Indonesië heeft woensdag voor het eerst de onafhankelijkheidsdag officieel gevierd in de toekomstige hoofdstad Nusantara op Borneo. De chef van Autoriteit Nusantara Hoofdstad hield voor het hijsen van de nationale tweekleur een toespraak tot werknemers die bezig zijn met de bouw Dagblad van het Noorden
De melati-speld is het symbool voor de 15 augustus-herdenking. Het is te spelden op je kleding, maar nu ook te verkrijgen met een magneetje. Te plaatsen aan de andere zijde van je kleding, zodat er geen speldgaatje gemaakt wordt.
De speld is online te verkrijgen op de sites van het Indisch Herinneringscentrum en van de nationale 15 augustusherdenking.
Ook te kopen aan de balie van Museum Sophiahof en in de nieuwe net geopende winkel van Moesson te Den Haag.
********
Den Haag Duinzichtkerk 21 aug 16.30 Zie eerder topic.
Arnhem, nabij Bronbeek, 21 augustus 13.00 Sawah Belanda
Arnhem te Bronbeek: 21 augustus 11.00 herdenking vrouwen- en jongenskampen.
Arnhem te Bronbeek : 27 augustus 13.30 de Birma-Siam-herdenking bij het monument
Vlissingen: 10 september !! 18.30 Noorderbegraafplaats
Arnhem te Bronbeek: 11 september 11.00 Japanse zeetransporten
RAKUS Magazine is een magazine over Indisch, Indonesische, Moluks en Peranakan eten en alles wat er tussenin zit. Rakus betekent gulzig.
De verwachting is dat RAKUS Magazine eind oktober, begin november 2022 uitkomt.
Het lijkt alsof die ongewenstheid al langere tijd sluimerde en nu ineens aan de oppervlakte kwam de afgelopen week
Hoe breed ligt die onvrede met Indonesische aanwezigheid op de Nationale Indië-herdenking
BN de Stem
‘Zoals dé Nederlander niet bestaat, zo bestaat dé Indische Nederlander ook niet’
Het is druk in de tuin van woon-zorgcentrum Raffy in Breda. Veteranen, vier generaties Indische Nederlanders, andere belangstellenden zijn daar bijeen voor de jaarlijkse Indië-herdenking. Er wordt gezongen, gesproken. Ontroerend openhartig gesproken.
****************
ED, herdenking te Helmond:Het is best een heftige klus waar ze ja tegen zei. Maar Julia van Doren (14) vindt het vooral een eer. De Geldropse scholier beloofde Trees Bauwens (88) uit Eindhoven dat ze haar verhaal over de oorlog in Nederlands-Indië overal en zo vaak mogelijk zal doorvertellen.
Ze hebben lang gezwegen. Het was te groot, hun oorlogsverhaal. Het zat in elke vezel: het geluid van fluitende kogels, de paniek, de angst, de doden. De emoties zaten zo muurvast dat ze er vaak niet eens met hun eigen kinderen over praatten.
***********
Herdenking Rotterdam, bron video en tekst is RTV Rijnmond
De herdenking was traditioneel bij het Indisch Straatsieraad op de Boompjes, bij de vlaggenparade. De Rotterdamse wethouder Said Kasmi en directeur van het Moluks Historisch Museum, Henry Timisela, hielden een toespraak. Ook was er muziek van zangeres en muzikant Esmay Usmany.
**********
Dordrecht: Muziek, gedichten, toespraken en twee minuten stilte vormden maandagavond de Indië-herdenking in de Trinitatiskapel in Dordrecht. De herdenking bracht verschillende generaties Indonesische Nederlanders en hun familie samen, onder wie veel jongeren.
**********
Heerenveen, Omrop Fryslan:
Van der Zwan zijn eigen familiegeschiedenis
Van der Zwan zijn moeder werd geboren in Semarang en groeide op in Bandoeng, op het eiland Java. Met haar ouders en andere familie bracht ze de oorlog in Japanse interneringskampen door.
Hij weet goed te vertellen hoe zijn moeder over oorlogstijd dacht. “Over de twee atoombommen die de Amerikanen gooiden op Hiroshima en Nagasaki was ze heel duidelijk: hoe verschrikkelijk ook, die bommen vielen net op tijd. Anders had het hele gezin de oorlog niet overleefd.”
***********
Nijmegen, de Gelderlander:‘Alle persoonlijke geschiedenissen vertellen samen het verhaal over Indië’
De bezetting van Nederlands-Indië door Japan en de daaropvolgende dekolonisatieoorlog was voor velen ingrijpend. Miljoenen lieten het leven of raakten op drift. Het is een ingewikkeld stuk geschiedenis waarin iedere groep zijn eigen pijn heeft. Maandag werden beide conflicten herdacht.
Nijmegen, indischhistorisch.nl:
De opkomst was groot en duidde op een behoefte aan herdenken en bijeenkomen. Hoofdsprekers waren Adriaan van Dis die veel van zijn Indische achtergrond meeneemt in zijn werk. De tweede hoofdspreker was de Nijmeegse beeldend kunstenaar Peter de Thouars. In zijn werk is altijd in enige mate zijn Indisch-zijn en familiegeschiedenis aanwezig.
*******
***********
Een videoverslag van omroep Bersama :
AT5, 15 augustus
Op de Dam was vanochtend de herdenking van de bevrijding van voormalig Nederlands-Indië. Locoburgemeester Hester van Buren sprak in haar speech over de moeilijke tijd na de capitulatie en hoe de oorlog in Nederland werd behandeld. Daarna legde zij namens de gemeente Amsterdam als eerste een krans.
Georganiseerd door Indische Kwestie / Indisch Platform 2.0 zie daar verdere informatie en foto’s.
Onder meer deze foto van M. van Turenhout met Wieteke van Dort, Ferry Brouwer von Gonzenbach, Willem Nijholt, Peggy Stein.
Zie de tv-video.
Stichting Nationale Herdenking 15 augustus 1945 schreef:
Mark Rietman las een indringende bewerking voor van het gedicht Er zijn niet veel mensen meer die het na kunnen vertellen van Wim Kan.
Hoofdspreker Beau Schneider ontroerde met zijn verhaal over zijn vader Eric en zijn grootvader Jan en zijn ooms Carel en Han. Leerling Flo Huijsmans maakte diepe indruk met haar persoonlijke verhaal over haar opa. Ontroerend waren de uitvoering van het Indische Onze Vader door Elize en de Captives’ Hymn dat ze samen met Jessica Manuputty zong. Het slotstuk Blue Bayou was voor Jessica Manuputty, Jimmy Tielman en gitarist Nick Croes.
Minister-president Mark Rutte legde de krans samen met staatssecretaris Maarten van Ooijen. Bijzonder deze keer was dat de ambassadeur van Indonesië direct na de premier een krans legde voor alle slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. De voorzitter van de Eerste en Tweede Kamer Jan Anthonie Bruijn en Vera Bergkamp legden namens het Parlement een krans. Rocky Tuhuteru en Bonnie Lelieveld-van der Zee legden de krans namens alle burgerslachtoffers en de militaire slachtoffers.Peggy Hoefsloot-Middelkoop legde samen met haar zoon Paul en kleindochter Femke de Melati-Krans, die bestond uit honderden vilten Melati’s die door mensen uit het hele land werden gemaakt.
Foto is van Ellen. Zie meer foto’s.
15 augustus 1988 werd het Indië-monument te Den Haag onthuld, met een eerste herdenking .
Beatrix was daar en ook een Indonesische ambassadeur. Ik neem aan dat die ambassadeurs elk jaar werden uitgenodigd door de organisatie. Niet door een zittend kabinet.
Het zal wel zijn dat die uitnodiging kwam vanuit een idee van verzoening van ‘waarom Indonesiërs blijven uitsluiten’.
De kranslegging van 4 mei 2021 door een Indische grootvader en kleinzoon werd bekritiseerd en de boosheid lijkt vooral omdat hij met name de krans opdroeg aan de Indonesische slachtoffers van 41-50. Het 4 en 5 mei comité bestemde die krans voor alle burgerslachtoffers van de oorlog rond Indië. Maar accepteerde of onderschreef de persoonlijke invulling van de kranslegger.
Hetzelfde doet de stichting herdenking 15 augustus 1945 nu in 2022 zo lijkt het te zien uit dit fragment van het persbericht:
—–
Evenals voorgaande jaren zal ook de ambassadeur van de Republiek Indonesië een krans leggen ter nagedachtenis aan alle slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Dit jaar is dat de heer Mayerfas. Hij zal de krans leggen namens alle Indonesische slachtoffers
—–
Wederom is er kritiek op deze kransleggers. En voor sommigen lijkt het alsof men niet wil dat er een duidelijke aandacht en eerbetoon is voor de miljoenen Indonesische oorlogsslachtoffers.
Willen sommigen dan helemaal geen Indonesische ambassadeur aanwezig zien?
Of geen aparte krans of vernoeming van Indonesische slachtoffers?
Overigens werden de Indonesische slachtoffers niet apart genoemd door de ceremoniespreekster.
Is het blijven wrokken over de collaboratie van nationalistische leiders met het Japans kolonialisme…en de verdriet en boosheid over het Indonesisch extreem geweld, na 15 augustus 1945 ?
Een ander argument is de agressieve onderdrukking van de Papoea’s door de Jakarta-regering.
Zoals sommigen de Indische grootvader verweten een bersiapontkenner te zijn, zo is nu er een verwijt van een enkeling dat de stichting 15 augustusherdenking zwicht voor intimidatie en geweld.
Kan het effekes minder opgefokt ?
𝓔𝓮𝓷 𝓹𝓲𝓴𝓲𝓻𝓪𝓷𝓼 𝓿𝓪𝓷 𝓑𝓸𝓮𝓻𝓸𝓮𝓷𝓰
Zie de documentaire Lief Indië, over bewoners van Rumah Kita, hun verhalen en een band met krontjong. 50 minuten, eerder uitgezonden door omroep MAX.
Miko Flohr
Ik weet niet precies wanneer ik voor het eerst hoorde dat opa in een jappenkamp had gezeten, maar het moet meerdere jaren na zijn overlijden zijn geweest. Ik was misschien een jaar of 10, en wist op dat moment al tijden dat er in de oorlog concentratiekampen waren geweest, en ik had ook al even begrepen dat de Japanners óók kampen hadden, maar dat die vermaledijde geschiedenis zo dichtbij en tastbaar was geweest – dat was niet meteen duidelijk geworden. Later begreep ik dat dat ‘jappenkamp’ geen mannenkamp op Java was, maar een werkkamp in Japan.Pas een paar jaar terug werd het me duidelijk wat hij daar precies deed – hij werkte als krijgsgevangene in de steenkolenmijnen van Fukuoka 9B, nadat hij, dienstplichtig, onder de wapenen was gebracht door het gouvernement van de kolonie (zijn centen over die jaren heeft hij vervolgens nooit gezien – een kolonie eist van alles, maar levert zelf natuurlijk niet). Zijn kampkaart, het dagboekje en de brieven die hij over die jaren schreef zag ik pas na het overlijden van mijn oma, in 2010. Het zijn teksten die de deur naar zijn oorlogservaringen op een kiertje zetten – maar eigenlijk ook niet meer dan dat.
August de Bats (23) en Emily Kroon (25) hebben Indische Roots en de Nationale Herdenking op 15 augustus is voor deze jonge Indo’s erg belangrijk. ‘Je ziet dat de derde en vierde generatie van Indische-Nederlanders graag wil weten wat er gebeurd is met hun opa’s en oma’s. Wat is het verhaal van mijn familie, wat hebben ze meegemaakt, mijn generatie wil daar graag over praten in plaats van het te verzwijgen,’ vertelt August. Zie de video van Omroep West
Oud-marinier Ted Hielckert (82) is geboren in het voormalig Nederlands-Indië, wat tegenwoordig Indonesië heet. Hij heeft als klein kind de Tweede Wereldoorlog en de bezetting en de onderdrukking van de Japanners meegemaakt.
“In 1956 moest mijn vader alles inleveren, we waren van de ene op de andere dag straatarm. Toen wilden we terug naar Nederland, alhoewel we daar nog nooit waren geweest.” In 1956 vertrok Ted met zijn ouders en zes broers naar Nederland, hij was toen vijftien jaar. De bootreis naar Nederland duurde ongeveer een maand. Ze lieten een land achter waarin ze waren opgegroeid en waarin ze een rijk leven hadden.
