Indisch4ever

AD.nl:
Zeker 20 doden, gewonden en schade na hevige aardbeving met kracht van 7,7 bij Indonesisch eiland Flores

VPRO:
Maddy Stolk is schrijver en journalist. Na haar studie woonde ze onder meer in Colombia, Spanje en Thailand. Terug in Nederland werkte ze als eindredacteur voor verschillende tijdschriften. Ze schreef columns voor Het Parool, Quote en LINDA. . Haar romans gaan over de Nederlands-Indische familiegeschiedenis en over hoe het trauma van de Japanse interneringskampen doorwerkt in latere generaties. Stolk debuteerde in 2023 met ‘Soedah, laat maar’. Dit jaar verscheen daarnaast ‘Waar wij altijd geweest zijn’, een familiekroniek over drie generaties vrouwen van Indische afkomst. Het boek beschrijft hoe elk van hen probeert het doorgegeven zwijgen en trauma te doorbreken. Dit jaar is ze spreker tijdens de nationale herdenking van 15 augustus, voorafgaand geeft ze een lezing namens het centrum van familiegeschiedenis.

Ellen Deckwitz in het NRC:
De afgelopen jaren trok ik langs scholen, theaters en herinneringscentra om te vertellen over voormalig Nederlands-Indië en de doorwerking van de koloniale periode op Indische families. Vaker wel dan niet valt voor het starten van de Powerpoint al de term Indisch Zwijgen en dan moet ik toch weer een migraineremmer nemen. Vooral in de aanloop naar de herdenkingen van 15 en 16 augustus komen velen met deze mythe aanzetten, alle documentaires, lesbrieven en boeken ten spijt.

De tweede misvatting is dat er zoiets bestaat als Indisch Zwijgen-in-het-publieke-debat. De Indische gemeenschap liet al vanaf 1945 van zich horen, onder wie de strijdvaardige schrijver Tjalie Robinson, en hij was de enige niet. Er zijn genoeg leden van de eerste en tweede generatie geweest die in de decennia na de repatriëring keer op keer bij de overheid aanklopten voor erkenning, rechtsherstel en materiële genoegdoening. Er zijn genoeg leden van de derde en vierde generatie die via herdenkingen, bijeenkomsten en kunst aandacht vragen voor het onrecht dat hun voorouders is aangedaan.

Ouder topic: Boeroeng praat met Grok, AI-bot
Ouder topic: Het Nederlands Zwijgen

Freek Kilsdonk in FD
 
De tijd krijgt steeds meer grip op mijn familie. Dat realiseerde ik me voor het eerst in 2014, toen tante Loeke overleed, de vrouw van oom Peter. Hun appartement stond vol teakhouten meubels en je moest het niet wagen om er weg te gaan zonder lemper (een rolletje van kleefrijst gevuld met kippenvlees) of rissoles (gevulde flensjes) te eten.
Op de crematie zag ik de rest van mijn Indische familie bijeen. De koppen iets grijzer, de kinderen volwassen, kleinkinderen alom. Met het verstrijken van de tijd zou ik geen familie meer hebben die zelf nog ‘onder de waringin heeft gelegen’, de majestueuze boom die in Indonesië welig tiert en waar liedjesschrijver Wouter Muller zo teder over zong.

Het duurde dan ook lang voor ik mij een indo voelde, en er openlijk voor durfde uit te komen. Te lang. Misschien wist ik gewoon te weinig van mijn Indische voorgeschiedenis; mijn grootouders waren al voor mijn geboorte overleden, en ik groeide vooral op met mijn Limburgse familie. Misschien herkende ik me weinig in anderen die er wél Indisch uitzagen, en daardoor vaker op hun uiterlijk werden aangesproken. Misschien was het ook gewoon niet iets om als kind mee bezig te zijn.

Kijk op deze link

BN De Stem :Een wisseling van de wacht in de Indische gemeenschap in Bergen op Zoom. Sjoerd van den Boom en Henk Beijen verlaten het bestuur van Stichting Payung. Ieder jaar houdt die stichting de Bergse Indiëherdenking bij het monument op het ThaliapleHet is tijd voor verjonging, en Natascha Mahler-De Leeuw en Kim Versteden-Tack nemhet stokje over van de éminences grises. Twee goedlachse dames met ieder hun eigen drijfveer om werk te maken van de herdenking, de generatietafels en andere activiteiten van Stichting Payung. Ze willen de verhalen van hun voorouders blijven doorvertellen.

