J. van der Meer Mohr

Jim van der Meer Mohr is sinds 1 december 2018 bestuurslid van het Indisch Herinneringscentrum.
Zo nu en dan moet hij invallen bij het programma Tussen Kunst en Kitsch, ( zie 1 december, 25.40 minuten)

Geplaatst in diversen | Een reactie plaatsen

Indofood2go

Indofood2go

Geplaatst in diversen | Een reactie plaatsen

Nieuwsbrief Indisch Netwerk 28 november 2021

Nieuwsbrief Indisch Netwerk 28 november 2021
en zie deel 2

Geplaatst in diversen | Een reactie plaatsen

Enquête slavernijverleden Indonesië

citaat:
Mijn naam is Dorien Smit en ik ben bezig met het schrijven van een scriptie over het Indisch-Oceanische slavernijverleden vanuit de studie Cultureel erfgoed aan de Reinwardt Academie Amsterdam. Het doel van deze enquête is erachter komen in hoeverre er al kennis is over dit slavernijverleden, of er behoefte is aan herinnering en zo ja, op wat voor manier.

Doe mee met deze link: https://forms.gle/z7hmBnDiPQ3WTz7R8

Geplaatst in diversen | 3 reacties

Indonesië actueel

** Optredens vrouwelijke metalband uit Indonesië in Nederland afgelast door corona
** Jakarta en Bali scherpen maatregelen aan uit vrees voor omikron
** Reizigers moeten na aankomst in Indonesië verplicht 10 dagen in quarantaine
** Rechter Indonesië besluit tot uitstel omnibuswet
** Why West Papuans are raising a banned independence flag across Australia
** De jonge Papoea generatie voelt zich nog steeds verbonden
** Vrachtwagen rijdt de zee in .

Geplaatst in Indonesia actueel | Een reactie plaatsen

Moesson december

Bekijk een aantal pagina’s van het decembernummer
Bekijk Moesson agenda 2022

Geplaatst in diversen | Een reactie plaatsen

Opinie: ‘De Indiase troepen die in Indonesië dienden verdienen snel erkenning’

Reza Kartozen Wong in Het Parool:
veertig jaar geleden schreef mijn grootvader een lezersbrief aan De Telegraaf. Daarin hekelde hij het gebrek aan erkenning voor Indiase militairen en de andere, respectvolle behandeling die witte geallieerde militairen wel ten deel viel. Die brief werd niet geplaatst. Maar als we geïnteresseerd zijn in een vollediger en eerlijker beeld van de Tweede Wereldoorlog en de nasleep daarvan, dan moeten we mijn grootvaders kritiek serieus nemen en deze Indiase helden erkennen – juist nu, nu er nog enkele in leven zijn.

Geplaatst in diversen | 18 reacties

Indische Soos # 13 Yes Sir, we can booster

Geplaatst in diversen, Gefixeerd | 1 reactie

Net geen recordprijs voor schilderij Hofker in Middelburg 

Het bijzondere Balinese schilderij van Willem Gerard Hofker (1902-1981) heeft dinsdagmiddag bij het Zeeuws Veilinghuis in Middelburg 590.000 euro opgebracht. Daarmee is het net geen record voor een werk van de kunstenaar. pzc.nl

Geplaatst in diversen | Een reactie plaatsen

EigenZinnig Indisch: Ratjetoedesign


Het lijkt allemaal zo geweldig in de interieur-, architectuur- en lifestylemagazines, mooie woningen, interieurs, meubelen, verlichting, vazen, vloerkleden, planten en ga zo maar door, zelfs als er een hond of kat bij staat is het er een van een designras. Soms is er een mooi mens in beeld, tiptop gekleed, gekapt en opgemaakt.
Elke keer als ik zo’n foto of tv-programma zie verwonder ik me vooral over de steriliteit, de levenloosheid van de scène. Geen prulletje op de vloer, geen volle tijdschriftenbak, geen blaadje op de vensterbank, geen pootafdruk van de hond op de vloer, geen rondslingerend speelgoed, geen gebakschoteltje met een half opgepeuzeld stukje appeltaart.
Een beeld dat ver staat van de werkelijkheid.

De interieurs in mijn geheugen zagen er totaal anders uit.
Een bank met imitatie velours kussens – oud groen – brede houten armleuningen, die als extra zitplaatsen fungeerden als het druk was en dat was het vaak. Eettafelstoelen gebruikt als fauteuils. Houten klapstoeltjes als reserve in de gang. Een teakfineer houten uitschuifeettafel die altijd uitgeschoven was want waarom zou je die inschuiven? Op de vloer goedkope Balatum vloerbedekking, meeverhuisd en daardoor vol scheurtjes. Tegen de kou een kokoskarpet met slijtageplekken. Een rotan salontafeltje met gewolkt glazen tafelblad en daaronder een triplexplaat om de kranten op te leggen, een hele stapel inclusief brieven en folders. Op het tafeltje een kleedje, met koffiekringen en schroeiplekken van sigaretten, een koffieblik met kroepoek, een asbak met druk-draai mechaniek, geliefd speeltuig van de jongsten.
Streepjesbehang en gebloemde gordijnen. Door sigarettenrook vergeelde vitrages.
Op de schoorsteenmantel – van de gaskachel – stonden een lamp met een door de lampwarmte draaiende kap waarop een stromende waterval te zien was, 3D avant-la-lettre, maar altijd leuk om naar te kijken, fotolijstjes schots en scheef met extra foto’s tussen lijst en glas ingeprikt, een vreemde vogel met lange nek die knikkebolde naar een kommetje water, zijn snavel erin dipte en dan weer omhoog veerde om even later weer te dippen in het kommetje. Onvermoeibaar dag-in-dag-uit. Onbegrijpelijk.
Aan de muur een zigeunermeisje met pronte boezem, een wandkleedje met een afbeelding van de Egyptische Sfinx, gekocht in Port-Saïd, een waaier van onbestemde herkomst. Een muurvaasje met een kunstbloem erin. Een vergeelde familiefoto.
Bij elkaar verzameld, gekregen of gekocht op de emotie van het moment. Verschillende stijlen,verschillende kleuren, verschillende materialen, niets paste bij elkaar maar alles hoorde bij elkaar. Een ratjetoe waarin het leven in alle hoeken en gaten aanwezig was.
Indische interieurs in Holland.
Kijk maar eens in oude foto-albums en geniet van het ratjetoedesign of moet ik het tjampoerdesign noemen?
Dat klinkt wel cool.

Ferry Geuther © 2016
bron: EigenZinnig Indisch 2eDruk(ker), 2021 – ISBN 978-94-6328-418-9
http://www.boekenbent.com/shop

Geplaatst in diversen | Een reactie plaatsen

Het geluid van geweld

 

,

.

Het historisch onderzoek van het geweld te Indonesië augustus 1945-december 1949 is in de laatste fase .
In 2020 publiceert men de verslagen in diverse boeken.
Het boek Het geluid van geweld van Esther Captain en Onno Sinke gaat over de periode 1945-1946 met een focus op het Indonesisch geweld tegen de etnische minderheden, Europanen, Molukkers, Chinezen en andere Indonesiërs. Het verschijnt in april 2022

Ook 11 andere boeken van dit onderzoek komen begin 2022 in de winkels.
De presentatie is 17 februari.
Druk op de pijltjes bij deze laatste link.

