Indisch4ever

de Volkskrant:
Janny Liem-Tan is een kind van Chinese ouders. Ze is opgegroeid in Indonesië, dat ze in 1966 met haar man en twee jonge kinderen ontvluchtte, te midden van massale moordpartijen op communisten en Chinezen. Hoe is het haar en haar gezin in Nederland vergaan?
—
‘De jaren onder Japang (Japan in het Maleis, red.), was het vaak verstoppen, verstoppen, verstoppen. De Japanse soldaten waren ver van huis en zochten meisjes en jonge vrouwen om te gebruiken. Iedereen in de buurt waarschuwde elkaar als ze eraan kwamen, zodat alle jonge vrouwen snel een schuilplaats konden zoeken. Ik was doodsbang en ging muisstil onder het bed liggen, met een klamboe erover. Toen de atoombommen vielen op Hiroshima en Nagasaki, was alles voorbij.’Maar de rust keerde niet terug.‘De ergste tijd moest nog komen, de Bersiap.’ (Indonesiërs streden na afloop van de Tweede Wereldoorlog voor onafhankelijkheid van de Nederlandse, koloniale overheersing. Daarbij werden duizenden Europeanen en Indische Nederlanders gedood. Ook Chinezen waren niet veilig. Nederland zond troepen in een poging de opstand de kop in te drukken en de kolonie te behouden, red.) ‘De Nederlandse kapitein Raymond Westerling reed met tanks onze stad Bandung binnen, zo over de mensen heen. Overal op straat lagen lijken.

BNNVARA:
Indonesië stopt met olifantenritten. Grote parken Bali Zoo en Mason Elephant Park kondigden al eerder aan olifantenritten te schrappen uit het aanbod, maar nu is er ook bericht vanuit de Indonesische overheid. In januari maakte zij bekend dat er een einde komt op landelijke schaal. Het Indonesische Ministerie van Bosbouw publiceerde een brief met daarin een formeel einde aan het gebruik van olifanten voor ritjes. Toeristische parken die deze richtlijn niet opvolgen, lopen het risico dat hun vergunning wordt ingetrokken.

Blader door een aantal pagina’s
Inhoudsopgave
Voorpagina van de website

historiek: Hoewel Eugène Dubois zelf teleurgesteld was omdat hij niet vond wat hij zocht, bestaat inmiddels grote waardering voor zijn oudheidkundige opgravingen in grotten op Sumatra (1888-1890). Lang stond dat werk in de schaduw van zijn spectaculaire resultaten in 1891-1892 op Java: de eerste resten ooit gevonden van de uitgestorven primitieve mensensoort Homo erectus.

Ook geen missing link, maar wel interessant, zie NU.nl:
Een rotstekening van een hand in een grot op het Indonesische eiland Muna is volgens wetenschappers de oudst bekende rotstekening ter wereld. De tekening is zeker 67.800 jaar geleden achtergelaten in de grot, die bekendstaat om zijn tekeningen.

Indische schrijfschool: Het was een beroep: zeebaboe. Er waren vrouwen die op schepen hun dienstreizen maakten. Ze voeren tussen Indië en Nederland, en dan weer terug, ingehuurd op om de kinderen te letten. Jonge vrouwen en oudere vrouwen. Sommige zeebaboes verdienden uitstekend.

Er zijn nog mensen die destijds als kind onder de hoede van een zeebaboe hebben gereisd. Enkelen weten dat nog heel goed: “Ik was bang voor Minah,” vertelde een grote stoere man me eens. Een ex-onderwijzeres vertelde me dat de zeebaboes veel samen waren, in haar jonge ogen van toen waren het oudere vrouwen. De onderwijzeres is er niet meer, maar gelukkig mocht ik een film van ons gesprek maken.  Anders waren haar herinneringen zomaar weg geweest. Zo heb ik wat meer filmopnames. Ik wacht tot er een archief naar me toekomt, dan kan ik een boek over deze vrouwen maken.
Deze week kreeg het wachten een duwtje. Want Riboet Verhalenkunst belde.
Lang verhaal kort, er komt een hele middag over zeebaboes en of ik ook wil komen om wat verdieping te verschaffen. Jawel, zei ik.
Het is op zondagmiddag 8 februari 2026, in Muzee Scheveningen. Klik hier en lees meer.

indischetokeh :
Overlijdensregisters Semarang
1897, 1899, 1900

Indische Schrijfschool :
Indo-bataljons, wat een woord. Ik kwam het tegen in de discussies over de mogelijke oprichting ervan, begin twintigste eeuw.
En ik dacht: waarom?
En daarna: wie waren dat toen, de Indo’s?
In het oude Indië is het altijd opletten met woorden en termen. Nu ook. Ik zeg nooit tegen een oude dame dat ze Indo is. Liever vraag ik voorzichtig of ze een Indische achtergrond heeft. En eigenlijk is dat ook al ongepast.

BN de Stem:
Olga Vrolijk legt geschiedenis Indische voormoeders vast, nu het nog kan: ‘Ik ben er gelaagder door geworden
’Het boek Retourtje Indië verhaalt over vier generaties vrouwen, allemaal voormoeders van Olga Vrolijk (45) uit Etten-Leur. „Ik kon nooit betekenis geven aan de Indische familiegeschiedenis, maar nu wil ik de verhalen doorgeven aan mijn kinderen.
De overlevering van familieverhalen stokte eigenlijk toen Olga’s oma Ellen overleed. Ze was pas 35 jaar toen ze stierf aan hartfalen. Haar vier kinderen, onder wie Olga’s moeder, die toen pas 9 jaar was, kregen sindsdien weinig mee van de Indische verhalen. Oma Ellens man Jan hertrouwde, en zo groeiden de kinderen op met een stiefmoeder die weinig wist van hun Indische roots.

