Yvonne Keuls deze maand cadeau van de bibliotheek.
Met Mevrouw mijn moeder richt Yvonne Keuls een liefdevol monument op voor haar bijzondere moeder; het is een meeslepend en ontroerend verhaal over de Indische wortels van haar familie, over de repatriëring naar Nederland, de vestiging in Den Haag en de herinneringen en verhalen van vroeger. Ook bij de Heerlense bibliotheek is het boek gratis verkrijgbaar ParkstadActueel
Zie ook hier.
In De postkoloniale podcast gaan Rick Honings, Scaliger-hoogleraar, en Coen van ’t Veer, docent-onderzoeker, van de Universiteit Leiden in gesprek met prominente onderzoekers en schrijvers over hun werk in relatie tot het koloniale verleden. Centraal staat de vraag in hoeverre het onderzoek naar (post)koloniale literatuur kan bijdragen aan de verwerking van het koloniale verleden.
In zes afleveringen praten zij daarover met Pamela Pattynama, Olf Praamstra, Alfred Birney, Arnoud Arps, Adriaan van Dis, Nick Tomberge, Feba Sukamana en Lara Nuberg. Universiteit Leiden
Indonesië eist het schedelkapje van Dubois en de Singosari-beelden terug, die nu nog onderdeel uitmaken van de collecties van Naturalis en Museum Volkenkunde.
Marieke van Bommel, directeur van het Nationaal Museum van Wereldculturen, waaronder Volkenkunde valt, laat weten dat het museum bereid is tot teruggave. ‘Na jaren van voorbereiding en verkennen is het mooi om te zien dat er een formeel verzoek vanuit de staat Indonesië is ingediend. We zien uit naar de vervolgstappen, en werken uiteraard graag mee.’ Mare Online
Verslag en beelden : Ellen Zondag 23 oktober was café Riboet weer in museum Sophiahof te Den Haag. In een uitverkochte Sophiazaal was de voorstelling ‘Je lâh je kripoet’. Thema van de middag was humor. Bestaat er zoiets als Indische of Molukse humor?
De verhalenschommel was weer aanwezig, waar, uiteraard over humor, werd gesproken met Henry Timisela (directeur Moluks Historisch Museum) Jaro Wolff (Ricky Risolles) en Wieteke van Dort (tante Lien), Dean Umarella en Aone van Engelenhoven, Universitair docent Zuidoost Aziatische Taalwetenschap.
Uiteraard was het vaste Café Riboet-combo Saskia Meijs en Marko Bonarius aanwezig.
Mensen uit de zaal werden uitgenodigd om een leuk verhaal of een mop te komen vertellen. Rob Keuls en Eric MacVille hebben van deze uitnodiging gebruik gemaakt.
Aan het eind van de middag kwamen Jaro Wolff en Wieteke van Dort als Ricky en Tante Lien terug op het toneel.
Zondagmiddag 30 oktober staat Ricky met zijn show ‘Ya, dat is iets Indisch’ in Diligentia in Den Haag, en er zijn nog wat balkonplaatsen beschikbaar!
Na afloop was er in het museumcafé een muzikale bijdrage van Ernst Kraft van Ermel, Doña Pessy en Sawitri. En er kon ook worden gedanst…..
Op woensdag 26 oktober is Dido Michielsen om 16:00 uur te gast bij Paagman, vestiging Fred (Frederik Hendriklaan 217, Den Haag). Zij zal haar boek Engel en kinnari presenteren en geïnterviewd worden door Vivian Boon, hoofdredacteur van Moesson. Het eerste exemplaar wordt uitgereikt aan Esther Scheldwacht. Aansluitend zal Dido Michielsen signeren Paagman
Louisa dwaalt door haar leven: ze heeft nooit geleerd hoe ze kind noch moeder moet zijn. Als pleegkind is ze op haar dertiende uitgehuwelijkt. Ze verlangt er hevig naar te weten wie haar biologische ouders zijn en hoopt dat het vinden van haar moeder een einde zal maken aan haar onzekerheid en eenzaamheid. Maar haar omgeving beweert dat haar afkomst er niet toe doet: haar moeder was waarschijnlijk een njai, de concubine van een Nederlander. Iemand die je maar beter dood kunt zwijgen, omdat het een schande is als je buiten een wettig huwelijk wordt geboren. Louisa mag van geluk spreken, want als erkende Indo-Europese hoort ze bij de blanke, superieure overheersers van Nederlands-Indië. Maar als ze in de spiegel kijkt, ziet ze iets heel anders. Hollands Diep
Van een atlas van Nederlands Indië uitgegeven in 1937 heb ik scans gemaakt en die in een worddocument gezet .