In Nederland moesten ze weer helemaal opnieuw beginnen. Eerst werden ze ondergebracht in een pension in Deventer en uiteindelijk kregen ze een huis in Zwolle. “Mijn ouders moesten leningen afsluiten en later alles terugbetalen. De reis naar Holland, nieuwe kleding en spullen voor ons nieuwe huis moesten we betalen van mijn vaders inkomen. Ik had altijd Nederlands onderwijs gehad, dus toen wij in Holland kwamen, wist ik soms meer dan de gemiddelde Nederlandse kinderen.” RTV Focus
Omkijken naar de oorlog in voormalig Nederlands-Indië, die 77 jaar geleden eindigde door de capitulatie van de Japanse bezetter, “moet dat nog?” Dat vroeg voorzitter Thom de Graaf van de Stichting Nationale Herdenking 15 augustus 1945 zondag bij de Indische plaquette in het tijdelijke gebouw van de Tweede Kamer. Hij gaf zelf het antwoord: “Ja, dat moet.”“Herdenken betekent willen afdalen in de geschiedenis van je eigen familie, je eigen wortels, je land, je medemensen, de beschaving”, aldus De Graaf. wnl.tv
Volkskrant:
Nieuwe generatie zoekt eigen weg in herdenking en verwerking Indisch trauma
Steeds meer Indische Nederlanders hebben moeite met de Nationale Herdenking 15 augustus 1945 in Den Haag. Zij missen aandacht voor de zwarte kanten van het koloniaal bewind en willen af van de militaire rituelen op die dag. Amsterdam en Rotterdam bieden alternatieve dekolonisatie-herdenkingen.
Bron: Programma – Tong Tong Fair
Donderdag 1 september
Vrijdag 2 september
Zaterdag 3 september
Zondag 4 september
Maandag 5 september
Dinsdag 6 september
Woensdag 7 september
Donderdag 8 september
Vrijdag 9 september
Zaterdag 10 september
Een pikirans van Peter Rufi uit Geldrop
Bij de herdenking van dit jaar gaan mijn gedachten altijd in eerste instantie terug naar mijn moeder en alle moeders die zonder hun mannen, drieën half jaar lang het hebben gepresteerd om hun kinderen in leven te houden en het hebben overleefd.
Ik ben alweer 83 ma, dank zij U. Daarom, alle lof en eer aan jullie!
Dan gaan mijn gedachten naar de prachtige en integere herdenking van 1 juli 2022 van het Slavernij-verleden, de Keti Koti, van de Surinamers en Antillianen. Samenlevingen die ontstaan zijn uit nazaten van slaven uit Afrika en landarbeiders uit India, China en Indonesië, die op de Nederlandse plantages moesten werken. Anders dan de Nederlands-Indische samenleving hebben de Surinamers en de Antillianen zich ontwikkeld tot een bevolking met een eigen land, dat tijdens de koloniale tijd door Nederland werd gedomineerd. Op tamelijk vreedzame wijze hebben zij zich los kunnen maken van Nederland.
Bij deze plechtigheid werd veel begrip, erkenning en spijt betoond van Nederlandse zijde, en werden er zelfs excuses aangeboden voor het optreden van de voorouders. Terecht.
Tegelijkertijd realiseer ik mij dat eigenlijk nog nooit iets dergelijks heeft plaats gevonden waar het de Nederlands-Indische bevolkingsgroep, de Indo’s, betreft. Waarom?
Bij zijn bezoek aan Indonesië heeft onze Majesteit en met hem een aantal anderen (Bot, Rutte) wel excuses gemaakt aan het Indonesische volk over hoe zij onder het Nederlandse kolonialisme hebben geleden.
Maar aan de ellende en de discriminatie, die de Nederlands-Indische gemeenschap(de Indo’s) heeft moeten ondergaan, is geen of weinig noemenswaardige aandacht besteed.
Het is toch bekend dat toen de Nederlanders zich in de 16e eeuw op de Indonesische eilanden vestigden en zich sindsdien vermengden met Indonesiërs, er een gemengde bevolkingsgroep ontstond: de Indo’s. Deze was/is niet bruin, maar ook niet wit, neen zij was/is halfbloedig en bestond/ bestaat uit bastaarden, toch?!
Deze nieuwe bevolkingsgroep heeft altijd tussen twee vuren gezeten: voor de Indonesiërs waren/zijn het verraders, overlopers en kontlikkers; door de Nederlanders werden/worden zij beschouwd als 2e rangs burgers, goed voor de lagere banen en vaak onbetrouwbaar vanwege de Indonesische banden, en ze werden/worden niet voor vol aangezien. Het was/is een bevolkingsgroep zonder identiteit, zonder land. Een ondergeschoven kind.
M.n. de Indo’s die zich oriënteerden op het zuiver Nederlands-zijn, moesten letterlijk twee keer zo hard hun best doen om misschien ooit geaccepteerd te worden.
In de afgelopen 4-5 eeuwen zijn de Indo’s steeds het kind van de rekening geweest van het Nederlandse koloniale beleid. De laatste keer dat dit glashelder duidelijk werd, was tijdens de dekolonisatie van 45-50. Toen rees de vraag: wat moeten we met al die Indo’s? Velen werden toen verleid en omgepraat om “Warga Negara” te worden, Indonesisch staatsburger. Het zetten van een handtekening voor dat staatsburgerschap betekende meteen een veroordeling tot een in ieder geval 3e rangs burgerschap en het verlies van jouw baan. Het: “Eigen volk eerst”, werd toen door de Indonesische staat gehanteerd. Van 1957 tot 1964 kwam er stroom van spijtoptanten alsnog naar Nederland. Maar tot op heden is er in Indonesië nog een groot aantal “kinderen van de rekening”, dat in erbarmelijke omstandigheden leeft.
De andere, grote groep Indo’s, die verkoos om dan maar naar Nederland te gaan, was bepaald niet welkom. Hun opvang en behandeling kan met gemak vergeleken worden met het asielbeleid van vandaag. Maar wel met het grote verschil dat het Nederlanders waren/zijn. Het vinden van een huis en een goede baan verliep moeizaam. De contractpensions zie ik nog duidelijk voor me.
Mijn vader die na de overdracht van Indonesië in december 1949 nog 10 jaar voor de BPM heeft gewerkt, kon/mocht tot aan zijn pensioen in Indonesië blijven werken. Maar, en dat werd er uitdrukkelijk bij aangegeven, wel op eigen risico. De situatie werd alsmaar gevaarlijker. Mijn vader besloot toen om dat risico niet te nemen en vertrok met zijn gezin naar Nederland. Hij was toen 46 jaar. Hij geloofde stellig bij SHELL/BPM weer aan het werk te kunnen gaan, maar nee, een baan was er niet, hij kon met vervroegd pensioen! En hij was pas 46. Met nog ettelijke lotgenoten heeft hij het toch gered ondanks het voortdurende onbegrip en discriminatie.
Toch hebben de Indo’s zich vrij geruisloos ingepast in de Nederlandse samenleving: er werd nauwelijks gezeurd en al helemaal niet geprotesteerd. Dat ligt n.m.m. voor een groot deel aan de Indische mentaliteit van innerlijke beschaving, loyaliteit en aanvaarding, en een vleugje oosters fatalisme van “soedah, laat maar, waarom energie verspillen als je tegen de bierkaai moet vechten”.
Toch bedenk ik me nu, dat wij, de Indo-gemeenschap, best wat luidruchtiger onze eigen identiteit mogen claimen. Wij zijn toch immers het cement tussen de Nederlandse en Indonesische bakstenen geweest?!
Ik realiseer me ook, dat nu na 1950, na de komst van de Indo’s in Nederland, grote veranderingen in de Nederlands-Indische/Indo samenleving plaats vinden. Indo meisjes en jongens trouwen met Nederlandse jongens en meisjes. Een omgekeerde vermenging, dus. Het gevolg zal onvermijdelijk zijn, dat de oorspronkelijke Indo samenleving langzamerhand zal ophouden te bestaan. En dat zal eeuwig zonde zijn!!!
Daarom wil ik vandaag op 15 augustus 2022 nu de Indo samenleving er nog is, niet alleen de Nederlands-Indische slachtoffers van de Tweede Wereld Oorlog herdenken, maar feitelijk alle Indo’s die sinds de 16e eeuw geleden hebben onder het Nederlandse koloniale systeem. Die tot op heden een plaats in de Indonesische samenleving vanwege hun Nederlandse banden moeilijk kunnen vinden of krijgen. Maar die ook nog steeds in het land van hun Nederlandse voorvaderen maar moeizaam een plaats wordt gegund.
Ik spreek de hoop uit dat Nederland het leed van de gemengde Indo samenleving eindelijk begrijpt en erkend, spijt betuigd en excuses maakt voor het ongehoorde optreden en handelen van haar vorige generaties. En haar onvoorwaardelijk en met liefde opneemt in de Nederlandse samenleving. Het is nog niet te laat!!!
15 Augustus moet een herdenkingsdag worden van de erkenning dat Indische Nederlanders/ Indo’s gewoon Nederlanders zijn.
Peter Rufi. Geldrop
RTL Nieuws over inkomsten uit Japanse seksslavernij :
Het geld werd dagelijks gestort bij de oorlogsbanken van Nederlands-Indië: de Bank of Taiwan en de Yokohama Specie Bank. De Nederlandsche Handel-Maatschappij (NHM), met de Nederlandse staat en het Koninklijk Huis als grootaandeelhouders, blijkt volgens Follow The Money van het stoppen van die banken geprofiteerd te hebben.Het onderzoeksplatform zegt dat het ‘met een conservatieve schatting (alleen de stortingen van de laatste drie maanden voordat Japan capituleerde) gaat om 25,76 miljoen gulden’. “Geïndexeerd over de periode 1945-2021 komt dat neer op ruim 156,5 miljoen euro.”
De Rijksvoorlichtingsdienst en de woordvoerders van Financiën en van Algemene Zaken hebben aan Follow The Money laten weten dat ‘wij niet hebben kunnen verifiëren wat er met het genoemde bordeelgeld gebeurd is en wie daarvan op de hoogte zou kunnen zijn’.
Lees en beluister alleen vandaag nog dit artikel van Griselda Molemans en Hee Seok Park
Met deze tropische temperaturen zijn ijskoude drankjes geen overbodige luxe. Volgens Patricia is er niets dat je dorst beter les dan tjendol. Wat is het? En: waar vind je het?Als de zon zich maar even liet zien, was het bij ons thuis al raak. Mijn Indische ouders en ik riepen dan in koor om tjendol. In Nederlands-Indië hoefden mijn ouders maar één stap uit huis te zetten en ze konden het drankje bij een kraampje bestellen. In Nederland was het natuurlijk andere koek. Bij gebrek aan kant-en-klare tjendol in de buurt, ging mijn moeder zelf aan de slag. De Westkrant
Mail 1
Wie wil het boek: He, haal de oorlog van mijn schouder van Cor van Drongelen aan mij verkopen?
Inge Dümpel
(bron plaatje)
.
Mail 2
Beste
Ben al vele sites langs geweest maar heb het nog niet gevonden:
Zoek een passagier(familie) die 3-3-1900 uit Amsterdam vertrok naar Batavia op de Prinses
Sophie van de N.V. Stoomvaart Maatschappij ‘Nederland’
Familienaam: Bramson, maar geen voornaam in advertentie, zie bijlage
Op 11-4-1900 kwam dit schip in Batavia aan zoals ik heb gevonden via advertenties op Delpher.
Enig idee waar dit te vinden of kent u die familie?
Geraadpleegd maar niets gevonden: Nationaal Archief, Dordtenazoeker, Delpher
Alvast dank voor uw reactie en info
Met vriendelijke groet,
H.E. Mayerfas
Ambassadeur van Indonesia
trouw.nl: De Indonesische ambassadeur legt op verzoek van uw stichting direct na premier Rutte een krans. Is zijn rol groter dan voorheen?
“Het accent is verlegd. De afgelopen jaren legde de ambassadeur een krans in de range van de ambassadeurs van geallieerde landen, de burgemeester van Den Haag en andere autoriteiten. Juist omdat Indonesië de rechtsopvolger van toenmalig Nederlands-Indië is, is de ambassadeur gevraagd om zijn krans eerder te leggen. De accentverandering is dat we niet alleen Nederlandse en Nederlands-Indische slachtoffers van de oorlog herdenken. Er is oog is voor alle slachtoffers in en rond Indië als gevolg van de Japanse bezetting, in de context van de koloniale geschiedenis.”