One World Toen ze opgroeide kreeg Joyce de Vries (37) weinig mee van de donkere kant van haar Nederlands-Indische achtergrond, maar nu ze zelf moeder is hoopt ze haar kinderen ook dié kant van de geschiedenis mee te geven. Met het spel Indo Bord viert ze de mooie kanten van de ‘Indo-identiteit’, maar vertelt ze ook over onderdrukking. ‘Ik wil mensen die geen boeken lezen meer over onze geschiedenis leren.’

De Stentor:
Ze zit stil in haar stoel wanneer hij haar voor het eerst opmerkt. Haar nagels zijn gelakt, een parelketting om haar hals. Een Indische dame van 90 jaar, die om privacyredenen niet met haar naam in de krant mag, woont al jaren in een van de groepswoningen van ’s Heeren Loo voor mensen met een beperking.
„Ze zag er die dag een beetje timide uit”, herinnert Folmer Overdiep zich. In haar dossier stond nauwelijks informatie over haar familie en geschiedenis. Ze kan er ook niet over vertellen, want ze praat niet, hoort hij van zijn collega’s.
Tot hij van thuis een Wayangpop meeneemt en zachtjes een lied voor haar zingt: Burung Kakatua, een traditioneel Indonesisch wiegelied. Opeens ziet hij herkenning in haar ogen. Ze pakt de houten stokjes vast waarmee de armen van de pop bewegen. Tot zijn blijdschap zingt ze mee.
Voor het zorgpersoneel is het een verrassend moment; jaren gingen ze ervan uit dat de dame niet kon praten. Voor Folmer is het duidelijk: er is nog een hele wereld in haar te ontdekken.

Op een gegeven moment maakt hij zelf het theaterstuk Hallo Bandoeng, samen met zijn vrouw Lou Lou Rhemrev, eveneens actrice.

de Kanttekening :De beroemde schilder Jan Toorop was van gemengde afkomst, maar is later ‘witgewassen’, zegt conservator Suzanne Veldink van museum Singer Laren. Mogelijk speelde de Indonesische onafhankelijkheid daarbij een rol. De negentiende-eeuwse schilder Jan Toorop is een kunsticoon naar wie in Nederland vele straten zijn vernoemd. Maar vermoedelijk kent niemand hem als ‘kunstenaar van kleur’. Dat is geen toeval, meent het museum Singer Laren in een nieuwe expositie. De herinnering aan de kunstenaar is ‘witgewassen’, schrijft NRC.

Toorop was iemand voor wie zijn Javaanse identiteit van ‘cruciaal belang’ was. ‘Pas door zijn herkomst te kennen, kun je zijn werk echt goed begrijpen’, is te lezen in de nieuwe tentoonstelling De werelden van Jan Toorop, samengesteld door conservator Suzanne Veldink.

Zie het Grafmonument

.museumsophiahof.nl : Museum Sophiahof is op zoek naar een enthousiaste en gedreven Medewerker Evenementen. Jij bent een gastvrije organisator die overzicht houdt, snel schakelt en energie krijgt van evenementen met maatschappelijke betekenis.
_
Als Medewerker Evenementen ben je verantwoordelijk voor de ondersteuning van evenementen van interne en externe partijen in Sophiahof. Jij bent het eerste aanspreekpunt voor huurders en organisatoren, en je bewaakt het proces van aanvraag tot afronding. Je zorgt dat alles klopt: inhoudelijk, praktisch én financieel

BD:
Dat we het kolonialisme moeten afwijzen, vindt Vilan van de Loo ook. Maar kom niet bij haar aan met het tot zondebok maken van de militairen die vochten in Nederlands-Indië.Ons beschuldigende vingertje wijst te makkelijk naar hen als dé daders. Want het kolonialisme speelde niet alleen daar, heel Nederland was door en door kolonialistisch. Wij wilden een imperialistische grootmacht zijn. De generaals moesten het opknappen, maar dat moest wel op een koopje.”

Boek Generaal Eenoog

IGV: Op zaterdag 24 janurari presenteert Vilan haar nieuwe boek in Bronbeek met een lezing. De IGV geeft ook acte de présence met informatie over het zoeken naar millitaire voorouders en een Genealogische Live Show: stel uw vraag, en onze secretaris Maarten Fornerod zal proberen deze live te onderzoeken met behulp van digitale bronnen terwijl het publiek meekijkt. Klik hier voor meer informatie.

Lees het boek online
Edward E. E. Frietman is from The Hague, in the Netherlands. He is a Eurasian of Dutch Indonesian(Indo) descent,who was born in Batavia, the former capital of the Dutch-East Indies, and remains true to the values and norms of his origins.

Voor Indisch Anders aan een nieuwe jaargang begint, staat redacteur Siem Boon stil bij drie personen die aan het eind van 2025 zijn overleden: Ellen Derksen, Yvonne Keuls en Peter van Zonneveld.

