Tweede Kamer der Staten-Generaal:
De vaste commissie voor Buitenlandse Zaken houdt op maandag 23 mei 2022 van 10.00 tot 16.15 uur een rondetafelgesprek over de uitkomsten van het onderzoeksprogramma ‘Dekolonisatie, onafhankelijkheid, geweld en oorlog in Indonesië, 1945-1950’.
Het rondetafelgesprek bestaat in totaal uit vier delen. Deel een, twee en drie vinden plaats op 23 mei 2022. Op maandag 30 mei volgt het vierde deel van het gesprek van 13.00 tot 16.30 uur.
Het rondetafelgesprek vindt plaats in de Thorbeckezaal van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Via de website kunt u deel 1 en 2 live meekijken. Dit is ook mogelijk via de app en website van Debat Direct. Deel 3 van het rondetafelgesprek wordt niet uitgezonden; dit deel is besloten.
** Een ferry met meer dan 800 personen aan boord die al twee dagen was gestrand op een verzonken eiland voor de kust van Indonesië, is donderdag losgemaakt en kon zijn reis hervatten. Dat heeft de marine gemeld. nieuwsblad.be
** Indonesië hervat vanaf maandag 23 mei 2022 de export van palmolie. De maatregel is genomen omdat er op de binnenlandse markt weer sprake is van een evenwicht tussen vraag en aanbod. indonesienu.nl
**Gruwelijk moment dat de glijbaan van het waterpark doormidden springt en schreeuwende kinderen 30 voet naar de grond gooit. bitdaily.nl
** Wie op reis gaat naar Indonesië heeft de volgende zaken nodig; een geldig paspoort (minimaal 6 maanden), een bewijs van vaccinatie (volledige vaccinatie) vanaf 18 jaar, een visa on arrival (bij aankomst op de luchthaven voor 35 euro in cash), een verzekeringsbewijs voor COVID-19 gerelateerde uitgaven en reizigers moeten de PeduliLindungo App (pas te activeren in Indonesië) downloaden. travelpro.nl .
** Statistieken corona virus besmettingen in Indonesië 21 mei. corona-teller.nl
Beatrice Gordon Nash was geboren in Soerabaja. Ze werd onderwijzeres te Soerabaja en Padang. In 1917 had ze al ziekteverlof en in juli 1918 kreeg ze een ziekteverlof te voldoen in Californië of Europa December 1918 overleed ze in Den Haag, waar ze verbleef op de Laan van Meerdervoort 228, bij het echtpaar Spruijt-Scheuter, die ze vermoedelijk kende uit Padang, waar Jan Spruijt gerechterlijk ambtenaar was. Volgens haar overlijdensacte is ze op kerstochtend overleden gevonden. Waarom dat zo benadrukken, zonder doodsoorzaak ? Haar ouders waren Maria Clara Elisabeth Willems (1867 Kediri-1951 Soerabaja) en de architect Charles Nash (1856 Soerabaja-1912 Loemadjang), kantoorhoudend te Soerabaja. Haar stamvader Nash was de schipper William Hugh Nash (1796 Bengalen-1861Soerabaja)
40 jaar later werd in dit graf bijgezet haar tante Louise Clementine Willems, geboren in 1876 te Kediri en overleden 1959 te Oegstgeest. Louise was in 1916 klerk bij de Bataviasche Electriciteits Tram Maatschappij en daarna werkzaam bij de Gas Maatschappij in Weltevreden Ouders: Petrus Th. Fr. X. Willems (1844 Batavia – 1879 Kediri) en Elisabeth Hörner ( 1847 Den Haag – ). Petrus was zoon van Franciscus Willems (1812 Den Bosch -1880 Den Bosch) en Maria Clara van Engelen (1813 Vught – 1846 Batavia), die in 1835 te Den Bosch huwden. Franciscus was toen smid, evenzo in 1857 te Soerabaja.
Een schilderij van de hand van de 20e-eeuwse Nederlandse kunstenaar Willem Gerard Hofker is dinsdag bij het Zeeuws Veilinghuis in Middelburg afgehamerd op 1,6 miljoen euro. Het veilinghuis had goede hoop op een half miljoen voor ’Balische zusjes op ‘t tempelfeest’, gemaakt in december 1940 op Bali. rd.nl
Op 2 juni verschijnt: Het geluid van geweld Bersiap en de dynamiek van geweld tijdens de eerste fase van de Indonesische revolutie, 1945-1946 door Esther Captain en Onno Sinke
Het geluid van geweld schetst de dynamiek van het extreme geweld waarin Indonesische strijdgroepen de wapens opnamen tegen Indo-Europeanen, Molukkers, Nederlanders en Chinezen, maar ook Japanse burgers en ontwapende Japanse en Brits-(Indische) militairen. Bovendien plaatst dit boek deze angstaanjagende periode nadrukkelijk in het bredere kader van niet alleen onderling Indonesisch geweld, maar ook van geweld door Japanse, Britse en Nederlandse zijde tegen Indonesische non-combattanten. Het resultaat van dit onderzoek.
Zusters van Tarakan van David Meijer Op 24 december 1941 staat de 23-jarige Mila Herman, Rode Kruis helpster der 2e klasse, op het vliegveld van Bandoeng op het eiland Java, samen met een twintigtal andere zusters. Geen van hen heeft ze eerder ontmoet. Ze staat op het punt om voor het eerst in haar leven in een vliegtuig te stappen – zonder te weten wat haar plaats van bestemming is. De zusters arriveren op Tarakan, een klein olie-eiland voor de kust van Borneo, aan de vooravond van een belangrijke slag in de oorlog tussen Japan en Nederlands-Indië. Jong, onervaren en onvoorbereid bevinden Mila en haar collega’s zich in het heetst van de strijd. Na de capitulatie van Tarakan overleven ze als krijgsgevangenen in verschillende kampen, sommige daarvan diep in de onherbergzame jungle van Borneo.
Namens mijn vader . Marit Buur schrijft over haar vader Eugène Bakker wordt in 1930 op Sumatra geboren als zoon van een Friese vader en een Indische moeder. Hij heeft een heerlijke jeugd op Java totdat in 1942 de Japanners Nederlands-Indië binnenvallen en hij samen met zijn moeder en oudere broer wordt opgesloten in een interneringskamp. Van daaruit belandt hij uiteindelijk – als een van de weinige jonge jongens – in Baros 5, het meest beruchte mannenkamp op Java, waar hij is overgeleverd aan de huiveringwekkende praktijken van de Japanse bezetter. Zie preview en Lees artikel .
Art Fallen from Heaven, modern Balinese sculpture, offers a new perspective on the origin of modern Balinese sculpture in the 1930s. After the subjugation of Bali by Dutch colonial rule, the driving force for renewal was the shift of patronage by the ruling monarchs to the tourists and the western art market.
In Terug naar de Grote Doerian beschrijft diplomaat Roel van der Veen de continuïteit en de veranderingen die de metropool Jakarta de afgelopen dertig jaar heeft doorgemaakt. Hij blikt niet alleen terug op de rijke geschiedenis van de stad en hoe die wordt beleefd, maar beziet ook met milde blik de hedendaagse plagen, zoals de eeuwige files, de luchtvervuiling en de overstromingen. Zal de verplaatsing van de hoofdstad naar Borneo daar verandering in brengen?Hoewel Jakarta nooit de grote aantallen toeristen heeft getrokken zoals Bali of Yogyakarta, is een bezoek aan de stad zeker de moeite waard.
OPROEP | Terang Bulan We zijn op zoek naar koren die zich willen aansluiten bij het kinderkoor dat tijdens de Nationale Herdenking op 15 augustus 2022 in Den Haag zal optreden. Speciaal voor kinderen is het iconische liedje Terang Bulan omgezet in een eigentijdse versie. Deze zal tijdens de herdenking gezongen worden.
poesaka.nl :
Vanaf 16 mei is het lespakket online beschikbaar en het online stripboek. De link naar de documentaire is beschikbaar vanaf 6 juni.
De scholen ontvangen een compleet lespakket, dat bestaat uit het verhalenboek De lange reis van de poesaka – De tragedie van de Japanse Hellships 1942-1945, een werkboek met een handleiding, zestien lesbrieven en een online-documentaire. Scholieren vanaf de derde jaarlaag kunnen tijdens één à twee lessen zelf aan de slag met digitale (oorlogs)bronnen en zo online zoeken naar de verhalen achter de personen uit het boek.
In de documentaire vertellen twee overlevenden, als laatste ooggetuigen, over gebeurtenissen die deel uitmaken van de Nederlandse geschiedenis. Samen met historisch beeld- en filmmateriaal brengen zij het verleden heel dichtbij.
Doe mee met het voormoedersproject en lees meer informatie eerst. Wat weten wij eigenlijk van onze Aziatische voormoeders? Een naam, een vergeelde foto, misschien een anekdote. Toch is zij vaak de sleutel tot het begrijpen van onze familiegeschiedenis. Terecht staat zij meer en meer in de belangstelling, maar toch, het lijkt dat niet meer dan een tipje van haar sluier is opgelicht. Daarom is de IGV samen met stichting VerhalenOverLeven en anderen gestart met een project om onze Aziatische voormoeders beter te leren kennen.
Marie Pieter Joseph Misseyer (1896 Buitenzorg -1943 Birmaspoorweg) en Beata Johanna Maria Huijer (1905 Soerabaja -1998 Amsterdam) waren in 1930 in Nederland met hun kinderen Nico en Udo. Ze gingen terug in juni 1930 met de Johan van Oldenbarnevelt. Marie was belastingambtenaar te Makassar en Java. Zoon van employée bij de staatsspoorwegen te Java Caspar Casimir Misseyer (1871 Kelahiran, Depok – 1931 Depok) en Mientje Bacas (Depok 1872 Depok -1919 Depok). De stamouders Misseyer zijn Carolina Galpeter en de Belgische soldaat Casimir Misseyer, in 1829 gearriveerd.
Beata was een dochter van de koopman Johannes Nicolaas Huijer (1878 Rantau- 1945 Indonesie) en Florence Charlotte May (1881 Soerabaja – 1961 Amsterdam) De grootouders van Beata waren ook de stamouders: Johanna Maria van Dalm uit Soerabaja (1852-1916) en David Franciscus Huijer (1847 Amsterdam-1902 Soerabaja), die in 1867 als korporaal naar Indië ging , werd ingezet in de atjehoorlog van 1873, in 1886 als kapitein met pensioen. Hij werd toko-beheerder. In sigaren, sigaretten, wijnen en ook eau de cologne.
Laten we met lenigheid naar het verleden en onze voorouders kijken, schrijft Adriaan van Dis in een brief aan zijn drie overleden halfzussen, die hij deze week uitsprak bij de aanvaarding van zijn eredoctoraat aan de Radboud Universiteit in Nijmegen.