Volkskrant: Ambassadeur Meyerfas onderstreept dat zijn land al jaren een krans legt op de nationale herdenking in Den Haag. Hij waardeert het aanbod van Nederland om hem een prominente rol te geven. ‘Ik zal dat doen als juist en diepgevoeld gebaar om álle slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog te herdenken en hen respect te betonen.’ In Indonesië worden deze slachtoffers volgens hem niet herdacht. ‘Alle aandacht gaat uit naar het vieren van onze onafhankelijkheid op 17 augustus.’
Persbericht van de Stichting Herdenking 15 augustus 1945:
—
De krans voor alle slachtoffers van oorlogsgeweld en de Japanse bezetting wordt gelegd door de heer Rocky Tuhuteru namens de burgerslachtoffers en mevrouw Bonny Lelieveld-van der Zee namens de militaire slachtoffers.
Indonesische slachtoffers
Evenals voorgaande jaren zal ook de ambassadeur van de Republiek Indonesië een krans leggen ter nagedachtenis aan alle slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Dit jaar is dat de heer Mayerfas. Hij zal de krans leggen namens alle Indonesische slachtoffers.
Indische jasmijn
De speciale Melatikrans bestaat uit honderden handgemaakte Melati’s, die door mensen uit het hele land thuis zijn gemaakt. De krans wordt gelegd door drie generaties uit dezelfde familie: mevrouw Peggy Hoefsloot-Middelkoop, haar zoon Paul Hoefsloot en haar kleindochter Femke Hoefsloot. De Melati, de Indische Jasmijn is het symbool van de Nationale Herdenking 15 augustus
—
Ik wil de waarheid – Liesbeth Zegveld
In 2013 werd topadvocate Liesbeth Zegveld gebeld. Stel dat de Staat buitensporig geweld had gebruikt bij de beëindiging van de Molukse treinkaping in 1977, verzuimd had zijn eigen handelen te onderzoeken en bewust informatie had achtergehouden, zou zij die zaak dan voor de rechter willen brengen? Ze aarzelde niet, ondanks stevige weerstand vanuit Defensie en onbegrip van velen – ze had eerder oorlogsslachtoffers bijgestaan, en dit waren toch zeker daders? Want dat er in deze zaak onthutsend veel onduidelijk was, was zeker. In Ik wil de waarheid maakt de lezer de rechtszaak van binnenuit mee, de hoorzittingen, getuigenverhoren, reconstructies, gesprekken met deskundigen en met nabestaanden van de omgekomen kapers Hansina Uktokselja en Max Papilaja. Het gebrekkige onderzoek door de Staat werd door de rechters bewezen geacht, maar Zegveld verloor de zaak.
Voorverkoop! SENANG met de Stille Kracht
Dit kleurrijke ‘hardcover’ boek van Stichting Aliran telt maar liefst 368 pagina’s. Het is voorzien van vele illustraties en staat boordevol informatie.
Het boek is tweeledig. Enerzijds biedt het een naslagwerk over Javaans cultureel erfgoed. Elk hoofdstuk bevat vijf pagina’s aan achtergrondinformatie bij een thema. Deze zijn allemaal gerelateerd aan tradities en technieken van de helende Stille Kracht. Deze achtergrondinformatie is gebaseerd op zowel geraadpleegde bronnen als op de zienswijze van Stichting Aliran. ‘SENANG met de Stille Kracht’ is anderzijds ook bedoeld als een zelfhulpboek. Met de verzameling tradities en technieken van de Stille Kracht voor balans, biedt dit boek vele handvatten voor persoonlijke ontwikkeling …… zie ook dit.
Verschijnt komende week:
…
Boek Akal van Lilja Anna Perdijk: George Wilhelm Keller (1928) wordt geboren in Sawahloento. Hij groeit op bij zijn opa in Padang, die hem Bo noemt. Opa is een avonturier. Als Bo op zijn achtste terugkeert naar zijn ouders wordt alles anders. Met de Japanse bezetting bereikt de Tweede Wereldoorlog ook de kolonie Nederlands-Indië, waar dan al 345 jaar de Nederlandse vlag wappert.Na de bezetting keren Indonesische vrijheidsstrijders zich vooral tegen Indo’s. Als het noodlot ook zijn familie treft, sluit de achttienjarige Bo zich aan bij het Koninklijk Nederlands Indisch Leger (knil). Akal zal een levensreddend inzicht blijken.
Wellicht is er dit jaar geen Indië-herdenking te Ede bij het monument de Duyf , Vossenakker, Memorial Park, Ede
Er is geen aankondiging voor zo’n herdenking. Wel is er het bericht dat een aantal mede-organisators zich terugtrokken uit een overleg met de Gemeente.
De Indië Vrienden Ede (IVE) heeft het contact met de gemeente Ede over het Indië Monument in het Memorial Park aan de Vossenakker verbroken. ,,Het project kun je als mislukt beschouwen. Er zijn met ons afspraken gemaakt en aan ons toezeggingen gedaan, die niet worden nagekomen”, vinden zij.
Zie dit artikel , na vergroting of open deze scan.
Vorig jaar was er wat betreft de symboliek enige ophef over dit monument.
Mensen keerden terug uit Indië, Europa was een geboorteland. Voor velen uit Indië was Europa niet het land waar ze geboren en getogen waren. Een opmerkelijk aantal koos de ambtelijke stad Den Haag voor definitieve vestiging.
Ze overleden daar en werden in de aarde gelegd ondermeer te begraafplaats Oud Eikenduinen.
———-
Alexander Henri Arthur Bonimbie was geboren te Pasoeroean en 15 jaar bij overlijden in 1951 te Den Haag.
Als enigst kind ging hij met zijn ouders naar Nederland.
Hun schip ms Tegelberg arriveerde augustus 1946 te Amsterdam.
Zijn moeder was Henriette Paulina Klingst, geboren 1914 en tot haar huwelijk ca 1935 was ze telefoniste bij de PTT. Dochter van de Inlandsche vrouw Henriette en de Duitse soldaat August Heinrich Arthur Klingst (1870 Lohmen, Saksen – 1920 Maros), in 1892 te Padang aangekomen.
Zijn vader Henri Alphonse Bonimbie (1896 Soerakarta -1975 Den Haag) was opzichter van de Nederlandsch Indische Spoorwegmaatschappij, daarna ca 1937 lid van de gemeenteraad Pasoeroean en directeur regentschapswerken aldaar. Hij werd ook begraven hier, gevolgd door zijn zus Jeanette Caroline Bonimbie (1900 Salatiga-1998 Den Haag), PTT-klerk voor de oorlog .
Henri en Jeannette waren vermoedelijk de oudste kinderen van Alexander Bonimbie, zoon van de Javaanse vrouw Tjemplo en de Afrikaanse soldaat Bonimbie, als slaaf vrijgekocht door het Nederlandse leger, op voorwaarde dat hij een aantal jaren zou dienen in het Oost-Indisch Leger. (lees interview met Alexanders dochter in de Moesson van mei 2010 en zoek de naam in het boek ‘Zwarte Hollanders...’ )
Catharine Rothe-Fluit werd ook bijgezet in dit graf. Een kennis van Henri en Jeanette. Ze was geboren in 1874 te Semarang en overleden 1958 in Den Haag, dochter van Saina en Joseph Fluit.
In 1897 werd ze met twee zussen erkend en had ze een doodgeboren dochter. ca 1923 huwde ze met Heinrich Martin Leberecht Rothe (1859 Austen, Dld – 1932 Salatiga) die in 1884 als soldaat naar Indië ging en in 1899 afzwaaide, gepromoveerd tot adjudant-onderofficier. Heinrich na ontslag oa werkzaam bij de spoorwegen en kantinehouder te Semarang, dan opzichter hindoebouwvallen te Brambanan.
De omgekeerde vlaggen en linten die zijn opgehangen in het Drentse Nijeveen (gemeente Meppel) moeten weg zijn voor de Nationale Herdenking van het einde van de Tweede Wereldoorlog in het Koninkrijk der Nederlanden, op 15 augustus. Redactie Drenthe 09-08-22, 14:58Vanaf 18 augustus mogen er in Nijeveen weer omgekeerde vlaggen worden opgehangen en die mogen dan minimaal zes weken blijven hangen. Dat hebben de gemeente Meppel en de organisator van het vlaggenprotest met elkaar afgesproken. “We zijn het met elkaar eens dat het gebruik van de omgekeerde Nederlandse driekleur onverenigbaar is met deze herdenking” AD.nl
Een middag met veel aspecten. Dat kun je zeggen van ‘LaLawaai’. De Witte Kerk brengt de voorstelling zondagmiddag 14 augustus in het kader van de landelijke herdenking van de bevrijding van Nederlands Indië, jaarlijks op 15 augustus. rodi.nl
Schrijfster Yvonne Keuls (90) kwam op zevenjarige leeftijd vanuit Indië naar Nederland. Als dochter van een half-Javaanse moeder is ze nauw verbonden met de Indische cultuur en geschiedenis. Hoewel er thuis veel gelachen werd, speelden de oorlog en de Japanse bezettingstijd altijd een rol in haar leven. Ook door de ervaringen van haar man Rob, die in verschillende Jappenkampen zat. Tijdens de Nationale Indië-herdenking op 15 augustus zullen zij daar weer bij stilstaan. MAX Magazine
‘Wij willen onze oudsten op de eerste rijen en niet politici en andere bobo’s’, schrijft Henk Muller op de Facebookpagina van de stichting Nationale Herdenking 15 augustus 1945.
‘Ben er ook niet blij mee, wij komen uit Zeeland, mijn moeder is 85 en heeft al gezegd: ik ga niet meer’, schrijft Pim van Waarden.John Sijmonsbergen, vice-voorzitter van de stichting Nationale Herdenking 15 augustus 1945, herkent de klachten. ,,We hebben ook de nodige telefoontjes gekregen van trouwe bezoekers”, zegt hij. ,,Iedere teleurgestelde van de eerste generatie is voor ons een te veel. Maar als we uitleggen waarom het tijdstip is veranderd, reageren ze meestal begripvol. Het overgrote deel van de reacties is juist heel positief.” AD.nl
Rijnmond.nl:
De kapsalon is wereldberoemd in Rotterdam en ver daarbuiten. Zelfs aan de andere kant van de wereld weten hongerige Indonesiërs de vette hap te vinden. Verslaggever Tenny Tenzer was daar op vakantie en zag een geëvolueerde versie: namelijk met rijst in plaats van patat.
De Bamboe Gila – Verhalen uit de KNIL-tijd
De in dit boek beschreven verhalen geven een tijdsbeeld van hoe het eraan toeging binnen de organisatie van het Koninklijk Nederlands Indisch Leger (KNIL) en in de maatschappij erbuiten. Dit is een bundel van persoonlijke verhalen en belevenissen van een KNIL militair in de periode 1920-1940 in Nederlands-Indië, geschreven in de jaren ’60-‘70 van de vorige eeuw, samengesteld en voorzien van een inleiding geschreven door zijn zoon.
‘Hier zit ik met mijn zus Joyce op schoot bij mijn vader en moeder. Joyce werd op Java verwekt maar in Nederland geboren, drie weken nadat mijn ouders met de boot waren gearriveerd. Ze kwamen in een pension in Limburg terecht, op een zolderkamertje, met het water en de wc helemaal beneden op het erf.
Tweet: Covergirl
AD: Voor de tweede keer dit jaar staat een reuzenpenisplant in de Hortus botanicus Leiden in bloei. Volgens de plantentuin is het ,,uitzonderlijk dat twee exemplaren van deze plant zo kort achter elkaar bloeien.”
Zie ook: Amorphophallus titanum komt in bloei
Op 5 augustus blaast Jaap Göbel 104 kaasjes uit. De honderdvier jarige woont samen met zijn vrouw Jeanne in de Rozenobel. Zijn verjaardag viert het echtpaar samen met de kinderen en kleinkinderen.
Geboren in 1918
Jaap wordt geboren als 3e kind van het gezin Göbel in Tasikmalaya in Indonesië. Zijn vader is Nederlands, geëmigreerd naar Indonesië en werkt daar voor een Nederlands bedrijf. ronddelinge.nl
Zie deze video van de opening.