De oude Nederlandse namen en de oude grenzen van de residenties staan erop.
Interessant ook voor stamboomonderzoekers.
Je kunt met een paar klikjes alles uitprinten. Per vel A4 één scan.
In het programma Word kun je de plaatjes vergroten op de monitor. Of isoleren van het bestand, apart opslaan en test dan hoe het direct printen uitvalt. klik hier om het worddocument te downloaden
In de discussie rond de collectie Dubois kun je niet om de koloniale context heen, schrijft Miko Flohr. De collectie hoort dan ook niet thuis bij de voormalige kolonisator, maar in het land waar ze vandaan is gehaald.
(Bron foto) Lilipaly was het eerste Kamerlid van Molukse afkomst en zette zich jaren in voor onderwijs, integratie en verbetering van de waterkwaliteit. Lilypaly werd in 1943 geboren in Ihamahu op het Molukse eiland Saparua en kwam op 5-jarige leeftijd naar Nederland. Hij stond na zijn opleiding aan de pedagogische academie voor de klas op een lagere school en doceerde later zelf aan de academie. Daarna werkte hij jaren op het ministerie van Onderwijs, waar hij uiteindelijk onderwijsinspecteur was, een baan die hij in 1986 verruilde voor het Kamerlidmaatschap. Kort daarvoor was hij van de PPR overgestapt naar de PvdA.
Als zoon van een KNIL-militair die bovendien dagelijks vanuit Vlissingen naar het ministerie in Den Haag moest reizen, was hij na de treinkapingen bij Wijster en De Punt in 1977 uitvoerig geconfronteerd met vooroordelen en racisme. In 1987 memoreerde hij in gesprek met het Nieuwsblad van het Noorden dat hij daar nog weleens mee werd geconfronteerd in de trein. “U gaat zeker kapen?”, had een medereiziger hem toegebeten. NOS
RTV Utrecht: Hij was veteraan en een markante inwoner van Wijk bij Duurstede: John Bruininga. In augustus 2021 overleed hij op 88-jarige leeftijd en nu is er een blijvende herinnering aan ‘Paatje’, zoals zijn bijnaam luidt. Met een gedenksteen, een appelboom en een bankje wordt een wens van Bruininga vervuld: Hij wil niet vergeten worden.
Indië-veteraan John Bruininga woonde sinds 1971 in Wijk bij Duurstede. Hij was actief als coach bij de fitness, badminton en karate. Volgens zijn dochter was hij voor veel mensen een luisterend oor met wijs advies. John Bruininga heeft ook van zich laten horen in het maatschappelijk debat. In 2020 gooide hij zijn koninklijke onderscheiding af nadat koning Willem-Alexander bij een staatsbezoek aan Indonesië excuses aanbood voor het Nederlands geweld in de voormalige kolonie.
Tickets bestellen
Vrijdag 28 oktober 2022
– Hari Maluku Istimewa – Bersama – Alex Pattipeiluhu & Friends – Bobby Matulessy – Ester Latama – Lisa Noya & Wim Lohy – Ray Smith – Dansgroep Ohana
Zaterdag 29 oktober 2022
– Relight – Shanelle de Lannoy – Harold Roso & Diana Monoarfa – Two Lucky Minds – Warna Semesta Dance Collaboration
Zondag 30 oktober 2022
– Tante Lien & Aïs Lawa-Lata – Challenge XL – Danny Everett – Free Line XL – Jersey Baker – Dansgroep Sekar Ayu
Regio Online: Joop Nooitrust (90) en zijn vrouw Annie Nooitrust-de Vos (91). Het echtpaar was op 15 oktober maar liefst 70 jaar getrouwd: een platina huwelijk dus.