BN De Stem: Oprichter Henk Beijen neemt afscheid van zijn Stichting Payung: ‘Tijd voor modernisering’ De Indië-herdenking op het Thaliaplein in Bergen op Zoom staat dit jaar in het teken van ‘De Belofte’. Na deze editie wisselt het bestuur van de organiserende Stichting Payung van de wacht. Er wordt afscheid genomen van oprichter Henk Beijen en bestuurslid Sjoerd van den Boom.

Meer informatie.

Zie de film:
https://anderetijden.nl/programma/1/Andere-Tijden/aflevering/1308/De-val-van-Mussert
Foto Anton Mussert is van Bundesarchiv, Bild te Wikipedia.

Te downloaden:
Sumatra 1, Sumatra 2 Sumatra 3, Sumatra 4,
Celebes 1, Celebes 2 Nieuw Guinea, Bandoeng 1
Solo, Soerabaja 1, Soerabaja 2, Batavia, Semarang,

Kijk en download de oude Nederlandse namen :
Batavia, Bandung, Medan, Semarang, Surabaya, Padang .
Zie hedendaagse namen, plattegronden en beelden van maps.google.com

Nieuwsbrief Indisch Netwerk 29 juli 2026

KB, de nationale bibliotheek:
In de webcollectie bewaart de KB nationale bibliotheek websites voor later – duurzaam en voor altijd. Een webcollectie is een verzameling websites die in de bibliotheek worden bewaard. Zo kunnen we zien hoe de digitale cultuur van vroeger eruitzag. Het webarchiveringsteam selecteert en bewaart websites. Ook maakt het team speciale webcollecties met thema’s die nu spelen. Lees meer over deze expertise van de KB en bezoek de webcollectie (alleen binnen de leeszalen van de KB).

Een mail naar Indisch4ever, als reactie op een vraag:

Dank voor uw bericht. De website Indisch4ever is in 2014 opgenomen in de webcollectie ‘Nederlands-Indië/Indonesië’ van de KB. Er is op 27 oktober 2014 een e-mail gestuurd naar het toenmalig opgegeven contactadres indisch4ever@gmail.com
Wij archiveren deze website jaarlijks. Niet alle archiefversies zijn compleet vanwege de omvang van de website en de archiveringslimieten die wij moeten hanteren. De aanstaande archivering heeft al een verhoogd omvangslimiet gekregen van 15GB.
Met vriendelijke groet

Filmweekend Echo’s van Nederlands-Indië in De Lieve Vrouw:
15 augustus:
14.15 uur – De Indische tafel, jongens van de Japanse kampen
16.20 uur – Batik, Beats & Bumbu
18.45 uur – Mama’ku – van Jakarta tot de Molukken
21.00 uur – Stemmen van Naoorlogse Generaties

16 augustus:
11.15 uur – Sweet Dreams
13.50 uur – Turang
16.15 uur – Indië Verloren – Selling a Colonial War
19.30 uur – Ze noemen me Baboe

Meer over de films van De Lieve Vrouw

Indische vrouwen Het zwijgen voorbij, zie de film.
Deze aflevering: Indisch/Nederlandse vrouwen vertellen over hun ervaringen in de Jappenkampen tijdens de bezetting van Nederlands-Indië in WO II.

Henk Anthonijsz was een vaste lezer van Indisch4ever.
Geboren te Semarang 5 maart 1926 en hij overleed in Eindhoven op 28 augustus 2024
Hij reageerde soms, zond foto’s in, zoals deze van zijn ouders, broers en zusters:
Of in 2008 een schoolfoto MULO te Bandoeng van 1938.

In 2017 vertelde hij over zijn oorlogsjaren, gepubliceerd door de SVB:

‘Voor mij was de maand november 1945 de meest gruwelijke,’ aldus Henk Anthonijsz. ‘Tijdens de onafhankelijkheidstrijd van Indonesië, de Bersiap, werd mijn neef Rob door Indonesische vrijheidsstrijders doodgeschoten. Wij droegen zijn lijk het huis binnen en verborgen onszelf onder de eettafel uit angst voor eenzelfde lot. Japanse militairen hebben ons gered en geëvacueerd. Het was vreemd om gered te worden door de voormalige vijand.’
—
‘Ik ben geboren op 5 maart 1926 in Semarang als de jongste zoon in een rooms-katholiek gezin met zes kinderen. Mijn oudste broer en mijn moeder waren al voor de oorlog gestorven aan tbc. Mijn vader was deurwaarder geweest maar verloor zijn baan en dus verhuisden wij naar een grote barak in Bandoeng van de rooms-katholieke armenzorg. Hier woonde ik met mijn vader en mijn broer. Mijn twee getrouwde zussen woonden in Malang en mijn jongste zusje kon bij hen wonen. Op 8 december 1941 hoorden we in een radiotoespraak de gouverneur-generaal Japan de oorlog verklaren vanwege de aanval op Pearl Harbor de dag ervoor. Als zestienjarige zat ik op de mulo en ging bij de luchtbeschermingsdienst. Mijn broer werd opgeroepen voor het KNIL, maar hij werd al snel krijgsgevangen gemaakt en is naar het mannenkamp Tjimahi overgebracht. Ik bleef alleen achter met mijn vader.

De Indische Podcast: Tussen 1945 en 1966 arriveerden vele tienduizenden Indische-Nederlanders uit Indonesië in ons land. Zij waren niet meer welkom in het nieuwe Indonesië vanwege hun Nederlandse gezindheid. Hoe is het hen vergaan in het land dat weliswaar hun thuisland was, maar waar men niet zat te wachten op deze medeburgers met (soms) een kleurtje? In diverse afleveringen vertellen zij hun verhaal.
De Indische Podcast bevat ook boekbesprekingen en voorleesfragmenten van auteurs. Live is de Indische Podcast elke laatste zondag van de maand bij te wonen in het OBG Nijmegen. Meer informatie via indischesalon@gmail.com De Indische Podcast is door het VFonds erkend als Indisch immaterieel erfgoed en is opgenomen in het Instituut voor Beeld & Geluid.

Haagse Kunstkring
Anita Poolman, voordracht; Henk Mak van Dijk, pianoLiteraire, muzikale voorstelling over het leven en werk van Hans van de Wall (pseudoniem Victor Ido), schrijver/journalist, en Constant van de Wall, componist/dirigent. Twee begaafde Indische broers die op literatuur-, toneel- en muziekgebied van grote waarde zijn geweest voor de Indische cultuur. Henk Mak zal ook oost-west pianocomposities van Constant belichten en spelen; Anita koos voor de voordracht een aantal prachtige literaire ‘Indische’ parels van Hans. Reserveren gewenst.
Zie dit topic uit het archief

Nieuws en advertentieblad::
Ter nagedachtenis aan alle slachtoffers organiseerde Stichting Herdenking Slachtoffers 2de Wereldoorlog Nederlands-Indië op 19 juli jongstleden de Nasi Bungkus-middag. Door haar pittige historische achtergrond is het gerecht symbool komen te staan voor veerkracht en wederopbouw.
 De ruim 100 gasten, uit Zwijndrecht en omstreken, genoten van een iets uitgebreidere versie van de nasi bungkus. Een soort Nasi Bungkus 2.0, bereidt in de keuken van Toko Macan.

Indah-Magazine:
De Indah* Eyeopener ligt 30 juli in de winkel, bestel deze Indah* via onze website . €8,95 (incl. BTW)

Indische Letteren:
In de juniaflevering van Indische Letteren zijn vier artikelen opgenomen.
Het eerste is geschreven door Sjoerd de Meer, oud-conservator bij het Maritiem Museum Rotterdam. Hij publiceerde in 2024 in de reeks Werken van de Linschoten-Vereeniging het boek
De reis van Jan Jacob Bertold naar Nederlands-Indië in 1818-1819. Het is een fascinerend verslag, niet in de laatste plaats vanwege de schitterende aquarellen die Bertold maakte

villamedia.nl:
Indische Tafel – Jongens van de Japanse kampen
12 augustus 2026, 20:25–21:45 NPO 2, NPO Start en npodoc.nl

In ‘Indische Tafel’ blikken mannen van in de negentig, die wekelijks samenkomen voor een Indonesische lunch, terug op hun Indonesische jeugd waarover ze nooit spraken, maar die hen diep heeft gevormd. Aan de hand van nooit eerder vertoonde beelden uit Japanse propagandafilms keren zij terug naar hun jeugd in de Japanse kampen tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Nieuwsbrief Museum Sophiahof | Juli 2026

De Schatkamer, begin te kijken op 26.25 minuten
Topics in het archief

AD:
Indisch oorlogsverleden liet sporen na in hun gezin, nu praten Meity (62) en zoon Jeremy erover. Jarenlang was er weinig ruimte om over gevoelens te praten bij Meity Bodenstaff-de Folter (62) en haar zoon Jeremy (34). Dat had alles te maken met het oorlogsverleden van haar ouders in Nederlands-Indië, dat generaties lang doorwerkte.
Nu vertellen moeder en zoon samen hun verhaal in de tentoonstelling Oud Zeer. „Je familiegeschiedenis zit in je. Het mooie en het minder mooie.”

