Daarmee opent de koning officieel het Multatuli-jaar: op 2 maart van dit jaar is het 200 jaar geleden dat de schrijver in Amsterdam werd geboren. Het Parool
Yvonne Keuls wint nieuwe ‘Peter van Straatenprijs’Schrijfster Yvonne Keuls heeft de eerste Peter van Straaten Psychologieprijs van de Universiteit Leiden gewonnen. Ze krijgt de prijs voor haar in 1982 verschenen roman ‘Het verrotte leven van Floortje Bloem. denhaagcentraal.net
Het is bijna twintig jaar geleden dat mijn vader op het idee kwam om mensen op het Indische eiland Java te helpen. Het idee ontstond in een klein armoedig huisje. Slapen kon hij niet, die nacht. Muizen renden over de balken boven zijn hoofd, insecten en dan nog die drukkende warmte. Tijdens het draaien, woelen en denken, keek hij die nacht onder de muren door naar buiten. Stichting Tileng
9 februari 2020 om 15.00 uur theaterstuk ‘Oh, laat mij dansen…’ in Dorpshuis Badhoevedorp, adres: Snelliuslaan 35, Badhoevedorp
Wij schetsen het beeld van de vrouw en de moeder vanuit de ogen van de –volwassen- dochter. Het gaat hier om een verhalend theater afwisselend monologen, gedichten en scenes, waarbij de tweede speler ondersteunende rollen speelt. Het is nu bijna 75 jaar na de 2e wereldoorlog en 70 jaar na het einde van de kolonisatie van Indonesië. De 1e generatie, de generatie van onze ouders, is voor een belangrijk deel niet meer in leven. We achten de tijd rijp om de gevolgen onder ogen te zien van die kolonisatie en het ruwe einde daarvan, Archieftopic.
Moesson facebook: Angelina Enny en Robin Block brengen culturen samen met poëzie | Interview met schrijfster Saskia Rossi | Thom Hoffman selecteert vijf foto’s uit Een verborgen geschiedenis | Makan! Over de kunst van het koffiedrinken & de vele gezichten van rendang
Mail:
—-4 foto’s waarop mijn moeder Clara Broeke en Christien Retèl:
= In de Tjibadak tuin, Bantan west Java, met 6 personen en tekst o.a. Ch Retel H en Cl Broeke
= Deze 2 personen in een auto(bus) waarop te lezen is “Saluterij & Eternal”
= Groepsfoto van 7 personen met vraagtekens bij de namen Christien Retel
= Studio foto van Ch. H Retel met Clara Broeke.
Thuis werd nooit gevraagd naar tante Tien, mijn wijlen ouders noemden wel ‘ns terloops haar naam en ze ontmoetten tante Tien voor het laatst ergens in de 1970er jaren in een verzorgingshuis te Den Haag.
Nog steeds vraag ik me af wie me meer over de contacten of de verhouding tussen mijn moeder en tante Tien Retèl H. kan vertellen, en iet wat over de persoon Christien Retèl. Mijn moeder Clara Broeke, dochter van Paulien (inlandse vrouw) en Willem Frederik van den Broeke, logeerde vaak bij de familie Retèl in Batavia en sprak Christien aan met tante.
Retèl, zo spraken mijn ouders de naam uit.
HOLTENBROEK – De stichting Pelita houdt op zaterdag 18 januari van 13.30 tot 17.00 uur weer een gezellige Kumpulanmiddag.De feestelijke middag is voor mensen van Indische en Molukse afkomst en voor mensen die zich verwant voelen met de doelgroep. De Swollenaer
Wist jij dat nasi rames, die heerlijke Indische mini rijsttafel, uit Den Haag komt? Wij in elk geval niet. Blij zijn we wel dat de Indische Tante Truus het recept meebracht toen ze in Den Haag ging wonen! indebuurt Den Haag
20 januari 2020 lanceert producent By the Dutch vol trots zijn nieuwe witte Rum uit Indonesië (Batavia Arrack): één van de oudste suikerriet-distillaten ter wereld, met een rijke Nederlandse geschiedenis.Batavia Arrack is een rum afkomstig uit Indonesië, uit Java, en werd rond het jaar 1700 gezien als een ‘luxe product’. In die periode was Batavia Arrack de duurste gedistilleerde drank op de menukaart, twee maal de prijs van cognac. Alle Batavia Arrack werd naar Nederland geïmporteerd (monopolie), geblend, gelagerd en geëxporteerd naar andere landen. MarketingTribune Food en Retail
De eerste dinsdagavond in een kersvers jaar. Onlangs werd het levensverhaal van Trees Stroop – De Nijs, geboren in 1931 in Kertapati (Sumatra) en een van de vertellers uit mijn boek Antara Nusa opnieuw gepubliceerd in de eenmalige glossy PINDA*. Nu zich vanavond een tweede persoon bij mij gemeld heeft die haar herkend heeft en naar haar op zoek is, besluit ik haar te bellen.Nadat ik de telefoon minutenlang heb laten overgaan, hoor ik eindelijk haar stem. “Ja, hallo!”, roept ze aan de andere kant van de lijn, “Wie is daar?”. “Ik ben het, Yvette van het boek. Stichting Zieraad
Er is sprake van een Indische winter in Den Haag. Indonesië is hot: kookboeken gaan als broodjes bapao over de toonbank, moderne restaurants zijn geopend, er is een eigen museum en een nieuw Indies Tijdschrift. AD.nl
De Stichting Japanse Ereschulden (JES) vindt het onverteerbaar dat Den Haag op het punt staat haar Eneco-aandelen te verkopen aan Mitsubishi. De Japanse multinational heeft nooit excuses gemaakt voor haar wandaden en gruwelijkheden in Nederlands-Indië tijdens de Tweede Wereldoorlog. AD.nl
Beste B,
Het zou fijn zijn als jij kans ziet, om deze groep GESNEUVELDE KNIL. militairen, waarvan het merendeel tijdens moedige gevechten met de Japanse Mariniers, die tijdens WOIIop Celebes waren geland en bij Mario TJAMBA, Ralla en Watampone, hun leven hebben verloren, een vermelding zouden kunnen krijgen – zo mogelijk met foto – in I4E.
Allen hebben EERVOL het MOBILISATIE- OORLOGSKRUIS, toegekend gekregen.
Mhgr Jacq.
• Herman Keppy bespreekt het verzet van Indische-Nederlanders, Indo’s en totoks die tijdens de Duitse inval in Nederland met verlof waren, er voor hun studie of werk verbleven of er inmiddels woonden. Hij doet dit aan de hand van zijn boek Zijn jullie kerels of lafaards? De Indische en Indonesische strijd tegen de nazi’s 1940-1945 (2019).
• Herman Spinhof vraagt aandacht voor de ontberingen van Molukse KNIL-soldaten in hun strijd tegen de Japanse bezetter, zoals beschreven in zijn boek Vertrapte illusies. Verborgen oorlogsherinneringen van Molukkers (2019).
• Louis Zweers gaat op zoek naar memorabilia of geroofde en verdwenen kunst- en cultuurobjecten tijdens de Japanse bezetting. Hij geeft daarmee een preview van zijn te verschijnen boek Waar is de buit? (werktitel).
• Anneloes Timmerije en Charles den Tex gaan in op de zoektocht van piloot Guus Hagers naar zijn vrouw Lienke die op Java was geïnterneerd. Kumpulan Bronbeek
De Littéraire Witte Prijs, van de Haagse Sociëteit de Witte, zal op 18 maart 2020 worden uitgereikt aan Alfred Birney voor het boek Niemand bleef, Dagboek van Meneer B. 2005-2011
Actrice, cabaretière en zangeres Wieteke van Dort heeft maandag in haar woonplaats Den Haag de oeuvreprijs van de Gouden Eeuw Awards ontvangen. Rijswijks Dagblad
Het boek verschijnt nu in het Nederlands: De oorlog van horen zwijgen.Wat wilt u met het vertellen van uw familiegeschiedenis bereiken?‘Mijn vader zat als kind in een Japans interneringskamp in Indonesië. Hij was geboren in een koloniaal systeem dat nu wordt afgekeurd. Mijn moeder was de dochter van een NSB’er. Historisch Nieuwsblad
De oorlogservaringen van het echtpaar Sjef en Else Eerkens-de Kock hebben volgens hun dochter, de Amerikaans-Nederlandse auteur Mieke Eerkens, meer met elkaar gemeen dan dat ze verschillen. Ze worstelt daarmee en weet dat ze controverse oproept door op een van de laatste pagina’s van de door haar geschreven familiegeschiedenis te betogen dat er allerlei soorten oorlogsslachtoffers zijn en dat wie fout was ook slachtoffer kon zijn Trouw
Vind je het lastig om het VeleHanden project ‘30 dagen op zee’ online in te vullen? Kom dan bij ons langs op 9 januari in Museum Sophiahof. Onze vrijwilligers van het Kenniscentrum helpen jou met het invoeren van de gegevens van passagierslijsten. Het Indisch Herinneringscentrum
Lineke de Paauw schreef over haar grootmoeder een verhaal. Of het wat was, vroeg ze aan mij. Ik zat rechtop in mijn stoel te lezen over Oma Batoe en haar leven. Dus ik mailde terug: 1 het is héél wat en 2 mag ik het publiceren? Dat mocht. Hier komt het verhaal geschreven door Lineke. Leve oma! Leve de kleinkinderen die herinneringen opschrijven! Indische Schrijfschool
De onschuld voorbij (paperback). Verhalen uit het Jappenkamp in Indië.
van Mirjam van Raalte
Mensen die terugkeerden uit Indië vestigden zich in Den Haag. Ook veel Indische mensen die in Nederland gingen wonen kozen voor deze stad en overleden er. Dat is te zien aan de grafstenen. Bijvoorbeeld met deze foto van de begraafplaats Nieuw Eykenduynen te Den Haag. —- In dit familiegraf van der Haar werd als eerste Susanna Maria Laurina Luytjes (1848-1930) begraven. In 1876 huwde ze te Bolsward met de handschoen Haar bruidegom apotheker Willem van der Haar uit Den Helder bleef in Djokjakarta en had Susanna’s broer luitenant Frederik gemachtigd namens hem te tekenen.Die machtiging werd bevestigd door notaris Carel Lawick van Pabst ( hier vernoemd vader van de jongens) . Susanna en Willem waren nicht en neef. Ze moeten elkaar gekend hebben, maar Willem was al 5 jaar in Indië. Schreven ze elkaar ? Willem overleed in 1890 te Djokjakarta en Susanna moet met de kinderen teruggegaan zijn naar Nederland. Susanna had een zoon Willem die in 1950 werd bijgezet in dit graf . Willem junior huwde Clara Geertruida Schreuder te Probolinggo in 1904. Hij werkte op suikerfabrieken en circa 1919 ging hij met het gezin naar Nederland, waar de kinderen opgroeiden. Dochter Miep ging met haar man van Ballegoijen de Jong naar Indië en overleefde de jappenkampen. Jongste kind Rudolf werd Ru genoemd en hockeyde op de Olympische Spelen van 1936 te Berlijn naar een bronzen medaille. Hij overleed in 1943 in het jappenkamp te Flores. Ru was een burger, werkzaam in de export van suiker en rubber maar werd gemobiliseerd en daarmee prisoner of war.