Annie werkt in het sanatorium, een soort zorghotel, in Dordrecht als Joop daar opgenomen wordt als patiënt. De vonk sloeg over en het stel krijgt verkering. Op 15 oktober 1952 gaven zij elkaar het ja-woord op het Rotterdamse stadhuis.
Het stel is vanaf het begin van de oprichting van de Indische Vereniging OWTS actief lid. Ze bezoeken steevast de maandelijkse feesten van deze Indische vereniging. Annie is in Nederlands-Indië geboren en Indonesië loopt als een rode draad door hun leven. Vele malen bezoeken zij dan ook de Gordel van Smaragd. Annie kookt ook regelmatig Indisch voor haar familie en vrienden. Dit doet ze tot op de dag van vandaag.
omroepwest.nl
We hadden nog nooit van Indorock gehoord’, vertellen Angelo en Jori. De twee rappers wonen in Den Haag Zuidwest, een bakermat van de Indorock. Voor popmuziekcentrum Musicon aanleiding om die twee werelden, rap en Indorock, met elkaar in contact te brengen. Samen met Indorocklegende Hans Bax en Karl Urban maken de twee jonge Hagenaars het eerste Indorapnummer. Van de eerste ontmoeting tot uitbrengen van de videoclip; het hele proces is gevolgd en te zien in de Westdoc: Indorock & rap, de muziek van Den Haag Zuidwest, die zaterdag op TV West wordt uitgezonden.
De WestDoc ‘Indorock & Rap – De Muziek Van Den Haag Zuidwest’ wordt zaterdag 22 oktober vanaf 17.00 uur ieder uur uitgezonden op TV West.
StadNijkerk.nl: Maandagavond 14 november houdt Stichting Oud Nijkerk haar najaarsbijeenkomst. Bert Paasman geeft die avond een lezing over Indië in liedjes. Bert Paasman is emeritus-hoogleraar ‘Koloniale en postkoloniale cultuur- en literatuurgeschiedenis’ aan de Universiteit van Amsterdam (UvA).
stichtingoudnijkerk: Locatie: De Schakel, Oranjelaan 10, aanvang 19.30 uur. Toegang: € 5,– p.p. inclusief koffie, gratis toegang voor Vrienden van Museum Nijkerk
Van Liesbeth Hesselink op aup.nl: Genezers op de koloniale markt Inheemse dokters en vroedvrouwen in Nederlands Oost-Indië 1850-1915 Medische geschiedschrijving over de Nederlandse koloniën is schaars. Genezers op de koloniale markt voorziet in een lacune en werpt een nieuw licht op zowel de Europese als de inheemse gezondheidszorg en haar beoefenaars in de periode 1850-1915. In 1851 richtte de koloniale regering in Batavia twee opleidingen op: een doktersschool voor Javaanse jongens en een vroedvrouwenschool voor Javaanse meisjes. De bedoeling was dat zij de traditionele inheemse geneeskundigen, de doekoens, zouden gaan vervangen.
Indië, betovering en desillusie Een persoonlijke zoektocht naar een verborgen geschiedenis Thom Hoffman Hoffmans jarenlange zoektocht naar het werkelijke Indië, vanaf het begin van de VOC tot aan de onafhankelijkheid van Indonesië, vindt zijn eindpunt in dit boek ‘Boven mijn jongensbed hing een Sumatraanse tijger.’ Zo begint Thom Hoffmans fascinerende en beeldende reis door de tijd. Onder een imposante tijgerkop droomde hij als 13-jarige over het sepiagekleurde Nederlands-Indië, het land van zijn grootouders. Oma en opa overleden kort na elkaar. Hoe was hun leven in Indië geweest? Omdat Thom zijn lievelingsoma geen vragen meer kon stellen, ging hij op zoek naar antwoorden. Meulenhoff
Oma Miet meldt: Daar is hij dan, de 4e druk van het Indische Kookschrift van Oma Miet!! Zo trots, ik had gewild dat ze dit zelf nog kon meemaken. De mooie kookschriften zijn vanaf maandag as weer te koop . Oa te koop bij omamiet.nl, maar ook in de moessonwinkel en museum Sophiahof.