Geplaatst in Boeken | 4 reacties

4 dec in Museum Sophiahof, presentatie Indocomics

Museum Sophiahof 
Begin 2022 verschijnt ‘Indocomics. Stripkunst, stripmakers en Indië/Indonesië’ van publicist en cineast Ruud den Drijver en historicus Tom van der Geugten. Zij zijn op 4 december in Museum Sophiahof om onder andere te vertellen hoe het gedeelde verleden van Nederland werd verbeeld in stripverhalen. Peter van Dongen is speciale gast.

Het boek gaat over strips van makers met een Indische achtergrond. Denk hierbij aan Rampokan en Familieziek van Peter van Dongen, Iris en Student Tijloos van Thé Tjong-Khing, Professor Palmboom van Dick Briel, Delgadito van Paul Teng, Apache Junction van Peter Nuyten en Taxi! van Aimée de Jongh. Maar ook over de opbloei van indocomics in Nederland vanaf de jaren 1960 en over de bijzondere inhoud, vorm en stijl van deze stroming.
Want vanuit welke perspectieven werden deze strips gemaakt?

Geplaatst in agenda - evenementen, Boeken | Een reactie plaatsen

Weduwe van Indië: Krijgsman_Vijsma

Paul Maximilian Gerrit Eduard Krijgsman was geboren 1909 in Solok en overleed te Den Haag in 1966.
Hij was zoon van Anna Wilhelmina Maria Krijgsman (1866 Solok-) en Gerrit Eduard Krijgsman (1855 Padang- 1905 Solok) opzichter der wegen. Via beide ouders zijn de stamouders de opperstuurman en equipagie opziender te Padang Willem Krijgsman (1705 Brielle – 1767 Padang) en Maria Verduyn.

Paul was machinist bij de staatsspoorwegen in Bandoeng en had 4 relaties/huwelijken.
1 Corry Flora Maidman, echtscheiding was mei 1928
2 Catharina Carolina Wilhelmina van Gelder (ca 1912-) in 1931
3 Albertine Charlotte Chalik, geboren 1922 te Bandoeng
4 Elisabeth Vijsma, laatste echtgenote.

Elisabeth Vijsma , geboren in 1923 te Soerabaja, overleed 1982 in Den Haag. Ze was in Den Haag rijksambtenaar en kreeg twee kinderen met Paul, zover bekend. Zoon Meindert ligt ook in dit graf. Elisabeths ouders waren de Javaanse vrouw Marinah en Johan Meindert Vijsma (1872 Blitar-) Johan was oa klerk bij een notaris en een advocatenkantoor te Soerabaja.
Stamouders Vijsma waren Maria Catharina Schraag (ca 1785 Palembang -1824 Soerabaja) en de kwartiermeester Johan Hendrik Vijsma (1769 Zaandam-1824 Soerabaja), in 1788 gearriveerd te Indië  met het schip Oud Haarlem.

Geplaatst in Weduwe | Een reactie plaatsen

2 dec 14.00 online Indische Salon: ‘onze’ voorvaders van het KNIL

Veel Indische Nederlanders voelen zich verbonden met het KNIL via een voorvader.
Foto’s tonen een trotse man in uniform. Maar de maatschappelijke discussie over ‘militair in de Oost’ is vooral negatief. Wat was het KNIL eigenlijk en hoe komen we daar meer van te weten? In deze webinar beginnen we met een lezing over generaal Frits van Daalen (1863-1930), de belangrijkste Indische KNIL-man van zijn tijd. Hij was enige tijd zelfs legercommandant. Vilan van de Loo vertelt over zijn leven en loopbaan, met prachtige beelden. Vervolgens legt Maarten Fornerod van de Indische Genealogische Vereniging (IGV) in zijn presentatie ‘Een duik in de archieven: waar vind ik wat?’ uit hoe we meer kunnen vinden over een militaire voorvader.
Stichting Vrienden van het Indisch Herinneringscentrum
Zie ook: https://www.indischherinneringscentrum.nl/actueel/agenda/indische-salon-onze-voorvaders-van-het-knil

Geplaatst in agenda - evenementen | 1 reactie

Mail

Mail 1
TEKST 1: Op zoek naar leden familie De Jong.
In verband met een familieonderzoek naar de Indische familie van Braam ben ik op zoek naar de nazaten van Caroline Suze van Braam (geboren Klaten 22-01-1897 en waarschijnlijk overleden tijdens of vlak na de tweede wereldoorlog). De nazaten zijn allemaal leden van de familie De Jong. Caroline Suze was getrouwd met Willem Frederik de Jong en kreeg met haar een zoon, genaamd Paul Frederik de Jong. (Willem Frederik hertrouwde na de scheiding met Henrietta Smith). Paul Frederik de Jong (die werkte voor het KNIL) kreeg vier kinderen: Rommywald, Paul Willem, Maximiliaan Alexander, Elizabeth Astrid Suzanna, waarschijnlijk met de (Thaise?) vrouw Prani Khemajarij. Paul Frederik de Jong woonde met zijn kinderen na de oorlog o.a. in Bergen, Amsterdam, Kampen en Cuijk. Rommywald trouwde met T. Baanvinger, en Elizabeth Astrid Suzanna trouwde met O. E. Muller.
Zijn er mensen die weten hoe ik met laatstgenoemde mensen of hun kinderen in contact kan komen? U kunt mij mailen op: egbertfortuin@hotmail.com

TEKST 2: Ik ben op zoek naar informatie over Maria Jozepha van Zuylen-Van Cauter, geb. Magelang 25-02-1888. (Soms ook van Zuijlen).
Ze was de dochter van Leonardus van Cauter en de inlandse vrouw Salikem [Sarinem?]. Ze trouwde met Emiel George Willem van Zuylen en kreeg met hem meerdere kinderen.
Ze zat in de tweede wereldoorlog in het burgerkamp Moentilan met haar dochter Eveline Martine van Houten-Van Zuylen en een kleinzoon (een zoon van Nicolaas van Houten), en werden daarna naar kamp Banjoebiroe bij Semarang overgebracht.
Dochter Eveline Martine Van Zuylen (geboren 1921 te Temanggoeng, overleden 21-12-1964 (Lopik) was eerst getrouwd met Nicolaas van Houten en daarna met Jan Jacob Struik. Het echtpaar kwam in 1948 met kind naar Nederland met repatrierende militairen. In 1950 vertrok ze van Assen naar Indonesië (Provinciale Drentsche en Asser courant 29-06-1950), mogelijk om familie te bezoeken aldaar.
Zijn er mensen die meer weten over mevrouw van Zuylen? U kunt mij mailen op: egbertfortuin@hotmail.com

Mail 2:
Voor de stamboom van mijn man Jimmy Willy Richir zoek ik nazaten van de volgende echtparen:
Melphine Constance Theodora Richir, (geb. 1895 te Batavia, overleden 1967 den Haag) , trouwde in 1924 met Armand Bruno Swart, (geb. 1889 te Batavia, overleden in 1979 te den Haag).
Volgens mijn gegevens kregen zij 1 zoon, Rene Swart ( geboren 1929 te Batavia, overleden?)
Rene Swart trouwt met C.H. Smit en zij krijgen samen 2 zonen, Armand en Han
Armand trouwt met Marion en Han trouwt met Joke. Deze gegevens heb ik overgenomen uit een rouwadvertentie van Armand Bruno Swart, weduwnaar van M.C.Th Richir.