Lieve zussen,
De grote wereld spoelde aan in Bergen aan Zee, waar ik veilig tussen jullie ingeklemd langs de vloedlijn liep. Het was in de tijd dat schepen hun afval nog zorgeloos overboord kieperden. Een gevonden kokosnoot noemden we een klapper. Maleis was jullie geheimtaal. Jullie konden in het Japans tellen. Geleerd in het Jappenkamp. Ik was het vredeskind dat jullie je afgepakte jeugd moest doen vergeten.
Voor de buitenwereld speelden wij één familie, al hadden we op onze schoolrapporten allemaal een andere achternaam. Jullie de dubbele van een vader met Molukse voorouders die de VOC op de Banda-eilanden dienden. Ik droeg als onwettig kind mijn moeders meisjesnaam.
In de documentaire Indisch Zwijgen volg je drie Indische jongeren van de derde generatie die in hun eigen familiegeschiedenis duiken in een poging het generatielange ‘Indisch zwijgen’ te doorbreken. We volgen het creatieve proces van spoken-word artiest Amara van der Elst, dj en beeldend kunstenaar Mei Oele en filmmaker Juliette Dominicus. Hoe beïnvloedt het verzwegen verleden hun huidige leven? Hoe kunnen zij als derde generatie uitdragen wat het betekent om Indisch te zijn? De documentaire vormt een startpunt voor een gesprek over een verleden van Nederland dat tot op heden vaak onderbelicht bleef. LantarenVenster Rotterdam
Rob de Haas 1948-2022, een zwaar gemis voor Indische gemeenschap in Gemert: ‘Zoals alle Haasjes was hij heel empathisch en warm’ In Gemert wordt het overlijden van Robert Armand de Haas (74), in de wandelgangen Rob genoemd, ervaren als een groot gemis. In zijn dorp was de woensdag aan hartfalen overleden De Haas een erg geziene man met hart voor de Indische gemeenschap. ed.nl
Commandeur van de Kaap vertelt het verhaal van Simon van der Stel, commandeur en later gouverneur van het zeventiende-eeuwse Kaap de Goede Hoop.
Het idyllische, door wijngaarden omgeven Stellenbosch is naar hem vernoemd. Hij was de oprichter van het wereldberoemde wijnlandgoed Groot Constantia, en de kleinzoon van een slavin die later zelf meer dan honderdvijftig slaven zou bezitten.
The battle for Palembang
An invasion which almost became a disaster for the Japanese if not for the panic with and bad decisions made by a few involved commanding officers.
Dat waren de territoriaal commandant luitenant-kolonel Vogelesang, de Engelse wing commander Maguire en schout-bij-nacht Doorman.
Zuid-Sumatra was een hoofddoel van de Japanse invasie macht omdat in dat gebied hoogwaardige olie werd gevonden.
Het boek valt o.a. te bestellen bij uitgeverij de Bataafsche Leeuw, Bol.com, en in de boekhandel.
Auteurs Dr. P.C. Boer en drs. R. Enthoven
Vooraankondiging 23ste Dialoog conferentie
Geachte belangstellende van de stichting Dialoog Nederland-Japan-Indonesië,
De 23ste Dialoog Conferentie zal worden gehouden op dinsdag 24 mei en woensdag 25 mei 2022
te Surabaya / Indonesië en is via een live stream in Nederland te volgen
Het thema van deze conferentie zal zijn “Forgotten Groups, a Chain of Voices ” DialoogNJI
** De Nederlandse voetballer Marc Klok ging voor het mooie weer naar Indonesië, werd verliefd op het land en speelt nu als Indonesisch international op de South East Asian Games. NOS
.
Tattoo-artieste Cindy (46) brengt Indonesische collega’s naar Kortrijk: “Event is ode aan mijn vader, we waren hem bijna kwijt.
De Ink-Town Tattoo Convention komt er aan, met 120 (inter)nationale artiesten in Kortrijk Xpo op zaterdag 14 en zondag 15 mei. Blikvanger is een indodorp met zes Indonesische artiesten. Een bewuste keuze van organisatrice Cindy Frey (46) van Cindy Frey Tattoo Studio. Het is een ode aan haar vader, die uit Indonesië afkomstig is. hln.be
Wybren van Haga heeft kamervragen ingediend gericht aan minister Bruins Slot. Download het pdf-bestand .
De nieuwe tekst van het memorandum luidt: “Tijdens de Nationale Herdenking herdenken wij allen – burgers en militairen – die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld zijn omgekomen of vermoord; zowel tijdens de Tweede Wereldoorlog en de koloniale oorlog in Indonesië, als in oorlogssituaties en bij vredesoperaties daarna.
De kranslegging voor burgers te Aziëwerd zo ingeleid: De volgende krans wordt gelegd voor alle burgers in Azië die tijdens of direct na de tweede wereldoorlog en de koloniale oorlog in Indonesië zijn omgebracht of omgekomen als gevolg van verzet, internering, oorlogsgeweld, uitputting, honger en dwangarbeid.
Oorlogsverhaal Richard Brouwer von Gonzenbach, die in 1964 geboren in Groningen. Hij is de jongste van 9 kinderen. De eerste 7 kinderen, zijn ouders en grootouders komen uit Nederlands-Indië. Richard vertelt het verhaal van zijn familie, hun opsluiting, martelingen en executies in de Jappenkampen en de moorden op 26 familieleden door pemoeda’s tijdens de bersiap-periode. Stichting Oorlogsverhalen
De schrijver, polemist en essayist Jeroen Brouwers is na een schrijverscarrière van meer dan zestig jaar overleden. Dat meldt zijn uitgever Atlas Contact. Hij won vorig jaar de Libris Literatuurprijs met zijn boek Cliënt E. Busken. Brouwers was 82 jaar.
Bij het grote publiek werd hij bekend met Bezonken rood (1981), waarin hij het verhaal vertelt van zijn moeder en hemzelf in een Japans kamp tijdens de Tweede Wereldoorlog. Over Bezonken Rood was in 1981 veel te doen. Brouwers was een peuter toen hij door de Japanners opgesloten werd. (kamp Tjideng, Batavia) Kon hij weten wat hij schreef ? Onder anderen Rudy Kousbroek, ook een kind uit een ‘Jappenkamp’, verweet Brouwers dat hij de verschrikkingen had overdreven. NOS
Op zaterdag 14 mei kunt u in gesprek met onderzoeker Onno Sinke. Na een korte inleiding beiden we u de gelegenheid om in kleinere groepen met de onderzoeker in gesprek te gaan. Museum Sophiahof
Hier rust mijn lieve vrouw en onze zorgzame moeder Ulrica Francina Landman-Taunay
Ulrica Francina Taunay was geboren in 1895 te Batavia en ze overleed in 1948 in Den Haag. Ze was dochter van de loods te Soerabaja Eduard Taunay (1851 Batavia – 1917 Medan) en Laoet. Zij werd in de overlijdensacte van Eduard omschreven als “ de Chinese christenvrouw Laoet, bij de doop genaamd Maria, overleden “. Een huwelijksdatum is niet te vinden, evenmin haar datum van overlijden van vóór 1917.
Jan Frederik Taunay kun je beschouwen als de stamvader van de familie Taunay te Indië. Geboren in 1743 te Paramaribo van een Duitse vader in ambtelijke dienst, overleden in 1819 te Batavia. Hoewel zijn kinderen niet in Indië werden geboren en opgroeiden. Ook niet kleinzoon Adriaan Taunay, resident van Banjoewangi, met de Javaanse vrouw Sariato de grootouders van Ulrica. Meerdere familieleden Taunay te Suriname waren beheerders of eigenaars van plantages en slaven .
Ulrica huwde in 1915 te Medan met de singaporees George Branson Angus, employée van Société Financière des Caoutchoucs , een belgische holdingmaatschappij in voornamelijk rubber. Ulrica kreeg 7 kinderen met Angus en in 1933 gingen ze naar Den Haag en bleven daar. Kennelijk woonden de kinderen in WO II in Nederland. Ulrica scheidde van George Angus en hertrouwde in 1939 te Saigon met Cornelis Johannes Landman (1899 Den Haag-1966 Katwijk aan Zee.) Landman was hotel-restauranthouder te Belawan in 1940 en ook kort na de oorlog. Hij overleefde de birma-siam spoorweg.
Diezelfde Nederlandse militairen waar Lies Rademaker-Vogt (83) chocolade van kreeg, sloegen Indonesische boeren in elkaar. Precies hetzelfde deden de ‘Jappen’ bij haar moeder. Voor de Bergse Lies doen de uitkomsten van het dekolonisatieonderzoek naar het excessieve geweld (1945-1950) in Nederlands-Indië er niet meer toe. ,,We leren er toch niets van.’’ bndestem.nl
Strikem, ook Sarikem genoemd. Geboren ca 1885 in Karang Anjar.
Ze had een tweelingzus Nadikem, die overleed ongeveer in 1906.
Dochters van Kromowidjojo en Bok Kromowidjojo. Ze is eerder genoemd op deze weblog. Echtgenote van Johannes Smith (1858 Uithuijzen-1926 Magelang) die in 1884 als militair te Indië arriveerde.
Voor dit huwelijk in 1911 had ze kinderen met de soldaat Hendrikus Helder (1867 Harkstede-1910 Magelang) sinds 1886 in Indië.
Een dochter van haar is de bruid/zittende vrouw Anna Hendrika Helder in onderstaande foto’s.
..
Anna Hendrika Helder was geboren 1907 te Karang Anjar en ze overleed 1972 in Amsterdam. Op deze foto’s staat ze met haar man Johannes Weijer (1903 Leeuwarden-1963 Sneek), met wie ze huwde in 1927 te Magelang. Johannes was te Indië sinds 1924, werd militaire ziekenverpleger en bij de internering had hij de rang van adjudant onderofficier . Zijn ouders te Leeuwarden waren de portier Jacobus Weijer en Johanna Riemersma.
Het bruidsmeisje Cornelia Smith (geboren 1913 in Semarang) was de jongere halfzus van Anna. Een foto van haar in latere jaren is ooit op deze weblog geplaatst.
Lidl past afbeelding op kroepoekverpakkingen aan vanwege ‘racistische’ elementen.
Als je kroepoek koopt bij supermarkt Lidl, dan zie je op de verpakkingen een man met een lange snor en een rijsthoed. Dat is racistisch, vindt Asian Raisins, een belangenorganisatie die mensen bewust wil maken van discriminatie tegen Aziaten. De organisatie stuurde eind vorig jaar een mail naar de supermarkt, met als resultaat dat Lidl nu de illustraties aanpast. AD.nl
In museum Beeld en Geluid bekijk je de Indonesische onafhankelijkheidsoorlog via spotprentenDe tentoonstelling Indonesië Getekend is werk van politieke cartoonisten, maar ook van tekenaars als Marten Toonder die hun mening over de situatie in Indonesië vanaf 1945 verbeeldden.
In deze aflevering over de veelzijdige huisarts Boy Edgar die van 1969 tot 1979 praktijk hield in een prachtig pand aan het begin van de Rijksstraatweg. Veel mensen herinneren hem als bandleider, muzikant en huisarts in de Bijlmermeer en Duivendrecht, maar ook zijn verzetsrol in de oorlog is een belangrijk onderdeel van zijn leven geweest.