Clara Geertruida Schreuder (1886-1940) was een dochter van Bertha Barneveld Binkhuijsen (ontstaan van de naam) en Rudolph Schreuder. Rudolph had ca 15 kinderen uit 3 huwelijken, waarvan 5 als kind overleden. Rudolph ging als 15-jarige te Soerabaja werken voor het Engelse handelshuis Fraser Eaton & Co . Hij bleef 50 jaar in dienst van dit bedrijf . Vermoedelijk waren zijn ouders Carolijna Wilhelmina Cornelis en de loods te Pasoeroean Rudolph Schreuder, die in 1831 te Soerabaja huwden.
Op zondag 19 januari 2020 is er vanaf 13.30 u in SCC de Binder een Indische filmmiddag met de docu-film “Opgevangen in andijvielucht”. Er zal ook live Indische muziek zijn van B’Nice en Indische hapjes te koop. Kaarten vooraf bestellen door een mail te sturen naar kumpulanutr.heuvelrug@gmail.com. Kaarten zijn te koop voor 10 euro (incl koffie/thee en spekkoek). Kinderen t/m 10 jr gratis en van 11 t/m 15 jr 5 euro. Vanaf 16 jr kost een kaartje 10 euro. De Kaap-Stichtse Courant
Bij de overstromingen in de omgeving van de Indonesische hoofdstad Jakarta zijn al 53 mensen om het leven gekomen. Dat heeft de plaatselijke overheid meegedeeld. Meer dan 170.000 mensen hebben hun huizen als gevolg van de overstromingen moeten verlaten. HLN
In een natuurgebied bij Maninjau op het Indonesische eiland Sumatra is deze week de grootste bloem ter wereld gemeten. De Rafflesia tuan-mudae meet 111 centimeter in doorsnee. Het vorige record stond op 107 centimeter AD.nl
Zou het geen mooi gebaar zijn om het uitroepen van de Indonesische onafhankelijkheid te gedenken met de onthulling in Nederlandse steden van naamborden met Soekarnoboulevard en Soekarnopark? Het wordt van diverse kanten bepleit, zo ook door historica Anne-Lot Hoek, betrokken bij het officiële dekolonisatieonderzoek. In NRC Handelsblad (16 augustus 2019) schrijft ze het van ‘pijnlijk onbegrip’ te vinden dat dit niet allang is gebeurd.
Dora Peekema-Dibbets was mooi, sluw en verleidelijk. Terwijl haar man, een topambtenaar, de oorlog in Londen doorbracht, heulde ‘Mooie Dolly’ met de nazi’s. Haar huis werd een plek van orgies met Duitse officieren. Zij werd de minnares van Rijkscommissaris Seyss-Inquart AD.nl Zie bron van de foto.
Op de fotodeterminatiemiddag ‘Mijn opa was een…’ kunt u vragen stellen aan een expertteam over uw (familie)foto’s van het voormalige Nederlands-Indië en het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL). Defensie.nl
In Indonesië zijn de voorbije 24 uur zeker negen doden gevallen bij zware overstromingen in delen van de hoofdstad Jakarta. Er zijn ook 13.000 mensen geëvacueerd uit lager gelegen delen van de stad. Jakarta zinkt langzaam weg in zee. Zeven jaar geleden vielen er rond Nieuwjaar zelfs tientallen doden bij wateroverlast. VRT NWS
Deze speciale kerstavondaflevering is gevuld met artiesten die optreden voor de bewoners van Verpleeghuis Rumah Kita. Hier wonen ouderen die geboren zijn in Nederlands Indië of de Molukken. Omroep Gelderland
Marinemannen en KNIL’ers die dwangarbeider op scheepswerven van Mitsubishi waren, eisen genoegdoening van het concern dat Eneco gaat kopen. 44 gemeenten verkopen het.Acht gemeenten in Noord-Holland moeten besluiten of ze hun Eneco-aandelen gunnen aan Mitsubishi. Het bedrijf heeft wel aan Amerikaanse, maar niet aan Nederlandse krijgsgevangenen excuses gemaakt.,,Ik heb nooit ook maar een bloemetje van Mitsubishi gehad”, zegt de 95-jarige Henk Kleijn uit Den Helder. Hij was ruim drie jaar dwangarbeider op een scheepswerf in de Japanse plaats Nagasaki. Noordhollands Dagblad archieftopic, zijn verhaal 1 en 2 .
Dit is hoe Bo Tarenskeen het vertelt: hij studeerde internationale betrekkingen en filosofie in Berlijn, hij haalde achten, soms negens, meestal zevens – ‘maar voor Indo’s tellen zevens wel zo’n beetje als cum laude’ – en zijn ouders begonnen zich zorgen te maken. De Groene Amsterdammer
Bijgaande foto is van de oma van mijn vrouw. Wij kennen haar als Rosina maar in de documenten die wij hebben wordt gesproken over een inlandse vrouw genaamd Sikem. Zij is getrouwd geweest met Theo(dorus) de Wilde die waarschijnlijk gelegerd was in Semarang. Van hem weten we niets. Geen geboorte- of sterfdatum. Zijn naam staat in de gedeeltelijk onleesbare huwelijksakte maar dat is alles wat wij van hem weten. Weet iemand waarom Sikem Rosina werd? Heeft dat iets te maken met het huwelijk of religie? Haar man Theo is niet met haar naar Nederland gekomen (1950).
Met vriendelijke groet, Ruud Kuiken
Sgt. Vl. MLD/ KM Jan Jacob Steen, geboren op 8 Jan 1914 te Enkhuizen; LtZ II MLD, KMR René Henri Jules de Vries, geboren 5 aug 1913 te Paramaribo, Suriname, drager “ BRONZEN LEEUW”; Kpl. vliegtuigmaker MLD/ KM Cornelis Pieter de Wit, geboren 5 Jan 1917 te Zwijndrecht;
De noodlottige vlucht op 22 Jan 1942 van de Dornier X14 van de MLD, vanuit het MVK MOROKREMBANGAN te SOERABAJA naar BALIKPAPAN op OOST-BORNEO
-Inleiding Enige tijd geleden was ik via Google het eea aan het uitzoeken, toen mijn aandacht getrokken werd bij het lezen van een bericht over een vliegtuigongeluk waar de Dornier X 14 van de MLD bij was betrokken. Doordat genoemde gebeurtenis in de loop der tijd in het “ vergeetboek” was geraakt, besloot ik een nader onderzoek in te stellen, teneinde te kunnen vaststellen wat er indertijd precies was gebeurd.
-De rampvlucht op 22 Jan 1942 van de Dornier 14 van de MLD vanuit MVK “ MOROKREMBANGAN” te SOERABAJA naar BALIKPAPAN, op OOST- BORNEO.
in de ochtend van 22 Jan 1942 vertrok van het MVK MOROKREMBANGAN, met brullende motoren, de Dornier 14 X met bestemming Balikpapan. Van het Marine- Commando te Soerabaja had men de opdracht ontvangen, om met de vliegboot een evacuatievlucht te maken naar Balikpapan op Oost- Borneo. De vliegtuigbemanning bestond uit:
Sgt. Vl. MLD/ KM Jan Jacob Steen, geboren op 8 Jan 1914 te Enkhuizen;
LtZ II MLD, KMR René Henri Jules de Vries, geboren 5 aug 1913 te Paramaribo, Suriname, drager “ BRONZEN LEEUW”;
Kpl. vliegtuigmaker MLD/ KM Cornelis Pieter de Wit, geboren 15 Jan 1917 te Zwijndrecht;
Seinersmaat MLD/ KM Abraham Hensing, geboren 15 okt 1915 te Den Helder.
Als de Dornier 14 Balikpapan naderd,treft de bemanning maatregelen om met de vliegboot op de rivier Soenga Riko te landen; maar het wordt een desastreuse landing, waarbij de Dornier zodanig ernstig wordt beschadigd dat het tenslotte zinkt. Met uitzondering van Seinersmaat Abraham HENSING , blijken de drie overige bemanningsleden, de landing niet te hebben overleefd.
Begin feb 1942 landden de Japanse strijdkrachten, met grote overmacht op Oost- Borneo; al snel zien zij kans om Balikpapan te bezetten. De Japanse Commandant werd woedend,toen hij vernam, dat in opdracht van de Nederlandse Garnizoenscommandant Luitenant- Kolonel C. van van den HOOGENBAND, de meeste Olie-installaties door onze KNIL. militairen en de vernielingsploegen van de BPM, waren vernield. Als wraak besloot hij toen alle 61 Nederlandse inwoners gevangen te nemen; vervolgens werden zij allen op 20 feb 1942 vastgebonden en gedwongen om naar het strand te lopen, in de omgeving van het oude fort Kladasan. Na aldaar te zijn aangekomen werden eerst de Officier van Gezondheid van het KNIL, dr. W.C. Arps en de Inspecteur van Politie H.W. Verplak, door de Japanse Mariniers onthoofd; vervolgens werden de overige gevangenen tot borsthoogte de zee in gedreven om daarna – wat later bekend zou worden als de “massa- executies” van Balikpapan” – één voor één doodgeschoten. Ook Seinersmaat MLD, Abraham HENSING onderging hetzelfde tragische lot; zijn lichaam werd nooit meer teruggevonden. Hij kreeg toen, zoals dat werd vermeld, een “ zeemansgraf”! De lichamen van de overige slachtoffers dreven in eerste aanleg richting de zee, maar later op de avond werden hun lichamen door de zeestroming, weer naar het strand teruggevoerd; door de bevolking werden hun lichamen toen naar geheime plaatsen gebracht, alwaar zij door hen werden begraven. Bij deze vreselijke gebeurtenissen was de lokale bevolking gedwongen geweest, om de executies bij te wonen.
N.B. -Kortgeleden gelukte het ons in contact te komen met een nicht van Abraham. Zij bleek van haar Oom Abraham een doos te hebben geërfd, met daarin zijn onderscheidingstekens en een foto van haar Oom. Mede dankzij deze gegevens is het tenslotte gelukt om Abraham HENSING uit het “ vergeetboek” te halen, zodat onze huidige generaties kennis kunnen nemen van de trieste gebeurtenissen rond o.a. Seinersmaat MLD/KM ABRAHAM HENSING! -Helaas is het nog niet gelukt om in contact te komen met de nabestaanden van de andere overleden bemanningsleden van de Dornier 14, maar mogelijk dat lezers van dit artikel mij daarbij kunnen helpen.