Het jongere zusje van Melphine heet Louise Alexandrine Richir (geboren 1900 te Batavia, overleden? Zij trouwt in 1921 met Olympio Acuado Swart ( geboren 1897 te Batavia, overleden 1950 te Jakarta)
Samen hebben zij 1 zoon, genaamd Robby ( geboren 1928 , overleden na 1967? te Zeist)
Melphine en Louise Alexandrine zijn zussen van de Johan Willem Richir. Dit is de vader van mijn man
De stamboom heb ik grotendeels compleet, maar het zou een leuke aanvulling zijn als deze gegevens nog boven water zouden komen. Nog leuker zou het zijn om contact te leggen en wellicht wat foto’s te kunnen uitwisselen.
met vriendelijke groet, Caroline Richir-Ofman

De enige foto die ik van de vader van Mephine C.Th en Louise Alexandrine heb is deze:
Foto 1. Dit is Alexander Joseph Richir. ( 1853-1912).
Foto 2 : daar zijn te zien Johan Willem Richir, ( 1893-1954) de oudste zoon van Alexander Joseph en tevens de vader van Jimmy Willy Richir. Echter, de vrouw die naast hem staat is Francina Cornelia Jacobs. Zij is de eerste vrouw van Johan Willem, maar NIET de moeder van mijn man.
Over haar, Cornelia weet ik heel erg weinig. De foto zal waarschijnlijk genomen zijn rond 1913-1914. Ze lijkt zwanger te zijn. Zij heeft een zoon, Alexander in 1913 gekregen en een zoon Cornelis in 1914.
Ik heb verder geen enkele foto van Melphine of andere broers en zussen. Er waren er nog wel meer dan ik genoemd heb. Dat is ook de reden dat ik dit mailtje gestuurd heb. De hoop om toch nog contact te krijgen met nog onbekende nazaten.
De overige nazaten heb ik allemaal in beeld, maar er zijn verschrikkelijk weinig foto’s.
met vriendelijke groet, Caroline Richir.

Mail 3
Cornelis den Ouden (1927) werd in 1946 naar Indië gestuurd als onderhoudsmonteur van de W-brigade.   Zijn schoonzoon uit Zuid-Afrika stuurt een aantal foto’s.  Open de bijlage

Geplaatst in diversen, oproepen en mails | 7 reacties

IGV Nieuws – November 2021

IGV Nieuws – November 2021

Geplaatst in diversen | Een reactie plaatsen

Indisch eetcafé Nusa in Woerden

 Indisch eetcafé Nusa opent binnenkort de deuren in Woerden. En dat gaat gebeuren op dinsdag 23 november om 16.30 uur. “We hebben heel veel zin om Nusa in Woerden te openen”, vertelt eigenaar Joost van Vliet, die Nusa samen met zijn vrouw Wayan runt.    indebuurt Woerden

Geplaatst in diversen | 1 reactie

Digitaal zoeken naar de Indische geschiedenis van voorouders?


De KB stelt samen met het Netwerk Oorlogsbronnen (NOB) en het Indisch Herinneringscentrum (IHC) het programma Indisch Erfgoed Digitaal op.

Op 25 oktober 2021 gaf staatssecretaris Paul Blokhuis van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) het startschot voor de uitvoering van deze extra impuls.Indisch Erfgoed Digitaal
Het programma Indisch Erfgoed Digitaal richt zich op het erfgoed van de brede Indische gemeenschap1 in Nederland. Het gaat om iedereen met wortels in voormalig Nederlands-Indië, die zelf of van wie de voorouder(s) door oorlogsgeweld en naoorlogse ontwikkelingen tot 1968 naar Nederland zijn gekomen. De focus ligt daarom op erfgoed uit, of in relatie tot, de periode 1930-1968. Dat erfgoed wordt bewaard door grote en kleine partijen in binnen- en buitenland.
Koninklijke Bibliotheek

Geplaatst in diversen | Een reactie plaatsen

I.M. Tilly Knuppel-Heuvelink

Tilly Knuppel-Heuvelink, de oudste inwoner van Vlissingen, is afgelopen week op 107-jarige leeftijd overleden. Dat heeft haar familie bekendgemaakt.   In 2017 kwam zij in het nieuws, omdat ze toen – 103 jaar oud – voor het eerst in haar leven naar de bioscoop ging. Zij bekeek tijdens Film by the Sea Wonders of the sea, een 3D-film over het onderwaterleven. ,,Het was geweldig!”, zei ze, direct na afloop. ,,Ik heb er echt van genoten.”pzc.nl

Mevrouw Knuppel-Heuvelink werd geportretteerd in de IGV-publicatie  Kind in Indië (uitverkocht , auteur is Kevin Felter en team)

Zie meer topics.

2018
Moesson ging op bezoek bij mevrouw Tilly Knuppel-Heuvelink (104). ‘Je moet altijd zelfstandig zijn.’ Wanneer bent u geboren?‘Ik ben geboren op 26 april 1914. In Garoet. Op West-Java. Ongeveer 63 kilometer van Batavia. Het dorpje waar ik woon heet Tjipanas.
’Hoe heette uw moeder?
‘Ik heb een Indonesische moeder. Ik heb alleen maar één foto van haar kunnen meenemen. Alles is gerampast in de jappentijd. Zij heet Mietem. Zij is van Oost-Java. Ik weet niet van welke plaats. Ik heb haar dat niet gevraagd. Vroeger mocht je dat toch nooit vragen. Dat mag niet.Mijn vader was militair. De militairen gingen altijd met de muziek mee. En mijn moeder – zij is nog jong – gaat met hen mee. Mijn vader zegt: ‘Ga terug naar je vader en moeder, straks verdwaal je.’ Maar nee, ze ging toch mee. Tot drie keer toe heeft hij haar thuisgebracht en toch gaat ze de volgende keer weer mee. Zij voelt zich aangetrokken en zij is nog zo jong. Zij kon haar sarong niet eens aandoen, zo jong was zij. Ja, wat moet mijn vader dan doen? Toen is mijn vader naar de kapitein gegaan en heeft hij aan hem gevraagd of zij bij hem mocht blijven. Hij betaalt, zegt mijn vader. Ja, wat moet de kapitein dan doen? Toen heeft mijn vader haar opgenomen tot zij huwbaar is. Want ja, in die tijd zijn ze daar al met tien jaar huwbaar.’

