Gamelan was lang voor de Nederlandse kolonisering van de Indische archipel al een hoogst geciviliseerde muziekvorm. Een veldkanon uit de collectie van het Tropenmuseum werd al tijdens de Tweede Wereldoorlog omgesmolten tot een set gongs. Volkskrant
Op zaterdag 28 januari 2023 organiseert het Nederlands Instituut voor Militaire Historie (NIMH) in samenwerking met de Indische Genealogische Vereniging (IGV) een workshop over familieonderzoek naar Indisch-Duitse voorouders. Deze workshop wordt georganiseerd naar aanleiding van het NIMH-onderzoek naar de ondergang met de Van Imhoff en is bedoeld voor nabestaanden van slachtoffers van deze scheepsramp. Doordat hun (omgekomen) voorvaders Duits of Oostenrijks waren en hun voormoeders Nederlands, Indisch, Indonesisch, Duits of Oostenrijks, verloopt het genealogisch onderzoek in deze families wat anders dan gebruikelijk Nieuwsbrief Van Imhoff-onderzoek, december 2022
Benodigdheden:
blok tahu (tofu), kleine winterwortel of restje wortels, lente-ui, 3 eierenzout, peper, suiker, teentje knoflook, zonnebloemolie om te frituren.
Bereidingswijze:
Prak met een vork de tahublok fijn in een diep bord
Schil de wortel en snijd dit in kleine stukjes
Snijd de lente-ui in smalle ringetjes
Lees meer bij de Indomama
Alle bestuursleden van Stichting Anak Mas hebben roots in Indonesië en voelen zich sterk verbonden met dit land en vooral met de mensen daar. Zij hebben deze stichting opgericht om kansarmen in Indonesië te ondersteunen bij het voorzien in hun levensonderhoud.
Stichting Anak Mas zet zich in voor individuen, families en gemeenschappen in Indonesië van wie de levensstandaard op vrij eenvoudige wijze verbeterd kan worden via kleinschalige projecten.
Michiel Eduard bezoekt Lonny Gerungan te Bali
en Ferry van Bronckhorst te Surabaya
Waarom geen explicite excuses voor de Oost?
Die vraag leeft bij mensen in de Aziatische gemeenschap.
In De Nieuws BV vertellen Reggie Baay, historicus en schrijver van het boek ‘daar werd wat gruwelijks verricht’: Slavernij in Nederlands-Indië, en journalist Fitria Jelyta die veel over dit onderwerp heeft geschreven, erover. Luister dit interview bij NPO Radio .
Oma Son ontvangt Arnhems Meisje van de burgemeester
Oma Son begon met twee tafeltjes en vier keukenstoeltjes. Je kon hier zelf je gerechten aanwijzen bij een buffet. Onder leiding van haar dochter Shirley Schuit groeide Rasasari (verschillende smaken) tot een restaurant, thuisbezorgd service en cateringbedrijf. Een begrip in Arnhem.
Hiervoor ontving Oma Son in December 2022 met trots de titel Arnhems Meisje van onze burgemeester Ahmad Marcouch. Een mooie kers op de taart nu na ruim 65 jaar het restaurant op het Eiland 8 definitief is gesloten. Aan al onze klanten: hartelijk dank voor jullie jarenlange steun, vriendelijkheid en enthousiasme. Gelukkig zal Oma Son’s receptuur blijven voortbestaan via onze cateringen en kookworkshops. We hopen jullie daar nog eens te ontmoeten Indonesisch Restaurant Rasasari
De Papoealeiders Nicolaas Jouwe en Markus Kaisiëpo, die vanaf 1963 tientallen jaren in Delft woonden, zijn in die periode actief bespioneerd door de BVD, de Binnenlandse Veiligheidsdienst. Dat blijkt uit de BVD dossiers die onlangs beperkt openbaar zijn gemaakt. Journalist Nico Jouwe bekeek in het Nationaal Archief het honderden pagina’s tellende dossier van zijn vader, waarin ook veelvuldig over Kaisiëpo gerapporteerd wordt. Beiden werkten vanuit Delft als politieke activisten voor dezelfde zaak: de onafhankelijkheid van hun land West Papua. pinang.nl
Zie de film My Blue Heaven Wikipedia: My Blue Heaven is een Nederlandse film uit 1990 van Ronald Beer. De film is gebaseerd op een scenario van hemzelf. Het gaat over een Indische familie die in de jaren 60 emigreert naar Nederland en aldaar aanvankelijk niet wordt geaccepteerd.
Op dit moment is de stichting op zoek naar iemand met aantoonbare affiniteit met de Nationale Herdenking 15 augustus 1945 en ruime ervaring als officemanager. Als chef de bureau ben jij de steun en toeverlaat van het onbezoldigde bestuur dat je als professional ondersteunt in de breedste zin van het woord. Jij verricht alle voorkomende secretariële werkzaamheden, biedt beleidsmatige ondersteuning aan de bestuursleden, stuurt vrijwilligers aan en zorgt voor de continuïteit het hele jaar door. stichting 15augustus1945.nl
Mensen keerden terug uit Indië. Europa was deels een geboorteland. Voor velen uit Indië was Europa niet het land waar ze geboren en getogen waren. Een opmerkelijk aantal koos de ambtelijke stad Den Haag voor definitieve vestiging. Ze overleden daar en werden in de aarde gelegd, ondermeer te begraafplaats Oud Eikenduinen.
1910 Den Haag: Emilia Caroline de Haan overlijdt. Geboren 1852 te Semarang, dochter van Dirk Pieter de Haan (1823 Antwerpen- 1858 Payacombo) artillerieluitenant, sinds 1841 in Indië en Catharina Theodora van der Linden (1828 Batavia – 1856 Batavia). Ze huwde haar achterneef….. Rudolf de Lannoy, kort na Emilia overleden te Den Haag in 1912 en bij haar begraven. Hij was geboren te Batavia in 1842, zoon van Johan Carel de Lannoy (1816 Colombo – 1878 Amsterdam) gouvernementsambtenaar, bestuurder, resident van Riouw en Bantam. en Charlotte Elizabeth Young (1822 Batavia – 1897 Meester Cornelis) Stamouders waren Theodora Wilhelmina Theoheeren, geboren in Soerabaja en gehuwd 1769 te Batavia met de VOC-dienaar te Ceylon Adam de Lannoy (1740 Breda-1794 Colombo) . Hun zoon (en grootvader van Rudolf) Barend Wijbrandus was vaandrig in het leger van de VOC te Colombo en ging in 1825 met echtgenote Maria Justina Kriekenbeek naar Java, waar hij ambtenaar werd. Als laatste werd hier begraven in 1941 Sophie Elisabeth Bijleveld, pianiste en pianodocente, geboren in 1883 Den Haag. Dochter van de ritmeester cavalerie in het Oost-Indisch Leger Johannes Jacobus Bijleveld (1839 Den Haag -1884 Den Haag) en Sophia Elisabeth de Haan (1850 Semarang -1886 Den Haag). Sophie was een nichtje van Emilia de Haan. En verwante van de zusters Boutmy
indisch erfgoed:
Vaak getuigen door de tijd krom getrokken foto’s van familieherinneringen. De afgebeelde personen vertellen ieder hun eigen verhaal.Zoals op deze huwelijksfoto van een Indo-Europese familie uit 1925. Foto’s en verhalen over de voorbije tijd in een land dat niet meer bestaat, zijn terug te vinden in archieven, bibliotheken, albums of in boeken.
Mark Loderichs, bestuurslid van de Stichting Indisch Familie Archief (SIFA), introduceert de stichting en informeert over de op handen zijnde verhuizing van het archief van SIFA naar Museum Bronbeek.
Maarten Fornerod, secretaris van de Indische Genealogische Vereniging (IGV), gaat in op de activiteiten van de IGV en op de vele nieuwe ontwikkelingen van deze vereniging.
Djodjie Rinsampessy vertelt zijn persoonlijke familieverhaal als aanvulling op zijn onlangs met Guido Abuys verschenen boek Van top tot teen een Molukker. Over vijf generaties in Assen en Drenthe.