„Ik doe dit voor mijn ouders”, vertelt Bodenstaff-de Folter. „Om hun verhaal te vertellen.” Haar zoon Jeremy werkte mee aan de tentoonstelling ‘voor zijn moeder’. „Het raakte me heel erg dat hij dat zei.”Bodenstaff-de Folter en haar zoon Jeremy zijn samen een van de negentien geportretteerden in de reizende tentoonstelling Oud Zeer, die vanaf 16 juli in Zwijndrecht te zien is en vanaf 5 augustus ook in Den Haag. De tentoonstelling toont persoonlijke verhalen van families met wortels in Nederlands-Indië en Indonesië en laat zien hoe oorlog en migratie generaties lang doorwerken.
Oud Zeer is een project van stichting Open Mind in samenwerking met Stichting Herdenking Birma-Siam Spoorweg en Pakan Baroe Spoorweg.

Rodi: Historische Vereniging Heiloo werkt momenteel aan een mini-expositie over de relatie Heiloo-Indië-Indonesië. De tentoonstellingscommissie is daarom op zoek naar (familie)foto’s van Indië-Indonesië.
De expositie is in het kader van verschijning van het boek ’Hoe het kwam dat het in Heiloo naar Indisch eten rook’. Bij de presentatie van het boek nemen Annette de Ruiter en Nelly Mann zondag 16 augustus de eerste exemplaren in ontvangst.
Wie (familie)foto’s van Indië-Indonesië wil aanleveren, kan dat aangeven via gieltjes@kpnmail.nl. De foto’s kunnen ter plaatse gescand worden, zodat niemand de originelen niet af hoeft te staan.

Te koop in de winkel van Nationale Herdenking 15 Augustus 1945 .
Ook te verkrijgen bij het Indisch Herinneringscentrum, in de webwinkel (per 5 stuks) en bij de ingang Museum Sophiahof (per 1 stuk).
En vraag naar de speld als je in de Moessonwinkel bent.

Zie de film

WOS: Het einde van de koloniale aanwezigheid van Nederland in Indië is voor veel mensen nog steeds een onverwerkt verleden. Dat bleek opnieuw tijdens een door het Genootschap Oud-Westland georganiseerde lezing van dr. Adri van Vliet in De Lier over Westlandse militairen in Nederlands-Indië en de contacten met het thuisfront. Het aantal aanwezigen liep tegen de 160.

2005 Een televisieserie van Teleac

• Erfgenamen  van  Indië  Afl. 1: Drieluik met bloemen
• Erfgenamen  van  Indië  Afl. 2: Kaping als keerpunt
• Erfgenamen  van  Indië  Afl. 3: Huilen om West-Papoea
• Erfgenamen  van  Indië  Afl. 4: I love Indo
• Erfgenamen van Indië Afl. 5: De overkant van Ernst Jansz
• Erfgenamen  van  Indië  Afl. 6: Integratie ja, assimilatie nee

Aflevering 1 De familie Bloem_Kouthoofd in 1953

Indische Schrijfschool : Batavia, 1848. Een roemrucht jaar, want in 1848 begon de emancipatie van de Indo-Europese bevolkingsgroep. Zo u wilt: de Indische opstand.
—
Uit Nederland was een beleidsverandering aangekondigd. Voortaan moest het radicaal (een soort diploma) voor de hogere rangen van ambtenaarsbetrekkingen aan een instelling in Nederland worden behaald. Kinderen, jongeren, met talent en ambitie moesten dus naar Nederland. Weg van hun ouders, weg uit Indië. Dat was ook nog eens duur. Wie Indisch was, begreep het moeilijker te zullen krijgen.