Beginpagina: https://indisch-anders.nl/

De laatste uitzendingen

De postkoloniale podcast:
In Nederland is er nog veel dat aan Indië en Indonesië herinnert en andersom zijn er nog veel sporen van de Nederlandse overheersing in Indonesië te vinden. Hoe gaan beide landen om met dit koloniale verleden? En staan er nog rekeningen open?

klokhuis, den haag:

En ook dit, vrijwilligers gevraagd .
Mail hierover: bestuur@hetklokhuis.eu

De Groene Amsterdammer
Watson. ‘Mijn overgrootvader had best wel wat geld en bediendes’, vertelt ze. ‘Ik weet niet of ik kan zeggen dat het slaven waren, maar dat ze uitgebuit werden, dat staat voor mij wel vast. Mijn overgrootvader maakte zich daar schuldig aan, net zoals andere Nederlanders en Indische mensen met goede banen in de kolonie.’ Na de dialoogtafel heeft Watson haar moeder gevraagd over haar overgrootoma. ‘Zij werd door haar kinderen en kleinkinderen op handen gedragen en daardoor ook door mij, haar achterkleinkind. Het klonk altijd als een sprookje. Hoe ze vanuit Java naar Blitong verhuisde, een klein eiland tussen Sumatra en Borneo. Ze kwam terecht in het huishouden van mijn overgrootvader en was erg jong toen ze haar eerste kind kreeg, veertien jaar. Mijn moeder vertelde dat ze al tien jaar met hem was toen ze trouwden. Dat is een belangrijk element in het sprookje: zo is ze gered uit barre omstandigheden.’

.
De talentenshow The Voice of Holland is terug
Op 16 januari is de eerste aflevering van dit seizoen.
RTL 4 toont het om 20.00 uur.
Een van de nieuwe panelleden/coaches is Dinand Woesthoff. Bekend van vele jaren leidend geweest in de rockband Kane .

  Indische Schrijfschool    In 1878 is er heldenmoed voor nodig in te doen wat de Indo-Europese journalist Arnold Snackey deed en dat was eisen stellen. Hij eiste een gelijkwaardige behandeling voor zowel de Indische als de Hollandse Europeaan in ’s lands dienst. Die was er niet, vond hij. Daarom heette zijn artikel ‘Meten met twee maten’.

Het is een geweldig stuk. Want:

•  hij klaagt aan, hij bedreigt, hij leest het koloniale gezag de les en scherp ook
•  dat was tamelijk ongepast anno 1878, maar Arnold Snackey heeft geen zin in nederigheid of aanpassen
•  hij gebruikt de term sinjo als geuzennaam. Sinjo, als sinjeur, als seigneur, heer

ZIMIHC theater Zuilen :
Met een afwisseling van monologen, zang en live begeleiding op de ukelele, neemt kunstenares Patries Wichers je mee naar de tweede helft van de 19de eeuw: de opkomst van de Komedie Stamboel in Nederlands-Indië.
Deze unieke muziektheatertraditie is ontstaan in een tijd van segregatie en culturele kruisbestuiving op Java. Bij dit muziektheater werd de inlandse kunst vermengd met westerse invloeden.

Graven oud-KNIL-Militairen – Petitie24.nl:
Deze petitie is op persoonlijke titel gestart door Ray Zijlstra, wonende te Tilburg en is gericht aan de Oorlogsgravenstichting (OGS) gevestigd in Den Haag.

Momenteel hebben de overleden oud-KNIL-Militairen die zijn begraven op de ere-velden in Nederland en elders grafrecht en worden de graven van Molukse oud-KNIL-Militairen gevrijwaard van grafkosten.  De petitie heeft als doel het behouden van de graven van alle(!) oud-KNIL-Militairen in Nederland en ook deze te vrijwaren van grafkosten.
Deze petitie heeft als doel dit niet slechts voor te behouden aan (een) bepaalde groep(en), maar beoogt dit zeker wanneer het oud-KNIL-Militairen zijn die krijgsgevangenen in Japanse kampen zijn geweest die bovendien over de vaak jarenlange krijgsgevangene-periode geen soldij hebben ontvangen.
Hoewel deze reeds overleden militairen, maar ook de nazaten zich altijd met zeer zachte stem hebben laten horen, is de pijn nog altijd intens voelbaar.

Teken de petitie en deel deze op social media vóór 31 mei 2026 wanneer u zich hiertoe geroepen voelt, zodat we samen kunnen zorgen voor kostenvrije graven voor alle oud-KNIL-Militairen.

De peiling gericht op indisch4everlezers was na begin november nog niet afgesloten.
Met 90 stemmen was er een eerste resultaat. Zie hier.
Nu is de peiling afgesloten met 150 stemmers. Dat is makkelijker aan de stemtotalen direct het aantal zetels te zien wat een partij zou moeten krijgen volgens de lezers .
–
Net als in 2023 stemmen de lezers niet parallel aan de landelijke kiezers.
—
Nu zijn deze uitslagen niet te projecteren op de hele groep Indische Nederlanders en nazaten, maar het geeft wel te denken.
Je zou denken dat de lezers veel 60+ zijn . Hoe wijkt dat af van wat de jongere Indische nazaten gestemd hebben?
—
Ook enkele lezers op de facebookpagina van Indisch4ever deden mee.

FD :
De stripklassieker ‘De avonturen van Blake en Mortimer’ behoort in België tot de hoge cultuur. Het nieuwste album werd getekend door Amsterdammer Peter van Dongen.
Peter van Dongen zet zijn doorleefde bruine tas op een stoel en haalt een dikke stapel papier tevoorschijn. Daartussen zitten storyboards, potloodtekeningen en het stripalbum waarop veel liefhebbers lang hebben gewacht. Drie jaar achtereen werkte de tekenaar met ziel en zaligheid aan dit album. ‘Een race tegen de tijd’, vertelt Van Dongen. ‘Je moet er veel voor laten. Zeven dagen per week, minimaal tien uur per dag. Amper vakanties.’

Indonesisch Eethuis Nyonya Meneer  is gespecialiseerd in de Indonesische keuken. De gerechten zijn authentiek Indonesisch en worden vers bereid op basis van familierecepten.