Philip Dröge verhaalt over zijn familiegeschiedenis zoals hij die heeft beschreven in zijn boek Jakarta, een familiegeschiedenis (2021)
Je ziet er helemaal niet blind uit, krijgt Pauline van Heuven (47) vaak te horen. Dat klopt ook. De geboren en getogen Haarlemse heeft een open blik en reageert voortdurend op haar omgeving. Alleen aan haar onafscheidelijke blindengeleidehond Irsa (7) zou je kunnen afleiden dat Van Heuven slechtziend is. Noordhollands Dagblad
Aan het begin van januari 1942 waarschuwde het Bataviaasch Nieuwsblad tegen hamsteren. Het heette destijds: hamstering. Wat was de situatie? Indische Schrijfschool
Precies 73 jaar geleden erkende Nederland in het Paleis op de Dam de onafhankelijkheid van Indonesië. Het was een van de vele momenten in de antikoloniale geschiedenis van Amsterdam. Aan de vooravond van het herdenkingsjaar voor de slavernij, pleit historicus Sander van der Horst ervoor ook dít verleden van de stad te herdenken. Het Parool
Op donderdag 23 maart 2023 vindt de boekpresentatie plaats van Vlucht in de werkelijkheid. Tot die tijd licht Patrick Wouters regelmatig een tip van de sluier op met wetenswaardigheden over zijn eerste boek.
Patrick Wouters:Vlucht in de werkelijkheid kent een lange ontstaansgeschiedenis. Hoewel ik me er pas in 2007 toe zette om een omvangrijker verhaal te schrijven, dateren sommige tekstfragmenten uit de jaren negentig van de vorige eeuw (!). Na mijn tweede rootsreis naar Indonesië (1993) schreef ik drie reisverhalen voor het Indisch maandblad Moesson. Daarop voortbordurend maakte ik een reconstructie van mijn Indische familiegeschiedenis.
Boekscout.nl: Voor den Oost- Indiën en Batavia getekend, Het vergeten verhaal van de mennekes – De historie der 23.400 Belgische vrijwilligers in het Koninklijk Nederlands Indisch Leger 1816 -1930 auteur: Jaak Henri Poortman
Alma’s dochters. Een verborgen familiegeschiedenis Auteur: Jutta Chorus Ze leefden naast Aletta Jacobs, Marga Klompé en de Dolle Mina’s. Maar in het dagelijks leven van Alma en haar dochters bleven mannen het middelpunt van het universum. De vrouwen mochten al dankbaar zijn dat ze hun satellieten waren. Hun bloei bleef, zoals een van hen zegt, ‘in het verborgene’. Historiek : Het Nederlands-Indië waar Alma Bimmermann besloot te blijven was een pioniersmaatschappij – hard, maar ook vol mogelijkheden. Zij had haar jeugd, haar durf en haar onderwijsakte. Nu moest ze de weg…
Terwijl in Europa de roaring twenties hoogtij vieren, komt een jong echtpaar haar geluk beproeven op de plantage in Sumatra. Tegelijkertijd komen Roeki en Karminah hier werken, gelokt door valse beloftes. Al snel blijken zij als contractarbeiders vast te zitten in een systeem van uitbuiting en onderdrukking.
Aanvankelijk gaan de rubberprijzen skyhigh en feesten de bewoners erop los. Totdat de prijzen instorten. Terwijl het oerwoud wordt vernietigd – het begin van de grootschalige ontbossing die nog altijd gaande is – volgt onherroepelijk het verval op de plantage. Uiteindelijk blijkt iedereen bedrogen uit te komen. korthalsstuurman.nl
Spijkenisse – De afgelopen weken hebben de leerlingen van het Praktijk College ontzettend hard gewerkt om een goed gevuld kerstpakket te maken. De verschillende vakrichtingen hebben allemaal een bijdrage geleverd, zoals een kerststukje, kerstkransjes en een houten kaarsenstandaard. De bewoners van Rumah Oost West hadden de primeur! Afgelopen woensdag heeft een twintigtal leerlingen de kerstpakketten aangeboden. Zij werden vooraf hartelijk welkom geheten met wat lekkers door een aantal bewoners en het bestuur van Rumah Oost West. grootnissewaard.nl
De Enschedese zanger en liedjesschrijver Wouter Muller (75) is vanmorgen op tweede kerstdag in zijn woonplaats plotseling overleden. Muller werd wel getypeerd als ‘de Boudewijn de Groot van de indo’s’. Muller gaf in zijn liedjes de tweede generatie Indische Nederlanders een stem. Zijn broer Brendly bevestigt het plotselinge overlijden van Muller. De singer-songwriter zou vrijdag bij familie kerst gaan vieren in Bennekom, maar werd kort voor vertrek onwel. Hij is met spoed opgenomen in het MST waar hij maandagmorgen overleed. Hij laat een vrouw en drie kinderen achter. tubantia.nl Archieftopics…. video’s..
SELAMAT JALAN (goede reis), (tekst en muziek: wouter muller)
INDISCH KIND
Iedereen staat even stil
en houdt zijn adem in
voor een allerlaatste groet
aan een Indisch kind.
Selamat jalan, selamat jalan,
selamat jalan, Indisch kind.
Er gaat weer iemand van ons heen,
die nog onder de waringin*
heeft gelegen,
op wie de tropenzon nog scheen,
maar die daar is verdreven
en naar Holland is gegaan
voor een heel nieuw bestaan
en een nieuw begin
voor een Indisch kind, Indisch kind.
Iedereen staat even stil
en houdt zijn adem in
voor een allerlaatste groet
aan een Indisch kind.
Selamat jalan, selamat jalan,
selamat jalan, Indisch kind.
Vanaf vandaag is alles anders.
Vanaf vandaag is er verschil.
Dat is altijd als iemand je verlaat,
die je nog jaren bij je hebben wil.
Maar die in de hemel wordt verwacht,
nu het leven is volbracht
en een nieuwe reis begint
voor een Indisch kind, Indisch kind.
Iedereen staat even stil
en houdt zijn adem in
voor een allerlaatste groet
aan een Indisch kind.
Selamat jalan, selamat jalan,
selamat jalan, Indisch kind
Mijn Gelderland: Tijdens de koloniale overheersing van Indonesië door Nederland blijkt ook een kleine stad als Nijkerk veel banden te hebben met het uitgestrekte eilandenrijk. Zo kent Nijkerk al vroeg koloniale bestuurders, militairen, onderwijzers en plantagehouders (van bijvoorbeeld plantage ‘Nijkerk’, later ‘Gunung Baju’ op Sumatra). Een bijzondere connectie vormt Siebrigje Bremer, in 1899 geboren in Amsterdam. Siebrigje groeit van haar tweede tot haar vijftiende op in Nijkerk, waar haar vader Klaas een baan heeft als onderwijzer. Boek Siedjah … expositie Nijkerk en Indië
Pasar Buku in Museum Sophiahof 7 en 8 januari
Dit weekend staat Museum Sophiahof helemaal in het teken van boeken! Op onze boekenmarkt vindt u een brede selectie boeken over allerlei thema’s die met voormalig Nederlands-Indië te maken hebben. Vanaf € 1,- koopt u al een goed boek. Snuffel de hele dag tussen stapels boeken en sla uw slag . Museum Sophiahof
AD: Henk Beijen van de Stichting Payung kijkt tevreden toe terwijl de shovel het Indiëmonument op zijn plek zet. Het monument verhuisde gisteren van Rozenoord naar het Thaliaplein. ,,We zijn heel blij met deze locatie.” Beijen had eerst zijn twijfels. ,,De achterkant van de kerk is zo grijs en versteend. Maar Sjoerd van den Boom kwam met dit plekje, op het gras en tussen de bomen. Dat is heel mooi.” Het monument stond sinds vorig jaar bij partycentrum Rozenoord, maar nu er een nieuwe eigenaar is, moesten verenigingen én het monument een nieuwe plek zoeken archieftopic
NRC: Iedereen heeft verschillende identiteiten. Hoe worden we wie we zijn? Jean Pierre Katabaloeboeng (52) heeft een Moluks afhaalrestaurant. Hij kookt zingend.
—
‘Vijf dagen per week kook ik in mijn eentje voor dertig à honderd man. Elke dag vers, op is op. In de ochtend begin ik met de mise-en-place. Ik ben open voor bezorgen, afhalen, catering en private dining. El’nare heet mijn zaak. Op de Kei-eilanden waar mijn vader vandaan kwam was dat een verbondenheid van vijf dorpen. Zij beloofden elkaar te voorzien van eten en drinken. Er hangt een foto van mijn vader in de winkel. Foto is van zijn facebook.