George Willem Fred Edgar (1915-1980) bekend geworden als Boy Edgar groeide op in Amsterdam als zoon van een koopman in Indische producten. Zijn vader was van Armeense afkomst, zijn moeder was Indisch. Aanvankelijk ging het de familie Edgar voor de wind. Tijdens zijn jeugd kon Boy Edgar al enkele malen Nederlands-Indië bezoeken. Tijdens de economische crisis in de jaren 30 ging het bedrijf van de familie Edgar echter failliet. Zijn vader overleed in 1935 en liet het gezin in armoede achter. weekbladvoorouderamstel.nl
Hoogeveensche Courant: Er resteert weinig dat nog doet terugdenken aan de evacuatie vanuit Nieuw-Guinea, de huidige Indonesische provincie Papoea. Toch is er één zichtbare ‘lieu de memoire ’in Nederland die aan hun feitelijke overkomst uit deze laatste Nederlandse kolonie herinnert. Het betreft een gedenkteken in de poort van de Willem de Zwijgerkazerne in Wezep.
. MalukuPapua 1942-1945: Aan de hand van gebeurtenissen, personen, objecten en locaties geeft deze website een beeld van het verloop van de Tweede Wereldoorlog in het oostelijk deel van Indonesië: de Molukken en Papua.
Wie, wat, waar en wanneer
‘Wat’ – zijn concrete gebeurtenissen die tijdens de Tweede Wereldoorlog op de Molukken en Papua hebben plaatsgevonden; bijvoorbeeld de Slag om Hollandia, de Japanse wraakactie op het dorp Emplawas, of de verzetsacties van de groep Kokkelink
. Nieuw Wij: In het boek ROLE MODELS, 70 Molukse succesverhalen deelt de Rotterdamse fotograaf Ed Leatemia (zie zijn foto rechts ) in woord en beeld de indrukwekkende verhalen van zeventig Molukkers in Nederland die ieder op hun eigen manier successen behaald hebben. Als eerbetoon aan de eerste generatie Molukkers
. Museum Maluku : Op zondag 15 mei – Hari Pattimura – organiseert Museum Maluku het panelgesprek De impact van Pattimura in Museum Sophiahof. Verschillende generaties gaan in gesprek over de vraag ‘hoe resoneert tegenwoordig het verhaal van Pattimura?’
Marion Bloem herdenkt: Vrijheid van denken impliceert vrijheid van herdenken. Vrijheid van herdenken is net zozeer een recht als het recht op vrijheid van meningsuiting. Herdenken is noodzakelijk als het doel is stil te staan bij grote fouten van de mensheid die niet herhaald mogen worden. Daarom is het belangrijk dat we als bevolkingsgroepen gezamenlijk herdenken, met respect voor elkaars verhalen, elkaars leed en elkaars verlies. Herdenken is gevaarlijk als het bevolkingsgroepen buitensluit, omdat uitsluiting onverdraagzaamheid en haat doen groeien.
In het zogenoemde memorandum is dit jaar voor het eerst verwezen naar de slachtoffers van de koloniale oorlog in Indonesië. Welzijnsorganisatie voor Indische Nederlanders en Molukkers Pelita ziet de wijziging juist als erkenning.
De nieuwe tekst van het memorandum luidt: “Tijdens de Nationale Herdenking herdenken wij allen – burgers en militairen – die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld zijn omgekomen of vermoord; zowel tijdens de Tweede Wereldoorlog en de koloniale oorlog in Indonesië, als in oorlogssituaties en bij vredesoperaties daarna.”
Door de wijziging in de herdenkingstekst worden doden “aan de zijde van de toenmalige vijand” herdacht, aldus de FIN. Bovendien leidt de wijziging af van “waar het op 4 mei primair om zou moeten gaan, namelijk de Tweede Wereldoorlog.”
Welzijnsorganisatie voor mensen uit voormalig Nederlands-Indië stichting Pelita waardeert de wijziging juist. Directeur Rocky Tuhuteru ziet de herziening van de tekst “als erkenning van het leed van de getroffenen van de Japanse bezetting en de koloniale oorlog die daarop volgde.” Die erkenning komt volgens Tuhuteru decennia na de oorlog weliswaar “laat, maar het is nooit té laat.” NU.nl
NOS:
Het gros van de organisaties in de Indische gemeenschap spreekt vandaag waardering uit voor het herdenken van deze groep slachtoffers op 4 mei. “Het viel me op dat ze naar de koloniale oorlog verwezen. Ik dacht ook: hé, dat is nieuw”, zegt hoofdredacteur Vivian Boon van het maandblad Moesson voor Indische Nederlanders. “Op het moment dat het benoemd wordt is er erkenning voor het feit dat die oorlog er is geweest”, aldus Boon.
“De Tweede Wereldoorlog kwam voor de Indische gemeenschap niet tot een eind op 5 mei, maar op 15 augustus, en daarna zijn er in de koloniale oorlog nog heel veel slachtoffers gevallen.”
Ook Yvonne van Genugten van het Indisch Herinneringscentrum is positief. “Het hoort erbij om alle slachtoffers te herdenken, en dus ook deze. Het is een memorabel moment.”
De ‘Van Dongen-broers’ Arnold (1964, muzikant), Rob (1966, advocaat) en Peter (1966, striptekenaar) zijn erg muzikaal. Arnold en Rob speelden samen zelfs een tijdje in de band van Loïs Lane. Ze hebben alle drie een bijzondere band met Indonesië, het land waar hun moeder Peggy (1941) geboren is.
Peter: “Tekenen, muziek maken en voetballen. Dat was wat we vroeger thuis graag deden. Arnold, Rob en ik groeiden op in Amsterdam-Zuid. Onze ouders, Hans en Peggy, kwamen uit Hilversum en Huizen. Hij was Nederlands, zij Nederlands-Indisch.” Rob: “Onze moeder kwam in 1952 op haar 10de naar Nederland. Samen met haar moeder en haar twee zussen, onze opa was al overleden. Zin.nl
Joost van Bodegom en Jesse Chevallier en hun kleindochters leggen een krans voor de omgekomen burgers te Azië. Joost van Bodegom was van 2005 tot 2010 voorzitter van de Stichting herdenking 15 augustus 1945 te Den Haag en zes jaar lid van het Nationaal Comité 4 en 5 mei te Amsterdam. Jessy Keasberry-Chevallier is moeder van de kok Jeff Keasberry en ze kookt zelf ook. Ze is schoondochter van Oma Keasberry die indertijd restaurant Djokja te Amsterdam bestierde.
NU.nl over de nieuwe tekst bij deze krans: Het zogeheten memorandum, de officiële tekst waarin staat wie worden herdacht, is dit jaar uitgebreid. De organisatie noemt niet meer alleen de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog en oorlogssituaties en vredesmissies daarna, maar benoemt nu ook expliciet de koloniale oorlog in Indonesië:
“Tijdens de Nationale Herdenking herdenken wij allen – burgers en militairen – die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld zijn omgekomen of vermoord; zowel tijdens de Tweede Wereldoorlog en de koloniale oorlog in Indonesië als in oorlogssituaties en bij vredesoperaties daarna.”
Het leven van drie verzetshelden uit Nederlands-Indië wordt belicht. Jörgen Tjon spreekt nabestaanden en reist naar de plekken die een rol hebben gespeeld in het leven van deze vergeten verzetshelden.
Beste meneer/mevrouw, Vandaag is het 4 mei, we herdenken dan alle oorlogsslachtoffers. Voor zeer vele mensen in en rond Nederlands-Indië sleepte de Tweede Wereldoorlog echter nog door tot 15 augustus 1945. Op de website indischmonument.nl herdenken we hen allen door een Melati achter te laten. Er zijn daar al meer dan 630 Melati’s geplaatst.
Met een nieuwe tentoonstelling over de doorwerking van de koloniale geschiedenis rekent het Tropenmuseum ook af met het eigen verleden als koloniaal instituut.
In de schatkamers van het Tropenmuseum liggen honderdduizenden voorwerpen uit voormalig Nederlands-Indië opgeslagen. En vrijwel geen van die objecten houdt verband met het onderwerp slavernij, vertelt Rik Herder, een van de samenstellers die voor de aanstaande tentoonstelling Onze koloniale erfenis een duik nam in het depot. Parool
3 mei 2022 22:19 NPO 2
Jörgen Tjon duikt in het leven van drie verzetsstrijders uit Nederlands-Indië. Hij belicht de gevaarlijke verzetsacties van verzetsstrijders als de Indische Rudi Jansz en de verzetshelden Evy Poetiray en Rachmad Koesoemobroto, die tientallen Joodse kinderen uit handen van de Duitsers wisten te houden. Jörgen spreekt nabestaanden en reist naar de plekken die een rol hebben gespeeld in het leven van deze vergeten verzetshelden. Journalist en Nederlands-Indiëkenner Herman Keppy schetst de historische context. MAX Vandaag
……………..
Op 2 maart 2022 heeft de voorzitter van het Veteranen Platform zich in een open brief over de resultaten van het onderzoeksprogramma tot de Tweede Kamer gericht. Omdat de brief enkele onjuistheden bevat die tot misverstanden kunnen leiden wanneer deze onweersproken blijven, hebben de drie instituten onderstaande, gezamenlijke reactie opgesteld.
Op 7 mei 1940 ontving de Koninklijke Militaire Academie (KMA) een kort en dreigend telegram. Twee woorden slechts: ‘Verloven intrekken’. Hiermee begon de oorlogstijd voor de KMA. Na de sluiting in juli 1940 door de nazi’s herrees de KMA in Nederlands-Indië, in Bandoeng. De opening veroorzaakte een uitbarsting van nationale gevoelens. Historiek
Mail 1 Hallo Zou jij voor mij een vraag willen plaatsen op indisch4ever? Het gaat over nagelaten boeken van een overleden persoon… Het betreft. BATAVIA – Beeld van een stad 2 BANDOENG – Beeld van een stad 3 SOERABAJA – Beeld van een stad 4 BATAVIA/ DJAKARTA / JAKARTS – Beeld van een Metamorfose 5 WEERZIEN MET INDIE – De complete serie van 52 losse delen in 2 verzamelbanden,( delen 1 t/m 52 ). Het is gratis …alleen de verzendkosten moet je betalen of anders ophalen kan ook…. Bedankt M. de Groot
Zij was Henriette Gregorine Frederique Lisette van Delden, overleden 1977 in Den Haag, geboren 1900 te Banjoemas, dochter van Ottoline Susanne van Cattenburch (1862 Telok Betong -1929 Malang) en Louis Frederik Thomas Gregorius van Delden(1867 Banjirmassin -1945 Malang) employée in de suikerindustrie. Stamouders van Delden waren de indo-europese Henriette Walsen (1809 Ambon-1847 Menado) en de gouvernemenstbestuurder Arnoldus Johannes van Delden (1804 Goor-1885 Utrecht )
Arnoldus voer met de Triton en Iris naar Nieuw Guinea in 1828 om dat land in bezit te nemen namens Koning Willem I. Een achterkleindochter van van Delden-Walsen was Didi van Delden die huwde met Sultan Syarif Hamid II al-Qadri van Pontianak, in de Nederlandse tijd bekend als Max Alkadrie, later minister van de regering Soekarno geworden, maar niet lang daarna gearresteerd en gevangen gezet met de beschuldiging dat hij de staatsgreeppoging van Westerling steunde.