Geplaatst in diversen | 3 reacties

MDBP Podcast met Griselda Molemans


Meer Dan Babi Pangang:
In de Meer Dan Babi Pangang Podcast maken presentatoren Julie Ng en In-Soo Radstake elke twee weken kennis met inspirerende Aziatische Nederlanders. In deze aflevering onderzoeksjournalist en documentairemaker Griselda Molemans. Een gesprek over geld, bedrog door de Nederlandse staat, de Back Pay kwestie, Aziatische representatie en haar boek Opgevangen in Andijvielucht.
De Meer Dan Babi Pangang Podcast is een serie waarbij eten de toegangspoort vormt om een gast en diens cultuur beter te leren kennen. In dit geval de onderbelichte en vaak onbekende Aziatische gemeenschap.

Geplaatst in diversen | 15 reacties

Batik, het boek

Geplaatst in diversen | Een reactie plaatsen

Hier haal je de Indische snack martabak

Patricia Jacob in De Westkrant
In Indonesië vind je martabak op elke hoek van de straat. In Nederland moet je er wat meer moeite voor doen. Patricia wijst je de weg naar deze snack.Ook toen hij ver over de tachtig was, kon mijn oom Herbert zich nog oprecht verwonderen. Vier jaar voordat hij overleed, gingen we samen naar de Tong Tong Fair in Den Haag. Op dit Indische festival was hij niet weg te slaan bij de kraam van Waroeng I. Djaja. Zoals ieder jaar stond daar weer een kok te ‘jongleren’ met het deeg voor de martabak. In de ogen van mijn oom was het pure tovenarij. Een brede grijns, zijn handen in klaphouding. Als oom enthousiast was, spatte dat ervan af. Dat had iets liefs, bijna kinderlijks, waardoor sommigen hem niet altijd serieus namen. Dat laatste was een grote fout: ondanks zijn tere uiterlijk wist hij precies wat hij wilde en had hij een stalen wil.

Geplaatst in diversen | 1 reactie

Dit boek doet gruwelijke onthullingen over de geheime Nederlandse gevangenissen op Bali.

De Strijd om Bali Imperialisme, verzet en onafhankelijkheid 1846-1950. Auteur: Anne Lot Hoek

NRC:
Er staan veel gruwelijke verhalen in De strijd om Bali, het boek dat historicus en journalist Anne-Lot Hoek schreef over de dekolonisatieoorlog op het eiland. Een van de gruwelijkste is afkomstig van Feddy Poeteray, oud-soldaat in het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL). Hij vertelt wat hij en zijn collega’s zeiden als ze Balinezen tegenkwamen met een rood-wit speldje – de kleuren van de Republiek Indonesië: ‘Wat is dat? Opeten! En dan slikten ze zich dood, want dat is een metalen ding met een naald eraan. Als ze het niet deden dan schoten we ze neer.’ Dat konden dus onschuldige burgers zijn.Gruwelijk is ook de getuigenis van ‘mevrouw’ Van der Zee. Als dochter van een KNIL-soldaat woonde ze in een militair kamp op Bali. Aan de ene kant van het kamp zaten de militairen, aan de andere kant de gezinnen. Er was ook een gedeelte voor gevangenen, daar mocht ze niet komen. Maar dat deed ze stiekem toch. De mannen daar zagen er mishandeld uit. ‘Ze waren bont en blauw’. Ook bij de begraafplaats achter het kamp mocht ze niet komen. ’s Nachts hoorde ze daar vaak schieten. ‘Eerst hoorde je plok, dan hoorde je een lijk vallen en dan riep mijn moeder: “O! daar ligt er weer een!”’Jaren later wordt mevrouw Van der Zee nog emotioneel als ze vertelt wat ze als zevenjarig meisje allemaal zag. Haar vader ging met zijn collega’s dagelijks op patrouille en kwam dan terug met een truck. Die bleek gevuld met lijken, die op de grond werden gekiept als ‘wilde dieren’. Ze vermoedt dat het er per patrouille meer dan vijftig waren. ‘Ik was nog klein, maar ik zag rijen op rijen liggen. Familieleden mochten lijken komen ophalen. […] Ik heb nog steeds last van die beelden.’

Meer informatie in NRC.
nietgemakkelijkteopenen-1

Geplaatst in Boeken | 55 reacties

Peter van Dongen tekent Blake en Mortimer

Het is nu al een Europese bestseller: De laatste zwaardvis, deel 28 uit de stripreeks Blake en Mortimer. Vooral Frankrijk is dol op deze van oorsprong Belgische striphelden. Liefst 440.000 exemplaren telt de eerste oplage daar. De strip ligt vanaf vandaag in de winkel.Dat is goed nieuws voor de Nederlanders Teun Berserik en Peter van Dongen, die De laatste zwaardvis tekenden.
Nederland en België zijn samen goed voor een eerste druk van 20.000 stuks.Edgar P. Jacobs, de geestelijk vader van Blake en Mortimer, is al decennia dood.
Toch verschijnen er nog geregeld nieuwe avonturen van het duo. De reeks is overgenomen door andere tekenaars en scenarioschrijvers. Verhaallijn, decors en het tijdsbeeld (medio vorige eeuw) zijn onveranderd. Dus wordt er nog gerookt, komen vrouwen er nauwelijks in voor en is ook het taalgebruik (“By Jove!”) gedateerd.
Zie de film bij Nieuwsuur

Geplaatst in diversen | Een reactie plaatsen

George Bruggeman(1923-2019) vertelt over Fukuoka 2b

Geplaatst in diversen | 7 reacties

I.M. Piet Hein Fredriksz (1921-2021)

Geplaatst in diversen | 6 reacties

Yvonne Keuls: ‘Door over die misbruikte kinderen te schrijven, heb ik anderen laten zien hoe het zit’ 

Deze week verschijnt de 98ste titel van Yvonne Keuls. Een boek dat ze móést schrijven, over haar pleegkind Gemmetje. Zoals ze ook al die andere onrechtvaardige verhalen, onder meer over kindermisbruik door hooggeplaatsten, móést vertellen. ‘Als ik zie dat er met het recht wordt gesjoemeld, sta ik op.’De Volkskrant

Geplaatst in diversen | 1 reactie

EigenZinnig Indisch: Adoe Ondoeh

EigenZinnig Indisch: Adoe Ondoeh
In de computerwereld wordt het Engels creatief en meestal heel toepasselijk gebruikt. UNDO is zo’n goed bedacht woordje dat in allerlei software voorkomt om foutjes te herstellen of ingetikte tekst ongedaan te maken, een zeer handige functie. Zelfs meerdere opeenvolgende bewerkingen kunnen stap voor stap worden teruggezet in hun oorspronkelijke stand.
Er valt veel te mopperen op computers en software maar UNDO is een geweldige vinding. Undo is de stille redder in nood. De uitvinder mag wat mij betreft een Nobelprijs ontvangen, op zijn minst een pontificaal standbeeld in Silicon Valley met als onderschrift:

“De uitvinder van UNDO, de toets die de wereld voor vele rampen heeft behoed”.

In het Nederlands hoort er eigenlijk een passend equivalent te zijn en dan ligt “Ontdoe” voor de hand. Maar dat kan verwarrend zijn omdat “ontdoen” andere betekenissen heeft met soms een negatieve teneur. Daarom stel ik een ABIN, Algemeen Beschaafd Indisch Nederlands, equivalent voor: ONDOEH. Dat geeft precies aan waar het voor bedoeld is, het voorkomt verwarring met “ontdoen” en met de “H” heeft het een sympathiek snufje Indisch karakter.
Dit toetsenbord laat zien hoe het zou kunnen. Een grote ONDOEH toets. Ergonomen mogen er natuurlijk ook hun zegje over doen, dan passen we het aan.