Pelita nieuwsbrief

BIJ DE INDO Authentieke Indonesische Afhaal / Eethuisje / Catering in Roelofarendsveen is in de wijde omtrek bij velen bekend. Niet alleen de overheerlijke Rijstafels, Rames of Indo Menu’s maar ook de Broodjes en Indische Snacks zorgen ervoor dat men terugkomt. BIJ DE INDO onderscheidt zich door de authentieke Indonesische keuken, waarbij eeuwenoude beproefde recepten worden klaargemaakt. U kunt bij ons Indonesische maaltijden afhalen en zelf uw eigen menu samenstellen, lekker en voor een redelijke prijs

Nieuwsbrief
Indisch Netwerk
4 januari 2026

Zie de uitzending bij npo.nl
Haar Indische afkomst komt door haar vader. Hij is geboren in Den Haag, net als zijn moeder in 1901, waar zij opgroeide. Zijn moeder had als ouders Laurens Hoolboom en Gertrude Hofman.  Beiden indo-europees,  geboren op Java en ze huwden in 1895 te Padang.
Reacties op de fb-site van de Indische Genealogische Vereniging, ook betrokken bij het vooronderzoek

 Indisch Museum : 
Vanaf de laatste decennia van de negentiende eeuw stonden de overzeese gebiedsdelen prominent op het lesrooster. In het lager en voortgezet onderwijs speelden de ‘Oost’  en de ‘West’ een belangrijke rol. Wat leerden scholieren over Nederlands-Indië? Welke beelden van de Indonesische bevolking werden met boeken en schoolplaten overgedragen ?

Zie de pagina, meerdere foto’s zijn ingekleurd

BN DeStem.nl:
De moeder van muzikant/auteur Ad Grooten groeide als kind op in Nederlands-Indië. Een onschuldig meisje, dat niet wist wat oorlog was. Hij schreef een boek, album en theatervoorstelling over het vrolijke masker van dat kampkind: Ellen Lacht. — De laatste jaren van haar leven zat Ellen Grooten-Asselbergs (1930-2012) in een verpleeghuis. „Ze had Alzheimer. De eerste tijd was zwaar, later werd ze in haar hoofd weer dat kleine meisje van Oost-Java: Maleis sprekend en vrolijk ronddansend. Eerder vertelde ze alleen de anekdotes over de luchtige momenten, later soms ook iets over de oorlogsjaren. Voor het eerst. Omdat Alzheimer gedeeltelijk de rem afnam.”
…….
Haar Indische moederAsselbergs-van den Bosoverleed in het jappenkamp Muntok . En zij moet met Ellen het vrouwenkoor hebben meegemaakt. Dit verhaal werd geschreven door Helen Colijn en later verfilmd . Ellen was betrokken in de aanloop naar die filmproductie.

RESULTATEN Deze peiling stopt bij de 150 stemmen. Een mooi passend getal. Doe alsnog mee.

Snuffel in het archief en de agenda 2026 van
de weblog Indisch Anders

blikoplisse.nl:
Op dinsdag 30 december ging burgemeester Carla Breuer op bezoek bij mevrouw Hiltje Jenny van Rongen- van der Meer om haar te feliciteren met haar 100ste verjaardag. Mevr. van Rongen werd geboren in Surabaya in Nederlands-Indië. In 1948 trouwde ze met Johannes (Han) van Rongen. Hij overleed in 1999 op 80 jarige leeftijd. Evelien Boender – Verhoeve (kleindochter): “Mijn oma heeft op veel verschillende plekken gewoond. Eerst met het gezin waarin ze is opgegroeid in Nederlands-Indië. Haar vader werkte namelijk voor BPM ( Bataafsche Petroleum Maatschappij ). Tijdens de WOII woonden ze in Hilversum.

Vilan van de Loo:
Terugblikken vervelen me mateloos, want ik heb het afgelopen jaar zelf beleefd en u ook. Dus ik dacht, hoe was het 100 jaar geleden?
Zoefff daar zijn we, eind 1925, begin 1926.En om het extra leuk te maken, kijkt u even in de familiestamboom om van een paar mensen te weten: o, die waren in 1925 zo en zo oud. Dan weet u wat ze meemaakten. En zoiets doet u de familie beter begrijpen. Er is altijd een zekere wisselwerking tussen de persoon en de tijd waarin hij of zij leeft.|
De Gouverneur-Generaal is Dirk Fock, tot in 1926. Hij krijgt advies van de Volksraad (per 1918) en de Raad van Indië, en hij heeft uiteraard vele ambtenaren verdeeld over departementen.

In deze vierdelige podcast-serie gaat documentair fotograaf Isabelle Boon met antropoloog Fridus Steijlen op zoek gaat naar één van de belangrijkste voorvechters voor een onafhankelijk Indonesië en eerste premier van de republiek: Sutan Sjahrir.
Ze gaan in gesprek met kenners, betrokkenen en Sjahrir’s familie, en komen zo meer te weten over zijn bijzondere leven en actuele betekenis van zijn gedachtegoed.
Luister naar deel 1 en 2

Radio Pedis | NPO Luister↗

IGV Nieuws – December 2025

In de derde oosterlijke Sporen van Slavernij podcast spreken podcastmaakster Dolores Leeuwin en secretaris van de IGV Maarten Fornerod met Reza Kartosen-Wong. 
Reza: vaderszijde Indonesisch
moederszijde Indiaas en Indisch.
Indische lijn gaat terug naar Helena Adams, geboren ca 1755 en vermoedelijk Mardijker.
Foto: IGV

Klik hier om gelijk naar de podcast te gaan.

