Indisch4ever

Meer informatie.

Zie de film:
https://anderetijden.nl/programma/1/Andere-Tijden/aflevering/1308/De-val-van-Mussert
Foto Anton Mussert is van Bundesarchiv, Bild te Wikipedia.

Te downloaden:
Sumatra 1, Sumatra 2 Sumatra 3, Sumatra 4,
Celebes 1, Celebes 2 Nieuw Guinea, Bandoeng 1
Solo, Soerabaja 1, Soerabaja 2, Batavia, Semarang,

Kijk en download de oude Nederlandse namen :
Batavia, Bandung, Medan, Semarang, Surabaya, Padang .
Zie hedendaagse namen, plattegronden en beelden van maps.google.com

Nieuwsbrief Indisch Netwerk 29 juli 2026

KB, de nationale bibliotheek:
In de webcollectie bewaart de KB nationale bibliotheek websites voor later – duurzaam en voor altijd. Een webcollectie is een verzameling websites die in de bibliotheek worden bewaard. Zo kunnen we zien hoe de digitale cultuur van vroeger eruitzag. Het webarchiveringsteam selecteert en bewaart websites. Ook maakt het team speciale webcollecties met thema’s die nu spelen. Lees meer over deze expertise van de KB en bezoek de webcollectie (alleen binnen de leeszalen van de KB).

Een mail naar Indisch4ever, als reactie op een vraag:

Dank voor uw bericht. De website Indisch4ever is in 2014 opgenomen in de webcollectie ‘Nederlands-Indië/Indonesië’ van de KB. Er is op 27 oktober 2014 een e-mail gestuurd naar het toenmalig opgegeven contactadres indisch4ever@gmail.com
Wij archiveren deze website jaarlijks. Niet alle archiefversies zijn compleet vanwege de omvang van de website en de archiveringslimieten die wij moeten hanteren. De aanstaande archivering heeft al een verhoogd omvangslimiet gekregen van 15GB.
Met vriendelijke groet

Filmweekend Echo’s van Nederlands-Indië in De Lieve Vrouw:
15 augustus:
14.15 uur – De Indische tafel, jongens van de Japanse kampen
16.20 uur – Batik, Beats & Bumbu
18.45 uur – Mama’ku – van Jakarta tot de Molukken
21.00 uur – Stemmen van Naoorlogse Generaties

16 augustus:
11.15 uur – Sweet Dreams
13.50 uur – Turang
16.15 uur – Indië Verloren – Selling a Colonial War
19.30 uur – Ze noemen me Baboe

Meer over de films van De Lieve Vrouw

Indische vrouwen Het zwijgen voorbij, zie de film.
Deze aflevering: Indisch/Nederlandse vrouwen vertellen over hun ervaringen in de Jappenkampen tijdens de bezetting van Nederlands-Indië in WO II.

Henk Anthonijsz was een vaste lezer van Indisch4ever.
Geboren te Semarang 5 maart 1926 en hij overleed in Eindhoven op 28 augustus 2024
Hij reageerde soms, zond foto’s in, zoals deze van zijn ouders, broers en zusters:
Of in 2008 een schoolfoto MULO te Bandoeng van 1938.

In 2017 vertelde hij over zijn oorlogsjaren, gepubliceerd door de SVB:

‘Voor mij was de maand november 1945 de meest gruwelijke,’ aldus Henk Anthonijsz. ‘Tijdens de onafhankelijkheidstrijd van Indonesië, de Bersiap, werd mijn neef Rob door Indonesische vrijheidsstrijders doodgeschoten. Wij droegen zijn lijk het huis binnen en verborgen onszelf onder de eettafel uit angst voor eenzelfde lot. Japanse militairen hebben ons gered en geëvacueerd. Het was vreemd om gered te worden door de voormalige vijand.’
—
‘Ik ben geboren op 5 maart 1926 in Semarang als de jongste zoon in een rooms-katholiek gezin met zes kinderen. Mijn oudste broer en mijn moeder waren al voor de oorlog gestorven aan tbc. Mijn vader was deurwaarder geweest maar verloor zijn baan en dus verhuisden wij naar een grote barak in Bandoeng van de rooms-katholieke armenzorg. Hier woonde ik met mijn vader en mijn broer. Mijn twee getrouwde zussen woonden in Malang en mijn jongste zusje kon bij hen wonen. Op 8 december 1941 hoorden we in een radiotoespraak de gouverneur-generaal Japan de oorlog verklaren vanwege de aanval op Pearl Harbor de dag ervoor. Als zestienjarige zat ik op de mulo en ging bij de luchtbeschermingsdienst. Mijn broer werd opgeroepen voor het KNIL, maar hij werd al snel krijgsgevangen gemaakt en is naar het mannenkamp Tjimahi overgebracht. Ik bleef alleen achter met mijn vader.

De Indische Podcast: Tussen 1945 en 1966 arriveerden vele tienduizenden Indische-Nederlanders uit Indonesië in ons land. Zij waren niet meer welkom in het nieuwe Indonesië vanwege hun Nederlandse gezindheid. Hoe is het hen vergaan in het land dat weliswaar hun thuisland was, maar waar men niet zat te wachten op deze medeburgers met (soms) een kleurtje? In diverse afleveringen vertellen zij hun verhaal.
De Indische Podcast bevat ook boekbesprekingen en voorleesfragmenten van auteurs. Live is de Indische Podcast elke laatste zondag van de maand bij te wonen in het OBG Nijmegen. Meer informatie via indischesalon@gmail.com De Indische Podcast is door het VFonds erkend als Indisch immaterieel erfgoed en is opgenomen in het Instituut voor Beeld & Geluid.