Tussen haakjes, mocht iemand een fout van jou bemerken dan kun je rustig zeggen “ONDOEH
MAAR”. Henny en Ernst kunnen daar wel om glimlachen vermoed ik.

Helaas is de toepassing van Ondoeh beperkt tot software. Stel je zoiets voor in het echte leven. Een ONDOEH die de werkelijkheid een paar seconden terug kan draaien, een microtijdreismachine.
Een voorbeeld: Je praat met een collega en je noemt je manager “een $cht#rb$ks# kl**tz$k” terwijl die baas net om de hoek verschijnt en de welgemeende complimenten hoort. Je beseft een enorme loopbaanblunder begaan te hebben en roept daarom luidkeels “ADOE ONDOEH”!
Zijn bewustzijn rolt enkele seconden terug in de tijd en hij loopt nietsvermoedend voorbij met zijn gebruikelijke sarcastische groet: “De pauze is voorbij jongelui”.
Zo zijn nog meer voorbeelden te bedenken.
Adoe Ondoeh zou het leven heel wat gemakkelijker maken.
Adoe wanneer komt die Ondoeh?

Ferry Geuther © 2016

bron: EigenZinnig Indisch 2eDruk(ker), 2021 – ISBN 978-94-6328-418-9
www.boekenbent.com/shop

Geplaatst in diversen | Een reactie plaatsen

21 vragen aan… Gustaaf Peek 


Wordt Ferrante nog serieus genomen?
Ik sta daar steeds van te kijken, het is zo cynisch. Alfred Birney. Dat is nu onze nummer één Nobelprijskandidaat. En ik vind dat we dat moeten dragen en moeten duwen.
De Groene Amsterdammer

Geplaatst in diversen | Een reactie plaatsen

Sandra Beerends wint geen International Emmy Award

De Nederlandse documentaire Ze noemen me Baboe heeft gisteravond geen International Emmy Award gewonnen tijdens de ceremonie in New York. De prijzen worden ieder jaar uitgereikt aan de beste tv-programma’s die buiten de Verenigde Staten zijn gemaakt.  RTL Nieuws

Zie de film

Geplaatst in diversen | 1 reactie

Weer schrikt Nederland van een doerian

Een winkelstraat in Goes is vanmiddag kort ontruimd vanwege een verdacht, stinkend pakketje bij de Primera. De stank was zo erg, dat de brandweer eraan te pas moest komen. Na het openmaken van de doos, kwam de aap uit de mouw. In het pakketje zat een doerian, een tropische vrucht die bekendstaat om z’n penetrante geur. Omroep Zeeland

Geplaatst in diversen | Een reactie plaatsen

Stichting Sanegeest steunt Indies tijdschrift

werkgroep caraïbische letteren
Stichting Sanegeest steunt Indies tijdschrift
Dankzij een royale bijdrage van stichting Sanegeest kan Indies tijdschrift in 2022 voortbestaan als webtijdschrift en ook een papieren Indies jaarboek produceren.

Geplaatst in Boeken | 1 reactie

Indonesië actueel


** hln.be:De Sumatraanse babyolifant die de helft van haar slurf verloor, is overleden.
** Telegraaf.nl  Helikopter Indonesische president zorgt voor ravage
** indonesienu.nl IKEA Bali, allereerste vestiging in Indonesië buiten Java
**  Kerknet: Priesters vragen interventie in Papoea
** VRT : Ruim 200 miljoen Indonesiërs worden verplicht tegen het coronavirus gevaccineerd.

Geplaatst in Indonesia actueel | 1 reactie

Het is me wa met die indo’s op de vlucht

Eloise van Oranje heeft meegedaan aan het zesde seizoen van de populaire YouTube-serie Het Jachtseizoen van StukTV. Daarbij kreeg de gravin hulp van haar moeder prinses Laurentien, zo is te zien in de aflevering die vandaag online is gezet. AD.nl

Geplaatst in diversen | Een reactie plaatsen

Raffy vacatures


Locatie Raffy heeft momenteel volgende vacatures (zie hieronder):

Verpleegkundig specialist uren in overleg
Wij zijn op zoek naar twee Vrijwilligerscoordinatoreeen voor 12 -16 uur per week
een voor 20 – 24 uur per week (tijdelijk ter vervanging van zwangerschapsverlof)
Adviseur werving en selectie (recruiter)  16 uur per week
Verzorgende IG nacht  uren in overleg
Verzorgenden IG (Extramuraal) uren in overleg
Helpenden  uren in overleg
Verzorgenden IG uren in overleg
Verpleegkundigen  uren in overleg
EVV’ers  uren in overleg
Verzorgende IG – met kennis van Indonesische taal en Indische en/of Molukse cultuur

Website

Geplaatst in diversen | Een reactie plaatsen

22 nov uitslagen Emmy voor ze noemen me baboe

De documentaire Ze noemen me baboe van Sandra Beerends is genomineerd voor een International Emmy Award in de categorie beste documentaire. De prijzen voor beste tv-producties van buiten de Verenigde Staten worden op maandag 22 november bekend gemaakt tijdens een gala in New York.  Filmkrant

Zie de film.

Geplaatst in diversen | 2 reacties

De brieven van Sjahrir

Een van de verklaringen waarom Sjahrir destijds iets anders voor ogen had dan mannen als Soekarno is welhaast zeker gelegen in zijn Nederlandse ervaring, Nederlandse relaties en zijn daarbij passende intellectueel-idealistische kijk op het leven. Soekarno en Soeharto hadden zo’n kijk niet. Zij waren machtspolitici. Mede daardoor waren ze, althans op de korte termijn, sterker. Maar op de lange?Sjahrirs ‘Nederlandse ervaring’ is sinds lang onderwerp van aandacht. Dat komt doordat hij tijdens zijn studietijd in Leiden tussen 1929 en 1931 in links-politieke kringen verzeild raakte en een relatie kreeg met de vrouw van een van zijn politieke vrienden, Sal Tas. Die vrouw, Maria Duchâteau, was gedurende lange tijd Sjahrirs houvast. Hoewel de twee na Sjahrirs terugkeer naar zijn geboorteland door vele duizenden kilometers van elkaar gescheiden waren, schreven zij elkaar steeds weer.
Een eerste uitgave van Sjahrirs brieven, of beter gezegd een gefingeerd dagboek op basis daarvan, verscheen eind 1945 bij De Bezige Bij en past perfect in de sfeer van vrijheid en dekolonisatie die op dat moment een deel van de Nederlandse intellectuelen in de ban had.   De Groene Amsterdammer

Geplaatst in Boeken | 107 reacties

De weduwe van Indië: Mallant_Haholy

Adrianus Petrus Mallant was in 1894 geboren in Den Haag, in 1896 geëcht bij het huwelijk van zijn ouders. In 1909 in Nederland gerekruteerd, in 1912 naar Indië gegaan met ss Goentoer. In 1921 sergeant-majoor en toen een jaar naar Nederland met echtgenote en twee kinderen  In 1935 benoemd tot onderluitenant en in 1937 met militair pensioen gegaan.
Zijn ouders waren Johannes Petrus Mallant (1868 Heusden-1963 Apeldoorn) en Anna Camilla Eliza Strandt(1873 Den Haag – 1953 Den Haag)
Een oom arriveerde in 1885 als soldaat te Batavia en overleed in 1900 te Malang.