Henriette huwde in 1925 te Malang met Hendrik Leendert Laban, geboren in Rotterdam in 1900, overleden 1965 te Utrecht. Zoon van de politieman Hendrik Leendert Laban (1856 Sint Maartensdijk – 1934 Rotterdam) en Wilhelmina Richter (1863 Rotterdam -1956 Poortugaal). Hendrik was employée van diverse suikerfabrieken en later gouvernementsambtenaar.
Omroep West: Om de verschillende meningen over de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog te laten zien, werd donderdag de tentoonstelling ‘Indonesië Getekend’ geopend in Beeld en Geluid. Het is de eerste tentoonstelling van spotprenten uit die tijd die zo divers is.
Radio 1: Tekenaar Peter van Dongen, maker van de beeldroman ‘Rampokan’, bezocht de expositie en vertelt erover. De film van dit radio-interview.
Indonesië begint vanaf 30 april 2022 met de overgang van analoge naar digitale televisie. De overheid verwacht dat het hele transitieproject in november dit jaar gereed zal zijn.
De overgang naar digitale televisie begint op 30 april in 56 regio’s, waaronder o.a. Bali en delen van Java, Sumatra, en de Molukken. indonesienu.nl
Bijna alle in leven zijnde hoofdrolspelers in het boek ‘Indische families in Voorschoten’ waren zondagmiddag 24 april bijeen in het verenigingsgebouw van de VOV aan de Prof. Einsteinlaan. De verhalenbundel, die het leven van deze families beschrijft voor, tijdens en na de Tweede Wereldoorlog, met veel aandacht voor de periode in Voorschoten, werd een jaar terug aan hen uitgereikt. Door de coronamaatregelen zat er toen niets anders voor hen op dan er een-voor-een voor langs te komen. Life In Letters, de uitgever van het boek, zegde toe een kumpulan te organiseren.Zondagmiddag jl. was het dan zover. Dik veertig Indische verwanten genoten met elkaar van een gezellige middag. Zoals het Indo’s betaamt nam iedereen wat lekkernijen mee. voorschotensekrant.nl
‘Liefdevolle Plicht’ is een initiatief om de ondersteuning van mantelzorgers met een Nederlands-Indische achtergrond te verbeteren. Het gaat om een proef waaraan 3 gemeenten, waaronder Tilburg, meedoen.
Het initiatief komt van MantelzorgNL, Stichting Pelita en de Landelijke Stichting Molukse Ouderen (LSMO). Vorige week was de start van de proef Liefdevolle Plicht in Tilburg. Niet alle zorg- en welzijnsprofessionals zijn goed op de hoogte van de specifieke context en de cultuur van mensen met een Nederlands-Indische achtergrond Gemeente Tilburg
Magda Wallenburg (62 jaar) uit Breda, Ridder in de Orde van Oranje-Nassau fungeerde van 2006 tot 2012 als wijkhoofd bij de collecte van Amnesty International. Daarnaast is ze al ruim 15 jaar, vanaf 2006, vrijwilliger bij de Landelijke Stichting Molukse Ouderen. Wallenburg is op dit moment actief als voorzitter van de stichting Arjati en is bestuurslid van het Indisch Herinneringscentrum bndestem.nl
Eric Nettekoven is benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau met de Zwaarden; hij kreeg het lintje uit handen van minister Kajsa Ollongren van Defensie. Al ruim 23 jaar is hij vrijwilliger voor het Korps Nationale Reserve, onder anderen als militair. Oorlog is zijn familie niet onbekend: zijn beide opa’s uit Nederlands-Indië werden in de Tweede Wereldoorlog gevangen gehouden door Japanners. Zelf diende hij in Libanon en Bosnië. Daarnaast biedt Nettekoven als medeoprichter en bestuurslid van Stichting Veteranen Brabant Zuid in hun ontmoetingscentrum een luisterend oor aan veteranen. ed.nl
Henk Beijen (1942) Bergen op Zoom, Lid in de Orde van Oranje Nassau Twintig jaar is Bergenaar Henk Beijen actief als vrijwilliger binnen de Indische woongemeenschap van zorgcentrum Moermont. In Indonesië liggen zijn roots. En regelmatig neemt hij de bewoners van het zorgcomplex mee op muzikale reis. Nog langer is Beijen actief bij sportclub Dino, waar hij dans- en muziekmiddag organiseert. Ook maakt hij deel uit van bewonersinitiatief De Vuurtoren in Gageldonk West. bndestem.nl
Walter Eduard Schrader werd dit jaar door de lezers van het Leidsch Dagblad verkozen tot persoon van het jaar. De afgelopen periode heeft hij zich enorm ingezet om ervoor te zorgen dat zo min mogelijk mensen corona zouden krijgen. Terwijl supermarkten nee moesten verkopen, organiseerde hij distributiepunten in Leiden voor desinfectiemiddelen. Hij investeerde ook in de ontwikkeling van een speciale ontsmettingszeep en startte met succes een petitie tegen vernietiging van overgebleven vaccins. In 1985 richtte hij de stichting Remedi op (Redistributie Medische Instrumenten), een vrijwilligersorganisatie die afgeschreven, maar nog goed bruikbare (medische) goederen een nieuwe bestemming geeft. Leidsch Dagblad
Vanaf 25 april wordt een deel van het Oorlogsarchief van het Nederlandse Rode Kruis openbaar en voor iedereen opvraagbaar. Na de Tweede Wereldoorlog kreeg het Nederlandse Rode Kruis de taak om mensen op te sporen en nabestaanden te informeren over hun lot. Het Oorlogsarchief, met meer dan 250 persoons- en familiedossiers en duizenden lijsten, is de directe weerslag van deze opsporingsmissie. In 2018 is het archief overgekomen van het Rode Kruis naar het Nationaal Archief. Tussen de dossiers en lijsten is ook een aantal dat betrekking heeft op Nederlands-Indië. Een zoekopdracht met de zoekwoorden Indisch en Indië levert de volgende treffers op: moesson.com
Zie ook dit Scans over specifieke personen downloaden is niet mogelijk online. Wel reserveren en in het nationaal archief te Den Haag dossiers inzien. Of soms bestellen online . Zie lijst kaartenbakken: De Centrale Indische Cartotheek is een kaartsysteem dat bestaat uit ca. 417.000 alfabetisch geordende kaartjes. Het vormt de toegang op verschillende andere collecties gevormd of ontvangen door het Informatiebureau van het Nederlandse Rode Kruis.De kaartjes bevatten hoofdzakelijk persoonsgegevens over Nederlandse burgers en militairen rond de Tweede Wereldoorlog en onafhankelijkheidsstrijd in Nederlands-Indië.
Zelf ben ik nog aan het bijkomen van de meet en greet gistermiddag in Café Batavia van Bronbeek. Het was gezellig, ik zag stamboeken van militaire voorvaders en ik hoorde heel veel over het wel of niet gaan schrijven van levensverhalen.
In de trein terug dacht ik: “Maar die uitstel-gedachten heb ik al vaker gehoord.” Toen maakte ik een top 3 ervan en dit is het geworden.
Vilan van de Loo op Indische Schrijfschool
Aflevering 2 Nederlands Indië – dinsdag 3 mei om 22.15 uur bij MAX op NPO 2
Jörgen Tjon duikt in het leven van drie verzetsstrijders afkomstig uit Nederlands-Indië. Hij belicht de gevaarlijke verzetsacties van verzetsstrijders als de Indische Rudi Jansz, vader van Doe Maar zanger Ernst Jansz en de verzetshelden Evy Poetiray en Rachmad Koesoemobroto die tientallen Joodse kinderen uit handen van de Duitsers wist te houden. Jörgen spreekt de nabestaanden waaronder Ernst Jansz en reist naar de plekken die een rol hebben gespeeld in het leven van deze vergeten verzetshelden. Journalist en Nederlands-Indië kenner Herman Keppy schetst de historische context. MAX
Repatrianten uit Indonesië komen in 1958 aan in Budel. Meer is er over deze foto niet bekend. Wie weet wel wat er precies te zien is op de foto en wat de aanleiding was? En wie weet wie de mensen op de foto zijn of was er zelf bij in 1958?
We komen graag met lezers in contact die meer weten. Mail dan naar d.hoekstra@ed.nl ed.nl
In de koloniale geschiedenis betaalden de overzeese gebieden een grote prijs. De Nederlanders legden beslag op de grondgebieden, rijkdommen en de mensenrechten van de bewoners van onder andere Nederlands Indië, Suriname en het Caribisch gebied. Daarnaast werden er ook hele belastingsystemen opgezet die de Nederlandse geldkist vulden. Vanaf 22 April kun je alles leren over deze systemen in de voorstelling ‘Belast Koloniaal Verleden’ in het Belasting en Douane museum aan de parklaan OPEN Rotterdam
NOS, Petra Steenhoff:
De vandaag aan de gevolgen van darmkanker overleden schrijver, zanger en hertaler Jan Rot was een podiumdier. Volgens zijn vrouw was hij “gewoon een minder leuk mens als hij niet optreedt”. Lange tijd voelde de zanger zich miskend. Waardering van vakgenoten was er genoeg, maar zijn zo gewenste doorbraak bij het grote publiek bleef de eerste twintig jaar van zijn carrière uit.
Rot ging niet bij de pakken neerzitten: hij maakte er juist zijn werk van om zijn drang naar succes in de Nederlandse popmuziek te beschrijven, in zowel boeken als liedteksten.
Het Nieuwsblad :
Het Indonesische leger heeft de omstreden “maagdelijkheidstest” voor vrouwelijke rekruten afgeschaft. Dat heeft een woordvoerder, generaal-majoor Budiman, bekendgemaakt, schrijft IDN Times. Een jaar geleden deed de landmacht de test al in de ban, maar nu volgen ook de luchtmacht en de marine.
Traditioneel, streetfoodinvloeden, authentiek, puur. Het zijn enkele kernwoorden waarmee we dit populaire restaurant kunnen omschrijven. De Indonesische keuken ontvouwt hier al zijn rijkdom. De rijsttafel is een geweldige manier om te ontdekken hoe de chef kruidigheid en diepgang weet te combineren. Het geroosterde geitenvlees moet u zeker uitproberen!