Haagse Kunstkring
Anita Poolman, voordracht; Henk Mak van Dijk, pianoLiteraire, muzikale voorstelling over het leven en werk van Hans van de Wall (pseudoniem Victor Ido), schrijver/journalist, en Constant van de Wall, componist/dirigent. Twee begaafde Indische broers die op literatuur-, toneel- en muziekgebied van grote waarde zijn geweest voor de Indische cultuur. Henk Mak zal ook oost-west pianocomposities van Constant belichten en spelen; Anita koos voor de voordracht een aantal prachtige literaire ‘Indische’ parels van Hans. Reserveren gewenst.
Zie dit topic uit het archief

Nieuws en advertentieblad::
Ter nagedachtenis aan alle slachtoffers organiseerde Stichting Herdenking Slachtoffers 2de Wereldoorlog Nederlands-Indië op 19 juli jongstleden de Nasi Bungkus-middag. Door haar pittige historische achtergrond is het gerecht symbool komen te staan voor veerkracht en wederopbouw.
 De ruim 100 gasten, uit Zwijndrecht en omstreken, genoten van een iets uitgebreidere versie van de nasi bungkus. Een soort Nasi Bungkus 2.0, bereidt in de keuken van Toko Macan.

Indah-Magazine:
De Indah* Eyeopener ligt 30 juli in de winkel, bestel deze Indah* via onze website . €8,95 (incl. BTW)

Indische Letteren:
In de juniaflevering van Indische Letteren zijn vier artikelen opgenomen.
Het eerste is geschreven door Sjoerd de Meer, oud-conservator bij het Maritiem Museum Rotterdam. Hij publiceerde in 2024 in de reeks Werken van de Linschoten-Vereeniging het boek
De reis van Jan Jacob Bertold naar Nederlands-Indië in 1818-1819. Het is een fascinerend verslag, niet in de laatste plaats vanwege de schitterende aquarellen die Bertold maakte

villamedia.nl:
Indische Tafel – Jongens van de Japanse kampen
12 augustus 2026, 20:25–21:45 NPO 2, NPO Start en npodoc.nl

In ‘Indische Tafel’ blikken mannen van in de negentig, die wekelijks samenkomen voor een Indonesische lunch, terug op hun Indonesische jeugd waarover ze nooit spraken, maar die hen diep heeft gevormd. Aan de hand van nooit eerder vertoonde beelden uit Japanse propagandafilms keren zij terug naar hun jeugd in de Japanse kampen tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Nieuwsbrief Museum Sophiahof | Juli 2026

De Schatkamer, begin te kijken op 26.25 minuten
Topics in het archief

AD:
Indisch oorlogsverleden liet sporen na in hun gezin, nu praten Meity (62) en zoon Jeremy erover. Jarenlang was er weinig ruimte om over gevoelens te praten bij Meity Bodenstaff-de Folter (62) en haar zoon Jeremy (34). Dat had alles te maken met het oorlogsverleden van haar ouders in Nederlands-Indië, dat generaties lang doorwerkte.
Nu vertellen moeder en zoon samen hun verhaal in de tentoonstelling Oud Zeer. „Je familiegeschiedenis zit in je. Het mooie en het minder mooie.”

„Ik doe dit voor mijn ouders”, vertelt Bodenstaff-de Folter. „Om hun verhaal te vertellen.” Haar zoon Jeremy werkte mee aan de tentoonstelling ‘voor zijn moeder’. „Het raakte me heel erg dat hij dat zei.”Bodenstaff-de Folter en haar zoon Jeremy zijn samen een van de negentien geportretteerden in de reizende tentoonstelling Oud Zeer, die vanaf 16 juli in Zwijndrecht te zien is en vanaf 5 augustus ook in Den Haag. De tentoonstelling toont persoonlijke verhalen van families met wortels in Nederlands-Indië en Indonesië en laat zien hoe oorlog en migratie generaties lang doorwerken.
Oud Zeer is een project van stichting Open Mind in samenwerking met Stichting Herdenking Birma-Siam Spoorweg en Pakan Baroe Spoorweg.

Rodi: Historische Vereniging Heiloo werkt momenteel aan een mini-expositie over de relatie Heiloo-Indië-Indonesië. De tentoonstellingscommissie is daarom op zoek naar (familie)foto’s van Indië-Indonesië.
De expositie is in het kader van verschijning van het boek ’Hoe het kwam dat het in Heiloo naar Indisch eten rook’. Bij de presentatie van het boek nemen Annette de Ruiter en Nelly Mann zondag 16 augustus de eerste exemplaren in ontvangst.
Wie (familie)foto’s van Indië-Indonesië wil aanleveren, kan dat aangeven via gieltjes@kpnmail.nl. De foto’s kunnen ter plaatse gescand worden, zodat niemand de originelen niet af hoeft te staan.

Te koop in de winkel van Nationale Herdenking 15 Augustus 1945 .
Ook te verkrijgen bij het Indisch Herinneringscentrum, in de webwinkel (per 5 stuks) en bij de ingang Museum Sophiahof (per 1 stuk).
En vraag naar de speld als je in de Moessonwinkel bent.

Zie de film

WOS: Het einde van de koloniale aanwezigheid van Nederland in Indië is voor veel mensen nog steeds een onverwerkt verleden. Dat bleek opnieuw tijdens een door het Genootschap Oud-Westland georganiseerde lezing van dr. Adri van Vliet in De Lier over Westlandse militairen in Nederlands-Indië en de contacten met het thuisfront. Het aantal aanwezigen liep tegen de 160.

2005 Een televisieserie van Teleac

• Erfgenamen  van  Indië  Afl. 1: Drieluik met bloemen
• Erfgenamen  van  Indië  Afl. 2: Kaping als keerpunt
• Erfgenamen  van  Indië  Afl. 3: Huilen om West-Papoea
• Erfgenamen  van  Indië  Afl. 4: I love Indo
• Erfgenamen van Indië Afl. 5: De overkant van Ernst Jansz
• Erfgenamen  van  Indië  Afl. 6: Integratie ja, assimilatie nee

Aflevering 1 De familie Bloem_Kouthoofd in 1953

Indische Schrijfschool : Batavia, 1848. Een roemrucht jaar, want in 1848 begon de emancipatie van de Indo-Europese bevolkingsgroep. Zo u wilt: de Indische opstand.
—
Uit Nederland was een beleidsverandering aangekondigd. Voortaan moest het radicaal (een soort diploma) voor de hogere rangen van ambtenaarsbetrekkingen aan een instelling in Nederland worden behaald. Kinderen, jongeren, met talent en ambitie moesten dus naar Nederland. Weg van hun ouders, weg uit Indië. Dat was ook nog eens duur. Wie Indisch was, begreep het moeilijker te zullen krijgen.