Er is onlangs een database op het internet gezet van radio en tv bestanden van de publieke omroep. De site heet Schatkamer
Daar is te vinden een optreden van The Blue Diamonds te Pasar Malam Besar in 1982

Programma – Jalan Jalan

Programma Sophiahof jalan, dezelfde dagen

https://www.restaurantindischgeluk.nl/menu

Dordtcentraal: De gratis toegankelijke Pasar Malam Istimewa Dordrecht keert dit jaar terug in de Dordtse binnenstad, op een nieuwe locatie: het Weizigtpark, direct achter het station. De nieuwe plek biedt meer ruimte, is goed bereikbaar met openbaar vervoer en auto, en ligt op loopafstand van de historische binnenstad. Bezoekers kunnen parkeren bij het naastgelegen parkeerterrein Weeskinderendijk voor € 1. Door de verhuizing kan de Pasar Malam dit jaar niet vier, maar vijf dagen plaatsvinden: van 5 augustus t/m 9 augustus.
Ook is er ruimte voor naar verwachting 150 kramen, restaurants en foodtrucks.

Zie ook: Istimewa Events

Groeiend Best: Op maandag 29 juni waren Frits en Sylvia Broek-Wagenaar 60 jaar getrouwd, voor de wet én de kerk.
Van wethouder Stan van der Heijden namen zij op deze dag de felicitaties in ontvangst. Gevierd werd het diamanten huwelijk twee dagen eerder met een gezellige borrel en hapjes, samen met hun familie met in totaal 35 mensen bij Grand Café De Bank.

Jarenlang waren Frits en Sylvia Broek-Wagenaar buren van elkaar in Katwijk. Zij speelden samen met alle andere kinderen op straat, zoals dat toen ging. Sylvia was het enige Indonesische meisje in de buurt. Zij kwam uit een militaire familie, afkomstig uit Surabaya op Java. Haar vader had meegevochten in de Tweede Wereldoorlog met de geallieerden bij de Marineluchtvaartdiensten

Zie het filmpje .

Wikipedia:
Andreas Victor Michiels 
(Maastricht, 30 mei 1797 – Kusamba, Klungkung, Nederlands-Indië, 25 mei 1849)
was een Nederlandse generaal-majoor,
commandant van het Indische leger, 
ridder, officier en commandeur in de Militaire Willems-Orde.

Indische Schrijfschool :
Christine Butteling en ik raakten een tijdje terug voor de tweede keer in gesprek. De eerste keer was jaren geleden, toen ik ergens een lezing gaf over Beata van Helsdingen-Schoevers, dochter van een meisje Walter. Misschien familie, hoopte Christine. Ook nu spraken we over familie, en dan vooral over Eveline Walter, haar moeder
De foto van Eveline Walter zie ik op de aanvraag voor een paspoort. Een jonge vrouw, dan ongeveer dertig jaar, geboren op 24 juli 1920 in Tanggung, dochter van Charles Otto Walter en Soemainah. In 1938 trouwde ze in Malang met François Albertus Butteling; in 1938 werd Yvonne Butteling geboren, het jaar erna André Charles Hendrikus. Later kwam Christine. Na de oorlog de scheiding, 1947, Sidoardjo.

Open de nieuwsbrief

De opnames van de nieuwe Nederlandse dramaserie Hemelrijk, over de Nederlandse koloniale geschiedenis, zijn grotendeels afgerond. Dat laat NTR zondag weten.
Het is de bedoeling dat de vijfdelige dramaserie van regisseur Jim Taihuttu in het voorjaar van 2027 op NPO Start te zien is.

De hoofdrol in de serie is voor Denise Aznam, die eerder onder meer in de film De Oost en Flikken: Rotterdam speelde.
In Hemelrijk erft Saskia een theeplantage waar ze tot kort daarvoor het bestaan niet van kende. Samen met haar tienerdochter Alex reist ze naar Indonesië om de vervallen plantage te verkopen. Aangekomen in de jungle wordt ze geconfronteerd met een onbekend én verzwegen familieverleden De Telegraaf

AD: Molemans noemt de speech van Jetten daarom ook een gemiste kans. Ze begrijpt dat een premier in een toespraak keuzes moet maken. Dat er geen ruimte is om de volledige geschiedenis uit te spreken.

„Maar hij had op z’n minst kunnen zeggen dat het niet alleen om eerherstel gaat, maar ook om rechtsherstel. En dat heeft hij niet gedaan.”

Geen toeval, meent ze. „Zo’n speech wordt weken, misschien maanden van tevoren voorbereid. Dan is dit dus een bewuste keuze. Hij is bewust weggebleven bij iedere vorm van regeringsaansprakelijkheid. De consequenties zijn volledig ingekapseld. En we weten allemaal waarom. Rechtsherstel heeft een juridische basis. Een feitelijke basis. En daar is geld mee gemoeid.”