Mark Rutte beledigt Molukse gemeenschap in Nederland
Op 1 juli van dit jaar richtte de RMS-regering zich per brief aan koning Willem-Alexander. Het antwoord van de Nederlandse regering liet meer dan drie maanden op zich wachten. We begrijpen niet waarom de Rijksvoorlichtingsdienst zoveel tijd nodig had om de 25 regels van zijn korte briefje te formuleren. Erger nog, de schriftelijke reactie van de minister-president is beledigend en grievend voor de Molukse gemeenschap die zich al ruim 70 jaar in Nederland bevindt.
Mark Rutte die historicus is, laat zien dat kennis op dit vakgebied niet kan voorkomen om de plank volkomen mis te slaan. Ernstige fouten die hij zeker als premier niet behoort te maken. Door Rutte worden de in Nederland verblijvende Molukkers op een hoop geveegd en tot onderdeel gemaakt van de Indische gemeenschap. Niets ten nadele van degenen met een Indisch verleden, maar de nazaten van het Zuid-Molukse volk zijn van een andere orde. Zowel wat hun specifieke identiteit, taal en cultuur betreft, maar bovenal dat de komst van de Molukse bevolkingsgroep naar Nederland het directe gevolg is van de proclamatie van de Zuid-Molukse Republiek
XON :
In de podcast staat de vraag centraal hoe Indische en Molukse Nederlanders met tuberculose in Nederland werden opgevangen en verzorgd en hoe zij hun verblijf in het sanatorium hebben ervaren. Centraal staan gebeurtenissen eind jaren vijftig in Oranje Nassau’s Oord (O.N.O.), een sanatorium voor longlijders in de gemeente Wageningen. De podcast is straks o.a. te beluisteren via Spotify en Apple Podcasts.
De podcastserie raakt actuele thema’s. Zo is er aandacht voor een uiterst besmettelijke, dodelijke ziekte (tuberculose) waarvoor patiënten in quarantaine of geïsoleerd moesten leven. Ook gaat het over de opvang van tienduizenden ontheemden die op korte termijn onderdak moesten krijgen. Dat gebeurde allemaal in een tijd van zeer hoge woningnood. Surf naar eerder topic.
Elize Cornelie de Girard de Mielet van Coehoorn overleden in 2000 Den Haag was geboren te Bindjei in 1924 waar haar vader employee was van een tabaksplantage. Hij was Aimery Memro Jacques Karel Willem de Girard de Mielet van Coehoorn, geboren Made in 1896 en omgekomen in 1944 bij het zinken van de Junyo Maru. Ook een tante van Elize overleed in de internering.
De fransman Victor Girard voegde de naam van het Franse familielandgoed Mielet toe aan zijn naam, werd soldaat in Nederland en huwde daar Aldegonde van Coehoorn. Hun zoon ging zich noemen de Girard de Mielet van Coehoorn en diens zoon Jan Philip werd in 1828 ingelijfd bij de Nederlandse adel, overovergrootvader van Elize . Een broer van Elize’s grootvader ( dGdMvC) was sinds 1890 te Java als suikerplanter. Haar moeder was Elisabeth Antonia Radersma (1894 Loemadjang -1945 Wassenaar ) met een indo-europese afkomst. Elize huwde in 1947 te Wassenaar met …..
Johannes Christoffel Teekens (1914 Rotterdam-2003 Den Haag) zoon van de huissmid IJsbrand Teekens (1879 Delfshaven- 1953 Rotterdam) en Gerritje Houweling (1880 Kralingen- 1956 Poortugaal) Hij werd ingenieur bij de Provinciale Waterstaat van Zuid-Holland.
NTR | Project 2021 » De Ombilinmijn : Ooit was ik gefascineerd door een filmverslag uit 1919 getiteld: ‘Naar de Ombilinkolenmijnen’. Te zien is een bezoek van gouverneur-generaal Van Limburg Stirum aan het mijnstadje Sawah Loentoe. Vandaag sta ik er zelf, ruim 100 jaar later. De mijn is gesloten, maar er is heel veel bewaard gebleven. Sawahlunto dreigde een spookstad te worden toen de mijn eind vorige eeuw voorgoed sloot. De redding kwam van plaatsing op de werelderfgoedlijst. Gebouwen werden opgeknapt, kolensilo’s werden klimmuren, sociëteit ‘Glück Auf’ het nieuwe culturele centrum. Het stadje is nu een hippe toeristenbestemming.
Dani van den Heuvel (19) brak zes maanden geleden bij een zwaar verkeersongeluk tijdens een trainingskamp van het Nederlands elftal onder 19 zijn nek en vreesde voor zijn leven. De doelman van Leeds United moest maandenlang revalideren, maar heeft inmiddels de draad weer opgepakt en staat, na een mentaal zware periode, weer op het veld. ,,Normaal huil ik nooit, maar toen veel.” pzc.nl
In Indonesië wordt geprobeerd hem over te halen Indonesisch staatsburger te worden, zodat hij in Indonesië kan voetballen. Zie deze site.
Zijn oma is Indisch. Geboren in 1948 te Soerabaja, van een KNIL-vader, die met vrouw en 3 kinderen augustus 1950 naar Nederland ging met de ss Ranchi , de zgn ooievaarsboot.
NOS: Maleisië krijgt tientallen skeletten terug die liggen opgeslagen in het Leidse museum Naturalis. Staatssecretaris Uslu heeft een verzoek van de Maleisische regering ingewilligd, blijkt uit een recente publicatie in de Staatscourant. Tussen 1851 en 1934 groeven Britse wetenschappers in de Maleisische deelstaat Penang 41 skeletten van zo’n 5000 jaar oud op. Na enige omzwervingen belandden de meeste skeletten in het depot van Naturalis.
Over een ander verzoek tot teruggave van Naturalis-stukken is nog geen besluit genomen. Het gaat om de zogeheten Dubois-collectie, die wordt teruggevraagd door Indonesië. Deze collectie, in de negentiende eeuw opgegraven voor de Nederlandse onderzoeker Eugène Dubois, bevat tienduizenden fossielen. Daaronder is een wereldberoemd schedelkapje van ‘de Javamens’ dat grofweg een miljoen jaar oud is. Het Indonesische verzoek wordt beoordeeld door een onafhankelijke commissie onder leiding van mensenrechtenjurist Lilian Gonçalves.
In familiearchieven sluimeren vaak onvermoede schatten. Onlangs kwam een zeldzaam kleinood aan het licht, een familieportret uit Batavia, uit het midden van de negentiende eeuw. Op het verzilverde koperplaatje schemeren de gestalten en gezichten van een echtpaar en drie kinderen.
Uit Nederlands-Indië zijn nauwelijks daguerreotypieportretten bekend, omdat deze vroege foto’s het warme, vochtige klimaat slecht verdroegen. Extra bijzonder is de samenstelling van het afgebeelde gezin: de vader Nederlands, de moeder vermoedelijk Javaans-Chinees en hun drie kinderen Euraziatisch. Dit is de oudst bekende afbeelding van een ‘gemengd’ gezin in de toenmalige kolonie Stadsarchief Amsterdam
De njai, onze Indonesische voormoeder, heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een bijna-mythische figuur in de Indo-Europese familiegeschiedenis. Vooral het kazerneconcubinaat spreekt tot de verbeelding; was zij daar minnares, moeder, huisvrouw, strijdster, slavin? Of van alles een beetje?
De belangrijkste bron voor de beschrijving van het ‘echte’ leven in de tangsi, het kampement voor soldaten, korporaals en onderofficieren, is het werk van Lin Scholte (1921-1997)[1]. Zij vertelt over haar ouders en grootouders, geboren en getogen in de tangsi. Vooral de overgeleverde verhalen van haar tante Bibi Koetis geven een krachtig beeld van het werkelijke leven in de soldatenkazerne van het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL).Maar hoe waarheidsgetrouw zijn deze verhalen?
In het voorwoord van haar boek Bibi Koetis voor altijd (1974, [2]) schrijft de auteur: ‘Alles wat Koetis en de anderen beleefden is geen fictie; de belevenissen werden me zo vaak verteld en zo beeldend, dat het was of ik de gebeurtenissen vóór me zag.’Met de indexering en het digitaal beschikbaar komen van militaire bronnen uit de Nederlands-Indische periode is het relatief eenvoudig om sommige details uit de verhalen van Lin Scholte te verifiëren.
sleutelstad.nl: Aan het Indiëmonument bij molen De Put is door onbekenden een bord opgehangen. Een omwonende zag dat drie mannen het donderdagochtend ophingen. Op het bord staat de tekst ‘Aan de Indische verzetsstrijders. Die voor vrijheid en onafhankelijkheid vochten tegen het misdadige koloniale regime van Nederland.’ Het bord is met tape vastgemaakt aan het monument. Het Indiëmonument is dit jaar meerdere keren het doelwit geweest. Begin juni waren er vuilniszakken om het monument geplakt. Half juni werd het met roze verf bespoten. In september was het weer raak, toen met witte verf.