Er is onlangs een database op het internet gezet van radio en tv bestanden van de publieke omroep. De site heet Schatkamer
Daar is te vinden een optreden van The Blue Diamonds te Pasar Malam Besar in 1982

Programma – Jalan Jalan

Programma Sophiahof jalan, dezelfde dagen

https://www.restaurantindischgeluk.nl/menu

Dordtcentraal: De gratis toegankelijke Pasar Malam Istimewa Dordrecht keert dit jaar terug in de Dordtse binnenstad, op een nieuwe locatie: het Weizigtpark, direct achter het station. De nieuwe plek biedt meer ruimte, is goed bereikbaar met openbaar vervoer en auto, en ligt op loopafstand van de historische binnenstad. Bezoekers kunnen parkeren bij het naastgelegen parkeerterrein Weeskinderendijk voor € 1. Door de verhuizing kan de Pasar Malam dit jaar niet vier, maar vijf dagen plaatsvinden: van 5 augustus t/m 9 augustus.
Ook is er ruimte voor naar verwachting 150 kramen, restaurants en foodtrucks.

Zie ook: Istimewa Events

Groeiend Best: Op maandag 29 juni waren Frits en Sylvia Broek-Wagenaar 60 jaar getrouwd, voor de wet én de kerk.
Van wethouder Stan van der Heijden namen zij op deze dag de felicitaties in ontvangst. Gevierd werd het diamanten huwelijk twee dagen eerder met een gezellige borrel en hapjes, samen met hun familie met in totaal 35 mensen bij Grand Café De Bank.

Jarenlang waren Frits en Sylvia Broek-Wagenaar buren van elkaar in Katwijk. Zij speelden samen met alle andere kinderen op straat, zoals dat toen ging. Sylvia was het enige Indonesische meisje in de buurt. Zij kwam uit een militaire familie, afkomstig uit Surabaya op Java. Haar vader had meegevochten in de Tweede Wereldoorlog met de geallieerden bij de Marineluchtvaartdiensten

Zie het filmpje .

Wikipedia:
Andreas Victor Michiels 
(Maastricht, 30 mei 1797 – Kusamba, Klungkung, Nederlands-Indië, 25 mei 1849)
was een Nederlandse generaal-majoor,
commandant van het Indische leger, 
ridder, officier en commandeur in de Militaire Willems-Orde.

Indische Schrijfschool :
Christine Butteling en ik raakten een tijdje terug voor de tweede keer in gesprek. De eerste keer was jaren geleden, toen ik ergens een lezing gaf over Beata van Helsdingen-Schoevers, dochter van een meisje Walter. Misschien familie, hoopte Christine. Ook nu spraken we over familie, en dan vooral over Eveline Walter, haar moeder
De foto van Eveline Walter zie ik op de aanvraag voor een paspoort. Een jonge vrouw, dan ongeveer dertig jaar, geboren op 24 juli 1920 in Tanggung, dochter van Charles Otto Walter en Soemainah. In 1938 trouwde ze in Malang met François Albertus Butteling; in 1938 werd Yvonne Butteling geboren, het jaar erna André Charles Hendrikus. Later kwam Christine. Na de oorlog de scheiding, 1947, Sidoardjo.

Open de nieuwsbrief

De opnames van de nieuwe Nederlandse dramaserie Hemelrijk, over de Nederlandse koloniale geschiedenis, zijn grotendeels afgerond. Dat laat NTR zondag weten.
Het is de bedoeling dat de vijfdelige dramaserie van regisseur Jim Taihuttu in het voorjaar van 2027 op NPO Start te zien is.

De hoofdrol in de serie is voor Denise Aznam, die eerder onder meer in de film De Oost en Flikken: Rotterdam speelde.
In Hemelrijk erft Saskia een theeplantage waar ze tot kort daarvoor het bestaan niet van kende. Samen met haar tienerdochter Alex reist ze naar Indonesië om de vervallen plantage te verkopen. Aangekomen in de jungle wordt ze geconfronteerd met een onbekend én verzwegen familieverleden De Telegraaf

AD: Molemans noemt de speech van Jetten daarom ook een gemiste kans. Ze begrijpt dat een premier in een toespraak keuzes moet maken. Dat er geen ruimte is om de volledige geschiedenis uit te spreken.

„Maar hij had op z’n minst kunnen zeggen dat het niet alleen om eerherstel gaat, maar ook om rechtsherstel. En dat heeft hij niet gedaan.”

Geen toeval, meent ze. „Zo’n speech wordt weken, misschien maanden van tevoren voorbereid. Dan is dit dus een bewuste keuze. Hij is bewust weggebleven bij iedere vorm van regeringsaansprakelijkheid. De consequenties zijn volledig ingekapseld. En we weten allemaal waarom. Rechtsherstel heeft een juridische basis. Een feitelijke basis. En daar is geld mee gemoeid.”

Heel veel geld. Al is het dat volgens Molemans zeker niet het bedrag dat Ben Bot noemde in de documentaire Selling a colonial war. De oud-minister van Buitenlandse Zaken zei dat volledig rechtsherstel voor alle ontheemden uit de vroegere kolonie de Nederlandse staat mogelijk 100 miljard euro zou kosten. „Maar daar maakt hij een rekenfout. Hij telt de eerste, tweede en derde generatie mee. Terwijl het daar helemaal niet over gaat. Het gaat in eerste instantie over de eerste generatie. Sommige dossiers zijn overerfbaar, maar niet allemaal. Daardoor kom je uit op 40 miljard.