Heel veel geld. Al is het dat volgens Molemans zeker niet het bedrag dat Ben Bot noemde in de documentaire Selling a colonial war. De oud-minister van Buitenlandse Zaken zei dat volledig rechtsherstel voor alle ontheemden uit de vroegere kolonie de Nederlandse staat mogelijk 100 miljard euro zou kosten. „Maar daar maakt hij een rekenfout. Hij telt de eerste, tweede en derde generatie mee. Terwijl het daar helemaal niet over gaat. Het gaat in eerste instantie over de eerste generatie. Sommige dossiers zijn overerfbaar, maar niet allemaal. Daardoor kom je uit op 40 miljard.

Beëindiging activiteiten
Stichting Dialoog Nederland-Japan-Indonesië per 15 juli 2026

Wij begrepen ook steeds beter hoe niet alleen Nederlanders, maar ook Japanners en Indonesiërs nog generaties lang te maken hebben met de gevolgen van WO2, zowel als slachtoffer als dader.De dialogen in kleiner groepsverband in de conferenties, boden ons de mogelijkheid om in een veilige setting onze persoonlijke herinneringen en verhalen te vertellen en eventuele trauma’s een plaats te geven.In 2021 organiseerden wij een online conferentie voor jongeren uit de drie landen, hetgeen hen de mogelijkheid bood om elkaars perspectief te leren kennen en na te denken over wat dit met henzelf deed.Veel van de verhalen is verwerkt in de vier podcasts die wij produceerden in 2025. Deze podcasts behandelen (i) het belang van dialoog (ii) diepen het thema verzoening uit (iii) leggen het begrip ‘intergenerationele trauma-overdracht’ uit en (iv) proberen de complexe nawerking van de oorlog in de samenleving en individuele levens te duiden en hoe als samenleving de dialoog naar een hoger niveau te tillen.

Wij kijken dan ook met voldoening terug op ons werk. Na rijp beraad besluiten wij evenwel (met pijn in het hart) dat na 25 jaar de cirkel rond is en dat dit een mooi moment is om onze activiteiten per 15 juli 2026 te staken. Dit besluit is mede ingegeven door het feit dat zowel onze financiële capaciteit als onze bestuurlijke opvolging te beperkt is om ons bestaan langer te rechtvaardigen .

Een sociaal genealogisch onderzoek naar het verzet in Soerabaja, 1942–1944 van Peter van den Broek. Hiermee werd hij verkozen tot familiehistoricus 2026

Lees het hele verslag van dit onderzoek

Dit onderzoek richt zich op het verzet tijdens de Japanse bezetting in Nederlands-Indië, specifiek op de Verzetsgroep Corsica in Soerabaja (Oost-Java).

De Verzetsgroep Corsica stond onder leiding van assistent-resident Halie en was actief in de havenstad Soerabaja in de periode tussen de capitulatie van het KNIL op 8 en 9 maart 1942 en de executie van haar voormannen en leden in december 1944.

De Verzetsgroep Corsica is een van de weinige verzetsgroepen in Nederlands-Indië die er gedurende twee jaar in slaagde de Japanse bezetters concreet schade toe te brengen. Zij is vermoedelijk de enige verzetsgroep op Java — zo niet in geheel Nederlands-Indië — die daadwerkelijk samenwerkte met de Geallieerden in Australië en die waardevolle militaire inlichtingen verzamelde over Japanse vlootbewegingen en installaties in Soerabaja. Op basis van deze inlichtingen werden strategische militaire doelen in Soerabaja met succes gebombardeerd.

Prof. dr. L. de Jong van het NIOD en de historicus B. Immerzeel (www.javapost.nl) beweren dat er sprake was van “vermeend verzet”. Zij stellen dat de Japanners verdachte personen arresteerden en door marteling afgedwongen “bekentenissen” verkregen, op grond waarvan meer dan honderd personen in Soerabaja werden veroordeeld tot de doodstraf en geëxecuteerd door onthoofding. Een onbekend aantal verdachten ontving langdurige gevangenisstraffen en stierf aan de gevolgen van de mishandeling in gevangenissen en interneringskampen. Zij werden door de Japanse bezetters als “politieke gevangenen” beschouwd. Deze gebeurtenissen staan bekend als de “Vuurpijlaffaire”.