De afgelopen jaren zijn er veel Utrechtse musea verdwenen. Zo sloot in 2010 het Nederlands Waterleidingmuseum, in 2013 het Geldmuseum, in 2017 het Aboriginal Art Museum en vorig jaar ging Museum Oud-Amelisweerd dicht. Ook het Museum Maluku, in 1990 geopend als Moluks Historisch Museum, moest in 2012 de deuren sluiten. Recent is het deels herrezen in Den Haag. De Utrechtse Internet Courant
De leefomstandigheden in Nederlands-Indië tijdens de Tweede Wereldoorlog waren onvergelijkbaar met die in Nederland. In de kolonie waren alle blanke Europeanen geïnterneerd in Japanse burgerkampen. Dit gold niet voor de meeste Indische Nederlanders, een groep die van gemengd Europees-Aziatische afkomst was. Van hen werd een klein gedeelte in kampen geïnterneerd, maar het grootste deel bleef daarbuiten. Zij zijn de geschiedenis ingegaan als ‘buitenkampers’.Vrouw buigt voor Japanse soldaat. Na de oorlog (1946) getekend door F. Korver. (Bron: Collectie Museon) 75 jaar vrij
Wat me raakte was de specifieke woord combinatie ‘Indisch-Moluks’. Het was de bevestiging van hoe ik mezelf identificeer. Met een Indische vader, een Molukse moeder, maar verder een Hollandse opvoeding was ik de laatste jaren een zoektocht tussen deze drie hoekjes gestart, waarvan ik wel voelde dat ik niet per se in één hoekje geplaatst wilde worden. Maar wie en wat was ik dan wel? Waarom noem ik mezelf Indisch-Moluks en niet Indisch? Dat ging toch niet echt lekker samen vanuit de historie gezien? Stichting Zieraad
Francisca zou later bekend worden onder haar schuilnaam Annie Foore, als schrijfster van zogeheten Indische romans. Ze schreef als meisje al verhalen en vertellingen. de Tielenaar
De tentoonstelling stelt dat bezoekers ‘anders’ zullen gaan kijken naar koloniale fotografie en daarmee een ‘realistisch beeld van de koloniale periode tussen 1840 en 1949’[1] zullen krijgen. Veel dagbladen waren lovend. Het AD sprak van confronterende beelden[2], het NRC over ‘gruwelijke foto’s’[3] en Het Parool tekende uit de mond van Hoffman zelfs op dat ‘de gewone Indonesiër zal schrikken’ van wat er op de tentoonstelling te zien is.[4] Het zijn allemaal stevige claims. carolinedrieenhuizen.wordpress.com
60 jaar geleden vertrok dit Indische gezin met de Sibajak vanuit de Gordel van Smaragd, hun geliefde Indië.
Op deze dag, 60 jaar later denken we terug aan dat gebeuren.
De tekst van het lied is een passage uit de familiebiografie gezongen door de jongste zoon uit het gezin Franklin.
Een ode aan onze ouders die een moeilijke beslissing namen hun geliefde Indië te verlaten. Wat ze ervoor terugkregen was alles behalve hetgeen hen was voorgespiegeld.
60 jaar na het vertrek uit de Gordel van Smaragd, het geliefde Indië van de fam. Houps.
On the 27th December 1949, in the Paleis op de Dam, Amsterdam, the Netherlands transfer their biggest colony, the Dutch East Indies, to Indonesia excluding Dutch New Guinea, Other plans have been made by the Dutch for their biggest island of the colony for a new destination. The Report of the Commissie Werner about the future of the Dutch-Indo Njai people was one of the main issues. Others are: the right of Selfdetermination of the Papua people. To offer the United States a Naval Base. Saving the missionary mission works of Catholic and Protestant organizations in New Guinea.
The ongoing conflict of twelve years results the end of an Colonial Era of the Netherlands in the East.
Some moments of the remarkable history
– 1952 Report Commissie Werner (KVP)
– 1958‘Zwarte Sinterklaas’day.A forced leave of the Dutch out of Indonesia
– 1960.The 7 months showdown trip of the Karel Doorman aircraftcarrier
and 2 destroyers to New Guinea via Cape Town SA, Freemantle AUS.
to embark 12 jetfighters in Biak. Japan refused the courtesy visit of the
Battlegroup 5 to Yokohama not to offend Indonesia.
– 1962 Invasion of Indonesian forces and a Seabattle at Vlakke Hoek.
– 1962 Transfer of Dutch New Guinea to Indonesia by the UN
The end of an Era and the Exodus of a Dutch-Indo/Moluccan Njai people
to a new unknown fatherland leaving some hundreds compatriots behind
without the compulsory national-docoments.
Na de Tweede Oorlog veranderde er veel in Nederlands-Indië. In 1949 werd het land onafhankelijk, waardoor veel inwoners met wat meer Nederlandse roots ervoor kozen om te vertrekken. Veelal per boot, sommigen per vliegtuig, naar Nederland. Zo ook Leida Lolang (87).Zij vertrok voor een baan als verpleegster in Amsterdam. Daardoor had ze het geluk dat ze per vliegtuig naar Nederland kon. De boottocht die anderen maakten, duurde namelijk drie tot vier weken.De 98-jarige Erna Smith ging met de boot, al vond ze dat niet heel erg. In het programma Van Gelders Grijs praat Jochem van Gelder met de twee dames. Omroep Gelderland
27 december 1949 Paleis op de Dam te Amsterdam. Ondertekening van de acte van souvereiniteitsoverdracht- zo genoemd in de Nederlandse naamgeving. Maar in Indonesië stelt men dat de souvereiniteit per 17 augustus 1945 al bij Indonesië lag. Van r. naar l.: minister-president Drees, koningin Juliana, premier Hatta en Sultan Hamid II ook bekend als Max Alkadrie.
Dit verdrag werd voorbereid door de Ronde Tafel Conferentie, eerder in 1949 gehouden. De Nederlandse politiek en rechters stelden altijd dat in deze conferentie is afgesproken dat Indonesië de backpayschulden zou overnemen. Griselda Molemans meldde laatst een balans gezien te hebben die gebruikt zou zijn voor de RTC en het verdrag van 27 dec 1949 en dat de backpay als schuld van het Indisch Gouvernement daar niet op stond. Ook Herman Bussemaker en Hans Meijer betwijfelen de overname. Herman Bussemaker , citeerde op pagina 45 van het Indisch Verdriet, uit het boek Indische Rekening van Hans Mejer , pag 118-120.
De Capelse Stichting Tileng zoekt donaties voor de door hun opgezette buffelbank. Met het opgehaalde geld worden buffels (koeien) in Indonesië gekocht. Een koe kost omgerekend gemiddeld 1.300 euro. Met deze actie hoopt Stichting Tileng genoeg geld bij elkaar te krijgen voor aanschaf van een nieuwe koe. Stichting Tileng
U kunt de stichting steunen door een bedrag over te maken op rekening NL57 RABO 0123 7989 65 ten name van: Stichting Tileng. zie verder
Het liefst praat ik met de bewoners over hun tijd in Nederlands-Indië. Mijn moeder schetste altijd een tempo doeloe-portret: felgroene rijstvelden, eeuwig bloeiende bloemen, de hoogste concentratie lieve mensen per vierkante meter.Koloniale maatschappij. Maar in gesprekken met haar huisgenoten komt het andere Indië naar voren en duikt de koloniale maatschappij met haar onderscheid naar kleur op. Hun verhalen verklaren waarom Indische Nederlanders doorgaans minder zelfverzekerd zijn dan ‘gewone’ Nederlanders en hoe het komt dat ze opvallend bescheiden, autoriteitsgevoelig en risicomijdend zijn. Door hun verhalen begrijp ik inmiddels ook beter waarom ik ben zoals ik ben. Waardevolle kennis, die ik zonder hun hulp waarschijnlijk niet had gehad. Deze Indische ‘ooms’ en ‘tantes’ hebben mijn leven verrijkt en weten me steeds weer te raken met hun veerkracht, humor en zachtheid Patricia Jacob in de Westkrant
1961: Mooiste Kerstcadeau. Augustus 1961, monsterde ik voor de vierde en tevens laatste keer af van het m.s. Aludra. Mijn jaar als stuurmansleerling zat er op. Ik had mij in Amsterdam in laten schrijven voor de opleiding derde stuurman grote handelsvaart. Plaats van handeling: Hogere Zeevaartschool, Foeliedwarsstraat. De tijd van het grotere werk en de vooruitgang leek aangebroken. Niets was echter minder waar. Terwijl de mij toebedachte studietijd als los zand door mijn vingers gleed, verliep mijn studie steeds rommeliger. Ik ging fluitend, dat wel, zeg maar gerust flierefluitend, door het leven en van studeren kwam niet veel. In december bereikten mijn studieactiviteiten een absoluut dieptepunt. Ik stond op het punt het bijltje er bij neer te gooien. De ommekeer kwam toen ik op tweede kerstdag, op de verjaardag van een goede vriend, een lief, mooi en vrolijk Indisch meisje ontmoette. Marty, geboren in Magelang in het voormalig Nederlands Indië, voor werk vanuit Leeuwarden naar Baarn gekomen: eerste kapster bij Kapsalon Kwakernaat op de Sparrenlaan. Het was liefde op het eerste gezicht. De liefde was en is nog steeds wederkerig. De zon ging weer schijnen in winters Baarn. Ed Vermeulen op Groenegraf.nl
Mail 1
Zoek foto’s en/of informatie over de voormalige zendingspost op Poso, Celebes/Sulawesi. Mijn ouders zouden daar in 1942 naar toe gaan maar door oorlogsdreiging ging dat niet door.
Hopelijk kan iemand mij helpen. Heeft veel waarde voor mij. Ben van 1943.
Hans van Ekelenburg
Mail 2
Vertaalprogramma Maleis–>Nederlands.
Ik ben doende met een inventaris van (oude) Indische kookboeken, waaronder ook exemplaren in het Maleis zoals b.v. Kokkie Bitja. Wie heeft er een programma dat meerdere pagina’s tegelijk kan vertalen van (oud) Maleis naar het Nederlands en/of kan ons hiermee helpen?
Met vriendelijke groet, Jan van Aken
Mensen die terugkeerden uit Indië vestigden zich in Den Haag. Ook veel Indische mensen die in Nederland gingen wonen kozen voor deze stad en overleden er. Dat is te zien aan de grafstenen. Bijvoorbeeld met deze foto van de begraafplaats Nieuw Eykenduynen te Den Haag.
Johan Charles Baudoin, geboren 1861 te Batavia, overleed 1938 in Den Haag. Zijn ouders warenElizabeth Hartogen officier der infanterie Franciscus Baudoin. De grootvader van Johan Charles was de fransman Leonard Baudoin, die in 1784 als militair te Java arriveerde en opklom tot kapitein en resident van Buru. Met zijn echtgenote Francisca Angelia Heyman werd hij stamouder van deze familie Baudoin. Johan Charles had ook een militaire loopbaan. Net als zijn twee oudere broers, waarvan een sneuvelde te Atjeh toen hij 14 jaar was. Hij werd 2e luitenant infanterie in 1882 en ging als kapitein met pensioen in juli 1897. In 1897 nog moest hij naar Den Haag gegaan zijn waar hij december 1897 scheidde van zijn eerste echtgenote sinds 1887 Wilhelmina Wolfe, dochter van Lazar Wolfe, employee landsdrukker en Wilhelmina Hettfleisch von Ehrenhelm. Johan Charles huwde daar in 1898 met Catharina Brans, geboren in Pati, dochter van Catharina Lammerding uit Soerabaja en de Amsterdammer Henricus Antonius Brans, afgestudeerd aan de zeevaartschool en te Java ontvanger in- en uitvoergelden. Later ook havenmeester te Indramajoe. Een derde huwelijk van Johan Charles was in 1915 met Louisa Schumacher uit Den Haag. Zij ondertekende in 1938 zijn rouwadvertentie.