Beëindiging activiteiten
Stichting Dialoog Nederland-Japan-Indonesië per 15 juli 2026

Wij begrepen ook steeds beter hoe niet alleen Nederlanders, maar ook Japanners en Indonesiërs nog generaties lang te maken hebben met de gevolgen van WO2, zowel als slachtoffer als dader.De dialogen in kleiner groepsverband in de conferenties, boden ons de mogelijkheid om in een veilige setting onze persoonlijke herinneringen en verhalen te vertellen en eventuele trauma’s een plaats te geven.In 2021 organiseerden wij een online conferentie voor jongeren uit de drie landen, hetgeen hen de mogelijkheid bood om elkaars perspectief te leren kennen en na te denken over wat dit met henzelf deed.Veel van de verhalen is verwerkt in de vier podcasts die wij produceerden in 2025. Deze podcasts behandelen (i) het belang van dialoog (ii) diepen het thema verzoening uit (iii) leggen het begrip ‘intergenerationele trauma-overdracht’ uit en (iv) proberen de complexe nawerking van de oorlog in de samenleving en individuele levens te duiden en hoe als samenleving de dialoog naar een hoger niveau te tillen.

Wij kijken dan ook met voldoening terug op ons werk. Na rijp beraad besluiten wij evenwel (met pijn in het hart) dat na 25 jaar de cirkel rond is en dat dit een mooi moment is om onze activiteiten per 15 juli 2026 te staken. Dit besluit is mede ingegeven door het feit dat zowel onze financiële capaciteit als onze bestuurlijke opvolging te beperkt is om ons bestaan langer te rechtvaardigen .

Een sociaal genealogisch onderzoek naar het verzet in Soerabaja, 1942–1944 van Peter van den Broek. Hiermee werd hij verkozen tot familiehistoricus 2026

Lees het hele verslag van dit onderzoek

Dit onderzoek richt zich op het verzet tijdens de Japanse bezetting in Nederlands-Indië, specifiek op de Verzetsgroep Corsica in Soerabaja (Oost-Java).

De Verzetsgroep Corsica stond onder leiding van assistent-resident Halie en was actief in de havenstad Soerabaja in de periode tussen de capitulatie van het KNIL op 8 en 9 maart 1942 en de executie van haar voormannen en leden in december 1944.

De Verzetsgroep Corsica is een van de weinige verzetsgroepen in Nederlands-Indië die er gedurende twee jaar in slaagde de Japanse bezetters concreet schade toe te brengen. Zij is vermoedelijk de enige verzetsgroep op Java — zo niet in geheel Nederlands-Indië — die daadwerkelijk samenwerkte met de Geallieerden in Australië en die waardevolle militaire inlichtingen verzamelde over Japanse vlootbewegingen en installaties in Soerabaja. Op basis van deze inlichtingen werden strategische militaire doelen in Soerabaja met succes gebombardeerd.

Prof. dr. L. de Jong van het NIOD en de historicus B. Immerzeel (www.javapost.nl) beweren dat er sprake was van “vermeend verzet”. Zij stellen dat de Japanners verdachte personen arresteerden en door marteling afgedwongen “bekentenissen” verkregen, op grond waarvan meer dan honderd personen in Soerabaja werden veroordeeld tot de doodstraf en geëxecuteerd door onthoofding. Een onbekend aantal verdachten ontving langdurige gevangenisstraffen en stierf aan de gevolgen van de mishandeling in gevangenissen en interneringskampen. Zij werden door de Japanse bezetters als “politieke gevangenen” beschouwd. Deze gebeurtenissen staan bekend als de “Vuurpijlaffaire”.

Enna Muaia en Nanne Halie

Ketimoen atjar

Pelita Nieuwsbrief

Blader door een beperkte pdf-editie
Meer over Moesson
facebookpagina
Klik op inhoudsopgave rechts voor vergroting

indebuurt.nl:
“Iedereen is versteld dat het hier zo groot is”, zegt mede-eigenaar Melanie Lekatompessy-Sahusilawane. Sinds half juni vind je in hartje Zwolle (Nieuwstraat 64) een koffiehuis en eethuis ineen, met Molukse en Indonesische invloeden.

Het compleet verbouwde pand bestaat eigenlijk uit twee horecazaken, iets dat in bijvoorbeeld Indonesië volgens hen vaker voorkomt. Melanie runt van 10.00 tot 16.00 uur een koffiezaak met de naam House of Kopi en van 16.00 tot 21.00 uur is het Michels eethuis, met de naam Miko.

Inzamelingsactie van oscar ernstsen :
Support a unique cultural heritage: the restauration of the Chinese temple of Banda Neira, Indonesia.
The historic 400 years old Chinese temple on Banda Neira is in poor condition and is in danger of being lost without restoration. Therefore, Lukman A. Ang, board member of the Budaya Tionghoa Banda Neira Foundation, and Oscar Ernstsen, a descendant of the Ong Ko Ki family from Banda Neira, have taken the initiative for an international fundraising

Meer informatie in het Nederlands.

NRC
Na afloop van het staatsbanket op het Paleis op de Dam ter gelegenheid van het bezoek van de Japanse keizer en keizerin, anderhalve week geleden, vroeg koning Willem-Alexander Paul Doop, voorzitter van Stichting Nationale Herdenking 15 augustus 1945, en Sylfaire Delhaye, voorzitter van het Indisch Platform, om nog even ‘na te blijven’.
Ze hadden vervolgens „spontaan voor ons” een gesprek met keizer Naruhito.„De keizer vroeg naar onze herdenking. Hij zei zich te realiseren dat mensen nog altijd verdriet voelen over wat er in de Tweede Wereldoorlog is gebeurd. Ik voelde zijn oprechte medeleven”, vertelt Paul Doop.
Het was voor Doop, sinds vorig jaar november voorzitter van de stichting die elk jaar in Den Haag de herdenking organiseert voor de slachtoffers van de Japanse bezetting en de Tweede Wereldoorlog in Zuidoost-Azië, een „bijzonder moment”. En mede-aanleiding om te pleiten voor verzoening met Japan: „Verzoening is nodig als we samen de verantwoordelijkheid voor de toekomst willen nemen.”