De melati-speld is het symbool voor de 15 augustus-herdenking. Het is te spelden op je kleding, maar nu ook te verkrijgen met een magneetje. Te plaatsen aan de andere zijde van je kleding, zodat er geen speldgaatje gemaakt wordt.
De speld is online te verkrijgen op de sites van het Indisch Herinneringscentrum en van de nationale 15 augustusherdenking.
Ook te kopen aan de balie van Museum Sophiahof en in de nieuwe net geopende winkel van Moesson te Den Haag.
Luister dit interview van NPO radio 1:
We worden in Nederland steeds bewuster van ons slavernijverleden. Denk bijvoorbeeld aan Ketikoti op 1 juli, waar het afschaffen van de slavernij in Suriname en de Nederlandse Antillen wordt herdacht. Maar volgens media- en cultuurwetenschapper Reza Kartosen-Wong is onze collectieve herinnering over het slavernijverleden veel te eenzijdig. Zo wordt het Nederlandse aandeel in de slavernij in Azië vaak vergeten, vindt ook schrijver Reggie Baay. “Terwijl de slavernij in ‘De Oost’ omvangrijker is geweest en langer duurde dan in ‘De West'”, zegt hij in De Nieuws BV.
Plaatje zie ook dit boek.
Als onderdeel van de Nationale Herdenking 15 augustus 1945 geven wij een workshop Hoe vind ik mijn Indonesische Voormoeder: Archieven, Verhalen en DNA. Op een mooie plek: het Nationale Theater in Den Haag. Toegang is gratis. Tot dan? IGV
Sleutelstad :
“We hebben het opgericht omdat we zelf een Indische achtergrond hebben”, vertelt Mirna, één van de initiatiefnemers, in Nieuws071. “We zijn opgegroeid met de Indische cultuur, met het heerlijke eten. Wij wilden iets in Leiden oprichten. Het is bedoeld voor iedereen, we willen het toegankelijk maken en daarom is de toegang gratis.” en
Zie ook: rtvkatwijk en facebook Pasar Leiden
Yves Klein (28 april 1928 – 6 juni 1962) was een Franse kunstenaar van Indische afkomst en een belangrijke figuur in de naoorlogse Europese kunst. Op onze website hebben wij reeds aandacht besteed aan het werk van zijn vader: Frits Klein, in Frankrijk Fred Klein genoemd (https://indischmuseum.com/frits-klein/ ).De Indische wortels van Yves, zijn zoon Yves Amu en zijn vader Frits zijn in een document vastgelegd; de overlijdensakte van de grootmoeder van vaders kant, Emma Charlotte Ploem. In dit document wordt aangegeven dat Emma Charlotte Ploem op 18 oktober 1928 is overleden en dat zij dochter is van Eduard Charel Ploem en de Inlandsche vrouw Eomi. Indisch Museum
Elly Campioni-Soeters werd in 1943 kamphoofd van Jappenkamp Grogol bij Batavia (Nederlands-Indië), waar ze de leiding had over ruim achthonderd vrouwen en kinderen. Volgens een getuige was ze een kordate “dame”, een “bemiddelaarster en niet bang uitgevallen”. En: “Altijd vriendelijk en opgeruimd. Altijd keurig gekamd en gekleed.”
Elly Campioni stelde zich meermalen als een “duivelin” op tegenover de Japanners, en kreeg zo het nodige gedaan. Ondanks het eenzijdige voedsel leed er nooit iemand honger in kamp Grogol, en stierven slechts weinigen. Ook wist ze door handig optreden te voorkomen dat meisjes werden afgevoerd naar de Japanse legerbordelen.
Roman Terug naar Insulinde van Elle van Rijn;
Vlak voor de oorlog groeit Rosa op in voorspoed, in een vooraanstaande familie in Nederlands-Indië. Wanneer haar ouders scheiden wordt ze achtergelaten bij een tante
Als de Japanners de kolonie bezetten leert de dan zeventienjarige Rosa dat vrijheid niet vanzelfsprekend is en dat afkomst ertoe doet. Haar leven neemt een onverwachte wending als haar vriend John zich als piloot bij het leger aanmeldt en ze zich met haar familie moet melden in een interneringskamp. Het is de liefde die haar op de been houdt, maar zal ze John ooit weer zien?
In deze historische roman maakt schrijfster Elle van Rijn invoelbaar hoeveel de generatie die de oorlog heeft meegemaakt in Nederlands-Indië heeft moeten doorstaan. Niet alleen laat ze zien hoe wreed de ontberingen zijn geweest in de kampen, tegelijkertijd toont ze hoe racistisch de koloniale samenleving was.
Onder Japanse bezetting van Anne Marie Uhlenbeck
….. Bob Uhlenbeck vanuit Pakan Baroe aan zijn vrouw in kamp Tjideng: Liefste Bini, Ik heb nu de gelegenheid om wat rustiger te schrijven. Eerst maar iets over mijzelf: eind Juli 1944 werd de stadswacht Batavia uit het burgerkamp in Bandoeng waar wij toen een half jaar zaten, gelicht en als krijgsgevangene gebracht naar het 10e Bataljon in Batavia. Na daar zeven weken gezeten te hebben vertrokken wij half september naar Sumatra bestemming Padang. Toen begon het verschrikkelijkste jaar van mijn leven. Ik ben niet in de stemming om je nu al de ellende van de torpedering van het stampvolle schip ± 7000 mensen, ….
Lees een fragment van het boek.
.
‘Voor Vorst en Vaderland’ gaat over een gewone jongen uit Winschoten die militair wil worden. Geert Bakker loopt daarvoor zelfs weg van huis en stapt op 15-jarige leeftijd op de boot naar Ned.-Indië. Daar maakt hij zijn droom waar. Hij wordt officier en doorloopt alle rangen en eindigt als generaal-majoor. Hij maakt alle militaire expedities mee uit de eerste helft van de 19e eeuw. Bakker eindigt zelfs als waarnemend commandant van heel het Oost-Indische leger
Sayang é:
Molukkers in Nederland dragen een pijnlijke geschiedenis met zich mee. Het verdriet van de ouders die hun vaderland en familieleden moesten achterlaten werd de woede van hun kinderen. In Sayang é. Zeventig jaar Molukkers in Nederland komen zij zelf aan het woord. Over de overtocht, het leven in de barakkenkampen, de acties in de jaren zeventig, de wijdverspreide drugsverslaving en de veerkracht om hun leven opnieuw vorm te geven. ‘Sayang é’ is zowel een uitroep van liefde (‘ach, mijn liefje’) als van spijt (‘och arme’).
zie de film bij npostart:
Nederlanders die voor kortere of langere tijd naar Nederlands-Indië gaan, nemen als het even kan een filmcamera mee. Vaak wordt die speciaal voor dat doel aangeschaft. Voor de thuisblijvers en voor de herinneringen voor later wordt elk aspect van dat nieuwe, exotische bestaan tot in detail vastgelegd.
omroep GLD:
Ruud Flohr kwam als kind in de jaren 50 vanuit voormalig Nederlands-Indië, wat nu Indonesië is, naar Nederland. Inmiddels woont de 84-jarige in Nijkerk, waar zijn verhaal onderdeel wordt van een nieuwe expositie van Museum Nijkerk. “Het is goed dat het niet verzwegen wordt.”
Ruud opent zaterdag, samen met zijn kleindochter, de nieuwe tentoonstelling die gaat over de band tussen Nijkerk en Nederlands-Indië.
—- Lees ook deze scan.—-
stadnijkerk.nl:
In Museum Nijkerk is zaterdagmorgen 30 juli de expositie geopend over de verbanden tussen Nijkerk en Nederlands-Indië. De opening werd verricht door Nijkerker Ruud Flohr en zijn kleindochter Mary-Jane Flohr. De 84-jarige Nijkerker is met twee anderen, Ingrid van Elderen en Nes Barkey, op film gezet om te vertellen over de voormalige Nederlandse kolonie.
NPO-2 – maandag 1 augustus 2022 – 23:33 
De 35-jarige John Lapré woont samen met zijn partner Lionel in Den Helder. Hij wil als homoseksuele ex-refo de reformatorische en evangelische gemeenschappen in Nederland inclusiever en veiliger maken voor lhbti’ers. Hij gaat onder meer in gesprek met ChristenUnie-voorman Gert-Jan Segers over zijn kijk op de omstreden conversietherapie.
De melati-speld is het symbool voor de 15 augustus-herdenking. Het is te spelden op je kleding, maar nu ook te verkrijgen met een magneetje. Te plaatsen aan de andere zijde van je kleding, zodat er geen speldgaatje gemaakt wordt.
De speld is online te verkrijgen op de sites van het Indisch Herinneringscentrum en van de nationale 15 augustusherdenking.
Ook te kopen aan de balie van Museum Sophiahof en in de nieuwe net geopende winkel van Moesson te Den Haag. Lees verder
Maria Elisabeth Kuitert (1891 Mokupa -1970) was een dochter van Jan Jozef Kuitert (1865 Menado -1950 Mokupa) en Hermina Ransun (1868 Koha -1950 Mokupa). Jan Jozef was spoorwegemployée, opzichter bij de Waterstaat, en landbouwer.
Zoon van de timmerman Jan Wolters Kuitert (1821 Groningen -1896 Menado) en Elisabeth Lang (1838 Menado-1912 Menado).
Maria huwde Rudolph van Renesse van Duivenbode (1885 Kema-1927 Batavia) anbtenaar bij de in- en uitvoerrechten.
2001. 31 jaar later werd de kist van dochter Adolphine van Renesse van Duivenbode (=Deetje) in dit graf geplaatst. Ze was geboren in 1912 te Batavia. Het was voorvader Maarten Dirk van Duivenbode die in 1860 een naamstoevoeging aanvroeg bij het gouvernement. Zijn oma aan moederszijde heette van Renesse.
Zijn ouders waren de stamouders van Duivenbode: koopman Dirk Martens van Duivenbode uit Katwijk aan zee (1771-1838) en Jacomina Hennekam, geboren te Ternate in 1784.
Adolphina huwde in 1938 te Bandoeng met Frits Latuperisa (1908 Kediri -1992) , die ze in 1992 bijlegde in moeders graf. Hij was zoon van Anna Sophia Pichel (1870 Batavia-1960 Den Haag) en Hendrik Alexander Latuperisa (1869 Batavia-1945 Batavia), werkzaam in de opiumregie.
Frits was onderwijzer te Indië en werd krijgsgevangene in 1942 . Zijn broer Edu was bij het verzet in Nederland en werd in 1943 geëxecuteerd.
Deetje en Frits waren actieve korfballers. In Batavia voor 1942 en later in Nederland.
Hun zoon Rolf werd vele jaren lang korfbalcoach.
De Tong Tong Fair keert eindelijk weer terug op het Malieveld, na twee jaar te zijn gecanceld vanwege corona. De 62e editie van het internationale evement vindt jaar plaats van 1 tot en met 11 september.
“Na twee afgelaste edities vanwege corona zijn wij blij en opgelucht dat tijdens deze 62e editie Indische bezoekers van alle leeftijden en liefhebbers van de Zuidoost-Aziatische culturen elkaar weer kunnen ontmoeten”, zegt festivaldirecteur Siem Boon Voorburgs Dagblad
Via het online platform hellships.nl kunt u aanvullend beeldmateriaal, vaarroutes, slachtoffer- en passagierslijsten vinden. Bezoek de website thuis of in de tentoonstelling.
De tijdelijke tentoonstelling Hellships is ontwikkeld door Stichting Herdenking Slachtoffers Japanse Zeetransporten in samenwerking met het Indisch Herinneringscentrum en is vanaf 3 juni te zien in Museum Sophiahof. In 2023 zal de tentoonstelling worden vertoond in Museum Bronbeek in Arnhem
…. documentaires van Kees Maaswinkel
*Hell Ships naar Japan
*Hell Ships naar Sumatra
*Hell Ships naar Birma Hell
*Hell Ships naar Flores en de Molukken
documentaire van Simone Berger en Armando Ello
*De tragedie van de Japanse hellships1942 – 1945
Ed Kool van Langenberghe in NRC: ‘Ik ben opgegroeid in Djokjakarta, hemelsbreed 50 kilometer van de Merapi, een actieve vulkaan op Midden-Java. Het asfalt van de Malioboro, de hoofdstraat van Djokja, zat altijd vol scheuren, door die vulkaan. Na mijn geboorte ben ik direct uit handen gegeven aan mijn grootmoeder van moeders kant. Zij vond dat mijn moeder te jong was. Ze was een jaar of 21 en bovendien ongehuwd. Mijn biologische vader heb ik nooit gekend, die was al wel getrouwd. Op latere leeftijd heb ik ontdekt dat ik nog een halfbroer en een hele familie in Nederland heb. Maar dat is een ander verhaal.