Hier rusten Johanna Geertruida Klatt – van Ligten en twee van haar kinderen. Ze was geboren in 1883 te Soerabaja en overleed in 1977 te Zwolle. Haar ouders waren de marineloods te Soerabaja Willem Christiaan van Ligten (1852 Blitar -1912 Soerabaja) en Emma Francina Landrecht (1860 Grissee- 1940 Soerabaja).
Johanna werd in 1912 weduwe van Theodorus Johannes Volckmann Schotsman. In 1911 voegde hij de naam Schotsman van zijn (stief) vader toe aan zijn moedersnaam Volckmann. In 1912 overleden ook hun tweelingbabies. Johanna nam de oudste dochters Volckmann Schotsman mee in een relatie met Ludolph Carel Klatt. Van wie ze vier kinderen had voor hun huwelijk in 1931. Ludolph (1897 Soerabaja-1977 Haarlem) was in de meubelhandel/verhuur te Soerabaja en was zoon van de handelaar Ludolph Carel Klatt (1857 Semarang -1933 Malang) en Maria Louisa Briët (1857 Semarang -1912 Soerabaja ). Johanna gaf geboorte aan vier kinderen Klatt. Haar zoon Carel Gerrit (1923 Soerabaja – 1953 Den Haag) overleed in een ongeval en voor hem werd dit graf aangelegd. Als laatste werd dochter Johanna Geertruida Klatt begraven (1922 Soerabaja-2003 Warmond) Zij was sinds 1978 weduwe van Max Reinier van Reijn, geboren in 1906 te Batavia
Stamouders Klatt waren de onderwijzer Theodorus Johannes Klatt (1820 Amsterdam-1856 Semarang) en Geertruida van Vladeracken (1816 Bergen -1891 Kediri). Ze huwden april 1844 in Bergen en vertrokken 1 mei naar Indië
Naoorlogse generaties kunnen psychische problemen krijgen door de oorlogstrauma’s van hun ouders. Vandaar de campagne ‘Oorlog is erfelijk’ van War Child.
Frédérique Spigt (65), Leila Prjnavorac (39) en Deborah Kalkoene (41) vertellen hoe de oorlog ook hun leven beïnvloedde. gelderlander.nl
Geachte Redactie van de website van Indisch4Ever,
Hierbij sturen wij een foto van onze lieve moeder en schoonmoeder in de hoop dat zij zal worden herkend door haar vele vrienden en kenalan !
Zij is op 17-7-2012 overleden, en wij, kinderen merken dat zij nu al wordt vergeten Daarom zouden wij haar, met een publicatie van haar foto, weer in herinnering willen brengen . Geboren in Loemadjang, onder de meisjesnaam Everine Juliana Rommers, trouwde zij met Francis Duncan Jacobsz en nadat hij was overleden gedurende zijn gedwongen werkzaamheden aan de Birma spoorweg, trouwde zij met Aad van den Enden.
Allebei onze ouders zijn reeds overleden, maar door ons worden zij niet vergeten.
Wij willen U hartelijk danken voor deze gelegenheid.
Frank Boon & Sylvia ( Meiske )Boon-Jacobsz
Soms wil een mens weleens rustig zitten met koffie en praten. Gewoon, gezellig. En dan een beetje wandelen. Dus ontspanning en dat het toch ergens over gaat. Indische Schrijfschool
Er is zondag 24 april weer een Indische Literaire Salon het in Oud Burgeren Gasthuis (OBG) in Nijmegen. Te gast is schrijver en documentairemaker Arjan Onderdenwijngaard.
Onderwerp: ’Max Havelaar, nog altijd actueel’. Aanvang 13.00 uur, entree 5 euro. Opgave verplicht via steunpuntnijmegen@pelita.nl. brugnijmegen.nl
—- na de pauze: Kun je oorlogsleed doorgeven?
Ben je als kind of kleinkind van een oorlogsslachtoffer automatisch getekend? Bestaat er zoiets als een intergenerationele overdracht? Veel hulpverleners zijn ervan overtuigd dat dit zo is en richten zich met verve op hun nieuwe doelgroep. Fransiska Kleijer organiseert in het dagelijks leven congressen in de zorg. Zij schreef een boek over een familie die de Japanse kampen tijdens WO II overleefde en hoe het leed dat zij doormaakten de volgende generaties kon belasten. In een intieme setting vertelt zij zondag 24 april in Nijmegen, bij Pelita’s Indische Literaire Salon, over de totstandkoming ervan en praat zij met Marcellino Bogers, de hoofdpersoon uit het boek ‘Haar erenaam was moeder. Een familiegeschiedenis in Indië en Nederland’.
Over hoe in Indische families de stemmen uit het verleden een plaats krijgen. Hoe je niet getekend bent, maar wel geraakt.
Lang vervlogen herinneringen komen met behulp van muziek vaak weer boven water. In de documentaire ‘Lief Indië’ wordt dit bijzondere proces vastgelegd met een aantal hoogbejaarde bewoners van het Indisch en Moluks verpleeg- en verzorgingshuis Rumah Kita in Wageningen.
De documentaire ‘Lief Indië’ gaat dinsdag in première in het Heerenstraattheater in Wageningen. Vanaf donderdag 21 april draait het mee in de reguliere programmering. Omroep Gelderland
WIDOSARI bespeelt gamelan Babar Layar, een uniek instrumentarium dat tijdens de tweede wereldoorlog door een groep tieners werd gebouwd op initiatief van de 16-jarige Bernard IJzerdraat, met steun van gamelankenner Jaap Kunst. Het was oorlog, brons werd door de Duitsers gevorderd voor de productie van wapens, maar hier werd het heimelijk omgesmolten tot gamelantoetsen en -ketels. Het Gamelanhuis
Beste, Hierbij wil ik een oproep doen aan de Indonesische gemeenschap in Delfzijl. Wij, mijn broer Hans en ik, Rudy Bosker, zoeken al jaren naar onze halfzus, dochter van onze vader Harm Bosker en een Indonesische geliefde. Deze dochter moet geboren zijn in of rond Delfzijl, en zal nu ca 65-70 jaar oud zijn. Onze vader werkte destijds op de Kabelfabriek, de NKF, en we woonden in de Castorstraat, no 3. Hij is inmiddels al 26 jaar geleden overleden, maar op zijn sterfbed zei hij tegen mijn moeder dat we zijn dochter nooit zouden vinden. Maar zij is een een deel van onze familie en we zouden haar zo graag willen vinden en ontmoeten! We waren destijds bevriend met de families Regensburg, Abels en Schaaf. We vermoeden dat de familie Regensburg iets meer zou kunnen weten van deze relatie, maar misschien zijn er Indonesische ex-collega’s van mijn vader van de Kabelfabriek die er nog meer van weten. Kunt U ons helpen in onze zoektocht? Wij zullen via de Gemeente niets vinden, omdat ze hoogstwaarschjnlijk niet geregistreerd zal staan onder de naam Bosker en vanwege privacy-regels.
Bij voorbaat dank, vriendelijke groet, Rudy Bosker
,,Adriaan van Dis is een topact voor de Indische gemeenschap. Daarom zijn we trots en blij met zijn komst.” Aldus Peter van Riel, woordvoerder van de Indië-herdenking in Nijmegen. De bekende Nederlandse schrijver geeft dit jaar een lezing op de herdenking. gelderlander.nl
Alphen aan den Rijn is een nieuwe Indonesische toko rijker. Toko Indo is een moderne Indonesische toko met traditionele gerechten. In de keuken wordt met passie gekookt, en dat proef je. Het eten smaakt zó authentiek dat het lijkt of je echt in Indonesië bent. Op 22 maart heeft Toko Indo de deuren geopend van het pand aan de buitenkant van winkelcentrum De Ridderhof Alphens.nl
Het oorlogsverhaal van Frans Leidelmeijer. Bij het grote publiek werd hij bekend als deskundige in de Nieuwe Kunst bij het televisieprogramma ‘Tussen Kunst & Kitsch’. Frans is in 1942 in Bandoeng geboren. Hij was samen met zijn moeder en twee oudere broers Buitenkamper. Zijn vader overleefde verschillende Jappenkampen. In 1951 moesten ze Indonesië verlaten en vestigden zich in Nederland. Stichting Oorlogsverhalen
Padang 1933 Links : een oom van mij die Nagasaki overleefde 12 jaar later. Rechts aan de muur hangt een reproductie van een schilderij van Jan Toorop, is het familieverhaal.
GONG TIRTA heeft de afgelopen twee jaar – ondanks meerdere lockdowns – niet stil gezeten. Met dit exclusieve jubileumconcert presenteren we de live premiere van vijf nieuwe stukken, ontstaan in the Covid Years. Met composities van Jessica Polak, Jeroen Sep en Renadi Santoso.
1 Mei 2022 15:00 uur Het Gamelanhuis Veemkade 578 Toegang: €10,- NB, […] Het Gamelanhuis
hoezoindo.nl
Het lespakket: voor scholieren èn geïnteresseerden
We kennen allemaal wel iemand die roots heeft in Nederlands-Indië of Indonesië.
Niet zo gek als je beseft dat ruim twee miljoen Nederlanders in dat land geboren zijn of daar een band mee hebben.
Minder bekend zijn de oorlogsjaren die als een rode draad door hun familiegeschiedenis lopen. Nog minder bekend zijn de Japanse zeetransporten, de zogenoemde hellships. Meer dan 150.000 gevangenen werden getransporteerd op 230 hellships.
Daarom wordt er half mei een nieuw lespakket uitgebracht in aanvulling op het succesvolle lespakket ‘De Tweede Wereldoorlog in Nederlands-Indië 1942-1945 en de onafhankelijkheidsstrijd 1945-1949 waarvan de documentaire in de catalogus van de IDFA is opgenomen.
Peter Albert Hadders was geboren 10 juni 1940 in Bandoeng en overleed 17 januari 1992 in Den Haag. Hij was docent geschiedenis aan de Johan de Witt college en Segbroek college in Den Haag. Zijn moeder Paula Margaretha van Voorthuysen heeft hem begraven, ze overleed in 2008 en was geboren in 1919 te Buitenzorg. Haar overgrootvader Voorthuysen, geb 1827 Amsterdam, employée Nederlandse Handels MIJ was met de Niasse vrouw Dorothea haar stamouders. Peters’s vader Albertus Hadders (1915 Batavia -1990) was in 1942 onderwijzer te Bandoeng aan de Hollandsche Chinese School. Hij overleefde het krijgsgevangenschap. Grootvader Hendrik Hadders uit Sleen ging als militair naar Indië en was met Wilhelmina Petronella van den Bosch de stamouders.
Mensen die terugkeerden uit Indië en veel Indische mensen die in Nederland een nieuw bestaan zochten, kozen voor Den Haag en werden daar begraven. Bijv. op de begraafplaats Nieuw Eykenduynen.
Tijdens de jaarlijkse Hari Peringatan op 12 april wordt stilgestaan bij de dood van Mr.Dr.Chr. Soumokil, voormalig president van de RMS. De Republiek der Zuid-Molukken, of Republik Maluku Selatan (RMS), is een staat die op 25 april 1950 op Ambon is uitgeroepen. Tot 1963 leidde Soumokil een guerrillaoorlog op het eiland Seram voor een onafhankelijke Zuid-Molukse staat. Op 12 april 1966 werd hij geëxecuteerd door een Indonesische vuurpeloton.