Tzum: Tien titels staan op de longlist voor de Libris Geschiedenis Prijs 2026. De winnaar kan 20.000 euro mee naar huis nemen. Op 6 september wordt de shortlist bekendgemaakt.
Twee boeken gaan over Charley Toorop en Frits Bolkestein

Zoek op petjoh.nl

Petjoh – zoek op YouTube

Vind de podcasten over hen.
….
Wikipedia : Hans van de Wall
Johannes Hendricus Frederik (Hans) van de Wall, bekend onder het pseudoniem Victor Ido (Soerabaja, 8 februari 1869 – Den Haag, 20 mei 1948) was een Nederlands journalist, musicus en schrijver van romans en toneelstukken.[1] Hij was o.a. kunstcriticus bij het Bataviaasch Nieuwsblad en hoofdredacteur van het Nieuw Bataviaasch Handelsblad.

Wikipedia: Constant van de Wall
Constant Johan Arnold van de Wall (Surabaya, 7 januari 1871 – Nice, 4 januari 1945) was een Nederlands componist en dirigent. Hij was zoon van de Indo-Europese Ida Maria Damwijk en Nederlander Benjamin Johannes van de Wall. Broer Hans van de Wall was journalist, schrijver en musicus, bekend onder pseudoniem Victor Ido. Hijzelf trouwde in 1904 met zangeres Maria van Noppen (1881-1966), die wel in werken van haar echtgenoot zong. Zij werd echter opgeleid aan de Haagse Tekenacademie en bracht in 1904 een aantal tekeningen uit omtrent opera Attima.

Nieuws uit de regio Gorinchem:
Dave Asmus werd geboren in Yogyakarta, waar zijn vader voor het Nederlandse leger werkte. Als spijtoptanten moest het gezin Indonesië ontvluchten, waarna zij een aantal jaar in Nieuw Guinea woonden. Op 8-jarige leeftijd maakte hij kennis met Nederland, waar hij een flinke cultuurshock onderging. Het was voor hem vooral een koud en nat land, waar hij het liefste snel weer weg was. Gelukkig ging dat over en in de tienerjaren liep hij zijn eerste en grote liefde tegen het lijf.

AD:
Heb je het al gehoord?
De Pasar Malam keert dit jaar terug naar Dordrecht, in het Weizigtpark.
Kun je niet wachten tot augustus om je onder te dompelen in Indonesische sferen,
dan heb je gelukkig nog een hoop andere opties in de stad.
Van Indo-sokken tot rijststomers en natuurlijk lekker eten: in dit lijstje lees je er alles over.

De Gelderlander : Mira Susilawati en Fitria Handayani runnen sinds een paar maanden hun eigen Indonesische restaurant Warung Sunda in Arnhem. Je waant je bij de zussen zo in de straten van hun thuisstad Garut. “We bereiden de gerechten precies zoals op West-Java zelf”, vertelt Mira.
—
De gerechten van Mira en Fitria komen uit de Sunda-keuken; dat is de keuken van West-Java waarmee de zussen opgroeiden. Mira vertelt: “Wij zijn geboren en getogen in Garut, Indonesië.”
—
De zussen willen met Warung Sunda meer mensen kennis laten maken met het eten waar zij zelf zo van houden: authentiek Indonesisch streetfood. “Je eet bij ons kruidige rendang, diverse rijstgerechten en saté van de grill zoals je die ook in Indonesië zou proeven.”

Padang Nederlandse Straatnamen per september 1945
Met de Indonesische namen van nu.
*
Padang Nederlandse straatnamen met plattegrond en luchtfoto.

Nieuwsbrief Indisch Netwerk 18 juni 2026

Onderweg van Indonesië naar Nederland worden op stoomschip Ranchi 37 baby’s geboren. Het is 1950: Indonesië is net onafhankelijk geworden. KNIL-militairen en hun gezinnen moesten het land in allerijl per schip verlaten. Ze woonden vaak al generaties lang in de kolonie Nederlands-Indië en veel van hen waren nooit in Nederland geweest. In de podcast De Ranchi Baby’s – een koloniale erfenis spoort Joost Wilgenhof alle ‘Ranchibaby’s’ op; ze zijn inmiddels in de zeventig. Hij duikt in hun familiegeschiedenis en de beladen koloniale erfenis die ze van hun ouders meekregen. Waarmee zijn ze opgescheept?

Luister de 6 afleveringen van De Ranchi Baby’s
Of begin bij de voorpagina van de website

NU.nl:
Premier Rob Jetten heeft zondag na 75 jaar excuses gemaakt aan de Molukse gemeenschap in Nederland. Dat deed hij bij de opening van het Nationaal Monument Ulu Kora in Rotterdam. De excuses zijn voor de behandeling van Molukse KNIL-militairen en hun families na hun komst naar Nederland.

Veel Molukse beroepsmilitairen vochten tijdens de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog van 1945 tot 1949 aan de zijde van Nederland. Dit jaar is het 75 jaar geleden dat de eerste Molukse KNIL-militairen en hun gezinnen naar Nederland kwamen.

In Nederland werden zij onder slechte omstandigheden opgevangen, onder meer in de voormalige Duitse concentratiekampen Westerbork en Vught. Het zou om een tijdelijk verblijf gaan en ze dachten na een paar maanden terug te kunnen keren naar de Indonesië. Maar dat gebeurde niet.

Het ingehuldigde Nationaal Moluks Monument:

Verwey museum Haarlem:
houtveen: 1 familie, 4 gezichten van borobudur tot bavo
10 juli t/m 25 oktober 2026

Deze multimediale tentoonstelling brengt het werk van vier kunstenaars uit één familie samen – een broer en zus en haar twee zonen. Gezamenlijk verkennen zij een gedeelde familiegeschiedenis waarin hun 101-jarige (groot)moeder centraal staat. Opgegroeid in Nederlands-Indië houdt zij het Indische erfgoed levend door verhalen, eten en albums vol foto’s en brieven.  

Vanuit hun eigen kunstpraktijken onderzoeken de leden van HoutVeen het koloniale verleden en de doorwerking daarvan in het heden. Hun persoonlijke zoektocht raakt aan een bredere werkelijkheid: in Nederland heeft bijna één op de tien mensen een familiegeschiedenis die verbonden is met Nederlands-Indië. De tentoonstelling nodigt bezoekers uit om stil te staan bij hun eigen afkomst en bij de manieren waarop geschiedenis zich nestelt in verhalen die van generatie op generatie worden doorgegeven.