Teenslippers op de scooter? Niet doen!
De Indonesische politie roept scooterbestuurders op geen teenslippers te dragen tijdens het rijden. Het dragen van teenslippers op de scooter, ook voor korte afstanden, is niet veilig, aldus de politie.
Scooterbestuurders krijgen daarentegen het verzoek altijd schoenen te dragen, ook voor korte afstanden.
Op vrijdag 30 september 2022 zal de Zesde Indische Letteren-lezing plaatsvinden met de voordracht van prof. dr. Pamela Pattynama, emeritus bijzonder hoogleraar Koloniale en Postkoloniale literatuur- en cultuurgeschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam, onder de titel:Indië nu. Over koloniale teksten, film, her-herinneren en collectief geheugenHet koloniale verleden is vanaf de onafhankelijkheid van Indonesië een open zenuw geweest. De afgelopen tijd werd ‘doofpot’ Indië echter een hot item dat onze collectieve herinneringen onder druk zet. De verhitte debatten, de ophef, de pijn en woede bewijzen dat Indië geen verleden tijd is, maar lééft, verandert en deel uitmaakt van Nederland nu, cultureel, politiek en emotioneel. neerlandistiek.nl
Het populaire Indonesische restaurant Waroeng Padang Lapek aan de Schoolstraat gaat verhuizen. Maar heel ver hoeven ze niet te sjouwen met de verhuisdozen want ze verhuizen naar de overkant. Het pand waar tot een paar maanden geleden Funkie Women nog zat, wordt nu flink verbouwd. Over een week of drie opent daar […] indebuurt Den Haag
MAX
Kort na de Tweede Wereldoorlog wordt Indonesië onafhankelijk en houdt Nederlands-Indië op te bestaan. Voor de meeste Nederlanders zit er na verloop van tijd niets anders op dan voorgoed terug te keren naar hun vaderland. Ook voor de in Nederlands-Indië geboren Indo-Europeanen is een enkele reis naar Nederland vaak de enige optie. In Lief Indië horen we de levensverhalen van mensen uit Nederlands-Indië.
Verpleeghuis Rumah Kita
Een aantal van de in Nederlands-Indië geboren Indo-Europeanen slijt tegenwoordig hun laatste levensjaren in het Indisch en Moluks verpleeghuis Rumah Kita te Wageningen. Hun dierbare, maar soms ook traumatische herinneringen aan hun geboorteland worden echter met de tijd hoe langer hoe vager.
De documentaire Lief Indië is te zien op maandag 15 augustus 2022 om 16.05 uur bij MAX op NPO 2.
In 1950 kwam de familie van mede-eigenaar Huub Lehmann met de boot vanaf het Indonesische eiland Java naar Nederland. AD.nl
Op zaterdag 23 juli werd er in Moordrecht een plechtige herdenking gehouden door de inwoners van de Molukse wijk. De wijkcommissie heeft overleg gevoerd met de gemeente Zuidplas, waar Moordrecht onder valt, toen bekend werd dat er graven geruimd zouden gaan worden.Op de begraafplaats aan de Middelweg en de oude begraafplaats aan de Koningin Julianastraat liggen meer dan 100 graven van oud KNIL militairen en hun vrouwen. De gemeente Zuidplas heeft de plannen voor periodieke graven van deze inwoners geschrapt en eeuwig als beschermd verklaard. Dit werd gevierd met een herdenking die in het teken stond van de eerste generatie inwoners die vanaf 1961 in de wijk zijn komen worden. Gouwe IJssel Nieuws
Anton Zijderveld werd in 1937 geboren in Malang, in toenmalig Nederlands-Indië. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zat hij als kind gevangen in een Jappenkamp. Toen hij na de oorlog naar Nederland verhuisde, wilde hij weten in wat voor kamp hij daar zou komen wonen, vertelde hij in 2010 in het Marathoninterview bij de VPRO. „Ik kon me niet voorstellen dat je niet in een kamp kon wonen.” Aan die tijd had hij overgehouden dat hij zich „nooit meer zou laten inpakken, door niemand”.
Het Jappenkamp had hem huiverig gemaakt voor iedere vorm van totalitair denken, zei hij in het blad Christen Democratische Verkenningen. Het maakte Zijderveld zijn hele leven lang afkerig van populisme, maar ook van vormen van directe democratie en anti-institutionalisme. NRC
Bij deze dronken nacht start de reconstructie van zijn laatste uren en zijn leven als KNIL-veteraan door zijn kleinkinderen. Zij, derde generatie Indische Nederlanders, proberen te begrijpen hoe anno 2022 deze geschiedenis in hun doorleeft. In Nina Bobo: Joop wisselen fragmenten van de Indonesische onafhankelijkheidsoorlog en het heden zich af. Een caleidoscopische herinneringsreis door het getraumatiseerde het hoofd van de opa van de regisseur Koen Verheijden.
Nina Bobo: Joop is de tweede voorstelling uit de Nina Bobo-trilogie, waarin regisseur en schrijver Koen Verheijden ( foto) als derde generatie Indische Nederlander zijn familiegeschiedenis centraal stelt om op het verleden te reflecteren. In 2023 zal deel drie verschijnen over Siepa, zijn Indonesische betovergrootmoeder. De drie delen zijn afzonderlijk van elkaar te zien en worden in 2024 als marathonvoorstelling getoond. De Passant
Lees meer achter deze link Pelita: Nieuwsbrief 85, juli 2022
Vilan van de Loo van Indische Schrijfschool: Hier zijn 7 tips voor de Pelita verhalenwedstrijd.
Onderwijl ter Sophiahof:
Moluks Historisch Museum:
Museum Maluku is per direct op zoek naar een enthousiaste office assistent voor 16 uur per week. Wij zoeken iemand die ervoor zorgt dat het ‘ontzichtbare’ maar belangrijke werk zo efficiënt mogelijk gedaan wordt. Kom jij ons team versterken?
Op 1 oktober 2022 opent het Indisch Herinneringscentrum in Museum Sophiahof twee tentoonstellingen omtrent de geschiedenis van Nederlands Nieuw-Guinea. Precies zestig jaar geleden vond de overdracht van Nederlands Nieuw-Guinea aan de Verenigde Naties plaats. Een van de tentoonstellingen die op 1 oktober opent, BIAK Stories, samengesteld door beeldend kunstenaar Monique Verhoeckx en filmmaker Eddy Appels, vertelt het verhaal van een liefdesgeschiedenis op het eiland Biak in voormalig Nederlands Nieuw-Guinea in de context van de dekolonisatie van dit laatste stukje Indië.
Het begin is op 7.15 minuten. Dus scroll door eerst
Live gestreamd op 3 jul. 2022 Moesson Live! Is een nieuwe serie programma’s in het OBA Theater in samenwerking met Het Indisch tijdschrift Moesson rond steeds een ander, actueel thema. Het programma is onderdeel van het Huis van alle Talen, waarmee de OBA aandacht geeft aan de vele culturen in de hoofdstad. Op 3 juli vindt de tweede Moesson Live! plaats met als thema ‘Showtime’.In deze Moesson Live! praat Vivian Boon, hoofdredacteur van Moesson, met verschillende gasten over Indische sterren. En dan niet alleen de sterren op het witte doek, maar al die Indische sterren die met hun werk als artiest het Indische in de schijnwerpers hebben gezet of zetten. Bron
ad:
Een 68-jarige Nederlandse vrouw is eergisteren door de immigratiedienst van Indonesië op het vliegtuig terug naar Nederland gezet, omdat ze al zeker 461 dagen zonder geldig visum in het land verbleef.
rijksoverheid.nl: Minister Dijkgraaf (Onderwijs, Cultuur en Wetenschap) brengt van woensdag 20 juli tot en met zaterdag 23 juli een werkbezoek aan Indonesië. Hij leidt een kennismissie met als doel het versterken van de samenwerking en uitwisseling tussen Nederland en Indonesië op het gebied van onderwijs, onderzoek en wetenschap. Minister Dijkgraaf wordt vergezeld door een delegatie bestaande uit bestuurders van Nederlandse kennisinstellingen en koepelorganisaties.
Dit graf werd in 1994 aangelegd voor Elna Karamoy, doopnamen Elisylviba Yvonnita Debbyanna.
Ze was geboren in 1965 en was in 1994 nog geen 30 jaar.
Een tekst op de zerk geeft aan dat ze overleed door een slopende ziekte.
Ze liet een dochter na en haar man Chris Portier (Sutrisno Johannes Speedy) die 21 jaar later werd bijgezet. Chris was geboren in 1965 en volgens de tekst ook geveld door een slopende ziekte, net 50 jaar.
Eric en Maud Willemsen vieren vandaag – woensdag 20 juli – feest.
De echtelieden uit Stadskanaal zijn 60 jaar getrouwd.
Locoburgemeester Goedhart Borgesius heeft het diamanten echtpaar gefeliciteerd namens het gemeentebestuur van Stadskanaal.
Ze leren elkaar kennen op het passagiersschip De Waterman richting Nederland. „Het was 11 oktober 1957”, weet Maud zich nog als de dag van gisteren te herinneren. „We voeren door het Suezkanaal en we stonden allebei in de strijkkamer.
Dagblad van het Noorden
theater.nl:
Toneelschrijver en regisseur Bo Tarenskeen onderzoekt in Het Indisch Interieur wat de invloed van het Indische oorlogsverleden is op de huidige generatie Nederlanders van Indische komaf. Hans Dagelet, Bodil de la Parra, Reinout Bussemaker, Mingus Dagelet en Tarenskeen zelf geven acte de présence in dit scherpe familiedrama,
zie de speellijst
Curry, sambal en chutney worden door de meeste foodies regelmatig gebruikt, maar er zijn ook heerlijke producten die we minder vaak gebruiken. Zonde, want die geven je gerecht nét weer een andere draai. Vandaag vertellen we je dan ook alles over trassi. Want wat is trassi en wat kun je ermee?
Foodies
Yvonne Koster (100): ‘Je mag je geluk niet bouwen op het ongeluk van een ander ’Yvonne Koster-van Schuylenburch is evenals de Volkskrant 100 jaar. Hoe kijkt deze in Nederlands-Indië geboren onderwijzeres aan tegen de eeuw die achter haar ligt, en hoe ziet zij het huidige tijdsgewricht? volkskrant.nl
Het verschuiven van de jaarlijkse Nationale Herdenking bij het Indisch Monument op 15 augustus van 13.00 naar 19.00 uur is niet bij iedereen in goede aarde gevallen. Sinds de bekendmaking hiervan heeft de organisatie meerdere klachten gehad. Daarbij gaat het vooral om Indische Nederlanders van de eerste generatie, die op leeftijd zijn, slecht ter been en van ver moeten komen. Vanwege de verplaatsing naar de avond zien zij het niet meer zitten om de herdenking bij het monument in de Scheveningse Bosjes bij te wonen.
Duizend Chinees-Indische restaurants bezocht kunstenaar Benjamin Li (36). Hij maakt puzzels van unieke gerechten en bepaalt zijn positie tussen de Chinese en Nederlandse cultuur in – ook als tegengif tegen de microagressies van mensen als Gordon. Nu staat hij met zijn Billy Li Bar op kunstbeurs Unfair. parool.nl
Al meer dan 75 jaar worden de oorlogsgetroffenen uit voormalig Nederlands-Indië niet gehoord!
Steun onze stichting om samen het negeren door de diverse kabinetten te stoppen
Inzamelingsactie Stichting Het Indisch Platform 2.0
Per 17 juli
Reis je in Indonesië over land, over zee of door de lucht? Hou rekening met het volgende:
Volledig gevaccineerd + boosterprik? Geen PCR-/antigeentest nodig.
Volledig gevaccineerd zonder boosterprik? Verplichte PCR-test/antigeentest.1 x gevaccineerd? Verplichte PCR-test.