Rijnmond.nl:
Hij was al eens wereldkampioen in het kickboksen, maar ook als K-1 vechter hoopt Darryl Verdonk de beste van de wereld te worden. En waarom ook niet? De 29-jarige Dordtenaar, broer van profvoetballer Calvin, timmert in Japan op het allerhoogste niveau flink aan de weg.

Parool: “Nederlands-Indië keert vaak terug. Zoals wanneer iemand het woord ‘Jap’ gebruikt. Ik kan me best voorstellen dat je dat zegt als je in een interneringskamp hebt gezeten, maar als je een kind of kleinkind bent van iemand voor wie dat geldt, denk ik: joh, moet dat? Het is zo denigrerend.”
—
“Ik had gereageerd op een opiniestuk waarin werd gesteld dat je het geweld dat Nederland in Nederlands-Indië heeft gepleegd, ook moet relateren aan het geweld dat óns is aangedaan. Ik schreef iets in de trant van: zou je het niet raar vinden als een Duitser zegt dat je het geweld door de nazi’s moet relateren aan wat de verzetsstrijders hén hebben aangedaan? Toen werd ik door de Federatie Indische Nederlanders (Fin) gedaagd wegens groepsbelediging, omdat ik Nederlands-Indië met nazi’s had vergeleken.”

T𝓪𝓱𝓾𝓷 𝓑𝓪𝓻𝓾 𝔂𝓪𝓷𝓰 𝓢𝓮𝓱𝓪𝓽

Zoveel mogelijk geld ophalen voor de slachtoffers in Sumatra. Dat is het doel.

Op maandag 26 januari slaan diverse Indo en Indonesische chefs en culinaire professionals de handen ineen voor een Sumatraans benefietdiner met veiling. Een avond waar samen eten direct bijdraagt aan hulp voor de slachtoffers van de verwoestende overstromingen in Sumatra.

Wil je bijdragen? Reserveer je plek aan tafel. Door te reserveren eet je niet alleen mee maar help je ook concreet. Elke reservering telt en hoe voller de tafels hoe groter de steun voor Sumatra. 
—
De situatie op Sumatra is ernstig
In grote delen van Sumatra heeft een natuurramp diepe sporen achtergelaten. Huizen zijn onbewoonbaar geraakt. Hele dorpen zijn deels of volledig weggevaagd. Plantages die voor veel families de belangrijkste bron van inkomsten vormen zijn weggespoeld. Wegen en bruggen zijn verwoest waardoor gebieden moeilijk of helemaal niet bereikbaar zijn.

De impact op de bevolking is groot. Ruim duizend mensen zijn omgekomen. Velen worden nog vermist. Duizenden mensen verloren in korte tijd hun huis en bestaanszekerheid. In sommige gebieden zijn complete gemeenschappen nog altijd afgesloten van de buitenwereld.

rijnmond.nl :
Al dertien jaar serveert Ap – voluit Albert Kokosky Deforchaux – zijn Indische gerechten vanuit een piepklein afhaaltentje in Rotterdam-Delfshaven. Elke dag staat er een rij voordat de deur opengaat. Wie komt, weet: op is op, en wat je meekrijgt is niet alleen eten, maar ook een stukje Indische cultuur.

Om stipt vijf uur zwaait Ap de deur open. Een rij van vaste gasten en wat nieuwkomers wacht buiten en druppelt langzaam binnen. Ap en zijn partner Marjolein begroeten iedereen met een grote glimlach terwijl in de keuken de olie nog sist, de rijstkoker flink stoomt en de lucht zich vult met de geur van geroosterde kokos, djahé (gember) en laurierblad.

.
Waar is Tjalie:
Welkom op de bronnensite bij de boekletserie Waar is Tjalie?
van het Indisch Wetenschappelijk Instituut IWI 2.0
waarin we op zoek gaan naar de betekenis van Tjalie Robinson
en zijn werk(en) voor het hier en nu

AD.nl: De eerste succesvolle foto werd in 1826 gemaakt in Frankrijk. De oudste foto in de collectie van het Delftse Stadsarchief is slechts twintig jaar jonger en komt uit 1847. Dit is een portret van een bijzondere man: de Ashanti prins Aquasi Boachi die in Delft studeerde.

Wikipedia: Aquasi Boachi, naar de hedendaagse spelling van het Twi ook wel Kwasi Boakye, prins van Ashanti, (Kumasi 24 april 1827 – Buitenzorg 9 juni 1904) was de eerste Nederlandse zwarte mijnbouwingenieur. Hij was de oudste zoon van Quakoe Dua II, koning van Ashanti. In 1837 werden hij en Kwame, zijn neef, naar Nederland gestuurd als onderpand bij een verkapte slavenhandel. Boachi volgde een studie tot mijnbouwingenieur aan de voorloper van de Technische Universiteit Delft. Hij vertrok in 1850 naar Nederlands-Indië,
—
Boachi vestigde zich in Bantar Peteh, ten zuiden van Buitenzorg, en bleef daar wonen tot aan zijn overlijden. In zijn latere jaren in Indië was hij zeer geacht en de inlanders hadden grote eerbied voor hem als prins.
—-
Arthur Japin schreef de roman De Zwarte met het witte hart (1997), geïnspireerd op de levensloop van de twee prinsen. Ten behoeve van de verhaallijn wijkt het boek op een groot aantal punten af van de werkelijkheid.

Zie deze aflevering
van het programma
Sporen van slavernij NPO 2
Foto: mei 2025 in het AD ter
viering van 40 jaar samen zingen.

https://www.de-indische-verhalentafel.online/deverhalentafel/

Zie ook de facebookgroep

 The Indo Project  : I interviewed three female cousins, all third-generation Americans in their thirties and forties, who have Indo mothers and African-American fathers. I began the interview by sharing my experience as a white-bodied child of interracial parents—an Indo father and Dutch mother.
Growing up, I encountered subtle remarks and impressions from my mother about the differences between Dutch and Indonesian cultures. As a child, I came to believe that many of the Dutch (European) ways of being were better than that of the Indo family members and was subtly taught to condescend towards these others.