Foto is van museumtijdschrift

IGV :
En IGV lid Peter van den Broek verkozen tot Familiehistoricus 2026.
Afgelopen zaterdag 13 juni was er in het Drents Archief in Assen het Famillement 2026 georganiseerd door het CBG | Centrum voor Familiegeschiedenis & het Drents Archief.In de ochtend was er een informatiemarkt met kraampjes en waren er verschillende lezingen en workshops te volgen. In de middag was er de GenTalkShow en de uitslag van de Verkiezing Familiehistoricus 2026!

De Indische Genealogische Vereniging was aanwezig op de informatiemarkt van 10:00 uur tot 12.30 uur. IGV-bestuursleden Evert Obdeijn en Ilona d’Abo hebben Famillement-bezoekers met hun vragen over familiegeschiedenis of handige tips en gewezen op de IGV-Zoekwijzer. Met hele bijzondere ontmoetingen met kippenvel momenten!

Zie de streaming van 2 uur, 16 minuten

AD.nl :
Keert de naam Pasar Malam terug naar het Malieveld? Zoetermeerder Jeffrey Bloem wil het proberen. De evenementenorganisator wil in 2027 de Pasar Malam Besar terugbrengen naar de plek in Den Haag waar jarenlang de legendarische Indische markt werd gehouden.
In de Indische wereld wordt kritisch gereageerd. ‘Met die traditie, herinneringen en dat gevoel zou je niet aan de haal mogen gaan.’

‘Een droom die werkelijkheid wordt’, schrijft Bloem op zijn website pasarmalambesar.com over de stap die hij en zijn zakenpartners volgend jaar willen zetten met de Pasar Malam Besar.
Naar het Malieveld, dus.
Volgens een woordvoerder van Staatsbosbeheer, beheerder van het Malieveld, is er contact met Bloem over een evenement dat waarschijnlijk eind september 2027 plaatsvindt. „De gesprekken zijn positief verlopen, maar er is nog geen contract en er is een vergunning van de gemeente nodig.”

Nieuwsbrief Riboet verhalenkunst met o.a. Toko Limburg Tour 25 juni

BD.nl: Haar ouders hadden het altijd over ‘die Nederlanders’ en verlangden naar een Indonesië dat niet meer bestond. De Tilburgse filmmaker Claire Pijman (60) ontdekte dat de jonge generatie heel anders naar haar afkomst kijkt. Daarover maakte ze Batik, Beats & Bumbu, die donderdag in première gaat.

Best gek eigenlijk, vertelt Claire Pijman (60), over haar jeugd in Tilburg-Noord. Op de lagere school moest zij in elke nieuwe klas vertellen waar ze vandaan kwam. „Omdat ik er anders uitzag; ik was toen de enige met heel donker haar. Ze wilden weten waar mijn ouders vandaan kwamen. Dat vertelde ik met trots.
”Haar vader was een van de ongeveer 350.000 Nederlands-Indiërs die na de Tweede Wereldoorlog naar Nederland kwamen. Hij rondde hier zijn studie geneeskunde af. Ook haar moeder was huisarts; jarenlang hadden ze hun praktijk Pijman in Tilburg. „Ik ben Indisch opgevoed, met eten, cultuur en gastvrijheid.”

De kranslegging, zie video

AD :
Het staatsbezoek maakt dan ook veel los bij iedereen die wortels heeft in voormalig Nederlands-Indië. Vooral de kranslegging ligt gevoelig. In de gebogen gedenkmuur achter het Nationaal Monument is een urn gemetseld met aarde van de 22 Nederlandse erevelden in Indonesië, waar slachtoffers van de Japanse oorlogsmisdaden begraven liggen.
—
De stichtingen Indisch Platform 2.0, Vervolgingsslachtoffers Jappenkamp, Japanse Ereschulden (JES) en het Indisch Platform houden daarom tijdens de ceremonie een stil protest. „Dat de Japanse keizer daar een krans gaat leggen, is een wrange tegenstelling”, zegt JES-voorzitter Erik Martens.

De organisaties hebben afgelopen week overleg gehad met de gemeente, politie en justitie. Een plek binnen de hekken bij de plechtigheid werd om ‘veiligheidsredenen’ afgewezen. De gemeente opperde het Beursplein, ver van de Dam en uit het zicht van de camera’s. Daar gingen de organisaties niet mee akkoord.

„We laten ons niet wegsturen”, zegt Peggy Stein, voorzitter van Indisch Platform 2.0. „Het is ons recht om daar te zijn. Ons oorlogsleed is nooit door een Japanse keizer erkend en er zijn nooit welgemeende excuses gekomen.

RTL:
De Japanse keizer Naruhito ziet de aanstaande staatsbezoeken aan Nederland en België als een ideale gelegenheid om vriendschappen in beide landen “te verdiepen”. Dat zei hij woensdag tijdens een ontmoeting met Japanse journalisten in het Keizerlijk Paleis in Tokyo.
“Ik wil stilstaan bij de geschiedenis die tussen beide landen is opgebouwd”, sprak de keizer. Hoewel er nu al tientallen jaren sprake is van vriendschap, moet volgens hem niet vergeten worden dat bijvoorbeeld in de Tweede Wereldoorlog het toenmalige Japanse leger de Nederlandse kolonie Indonesië binnenviel. “Vooral in Nederland wil ik stilstaan bij het feit dat er nog steeds mensen zijn die de pijn van toen met zich meedragen.”

Peter van den Broek is door de jury gekozen als familiehistoricus van 2026.
Dit voor zijn onderzoek naar de vuurpijlaffaire.
Er was ook een familiehistoricus gekozen door het publiek.
Op het toneel staat Hélène Oppatja, Indische afkomst en directeur van het CBG, In het midden Harmen Snel, gepensioneerd archivaris van Amsterdam, van Groningse komaf. En bekend oa van het tv-programma Verborgen Verleden.

indebuurt.nl : “Wie kijkt het meest op de halfbloeden neer?
De halfbloed zelf.” Het is een tekst uit de documentaire Ilang Jawane van Wouter van der Spoel en videograaf Ronny de Groot. Samen met Wouters zoon Sriyanto reisden ze af naar Java om hun familiegeschiedenis te ontdekken. Op donderdag 3 september gaat de documentaire van de Dordtenaren in première bij Kinepolis Dordrecht. Dat vieren de makers groots met een rode loper, een mediawall, een mini-pasar en vier zalen met in totaal achthonderd bezoekers. Er ging een flinke reis door Indonesië aan vooraf.