“Mijn moeder had PTSS ,” zegt Wilma, “maar dat heette toen nog niet zo. Ze is in Indië door de Jap misbruikt en ze heeft er nooit over gesproken. Haar moeder, mijn oma dus, wist het. Mijn vader wist het. Maar ik niet.Pas later ben ik gaan begrijpen dat ze daarom geen vrouw wilde zijn. Dat ze moeite had met de vrouwelijkheid van mij, haar dochter. En waarom mijn vader juist voor mij, als zijn enige dochter, zo streng was.” Indische Schrijfschool
Amateur-geschiedkundige Donald Tick zoekt al jaren naar het hoofd van een Indonesische vrijheidsstrijder. Hij stuurt journalisten Mathijs de Groot en Nienke Zoetbrood op een onmogelijke missie door ons koloniaal verleden en hedendaagse bureaucratie.
Het verloren hoofd is een zevendelige podcast van Nieuw Geluid, KRO-NCRV en NPO Radio 1. De podcast is tot stand gekomen met steun van het NPO-fonds.
Het familierecept van deze week is van Yvonne Last-Van den Eeckhout. Zij schrijft een mooie herinnering uit het gemengde Hollands/Indische gezin waarin de opgroeide Telegraaf.nl
Ik spreek Banning thuis over herstelbetalingen en eerherstel, onderwerpen die telkens weer opgerakeld worden, en die de komende weken misschien voor de zoveelste keer weer bij de Nederlandse regering op tafel worden gelegd.
(…)
Bannings vader kreeg compensatie: ‘Mijn eigen vader, die heeft dat geld wel geaccepteerd. 7.500 gulden als ik het goed heb. Hij deed daar zelf nogal schamper over. De enorme tijd die er overheen was gegaan, en dan dat luttele bedrag…’ zegt Banning.
De homo erectus heeft veel langer op de aarde rondgelopen dan voorheen werd gedacht, concluderen onderzoekers in het wetenschappelijke tijdschrift Nature. De uitgestorven mensensoort zou zo’n 100.000 jaar geleden nog op het Indonesische eiland Java hebben geleefd. NU.nl
Selamat Makan is een verzameling Indische recepten, eerst op papier en later op het internet. Wouter Rademakers verzamelde alles, uitgeverij Edicola las hier over het bestaan van die verzameling en gaf het uit. Nu ligt er een mooie schone versie van recepten zoals die met name bij de marine maar bij ook bij alle andere ’Indische mensen’ werd gekoesterd.Eenrecept eruit, gewoon boek open laten vallen en het eerste waar mijn oog op viel: Telegraaf.nl
Het Indisch eetcafé Nusa van het echtpaar Wayan Rusmini (37) en Joost van Vliet (51), gaat met ingang van 3 januari 2020 officieel open. Maar de komende weken gaan ze op een aantal dagen al proefdraaien. Gouds Dagblad
De Pasar Malam in de Bush viert in 2019 haar 10-jarige jubileum in Koninklijke Burgers’ Zoo. In de kerstvakantie genieten bezoekers op 21 t/m 23, 27 t/m 30 december 2019 en 2 t/m 5 januari 2020 niet alleen van tientallen stands met exotische producten en authentieke Indonesische gerechten, maar ook van live entertainment van zang- en dansgroepen uit de Indische archipel. Daarnaast kunnen gasten van 16.00 tot 20.00 uur een kijkje nemen achter de schermen van de Ocean en in de stallen van de giraffen, zebra’s, gnoes en waterbokken. Het is tevens de laatste editie van de Indische nachtmarkt in deze vorm, omdat het Arnhemse dierenpark vanaf het najaar van 2020 het Bush Restaurant ingrijpend gaat renoveren. houvanarnhem.nl
19De toneelbewerking van De tolk van Java, autobiografische bestseller van Libris Literatuurprijswinnaar Alfred Birney, was donderdag 12 december te zien in Schouwburg Amstelveen. Wie dacht ondergedompeld te worden in Tempo Doeloe nostalgie kwam bedrogen uit. Sober, rauw en verbluffend werden een gewelddadig en onderbelicht deel van de Nederlands-Indische geschiedenis en de doorwerking van trauma’s binnen een Nederlands-Indisch gezin opgevoerd.Terwijl vader Arto (Martijn Apituley) kil en dreigend op het achtertoneel zit komt zoon Alan (Benja Bruijning) op met enorme stapel papier, zijn vaders manuscript. Wat bezielt mij? Waar komen mijn angsten vandaan? Door het levensverhaal van zijn Indische vader te reconstrueren hoopt hij antwoorden te vinden. RTVA
Peggy Stein, voorzitter van Indisch Platform 2.0, en onderzoeksjournalist Griselda Molemans praten over de salariskwestie van Oud-KNIL-militairen en ambtenaren. Ze wachten al 74 jaar op salaris. Vandaag wordt in de Tweede Kamer misschien gestemd over een motie voor een onafhankelijke ‘commissie van wijzen’. Die commissie moet een finaal oordeel vellen.
Luister : Radio EenVandaag – NPO Radio 1
In Indonesië zijn er naar schatting 50.000 kerken en die worden met Kerstmis beschermd door moslimjongeren.Indonesië is niet alleen het land met de grootste moslimbevolking ter wereld, maar decennialang stond het ook model voor het vreedzaam samenleven. Het voorbije decennium bleef ook Indonesië niet gespaard van geweld, zoals de aanval van november tegen een politiecommissariaat in Medan of de moordpoging van een met een mes gewapende man tegen minister Wiranto. In mei 2018 was er nog een aanval tegen de Mariakerk in de stad Surabaya, de tweede grootste stad van het land. Kerknet
The Indo Project (TIP) held its 8th Indo Pride Kumpulan in Lake Mary, Florida (near Orlando) on November 2, 2019. It was a huge success with people coming from as far as Tennessee and Illinois. The film Sounds of Origin was shown followed by a buffet of delectable Indische dishes followed up with Dutch boterkoek and poffertjes as dessert!
Op zondag 8 december en zondag 15 december zendt het VPRO-radioprogramma OVT een tweedelige documentaire uit waarin drie 90-plussers vertellen over hun jeugd in Nederlands-Indië en hun veelbewogen leven daarna. Maurits Baal (96),Felix Bakker (94) en Bol Kerrebijn (92)
De moorden te Koeningan, West-Java.Te Koeningan werden in oktober 1945 23 Europeanen gearresteerd en vermoord door extremisten, waarbij de politie medeplichtig was. De moord geschiedde in twee groepen: de eerste eenheid van 12 personen werd op de pasar tentoongesteld waarbij door de Masjoemi-aanhangers tot geweld werd aangezet. ’s Middags werd bekend gemaakt dat de Europeanen ’s avonds om negen uur naar de gevangenis zouden worden overgebracht.Toen deze mensen op het afgesproken tijdstip een voor een uit het politiebureau werden gehaald viel de verzamelde meute hen direct aan. Slechts enkele overlevenden bereikten de gevangenis, waar zij samen met de lijken werden opgesloten. De volgende dag haalde de politie de tweede groep van elf personen uit de gevangenis en het dan nog beter bewapende volk startte direct een lynchpartij. OGS
*****
In 1886 werd door de broers Bastiaan en Franz Herman Veth samen met hun vader Jan Veth de firma “Gebroeders Veth” opgericht. Jan Veth was zeilmaker en reder, de broers richtten zich op toenmalig Nederlands-Indië. Ze handelden in koffie, scheepvaart- en gereedschapsmachines, papierzakken en cement. Op Sumatra exploiteerden zij een cementfabriek. Stadsarchief Amsterdam
Mail: In de papieren van mijn overleden grootvader Fernand Gouyn geboren in 1883 in Batavia vond ik de bijgevoegde foto’s. Het zou kunnen dat het hier gaat om een halfbroer van mijn grootvader, genaamd Raoul Gouyn en zijn vrouw Wilhelmine Pieters (tante Mien. De foto’s dateren van ongeveer 1935. Kent iemand deze personen ?
Rechts: In de nalatenschap van mijn grootouders Gouyn vond ik de bijgevoegde foto waarop op de achterzijde staat geschreven « M.H. van Stralendorff ». Ik vond op internet de data van ene Maurits van Stralendorff (geboren 1890 overleden 1920) die een tijdgenoot was van mijn grootvader Fernand Gouyn.
Archeologen hebben de tot dusver oudste figuratieve grotschildering ter wereld ontdekt. In een grot op het Indonesische eiland Sulawesi vonden ze een afbeelding van 44 duizend jaar oud. Het zou gaan om een jachttafereel: dieren worden belaagd door figuren met speren of touwen. De Volkskrant
Den Haag Nieuw Eykenduynen mei 1955: Het graf van Marie Damwijk. In 1960 wordt haar man Charles Stok bijgelegd. In 1980 is het graf geruimd. Marie Damwijk was geboren in 1891 te Kediri en ze overleed te Den Haag in 1955. Zie de foto links en dit eerdere topic. In 1911 huwde Marie met orixauto-verkoper Friedrich Wilhelm Robert van Oertel en de scheiding was in 1917
Marie was dochter van Cornelis Hendrikus Damwijk en Louise Wijnands, dochter van Anthony W. en de Javaanse Miena. Cornelis was klerk ter griffie van de Raad van Justitie te Soerabaja, buitengewoon substituut Griffier, deurwaarder, klerk bij de Landraad. De stamouders Damwijk zijn een onbekende vrouw te Java en Claes Gerritsz Damwijk uit Boskoop. Hij arriveert in 1727 te Batavia en overlijdt daar in 1747 als meester scheepstimmerman ( zie dit fragment ) Marie Damwijk hertrouwde in 1930 met de werknemer in de suikerindustrie Charles Stok, zoon van de Javaanse vrouw Maitem en Charles Stok. kleinzoon van luitenant Rudolph Stok uit Maastricht. Ook diens broer Johan ging naar Indië als luitenant en had er nazaten.
En dit graf te Oudeikenduinen, Den Haag uit een andere damwijktak.