‘Joost mag het weten’ betekent dat je geen ergens geen flauw idee van hebt. Je wordt in verlegenheid gebracht omdat je het antwoord op een vraag schuldig moet blijven. De uitdrukking is al eeuwenoud en komt vermoedelijk uit de koloniale tijd. Wie was deze Joost?
‘Joost mag het weten’ verwijst vermoedelijk naar het Javaanse ‘joos’, een term die een Chinese godheid aanduidt of de afbeelding daarvan Historiek
BOING!
Wie sloeg daar op de gong? Vier neuzen wijzen alle kanten op. Ergens zit een neus verstopt. Hij was het: de feestneus! De wijsneus weet wel waar hij zit. Wie gaat hem halen? De loopneus natuurlijk. “Ik wil ook mee!”, snuift de snotneus. Er ontvouwt zich een zoektocht die de neuzen verder doet kijken dan ze lang zijn. En als je een deksel op je neus krijgt, dan maak je daar toch gewoon muziek mee? Het Oorkaan Ensemble nodigt een bijzondere gast uit, en samen laten zij zich inspireren door de betoverende en hypnotische Indonesische gamelanmuziek oorkaan.nl
Everardus van Renesse van Duivenbode heeft dinsdag 13 december uit handen van burgemeester De Lange een koninklijke onderscheiding ontvangen. Het lintje is uitgereikt tijdens een eindejaar bijeenkomst van de Stichting Japanse Ereschulden in het Marriott Hotel in Den Haag. Het bestuur, medewerkers en andere betrokkenen waren aanwezig bij de uitreiking. Voor zijn vele verdiensten voor met name de Indische gemeenschap, wordt de heer Van Renesse van Duivenbode benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.. unity.nu
Foto: maart 2013 demonstratie bij de Japanse ambassade
Datum 14 december 2022
Betreft tweede kabinetsreactie historisch onderzoek Indonesië
Pagina 1 van 9
Kabinet Minister-President
Binnenhof 19
2513 AA Den Haag
Postbus 20001
2500 EA Den Haag www.rijksoverheid.nl
Onze referentie
4305223
Hierbij treft u, mede namens de ministers van Buitenlandse Zaken, Defensie, Justitie en Veiligheid en de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, aan de tweede kabinetsreactie op de uitkomsten van het onderzoeksprogramma ‘Onafhankelijkheid, Dekolonisatie, Geweld en Oorlog in Indonesië, 1945-1950’.
DE MINISTER-PRESIDENT,
Minister van Algemene Zaken,
Mark Rutte
In Nederland leefde de mythe, die voortleeft tot op de dag van vandaag, dat slaafgemaakten in Indonesië vooral werkten in huishoudens van Hollanders en het veel beter hadden dan slaafgemaakten in Suriname en op de Antillen. Kinderen die de Nederlandse kolonialen bij hun slaafgemaakte huishoudsters verwekten, werden zelf geen slaaf, maar juist als geprivilegieerde burgers gezien. Maar het leeuwendeel van de slaafgemaakten leefde onder een wreed regime. De Nederlandse eigenaren konden met hen doen wat ze wilden, zoals hen straffen met zweepslagen. trouw.nl
—
Plaatje: Pieter Cnoll schilderij 1665 Batavia, 2 huisslaven
Spijtoptanten! Vervolg van onze familie-podcast over de gevaarlijke jaren na de bloedige Bersiap en Revolusi. Deel 5 ging over de jaren 1947-1957 in Indonesië tot aan de Nieuw Guinea crisis, dit deel vertelt verder over de voedselboycots en bedreigingen van Nederlanders, (genaturaliseerde) Indo’s en iedereen met een buitenlandse naam op Java en andere eilanden, zoals onze familie dat daar had meegemaakt. De podcast bevat gesprekken met onze zussen en broers. Uitgaand van onze persoonlijke familietragedie, maken Richard en Lotus Brouwer von Gonzenbach een podcast documentaireserie. Onze vader (gemengd bloed) had tijdens en vooral vlak ná de 2de wereldoorlog in Azië in 1945, de helft van zijn familie verloren.
Verslag en beelden van Edu: Ellen Deckwitz werd zondag 11 december in Rijswijk (ZH) geëerd met de Tollensprijs 2022.
Niet toevallig: Museum Rijswijk is gevestigd in het voormalige woonhuis van Hendrik Tollens.
Deze prijs, de oudste literaire prijs van Nederland, wordt haar toegekend voor haar oeuvre, dat zich “onderscheidt door verbeeldingskracht, aanstekelijkheid en toegankelijkheid. Haar werk is geestig, ontroerend en confronterend tegelijkertijd.” Deckwitz is dichteres, columnist en theatermaker. Ze publiceerde verschillende prijswinnende poëziebundels, waaronder haar debuut De steen vrees mij uit 2012 en Hogere natuurkunde uit 2019.
In deze laatste bundel het levensverhaal van haar grootmoeder, de oorlog woekert verder. Ze schrijft columns voor NRC Handelsblad.
Ze staat bekend als de meest enthousiaste poëzie-ambassadeur van het land. Haar reeks over het begrijpen van gedichten werd gebundeld in de bestsellers Olijven moet je leren lezen (2016) en Dit gaat niet over grasmaaien (2020).
De Tollensprijs, ingesteld in 1902 door het Tollensfonds, is een vijfjaarlijkse prijs bedoeld om een vooraanstaand letterkundige te eren. Uitreiking in 2020 was vanwege Covid niet mogelijk. De laatste 3 winnaars waren Jules Deelder (2005), Paulien Cornelisse en Hans Dorresteijn.
Lotte Jensen, voorzitter van het Tollensfonds, fungeerde als ceremoniemeester.
Jan Baeke bracht de Laudatio, een prachtige lofzang op de winnares. Poëzie is een fundamentele noodzaak om de samenleving overeind te houden.
Vervolgens reikte Maritha Mathijsen (tot voor kort voorzitter) de Tollenspenning uit en daarbij een beeldje van Tollens.
Het dankwoord van Ellen Deckwitz ging ook richting haar uitgever, de NRC (haar columns), haar familie en haar vriendenkring. Zij droeg gedichten voor die haar inspireerden of nog steeds: van Perk, Lodeizen en Howe en ook één van haarzelf.
De Literaire Boy Band verzorgde een zeer gewaardeerde literaire, deels rappende show.
In de Adriaan van Discotheek is het elke avond Boekenweek!
Tenslotte wees Maritha Mathijsen op de nalatenschap van Tollens voor dichters na hem en zelfs nu. Weg van het gedragene en bombastische: eenvoudig, alledaags, toegankelijk en melodieus zijn de sleutelwoorden. Alles kan tot poëzie worden gebracht!
Na een mooie middag kon het glas worden geheven op en met de winnares.
Moesson: Het afgelopen jaar kende veel bijzondere momenten. Het hoogtepunt voor Moesson in 2022? Dat is toch wel onze verhuizing. Daarom prijkt de etalage van onze boekhandel op de voorpagina van het decembernummer. Met trots kijken we terug op wat we met ons team hebben bereikt. Ook voor anderen in Indisch Nederland was dit een jaar om niet snel te vergeten. Met genoegen staan wij daarbij stil en presenteren wij de hoogtepunten van 2022.
En wie staat er centraal op dit schilderij? Generaal Eénoog. Karel van der Heijden (1826-1900). Links staan koningin-regentes Emma en de jonge Wilhelmina. Het is 1895. Den Haag, waar op het Malieveld de uitreiking is van de Lombokkruizen.
Goed naar oude schilderijen kijken roept vragen op. Want het is vreemd dat juist Van der Heijden centraal staat. De commandant van de Lombok-expeditie – generaal Vetter – zette een stap naar links, om de ruimte te geven aan Van der Heijden. Hij nam een onderscheiding in ontvangst voor een te Lombok gesneuvelde zoon. Of dat echt gebeurd is, betwijfel ik. Vetter hield van eerbetoon aan zijn persoon. Dus ik vermoed dat hij bij het zien van het schilderij van Mari ten Kate onaangenaam verrast is geweest.