“Mijn vader is Indonesisch en ik studeerde geschiedenis. Door die combinatie raakte ik geïnteresseerd in onze familieverhalen”, vertelt Wouter. “Die verhalen vertelde ik weer door aan mijn kinderen.” Zijn zoon Sriyanto stelde voor om ze op te schrijven en uit te brengen. Dat resulteerde in het boek Nuri & Nino; een geschiedenis over Nederlands-Indië en Indische Nederlander

historiek.net Hoe ontstond het Maleis en hoe werd het Indonesisch? Over taal, koloniale geschiedenis, Sriwijaya, Nederlands-Indië en de nationale taal van Indonesië.
—
In het koloniale Indië spraken ze vroeger Maleis, na de onafhankelijkheid van Indonesië werd dat Indonesisch. Zo zullen de meeste Nederlanders het in hun hoofd hebben. Op zichzelf is het niet onwaar, maar de werkelijkheid was ingewikkelder en interessanter. Onderstaand een inventarisatie op hoofdlijnen: waar ontstond het Maleis, hoe heeft het zich ontwikkeld, hoe werd het Indonesisch en hoe verging het die taal ?

In beeld komt dan om te beginnen Taiwan, waar ongeveer 4000 à 3000 jaar voor Christus Austronesiërs woonden. Hun voorouders waren, mogelijk rond 4500 voor Christus, naar dat eiland gekomen vanaf het nabije vasteland, het huidige Zuid-China. Maar de Austronesiërs bleven niet op Taiwan, ze trokken verder, sommige wetenschappers schatten vanaf ongeveer 3500 voor Christus, anderen denken zo’n duizend jaar later. Eerst belandden ze op eilanden die nu bij de Filipijnen horen, vervolgens in de archipel die tegenwoordig Indonesië heet. Uiteindelijk waaierden de Austronesiërs in de loop van vele eeuwen uit over een gigantisch gebied, van Madagaskar in het westen tot Nieuw-Zeeland, Fiji, Tonga en Hawaii in het oosten.

AD:
Nyck de Vries heeft met zijn team Toyota Racing de 24 Uur van Le Mans gewonnen. Samen met zijn teamgenoten Kamui Kobayashi en Mike Conway is hij de eerste Nederlander sinds 1988 die de prestigieuze race op zijn naam schrijft. De 31-jarige De Vries is na Gijs van Lennep (1971 en 1976) en Jan Lammers (1988) de derde Nederlandse autocoureur die de overall-zege weet te behalen in de Franse langeafstandsklassieker, waar ook dit jaar weer 300.000 bezoekers waren.

NOS: Het grootste voetballand ter wereld ligt verspreid over duizenden eilanden, maar kijkt dit WK noodgedwongen toe vanaf de zijlijn. Althans, dat is de mening van de Haagse journalist Sam van Raalte. Voor zijn boek De Voetbalrepubliek zocht hij naar de ziel van het Indonesische voetbal tussen de fanatieke harde kernen op clubniveau en volgde hij daarnaast het nationale elftal op de voet. Achter de tomeloze passie ontdekte hij echter een bittere realiteit: ‘Politiek en voetbal zijn verweven met elkaar in Indonesië.’ ‘Het is een beetje provocerend bedoeld’, verklaart de 35-jarige Sam lachend. (luister zijn podcast)

Sportgeschiedenis:
De Indonesische voetbalinternational Frans Meeng werd gedood bij één van de grootste scheepsramp aller tijden De Indonesische voetballer Frans Meeng deed in 1938 mee aan het WK voetbal. Zijn naam is toegevoegd aan het Voetbalmonument als slachtoffer van de Tweede Wereldoorlog.

Nieuwsbrief Museum Sophiahof

De erfenis van Hans Boers is  imexbo.site. Vele verhalen, een schatkist met foto’s, veel werk deze te verwerven en te beschrijven.
Het zijn familieverhalen, maar ook van verwante takken of niet zo verwante families en foto’s. Het werd een caleidoscoop van de geschiedenis van Indische Nederlanders te Indië.

Hans over zijn achterneef :
Resident Bandjarmasin en Gouverneur Celebes: Cornelis Alexander Kroesen, zoon van Luitenant Generaal Commandant KNIL Willem Egbert Kroesen.
Cornelis Alexander Kroesen werd geboren aan boord van het ms Vesuvius op weg naar Indië op 28 augustus 1854 en stierf op 17 febr 1911 Den Haag.
Hij was de oudste zoon van Willem Egbert Kroesen (Lt. Gen. Commandant KNIL) en Maria Sara Tromp en Cornelis was gehuwd met Augusta Maria Helena van Heemskerck. (1872-1942) en dochter van Willem Ertwin Frederik van Heemskerck – legerofficier en Margaretha Elisabeth van Bronckhorst).

Uit het huwelijk van Cornelis en Augusta zijn 2 kinderen geboren: Alexandra Augusta Jacoba en Frederika Mathilda Cornelia.
Zijn grootvader was Frans Kroesen, onderscheiden kapitein van het leger en zeer actief geweest tijdens de Slag om de Citadel van Antwerpen.
Zijn oom was Tiemen Cornelis Johannes Kroesen (jongere broer van zijn vader Willem Egbert Kroesen) – Majoor Hoofdintendant van het KNIL, mijn overopa.
Men kan dus rustig vaststellen, dat Cornelis een behoorlijke militaire inslag had

BN DeStem:
Eeuwenlang heeft Breda een intensieve band met ‘ons’ Nederlands-Indië gekoesterd. Wat is er in de stad over van deze koloniale erfenis? Historicus Wim Klinkert heeft het uitgezocht.