Om publieke ruimten te mogen betreden, dienen bezoekers volledig gevaccineerd te zijn én een boosterprik*) te hebben gehad. lees verder indonesienu.nl
** Indonesia is set to expand its abusive blasphemy laws as part of an overhaul of the country’s Criminal Code.
In September President Joko Widodo ordered parliament to postpone voting on the draft Criminal Code to allow more time for review. Human Rights Watch
** Freddy Panggabean van de Indonesische ambassade in Nederland is blij met de samenwerking tussen HMC en OTTO om Indonesische verpleegkundigen naar Nederland te brengen. “We hebben in Indonesië een grote beschikbaarheid van goed opgeleide en getrainde verpleegkundigen Wassenaarders.nl
** Australische boeren doen een dringende oproep aan reizigers uit Bali hun teenslippers vooral niet mee terug te nemen naar Australië. Dit ter voorkoming van verdere verspreiding van de zeer besmettelijke veeziekte Mond- en Klauwzeer (MKZ). indonesienu.nl
Een goede dag allemaal.
Ik ben op zoek naar mijn familie
Mijn oma Geertruida Bertha Nieuwpoort geboren 5 oktober 1925 te Bloemendaal is getrouwd op 11 september 1954 te Amsterdam met George Gutenberg.
Hij is geboren op 28 september 1906 Soerabaja Indonesië.
Download dit boek in pdf-vorm.
Bron is Digitale Indische Bibliotheek op facebook.
Of…
….. bestel een gedrukte versie, wel duurder.
Op 2 juni 2022 vierde Riboet Verhalenkunst in Theater Dakota Den Haag haar tienjarig jubileum met een feestelijke editie van Café Riboet: Samen 100! Eregaste was schrijfster Yvonne Keuls (90) , die uit handen van Arnaud Kokosky Deforchaux de allereerste Riboet Reuring ontving voor haar niet aflatende kracht om te blijven vertellen over maatschappelijke kwesties, soms tegen de klippen op.
Zie ook: https://riboet.com/
Waar zijn de kinderen uit Indië gebleven die tussen 1951 en 1963 op de kinderafdeling van sanatorium Oranje Nassau’s Oord hebben gewoond? Kinderen zoals hier op een foto uit 1958 staan. En waar is het nageslacht van oudere repatrianten die daar verbleven?
Voor een podcast doe ik onderzoek naar de opvang van Indische Nederlanders in sanatorium Oranje Nassau’s Oord (ONO) en het voormalige rusthuis Dennenrust. Ik wil graag het verhaal vertellen van de Indische Nederlanders. Over hun komst naar Nederland en hun aankomst in een land dat ze vaak alleen van horen zeggen kenden.
Het verhaal over ONO is tegelijk het verhaal van mijn moeder. Zij werkte als jonge twintiger van 1957 tot 1959 als maatschappelijk werkster voor de gemeente Wageningen. Ze hielp gerepatrieerden in ONO en Dennenrust bij het invullen van formulieren, reikte zakgeld uit en verstrekte meubelvoorschotten. Ze hielp bij het vinden van huisvesting. Ook bezocht ze kinderen in jeugdzorginstellingen of pleeggezinnen terwijl hun ouders met tbc in Oranje Nassau’s Oord woonden. Dat staat allemaal in haar notitieboekje, inclusief namen, dat ik uit haar archief heb mogen halen.
Namen die ik in dat boekje zoal tegenkom zijn: Badenbroek, Carels-Fabre, Cicero, Delsine, Doorlag, De Haas, Jullens, Van Kuilenburg, Lisser, Muntz, Peperzak, Pereira, Remeeus, Schultze, Sarossy en Zimmerman.
Bent u, of kent u familie van Indische Nederlanders die in de jaren vijftig in Oranje Nassau’s Oord hebben gewoond? Dan hoor ik graag van u.
Anton van Renssen Stuur een e-mail naar: ono@historytelling.nu
..
Een wandeling langs de herinneringen aan de ‘Gordel van Smaragd’ in de binnenstad. U ziet de Indische elementen in de architectuur van kantoor- en winkelpanden en hoort de verhalen over de rijke Indische geschiedenis van de residentie op politiek, commercieel, cultureel en culinair gebied.
Themawandeling (vanaf 4 personen)
Start/eindpuntPlein, voor het standbeeld van Willem van Oranje aanwijzer
Aantal Maximaal 15 personen per gids. Is de groep groter, dan worden er meer gidsen ingezet.
Duur Ongeveer 1,5 uur Kosten€ 8,- per persoon.
Bij minder dan 4 personen betaalt u een minimaal tarief van € 32,-. Kinderen van 6-12 jaar € 4,-
Aanmelden bij Gilde Den Haag
We varen weer! Althans voorlopig, indien covid, Poetin, toenemende inflatie of andere hommeles geen roet in het eten gooien.
De voorlopige data zijn:
* zondag 31 juli * vrijdag 5 augustus
Gordel van Smaragd
In het fotoboek Lain Sayang Lain van documentair fotograaf Suzanne Liem spreekt een dwarsdoorsnede van vier generaties Molukkers in Nederland zich uit over geschiedenis, cultuur en saamhorigheid.Lain Sayang Lain betekent vrij vertaald: we zijn er voor elkaar, we kijken naar elkaar om. Elke Molukker weet wat dit betekent. Deze uitspraak is gekozen als titel, omdat het de warmte, gastvrijheid, trouw, trots, eerlijkheid en aandacht voor de eigen geschiedenis van de Molukkers weergeeft. Walburg Pers
Dit graf werd gemaakt voor Charlotte Florentine Razoux Schultz geboren 1881 in Bandoeng en overleden 1954 te Den Haag. Ze had een eerste huwelijk in 1900 met Eduard Alexander Reep, van wie ze scheidde in 1915. Hij was beambte bij de In- en Uitvoerrechten. Eduard werd 24 december 1945 te Bandoeng vermoord, samen met zijn stiefzoon van Dort en diens zoon. Zijn zus Jeanne Reep was de grootmoeder van Ernst Jansz.
Charlotte (Pinong) deed ook optredens als sopraan-soliste en organiseerde later een koor te Buitenzorg.
In 1920 huwde ze met Jacobus Metzer uit Naarden. Leraar Frans, lid van het verzet en geëxecuteerd in het nazikamp Sachsenhausen.
Een broer van Charlotte huwde een zus van haar man Jaap Metzer. Ze was Cor Metzer en was de eerste vrouw in de volksraad te Indië.
Charlotte, foto is van Guus Razoux Schultz’s photos
Ze was dochter van Albertina Frederica Courant (1859 Semarang -1925 Soerabaja) en de gouvernementsambtenaar Arend Florentinus Razoux Schultz (1858 Semarang-1929 Bandoeng),
Haar vader kreeg in 1891 vergunning de naam Schultz toe te voegen met Razoux, de naam van zijn grootmoeder. Stamvader Hendrik Razoux was in 1739 geboren te Frankfurt a/d Main en had kinderen met Si Boenga.
Stamouders Schultz waren Jacoba Grothe uit Batavia die aldaar in 1758 huwde met de advocaat Johannes Christoffel Schultz, geboren in Kampen.
In 1967 werd bijgelegd Henriette Hortense Razoux Schultz, geboren in 1888 en zuster van Charlotte. Een paar jaar later kwam in dit graf haar echtgenoot Eugene Louis Antoine Becker, geboren 1888 in Bandoeng overleden in 1972 in Den Haag. Bij leven was hij gepensioneerd majoor infanterie van het KNIL Zoon van de employée staatsspoorwegen Johan Anton Becker (1850 Delfshaven – 1899 Batavia) en Eugenie Victorine Constantia Brion (1862 Krawang- 1884 Bandoeng)
Uitnodiging herdenking
Organisatie: Stichting Herdenking Birma-Siam Spoorweg & Pakan Baroe Spoorweg.
Beste lezer,
Na twee jaar zijn wij verheugd iedereen weer te verwelkomen op Landgoed Bronbeek voor de Birma-Siam Spoorweg & Pakan Baroe Spoorweg herdenking. Op zaterdag 27 augustus bent u vanaf 11.00 van harte welkom op Landgoed Bronbeek. Net als de voorgaande twee jaar zal de herdenkingsceremonie om 13.30 bij het Birma-Siam en Pakan Baroe spoorwegen monument beginnen. (zie foto) Dit is dus anders dan de jaren daar voor. Iedereen is welkom, dus neem geestverwanten en geïnteresseerden gerust mee. Aanmelden voor de herdenking is niet nodig.
Thuis te volgen
Voor alle herdenkingen op Bronbeek zal ARvideo de livestream verzorgen. De link naar onze herdenking staat al op de herdenkingspagina.
..
Zie de website van teman teman sehati .
En lees dit bericht van al weer jaren de drijvende kracht Francine Tammeling.
Vilan van de Loo in Indische Schrijfschool
Daarom lees ik zo graag de Indische romans die Melati van Java schreef. Ze was broodschrijfster, verkocht vooral in Nederland maar wilde wel haar liefde voor Indië uitdragen. Dus wat doet ze? Enerzijds vertelt ze het verhaal dat Nederland wil horen. Anderzijds tekent ze met gevoel voor sfeer en detail het Indisch leven, en voert ze geweldige Indische vrouwen op in de romans. Slim. Spannend, ook. Hoe heeft ze dat gedaan, keer op keer?
Vakblad fondsenwerving:
Vacature Programmamaker/Projectleider Immaterieel Erfgoed Indische en Molukse Gemeenschap (28 uur/week vanaf 1 september 2022)
Het Nationaal Fonds voor Vrede, Vrijheid en Veteranenzorg (vfonds) is een onafhankelijk en particulier fonds dat, vanuit de lessen getrokken uit oorlog en conflict, bij wil dragen aan een sterke democratische rechtsstaat en een vreedzame samenleving. Vanuit deze missie ondersteunt vfonds projecten die passen bij de verwezenlijking van onze vier doelstellingen:
De voormalige Japanse minister-president Shinzo Abe is vrijdag neergeschoten toen hij een speech hield tijdens een politiek evenement in de stad Nara. Volgens lokale media vertoont Abe geen tekenen van leven meer en volgens premier Kishida is hij in ’zeer ernstige toestand’. Een schutter, een man van in de veertig, zou zijn aangehouden. Telegraaf.nl
Volkskrant: De Japanse oud-premier Shinzo Abe is overleden
Als Cornel Baumbach (1949) het lokaal op basisschool De Rivieren in Amsterdam-Zuid binnenkomt en kennismaakt met de kinderen stelt hij de vraag: “Zal ik mijn pet ophouden of afdoen?” Daria, Dax, Damian en Mats maakt het niets uit. “Dan blijft de pet op,” zegt Cornel lachend. Het ijs is gebroken en er volgt een gezellig gesprek over zijn jeugd, geesten, sneeuw, Nederlands-Indië en meer.Hoe is uw familie in Nederlands-Indië terechtgekomen?‘Een van mijn voorouders,Theodore Willem August Baumbach, is vanuit Duitsland naar Nederlands-Indië vertrokken. Daar gingen toentertijd veel mensen vanuit Europa naartoe om te werken en geld te verdienen. Zo is onze familietak ontstaan. Theodore trouwde met een Indonesische, zogenoemde inlandse, dame. Daaruit is de Indische tak van de familie Baumbach ontstaan. Het waren zeker geen arme mensen, anders hadden ze daar niet naartoe kunnen gaan en zaken kunnen beginnen. Het waren ondernemende mensen.’ In Mijn Buurt
Mevrouw te Kulve – van Os en haar broer vonden het belangrijk dat Nederland en Indonesië goede relaties zouden onderhouden. Hier staat ze voor haar ouderlijk huis. Nu het linggadjati-museum, omdat daar de linggadjati-besprekingen waren .
Documentaire:
Deze zes boeken zijn te downloaden als pdf. Gratis.
Klik op de linkjes voor een downloadpagina openen
En nu dan dit boek zie links , een verslag van het bersiaponderzoek
Het geluid van geweld –>> recensie
Over de grens –>> recensie
Sporen vol betekenis –>> recensie
Diplomatie en geweld–>> recensie
Een kwaad geweten –>> recensie
Van Rij en Stam –>> recensie
Boeken die nog moeten verschijnen gedrukt en digitaal:
* onze revolutie publicatie is februari 2023
* talen van geweld publicatie is februari 2023
* tasten in het duister publicatie is juni 2023
* grof geschut publicatie is juni 2023
* de klewang van vrouwe justitia publicatie is juni 2023
* revolutionary words publicatie is februari 2023
Zie deze brochure.