Bericht uit 2019

MdNL : Deze maand verscheen een nieuw nummer van het tijdschrift Indische Letteren, het vierde en laatste nummer van deze veertigste jaargang. In deze aflevering van Indische Letteren kunt u de uitgewerkte artikelen vinden van een drietal voordrachten die werden gehouden tijdens verschillende lezingenmiddagen van onze Werkgroep.

Bestellen

15augustus1945.nl :
Ter gelegenheid van het 80-jarig jubileum van het einde van de Tweede Wereldoorlog in het Koninkrijk der Nederlanden heeft Paul Doop vandaag het jubileumboek ‘Omzien en vooruitkijken 80 jaar 15 augustus 1945′ aangeboden aan burgemeester Jan van Zanen van Den Haag.

Haarlems Dagblad:
Connie de Haan, die kort na haar geboorte in een Jappenkamp terechtkwam, heeft haar familiegeschiedenis opgeschreven in de roman ’Een Indisch sprookje’. Het is een verhaal zonder opsmuk over de oorlogsjaren van de Nederlanders in Indonesië, toen nog Nederlands-Indië geheten.

30 april 2025 meldde omroep Horst aan de Maas:
Vorige week is Gerard Karel Meijers op 96-jarige leeftijd overleden. De bekende Horstenaar werd naar eigen zeggen geboren als Mongoolse prins, de laatste afstammeling van Djengis Khan.
Dschero Khan, naar eigen zeggen nazaat van Dzenghis de Veroveraar, werd in 1928 geboren in de buurt van het Mongoolse Ulaanbaatar. Hij was een telg uit een oude Mongoolse adel en kreeg de naam Ganjuuryn Dschero Khan. Tijdens de Chinese burgeroorlog vluchtte hij naar Indonesië, waar een Nederlandse soldaat hem adopteerde.

Noot Boeroeng: Er werd een paspoort aangevraagd voor hem met de geboortedatum 28 augustus 1934 in Magelang. Zijn Nijmeegse adoptievader Gerard Carel Meijers had een KNIL-stamboek en gaf hem op met de geboortedatum 28 augustus 1934.
Gerard Carel senior huwde Karmini 24 februari 1932 te Magelang.
Zijn website dscherokhan.com is dit jaar offline gehaald, maar er zijn nog pagina’s terug te vinden op de ‘waybackmachine’

In Museum Sophiahof was 13 december een Pelita naoorlogse generatiebijeenkomst. Esmay Usmany en Tjoerd Zweije brachten verhalen, monologen en muziek.
Pelita overhandigde dit jaar de Eckenhausen-Tetzner penning aan de groep Jong 1508. Deze is een jongerenorganisatie van de Stichting 15 augustus 1945 en belicht het waarom van de 15 augustus-herdenkingen voor de jongste generaties.

De penning is er sinds 2022 en is vernoemd naar Jantina Emma Eckenhausen-Tetzner, die in 1947 Pelita oprichtte.

Zie de podcasts van Jong1508

Pisang Susu, eiergerechten

 Toneelmakerij met agenda: Een oma met een laatste wens. Haar dappere kleindochter Indra. En het slimme dwerghertje Kantjil, klein maar met een fikse rechterhoek.
Reis mee met Indra en Kantjil op hun zoektocht naar het verleden.  De Volkskrant: ★★★★ “Fantasierijke en muzikale theaterervaring”, NRC: ★★★★ “Een geestige en ontroerende familievoorstelling”.

Het gesprek met Annemarie ten Brink (94), die de oorlog in Indië overleefde.
In drie delen : 1 , 2 , 3
Vind bovenaan een knop voor het geluid

 Dordrechts Museum:
Van 13 juni t/m 4 oktober 2026 staat het Dordrechts Museum stil bij tachtig jaar Indische aanwezigheid in Dordrecht .
De tentoonstelling vertelt een verhaal van migratie, herinnering en verbondenheid, aan de hand van persoonlijke verhalen, objecten en foto’s. Bezoekers maken kennis met het dagelijks leven in contractpensions, met werk en sport, eetcultuur en familieverhalen. Ook thema’s als identiteit en intergenerationeel trauma krijgen een plek. Meerdere generaties delen hun perspectieven en reflecteren op het verleden én het heden.

Bushokje aan de MH Trompweg in Dordrecht Gemeentelijke prentverzameling,
Regionaal Archief Dordrecht 1961.

Nieuwsbrief Themazondagen Bronbeek #13:
Hoewel we drukdoende waren met de voorbereidingen van deze en de andere Themazondagen, moesten we die wegens persoonlijke omstandigheden van enkele leden van de organisatie op een laag pitje zetten. We verschoven allereerst de datum van de Themazondag in oktober 2025 naar april 2026. We hoopten de andere geplande data door te kunnen laten gaan.
Tot haar spijt heeft de organisatie uiteindelijk toch een rigoureus besluit moeten nemen, namelijk stoppen met de Themazondagen. Vanaf seizoen 2006-2007 hebben we u in de wintermaanden in de Kumpulan op het landgoed Bronbeek een interessant en hoogwaardig lezingenprogramma op academisch niveau kunnen aanbieden.