Victor Henri Damwijk (1883-1965) was klerk binnenlands bestuur en werkte bij de belastingdienst te Indië. Hij had te Java enige bekendheid als bokser. Zoon van PTT-commies Hendrik Damwijk en Maria Meeng. (stamvader Johan Michiel Meeng was soldaat uit Duitsland, gearriveerd te Java in 1769). Gehuwd in 1916 met Ida Stook, dochter van Tjong A Nio en Dirk Stook, opgeleid in het Korps Pupillen, waarna hij overging naar het Oost-Indisch Leger die hem ontsloeg in 1880 wegens een verwonding.
Dirk ging werken in de tinindustrie te Billiton en later werd hij landbouwondernemer
Dirks ouders waren de stamouders Saliah en IJsbrand Stook, vermoedelijk militair uit Nederland.
Een broer van Ida huwde haar schoonzus Wies Damwijk.
Ida was na haar schooltijd 8 jaar telefoniste tot haar huwelijk in 1916.
Victor en Ida kregen 4 kinderen en twee dochters liggen ook in dit graf.
Paula (1917-1989) huwde met Paul Veerman.
Jongste dochter Maggy (1928-2013) huwde Jules Koops en Jim Loke.
Overcoming years of conflicting emotions, a 71-year-old Dutchman this year made his first visit to Japan, seeking to retrace the footsteps of his father who spent his youth in Yokohama and was later interned by the Japanese as a prisoner of war during World War II The Mainichi
Op dinsdag 10 december vierde mevrouw S. Gunthardt-Ardjo haar 100ste verjaardag. Burgemeester Peter Snijders kwam haar persoonlijk feliciteren in haar woning in de voormalige Jozefkerk in Assendorp. RTV Focus Zwolle
10-dec-19 Den Helder 15-dec-19 Indisch eten in Vathorst, Amersfoort 19-dec-19 Indisch eten en bijpraten Den Haag 22-dec-19 Indisch eten aan de Zaan Oostzaan 6-jan-20 Indisch eten in Friesland Leeuwarden
In juli 1943 overleed Jan de Hoog (36) in een Japans gevangenkamp op de grens van Birma en Thailand. Donderdagmiddag werd de Brigadier der Artillerie in Hengelo postuum onderscheiden met het Mobilisatie-Oorlogskruis, een medaille voor eerherstel. tubantia.nl
Bibi Breijman heeft de oude sieraden van haar overleden oma laten namaken. Deze zijn na haar dood namelijk versmolten…Op Instagram deelt Bibi een emotioneel bericht over de herinneringen aan haar Indische omaatje. “Lieve oma, herinneringen zijn er om door te geven. Toen ik een klein meisje was vertelde je me graag jouw verhalen. Geen sprookjes of verhaaltjes die oma’s vertellen voor het slapen gaan. Verhalen die ik als 4 jarige nog niet helemaal begreep, maar me woord voor woord vastgrepen. Jouw lage stem en Indische tongval maakte de verhalen nog indringender.” begint ze haar post op social media. shownieuws.nl
Door de handel van de VOC en latere kolonisatie in de Indische archipel, trokken gaandeweg steeds meer Nederlanders naar de Oost. Europese huishoudens hadden er vaak bedienden zoals een baboe en een kokkie. Zo kwamen zij in aanraking met de locale keuken. Immaterieel Erfgoed
Dit is niet persé een Indisch recept maar er wel door geïnspireerd. Wrijf de kip in met pittige kerrie. Beetje zout, beetje peper. Bakken in roomboter tot de stukken goed bruin zijn. Ik gebruikte kippendijstukken zonder bot, dus met een prikker erdoor zodat het wat compacter bleef. Telegraaf.nl
Het Moluks muzikale duo, tevens broer en zus, Elly Usmany-Unitli (49) en Patrick Unitli (46) uit Hoogeveen zijn het cd-project ‘A Song 4 Maluku’ (een lied voor de Molukken) gestart. Hier nemen 50 Molukse muzikanten uit heel het land aan deel. De opbrengst van de cd komt ten goede aan de hulpverlening op de Molukken. DVHN.nl
Kunst en voorwerpen uit de koloniale tijd zijn niet per definitie roofkunst. Pieter ter Keurs, hoogleraar Musea, Collecties en Samenleving, pleit voor meer nuance in het debat over kunst en verzamelobjecten uit een beladen verleden. Oratie op 2 december. Universiteit Leiden
De aanval op Pearl Harbor was een verrassingsaanval door de Japanse Keizerlijke Marine onder leiding van admiraal Isoroku Yamamoto op de Amerikaanse marinebasis Pearl Harbor in Hawaï, op zondagochtend 7 december 1941. De aanval was bedoeld om het grootste deel van de vloot van de Verenigde Staten te vernietigen, zodat Japan vrij spel zou hebben in de Pacifische Oceaan. Wikipedia
Op zondag 8 december en zondag 15 december zendt het VPRO-radioprogramma OVT een tweedelige documentaire uit waarin drie 90-plussers vertellen over hun jeugd in Nederlands-Indië en hun veelbewogen leven daarna. Maurits Baal (96),Felix Bakker (94) en Bol Kerrebijn (92)
Vijftigduizend mensen juichen de Nederlands-Molukse popgroep Massada toe na hun optreden op Pinkpop in 1979, 40 jaar geleden. Voor Molukkers in ons land een emotioneel moment, het geeft ze een trots gevoel. De gewapende acties voor een vrije Republiek der Zuid-Molukken, met o.a. twee treinkapingen, zijn dan achter de rug. In Andere Tijden onthult Massada-zanger Johnny Manuhutu dat hij een benefietconcert heeft georganiseerd voor de kapers in de gevangenissen. Voor de muzikanten van Massada zijn het ‘onze jongens’, maar door de grimmige sfeer in het land kan de band niet overal optreden. De roadies worden te pas en te onpas aangehouden en wanneer de groep arriveert voor een concert, blijkt dat er geen Molukse fans naar binnen mogen. En dan is er ook nog die megahit Sajang é.
Compensatie, erkenning, excuses
Jurist Henk Harcksen, lid van dit platform, schrijft in zijn vorige week verschenen boek Blauwe brieven, Indische ontrechting dat de Indische Kwestie om veel meer gaat dan de zogeheten backpay-kwestie, de uitbetaling van achterstallige salarissen. Het gaat volgens Harcksen de meeste betrokkenen vooral ook om rechtsherstel: dat betekent ook compensatie van oorlogsschade, erkenning van gemaakte fouten en excuses van de Nederlandse staat.De Nederlandse kabinetten wimpelden destijds die aanspraken af en verwezen door naar het land Indonesië, dat immers in de plaats was gekomen van Nederlands-Indië. „ NRC
Op zondag 8 december en zondag 15 december zendt het VPRO-radioprogramma OVT een tweedelige documentaire uit waarin drie 90-plussers vertellen over hun jeugd in Nederlands-Indië en hun veelbewogen leven daarna. Maurits Baal (96),Felix Bakker (94) en Bol Kerrebijn (92) hadden een Nederlandse vader en een inheemse moeder. Alle drie kwamen ze op jonge leeftijd terecht in een weeshuis: de Soekaboemische Opvoedings Gestichten op West-Java, waar ze een degelijke, Hollandse opvoeding kregen. Vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in Nederlands-Indië verlieten ze Soekaboemi. Maurits ging bij het KNIL, Felix bij het Korps Mariniers en Bol terug naar zijn familie. Maurits en Felix werden al snel krijgsgevangen gemaakt. Maurits kwam via kampen in Flores en Singapore in Vietnam terecht. Felix verrichtte dwangarbeid aan de beruchte Birma-Siam Spoorweg in Thailand. Bol hield zichzelf en zijn familie als buitenkamper in leven door o.a. de jacht op wilde zwijnen. Na de oorlog ging hij alsnog bij het KNIL. Uiteindelijk kwamen ze alle drie in Nederland terecht waar ze elkaar tientallen jaren later weer ontmoetten.
Uitzenddata documentaire: 8 en 15 december NPO Radio 1, circa 11.25 uur De uitzendingen zijn ook als podcast te beluisteren. Samenstelling: Gerard Leenders Montage: Alfred Koster
À la Recherche de la Pension Perdue auteur: F. Geuther
Na aankomst van de Johan van Oldenbarnevelt in de haven van Amsterdam en de ontscheping van passagiers en lading werden mijn ouders en ik overgebracht naar een contractpension in Bennebroek. Een door de overheid gecontracteerd pension voor tijdelijke opvang.
Van die korte reis herinner ik mij niets en ik heb verzuimd te vragen aan mijn ouders hoe dat ging. 29 november 1954, het zal vochtig koud zijn geweest. Bruine mensjes in trainingspakken met winterjassen, wollen sjaals om het hoofd, klappertandend in de bus door het kale landschap op weg naar hun eerste onderkomen in het moederland. Grote bruine ogen die met verbazing keken naar het lege land, zonder bergen, zonder groen, zonder bloemen, zonder dieren, hooguit een paar schapen. Repatrianten werden we genoemd – letterlijk terugkerende landgenoten – een mooie positieve maar niet helemaal correcte benaming, want we kwamen voor het eerst! Maar we spraken de taal, weliswaar met een accentje, en we hadden een Nederlands paspoort.
Het pension in Bennebroek was een grote oude villa met de naam HUIZE “Marjo”. Er werden meerdere repatriantenfamilies in ondergebracht. Wij kregen één kamer, met wastafel. Dat was geen bezwaar, in Djakarta woonden we ook in één kamer. Het was tijdelijk, want snel werk zoeken en dan een eigen woning zoeken, dat was waar iedereen zich mee bezig hield.
Bennebroek, december 1954
Beneden was een grote kamer ingericht als woonkamer met lage stoelen en salontafel maar voorzien van een bar als in een café. Een enkele keer mocht ik mee naar de woonkamer en dan kreeg ik van mijn vader een flesje Nutricia chocomel, een ware traktatie en vaak mocht ik een schoteltje pinda’s halen uit de pinda-automaat. Zo’n glazen bol met onderin een grote draaiknop die na het inwerpen van een munt via een klep-opening een handvol pinda’s stortte op een schoteltje. Voor een vijfjarige was dat een wonderlijk gebeuren met smakelijke uitkomst. De vraag om een tweede munt kwam altijd snel. De winter was een machtige belevenis. De kou, het witte landschap, de mensen in dikke jassen. Voor het eerst zagen we sneeuw en bevroren water. Sneeuwballen gooien. Schaatsers! Mijn vader had me een liedje geleerd dat toen populair was maar hij had de tekst wat ludieker gemaakt. Ik zong het vol verve in de woonkamer en kreeg veel bijval van de aanwezigen. Gelukkig wist ik niet wat “troelala” betekende bij het zingen van “Oh mijn papa, jij houdt zoveel van troelala…”. Onschuldig vermaak.
Werk zoeken had prioriteit maar er was ook ontspanning. De Linnaeushof werd geopend in april 1956, een fraaie tuin waarin de eerste “vakantie” foto’s werden geschoten. Het was een prachtig jaar in de bollenstreek, het eerste jaar van ons nieuwe leven.
Mijn moeder Lucie in de Linnaeushof met Huize Marjo op de achtergrond, Bennebroek 1956.