Enna Muaia en Nanne Halie

Ketimoen atjar

Pelita Nieuwsbrief

Blader door een beperkte pdf-editie
Meer over Moesson
facebookpagina
Klik op inhoudsopgave rechts voor vergroting

indebuurt.nl:
“Iedereen is versteld dat het hier zo groot is”, zegt mede-eigenaar Melanie Lekatompessy-Sahusilawane. Sinds half juni vind je in hartje Zwolle (Nieuwstraat 64) een koffiehuis en eethuis ineen, met Molukse en Indonesische invloeden.

Het compleet verbouwde pand bestaat eigenlijk uit twee horecazaken, iets dat in bijvoorbeeld Indonesië volgens hen vaker voorkomt. Melanie runt van 10.00 tot 16.00 uur een koffiezaak met de naam House of Kopi en van 16.00 tot 21.00 uur is het Michels eethuis, met de naam Miko.

Inzamelingsactie van oscar ernstsen :
Support a unique cultural heritage: the restauration of the Chinese temple of Banda Neira, Indonesia.
The historic 400 years old Chinese temple on Banda Neira is in poor condition and is in danger of being lost without restoration. Therefore, Lukman A. Ang, board member of the Budaya Tionghoa Banda Neira Foundation, and Oscar Ernstsen, a descendant of the Ong Ko Ki family from Banda Neira, have taken the initiative for an international fundraising

Meer informatie in het Nederlands.

NRC
Na afloop van het staatsbanket op het Paleis op de Dam ter gelegenheid van het bezoek van de Japanse keizer en keizerin, anderhalve week geleden, vroeg koning Willem-Alexander Paul Doop, voorzitter van Stichting Nationale Herdenking 15 augustus 1945, en Sylfaire Delhaye, voorzitter van het Indisch Platform, om nog even ‘na te blijven’.
Ze hadden vervolgens „spontaan voor ons” een gesprek met keizer Naruhito.„De keizer vroeg naar onze herdenking. Hij zei zich te realiseren dat mensen nog altijd verdriet voelen over wat er in de Tweede Wereldoorlog is gebeurd. Ik voelde zijn oprechte medeleven”, vertelt Paul Doop.
Het was voor Doop, sinds vorig jaar november voorzitter van de stichting die elk jaar in Den Haag de herdenking organiseert voor de slachtoffers van de Japanse bezetting en de Tweede Wereldoorlog in Zuidoost-Azië, een „bijzonder moment”. En mede-aanleiding om te pleiten voor verzoening met Japan: „Verzoening is nodig als we samen de verantwoordelijkheid voor de toekomst willen nemen.”

Tzum: Tien titels staan op de longlist voor de Libris Geschiedenis Prijs 2026. De winnaar kan 20.000 euro mee naar huis nemen. Op 6 september wordt de shortlist bekendgemaakt.
Twee boeken gaan over Charley Toorop en Frits Bolkestein

Zoek op petjoh.nl

Petjoh – zoek op YouTube

Vind de podcasten over hen.
….
Wikipedia : Hans van de Wall
Johannes Hendricus Frederik (Hans) van de Wall, bekend onder het pseudoniem Victor Ido (Soerabaja, 8 februari 1869 – Den Haag, 20 mei 1948) was een Nederlands journalist, musicus en schrijver van romans en toneelstukken.[1] Hij was o.a. kunstcriticus bij het Bataviaasch Nieuwsblad en hoofdredacteur van het Nieuw Bataviaasch Handelsblad.

Wikipedia: Constant van de Wall
Constant Johan Arnold van de Wall (Surabaya, 7 januari 1871 – Nice, 4 januari 1945) was een Nederlands componist en dirigent. Hij was zoon van de Indo-Europese Ida Maria Damwijk en Nederlander Benjamin Johannes van de Wall. Broer Hans van de Wall was journalist, schrijver en musicus, bekend onder pseudoniem Victor Ido. Hijzelf trouwde in 1904 met zangeres Maria van Noppen (1881-1966), die wel in werken van haar echtgenoot zong. Zij werd echter opgeleid aan de Haagse Tekenacademie en bracht in 1904 een aantal tekeningen uit omtrent opera Attima.

Nieuws uit de regio Gorinchem:
Dave Asmus werd geboren in Yogyakarta, waar zijn vader voor het Nederlandse leger werkte. Als spijtoptanten moest het gezin Indonesië ontvluchten, waarna zij een aantal jaar in Nieuw Guinea woonden. Op 8-jarige leeftijd maakte hij kennis met Nederland, waar hij een flinke cultuurshock onderging. Het was voor hem vooral een koud en nat land, waar hij het liefste snel weer weg was. Gelukkig ging dat over en in de tienerjaren liep hij zijn eerste en grote liefde tegen het lijf.