Maar wat doe je eraan?
Het vorstenhuis hield van generaal Eénoog.
Een liefde die uit daden sprak Indische Schrijfschool
Java Post: Het is cruciaal dat de Universiteit Leiden reflecteert op haar eigen koloniale verleden.
Dat stelde Cleveringahoogleraar Gert Oostindie in zijn oratie op 24 november. ‘Als universitaire gemeenschap moeten wij onszelf een spiegel durven voorhouden en, waar nodig en mogelijk, ook concrete stappen zetten’.
Philip Frederik Laurens Sigar, overleden in 1946 te Den Haag, werd geboren in 1885 te Langoan, Tondano bij Menado. Zijn vader Philip Roeland Sigar had net als diens vader ambtelijke en bestuurlijke functies bij het gouvernement. Wat je vaker zag bij Minahassafamilies: middenklasse, christelijk, ambtelijk en bestuurlijk. Philip was gouvernementsambtenaar in oa de functies gewestelijk secretaris van Menado en administrateur provinciale secretarie West-Java. In 1939 plaatst hij vanuit Amsterdam ( aldaar enkele jaren wonend) een rouwadvertentie voor zijn moeder Theresia Petronella Adriana Alling (1864 Menado-1939 Batavia). Te Menado in 1911 huwde Philip met…..
Cornelie Emilie Maengkom, geboren 1888 in Menado, overleden te Den Haag dd juli 1946, vier maanden voor Philips verscheiden. Dochter van Anthoinetta Emelie Tambahan (1864-1894) en Jan Eduard Maengkom (1861 Tondano -1927) in 1891 klerk vd controleur in Tondano;; 1899-1916 deurwaarder, agent weeskamer in Tondano;; 1918 districtshoofd Tondano Tooliang (hoekoem besar). Cornelie zou 9 kinderen van Philip Sigar baren. Allen in de regio Menado. Hun dochter Dora Maria had een zoon die schoonzoon werd van president Suharto. Een van de andere kinderen was….
Frederika Sigar, geboren in 1924 te Menado, overleden 1977 in Amstelveen en bijgelegd in dit graf te Den Haag. Ze studeerde af van de MULO te Den Haag in 1941, diploma stenografie Engels in 1970. Ze kreeg 5 kinderen en ze bleef Indonesiër tot 1971, tot Nederlander genaturaliseerd samen met haar man August Frans Ompi (1918 Menado – 1999 Amsterdam), die volgde HBS en rechtshogeschool te Java voor 1940. Werd in 1950 Indonesisch diplomaat te New York en er is een verhaal dat hij aldaar van de Indonesische ambassade 300.000 dollar had gestolen in 1960. Frederika, Frans en de kinderen waren nog even in Duitsland wonend en vestigden zich definitief in Nederland. Gehuwd in 1949 en gescheiden in 1971.
Mensen keerden terug uit Indië. Europa was deels een geboorteland. Voor velen uit Indië was Europa niet het land waar ze geboren en getogen waren. Een opmerkelijk aantal koos de ambtelijke stad Den Haag voor definitieve vestiging. Ze overleden daar en werden in de aarde gelegd, ondermeer te begraafplaats Oud Eikenduinen.
De nabestaanden van het overleden model Ivana Smit kunnen doorgaan met hun rechtszaak tegen de Maleisische politie en de overheid. Het gerechtshof in het Aziatische land verwierp pogingen van de autoriteiten om een civiel proces te blokkeren. Het was woensdag precies vijf jaar geleden dat de 18-jarige Nederlandse op raadselachtige wijze van de twintigste verdieping van een flat in de hoofdstad Kuala Lumpur naar beneden stortte. Telegraaf.nl
Zie deze video van rtl-boulevard
Het verhaal van Jessica Maengkom-Hiraki
“Wij Hiraki’s werden gezien als Japanners, als vijand en daarom zat er weinig anders op dan naar Nederland te gaan,” vertelt Jessica Maengkom-Hiraki (Semarang, 40). De familie Hiraki is een Japans-Indische familie die met de oorlog niets te maken had maar er wel slachtoffer van werd.
Het Indië van de jaren dertig was een sterk internationale samenleving. Uit alle uithoeken van de wereld kwamen mensen naar de archipel om er hun geluk te beproeven. Zo ook de grootvader van Jessica, heer Hiraki. Al gaat over hem het verhaal dat hij in Japan de verkeerde boot had genomen en eigenlijk niet in Soerabaja maar in Shanghai carrière had willen maken. Verkeerde boot of niet, de oude Hiraki werd in Soerabaja verliefd op een Javaanse en ze kregen kinderen.
Die kinderen bezochten de Europese school en leerden geen Japans, wel vlekkeloos Maleis en Nederlands. Maar met de Japanse aanval op Pearl Harbour veranderde alles. Alle Japanners die aanwezig waren in Indië werden ineens tot vijand verklaard, gevangen genomen en per boot naar Australië gebracht. Toen Japan op 15 augustus 1945 capituleerde was de vraag wat ze met deze groep mensen moesten doen. Zonder ook maar iets te vragen werden ze in een boot met bestemming Japan gezet. Daar in dat verwoestte land volgde een aantal moeilijke jaren want die Japanners zagen de familie Hiraki helemaal niet als landgenoten Huizen van Aankomst
Versterking Indisch en Moluks immaterieel erfgoed in Nederland is een programma van vfonds met steun van het ministerie van VWS. — Doe een aanvraag Deze regeling is speciaal bedoeld om het immaterieel erfgoed van de Indische, Molukse en Papoea gemeenschappen in Nederland zichtbaarder te maken, te versterken, over te dragen, te behouden ofwel te borgen.
Daarbij gaat het niet over tastbare dingen zoals objecten in een museum, maar over levend erfgoed zoals rituelen, vieringen, sociale tradities, eetgewoonten, symboliek of een bijzonder ambacht. Allemaal dingen die plaatsvinden in een bepaalde gemeenschap, bij iemand thuis of tijdens bijeenkomsten in een vereniging. Erfgoed dat met de tijd mee kan veranderen.
Heb jij een goed idee om immaterieel erfgoed door te geven? Dan kun je hiervoor een aanvraag indienen bij vfonds. Op de pagina ‘Aanvraag doen’ vind je alle inhoudelijke toelichting, uitleg van de deelregelingen en de voorwaarden. Om je zo goed mogelijk op weg te helpen, maken wij gebruik van een zogenaamde ‘quickscan’. Door deze in te vullen ontdek je of je in aanmerking komt voor een bijdrage. Zo ja, dan kun je direct een account aanmaken om toegang te krijgen tot het aanvraagformulier. De regeling treedt in werking vanaf 1 december 2022 en loopt tot en met 30 juni 2024. Indisch en Moluks immaterieel erfgoed
Door Bert Immerzeel
Een paar maanden geleden bracht ik een bezoek aan een ex-collega van me. Ze had me jaren geleden, toen ik in het ziekenhuis lag in verband met hartproblemen, een kaart gestuurd met een uitgebreide handgeschreven groet. Ik wilde haar graag daarvoor, ook handgeschreven, bedanken, maar kón dat niet. Een mailtje sturen ging niet – ze deed niet aan mail – en door mijn fysieke problemen is mijn handschrift belabberd geworden. Later, dacht ik, wordt dat beter en stuur ik haar alsnog een kaartje. Maar ja, zoals zo vaak, later wordt nóg later, en nog heel veel later Java Post
De slavernij en slavenhandel waren in de Nederlandse gebieden in voormalig Oost-Indië groter van omvang dan in de Nederlandse koloniën in de West, zeggen historici en onderzoekers. Toch zijn de geplande erkenning en excuses vooral gericht op het slavernijverleden in Suriname en het Caribisch gebied.
“Dat de Surinaamse en de Caribisch-Nederlandse gemeenschap meer uitgesproken is, betekent niet dat de omvang van slavernij in de Oost verbloemd moet worden”, zegt Reggie Baay, een schrijver en onderzoeker van Indische afkomst, die veel heeft geschreven over het voormalige Nederlands-Indië.