De bescheiden zwart-wit foto’s in het familiealbum herinneren aan dat eerste jaar in Nederland. De foto waarop het pension met naam te zien is bracht me op het idee om op zoek te gaan naar Huize Marjo. Waar was het in Bennebroek en zou het nog bestaan? Op de foto van de Linnaeushof is in de achtergrond een wit gebouw te zien dat lijkt op “HUIZE Marjo”. Na inscannen op hoge resolutie kon ik het kleine beeld sterk uitvergroten en zag tot mijn verrassing het woord “HOTEL” op de zijkant van het gebouw. De voorkant met een dakkapel recht boven de hoofdingang maakte duidelijk dat dit “Huize Marjo” moest zijn. Het pension lag tegenover de Linnaeushof!
Hotel Huize Marjo, Bennebroek 1956.
In het document “Heerlijkheden nr 118, 2003” van de Vereniging Oud Heemstede-Bennebroek vond ik een passage over Huize Duinlaan:
“In de tijd dat er (jarenlang) gediscussieerd werd over de noodzakelijke bouw van een nieuw raadhuis had Huize Duinlaan een nogal variërende bewoning. Na de tweede wereldoorlog was het een tijdlang opvanghuis voor uit Indonesië gerepatrieerde gezinnen. Daarna was er in het steeds meer in verval rakende huis een knopenfabriekje gevestigd en vonden er andere min of meer industriële activiteiten plaats. Het gebouw werd toen wel Huize Marjo genoemd. Alle glorie uit vroeger eeuwen was toen wel verdwenen. Tenslotte is het in 1960 afgebroken. Het terrein was toen beschikbaar voor de bouw van het nieuwe gemeentehuis.”
In een militair document van mijn vader vond ik het adres. Huize Marjo lag aan de Bennebroekerlaan nummer 5 op de hoek met de Duinlaan. Het bestaat niet meer. Op die hoek stond een modern pand, in 1972 gebouwd als gemeentehuis dat enkele jaren geleden heeft plaatsgemaakt voor woningen.
Muziekjournalist Leo Blokhuis verbindt in zijn roman Blauwe Zomer twee werelden: zijn eigen gereformeerde milieu en het milieu van…, ja, van wie? Van Indische Nederlanders of specifiek van de Crazy Rockers? Indorock-kenner Ralph Boekholt las de roman en is niet heel enthousiast. Indisch Anders
28 november jl zijn er moties ingediend over de backpay Deze worden 3 december na 15.00 behandeld. Vermoedelijk worden de meesten afgewezen. En zeker door de regeringspartijen. Vooral de motie van een onderzoek naar hoe de politiek de Indische kwestie door de jaren in de doofpot drukte of afkocht. Ook motie van levende weduwen recht te geven op de 25.000 euro backpay-afkoopsom zal mogelijk worden verworpen. Volg de stemmingen en lees de moties 20454-151 t/m 20454158
November 2019 Geplaatst 01 nov 2019:
Een pagina over het verwaarloosde kerkhof van Ternate. Nu desolaat en soms dienend als stortplaats van het vuil.
Geplaatst 03 nov 2019:
Een pagina over de Eur.lagere school de Heuvelschool te Semarang (zo genoemd omdat het terrein heuvelachtig was) met foto’s uit de Moesson en een heel klein beetje nadruk op een leerlinge Ellen Kwant en haar familie.
Geplaatst 05 nov 2019:
Een pagina Monument Tangkoeban Perahu te Lembang, opgericht ter ere aan een drietal jongens/schoolgenoten HBS Bandoeng/vrienden Hendrik Pieter Maasdam (18 jaar) en de twee broers Jan Dirk van Deelen (18 jaar) en Antonie Hendrik van Deelen (16 jaar), die hun leven verloren door gifgassen in de Kawah Ratoe. Een en ander voorzien van foto’s en enkele achtergrond details. Vader Maasdam verloor al vroeg zijn echtgenote en zijn enige zoon en stierf zelf in Ambarawa kamp 8 in januari 1945 op 73-jarige leeftijd.
Geplaatst 08 nov 2019:
Een pagina over het Warenhuis De Vries te Bandung en als extraatje iets over Toko de Vries te Bodjong/Gendingan. Met achtergrond details en wat foto’s en feiten. Te zien en te lezen op Oom de Vries en neef de Vries. Lees verder voor meer updates
Het Comité, Project Nagasaki 2020, heeft als doel om tijdens de 75e herdenking op 9 augustus 2020 van de Atoombom op Nagasaki een monument te verwezenlijken voor de slachtoffers en nabestaande van krijgsgevangenkamp Fukuoka 14 in Nagasaki. Rob Schouten, voorzitter Project Nagasaki 2020, rolida@telfort.nl.
Doneren kan ook zo: stichting monument Nagasaki, NL89 INGB 0009 5840 55
Mensen die terugkeerden uit Indië vestigden zich in Den Haag. Ook veel Indische mensen die in Nederland gingen wonen kozen voor deze stad en overleden er. Dat is te zien aan de grafstenen. Bijvoorbeeld met deze foto van de begraafplaats Nieuw Eykenduynen te Den Haag.
Edwin Richard Fransz, werd Winny genoemd, in Semarang geboren 1913, overleed in 1987 te Leidschendam.
Voor 1942 werkte hij in de weeskamer te Batavia en Tandjoengpinang. Was krijgsgevangene aan de birmaspoorweg . In 1952 aangekomen te Den Haag en werd ambtenaar ter gemeentesecretarie.
Zijn vader Dirk Christoffel George was oa employé van Toko Zikel, Mac Neill & Co., de Standard Oil Company en de Nederlandsch-Indische Steenkolen Handels Mij. Hij overleed in 1956 te Jakarta met de Indonesische nationaliteit.
Zijn moeder was Cecilia Solcer (1891 Djokjakarta-1963 Hengelo).
Stamvader Michiel Fransz was ca 1678 chirurgijn voor de VOC te Colombo, Ceylon.
Victorine Margaretha Damwijk, roepnaam Vic, weduwe van Edwin Fransz, werd hier in 2002 begraven. Twee zonen Fransz zijn van haar bekend.
Ze was dochter van hoofdboormeester bij het mijnwezen Victor Alexander Damwijk en Johanna Theodora Goldman.
De stamouders Damwijk zijn een onbekende vrouw te Java en Claes Gerritsz Damwijk uit Boskoop. Hij arriveert in 1727 te Batavia en overlijdt daar in 1747 als meester scheepstimmerman ( zie dit fragment uit parenteel van Cornelis van Damwijck)
Van links naar rechts : Oom Freddy Damwijk,Tante Marie Ieseger,Oma Damwijk, Moesje Pauline Nilant Damwijk,Tante Jeanne,Tante Tine en oom Ed van Dulken.,oma Lau Bingel,Tante Vic ,Oom Harry van Wijk en oom Winny Fransz.
Dochter Saskia vertelt dat haar vader in 1958 op 1-jarige leeftijd met het schip de Willem Ruys vanuit Djakarta met zijn ouders naar Nederland kwam. ,,Als repatrianten, omdat ze onder het regime van Soekarno als Indische Nederlanders het land moesten verlaten. bndestem.nl Bron van de foto.
Vierdelige documentaireserie over Indië-veteranen vanaf 21 november op NPO 2De meeste Indië-veteranen die de ‘politionele acties’ van 1945–1949 overleefden, vertelden de buitenwereld nooit over wat ze in Indië meemaakten. Het merendeel hield 70 jaar lang z’n mond, zelfs tegenover hun dierbaren. In ‘Onze Jongens op Java’, de vierdelige serie die journalist en historicus Coen Verbraak voor BNNVARA maakte, vertellen veertien van hen voor het eerst publiekelijk hun verhaal. ‘Onze Jongens op Java’, een coproductie van BNNVARA en TVBV, is op 21 en 28 november, 5 en 12 december om 20.25 uur te zien bij BNNVARA op NPO 2. bnnvara.nl
Het Indisch Herinneringscentrum organiseert de Indische Salon – Tastbare Herinneringen “Wat is jouw Poesaka?” in VLISSINGEN op zondagmiddag 1 december 2019. In samenwerking met auteur Simone Berger en fotograaf, filmer en auteur Armando Ello, bekend van hun verschenen boek ‘De lange reis van de Poesaka – Indische tastbare herinneringen’. Het Indisch Herinneringscentrum
De bedoeling is dat deelnemers een tastbaar erfstuk meenemen dat over hun familiegeschiedenis vertelt: foto’s, sieraden, kledingstukken, wajangpoppen, gebruiksvoorwerpen als horloges en keukengerei. PZC.nl
28 november 4 uur in de middag, een uur later dan gepland, werden een aantal moties over de Indische kwestie ingediend. Goed bedoeld die moties, maar geen enkele motie gaat over volledige erkenning van de salarisrechten en de erfrechten van de nabestaanden. Zo lost men natuurlijk dit koloniaal onrecht nooit op. Een reden voor het Indisch publiek de zaal demonstratief te verlaten. Het filmpje is een aantal fragmenten. En het begint waar staatssecretaris Paul Blokhuis de motie over een commissie van onderzoek verwerpt. Volgende week stemt de Kamer over de moties.
Vandaag om 15,00 uur heeft de Tweede Kamer het agendapunt ‘ Voortgang beleid oorlogsgetroffenen ‘ Oa wordt er gesproken over de Indische kwestie. 4 sprekers hebben 2 minuten spreektijd… Kerstens (PvdA) van Gerven ( SP) Renkema (GL) en Agema (PVV) Die vergadering is te zien op het internet: klik hier. Einde is op 15.30 gepland.
Update 27 november : Edwin Spee, de man van Bibian Mentel (47) laat weten dat de operatie die zij vandaag moest ondergaan goed is verlopen. “Bibian maakt het naar omstandigheden goed”, zo schrijft hij op Facebook.
Eerder beicht: Bibian Mentel (47) kreeg dit jaar het verwoestende nieuws dat ze voor de twaalfde keer kanker had. Hierdoor zou het zomaar zo kunnen zijn dat de snowboardster dit jaar voor de laatste keer kerst viert met haar familie. In het tijdschrift Helden vertelt zij, maar ook haar familie, emotioneel over dit besef.
Otto Büttner is een betrokken en actieve Harderwijker die bijzonder actief is voor de Indische Harderwijkers. Hij is lid van het dagelijks bestuur van de Stichting Indische Harderwijkers en als bestuurslid van de stichting Pasar Malam is hij al jaren nauw betrokken bij de organisatie van de Pasar Malam in Harderwijk Harderwijksezaken.nl
Het zal u wellicht niet ontgaan zijn dat er in de afgelopen twee maanden veel publieksprogramma’s werden georganiseerd door het Moluks Historisch Museum. Programma’s die zeer divers van aard waren maar toch één ding gemeen hadden: de samenwerking met andere organisaties en podia om het Molukse verhaal over het voetlicht te brengen Nieuwsbrief november.