Anak-Indie.nl:
Anak Indië trok inmiddels meer dan 60.000 bioscoopbezoekers en is vanaf nu te koop op dvd!
De film is Nederlands gesproken. Er is daarnaast keuze uit Nederlandse, Engelse ondertiteling of Nederlandse ondertiteling voor doven en slechthorenden.
Let op! De DVD wordt binnen 2 werkdagen verstuurd, maar vanwege Kerst kan het druk zijn bij DHL dus bestel de dvd op tijd! 
Let op! Alleen levering in Nederland !

Het leven van Kees Bakker uit Montfort kende veel verrassende wendingen, tot aan zijn dood in mei dit jaar op 97-jarige leeftijd. Zijn oer-Hollandse naam dankte Kees Bakker aan zijn Nederlandse vader uit Bergen op Zoom. Die maakte tijdens de economisch mindere periode in de jaren twintig van de vorige eeuw de overtocht naar Nederlands-Indië. Met een Zwitserse vrouw zet hij daar in 1928 Kees op de wereld, die twee jaar later een broertje krijgt, Jaap. Het gezin woont in Batavia, het hedendaagse Jakarta. De Bakkers zijn welgesteld: ze hebben meerdere huizen en Kees krijgt op zijn 12de een eigen zeilboot. Aanvankelijk heeft hij een onbezorgde jeugd, waarin hij wordt omringd door kinderen uit Nederlandse, Indonesische en gemengde gezinnen.   De Limburger

Indebuurt Hengelo :
Eind deze maand is het weer trending topic: Serious Request. Maar bij Candia Boes uit Slangenbeek is het al veel eerder hét onderwerp aan de keukentafel. Ze kookt vijf weken lang een Indische rijsttafel voor vrienden. En de opbrengst gaat naar Serious Request. Indebuurt Hengelo schoof vorig jaar bij haar aan.

Bij binnenkomst worden we verwelkomd door de vrolijke golden retriever van haar zoon. Maar er is iets anders dat écht de aandacht grijpt: de geur. Een Indische rijsttafel staat namelijk niet zomaar op tafel: “Meestal sta ik wel 2 dagen in de keuken.” En dat ruik je.

 Patricia Jacob in de Westkrant:
In het splinternieuwe boek Makanologie schitteren 17 Indonesische chefs die in de jaren 70 naar Nederland zijn gemigreerd. De timing is perfect aangezien het aantal Indonesische horecaondernemers in en om onze buurt een vlucht heeft genomen. Na de Indonesische onafhankelijkheid kwam er een uitstroom op gang. Tussen 1945 en 1967 wisselden 350.000 mensen de voormalige kolonie in voor Nederland. Onder hen waren veel mensen met Nederlands én Indonesisch bloed. Een deel van deze Indo’s belandde in Amsterdam, vooral in Geuzenveld en Slotermeer. Door hun komst kreeg het culinaire landschap meer pit: tropische winkels verrijkten de horizon,

Nieuwsbrief Stichting Pelita

Didi van Delden (1915-2010) was Indo-Europees en gehuwd met Max Alkadrie, sultan van Pontianak, Europees geörienteerd, Indonesische minister en op het laatst gevangene van de Soekarno-regering. In deze podcast hoort een kleindochter over de onbekende Indonesische oma van oma Didi.

IGV: ….. een podcastserie waar naast de koloniale geschiedenis in De West (Suriname en Caraïbisch gebied), ook De Oost (o.a. het huidige Indonesië) uitgebreid aan bod komt. Experts hierbij zijn schrijver en historicus Reggie Baay en celbio- en genealoog Maarten Fornerod.

In de eerste oosterlijke podcast duikt bedrijfsmaatschappelijk werkster, sierradenmaakster, wandelcoach, moeder en echtgenote Angelique Kater in haar familiegeschiedenis, samen met podcastmaakster Dolores Leeuwin en secretaris van de IGV Maarten Fornerod.

NOS:
Op Sumatra groeit de frustratie over de hulpverlening na de dodelijke overstromingen en aardverschuivingen van de afgelopen dagen. Er zijn al 804 doden geteld, en er worden nog zeker 650 mensen vermist. Maar de grootste frustratie is dat nog duizenden mensen na een krappe week nog steeds niet zijn geholpen.

marketscreener:
Indonesië belooft actie tegen overtredingen van mijnvergunningen na overstromingen Sumatra

Sleutelstad:  Terwijl de Leidse burgemeester Peter Heijkoop deze dinsdagavond excuses maakt voor de rol van de stad in het koloniale en slavernijverleden houden vertegenwoordigers van het Leids Indisch Moluks en Papoea Netwerk vanaf 20.00 uur een eigen bijeenkomst. “We hebben besloten niet deel te nemen aan het door de gemeente aangeboden programma”, laat woordvoerder Laurie Simon aan Sleutelstad weten.“De afgelopen twee maanden heeft onze gemeenschap intensief meegewerkt aan de klankbordgroep en de programmavorming rondom de excuses. Ondanks inhoudelijke stappen vooruit, waaronder de bijdrage van schrijver en historicus Reggie Baay en gedeelde inhoudelijke uitgangspunten in de speech van de burgemeester, voelden wij ons gedurende het proces herhaaldelijk ongezien en ongehoord.” 

Universiteit Leiden: De gemeente Leiden biedt op 2 december excuses aan voor de rol die vroegere stadsbesturen speelden in kolonialisme en slavernij. Dat kondigde burgemeester Peter Heijkoop aan na vooronderzoek door historici van de Universiteit Leiden. Ook komt er een vervolgonderzoek.

bestellen :
Deze Moesson van december/januari is extra dik, voor tijdens de feestdagen.