Kookboek Java van Maureen Tan. De Javaanse keuken is die van haar ouders; het is de keuken waar ze mee is opgegroeid. ‘Eten is bij ons in de familie ontzettend belangrijk. Al mijn familieherinneringen zijn eraan verbonden.’ De Javaanse keuken is in te delen in drie gebieden: de West-Javaanse keuken. De West-Javaanse keuken is friszuur en pittig. In MiddenJava eten ze een stuk zoeter maar ook iets minder pikant. In OostJava is de keuken juist weer pikant en erg hartig, doordat er veel trassi en petis udang worden gebruikt.
Dit boek staat op de shortlist van 5 voor de Gouden Kookboek 2022. Het publiek kan stemmen. De uitslag is 4 november 2022.
AD : Koepel van brandende moskee in Jakarta stort in nu.nl: Indonesië verbiedt Indiase hoestdranken na dood 99 kinderen AD:Stadion van dodelijke voetbalramp in Indonesië wordt gesloopt VRT News: Bali herdenkt de bloedige bomaanslag van 20 jaar geleden waarbij 202 doden en 209 gewonden vielen portretMaluku: Nieuws uit de Molukken
Benjamin Marius Fayan Vlielander Hein was geboren in 1887 te Batavia onder de naam Hein en overleed in 1959 in Den Haag. Hij was zoon van Carel Servaes Hein, die sinds 1894 zich kon noemen Fayan Vlielander Hein. De moeder van Carel gebruikte in 1835 al de samengestelde naam Faijan Vlielander naar haar moeder en resp. vader. Carel Servaas (1846 Brielle-1900 Wiesbaden) was notaris te Batavia en deelhebber en commissaris van Javaanse handels- en cultuurondernemingen. Benjamins moeder was Joanna Cornelia Couperus (1848 Batavia-1906 Wiesbaden), oudste zus van de schrijver Louis Couperus.
Benjamin en Anna ca 1922
Benjamin trouwde in 1909 te Teteringen de Duitse Anna Josenhans (1889 Wildbad – 1961 Rome) en vertrok met haar naar Indië, waar hij kon werken als makelaar. Twee dochters werden te Soekaboemi geboren. Benjamin en Anna scheidden vóór juni 1923 en Anna hertrouwde hun kennis Jan van Wely ( zie foto) Benjamin huwde vervolgens in 1926 te Batavia met….
Alida Wijnckoline den Beer Poortugael, geboren 1901 te Arnhem, overleden 1965 in Den Haag. Dochter van in Nederland gestationeerde luitenant-kolonel der infanterie Hendrik Jan den Beer Poortugael (1870-1942) en Arendina Jentina Tonckens (1871 Elburg-1951 Den Haag). Haar broer was in 1924 ook te Java, werkzaam in de suikerindustrie en overleed in een jappenkamp aan de birma-siam spoorweg. Alida en Benjamin gingen ca 1939 naar Nederland en tijdens de oorlog 40-45 woonden zij in Amsterdam. Alida heeft in dit graf bijgezet …..
Caspar Diederik Viehoff, echtgenoot van Alida’s nicht Susanna Hedwig den Beer Poortugael (1900 Zwolle -1990 Wassenaar ). Caspar (1880-1861) was geboren en overleden in Den Haag, zoon van Joan Thomas Viehoff (1849 Utrecht -1926 Den Haag ), ambtenaar in Den Haag en Louise Helena Antonnetta Karseboom (1853 Amsterdam – 1922 Den Haag). Caspar was te Nederland 40 jaar in militaire dienst, die begon op de KMA te Breda. En pensioneerde in de rang van luitenant-kolonel der infanterie. De Nijmeegse Vierdaagse is uitgegroeid vanaf zijn idee dat militairen in de zomer van kazerne naar kazerne zouden marcheren. Caspar was actief in verschillende sportverenigingen ook bij de padvinders. Hij was NSB-lid en steunde de bezetter, waarvoor een rechtszaak in 1946 . Lees het vonnis.