Frederika Haholy was geboren 1899 te Malang en overleed in 1975.
Dochter van de bibithandelaar Frederik Haholy (1845-Pasoeroean- ) en Sie Djam Nio (ca 1871 Kediri -1937 Soerabaja).Ze huwde te Malang in 1919 met Adrianus Mallant, in 1937 met het gezin naar Nederland. Waar ze de oorlog doorkwam . Het waren 11 kinderen die in 1944 te Den Haag zich voorbereiden op het 25-jarig huwelijk van hun ouders .

Later zijn Richard en Koos bijgelegd in dit graf, maar het is niet duidelijk wie ze waren 

Geplaatst in Weduwe | Een reactie plaatsen

Dineren in De Koog op Texel

Restaurant Kooger  in De Koog op Texel is gevestigd in Hotel Zeerust. In de gerechten worden Texelse en buitenlandse smaken gecombineerd.

Chefkok Jordy Mauritsz
“Restaurant Kooger is voor mij een droom die uitkomt. Ik werk graag met Texelse producten, maar ook mijn indische roots zijn zeker in de gerechten terug te vinden. De menukaart heeft een mooie balans, waar Texelse en buitenlandse smaken samen komen”.

Geplaatst in diversen | Een reactie plaatsen

Mail

Mail 1
https://www.youtube.com/watch?v=28EM2O431U0

Mail 2
Eind 1945 (~okt?) ben ik met mijn moeder en vele andere vrouwen en kinderen, van Soerabaja naar Singapore geëvacueerd. Wij zijn maandenlang in Sime Road kamp ondergebracht en (~maart? 1946)weer teruggebracht naar Soerabaja. Mensen hadden blijkbaar ook de optie om op de boot naar Nederland te gaan …. Heeft iemand dit ook meegemaakt en hoe is het toen verder gegaan?

Mail 3
Graag wilde ik een oproep doen naar een boek. Het betreffende boek heb ik als tiener (zo’n veertig jaar geleden) via de bibliotheek gelezen. Zo ver als ik het me kan herinneren gaat het over een vrouw, een zeer egoïstisch vrouw, die via manipulatie haar leven wil veraangenamen.

Ze woont in Indië en maakt daar als jonge vrouw het Jappenkamp Tjideng mee. Wanneer de botol cebok van de vrouw van de Gouverneur kapot gaat, geeft deze vrouw haar een nieuwe. Enkel om zelf in een goed blaadje te komen bij deze ook in het kamp invloedrijke vrouw. Na het kamp legt ze het aan met een militair die haar een bevoorrechte positie kan geven. Op het moment dat ze op weg gaat naar Nederland wordt ze echter op straat getroffen door een bom. Hierdoor verliest ze haar mooie uiterlijk. Haar gezicht raakt verminkt.

Het zijn allemaal losse fragmenten uit het boek en uit mijn herinnering. Heel graag zou ik het boek nu nog eens willen lezen, maar weet absoluut niet meer titel of auteur. Ook heb ik het idee dat het gehele verhaal uit meerdere boeken bestond, maar dat weet ik niet zeker.

Zou iemand mij op weg kunnen helpen? Ben heel benieuwd, dank u wel voor de moeite.
Met vriendelijke groet, Anita Kanters tel: 0658855729

Mail 4
Ik ben opzoek naar Emilia Botellho Geb. Padang ind. 3 mei 1885, wie zijn haar ouders? ze was gehuwd met Adolf Jozef Engelen.

Geplaatst in oproepen en mails | Een reactie plaatsen

26 nov Tjendolmiddag , Museum Sophiahof


Amber Nefkens, filmmaker, muzikante en derde generatie Indische Nederlander speelt speciaal tijdens de Tjendolmiddag op 26 november aanstaande, stukken uit de voorstelling ‘Het land van toen’. Hierin vertelt ze het levensverhaal van haar Indische oma, waarmee Amber een hele bijzondere band had.‘Het land van toen’ gaat over het levensverhaal van Erna Smith-Broers, geboren en opgegroeid in Nederlands-Indië. Van het spelen met broers en zussen in Semarang, tot de bruiloft met Richard (Dick) Smith – Ambers opa – in Batavia, de geboorte van drie dochters – waaronder Ambers moeder -, het afscheid van Indië, en de tijd in Nederland   Museum Sophiahof
Zie dit filmpje kerst 2015     Zie dit filmpje uit 2014

Geplaatst in agenda - evenementen | Een reactie plaatsen

Surinaamse Javanen

Geplaatst in diversen | Een reactie plaatsen

Indisch netwerk aanvullende nieuwsbrief

Lees hier voor meer .

1) Bericht van het Verzetsmuseum: de komende editie van The Round Table Talk – op 18 november 19:30 uur over verzet van vrouwen tegen slavernij en koloniale overheersing – kun je alleen via deze gratis live stream bijwonen. Lara Nuberg modereert.

2) Ken je de podcast De jongens van Soekaboemi al? Over drie Indische jongens, die na de dood van hun Hollandse vader bij hun inlandse moeder werden weggehaald en in het Soekaboemies Opvoedings Gesticht (SOG) ondergebracht. Deel 1 over het dagelijkse leven aldaar voor de oorlog, deel 2 over de Japanse bezetting en hierna. (Leuk om in Deel 1 over het begrip bagi te horen. Dit “verplichte delen van tractaties”, dat ik via mijn moeder van mijn Javaanse oma mee kreeg. Herkennen jullie dit ook?)

3) Zie hier de nieuwsbrief van Pelita met ondermeer de recensie van Peter van Riel over De Voormoeders van Suze Zijlstra. Zij is op 28 november te gast in Peters Literaire Salon te Nijmegen

Geplaatst in diversen | Een reactie plaatsen

Prijs de Poëzie

Prijs de Poëzie: Ellen Deckwitz wint deze eerste editie van de oeuvreprijs voor podiumpoëzie van €10.000! €2.000 van het prijzengeld gaat naar Jasper Albinus, het opkomend talent dat zij koos voor de stimuleringsprijs. De prijs werd overhandigd door Yvonne Mousset – van Doorn.

Geplaatst in diversen | Een reactie plaatsen

Symposium Indische Letteren, verslag van 14 nov jl

Symposium Indische Letteren
Kritische stemmen in de Indische letteren
Bronbeek, 14 november 2021

Verslag: Edu en Ellen
Vorig jaar werd het Symposium vanwege Coronamaatregelen afgeblazen, maar dit jaar kon het als zogenoemd ‘geplaceerd’ evenement met niet al te veel deelnemers doorgang vinden.