Omdat iedereen het recht heeft te weten waar hij of zij vandaan komt. Help geadopteerden in hun zoektocht naar familie! Iedereen heeft het recht te weten waar hij of zij vandaan komt.
Stichting Mijn Roots helpt geadopteerden uit Indonesië zoeken naar hun biologische familie.Dit werk doen wij met veel passie, maar dit alleen is niet genoeg om familie te vinden. We hebben financiële middelen nodig voor fysieke zoektochten en de tijd dringt, want mensen worden ouder. Doneeractie.nl
indonesienu.nl: President Jokowi bemiddelaar tussen Rusland-Oekraïne
en deze: Jokowi wil boodschap van Zelensky overbrengen aan Poetin
indonesienu.nl: Het Indonesische parlement heeft donderdag (30/6/2022) een wetsvoorstel aangenomen waarmee de opsplitsing van Papoea in vijf provincies een feit werd.
action.sumofus.org: De laatste 800 Tapanuli-orang-oetans op aarde dreigen van hun leefgebied in het Indonesische oerwoud te worden beroofd – door de goudzucht van een Brits bedrijf.
RN7 25 juni:
Vrijwilligers en bestuursleden van de stichting Sawah Belanda stropen vandaag de broekspijpen eens extra hoog op. Ze doen dit voor de rijstplantdag bij het Indisch Monument in het park Sacre Coeur aan de Velperweg in Arnhem. Het monument is gerealiseerd in 2006 door Joyce Bloem in samenwerking met haar zus Marion en vraagt aandacht voor de Indische geschiedenis.Het planten van de rijst is een symbolische actie om aandacht voor de Indische Nederlanders te vragen.’Zwaarder dan andere jaren’
De rijstplantjes worden in één van de zeven vijvers van het monument geplant. “Dit jaar zal het planten zwaarder zijn dan andere jaren,” zegt Don Böckman van st. Sawah Belanda. “We hebben deze week al wel de watertoevoer tot de vijvers dichtgedraaid, zodat het waterpeil in de vijvers zal zakken, maar het heeft heel hard geregend.”
persbericht:
 4 juli 2022 Elize zingt het Indisch Onze Vader tijdens de Nationale Herdenking 15 augustus Ieder jaar wordt tijdens de Nationale Herdenking 15 augustus bij het Indisch Monument in Den Haag het Indisch Onze Vader ten gehore gebracht. Dit jaar zal Elize (Elise van der Horst) het Indisch Onze Vader zingen. Ze wordt daarbij begeleid door het Orkest Koninklijke Luchtmacht. Elise is de dochter van een Indische moeder en de kleindochter van een Indische grootmoeder. Ze treedt zowel solo op als met de band Hot Town en het zangtrio Divas of the World. Elise van der Horst: ‘Ik ben er trots op dat ik dit mag doen. Ik ken het Onze Vader, want ik heb op een christelijke school gezeten, maar ik kende de Indische variant niet. Ik kijk ernaar uit om dit samen met de blazerskapel van de luchtmacht te doen. Zoiets heb ik nog nooit eerder gedaan. Ik denk dat het heel mooi en gevoelig wordt, daar ga ik mijn uiterste best voor doen.’ De oorsprong van het Indisch Onze Vader Een jong meisje leerde het Onze Vader zingen op de kloosterschool van de zusters Ursulinen in Batavia. Toen de Kempetai (de Japanse geheime dienst) haar tijdens de oorlog van Nederland tegen Japan gevangen zette, zong zij iedere avond om zes uur dit gebed. Andere gevangenen die na hun verhoor door de Kempetai weer terug mochten keren naar hun gevangenkamp, zongen dit lied voor hun lotgenoten. Daardoor kreeg het gezongen gebed in de oorlog een zeer speciale bekendheid. Elize gefotografeerd door William Rutten.  |
De schrijver en dichter Remco Campert is op 92-jarige leeftijd overleden. Vier jaar geleden maakte hij al bekend dat hij stopte met schrijven, al verschenen er daarna nog wel ‘notities’ van zijn hand in de Volkskrant.Campert wordt gezien als een van de belangrijkste naoorlogse dichters. Hij richtte met zijn vriend Rudy Kousbroek na de oorlog het tijdschrift Braak op, dat een podium werd voor de Vijftigers, een experimentele kunstenaarsstroming. NOS
Beiden waren lid van een sportschietvereniging in Utrecht. Veel contact had Peter C. Hendriks echter niet met Henk van Asten. Tot de huidige inwoner van Tweede Exloërmond aan de praat kwam met die ‘kleine, bescheiden man met een gezonde dosis humor’. Het levensverhaal van Van Asten is nu opgetekend in een boek, dat als titel ‘Onder de Japanse laars’ meekreeg. Dagblad van het Noorden
Beau Schneider is hoofdspreker
Op 23 mei van dit jaar overleed acteur Eric Schneider in een Frans ziekenhuis na een val tijdens een verblijf in zijn huis in Frankrijk. Hij was 87 jaar.
Eric Schneider werd geboren in Nederlands-Indië. Als 7-jarige jongen zag hij hoe de Japanners in 1942 Java binnenvielen. Zijn vader werd meegenomen en moest dwangarbeid verrichten aan de beruchte Birma-spoorlijn. Samen met zijn moeder en broertjes bracht de kleine Eric de oorlog door in de Japanse interneringskampen Tjihapit en Adek. 15augustus1945.nl
https://www.samenkleurrijk.nl/l/pasar-raffy-zondag-10-juli/
Meer informatie over woonzorgcentrum Raffy
De gemeente Leiden is niet van plan aanpassingen te doen aan het veelbesproken en meerdere keren vernielde Indië-monument. De Leidse Partij voor de Dieren vindt dat het monument niet ‘het volledige verhaal’ vertelt en vroeg het stadsbestuur of zij op een of andere manier meer context wil geven bij het monument.
Frans Werter, de zoon van de maker van het monument, noemde de vernielingen eerder al ‘ongepaste en misplaatste acties’. Boosheid en teleurstelling overheerst bij Werter. ‘Het is niet de intentie van dit Indië-monument om een koloniale oorlog te verheerlijken’, legde hij uit. ‘Het laat zien wat gewone Nederlandse jongens daar is overkomen. In feite zijn ze ook slachtoffer van deze oorlog. Dus de bekladders gaat met deze actie voorbij aan de intentie van dit kunstwerk.’Werter begrijpt heel goed dat het denken over de oorlog in Indië veranderd is en vindt dat ook een goede zaak. ‘Het was ook een vuile oorlog, dat mag je best benoemen. Maar mijn vader, zelf een oud- Indië-veteraan, wilde vooral laten zien wat hem en zijn maten daar is overkomen.’ Omroep West
27 juni 2022 Winnaars spekkoekwedstrijd bekend
Afgelopen zaterdag was de grote finale van de spekkoekwedstrijd die wij in samenwerking met @moesson_het_indisch_maandblad hebben georganiseerd. De jury, Chef-kok Agus Hermawan van Ron Gastrobar Indonesia (@chefagusnl) en Indische kok Marc Tierolf bekend van Oma Miet (@marctierolf) hebben de heerlijke spekkoeken geproefd, die geselecteerd waren voor deze wedstrijd. De prachtige verhalen die de deelnemers hadden ingestuurd vormden de basis van deze selectie.
Bron: stichting 15augustus1945.nl
Anneke vd Casteele schrijft:
Geen melati, maar spekkoek
Als het aan de Stichting Nationale Herdenking 15 Augustus 1945 ligt, wordt op 15 augustus voortaan Nationale Spekkoekdag gevierd, zo lijkt het. De stichting wil ‘meer jonge mensen betrekken bij de herdenking’ en dat doe je natuurlijk met een spekkoekwedstrijd.
NEE. Gewoon: nee.
1 juli 2022 Regio15.nl
Een brand bij Toko Toet aan de Beeklaan heeft vanmiddag voor veel schade gezorgd.De brand is omstreeks kwart voor vier ontstaan in de keuken van het restaurant. De vlammen zijn daarbij overgeslagen naar de afzuiginstallatie.Naar aanleiding van de brandmelding werden brandweervoertuigen van kazernes Centrum, Loosduinen en Scheveningen gealarmeerd.Bij aankomst kwam er veel rook uit het pand. Vijf omliggende woningen en een winkel zijn daarom ontruimd.De brandweer heeft in de keuken sloopwerkzaamheden aan het plafond moeten verrichten teneinde de brand te kunnen blussen.
Jim Grondhuis:
Op 2 juli wil ik om 13:00 uur graag mijn eerste boek presenteren. De titel is Adoeh seh met als ondertitel De weg naar Amersfoort. In dit boek beschrijf ik stukjes uit het leven van achttien Indische families die in Amersfoort zijn komen wonen. Per hoofdstuk vertel ik over hun leven in Nederlands-Indie, de oorlogstijd, de naoorlogse tijd, de overtocht en hoe het die families in Nederland verging. Uiteindelijk zijn deze families allemaal in de jaren 50/60 in Amersfoort neergestreken.
Adoeh seh vraagt aandacht voor de positie van Indische-Nederlanders, in het verleden, maar ook in het heden.
Ik geef het boek uit in eigen beheer. Het betekent dat ik zonder subsidie, zonder uitgever of boekhandel werk en daarom zal je het boek via mijn emailadres moeten bestellen. De prijs van het boek is 20 euro. De presentatie vindt plaats in het Wijkcentrum Het Middelpunt op het Spinetpad 2 te Amersfoort.
Slavernijmonument in Amsterdam
RTL nieuws:
Op steeds meer plekken in Nederland wordt aandacht besteed aan Ketikoti, de herdenking en viering van de afschaffing van de slavernij in 1863. Ook op scholen zijn er Ketikoti-vieringen. “We hebben met de klas een papieren ketting gemaakt. Die hebben we gebroken, als symbool voor de verworven vrijheid.”
Ellen Deckwitz in NRC:
Onlangs veranderde mijn zus haar WhatsApp-profielfoto in het logo voor „Ik neem vrij op Keti Koti”, de sympathieke campagne waarmee je kan aangeven dat je 1 juli vrijhoudt om de afschaffing van de slavernij te vieren. De gedachte is dat als genoeg mensen dit doen, ook in Nederland van Keti Koti een nationale feestdag wordt gemaakt.
Ze bedoelde het goed, maar het leidde tot een gigantische ruzie in de familie-app. De Indische kant was woedend, de berichtjes stroomden zo snel binnen dat het wel de livestream van een WK-finale leek.
„Waarom steun je een herdenking die alleen maar stilstaat bij de slavernij in de westelijke koloniën?”, foeterde oudtante D.
„Er waren in Indië veel meer tot slaaf gemaakten dan in de West”, brieste nichtje B.
Door zijn Indische oma kreeg antropologiestudent Roman een voorliefde voor koken. Deze keer maakt hij tjolo tjolo, een Indonesische rauwkostsalade met makreel. ‘In vijf minuten heb je een fris, zomers gerecht.’
𝔻𝕚𝕥 𝕚𝕤 𝕖𝕖𝕟 𝕙𝕖𝕣𝕙𝕒𝕝𝕚𝕟𝕘 𝕧𝕒𝕟 𝕖𝕖𝕟 𝕥𝕠𝕡𝕚𝕔 𝕧𝕒𝕟 𝟙 𝕛𝕦𝕝𝕚 𝟚𝟘𝟙𝟝
En nog steeds is de boodschap actueel
Een brief van Reggie Baay:
OPEN BRIEF 1 juli 2015
Ook als het gaat om de eigen slavernijgeschiedenis heeft Nederland last van een selectief geheugen
© Reggie BaayVandaag wordt in ons land de afschaffing van de slavernij herdacht. Stilgestaan wordt bij het feit dat 152 jaar geleden een einde kwam aan de slavernij in de Nederlandse koloniën. Wat velen zich echter niet realiseren is dat jaarlijks op 1 juli slechts één deel van de Nederlandse slavernijgeschiedenis wordt herdacht, namelijk dat in de West; in Suriname en de Antillen. Dat ons land ook een slavernijverleden heeft in het Indische Oceaangebied, met name in de voormalige kolonie Oost-Indië (het latere Nederlands-Indië), dát mogen we om meerdere redenen niet meer negeren.
Leidsch Dagblad:
Zaterdag organiseert het Koninklijk Instituut voor Taal-, Land-, en Volkenkunde (KITLV) met de Universiteit Leiden de wandeling ’Sporen van Indonesië in Leiden’.