Mensen keerden terug uit Indië. Europa was deels een geboorteland. Voor velen uit Indië was Europa niet het land waar ze geboren en getogen waren. Een opmerkelijk aantal koos de ambtelijke stad Den Haag voor definitieve vestiging. Ze overleden daar en werden in de aarde gelegd, ondermeer te begraafplaats Oud Eikenduinen.
YTN: Onlangs heeft een buitenlander die absoluut niets met Korea te maken heeft, op eigen kracht toestemming gekregen om het Vredesbeeld in zijn thuisland Nederland op te richten. Inmiddels wordt de oprichting van de World Girl’s Award geleid door een aan Korea gelieerde organisatie, maar het is de eerste keer dat een buitenlander in zijn eentje een meisjesbeeld opricht.
Verslaggever Minkyung Kang ontmoette persoonlijk Griselda Mollermans, die naar Korea kwam om de oprichting van het beeld van het meisje voor te bereiden.
Het Vredesbeeld werd voor het eerst opgericht in 2011 voor de voormalige Japanse ambassade in Jongno-gu ter nagedachtenis aan de troostmeisjes die het slachtoffer waren van het Japanse leger. Sindsdien zijn er standbeelden van meisjes geïnstalleerd in de Verenigde Staten en Duitsland, en de meeste werden geleid door Koreaanse groepen. Echter, eerder deze maand kreeg een buitenlander die absoluut niets met Korea te maken had, op eigen kracht toestemming om het Vredesbeeld in zijn thuisland Nederland op te richten. Griselda Mollermans, voormalig onderzoeksjournalist, heeft rond februari 2019 een aanvraag ingediend bij de Nederlandse overheid.
Vrouwen uit maar liefst 35 landen werden met geweld gemobiliseerd, maar men was zich daar niet van bewust en benadrukte dat het beeld van een meisje over de hele wereld verspreid moest worden.
NRC schrijft: Wat maakt het leven de moeite waard? Muzikant Marcel Fisser (54) ontdekte tussen twee lockdowns dat er ook een ander leven is. „Ik wist niet wat me overkwam.” ‘Ik ga stoppen.” Hij had de woorden uitgesproken na het optreden, tijdens een etentje met de band. Nog vóór de maaltijd, zoals hij zich had voorgenomen. Glas wijn erbij, het was al moeilijk genoeg. Er volgde een stilte. En toen de vragen. „En wij dan?” „Hoe nu verder?” „Wij zijn toch samen één?”
Ze kenden elkaar al zó lang. Bijeengekomen als muzikale omlijsting van Ruth Jacott, vijfentwintig jaar geleden, daarna versmolten. Vaste begeleidingsband van Nick & Simon, Jan Smit, het tv-programma Beste Zangers. Gespeeld met alle grote artiesten in Nederland en Vlaanderen, minimaal vijf dagen per week samen op pad. Drie, vier tours tegelijk. Pop, rock, jazz, klassiek, country, latin, levenslied, metal: alles feilloos. Repeteren? Niet nodig. Als de een begint, weet de ander wat-ie moet doen. De bassist, steady. De drummer, retestrak. De backing vocals, kleurmakers. De toetsenist, alleslijmer. De blazers, zelfverzekerd.
Indonesië wil kunststukken en natuurhistorische collecties terug van Nederland. Het gaat onder meer om de complete Dubois-collectie: 40.000 fossielen die aan het einde van de negentiende eeuw in Indonesië zijn opgegraven door de Nederlandse onderzoeker Eugène Dubois. Het NOS Radio 1 Journaal praat erover met correspondent Mustafa Marghadi en met Corine van Impelen van Naturalis Biodiversity Center. Luister en zie NPO Radio 1
Den Haag is de ‘Weduwe van Indië’. Niet alleen is het de stad van het Indisch erfgoed maar vooral de plek voor herinnering, herdenking en erkenning voor het leed dat de Indische gemeenschap is aangedaan tijdens de Japanse bezetting en dekolonisatie. Margaret Leidelmeier, verbonden aan het Indisch Herinneringscentrum, neemt ons in haar lezing mee naar de koloniale tijd, de dekolonisatie en de periode erna. Deze lezing vond plaats op woensdag 12 oktober 2022 bij Podium B van de Centrale Bibliotheek Den Haag.