Rick Honings vertelde over Jacob Haafner, een kritische kolonialist (1754-1809).
Deze man kwam op zijn veertiende als wees in Batavia aan waar hij in een koloniale familie werd opgevangen en kort daarna weer weggestuurd. In 1772 dook hij weer in Indië op en bekeek goed hoe de overheersers hun macht en verkregen rijkdommen misbruikten ten koste van de inheemse bevolking. Zijn ‘Reisbeschrijvingen’ verscheen in 1806.
Uitbuiting, slavernij, mishandeling en het etaleren van pracht en praal zouden moeten verdwijnen en plaatsmaken voor het uitdragen van beschaving en een menswaardige behandeling.   Anderzijds typeerde hij de inlander ook als inferieur en keerde hij zich tegen het ‘Verindischen’ (o.a. het gevaar van de baboe) en het ‘Going native’ (raciale vermenging).
Geen koloniaal, maar beslist ook geen antikoloniaal.
Een voorganger van Multatuli.

Jacqueline Bel volgde met een beschouwing over Multatuli als inspirator van koloniale kritiek. In 1860 verscheen de ‘Max Havelaar’, de aanklacht tegen die ‘Roofstaat aan de Noordzee’.
Zij wijst op uitsluitingsmechanismen bij het overheersen: de ander is inferieur, op het niveau van dieren, heeft geen eigen rol of stem.
Multatuli wees ook op de onderdrukking, uitbuiting en beroving (knevelarij) met hulp van het Inlandse machtssysteem onder de regenten (o.a. onbetaalde arbeid).
In de verschillende onderdelen: Droogstoppel als verteller; Stern namens Multatuli; Saidjah en Adinda (Verbonden door Sjaalman).
Multatuli was ook zeker geen antikoloniaal ook al heeft hij figuurlijk koloniale standbeelden omvergehaald (citaat Elsbeth Etty). Hij was uit op eerherstel en het onrecht moest stoppen.
Hij dreigde met publicaties van zijn aanklachten in Europa en de wereld en zelfs met geweld!
Eigenlijk verwonderlijk dat hij daar in die tijd mee weg kwam.

Coen van ’t Veer sprak over de vergeten verhalen van Annie Foore (ps. Francoise IJzerman).
Zij publiceerde 14 romans, eerst als feuilleton in een krant. Behalve 5 die niet gebundeld werden en juist hierin is kritiek op de koloniale samenleving zichtbaar.
Passend in de opkomende Ethische Politiek wees zij op de geringe inspanningen voor het welzijn en de welvaart van de Inlandse bevolking. Maar rassenonderscheid was er wel, hoe lichter, hoe beter.
Kritiek ook op de wijze waarop vele Nederlanders hun kinderen aan de baboe toevertrouwden; die was daar volkomen ongeschikt voor. Verindischen was een groot gevaar; kinderen zouden tijdig voor opleiding en studie naar kostscholen in Nederland moeten gaan.

...

Boekpresentatie ‘Door de ogen van Dodo Berretty’ door Gerard Termorshuizen en Coen van ’t Veer.
De zoon van Dominic Berretty en Mien Duymaar van Twist was 9 jaar oud toen zijn vader omkwam bij de crash van de Uiver in 1936. Testamentair had zijn vader bepaald dat hij en zijn zus Aimée naar hun moeder in Nederland moesten.
De scheiding van hun stiefmoeder Conchita moet vreselijk zijn geweest. In Nederland kwamen ze al gauw in kosthuizen terecht; hun moeder, de actrice, leidde een te onregelmatig leven.
Op zijn achttiende ging hij het verzet in, werd januari 1944 gearresteerd en naar Duitsland afgevoerd.
Hij overleefde en vertrok na de bevrijding (van Nederland) in het najaar naar Indië om daar te vechten. In 1948 besefte hij dat de strijd verloren was en keerde naar Nederland terug.
Hij had liefde voor de fotografie opgevat en vertrok, inmiddels getrouwd met Yoka, naar Parijs.  Dochter Yolanthe werd geboren, maar een scheiding volgde en hij hertrouwde met Ineke van Marle.
Hij kreeg erkenning als een goede fotograaf (o.a. Paris Match) en versloeg de Watersnood in 1953.  Zijn naam werd definitief gevestigd toen hij in 1956 de opstand in Boedapest vastlegde.
Vanaf 1958 werkte hij voor Time Magazine en dekolonisatie-oorlogen vormden een rode draad: Algerije, Congo, Tunesië, Vietnam. Hij was graag weg, maar was ook graag thuis bij zijn gezin.
In 1968 ging het gezin in een dorp buiten Parijs wonen. Daar kwamen zelden anderen over de vloer, het leek of hij zijn gezin voor de buitenwereld wilde afschermen.
Door leukemie getroffen overleed hij uiteindelijk in 1980. Zijn kinderen merkten pas bij zijn begrafenis hoe groot hun vader was.  Het eerste exemplaar werd overhandigd aan zijn dochter Yolanthe.

Frans-Willem Korsten legde uit dat het lichaam niet vergeet. Ook kritiek die tekortschiet laat sporen na in je lichaam, maar herstel is mogelijk.
Aan de hand van foto’s uit een fotoproject van Sylvia Pessireron laat hij zien dat beeld (lichaamstaal) om tekst kan schreeuwen. Omgekeerd tekst om daar bijhorende beelden.
Pijn van de eerste generatie zit in hun lichaam; erover praten kunnen en willen ze niet.
Adriaan van Dis maakte in een Tv-uitzending onlangs duidelijk dat in het huidige debat woede nog steeds niet serieus genomen wordt. Nog steeds blijkt luisteren te moeilijk.
Pogingen om toch te verwoorden wat verzwegen moest worden zijn ook pogingen om opnieuw te beginnen! Goed luisteren vereist een andere houding en verandering roept altijd ook weerstand op. Veranderen van opvattingen is veeleer veranderen van houding en gedrag.
Hij pleit voor meer aandacht voor Corpologie – een leer van het lichaam. Wat is de ‘Impact of the past’?

Jacqueline Bel nam, mede namens de auteurs Rick Honings en Coen van ’t Veer het woord voor de presentatie van ‘De postkoloniale spiegel, de Nederlands-Indische letteren herlezen’. De titel verwijst naar het standaardwerk de Oost Indische spiegel van Rob Nieuwenhuijzen en is na Alfred Birney’s Oost-Indische Inkt de derde in rij. In deze spiegel is een selectie, van Multatuli tot heden, opgenomen en analyseert de verhalen met een postkoloniaal-kritische bril op. Passend in een tijd met kritische terugblikken op Indië in al zijn verschijningsvormen en misschien ook wel omdat de derde generatie minder beladen meer afstand kan nemen.
Alfred Birney, zeker niet terughoudend waar het kritiek betreft, zou het eerste exemplaar overhandigd krijgen en vervolgens worden geïnterviewd.  Helaas moest hij van deelname afzien en viel de eer te beurt aan Dido Michielsen.

Peter van Dongen heeft het omslag van ‘De postkoloniale spiegel’ ontworpen en werd hiervoor bedankt en ook Olf Praamstra werd in het zonnetje gezet voor al het werk wat hij achter de schermen heeft verzet.