Gidsen, onder wie enkele leden van de studentenvereniging Perhimpunan Pelajar Indonesia Nederland, nemen geïnteresseerden mee langs twaalf plekken die belangrijk waren voor Indonesiërs in Leiden.
Moesson: Aanstaande zondag is de tweede editie van Moesson Live! Dé Indische talkshow met als thema “Showtime”. De vorige keer was het thema “Na de kolonie” en hebben we genoten van de gesprekken, de muziek en natuurlijk jullie aanwezigheid. Zijn jullie er deze keer ook weer bij?
↪️Kaartjes bestel je via deze link: https://tickets.oba.nl/
Eugenie Beatrix Monteiro, geboren 1890 in Ngawi overleed te Den Haag in 1953.
Dochter van Anna Frederik Heijnen (1870 Malang -1934 Malang) en Cornelis Monteiro (1867 Ngawi-1928 Kediri), opzichter bij de staatsspoorwegen te Java.
Haar stamouders Monteiro waren Johanna Cornelia Benjamins ( ca 1800-1821 Rembang ) en Matthias Apostolo Monteiro, in Malakka geboren (1798), in Batavia overleden (1856). Hij was werkzaam als Mandoer ( slavenopzichter).
In 1956 werd haar dochter Mary de la Rambelje in dit graf bijgezet. Ze was geboren in 1925 en huwde in 1946 te Indie met Johannes Philippus Wilhelmus Hommersen, geboren in 1915 te Haarlem, in 1936 als soldaat naar Indië en overleefde de jappenkampen. Zoon van de kelner/visser Johannes Philippus Wilhelmus Hommersen uit Goes en de Haagse Christina Huberta Jacoba Niemeijer.
Mary kwam na opheffing van het KNIL in de herfst van 1950 met haar gezin naar Nederland.
Eugenie Beatrix huwde in 1909 te Soerakarta met employée Posterijen Frederik Adolph de la Rambelje (1886 Probolinggo-1960 Voorburg). Ook in dit graf begraven . Hij was zoon van Wilhelmina Sophia Gijsbers (1859 Batavia -1939 Malang) en August Wouter de la Rambelje (1859 Batavia-1917 Bangil) opzichter BOW, afdeling Waterstaat. De la Rambelje is een familie uit Ceylon, sinds 1700 ongeveer. Mogelijk dat 2 broers begin 19e eeuw naar Java zijn gegaan en daar gezinnen stichtten. Deze familietak heeft als stamouders Louisa Geertruida Sievers (geb ca 1812 ) en Anthony Wouter de la Rambelje ( 1795 Jaffnapatam, Ceylon – 1848 Batavia)
Goedenavond Boeroeng,
Mag ik je wat vragen?
Voor de herdenking die ik op 14 augustus organiseer, zoek ik filmbeelden over de reis aan boord van bv de Willem Ruys, de Oranje of ander passagiersschip dat destijds Indische gezinnen naar Nederland vervoerde na de oorlog. En ook een paar foto ’s als dat mogelijk is.
Ik hoop dat je mij kunt helpen en dank je bij voorbaat.
Prettige avond,
IngeDümpel
dé INOG houdt op zaterdag 2 juli vanaf 11.00 in Maxima’s Leusden, Maximaplein 7, haar traditionele inloop Familiedag. Er is een interessante lezing Astrologie, live muziek van BlueKaret, een Indisch buffet met zelf bereide Indische gerechten en saté BBQ. De toegang, normaliter € 7,50 pp, is gratis voor degene die een zelf bereide Indische maaltijd voor minimaal 10 personen, meeneemt ! destadamersfoort.nl
Op het tweejaarlijkse Famillement op zaterdag 25 juni was er veel belangstelling voor Indische en Indonesische roots. Het evenement werd gehouden in het DeLaMar Theater en het Stadarchief Amsterdam. De IGV was goed vertegenwoordigd met een lezing van Tjabring van Egten over Chinees-Indonesische familiegeschiedenis en Maarten Fornerod met een drukbezochte workshop Hoe traceer ik mijn Indische en Indonesische roots: Tips, trucs en nieuwe bronnen, op veler verzoek hieronder terug te kijk IGV
Het Nederlands Instituut voor Militaire Historie (NIMH) is begonnen met een onderzoek naar de scheepsramp met de Van Imhoff. Die speelde zich 19 januari 1942 af in de Indische Oceaan. Hierbij kwamen meer dan 400 Duitse burgergeïnterneerden om het leven. Het NIMH voert de komende 2 jaar historisch onderzoek uit. Dat betreft niet alleen de scheepsramp, maar ook de internering van Duitse burgers in Nederlands-Indië vanaf 1940. Verder wordt gekeken naar de nasleep van de ramp voor overlevenden en nabestaanden. defensie.nl
Kom van 1 t/m 3 juli 2022 naar
de Pasar Malam in Zeist en laat
je verrassen door heerlijke gerechten,
mooie hebbedingen en te gekke optredens.
indebuurt Utrecht
Ik had een goed gesprek op twitter laatst. Met een niet-Indisch iemand.
Maar daarnaast zijn er Indische mensen die niet in 1 hokje willen worden gezet met hedendaagse asielzoekers.
Ik wil dat ook niet… Maar ik erken wel dat mijn familie asiel zocht in Nederland: meer sociaal-economische mogelijkheden, veiliger…. en minder kans op weer belandapogroms
En uiteindelijk had men al veel familie in Nederland of elders en was dat ook een reden om te gaan, bij hen zijn.
Hieronder te lezen:
Ik heb een vraag die niemand die ik ken nu kan beantwoorden:
Uitleg: Als 4-jarige was ik met mijn moeder en grootmoeder onder bescherming van de japanners in hun herstellingskant, Taloen, in Garoet.
Het kwam na een aanval van de pemuda die gelukkig door een buur (Mvr. Abdul Muis) werden overtuigd ons links te laten. Maar ze waarschuwde ons dat ze ons tegen een losse bende niet kon blijven beschermen en toen de japanners hun kamp aanboden als een schuilplaats, hebben mijn moeder en ook andere indo families het aangenomen. We waren geloof ik de enige chinezen (peranakan). Mijn grootvader was ondertussen wel in een interneringskamp omdat hij majoor der chinesen was en dus beschouwd werd als een Hollandse ambtenaar.
Vraag: Nu zou ik graag weten, of het inderdaad een herstelllings kamp was. Er waren, voor zover ik weet, geen gevangenen in dat kamp, alleen gewonde Japanners die het kamp verdedigden toen de pemuda het aanviel nadat we er ontvangen waren. Er moeten nog meer herstellingskampen voor Japanners geweest zijn, maar die worden nooit genoemd. Of bestonden die niet?
Zou u daar een antwoord voor hebben? Waar zou ik meer inlichtingen kunnen vinden?
Alvast bedankt voor de moeite.
Met vriendelijke groet Terry Lim Diefenbach
tdiefb@gmail.com South Pasadena, CA, USA
Premier Mark Rutte heeft van zijn Maleisische ambtgenoot Ismail Sabri Yaakob de toezegging gekregen dat Maleisië zich „zal inspannen om de waarheidsvinding in de zaak van het in 2017 omgekomen model Ivana Smit te bespoedigen.” Dat meldt advocaat Sébas Diekstra op Twitter. Diekstra vertegenwoordigt de nabestaanden. Telegraaf.nl
Het is juni 1927.
Het detachement Van Heutsz toert door Nederland. Wekenlang is er een charme-offensief. En met succes: overal worden de KNIL-militairen ontvangen, tot aan het hof toe.
Bron: historiek.net
Hij stond er nog maar net een jaar, toch konden dieven er niet vanaf blijven: de bronzen maquette bij monument Vossenbosch in Wierden. Het was bedoeld als een herinneringspunt voor alle oud-bewoners die jarenlang in het kamp moesten verblijven. Sinds afgelopen weekend is de maquette spoorloos en dat terwijl koning Willem Alexander op 1 juli het monument zou bezoeken. Maar dat is nog niet eens het ergste. “Het heeft emotionele waarde, dat is niet in geld uit te drukken.” RTV Oost
indonesienu.nl : Grot op Bali belangrijkste archeologische ontdekking in jaren
BitDaily.nl: Bali wil het massatoerisme veranderen, zo wordt het eiland weer opgebouwd na strikte Covid-sluitingen
historiek.net : Officieel is politicus/diplomaat Ide Anak Agung Gde Agung (1921-1999) in Indonesië een nationale held. Maar in haar boek over koloniaal geweld en politiek op Bali laat historica/journalist Anne-Lot Hoek de Balinese vorst met donderend geraas van zijn voetstuk vallen.
Neerlandicus Coen van ’t Veer is een kenner van de literatuur over Nederlands-Indië en Indonesië. Hij vertelt er honderduit over. Hij citeert uit menig boek en heeft de toehoorders aan zijn lippen. Op de Graanzolder van het Nationaal Jenevermuseum in Schiedam laten zij zich meeslepen naar met name Java en Sumatra. De die middag oplopende temperaturen versterken het gevoel op reis te zijn. De gastheer zorgt vol voldoende water en als ‘break’ tijdens de lezing een glas jenever. Schiedam24
Pelita: Nieuwsbrief 84, juni 2022
** Staatssecretaris VWS ondertekent Convenant Naoorlogse Generatie
** Succesvolle Landelijke Naoorlogse Generatiedag
** 25 juni: Landelijke Molukse Ouderendag
** 25 juni: Pelita tijdens Veteranendag
** 2 juli: Bijeenkomst Dekolonisatieonderzoek in Assen
** 12 juli: Kopi Kecil Krea ‘Verhalen schrijven’
** 16 juli: Open Dag Veteraneninstituut voor oud-KNIL-ers en nazaten
** Stichting Pelita neemt deel aan verschillende Indiëherdenkingen in het land.
** Plaats een digitale Melati op Indischmonument.nl
** U kunt weer vilten Melati’s maken
Zusters van Tarakan (verschijnt 28 juni)
Op 24 december 1941 staat de 23-jarige Mila Herman, Rode Kruis helpster der 2e klasse, op het vliegveld van Bandoeng op het eiland Java, samen met een twintigtal andere zusters. Geen van hen heeft ze eerder ontmoet. Ze staat op het punt om voor het eerst in haar leven in een vliegtuig te stappen – zonder te weten wat haar plaats van bestemming is. De zusters arriveren op Tarakan, een klein olie-eiland voor de kust van Borneo, aan de vooravond van een belangrijke slag in de oorlog tussen Japan en Nederlands-Indië. Jong, onervaren en onvoorbereid bevinden Mila en haar collega’s zich in het heetst van de strijd.
Na de capitulatie van Tarakan overleven ze als krijgsgevangenen in verschillende kampen, sommige daarvan diep in de onherbergzame jungle van Borneo. Strijdbaar en veerkrachtig houden de vrouwen zich staande, maar voor hoelang? Mila Herman was de oma van David Meijer. In dit boek reconstrueert Meijer haar verhaal, zich baserend op jarenlang onderzoek. ‘Zusters van Tarakan’ is een liefdevol monument voor Mila Herman en haar moedige collega’s.
Op welk schip is opa eigenlijk naar Nederland gekomen? In welk kamp heeft tante gezeten? Hoe heeft mijn familie de Tweede Wereldoorlog ervaren? Dit zijn vragen die naar voren komen wanneer u op zoek gaat naar uw (familie)geschiedenis. De antwoorden staan in duizenden documenten, dagboeken, repatriëringslijsten en fysieke objecten die verspreid zijn over heel Nederland (en de wereld). Op zolder, in oude fotoalbums of opgeslagen in collecties van musea.
Het Indisch Herinneringscentrum werkt mee aan verschillende landelijke digitaliseringsprojecten met onder andere de Koninklijke Bibliotheek, Netwerk Oorlogsbronnen, Metamorfoze en Stichting Musea en Herinneringscentra 40-45. Het doel van deze samenwerkingen is om een in 2024 een Indische zoekmachine te lanceren, namelijk ‘Het Indisch geheugen voor de toekomst’.
...........𝓘𝓷𝓭𝓲𝓼𝓬𝓱𝟒𝓮𝓿𝓮𝓻
Berichten van het heden, maar ook uit het verleden
21 jaar !!
...................
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
Bertha Lammerts van Bueren-de Wit
XXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
Indisch4ever 