Fay en Shariff willen met hun kinderen in het buitenland wonen, het liefst op een plek waar alles anders is. Vanwege Shariffs Indonesische achtergrond en goede voorzieningen voor de kinderen kiezen ze voor Bali. Al snel ontdekken ze dat ze daar niet met één, maar met vele andere culturen te maken hebben. Europeanen, Australiërs, Russen, […] Bruna
Te verkrijgen in e-pub bestand.
Er is groeiende belangstelling voor het Nederlandse slavernijverleden in Azië, een onderwerp waaraan aandacht besteed zal worden in de komende tentoonstelling over slavernij in het Rijksmuseum. Nederlanders waren actief betrokken bij deze slavernij, zowel in Azië als in Nederland. Dit blijkt bijvoorbeeld uit de droevige geschiedenis van de ‘swartin’ Christina uit Batavia die in 1754 in Amsterdam terechtkwam met het gezin van Adrianus van der Geugten. Was ze zijn slavin, meid of dochter? En welke betekenis geven we vandaag aan haar geschiedenis?
door Tom van der Geugten
maxvandaag.nl: Ter ere van de geboortedag van Sandra Reemer verschijnt op 17 oktober 2022 een nieuw album van haar. Het nieuwe album Voor Altijd brengt bijzondere en nooit eerder uitgebrachte nummers bij elkaar als prachtig muzikaal eerbetoon aan Sandra. Ze overlijdt op 6 juni 2017 aan de gevolgen van borstkanker.
18 10 2022 Rangda Dans Workshop Leer dansen als een Balinese heks!
19 10 2022 Bapak Tjeerd vertelt .. enge verhalen uit Bali
20 10 2022 Wayang voorstelling Kantjil, het slimme dwerghertje.
21 10 2022 Maak je glas met uniek Mentawai patroon
22 10 2022 de spelletjesdag van het WNF!
Donderdagavond 17 november geeft Leonie Bouwman in Museum Nijkerk een lezing over haar Indische familiegeschiedenis.Haar grootouders, Gijs en Lena den Dulk, vertrokken in 1930 naar de voormalige kolonie Nederlands-Indië waar ze een paar decennia hebben gewoond en gewerkt. Aan de hand van foto’s, boekfragmenten, gedichten en een selectie uit vele mappen vol geërfde familiebrieven, vertelt Bouwman zowel over deze historie als over de sporen, die de oorlogsgeschiedenis naliet in het leven van een kind dat al jong leerde te buigen voor de Japanse bezetter.Het is – volgens Museum Nijkerk – treffend en aangrijpend hoe de briefwisselingen de geschiedenis van Indië persoonlijk invoelbaar maken. Leonie Bouwman schreef hierover het boek ‘Buigen & Regenbogen’, nijkerk.nieuws.nl
De graven van de eerste generatie (Molukse) KNIL-militairen krijgen in Woerden een bijzondere status. Dit betekent dat de gemeente tot in eeuwigheid de graven in stand zal houden. ,,Daar zijn we heel dankbaar voor. Lea Manuputtij is voorzitter van de Woerdense stichting Sinar Maluku. Zij heeft zich met de rest van het bestuur twee jaar ingezet om de graven van KNIL-militairen een bijzondere status te geven. Dat dit eindelijk is gelukt, doet haar en de andere nabestaanden heel goed. ,,Wij vertellen over ons verhaal. Het is belangrijk dat dit niet vergeten wordt.” AD.nl De maand oktober staat voor Stichting Kunstwerf volledig in het teken van de Molukse cultuur. Onder de titel ‘Mari! Sama sama (Laten we samenkomen!) – Zicht op Molukse cultuur’ worden diverse activiteiten gehouden, zoals lezingen en een workshop. Nieuwe Ooststellingwerver
Vijf Molukkers vragen in een brief aan burgemeester Marco Out om opheldering over de uitnodiging van de Indonesische ambassadeur voor een symposium in het Drents Museum. Ze vinden het respectloos vanwege de gevoelige geschiedenis met Indonesië. RTV Drenthe