De colonne aan motorrijders willen met de Ride Out steun betuigen aan mensen nog steeds vastgezet worden in de gevangenis voor het feit dat zij met de RMS vlag gezwaaid hebben, om deze Molukse Politieke gevangenen en hun gezinnen te ondersteunen, om de Molukse bevolking te ondersteunen in hun protest tegen de verwoesting van hun eilanden en voor het behoud van de gronden van onze voorouders en de bescherming van de Molukse eilanden. Gouwe IJssel Nieuws
Dit is site van de Stichting Tjidengkamp. De Stichting stelt zich ten doel de herinnering aan het Japanse concentratiekamp in de wijk Tjideng van Batavia levend te houden en die herinneringen door te geven aan opvolgende generaties. [lees meer…]
De volgende Tjidengkamp Reünie op 22 mei
De Tjidengkamp Reünie heeft als leidmotief: HERINNEREN (de eerste generatie), DOORGEVEN (aan de opvolgende generaties) en HELEN, ook wel HERKENNEN en ERKENNEN. Wij prijzen ons gelukkig met een toenemende belangstelling van die opvolgende generatie,
Architect in Bandoeng, verzetsstrijder in DelftLeven en werk van prof. ir. Richard Schoemaker (1886-1942)Het leven van Richard Schoemaker is niet in een paar woorden te vatten: hij stierf in 1942 als verzetsheld, maar was ook KNIL-militair, olympisch sporter, architect en hoogleraar. Dit rijke maar te vroeg beëindigde leven viel samen met de hoogtijdagen van het kolonialisme: Schoemaker was lid van de eerste gemeenteraad van Bandung en was de eerste hoogleraar aan de Technische Hoogeschool in Nederlands-Indië, waar hij lesgaf aan onder anderen de latere president Soekarno. Walburg Pers
Op woensdag 4 mei 2022 om 21:00 uur presenteert Theater Na de Dam de voorstelling De Oost bevrijd? in Koninklijk Theater Carré, Amsterdam. De voorstelling belicht de Tweede Wereldoorlog in Nederlands-Indië en de overgang naar de gewelddadige onafhankelijkheidsstrijd die daarop volgde. Naar aanleiding van het NIOD-rapport bood premier Rutte onlangs zijn “diepe excuses” aan voor die zwarte bladzijde in de geschiedenis. In De Oost bevrijd? wordt het verhaal verteld vanuit drie perspectieven: het Indonesische, Indische en Molukse perspectief. Met onder andere Charlie Chan Dagelet, Marcel Hensema en Denise Aznam.
riccardobruero : Podcast BERSIAP van Richard en Lotus Brouwer von Gonzenbach, aflevering 4 – Andere Geluiden. Een breder perspectief op de Bersiap, het bloedige begin van de Revolutie in Nederlands-Indië. Het laatste kwartier is een persoonlijke bezinning van Richard (Mijn Mening). Uitgaand van onze persoonlijke familietragedie, hebben Richard en Lotus Brouwer von Gonzenbach een 5-delige podcast documentaireserie gemaakt. Onze vader (gemengd bloed) heeft tijdens en vooral vlak ná de 2de wereldoorlog in Azië in 1945, de helft van zijn familie verloren. Google onze lange achternaam + oorlog of Bersiap en je vindt meer informatie en foto’s van oorlogsgraven.
Vanaf nu is het mogelijk de Visa On Arrival aan te schaffen op Jakarta’s Soekarno Hatta Airport, waarmee reizigers weer Indonesië (inclusief Bali) kunnen bezoeken. Travelpro
In Java duikt bestsellerauteur Maureen Tan nog dieper in de Indonesische keuken. De Javaanse keuken is die van haar ouders; het is de keuken waar ze mee is opgegroeid. ‘Eten is bij ons in de familie ontzettend belangrijk. Al mijn familieherinneringen zijn eraan verbonden.’De Javaanse keuken is in te delen in drie gebieden: de West-Javaanse keuken. De West-Javaanse keuken is friszuur en pittig. In MiddenJava eten ze een stuk zoeter maar ook iets minder pikant. In OostJava is de keuken juist weer pikant en erg hartig, doordat er veel trassi en petis udang worden gebruikt.
In het kader van de jaarlijkse Hari Peringatan op 12 april, een herdenkingsdag waarop er traditioneler wijs stil wordt gestaan bij de dood van mr. dr. Chr.R.S. Soumokil, voormalig president van de RMS -Republik Maluku Selatan (Republiek der Zuid Molukken), zullen op zaterdag 9 april 2022 voor de 13e keer honderden motorrijders een motorrit houden door het land om aandacht te vragen voor de Molukse politieke gevangen die vanwege het tonen van de Molukse vlag vastzitten. Barneveldse Krant
In het eerste deel van de serie staat Karel van der Heijden (1826-1900) centraal. Een self made man, dus zonder opleiding van de Koninklijke Militaire Academie. Hij was de eerste militaire en civiele gouverneur van Atjeh, dus met hem werd het koloniale gezag daar officieel gevestigd. Toch leidde het tot knallende ruzies. Dankzij het ingrijpen van Willem III werd Van der Heijden een respectabele generaal. Wat was eraan de hand?Historiek
Linde Lammers in Indies tijdschrift
… werd er in De Balie in Amsterdam op 17 maart 2022 een debatavond georganiseerd met de titel Wat de Indische doofpot zegt over Nederland. Naar aanleiding van het zojuist verschenen boek De Indische doofpot.
In aanloop naar de avond keek ik uit naar een interessante discussie waarin zou worden ingegaan op de betekenis van recente onderzoeken naar de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog voor de omgang met deze geschiedenis in Nederland. Helaas leken enkele panelleden er vooral op uit te zijn te suggereren dat de doofpotpraktijken van decennia geleden nog altijd spelen. Door deze suggestie werd aan de waarde van recente onderzoeken afgedaan en raakten de vele goede punten die deze avond ook werden gemaakt voor mij helaas ondergesneeuwd. Dit stuk vormt nadrukkelijk geen weergave van de hele avond, maar vooral een reflectie op de delen die mijns inziens correctie behoefden.
Mail 1 Wie was Eli van Dorssen Tijdens het reconstrueren van de kampervaringen van Dé Huizinga (geb. 1924 te Padang) komen we de naam Eli(sabeth) van Dorssen tegen. In het Japanse interneringskamp Moentilan maakte Eli van Dorssen voor de 20ste verjaardag van Dé deze tekening van Dé’s in 1935 overleden moeder. De naam van Elisabeth van Dorssen komt merkwaardig genoeg niet voor op de Moentilan-kamplijst, dus wie was deze Eli van Dorssen? In het Rode Kruis ontdekken we dat Eli van Dorssen is geboren op 13 augustus 1926 in Soerabaja. De oude Kleian Adresboeken van Nederlands-Indië vermelden rond 1926 slechts één echtpaar Van Dorssen woonachtig in Soerabaja. Het zijn Matthijs Cornelis Willem van Dorssen en Maria Catharina Kamper (Kämper). Maar waren zij ook de ouders of familie van Elizabeth van Dorssen?
Mail 2 Graag zou ik willen weten of iemand weet waar deze opname heeft plaatsgevonden. Plaatsnaam, gebouw?
Mail 3 Anna Uhlenbusch wordt op de tentoonstelling weliswaar als Bersiapslachtoffer getoond, maar zij heeft in tegenstelling tot de andere vertellers zoals de schrijvers Johan Fabricius of Pramudja Ananta Tur geen getuigenis kunnen afleggen. Weet jij iets over de Indo gemeenschap in Balapoelang en de Suikerfabriek in die tijd of ken jij getuigen (nabestaanden) die daar iets over kunnen vertellen ?
Het doet ons veel verdriet om te moeten melden dat Louk Bannink maandagochtend 21 maart, in de nabijheid van zijn familie, is overleden. Louk was als Birma Siam veteraan vaste bezoeker van de herdenking en is 100 jaar geworden. Hij laat zijn vrouw Els, familie en vrienden achter.
Louk werd op 29 december 1921 geboren in Malang. Op een koffie- en rubberonderneming ten zuidoosten van Malang groeide hij op met zijn twee jaar oudere broer Dick en zijn ouders. Bij de algehele mobilisatie van december 1941 werd hij als dienstplichtige ingezet als chauffeur bij de Wielrijders te Bandoeng. Ook Louk werd na de capitulatie krijgsgevangen gemaakt door de Japanners. Hij zat 6 maanden geïnterneerd op West Java en werd daarna al in oktober 1942, met een van de eerste krijgsgevangenentransporten, verscheept naar Birma. Louk lag daar tot twee maal toe op sterven, maar wist elke keer toch te overleven shbss.org
A new edition of our program the Indische Salon will be held in Museum Sophiahof. During Indo2nesia Revisited on Sunday April 24, we dive into the intergenerational connection between the Netherlands and Indonesia, with a strong focus on colonial buildings and architectural projects. Het Indisch Herinneringscentrum
Zeewolde Actueel
Op 1 april 2021 vierde Dhr. J. H. J. (Jos) Wessels zijn honderdste verjaardag. De gemeente Zeewolde eerde hem destijds met een bijeenkomst in de raadzaal, waarbij hem, als oud KNIL-militair, het Ereteken van Orde en Vrede en de veteranenspeld werden uitgereikt. Burgemeester Gerrit Jan Gorter beloofde bij die gelegenheid dat hij hem, bij leven en welzijn, op zijn volgende verjaardag weer zou bezoeken. Hij hield woord.
De eerste keer dat ik Indisch eten proefde, moet eind jaren vijftig zijn geweest. Mijn ouders behoorden tot de schaarse Hagenaars die geen enkele band met Insulinde hadden, maar wat voedsel betreft was mijn moeder wel avontuurlijk ingesteld. Op zekere dag is zij dus met een grote pan naar Soeboer in de Koningstraat getogen. Onze Indische buurvrouw Soraja had haar tevoren verteld wat ze moest bestellen. Zodoende proefden we die avond voor het eerst nasi goreng, smoor babi, atjar tjampoer, rendang, sambal telor, seroendeng en sajoer lodeh. En natuurlijk saté en kroepoek. Later op de avond zat mijn vader ineens aan de krant, die hij uitgestrekt voor zich hield, te ruiken. Het papier geurde volgens hem zo raar. Hij besefte pas later dat zijn eigen adem het aroma van specerijen tegen het dagblad weerkaatste. Voorburgs Dagblad
‘Tot mijn achtste woonde ik met mijn opa en oma van moederskant in Magelang, in Midden-Java. Mijn grootvader was notaris. De hele familie was Blanda-Indo, Nederlands-Indisch, daarom konden we in de oorlog buiten het kamp blijven, maar dat was later. Mijn moeder overleed twintig dagen na mijn geboorte. Zij was toen 19 jaar. Mijn vader was 23. Hij is toen als militair van het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL) uitgezonden naar Timor.