AD:
Heb je het al gehoord?
De Pasar Malam keert dit jaar terug naar Dordrecht, in het Weizigtpark.
Kun je niet wachten tot augustus om je onder te dompelen in Indonesische sferen,
dan heb je gelukkig nog een hoop andere opties in de stad.
Van Indo-sokken tot rijststomers en natuurlijk lekker eten: in dit lijstje lees je er alles over.

De Gelderlander : Mira Susilawati en Fitria Handayani runnen sinds een paar maanden hun eigen Indonesische restaurant Warung Sunda in Arnhem. Je waant je bij de zussen zo in de straten van hun thuisstad Garut. “We bereiden de gerechten precies zoals op West-Java zelf”, vertelt Mira.
—
De gerechten van Mira en Fitria komen uit de Sunda-keuken; dat is de keuken van West-Java waarmee de zussen opgroeiden. Mira vertelt: “Wij zijn geboren en getogen in Garut, Indonesië.”
—
De zussen willen met Warung Sunda meer mensen kennis laten maken met het eten waar zij zelf zo van houden: authentiek Indonesisch streetfood. “Je eet bij ons kruidige rendang, diverse rijstgerechten en saté van de grill zoals je die ook in Indonesië zou proeven.”

Padang Nederlandse Straatnamen per september 1945
Met de Indonesische namen van nu.
*
Padang Nederlandse straatnamen met plattegrond en luchtfoto.

Nieuwsbrief Indisch Netwerk 18 juni 2026

Onderweg van Indonesië naar Nederland worden op stoomschip Ranchi 37 baby’s geboren. Het is 1950: Indonesië is net onafhankelijk geworden. KNIL-militairen en hun gezinnen moesten het land in allerijl per schip verlaten. Ze woonden vaak al generaties lang in de kolonie Nederlands-Indië en veel van hen waren nooit in Nederland geweest. In de podcast De Ranchi Baby’s – een koloniale erfenis spoort Joost Wilgenhof alle ‘Ranchibaby’s’ op; ze zijn inmiddels in de zeventig. Hij duikt in hun familiegeschiedenis en de beladen koloniale erfenis die ze van hun ouders meekregen. Waarmee zijn ze opgescheept?

Luister de 6 afleveringen van De Ranchi Baby’s
Of begin bij de voorpagina van de website

NU.nl:
Premier Rob Jetten heeft zondag na 75 jaar excuses gemaakt aan de Molukse gemeenschap in Nederland. Dat deed hij bij de opening van het Nationaal Monument Ulu Kora in Rotterdam. De excuses zijn voor de behandeling van Molukse KNIL-militairen en hun families na hun komst naar Nederland.

Veel Molukse beroepsmilitairen vochten tijdens de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog van 1945 tot 1949 aan de zijde van Nederland. Dit jaar is het 75 jaar geleden dat de eerste Molukse KNIL-militairen en hun gezinnen naar Nederland kwamen.

In Nederland werden zij onder slechte omstandigheden opgevangen, onder meer in de voormalige Duitse concentratiekampen Westerbork en Vught. Het zou om een tijdelijk verblijf gaan en ze dachten na een paar maanden terug te kunnen keren naar de Indonesië. Maar dat gebeurde niet.

Het ingehuldigde Nationaal Moluks Monument:

Verwey museum Haarlem:
houtveen: 1 familie, 4 gezichten van borobudur tot bavo
10 juli t/m 25 oktober 2026

Deze multimediale tentoonstelling brengt het werk van vier kunstenaars uit één familie samen – een broer en zus en haar twee zonen. Gezamenlijk verkennen zij een gedeelde familiegeschiedenis waarin hun 101-jarige (groot)moeder centraal staat. Opgegroeid in Nederlands-Indië houdt zij het Indische erfgoed levend door verhalen, eten en albums vol foto’s en brieven.  

Vanuit hun eigen kunstpraktijken onderzoeken de leden van HoutVeen het koloniale verleden en de doorwerking daarvan in het heden. Hun persoonlijke zoektocht raakt aan een bredere werkelijkheid: in Nederland heeft bijna één op de tien mensen een familiegeschiedenis die verbonden is met Nederlands-Indië. De tentoonstelling nodigt bezoekers uit om stil te staan bij hun eigen afkomst en bij de manieren waarop geschiedenis zich nestelt in verhalen die van generatie op generatie worden doorgegeven.

Foto is van museumtijdschrift