In Rotterdam wordt hard gewerkt om Fenixloods II op Katendrecht om te bouwen tot FENIX, een museum over migratie. ‘Dé plek van vertrek en aankomst. Waar miljoenen Europeanen vertrokken en net zoveel mensen van over de hele wereld aankwamen. . Onlangs heeft het museum werk aangekocht van de Tilburgse beeldend kunstenaar Lucas Silawanebessy. Als tweejarig kind arriveerde Lucas Silawanebessy met zijn ouders met de boot in 1951 in Nederland. Samen met vele andere Molukse gezinnen van KNIL-militairen werden zij gehuisvest in Woonoord Lunetten, Brabant Cultureel
Harderwijkercourant: Na het jubileum in 2019 moesten liefhebbers van de Indonesische cultuur het twee jaar zonder Pasar Malam doen. Voorzitter Roy Abels is blij dat de zesde editie wel door kan gaan. „We mogen eindelijk weer. Gezien de bezoekersaantallen bij andere pasars is er ook animo voor en tijdens de Kumpulans in maart en juni – onze Indische feestjes in de Kiekmure – kregen we vaak de vraag of de Pasar Malam door zou gaan. De pasar is erg geliefd bij Indische mensen, maar ook veel Hollanders houden van de gezelligheid, leuke muziek, restaurants en kraampjes. We hebben de indruk dat ze graag weer willen en dat geeft ons energie’’, zegt voorzitter Roy Abels die met secretaris Otto Büttner het bestuur vormt. Zij worden geholpen door een groot aantal vrijwilligers.
Volkskrant :
Er is iets vreemds aan de hand met de titel van een blad dat drie jaar geleden van start ging en zich net zoals Moesson richt op de Nederlands-Indische gemeenschap. Van Pinda werd het Pindah en, de meest recente aanpassing, Indah.
Om met Pinda te beginnen: dat was natuurlijk een knipoog naar Linda. Controversieel was het ook. Het gebruiken van een scheldwoord voor Indo’s als geuzennaam viel niet bij iedereen in goede aarde.
Dit lespakket bestaat uit het boek De lange reis van de Poesaka Hellships editie, een werkboek en een stripboek. Met twaalf bestaande hoofdstukken uit De lange reis van de Poesaka. Indische tastbare herinneringen (2019) en drie nieuwe hoofdstukken vormt dit boek een speciale hellships-uitgave, die onderdeel uitmaakt van een (gratis online) lespakket met een werkboek, stripboek en documentaire. LM Publishers. Blader door een inkijkexemplaar.
hoezoindo: Het lespakket Hellships is een samenwerking tussen de Stichting Herdenking Slachtoffers Japanse Zeetransporten in Zuidoost-Azië 1942-1945 (SHSJZ), Simone Berger en Armando Ello. Samen bundelen zij hun ervaring en (com)passie.
Trouw sept 2017: Tempé of tempeh zoals het ook wel geschreven wordt, is een Indonesische koek van soja. Van zichzelf heeft tempé een vrij neutrale smaak, maar deze sojakoek is heel goed in staat om andere smaken op te nemen. In dit recept geven de ketjap manis en de sesamolie de tempé een lekker accent
arjati.nl bericht :
Anne Lot Hoek geeft een lezing nav haar boek De strijd om Bali
‘De strijd om Bali is een onthutsend verhaal over een ongekende guerrillastrijd die na de Tweede Wereldoorlog op het paradijselijke eiland Bali losbarstte. Een geschiedenis van onderdrukking, vrijheid en verzet, maar ook van vriendschap en verraad.’
16 oktober 14.00 bibliotheek Nieuwe Veste in de Molenstraat, Breda. reserveren is nodig via mvdgbreda@arjati.nl
Na het overweldigende succes van de eerste tour gaat cabaretier Ricky Risolles nogmaals door het land met zijn theatershow Ya, dat is iets Indisch. De show wordt beschreven als de nummer één Indoshow van dit moment. En dit keer komt de show ook in het Chassé Theater. Daarnaast is hoofdrolspeler Jaro Wolff Bredanaar.