In 1945 capituleerde Japan. In de kolonie Nederlands-Indië werd de Republiek Indonesië uitgeroepen. Na een bijna vijf jaar durende oorlog droeg Nederland de soevereiniteit over.Hem zag ik voor het eerst toen ik vijf jaar oud was en hij me meenam naar Nederland omdat hij verlof had. Mijn kindermeisje, baboe Leh, ging ook mee, zij was als een tweede moeder voor mij. Ik weet nog hoe boos ik was toen mijn Nederlandse oma haar niet wilde binnenlaten. „Dat zwarte mens komt er niet in”, had ze gezegd. NRC
imexbo.nl:
Per 1 april 2022 (neen, geen 1-april grap) blijft deze site in de lucht in deze visuele vorm, doch ik zal geen aanvullingen c.q. aanvullende pagina’s hier meer plaatsen. Ik werd namelijk een paar weken geleden vereerd met het idee en plan van derden om deze site in/met zijn huidige software vormgeving te implementeren naar een andere modernere vormgeving welker werkzaamheden naar verwacht circa in het najaar 2022 gereed zullen zijn.
Als het zover is, dan deel ik het u allen mede en ook onder wiens paraplu ik dan ben komen te hangen. Alles wat ik hier op deze huidige site heb geplaatst, zal dan aldaar op de hernieuwde site ook gewoon te zien en te lezen zijn. Wellicht dan ik dan na gereedkoming van deze implementatie wederom aanvullingen e.d. plaats op de vernieuwde site, maar dat is sterk afhankelijk van mijn gezondheid.
Tot dan is mijn groet aan u:Een fijne zomer toegewenst en een goede gezondheid, want ome COR en tante ONA waren nog steeds rond. Hopelijk blijft u alle gespaard.
Discriminatie, als thema is het meer in de media dan ooit. Hoe gaan we er mee om? Wordt het beter? Wordt het slechter? Tijd om de tijdgeest te toetsen. Gijs de Swarte spreekt ervaringsdeskundigen en topwetenschappers over de stand van zaken en persoonlijke pijnpunten. Rob Malasch (Bandung, 1947), werkte als regisseur, acteur, choreograaf en lange […] dekanttekening.nl
Foto is van zijn facebookpagina.
Dit graf werd aangelegd voor Emelie Francke, geboren 1878 te Semarang, overleden in 1965 te Den Haag. Ze arriveert met twee kleinkinderen in december 1951 te Rotterdam per ms Sibajak. Waarna ze opvang vind in Markelo. Ze was dochter van Julie Mathilde Mosselman (1844 Batavia -1886 Batavia ) en John Francke (1833 Batavia -1889 Tegal) John Francke, opgegroeid in het weeshuis Parapattan te Batavia, tekent in 1850 voor het Oost-Indisch Leger, maar hij vermeldt niet de namen van zijn ouders. Wist hij die niet? In 1859 verlaat hij het leger en gaat aan de slag met vertoningen van een magische lantaarn (dissolving views), als geweermaker, werktuigkundig reparateur, annex fotograaf en vind uiteindelijk een stabiele betrekking als machinist stoombaggermolens van het gouvernement. Het huwelijk met Julie Mosselmans ging mis in 1884 .
Emelie trouwde in 1897 met Jean Charles Darricarrere (1874 Batavia -1941 Blimbing) klerk ter Algemene Secretarie, daarna employé van de Nederlandsch- Indische Landbouw Maatschappij, commies bij het Departement van Erediensten en Onderwijs. Ook in dit graf ter ruste is Emelies zoon Charles August Jules Darricarrère (1907 Batavia-1989 Den Haag), employé van de Dienst voor Waterkracht en Electriciteit, daarna sectiechef bij de Nederlandsch-Indische Waterkracht Exploitatie Maatschappij. Stamouders waren Maria Pongo en de fransman Jean Darricarère (1817 Sallispice – 1870 Batavia) opzichter suikeronderneming Pesing, Batavia.
Charles huwde in 1933 met Rene Lilij Akkermans die als laatste werd begraven. Overleden in 2002 te Den Haag, geboren 1914 in Malang, dochter van Louise Alexandrine Henriette barones van Lawick (1874 Pandeglang -1953 Soerabaja) en Rudolph Akkermans (1866 Djokjakarta-1929 Malang), employée suikerfabriek Balong Bendo, bij Soerabaja. Stamouders Akkermans waren Johanna van den Abeelen (1831 Nijmegen- ) en Adrianus Akkermans (1827 Namen- 1905 Salatiga), die in 1856 huwden te Den Bosch en kort daarna naar Indië gingen. Adrianus kreeg leidinggevende banen in de indigo, peper en koffieteelt. Alle kinderen werden in Indië geboren en getogen.
Boek 5 : van Rij en Stam
Politieke springstof met een ongekende kracht.
Die indruk blijft achter na lezing van de rapportage van twee juristen over Nederlandse militaire ‘excessen’ in Indonesië (voornamelijk Zuid-Celebes). Lang hebben kabinetten de documenten in een diepe la verborgen gehouden. Later waren ze beperkt toegankelijk voor wetenschappers. Nu kan het grote publiek er kennis van nemen. historiek.net
Social Beats Records & Sheephead Records Si Bung Parelpet is het Indische alter ego van Ron ‘Parelvet’ Smith. Ron, geboren in 1955 in Telukbetung Indonesië, kwam in 1958 met zijn ouders, broer en zus naar Nederland. Hij behoort tot de tweede generatie Indo’s. Gedurende zijn gehele muzikantenleven schreef en zong Parelvet in het Engels, totdat het Indisch ei gelegd moest worden. Dit deed hij tijdens de eerste corona lockdown met als resultaat een niet gepubliceerde familiekroniek en in het kielzog daarvan, een kloek aantal Indische liedjes in het Nederlands, hier en daar doorspekt met Maleis.
Een bijzonder moment voor zo’n dertig Indische Nederlanders, die als kind de Japanse bezetting en de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog meemaakten. In Heerlen ontvingen ze een erepenning die symbool staat voor de erkenning van hun leed.
De penning werd uitgereikt door de Heerlense burgemeester Roel Wever. Het is voor het eerst dat er in Nederland op deze manier aandacht is voor de tweede generatie Indische Nederlanders. 1Limburg
Foto is van initiatiefnemer de stichting Waringin
Moesson Live! Is een nieuwe serie programma’s in het OBA Theater met Het Indisch tijdschrift Moesson rond steeds een ander, actueel thema. Deze keer: Na de kolonie.
De periode direct nadat Indonesië de onafhankelijkheid uitriep op 17 augustus 1945, was een zeer roerige tijd, gekenmerkt door een harde strijd waarbij veel slachtoffers vielen. Een tijd waarin Indische Nederlanders, vaak gedwongen, hun geboorteland verlieten. Het was een periode waar nu veel aandacht voor is. Niet alleen in de cultuur, maar ook in de wetenschap. In deze Moesson Live! praat Vivian Boon, hoofdredacteur van Moesson, met verschillende gasten over deze eerste periode na de kolonie.
Top-kok Ron Blaauw heeft de weduwe van Indië wiegend in de armen genomen en liefdevol nieuw leven ingeblazen. Op een iconische plek, met een rijsttafel en saté van geitenvlees om je vingers bij af te likken.
‘Deze vijfdelige podcastserie van Jorien Wallast vertelt het verhaal over haar oma Mies van Bekkum. “Oma Mies” ging als een van de eerste vrouwelijke militairen naar voormalig Nederlands-Indië . Zij was onderdeel van het Vrouwenkorps van het Koninklijk Nederlands Indisch Leger (KNIL), een korps waar nauwelijks iets over bekend is. Oma Mies heeft 70 jaar gezwegen over haar soldatenbestaan, maar nu vertelt ze alsnog haar verhaal. Het Indisch Herinneringscentrum
Het Haags Historisch Museum en journalist en schrijver Herman Keppy organiseren in samenwerking met Atrium City Hall de expositie ‘Indisch Den Haag contra de Nazi’s’ in het Atrium Den Haag van 2 tot en met 19 mei. Wanneer de Duitsers op 10 mei 1940 binnenvallen, bevinden er zich in Nederland tienduizenden mensen uit Nederlands-Indië. Indo’s (Indische Nederlanders), totoks (uit Indië afkomstige Europeanen zonder Indonesisch bloed) en Indonesiërs. Relatief veel van hen, nemen deel aan het verzet en de strijd tegen de Duitse bezetter. Alleen al in Den Haag zijn er meer dan vijftig van hen betrokken bij vele vormen van verzet: laten onderduiken van mensen, sabotage, overvallen, de Ordedienst, illegale pers en Engelandvaart. Menig Indische jongen bemant de RAF-vliegtuigen die missies vliegen boven bezet gebied en Duitsland Atrium City Hall
Vilan van de Loo in Indische Schrijfschool
MULO, dat was: Meer Uitgebreid Lager Onderwijs. De school op de foto stond in Bandoeng, ongeveer in 1910. Dus nog voor de Eerste Wereldoorlog.Lang geleden, maar niet onbereikbaar.
Scholieren maakten huiswerk, dat soms bewaard bleef. Er waren er altijd, die een dagboek bijhielden. De een of de ander vertelde het aan de kinderen, die het onthielden en weer vertelden aan de volgende generatie. Dus ik vind 1910 helemaal niet zo lang geleden.
Maar die herinneringen, kloppen die wel? Ik vermoed: ja en nee tegelijkertijd.
Al ruim zeventig jaar worstelt Nederland met de verwerking van de Indonesië-oorlog (1945-1950). Hoe moeizaam dat verliep, en met horten en stoten, beschrijft Meindert van der Kaaij in het boek Een kwaad geweten.
Het is het vierde boek dat voortkomt uit het grote Indonesië-onderzoek door drie Nederlandse wetenschappelijke instituten, die op onderdelen samenwerkten met Indonesische historici. Volgens Van der Kaaij is de verwerking in Nederland nog altijd niet voltooid. “Het lijkt er, kortom, op dat het boek van deze geschiedenis nog niet is gesloten’’, aldus de allerlaatste zin van zijn slotbeschouwing. historiek.net
Zie de flyer:
Ons doel is het realiseren van een woongemeenschap voor zelfstandige senioren (55+) met een Indisch/Nederlands/ Molukse achtergrond en voor senioren met affiniteit voor Nederlands-Indie.