Donderdag spreekt minister-president Mark Rutte op het Catshuis met betrokken organisaties over onder meer het uitspreken van de excuses op 19 december. Meerdere genodigden overwegen niet te gaan. Baay is uitgenodigd, maar gaat niet. “Het is alleen voor de bühne. Het slavernijverleden in Oost-Indië is tot nu toe niet serieus meegenomen door het kabinet.” NOS
In Den Haag waren er twee Indonesische studentenverenigingen die een cruciale basis vormen voor het verzet tegen de Duitse bezetter, waarin niet alleen jonge mannen maar ook jonge vrouwen actief waren. ‘Eerst Nederland, dan Indonesië bevrijden’ was de gedachte onder de studentenverenigingen. Historiek
Het onderzoek wordt uitgevoerd aan de Universiteit Leiden en staat onder leiding van oud-hoogleraar koloniale geschiedenis Gert Oostindie. In 2006 publiceerde hij al eens een boek over de historische rol van het Huis Oranje-Nassau in de koloniale geschiedenis, getiteld De parels en de kroon. Andere betrokkenen bij het onderzoek zijn historicus Esther Captain, mensenrechtendeskundige Kathleen Ferrier en Henk te Velde, hoogleraar Nederlandse geschiedenis historiek.net
Het Indonesische parlement heeft wetgeving aangenomen waarmee onder meer overspel en seks buiten het huwelijk strafbaar worden gesteld. Straffen op buitenechtelijke seks bijvoorbeeld kunnen oplopen tot een jaar celstraf. NOS
** Volkskrant: Afgelopen jaren werd er ongeveer 1 miljoen hectare oerwoud omgehakt in Papoea. Vrouwen willen de ontbossing een halt toeroepen en zoeken in Europa steun voor hun strijd. ** hln.be :Indonesië opnieuw opgeschrikt door aardbeving: Bali en Java beven, geen slachtoffers. ** marketscreener: Indonesië verwacht eind 2022 een inflatie van 5,34%-5,5%
Chinezen uit Indonesië van Patricia Tjiook-Liem
Voor de economische doelen van de VOC en de koloniale overheid in de Indonesische archipel waren de Chinezen van meet af aan onmisbaar. Hun rol in de economie bleef door de eeuwen heen belangrijk. Nadat de Chinezen in de kolonie aan het begin van de twintigste eeuw gelijkheid wisten te verkrijgen en de voor hen discriminerende wettelijke regelingen werden opgeheven, moesten zij in de Indonesische Republiek opnieuw voor hun rechten vechten. Het bleek een moeizaam proces vol spanningen rondom kwesties van cultuur, etniciteit en nationaliteit. Recensie.
Voormoeders zijn helemaal hip, en daar zit iets goeds in.
De aandacht voor de vrouwen die lang minder tot niet zichtbaar zijn geweest.Dan hoop ik ook op werkelijke aandacht, in de diepte en in de breedte, zodat we de beste kans maken om voormoeders te leren kennen.
Dus geen idealisering met terugwerkende kracht.
Gif ingeven
De schrijfster Annie Foore publiceerde in Indische huwelijken (1887) het verhaal ‘Geketend’. Hierin vergiftigt Marie de man met wie ze samenwoont en met wie ze kinderen heeft. De reden: ze heeft gehoord dat Henri – zo heet hij – de kinderen van haar wil afnemen en naar Nederland sturen. Zij moet dan maar zien waar ze blijft. Marie beseft dat ze dan haar kinderen voor altijd kwijt zal zijn.Dus ze bedenkt een oplossing.Ze geeft Henri gif in. Niet zomaar gif, maar precies dat gif dat nodig is om een koorts te verwekken.Tijdens de koorts trouwt hij met Marie – dat heeft ze zo weten te regelen. Nu heeft ze wettelijke rechten. Indische Schrijfschool
Bezoek aan de erevelden in Jakarta. Deze week Indrukwekkend bezoek aan vijf van de zeven erevelden van de @ogsnl in Indonesië. Plekken waar zichtbaar is wat mensen elkaar kunnen aandoen. Toen en ook nu! Opdat wij nooit vergeten! pic.twitter.com/5yhy9WsXgB
Deuning, C.F. on 29th November’22
Canter Visscher, A.P.G. on 27th November’22
Claase, M.A. on 27th November’22
Anthonijsz, Th.C. on 26th November’22
Varkevisser, D.A. on 26th November’22
Graf van J.C. Boers on 24th November’22
Bakulan Cepogo Boyolali Muslim kerkhofje en voorheen prive kerkhofje enkele nazaten MARSHALL on 23rd November’22
Poel van de, P. on 23rd November’22
Metuk Bojolali on 22nd November’22
Ex begravenen van KLODJENGLOR Malang naar SUKUN Malang on 22nd November’22
Maagdenberg, F.V.R. & P.Ch. & Ibo on 21st November’22
Vlierden, van. J.C.G. on 21st November’22
Galestien. (Diverse personen). on 20th November’22
Schmied, J.Ch.F. on 20th November’22
Arends, A.M. on 20th November’22
Groeneveld, A.H. on 20th November’22
DORNIER 24K X-1 +3 maart 1942 Broome Australie. (van Persie en Piers) on 20th November’22
Dümpel, W on 19th November’22
Bergman, R.A.M. Prof.dr. on 18th November’22
Enkele Chinese begravenen. on 16th November’22
Op seks buiten het huwelijk komt in Indonesië een celstraf te staan van maximaal één jaar. Ook samenwonen voordat je het jawoord aan elkaar geeft wordt verboden. Het Indonesische parlement zal daar vermoedelijk nog deze maand nieuwe wetgeving voor aannemen. AD.nl ** Officiële WK 2022 wedstrijdbal: not made in Indonesia! In Indonesië wordt teleurgesteld gereageerd op het bericht. Eerder schreven Indonesische media vol trots over de herkomst van de officiële WK 2022 wedstrijdbal. indonesienu ** Indonesië wil de ontwikkelingsrechten veilen van het Widi-reservaat, een onbewoond natuurreservaat dat bestaat uit meer dan honderd eilandjes Indonesiënu ** Twee mannelijke Indonesische militairen zijn deze maand opgepakt omdat zij seks met elkaar hadden. De militaire rechtbank van de conservatieve Indonesische provincie Aceh veroordeelde de twee tot een gevangenisstraf van zeven maanden. NU.nl ** Voor échte Oranjekoorts moet je in Indonesië zijn. Zie de film : sportnieuws.nl
De kans is groot dat u vooral sambal oelek kent, maar de ‘sambal’-familie is veel omvangrijker dan dat. In Indonesië – waar deze pittige rode smaakmaker vandaan komt – heeft elke streek haar eigen soort. Sterker nog, van ‘oelek’ heeft daar nog nooit iemand gehoord. Hoe zit dat? De Standaard
Mail 1 Hallo mensen. Ik heb een verzameling +/- oude LP’s weg te geven met oa Indo Rock uit 70/90 wegens emigratie. Ipv weg te geven aan de kringloop. Wel zelf af te halen in Lansingerland/ Rotterdam asap. Groet
Mail 2 Hoi Boeroeng, Ik geef 28 januari a.s. om 14.00 in het volkstuincomplex de Rekere in Alkmaar een lezing over de verovering van de Banda Eilanden in 1621 door de V.O.C. om een handelsmonopolie op de nootmuskaat van Banda te verkrijgen. Zie: https://www.atvderekere.nl/site/winteractiviteiten/ groetjes, Rick van den Broeke
Mail 3 Hallo, Ik ben namens een familielid op zoek naar informatie/foto’s van Pieter Octavianus Putuhena. Hij is overleden in 1979 en had geen kinderen, hij is geboren op Oma, heeft op school gezeten op de K.E.S. in Soerabaja (plaatje) tussen 1933 en 1938 en is in 1938 vanuit Makassar uitgevaren op de SS Sirius als werktuigkundige… ik zie wel eens bijvoorbeeld klassenfotos voorbij komen, maar mijn zoektocht loopt een beetje vast. Ik hoop dat u me kunt helpen!
Sinds een aantal maanden ben ik voor mijn website op zoek naar Indo-Europese gerechten. Hiervoor heb ik met de hulp van o.a. de website Delper oude Indische kookboeken en woordenboeken gedownload en geraadpleegd. Maar ook Indo-Europese kookboeken, recepten en wetenschappelijke (1) artikelen uit Maleisië, Sri Lanka, Birma en India geraadpleegd.