Gado gado met pindasaus is een onmisbaar gerecht bij een Indische rijsttafel. In dit recept hullen we de gado gado salade in een wrap. Gemakkelijk voor on the go. 24kitchen.nl
Het televisieprogramma Andere Tijden blikt op 4 december terug op de Nederlands-Molukse popgroep Massada, met onder meer gitarist Rudy de Queljoe uit Middelburg. pzc.nl
Paula Brunsveld van Hulten, auteur “Het Onbeloofde Land zaterdag 30 november 2019, 14.00 – 16.00 uur Veteranen Ontmoetings Centrum VOC De Ouwe Stomp, Fuik 9, Den Bosch.
De lezing omvat de periode van de VOC tot aan Indonesië nu, met dit keer een extra focus op de politionele acties. De lezing komt voort uit het recent gepubliceerde boek “Het Onbeloofde Land” van Paula.
Organisator www.SylSoulFood.nl verzorgt, passend bij de lezing, heerlijke Indische catering. Een bijdrage van 7,50 voor lezing en catering is zeer welkom!
Vanja van der Leeden won dit jaar het Gouden Kookboek 2019 met ‘Indorock’. Wij spraken met haar over haar eerste kookboek en het – nu al – grote succes.Met haar kookboekdebuut valt ze meteen met haar neus in de boter.INDOROCKHet Gouden Kookboek is dé prijs voor het beste (oorspronkelijk) Nederlandstalige kookboek van het voorgaande jaar. Vanja van der Leeden won dit jaar de prijs met Indorock. Daarin geeft ze de traditionele Indonesische keuken een frisse, maar ook zeer pittige draai. LINDA.nl
Mail 1
Jaren geleden bestond er een website van “het gebaar: daar was prachtige gamalanmuziek waarnaar ik uren luisterde.
Is er een mogelijkheid te achterhalen welke muziek dat was?
Hartelijke groet,
Mail 2
Ik ben op zoek naar mijn biologische vader die rond 1964/1965 werkte bij Laurens Sigarettenfabriek in Den Haag.
Hij zat rond die periode bij iemand in de kost op de Varkenmarkt in Den Haag.
Het is een donkere man van Indische, Cambodjaanse of Turkse afkomst.
Leeftijd nu tussen de 72 en 77 jaar.
Hij is donkerder dan ik ben.
Met de naam Robert of Richard (als dit klopt!)
Ik heb verder geen achternaam.
Mijn moeder was 17 jaar toen ze zwanger raakte van mij.
Op haar afdeling werkte een Indische voorman.
De heer Beckers(kan je ook anders schrijven).
Hij was toen in die periode ongeveer 50 jaar oud.
Zijn dochter heet Sylvia.
Mijn moeder had in die tijd een boezemvriendin Mieneke Lutte.
Ik weet dat de Sigarettenfabriek overgegaan is in Turnmac.
Jaren geleden heb ik contact gehad met iemand van het pensioenfonds.
Als iemand iets weet dan hoor ik het graag.
Alvast bedankt!
Mail 3
Ik ken wel wat Maleise woorden
Maar terlaloe betekent schijnbaar TE LAAT en bangsat dus KLOOTZAK
Helemaal niet ter zake als kreten in mijn laatste mail
Je hoort soms wat en dan gebruik je het verkeerd … Sorry
Schrijver Herman Keppy raakte ontroerd toen hij vaststelde hoeveel indo’s en Indonesiërs betrokken waren bij de strijd tegen nazi-Duitsland. ‘Er waren ook mensen bij die zeiden: dit pikken we niet.’
Jongens waren het. Indische jongens, en een enkel meisje. Tienduizenden van hen woonden tijdens de Duitse bezetting in Nederland. En ze waren oververtegenwoordigd in het verzet, zegt Herman Keppy (59) – zoon van een Molukse vader en een Nederlandse moeder. Zij vormden de grootste groep onder de 68 officieren en cadetten – meer waren het er niet – die in 1940 weigerden de zogenoemde erewoordverklaring te ondertekenen: de plechtige belofte om ‘noch direct, noch indirect’ te zullen deelnemen ‘aan den strijd tegen Duitschland’. Zij behoorden tot de eerste Engelandvaarders –mensen die vanuit bezet Nederland naar Engeland ontkwamen. En van de acht Nederlanders die ontsnapten uit het krijgsgevangenenkamp Colditz, hadden zes een Indische achtergrond.
This thesis investigates the contemporary online debate about compensation for the IndoEuropean community in the Netherlands, using the sociology of emotions as a theoretical lens. The Indo-European community has been engaged in an ongoing struggle for recognition and compensation since the end of World War II. Such struggles have gained a different meaning over the past decades, in which it has become more common for states to pay compensation for immaterial damages.
The World Wide Web has provided people in the Indo-European community with a platform to discuss the themes of recognition and compensation amongst themselves. This thesis consists of a qualitative text analysis of posts and comments in the Indo-Europeanblogosphere, respectively from Blimbing, Indisch4Ever and Java Post. Readers’ letterspublished in Moesson – a monthly magazine devoted to the Indo-European community – are used as an additional source. Together, these sources provide insight into the range of emotions that are voiced in the debate Lees het document
Vereerd met de Zilveren Gregoriusspeld, oorkonde en bloemen wordt mevrouw Hoorn na de zondagsmis in de Rucphense Martinuskerk toegesproken: “Greetje, zoals je het liefst wordt genoemd, je zet je niet alleen in voor ons koor, maar ook op sociaal gebied ben je bijzonder actief. Zo sta je altijd klaar voor de zieke en zwakkere medemens en biedt aan velen een luisterend oor”, luiden de woorden van voorzitter Toos Loos. “Een prettige persoonlijkheid, en daar draagt haar Indische afkomst zeker aan bij”, zo vult dirigent Joop van Oosterhout aan.
Indonesië”
Ik ben geboren in Indonesië. Dochter van een Indonesische moeder en Nederlandse vader. In 1955 zijn we voorgoed naar Nederland verhuisd. Reden was de Indonesische onafhankelijkheid die ons gezin dwong tot keuze in nationaliteit. Een turbulente periode ging daaraan vooraf, waarbij we in kampen hebben gewoond. We trokken onder dwang van het ene naar het andere kamp, als kind voelde je je nergens echt thuis”. Rucphen – Internetbode
Het hooggerechtshof van Maleisië heeft een eerdere uitspraak van de rechter, waarin werd geoordeeld dat model Ivana Smit niet door moord is omgekomen, in hoger beroep vernietigd. Het onderzoek naar de doodsoorzaak moet nu worden heropend NU.nl , Archieftopics
In Ze noemen me baboe verbeeldt regisseur Sandra Beerends het boeiende levensverhaal van de Javaanse Alima. Op de vlucht voor een gedwongen huwelijk vindt Alima in de jaren veertig werk als baboe (kindermeisje) voor een Nederlandse familie. Ze reist met hen mee naar Nederland, waar ze wordt beïnvloed door Indonesische studenten die dromen over een onafhankelijk Indonesië. Bij terugkomst komt haar Nederlandse familie tijdens de Japanse bezetting in een kamp terecht. Daardoor verliest Alima haar familie, werk en huis. Ze wordt verliefd op onafhankelijkheidsstrijder Riboet en raakt zwanger.
Linda Uyleman (60) wil met haar Indo-groep op Facebook meer erkenning voor de eerste generatie Indische en Molukse migranten in Nederland. ,,Onze geschiedenis moet worden verteld.” AD.nl
Mensen die terugkeerden uit Indië vestigden zich in Den Haag. Ook veel Indische mensen die in Nederland gingen wonen kozen voor deze stad en overleden er. Dat is te zien aan de grafstenen. Bijvoorbeeld met deze foto van de begraafplaats Nieuw Eykenduynen te Den Haag.
In dit graf ligt Willem Ferdinand Lodewijk Haase, geboren 1894 te Kendal, overleden 1954 in Den Haag. Hij was te Indië monteur van de telefoondienst van de PTT. In 1930 en 1939 verbleef hij met gezin in Nederland om juli 1949 definitief te arriveren met het gezin per MS Sibajak. Hij was een zoon van Louis Eugene Haase en Caroline von Winckelmann. Louis was griffier van landraden en later commies bij het Hoogere Gerechtshof te Weltevreden, gepensioneerd ca 1924.
Stamouders Haase waren de beambte, oa Algemene Rekenkamer, Friedrich Heinrich Haase uit Bremen en Helena Elonora van der Wilden, chinese vrouw met Europese pleegouders. Haar oorspronkelijke naam was Awar. Had ze een christelijke naam aangenomen bij de christelijke doop om te kunnen huwen wat toen in 1838 verplicht was, of gebruikte ze de naam van haar pleegvader al eerder ?
Caroline von Winckelmann overleed in het kraambed met haar kind, volgend na Willem. Haar stamvader Franz Carl Philip von Winckelmann, was een Duitse luitenant in het würtembergregiment die via Ceylon, waar hij huwde met Agneta Samlant, kleindochter van de commandeur van Galle, op Java terechtkwam. Eerst als officier en later was hij hoofdopzichter van de houtbossen .
Julia Augustina de Klerk werd in 1990 in dit graf begraven bij haar man Haase, van wie ze vier kinderen had
Ze was geboren in 1902 te Lawang, dochter van Saimah en Lodewijk de Klerk
Lodewijk erkende te Bangil in 1905 6 kinderen, die mogelijk allen van Saimah waren, met wie hij niet huwde. In 1871-1890 was hij verbonden aan het Pupillenkorps en het Oost-Indisch Leger, waar hij vermoedelijk tot opnemer werd opgeleid ( kadastraal landmeter)
Het schijnt dat hij als burger na 1890 ook in dit beroep werkte.
Zijn vader Mr. Johan Ernst de Klerk schreef een boek over Batjan.
Ook deze stamvader was niet gehuwd met de Indonesische moeder van zijn erkende kinderen.
Vierdelige documentaireserie over Indië-veteranen vanaf 21 november op NPO 2De meeste Indië-veteranen die de ‘politionele acties’ van 1945–1949 overleefden, vertelden de buitenwereld nooit over wat ze in Indië meemaakten. Het merendeel hield 70 jaar lang z’n mond, zelfs tegenover hun dierbaren. In ‘Onze Jongens op Java’, de vierdelige serie die journalist en historicus Coen Verbraak voor BNNVARA maakte, vertellen veertien van hen voor het eerst publiekelijk hun verhaal. ‘Onze Jongens op Java’, een coproductie van BNNVARA en TVBV, is op 21 en 28 november, 5 en 12 december om 20.25 uur te zien bij BNNVARA op NPO 2. bnnvara.nl
Maria was in 1625, op haar achttiende, door haar ouders naar de Oost gestuurd. In Batavia, het Aziatische hoofdkwartier van de VOC, was een groot gebrek aan vrouwen. Nette Hollandse meisjes welteverstaan. Maria en haar lotgenoten werden verscheept om te trouwen en kinderen te krijgen: als baarmoeder te dienen dus. Anderhalf jaar nadat Maria was uitgehuwelijkt was ze al weduwe. Kort daarop opnieuw. Antonio was haar derde man. (…) ( cover van het boek:) Het is een schilderij van Rembrandt, getiteld ‘A Lady and Gentleman in Black’. Het heeft er alle schijn van dat de man in beeld Antonio van Diemen is. Dan kan de vrouw niemand anders zijn dan Maria van Aelst. Trouw
Amateur-geschiedkundige Donald Tick zoekt al jaren naar het hoofd van een Indonesische vrijheidsstrijder. Hij stuurt journalisten Mathijs de Groot en Nienke Zoetbrood op een onmogelijke missie door ons koloniaal verleden en hedendaagse bureaucratie.