En alsof er nog niet genoeg nieuwe boeken gepresenteerd waren, ontving Peter Zonneveld van Rick Honings het eerste exemplaar van de De stille kracht van Louis Couperus uit de serie ‘tekst in context’
Robin Block, singer-songwriter en dichter nam het muzikaal intermezzo voor zijn rekening. Hij begeleidde zichzelf hiermee met de gitaar en droeg een aantal gedichten voor.

Als laatste onderdeel van de middag werd Dido Michielsen geïnterviewd door Jacqueline Bel en Rick Honings over haar boek ‘Lichter dan ik’. Hoe het boek tot stand is gekomen en over de zoektocht naar Isah, de naam die zij gaf aan haar voormoeder, en de invulling daarvan. Over haar voormoeder zelf heeft ze niets kunnen vinden, het meeste in het boek is dus niet gebeurd of gebaseerd op andere personages uit ongeveer die tijd. Momenteel staat Lichter dan ik op de planken, uitgevoerd door het Nationale Theater. Michielsen is bezig met een vervolg van dit boek. De planning is, dat het in september 2022 uitkomt. En wie weet, volgt er nog een derde deel.

Ook andere pas verschenen ‘Indische’ boeken waren verkrijgbaar:
Joop Heilijgers – Expats in de tropen; Wim Bakker – Fotoboek Bali; Sanatan de Jongh Swemer – Tropenjongen.
En bij twee antiquariaten natuurlijk de boeken van toen.

Na een afsluitend woord van Peter van Zonneveld was deze dag weer voorbij en hopelijk kunnen we volgend jaar weer in Bronbeek bij elkaar komen.

Foto’s van deze dag zijn hier te vinden: https://photos.app.goo.gl/mDCPGXjcguJQoCzM6

Geplaatst in diversen | 18 reacties

Record hofkerschilderij verwacht

Klik hier om meer te lezen over het Zeeuws Veilinghuis en dit schilderij.

Of lees het telegraafartikel met linkje.
Van deze bron .

Geplaatst in agenda - evenementen | Een reactie plaatsen

EigenZinnig Indisch – Huzarensalade 2.0

Een Indische oudejaarsavond verschilt weinig van de doorsnee Hollandse oudejaarsavond. Oliebollen, appelbeignets, hapjes – vooral Indische natuurlijk – drankjes, oudejaarsconference kijken, champagne, vuurwerk afsteken. Het vuurwerk was vroeger veel uitbundiger dan bij de Hollandse buren maar die hebben dat inmiddels ingehaald en overtroffen. Er waren echter twee speciale Indische oudejaarslekkernijen: de vruchtenbowl en de huzarensalade. In de tweede helft van de vorige eeuw stonden die standaard op tafel op 31 december. Een overvloed aan nieuwe lekkernijen en nieuwe drankjes verdreven de vruchtenbowl en huzarensalade in ons kringetje in de loop der jaren naar de vergetelheid. De smakelijke herinneringen bleven.
In een opwelling van nostalgie besloten we het vruchtendrankje en het klassiek Indische gerecht aan te bieden aan onze gasten op oudejaarsavond. De meesten kenden het niet. Het werd een groot succes. “Wat lekker? Wat zit erin? Hoe maak je dit? Waarom hebben we dit niet eerder geproefd?”, uitsluitend enthousiaste reacties.
De vruchtenbowl is minder herkenbaar als typisch Indisch. Een koude drank met veel vruchten en soms een alcoholische toevoeging in de vorm van wijn of een scheutje rum. Het verschil met de “gewone” vruchtenbowl zit hem in de santen (geraspte kokos), allerlei tropische vruchten zoals lychees, en de typisch Indische stroop soesoe (rozensiroop).
De huzarensalade schijnt genoemd te zijn naar Hongaarse Huzaren – soldaten – die het koude, vooraf bereide voedsel gemakkelijk mee konden nemen tijdens hun veldtochten. Militair gemaksvoedsel. Vrijwel zeker is het recept meegekomen met koloniale soldaten – zoals mijn opa – vanuit Nederland naar Nederlands-Indië. Gelukkig maar.
Het verschil zit vooral in de toevoeging van rode bietjes. Met zijn rode kleur is de Indische huzarensalade gemakkelijk herkenbaar. De foto toont de salade die Marion speciaal voor dit verhaal heeft gemaakt, een bijzondere herinnering aan Tante Hetty† uit Enschede.

Kleurige salade, teruggekeerd naar Nederland met de eveneens kleurige repatrianten van generatie Indisch 1.0.
Huzarensalade 2.0, maak het zelf en geniet EigenZinnig Indisch!.
Ferry Geuther © 2016

Zie ook deze eerdere verhalen

Geplaatst in diversen | 1 reactie

Indisch Netwerk nieuwsbrief

Lees de brief
Fragment :

Geplaatst in diversen | Een reactie plaatsen

Jangan Lupa wint Poëziefilm Festival


persbericht:
De film Jangan Lupa van cinematograaf Jeremy Flohr en dichter Robin Block is de winaar van het Nederlands Poëziefilm festival 2021.
Juryrapport:
‘Jangan Lupa toont sterke, weloverwogen stilistische keuzes waaruit fijnzinnig vakmanschap blijkt, zowel in het gesproken woord als in de beeldtaal. Het is de eenvoud die het tot zo’n groots werk maakt. De poëziefilm beschikt over iets ongrijpbaars dat hypnotiseert, fascineert én intrigeert. Het resultaat: beelden en woorden die je niet meer loslaten.

Jangan Lupa betekent letterlijk ‘niet vergeten’. Het was de naam van een inburgeringsboekje voor Indische en Molukse Nederlanders die na de Indonesische onafhankelijkheid naar Nederland kwamen, waaronder onze grootouders. Het boekje vertelt -nogal denigrerend- hoe je je huis moet schoonhouden, hoe je aardappelen schilt, en hoe je je moet kleden op de koude Hollandse winter. Het vertelt je niet hoe je een geboorteland achter je laat, wat je met al die herinneringen en oorlogservaringen aanmoet, en bovenal, hoe je van een nieuw land, een nieuw ‘huis’, je thuis kunt maken. Dit hebben we geprobeerd voelbaar te maken met deze film.
Voor ons betekent ‘niet vergeten’ dan ook een ode brengen aan de liefde en veerkracht van degenen die ons voorgingen.
Jangan Lupa maakt deel uit van het Poëziefilmproject Manual for the Displaced dat uit vijf films bestaat. Het project geeft beeld, stem, geluid en beweging aan de zoektocht naar een thuis, waar je ook bent of vandaan komt.

Geplaatst in diversen | Een reactie plaatsen

Snuifkusjes van oma Adoe

Alix Hensen Verbaten is een Indo uit de derde generatie. Na het verliezen van haar grootouders – die in 1952 vanuit Indië naar Nederland kwamen – besefte zij dat haar eigen kinderen de Indische cultuur niet zo vanzelfsprekend gaan ervaren als zijzelf. Daarom schreef zij dit boekje, waarbij de vele herinneringen aan haar eigen familie haar inspiratiebron waren. Ze gebruikte iedere verwondering over de typisch Indische gebruiken van haar eigen familie als een pijler voor het verhaal   omaadoe.nl

Geplaatst in Boeken | Een reactie plaatsen