Gisteren stuitte ik tijdens mijn zoektocht o.a. op de volgende informatie :
• De Portugezen in Azië gebruikten azijn om vlees langer houdbaar te maken. Dit typeerde hun gerechten. • Ze gebruikten boter, o.a. uit Thailand. • Ze vonden een manier om deeg te laten rijzen in de tropen. • Ze introduceerden gebak gemaakt van eieren, suiker en een rijsmiddel. • Ze creëerden alternatieven voor wijn, wat ze niet alleen overmatig dronken maar ook mee kookten. • Ze introduceerden het frituren. • Portugese nonnen in Azië hielden zich bezig met het maken van zoetigheden. • Ze vonden alternatieve granen om brood (pao) mee te maken rondom Macau. • Ze introduceerde vruchten, groenten en specerijen uit Amerika en Europa maar ook noten zoals cashewnoten en pinda’s. • Ze waren dominante spelers in de inter-Aziatische handel in van alles eetbaars. • Het werd hun aangemoedigd om relaties aan te gaan met lokale vrouwen. • Ook buiten de “kastelen” woonden Portugese handelaren en hun nageslacht. • Indo-Portugezen werkten als koks. • Na de val van het Portugees Aziatische rijk bleven de Portugezen in het gebied wonen en bleven ze handel drijven.
Het is daarom niet verwonderlijk dat er Portugese gerechten worden aangetroffen in oude Indische kookboeken zoals Laksa Portugees en Frikassee Portugees. Het lijkt mij niet onmogelijk dat een aanzienlijk deel van de recepten in oude kookboeken uit Batavia van Portugese oorsprong zijn, zeker wanneer er “tjoeka”, “mantega” en “anggoer“ in wordt gebruikt. Mijn conclusie tot zover is dat de Indische keuken niet simpelweg ontstaan is door Hollandse gerechten met lokale ingrediënten te maken of Indonesische gerechten te verhollandsen zoals sommigen beweren. Maar dat er een oudere keuken aan ten grondslag ligt: de Indo-Portugese keuken. Een keuken die grote invloed heeft gehad op Oostelijk en Zuidoostelijk Azië. Een keuken die niet zomaar ontstaan is maar door hard soms zelfs wetenschappelijk werk van Portugese en Indo-Portugese priesters, nonnen, wetenschappers, koks, handelslieden et cetera. Ik denk vanaf nu in ieder geval twee keer na voordat ik de azijn vervang door tamarinde of limoensap, of boter door olie in een oud recept omdat het niet authentiek aanvoelt. Azijn, boter en wijn zijn authentiek Indo-Europees. (1) A culinary history of the Portuguese Eurasians: the origins of Luso-Asian cuisine in the sixteenth and seventeenth centuries.
Mail: Er zijn misschien Indische mensen die mijn ouders, Claude (Boy) en Anita Belloni kennen of van hun gehoord hebben. Claude, ook Boy genoemd, is de jongste zoon van componist en violist Fred Belloni. Misschien zijn er ook mensen die geïnteresseerd zijn in het koloniale verleden in de Pacific. Ik heb een boek geschreven over het bewonderenswaardige levensverhaal van mijn vader Claude, zijn levensreis door Nederlands Indië, Japan, Nieuw-Guinea en Nederland. Het boek heet De zon in zijn ogen.
Vanwege de boeklancering nodig ik een ieder uit die interesse heeft deel te nemen aan de virtuele/online boekpresentatie. Het aantal plaatsen is beperkt. Bijgaand treft u de YouTube link aan voor de uitnodiging.
In grote steden wonen naar verhouding veel mensen met een buitenlandse herkomst. Van alle mensen met een Surinaamse of Marokkaanse herkomst woont iets minder dan de helft in één van de vier grote steden (Amsterdam, Rotterdam, Utrecht en Den Haag).
—
17 procent van de mensen met een Indonesische herkomst woont in één van de vier grote steden. Van de totale Nederlandse bevolking woont 14 procent in één van de vier grote steden. CBS
Charlotte Coenraad overleed te Den Haag in 1958. Ze was geboren in 1893 te Soerakarta. Dochter van de Javaanse vrouw Soemilah en de indo-europeaan Christoffel Eugenius Coenraad (1860 Salatiga -1910 Soerakarta), employée tabaksplantages. Stamouders Coenraad waren de Javaanse vrouw Sopia of Sophia en de opperchirurgijn Joseph Thomas Coenraad uit Brunn, Moravië. Hij arriveerde in 1753 te Java en werd lijfarts van Paku buono III, soesoehoenan van Soerakarta. Charlotte slaagde voor een coupeuse-examen in 1928, toen ze 15 jaar gehuwd was met Ernst spoorwegemployée Ferdinand Wiggers die 2 maanden later overleed. Geboren in 1890 te Saleier, zoon van Tjanting (ca 1869 Kediri -1930 Bandoeng) en Ferdinand Wiggers (1862 Batavia-1912 Batavia),redacteur Maleise dagbladen, schreef en vertaalde boeken naar Maleis. Charlotte hertrouwde in 1933 en scheidde in 1956 met de technisch PTT-ambtenaar… Ernest Ferdinand van der Hout (1901 Batavia-1978 Den Haag). zoon van Christina Margaretha Wiggers (1873 Batavia – 1953 Pangkal Pinang) en Eduard Constant Henry van der Hout (1866 Batavia -) 1929 Batavia), commies bij het gouvernement.
Mensen keerden terug uit Indië. Europa was deels een geboorteland. Voor velen uit Indië was Europa niet het land waar ze geboren en getogen waren. Een opmerkelijk aantal koos de ambtelijke stad Den Haag voor definitieve vestiging. Ze overleden daar en werden in de aarde gelegd, ondermeer te begraafplaats Oud Eikenduinen.
Zie ginds komt die kapal
Uit Spanje hij al
Hij bawa sint Nicolaas
… Die stap aan de wal
Hij seg ister koeda
Sado ister niet
Hij djalan sendiri
Alleen met zijn Piet.
Zijn knechtje ketawa
En kasih tabee
Jang nakal krijg poekoel
Jang manis kwee kwee
Ach goede Sint Nicolaas
Heb toch kasian
En seg tegen Pieter
Een beetje plan plan.
DialoogNJI:
Uitnodiging Symposium op 9 december in de CT kerk te Den Haag
Intergenerationele overdracht van trauma ten gevolge van oorlogsgeweld en morele verwonding
Geachte belangstellende,
Wij nodigen u uit voor ons symposium op vrijdag 9 december 2022. Dit vindt plaats van 10.00 uur tot 16:30 uur in de Christus Triumfatorkerk, Juliana van Stolberglaan 154 te Den Haag.
De voertaal zal voornamelijk Engels zijn. De presentaties van de gastsprekers uit Nederland, Japan en Indonesië zullen ook in het Nederlands en Japans beschikbaar zijn.
De effecten van de twee oorlogen in het voormalige Nederlands-Indië zijn nog steeds voelbaar: de oorlog met Japan (1942-1945), gevolgd door de strijd voor de Indonesische onafhankelijkheid (1945-1949). Velen van ons zijn geraakt door dit gewelddadig verleden, dat niet alleen de eerst-getroffenen van die oorlogen betreft, maar ook doorwerkt naar de volgende generaties. Dit geldt voor zowel Nederlandse, Indonesische en Japanse oorlogsgetroffenen en nazaten.
Reza Kartozen-Wong in Trouw :
Die vroege voorjaarsochtend in 2006 staat voor altijd in mijn geheugen gegrift. Op Schiphol, aan het einde van de slurf die mijn net uit Hongkong aangekomen vliegtuig met de aankomsthal verbond, spatte de Hollandse Droom die mij was beloofd in mijn gezicht uiteen.
Mijn vlucht werd opgewacht door norse douaniers die de paspoorten van mij en een stuk of tien andere reizigers innamen. We werden bij elkaar gedreven en moesten onder bewaking wachten tot de 747 de laatste passagier had uitgespuugd. Reza Kartozen-Wong in Trouw
Bron van de foto.