Wat verbindt Breda met het voormalige Nederlands-Indië? Wim Klinkert, gepensioneerd hoogleraar Militaire Geschiedenis, hoeft daar niet lang over na te denken: de Koninklijke Militaire Academie, de KMA. (foto: KMA-poort ca 1900)„ Dat is toch verreweg het meest koloniale instituut van de stad. Op het kasteel vind je allerlei spullen uit die tijd. Klewangs, schilderijen, onderscheidingen… Meer dan honderd jaar lang, van 1836 tot 1940, zijn er in Breda officieren opgeleid die later in Nederlands-Indië hebben gevochten.”In opdracht van stadssociëteit De Gouden Cirkel heeft Klinkert een boek geschreven over de Bredase relaties over en weer met de voormalige kolonie: De Oost in Breda, twee eeuwen koloniale banden.
Na de Tweede Wereldoorlog is die eeuwenoude band tussen stad en kolonie ingrijpend veranderd. Tussen 1945 en 1968 verhuisden zo’n 300.000 Indische Nederlanders naar Europa. Velen belandden in sobere ‘contractpensions’. Alleen al in de chique Baronielaan stonden er elf.Achter de statige gevels ging veel menselijke en financiële pijn schuil. Zo moesten de nieuwkomers tot wel 60 procent van hun maandinkomen afstaan voor kost en inwoning.

NOS: Voor de Filipijnse kust is een scheepswrak uit de Tweede Wereldoorlog ontdekt. Het gaat zeer waarschijnlijk om het Japanse vrachtschip Hofuku Maru, dat onder meer 250 Nederlandse krijgsgevangen vervoerde toen het werd gebombardeerd door het Amerikaanse leger. Dat meldt de Nederlandse Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed.
Bij de lokale bevolking van de provincie Zembales, in het noordwesten van de Filipijnen, was al jaren bekend dat er voor de kust een scheepswrak lag. Door middel van archeologisch onderzoek is nu duidelijk geworden dat het vrijwel zeker gaat om de Hofuku Maru.

Meer informatie, met lijsten doden en overlevenden

De crowdfundingcampagne Indorock naar de sound van nu staat op voordekunst.nl
Doneer nu en maak dit project van Groovedefender mogelijk!

De Crazy Rockers behoren tot de pioniers van de Nederlandse popmuziek. Sinds 1959 staan zij op het podium en brachten zij als Nederlands-Indische band een geluid dat zijn tijd ver vooruit was. Met hun energieke mix van rock-’n-roll en Indorock gaven zij een generatie Indische Nederlanders een stem én een plek in Nederland. Hun muziek was meer dan entertainment, het was een manier om gehoord te worden en respect af te dwingen. Die invloed klinkt nog altijd door in de basis van de Nederlandse popmuziek.

Wat dit project bijzonder maakt, is dat de Crazy Rockers er nog zijn. Met kernleden Woody Brunings en Eddy Chatelin wordt dit verhaal nog steeds gespeeld rauw, eerlijk en vol energie. Dat maakt dit het moment om hun nalatenschap vast te leggen, zolang het nog kan.

Voor het nieuwe legacy-album slaan de Crazy Rockers de brug naar nu. Samen met de familie Ciggaar: Dusty, Darryl en Dirk-Jan, krijgen de oorspronkelijke nummers een nieuwe bewerking. Geen kopie van vroeger, maar een eigentijdse vertaling van hun muziek.

Indah* De nieuwe INDAH* editie “INDOTITEIT”

Tess Schill (26)( foto rechts) : ‘Wat betekent het dat mijn voorouders Indo waren? En wat zegt dat over mij?’. Je ziet er helemaal niet Indisch uit. Die opmerking krijg ik vaak te horen wanneer ik vertel dat mijn oma geboren is in Bandung, mijn opa in Depok. Nadat ik de documentaire Anak Indië van Hetty Naaijkens-Retel Helmrich had gezien vroeg ik me af: wat betekent het eigenlijk, dat mijn voorouders Indo waren? En wat zegt dat over mij? Ik ben opgegroeid met saté, sambal goreng telor, pandan cake en de poco-poco op familiefeestjes. Maar pas sinds een paar jaar stel ik mezelf vragen als: wat weet ik eigenlijk van het leven van mijn familie in Nederlands-Indië?

Lees dit boek online
Wikipedia: Robert Nieuwenhuys (Semarang (Nederlands-Indië), 30 juni 1908 – Amsterdam, 8 november 1999), die publiceerde als Rob Nieuwenhuys en ook onder het pseudoniem E. Breton de Nijs, was een Nederlands letterkundige en schrijver van Indisch-Nederlandse afkomst.
Nieuwenhuys’ vader, directeur van het Hotel des Indes in Batavia, was een “totok” van Nederlandse afkomst, zijn moeder was een Indisch-Nederlandse (“Indo”). Hij groeide op in Indië en volgde de HBS, totdat hij in 1927 naar Nederland vertrok om Nederlandse letterkunde en Indisch recht te studeren aan de universiteit van Leiden.
In 1935 keerde Nieuwenhuys terug. Hij werd leraar Nederlands en was in 1940 tot 1942 docent aan de Universiteit van Batavia.

In Memoriam Leo Janssen –
Amsterdam, 30 okt. 1948 – De Bilt, 3 juni, 2026
We wisten dat het eraan zat te komen en nu is het dan helaas zover, Leo is niet meer onder ons.
Hij was een lid die zelf geen druppel Indisch bloed had maar die zijn interesse voor geschiedenis en een Indische schoonzus combineerde tot Indisch familieonderzoek. Maar hij ging verder dan alleen zijn eigen onderzoek en deed met name veel voor anderen. Terecht is dan ook tot erelid van de vereniging benoemd. Na jaren samengewerkt te hebben met Peter Christiaans nam hij na diens overlijden de Bronnenpublikaties van hem over. Hij publiceerde in ons jaarboek en hielp mensen met het beantwoorden van onderzoeksvragen. Een behulpzaam mens die zich, na zijn pensioen, geen dag verveeld heeft dankzij zijn passie.