De theatershow “Ya, dat is iets Indisch…” van Ricky Risolles komt naar het Chassé Theater. In Breda wordt de tour van de show – met in de hoofdrol Bredanaar Jaro Wolff tevens afgetrapt. Daarnaast is de voorstelling de finale van het programma “Indische Verhalen” in het Chassé Theater. bredavandaag.nl
Voor Indië was hij een baken, hij bood houvast te midden van de groeiende oorlogsdreiging. Legercommandant G.J. Berenschot was charismatisch, intelligent en een internationaal gerespecteerde gesprekspartner. Zijn troepen vertrouwden op hem. Berenschot kon niet gemist worden. Maar op 12 oktober kwam dat verschrikkelijke nieuws. De commandant was dood. Historiek
Mensen keerden terug uit Indië. Europa was deels een geboorteland. Voor velen uit Indië was Europa niet het land waar ze geboren en getogen waren. Een opmerkelijk aantal koos de ambtelijke stad Den Haag voor definitieve vestiging. Ze overleden daar en werden in de aarde gelegd, ondermeer te begraafplaats Oud Eikenduinen.
Eduard Doeve werd begraven door zijn ouders, die een aantal jaren later werden bijgezet. Geboren in 1906 te Soerabaja, overleden in 1961 in Den Haag. Hij studeerde Rechten te Leiden, werd advocaat en procureur te Bandoeng, daarna te Den Haag directeur Verenigde Transatlantische Hypotheekbanken N.V. in 1961 bij overlijden. Gehuwd in 1934 in Den Haag met kapiteinsdochter Helena van der Vliet, geboren 1909 in Kota Radja. Hun scheiding was in 1935 te Soerabaja.. Eduard werd krijgsgevangene in 1942 te Indië. 10 maanden na hem overleed zijn vader ….
Victor Alfred Doeve (1874 Semarang – 1961 Den Haag), zoon van postemployée Hendrik Willem George Doeve (1847 -1904) en Annette Schmidgall (1855 Djerakan – 1881 Semarang).Sinds 1898 ambtenaar Binnenlands Bestuur,1912-1918: te Atjeh secretaris en ass resident, 1918-1924: ass resident te Celebes en Ambon, 1924: resident te Riouw. Zijn stamouders Doeve waren Sara van der Steen uit Soerabaja, overleden 1761 in Semarang, aldaar huwde ze in 1754 met Johann Wilhelm Doeve uit Hamburg, die te Indië arriveerde in 1746, Hij werd assistent-boekhouder, later boekhouder en soldij-overdrager te Semarang , waar hij in 1769 overleed Als laatste kwam in dit graf Victors echtgenote sinds 1901……
Sarah Reints Bok, geboren 1880 te Sidoardjo, overleden 1971 in Loosduinen. Dochter van Wilhelmina Cornelia van Lindt (1850 Rotterdam – 1923 Buitenzorg) en Reint Reints Bok (1844 Rotterdam – 1882 Ngrowo)gezagvoerder N.I. Steenkolenhandelmaatschappij
Het archief van Indisch4ever is best wel te filmen !!
......................................
.......... Bekijk ook de archipelsite met honderden topics.
Zoekt en gij zult vinden. !
Categorieën
Zoeken op deze weblog
Meest recente berichten : Het gebeurde ergens in de Indonesische archipel
Op de Javastraat in Amsterdam-Oost komt van alles samen: kleine supermarkten met Oosterse producten, koffietentjes, afhaalrestaurants met halloumi en falafel, moderne kledingstudio’s en winkels met koffers en stekkerdozen. Tussen dit uiteenlopende aanbod is er sinds vorige week een Indonesisch restaurant. “In deze omgeving zitten veel toko’s, maar wij zijn het eerste Indonesische restaurant in de Indische Buurt,” zegt mede-eigenaar Saifudin Sulaeman (42). 
..
Heeft u suggesties, denkt u zelf een aan een plaats in deze cyclus ,stuur dan een omschrijving met uw aanbieding naar: info@yvonnegoeneveld.nl. Indien het past in deze nieuwe opzet, ontvangt u er een uitnodiging voor.
(:strip_icc()/s3/static.nrc.nl/bvhw/files/2022/10/data92174012-a034aa.jpg)
...................
Indisch4ever 