Dus daarom wilden we een nummer maken waar je lekker bij kan wegdromen: een reiseditie. Maar deze Moesson is zeker geen veredelde reisbrochure, want we hebben een grote verscheidenheid aan reizen in deze editie. Reizen in de breedste zin van het woord.
Flip Stoltenborgh reisde naar Indonesië voor zijn werk en vond er zijn droombestemming voor zijn pensioen. Arnaud Kokosky Deforchaux vond inspiratie op zijn reis en Frans Leidelmeijer deed wat hij zo goed kan: hij vertelde op reis over kunst. Indofoodie Maureen Tan maakte een culinaire reis, Dani Mooch zocht op reis naar batik en Sjors van der Panne reist langs theaters met BREL – de musical. En dan heb ik het nog niet over de spirituele reizen en de foto’s en affiches met reisbestemmingen die aan bod komen. Kortom: een editie om lekker mee op de bank te kruipen en te fantaseren over jouw volgende reis.
Zie een inkijkje

Schiedam24;
Charlene van Kasteren is de winnares van de Waterweg Cultuurprijs. Zij maakte een korte fictie-film gebaseerd op de ervaringen van vrouwen die in de jaren 50 vanuit Indonesië naar Schiedam, Vlaardingen en Maassluis kwamen.’The work of my hands’ heet de film, waarmee zij een van de tien gegadigden was voor de prijs, uitgegroeid tot een traditie in de regio. De Schiedamse filmmaakster ontving de prijs van vijftienduizend euro zaterdag tijdens het Suikerzoet Filmfestival.
Het project van Van Kasteren sprong volgens de jury direct in beeld, als zijnde ‘uitzonderlijk goed’. The work of my hands is haar eerste fictieproject en gaat over de vergeten verhalen van Indische vrouwen in de contractpensions van de Waterweg-regio, na hun komst uit het voormalige Nederlands-Indië.Gebaseerd op een persoonlijk familieverhaal, verbeeldt The work of my hands deze geschiedenis vanuit het perspectief van twee zussen, die elk op hun eigen manier omgaan met de druk om zich aan te passen.

Net 106 jaar geworden. Archieftopics 1, 2, 3
Op 23 november overleed ze

Bron

Vilan van de Loo:
Nederland bood verschillende regelingen aan voor degenen die bij nader inzien weg wilden: de spijtoptanten. Dat heeft jaren geduurd.

Daar ga ik een kennislezing over geven. (online) Op zaterdag 27 december, omdat op die datum voor veel Indische Nederlanders het vanzelfsprekende wegviel van opgroeien en kunnen sterven in je geboorteland, dat Indië heette.
Hier botst de politieke ontwikkeling op het verhaal van mensen, van gezinnen. Er moest gekozen worden: word ik Indonesiër, ga ik naar Nederland en dan wat? Wie minderjarig was, mocht niet kiezen, dan kozen je ouders.

Uitzendingen van de Indische Boekenplank en Soerabaja Calling

NOS: Dodental noodweer Sumatra loopt op, 4 miljoen mensen getroffen in Zuidoost-Azië
Het dodental door overstromingen en aardverschuivingen na hevige regenval op het Indonesische eiland Sumatra is opgelopen naar 417. Dat blijkt uit officiële gegevens van de overheid.

Javaanse Meisjes, restaurant in Alkmaar

Nieuwsblad:
De consumptie en verkoop van hondenvlees, kattenvlees en vlees van andere dieren die rabiës kunnen dragen, zullen weldra verboden zijn in Jakarta, de hoofdstad van Indonesië. Dat meldt de gouverneur van de stad dinsdag.
Volgens de gouverneur geldt het verbod zowel voor levende dieren als voor vlees en andere gerelateerde producten, en zowel voor rauwe als voor bewerkte voeding. Uit een document dat journalisten van het Franse persbureau AFP konden inkijken, blijkt dat het verbod binnen zes maanden ingaat.

Indah*

Indisch Museum : In die 10 jaar hebben we kunstwerken getoond, verhalen gepubliceerd en verslag gedaan van bijzondere ontmoetingen. Ook hebben wij regelmatig gepubliceerd over de geschiedenis van de Indische diaspora en over culturele activiteiten uit de Indische gemeenschap. Dit allemaal mogelijk gemaakt door jullie: betrokkenen bij kunst en cultuur uit de Indische gemeenschap en bezoekers uit de hele wereld.

Ter ere van ons 10-jarig bestaan lanceren we een aantal bijzondere SPECIALS.

  Omroep Zeeland: De veroordeling van oorlogsvlieger Eric de Lyon is onterecht. Dat staat voor Johan Robesin uit Hoek als een paal boven water. Wat begon als ‘pure borrelpraat’ resulteerde in een gevangenisstraf van twintig jaar.
Eerherstel is er tot op de dag van vandaag niet van gekomen. Robesin hoopt dat zijn boek Levenslang daar verandering in brengt.
Robesin vertelt in het radioprogramma Zeeuwse Kamer dat De Lyon in oorlogstijd als sergeant-vlieger eerst in Nederlands-Indië actief was. Daarna verhuisde het restje van de luchtmacht dat daar nog was naar Melbourne
Lees meer

De Telegraaf:
De Triviantvraag ’wat is de grootste stad van de wereld’ kan in de prullenbak. Het antwoord Tokio klopt namelijk niet meer.
De Japanse hoofdstad is volgens de Verenigde Naties ingehaald door een stad die eigenlijk op het punt staat verplaatst te worden vanwege ernstige verzakkingen. De goede verstaander weet natuurlijk dat het goede antwoord dan Jakarta moet zijn. 
De Indonesische metropool telt maar liefst 42 miljoen inwoners. De kern huist er 11 miljoen, maar de schil er omheen ’Jabodetabek’, nog eens 31 miljoen.