In deze woongemeenschap kunnen senioren zelfstandig wonen, in een sfeer van saamhorigheid waar naar elkaar omgekeken wordt. Bewoners kunnen op elkaar terugvallen en op deze manier zo lang mogelijk zelfstandig blijven wonen. De sfeer en inrichting is Nederlands-Indisch
Deel 7 van de reeks History Matters gaat over de verbondenheid van de Molukse en de Rotterdamse geschiedenis. De aflevering staat in het teken van 21 maart, omdat op 21 maart 1951 ongeveer 900 Molukkers aankwamen in Rotterdam toen de Kota Inten aanmeerde aan de Lloydkade. Te gast zijn schrijfster Sylvia Pessireron (foto) en Andrew Roos van Stichting Landelijk Moluks Monument. Ook is er spoken word van Gloria Lappya. Zie de film van OPEN Rotterdam
Nieuws waar internationale reizigers al ruim twee jaar op zitten te wachten. Geen quarantaineplicht meer voor reizigers die vanuit het buitenland Indonesië binnenreizen. En meer landen op de Visa on Arrival-lijst. indonesienu.nl
Molukkers Wyldemerk
Tussen 1954 en 1969 was op het terrein van de Wyldemerk aan de weg Balk – Koudum een kamp gevestigd, waar enkele honderden Molukkers verbleven.
Deze ex-militairen, die gediend hadden in het Koninklijke Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL), waren na de onafhankelijkheid van Indonesië naar Nederland getransporteerd omdat ze niet in Indonesië konden of wilden blijven.
Het overgrote deel van de Molukkers was Christen. Maar een klein deel, ongeveer tachtig gezinnen en een aantal vrijgezellen, was Islamitisch en raakte verspreid over een twintigtal kampementen.
Na verloop van tijd gaf dat spanningen. Onder meer de etensbereiding in centrale keukens gaf problemen, omdat er bijvoorbeeld vlees werd gebruikt dat niet op een rituele manier was geslacht. Ook het gebrek aan een eigen gebedsruimte en het ontbreken van eigen voorgangers werd als onplezierig ervaren.
In juli 1952 stelde de nieuw gekozen leider van de Islamitische Molukkers, Achmed Tan, voor om een verzoek in te dienen voor een eigen woonoord.
Op 8 december 1954 werd Gaasterland aangewezen als woonoord voor deze groep.
Zie deze film: ‘In Waarom niet naar Wyldemerk’ zoekt Nikki Manuputty uit waarom haar familie niet naar kamp Wyldemerk ging
alphens.nl: Marit Buur groeide op in een gezin met een Indische vader, een Nederlandse moeder en twee zusjes. ‘Namens mijn vader’ is haar debuutroman. De roman vertelt het verhaal van Eugène Bakker, die in 1930 op Sumatra wordt geboren als zoon van een Friese vader en een Indische moeder. Hij heeft een heerlijke jeugd op Java, totdat in 1942 de Japanners Nederlands-Indië binnenvallen en hij samen met zijn moeder en oudere broer wordt opgesloten in een interneringskamp
aaltenvooruit.nl Vrijdag 25 maart is dichter en NRC-columnist Ellen Deckwitz te gast in het Literair Café de Koppelkerk in Bredevoort. Haar bundel ‘Hogere natuurkunde’ werd door zowel Trouw als NRC Handelsblad uitgeroepen tot één van de beste boeken van het jaar. Sylvia Heijnen, directeur van de Koppelkerk, gaat met haar in gesprek over welke sporen de oorlog naliet bij haar Indische grootmoeder en met welke schaduwkanten van het leven de schrijfster zichzelf geconfronteerd ziet. Bron van de foto.
Herbert Louis Pechler (1921 Bandoeng-2004) ging in 1955 naar Nederland en werd later in Den Haag leraar op de LTS (Lagere Technische School). Zoon van Nji Raden Siti Sarah (1905 Bandoeng – 1977 Almelo), dochter van de regent van Pandeglang en Louis Alexander Pechler (1899 Madioen-1981 Almelo), opzichter in- en uitvoerrechten, beheerder gouvernementspandhuis te Bandoeng, expediteur, commies havenkantoor van Soerabaja. Stamouders Pechler waren Caroline Elisabeth Beem en Johannes Nicolaas Pechler (Peccheler) geboren te Slos Wiebag, die in 1768 als VOC-soldaat te Indië arriveerde met het schip Woestduin.
Hertha Ebertine van Hek, geboren 1938 in Batavia overleed in 2014 in Den Haag. Aldaar huwde ze Herbert Pechler in 1967. Met haar ouders Evert van Hek en Hetty Bousquet, en een oudere zus arriveerde ze in 1950 te Rotterdam per ms Willem Ruys. Haar ouders werden ook begraven te Nieuw Eykenduynen. Stammoeder van Hek van deze familietak was de Javaanse vrouw Konah. In 1823 werden 4 van haar kinderen geadopteerd door Leonard Adriaan van Hek, in 1785 geboren te Jaffnapatam, Ceylon. Sedert 1800 te Java en hij overleed in 1825. Misschien met zijn vader uit Ceylon vertrokken wegens de Britse bezetting ? Was hij ook de biologische vader van de kinderen van Konah ? Zijn stamvader te Ceylon in de 17e eeuw zou zijn Isaac van Hek uit Schoonhoven.
Mensen die terugkeerden uit Indië en veel Indische mensen die in Nederland een nieuw bestaan zochten, kozen voor Den Haag en werden daar begraven. Bijv. op de begraafplaats Nieuw Eykenduynen.
In de week van 21 maart strijkt het radioprogramma 5 Dagen (NTR/PowNed) met presentator Waldy van Geenen en verslaggever Rens Turk neer in de Molukse wijk in Elst, bij de Stichting Maluku Elst.
In de bus met de mobiele studio worden elke avond tal van gasten verwacht.
Aanleiding is dat het deze week precies 71 jaar geleden is, namelijk 21 maart 1951, dat ‘de Kota Inten’ aanmeerde aan de Lloydpier van de Rotterdamse haven. Tifa Magazine
mail: Begin maart 2022 is de heer J.G. (Jan) Dijkstra op 94 jarige leeftijd onverwachts overleden. Jan ontmoette veel (oude) bekenden op de indische kumpulans van de TVR in Essesteijn te Voorburg. Van deze ontmoetingen genoot hij enorm en daarnaast uiteraard ook van het lekkere Indische eten, de vele koekjes en de snacks. Op deze manier willen wij Jan zijn kennissen, van zijn overlijden op de hoogte stellen. Jan is op 16 maart jongstleden gecremeerd.
Han Dehne, was niet van Indische komaf, maar werd door zjn echtgenote en schoonfamilie actief in Indische kringen, zoals in de beweging van Japans-Indische nakomelingen, pasar malam Den Helder en de laatste jaren in de Indische Kwestie/ Indisch Platform 2.0 Hij schreef 11 boeken en ook korte verhaaltjes op het internet. Het plaatje rechts is van zijn laatste boek ‘Liefde, lust en moord op Java‘
Wat is lezenswaardig deze week? Indisch maandblad Moesson deed precies wat het moest doen: een Bersiap-special uitbrengen
Na de uitkomsten van het grote dekolonisatieonderzoek en de kortstondige, maar hevige discussie over het gebruik van de term ‘Bersiap’ deed Moesson (‘hét Indisch maandblad’) precies wat het moest doen: een special maken over de bloedige jacht van Indonesische nationalisten op Nederlanders, Indische Nederlanders en Chinezen in het najaar van 1945.
Wat vooraf ging: naar aanleiding van de tentoonstelling Revolusi! in het Rijksmuseum in Amsterdam pleitte een van de gastconservatoren, de Indonesische historicus Bonnie Triyana, ervoor het woord Bersiap niet meer te gebruiken. De term zou een racistische lading hebben gekregen omdat het een beeld oproept van wat hij omschreef als ‘primitieve, ongeciviliseerde Indonesiërs als daders’ – waarna de Indonesische gemeenschap in Nederland in grote woede ontstak. De Volkskrant
Mijn moeder was geboren in Nederlands-Indië. Ze had op verschillende plekken gewoond, waaronder in Semarang. Deze Javaanse stad is bekend om zijn uitmuntende loempia’s. Mama had het vaak over de exemplaren van straatverkoper Flip. “Ik had nooit gedacht dat ik ooit in Nederland zou wonen en zou dromen van zijn loempia’s.” In Amsterdam ken ik maar één plek waar ze loempia’s à la Semarang verkopen. Toko Ramee in de Ferdinand Bolstraat. Henk en zijn team vullen deze snack, die ze loempia speciaal noemen, met bamboescheuten, kip en Hollandse garnalen. Mijn moeder en haar huisgenoten glunderden als ik de loempia’s kwam brengen. De Westkrant
Onlangs overleed Daniël Cordus. De Volkskrant:
Als kleinzoon van een Afrikaanse soldaat groeide Daniël Cordus op in Kampung Afrikan op Java, maar over Afrika werd niet gesproken. ‘Hij was nogal nieuwsgierig, en al jong vroeg hij zich af hoe het kwam dat zij donkerder waren dan de gemiddelde Indonesiër en de gemiddelde Indische Nederlander. In brieven van een overleden oom ontdekte hij hoe het kamp tot stand was gekomen. Na zijn pensioen is hij in die verborgen geschiedenis gedoken’, zegt zijn oudste dochter Joyce.
In het Rijksmuseum is vandaag lesmateriaal gelanceerd bij de tentoonstelling Revolusi! Indonesië onafhankelijk. Het materiaal is samengesteld door ThiemeMeulenhoff, het Rijksmuseum en het Indisch Herinneringscentrum voor het vmbo en mbo. Het bestaat uit drie videoportretten van mensen die een link hebben met voormalig Nederlands-Indië, Indonesië en de Molukken. Het lesmateriaal stimuleert het gesprek in de klas over de impact van het koloniaal verleden en de Indonesische onafhankelijkheidsstrijd. De video’s zijn toegankelijk voor iedereen. Rijksmuseum
25 maart: Koken met Marc Tierolf Achterkleinzoon Marc Tierolf bewaarde de culinaire erfenis van zijn oma Miet en legde het vast in het kookboek ‘Het Indische Kookschrift van oma Miet’. Oma Miet (Mimie Georgine van Spanje – de Liser de Morsain, Batavia, 9 februari 1900) begon in 1922 met haar cateringbedrijf. In 1958 moest Oma Miet Indonesië verlaten. Aan haar achterkleinzoon liet ze al haar recepten van de de authentieke Bataviaanse keuken na. Op 25 maart kunt u vanaf 14.30 uur kennismaken met deze specifieke keuken.
INDRA – Een vertelconcert 26 maart: Voorstelling Vragen, heeft dat zin? Er is geen einde, geen begin. Er is geen zoeken en geen tijd, geen beweging en geen strijd. INDRA is een jazz-vertelling over het Javaanse jongetje Indra, dat door het vinden van een magische kris op zoek gaat naar de vader die hij nooit heeft gekend. Een wereld vol verlangen, levensvragen, mystiek en de vechtkunst pencak silat ten tijde van het koninkrijk Majapahit in de 15e eeuw na Christus.
Het archief van Indisch4ever is best wel te filmen !!
......................................
.......... Bekijk ook de archipelsite met honderden topics.
Zoekt en gij zult vinden. !
Meest recente berichten : Het gebeurde ergens in de Indonesische archipel
...................