Het verloren hoofd is een zevendelige podcast van Nieuw Geluid, KRO-NCRV en NPO Radio 1. De podcast is tot stand gekomen met steun van het NPO-fonds. De serie verschijnt vanaf 17 november wekelijks op zondag. Luister naar deel IDeman Lehman
De schuur van Herman van der Velden uit Boxtel ligt vol met aanplakbiljetten en affiches die nog moeten worden opgehangen voor zijn jubileumfestival op 30 november. Want onder de noemer ‘Do you remember’ viert hij dan dat hij al 30 jaar als ‘indo-rocker’ Danny Everett op feesten, partijen, festivals en Pasar Malams optreedt. Omroep Brabant
Zanger Boudewijn de Groot stopt volgend jaar met optreden.
De 75-jarige artiest gaat in 2020 nog eenmaal het podium op
met Henny Vrienten en George Kooymans, met wie hij de gelegenheidsformatie Vreemde Kostgangers vormt. Het Parool
Op zondag 15 december organiseert het Nationaal Archief in samenwerking met het Indisch Herinneringscentrum een debat over de waarde van Verdrag tot overdracht van de soevereiniteit van Indonesië (1949) en van deze gebeurtenis voor de maatschappij van vandaag.Wat betekenen de topstukken uit de tentoonstelling voor de samenleving van vandaag? Welke perspectieven zijn er? En waar schuurt het? Een debat over verschillende topstukken en hun betekenis Nationaal Archief
The Hague, 12 November 2019 Petition: 300 Subject: The Pacific War is not over!
Excellency, Every day we are personally reminded of the 1941-1945 Pacific war. We suffer from the loss of our fathers, mothers, brothers and sisters who were, willfully, at the hands of the Japanese military in the name of the Emperor, after bestial treatment, killed or starved to death. In 300 petitions we asked the Prime Minister of Japan to help us with this unbearable burden. We still await a meaningful reply. Ignoring 300 petitions is offensive, rude and lacks any respect for the survivors of the Pacific War who suffered so badly by your people.
Prime Minister, How can we forget how our grandfathers/mothers, our fathers, mothers, brothers and sisters, our other relatives and friends were killed by the Japanese military and their assistants? How can we forget the treatment and intimidation we had to undergo in the concentration camps or outside those camps? The Pacific War is not over for us! Japan must accept International Law, that war crimes cannot be exonerated by a peace treaty and must accept the perpetual liability for those crimes.
Prime Minister The personal stories of the members of the board of the Foundation of Japanese Honorary Debts are well known by your Ambassador and his staff in The Hague. The Pacific War is not over for us and the members of the Foundation. We mourn our loved ones and try to cope with our traumas. The older we get the more vivid we remember the horrors caused by the Japanese military. We cannot forget. It is very painful for us. We are filled with rage that, 75 years after Japan’s capitulation in 1945, neither politically nor publically that there are no signs that Japan repents the war crimes by the Imperial Army and Navy during the Pacific War of 1941-1945.
Prime Minister A formal receipt of this 300th petition is the least you can do. The Pacific War is not over.
On behalf of the Foundation of Japanese Honorary Debts.
Indisch is… je senang voelen met wie je bent. Al 62 jaar doet Moesson aan community building. Generaties lang is Moesson hét medium voor Indische Nederlanders in binnen- en buitenland, on- en offline. Geen ander maandblad in Nederland koestert zo’n warme vertrouwensband met zijn lezers en versterkt het gevoel van onderlinge verwantschap, door verleden, heden en toekomst met elkaar te verbinden. Moesson (voorheen Tong Tong) is een mindstyle magazine voor en door Indische mensen van nu: met bekende, minder bekende, gewone en minder gewone Indische Nederlanders, met authentieke familierecepten, exclusieve reisreportages, hoogstaande columns en verdieping op het gebied van muziek, politiek, dans, kunst, cultuur en wetenschap, sport, geschiedenis, nieuws, opinie en achtergronden. Moesson
Johnny Manuhutu is de zanger van Massada, een band met Molukse roots, die eind jaren zeventig haar grootste successen vierde. Ze hadden hits met Sajang é en Latin dance. Het was een grote band met een uitgebreide entourage en eigen technici. “We speelden zeven dagen in de week om iedereen een belegde boterham te geven”, vertelt Johnny. NH Nieuws
Eind 1947 voeren Nederlandse militairen een aanval uit op het Indonesische dorpje Rawagede. Zeker honderd mannen worden zonder vorm van proces geëxecuteerd. Volgens Indonesische bronnen komen in totaal meer dan vierhonderd mensen om bij de actie. Een onderzoek van de Verenigde Naties veroordeelt Nederland, maar Den Haag stopt het rapport in een diepe la. De verantwoordelijke militairen worden nooit vervolgd. Nu, ruim zeventig jaar later, onderzoeken historici op verzoek van de Nederlandse regering het geweld dat in de jaren veertig in Indonesië plaatsvond. Waarom moest dit zo lang duren? Human
In de ruim zeven jaar tussen 1942 en 1949 heeft zich de dekolonisatie van Indonesië voltrokken. Ik ben er in mijn leven steeds anders over gaan denken. Op het schoolplein zong ik, toen het Nederlandse leger in 1948 de aanval inzette tegen de nationalistische strijdkrachten in Indonesië, luidkeels mee: ‘En wat doen we met Soekarno als-ie komt? We maken er kachel- houtjes van!’ https://www.parool.nl
Rode Kruisverpleegster Corrie Nienhuis (1897-1986) hield een dagboek bij van haar tijd (1942 – 1945) in Japanse interneringskampen in Nederlands-Indië. Ze zette haar aantekeningen bovendien op rijm. Deze berijmde herinneringen zijn gebundeld in het boek ‘Tussen hoop en wanhoop’. Dit boek is zondag gepresenteerd in Nienhuis’ geboorteplaats Loppersum. DVHN.nl
Boekpresentatie ‘Blauwe Brieven’ geschreven door Henk Harcksen, Vrijdag 29 november, 13.00 uur, Schouwburgstraat 2, Den Haag, Campus Leidse Universiteit.
Een ‘pamflet’ over de Indische Ontrechting. Henk Harcksen doet een boekje open over de verborgen drijfveren van de Nederlandse overheid, die er niet voor terug deinsde om de betaling van de Backpay door te schuiven naar Japan en Indonesië(!?).
In een goed gedocumenteerd verhaal wordt geanalyseerd hoe de Nederlandse regering precedentwerking heeft voorkomen, conclusies van de NIOD heeft genegeerd en dossiers van oorlogsslachtoffers gepolitiseerd.
Het restaurant Spice Monkey opent binnenkort de deuren in het voormalige pand van Gare du Sud aan de Oosterkade. De eigenaren van de zaak zijn geïnspireerd door het Indonesische eiland Bali en de Balinese keuken. De Utrechtse Internet Courant
… 2 november, vond in en in samenwerking met het Nationaal Archief te Den Haag de derde publieksbijeenkomst van het onderzoeksprogramma plaats. Bij die gelegenheid spraken NIOD-directeur Frank van Vree (in de ochtend) en programmaleider Mariëtte Wolf (in de middag) een inleiding uit. De tekst hiervan is hieronder na te lezen. ind45-50.org
In 1969 verscheen de Excessennota, over de politionele acties in Indonesië tussen 1945 en 1950. Een explosieve ambtelijke notitie over de medeverantwoordelijkheid van toenmalige bewindslieden als Willem Drees werd angstvallig verzwegen. Die politieke doofpot duurt voort tot vandaag. De Groene Amsterdammer
Nederland is een cultureel-historisch tijdschrift rijker. Vorige maand verscheen het nulnummer van Indies Tijdschrift. Het blad is een initiatief van de Haagse publicisten Esther Wils en Herman Keppy, die zich al lange tijd bezighouden met de culturele erfenis van het Nederlands kolonialisme. Op het omslag van dit nummer prijkt een foto van een Indische jazzband die er zo te zien lustig op los speelt. De boodschap is niet te missen. ‘Er is meer dan de gamelan alleen.’ denhaagcentraal Bezoek de website voor meer informatie.
Indofood is booming! De Indische en Indonesische kookboeken schieten als paddenstoelen uit de grond en op TV is ook steeds meer aandacht voor al die heerlijke gerechten. Ben jij ook een indofoodlover? Hierbij 10 indo’s om in de gaten te houden. In willekeurige volgorde. Eating Habits
Indorock van Vanja van der Leeden heeft dit jaar het Gouden Kookboek gewonnen. In Amsterdam kreeg de culinaire schrijver te horen hoeveel de jury van haar boek houdt. ‘Dit kookboek rockt aan alle kanten. De Indonesische keuken op een uitdagende en eigenzinnige manier’. AD.nl
De bevlogen Friedrich Wilhelm Stammeshaus (1881-1957) bracht een van de grootste etnografische collecties van Noord-Sumatra tot stand.Toon optiesDe tentoonstelling vertelt hoe de fascinerende cultuur van de Atjehse bevolking Stammeshaus in zijn greep kreeg en hoe het 1e object in zijn bezit kwam. Dat gebeurde tijdens een militaire expeditie van het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL), waaraan hij als onderofficier deelnam. Zijn verzameling groeide snel met aankopen, geschenken én oorlogsbuit. Mede onder invloed van zijn echtgenote Nelly ontwikkelde Willem zich tot een gewaardeerde bestuursambtenaar die aanzienlijke verbeteringen bracht in de levensomstandigheden van de Atjehers. Defensie.nl
Het Nationaal Archief in Den Haag maakt volgend jaar een expositie over de ongeveer 9 kilometer aan archieven over de Tweede Wereldoorlog die het in huis heeft. Het is dan 75 jaar geleden dat er een einde kwam aan de oorlog.De tentoonstelling zal ‘De oorlog die bleef’ heten en gaat vooral over de nasleep. Mensen werden vermist, anderen werden opgepakt wegens samenwerking met de vijand, er heerste schaarste en de schade was groot. In Nederland-Indië barstte na de capitulatie van Japan de strijd om de zelfstandigheid van Indonesië los . DVHN.nl
Het archief van Indisch4ever is best wel te filmen !!
......................................
.......... Bekijk ook de archipelsite met honderden topics.
Zoekt en gij zult vinden. !
Meest recente berichten : Het gebeurde ergens in de Indonesische archipel