Er waren afgelopen weekend zo’n drieduizend Indonesische supporters van het Nederlands elftal aanwezig bij het zogeheten ‘Oranje Indonesië Festival’ in hoofdstad Jakarta. Sommige Indonesiërs zijn niet blij met deze landgenoten. Bij het festijn, dat werd georganiseerd door de KNVB, konden Indonesische Oranje-liefhebbers de WK-wedstrijd tegen Ecuador bekijken op grote schermen. Ook waren er optredens. dekanttekening.nl
In 2019 namen enkele IGV leden het initiatief om samen onderzoek te doen naar families die op de Banda eilanden nootmuskaatbomen teelden in boomgaarden (“perken”). Over de unieke geschiedenis van deze families die perkeniers werden genoemd en hun leefomstandigheden is tot nog toe weinig gepubliceerd.De eerste “perkeniers” vestigden zich daar vierhonderd jaar geleden nadat deze eilanden in 1621 door de VOC waren veroverd. Van dertig families hebben de onderzoekers op basis van diverse bronnen en veelal met behulp van familieleden gedetailleerde – en veelal complete – genealogieën opgesteld van de stamvader t/m de generaties in de twintigste eeuw.Ondermeer door de coronapandemie is het onderzoek wat uitgelopen. Maar omstreeks maart 2023 komt het boek “Perkeniersfamilies van Banda” uit. Daarin staan deze genealogieën waarin meer dan duizend familienamen voorkomen van de nazaten uit die families, hun partners en de ouders van hen. Van elke naamdrager en/of de partner daarvan is een overzicht opgenomen van wetenswaardigheden over hun leven. Van verscheidene takken die later naar andere plaatsen in Oost-Indië (Nederlands-Indië) verhuisden zijn ook gegevens opgenomen. IGV
Lijst van familienamen welke aan bod komen in het boek Perkeniersfamilies van Banda. Boudewijnsz, Brantz, Broeke v/d, Camerling, Empting, Delmaar, Fedder, Hartog (van Banda) Hermanus, Herrebrugh, Hoeke, Jurgen, Kloeth, Kok/Kam, Koutenberg, Lans, Lantzius,Leunissen Leurs,Maeght de,Mulder ,Meijer ,Pinège ,Schilling,Sluijs v/d, Struby,Surker van,Theodorusz, Veerman, Versteegh,Vries de ,Walsche de ,Welman
Vrijdag 25 november waren Jaap Göbel (104) en Sjeanne Göbel- Otten (94) maar liefst 75 jaar getrouwd. Het komt niet vaak voor dat echtelieden hun ‘albasten’ of ‘rodium’ huwelijk vieren. Burgemeester Reinie Melissant bracht daarom samen met de kamerheer van de Koning van de provincie Zuid-Holland, mevrouw Bom-Lemstra, een bezoek aan het echtpaar. Jaap ontmoet zijn Sjeanne op 25 oktober 1946 in Semarang, Indonesië, op het verlovingsfeest van een vriendin. Het is die dag ook de verjaardag van Sjeanne. Het is liefde op het eerste gezicht. Het toeval wil dat Jaap eerder al een keer, al grappend, aan de moeder van Sjeanne had gevraagd of zij nog huwbare dochters had. De moeder van Sjeanne zag liever geen militair in de familie en haar antwoord was duidelijk: ,,Nee, die zijn uitverkocht.” destadgorinchem.nl
indebuurt.nl:
Het college van de gemeente heeft besloten om het Indië-monument te verplaatsen naar het Thaliaplein. Daar krijgt het een plaats tussen de andere herinneringsmonumenten. Het beeld is inmiddels uit de tuin van Rozenoord verwijderd en naar de gemeentelijke opslag gebracht. Wanneer het op zijn nieuwe plek komt te staan, is nog onbekend. Als er een datum is, wordt dit bekendgemaakt zodat belangstellenden de ceremonie bij kunnen wonen.
NOS, zie de film over aardbevingIn aardbevingsgebied Indonesië vertrouwen mensen de huizen niet meer
Correspondent Mustafa Marghadi bezocht het gebied waar een week geleden zeker 310 mensen om het leven kwamen bij een aardbeving. Tientallen mensen worden nog vermist. De meeste huizen in het getroffen gebied zijn helemaal niet gebouwd op zware bevingen.
**NOS: Indonesische arbeidsmigranten ingezet op asielschip in Amsterdam
**Trouw: Indonesië wil de koran van verzetsheld Teuku Umar terug.
** Indonesienu.nl: Officiële WK 2022 wedstrijdbal komt uit Oost-Java
En toen kwam december 1957. Er was al een anti-Nederlandse sfeer, ook omdat Indonesië wel en Nederland niet over de kwestie Nieuw-Guinea wilde overleggen.Op 1 december was er een aanslag op Soekarno. Op 3 december 1957 namen werknemers van de Koninklijke Paketvaart Maatschappij (KPM) in Jakarta het bedrijf over. Nederlanders werden geweigerd in het openbare leven.Op 5 december moesten bedrijven een ‘akte van overdracht’ aan het Indonesische leger tekenen. Overdracht betekende: alles kwijt.Het leger nam ook banken over. Zo is de bijnaam ontstaan: juist op 5 december, wat destijds een traditionele pakjesavond was, en nu een duistere, donkere dag was geworden. Zwarte Sinterklaas leidde tot een uitstroom van bijna 50.000 Nederlanders. Indische Schrijfschool
In deze serie vertelt elke week iemand over zijn of haar beroep.
Vandaag: Madjori Veldema (63) is consulent klachtbehandeling bij Bureau Discriminatiezaken Kennemerland. Heb je zelf te maken gehad met discriminatie? ,,Zeker weten. Als dochter van een Indische moeder en een Surinaamse vader heb ik regelmatig opmerkingen naar mijn hoofd gekregen. Zoals: ‘Wat spreek jij goed Nederlands’ of ‘Wat knap dat je op het VWO zit’. Maar ik heb als recruiter ook meegemaakt dat mensen niet opstaan bij een sollicitatiegesprek, omdat ze mij niet associeerden met een recruiter. tubantia.nl
Mail 1: Kunt u misschien ook een oproep van mij plaatsen op uw website? Ik ben op zoek naar meer informatie over de man op bijgaande foto. Tevens zou ik graag ik contact komen met zijn familie. Het gaat om een inspecteur van politie met de naam Teerling of Teerlink (juiste schrijfwijze is mij helaas niet bekend). Hij was eind jaren veertig gestationeerd op West-Java, waarschijnlijk in de omgeving van Batavia. Alvast weer dank voor uw hulp! Mvg, Fredrik Willems
Mail 2 Ashoka Netherlands🇳🇱 and Indonesia🇮🇩 are inviting you! Join our Indo-NL Changemaker Circle and make a difference for young changemakers in Indonesia!
🌴 The Netherlands and Indonesia have a special relationship, embedded in their shared history. After Indonesia gained its independance in 1949, many “Indos”, people of mixed European and Indonesian ancestry, came to live in The Netherlands. Dutch culture is importantly influenced by them, especially when it comes to music🎸 and food🍛.
Do you have roots in Indonesia, a special interest in the “Insulinde”, or in the country that it is today? Indonesia still faces a lot of challenges, but also holds a great potential; 65% of the population is under the age of 40. And many of them want to create change for the good of all. Will you join us, to grow this movement together?
🙋🏽♂️🙋🏽🙋🏾♂️Ashoka supports changemakers in Indonesia for over 40 years. Over the years we have grown into a community of 197 Ashoka Fellows, reaching millions of Indonesian people. And we can do so much more, especially to engage young changemakers. If you feel a connection with Indonesia, and want to do something meaningful with it and meet likeminded spirits, this is your chance!
🍽️ Ashoka Netherlands is inviting you to join our first lunch on 9 December in Utrecht, serving delicious Indonesian food, to present you the Indo-NL Changemaker Circle. Join us and learn how we can grow this new community!
Contact Erlijn Sie (esie@ashoka.org), or Karin Müller (kmuller@ashoka.org). You can find more information in our brochure: https://lnkd.in/egZGD7v2
Het Tropenmuseum heeft een grote collectie historische fotografie uit Indonesië. Deze foto’s zijn online terug te vinden, maar het is nog niet zo gemakkelijk om de foto’s te doorzoeken. Tag The Picture is een digitaal platform, ontwikkeld om de collectie beter doorzoekbaar en zo voor iedereen toegankelijk te maken. Dit doen we door samen met vrijwilligers omschrijvingen (tags) toe te voegen aan de foto’s en zo een algoritme te trainen, dat uiteindelijk automatisch foto’s van omschrijvingen kan voorzien. Zo brengen we samen het verleden in beeld . Tropenmuseum in Amsterdam
Talkshow: In de livestream ‘1 december 1961… 61 jaar later’ staat de onbelichte geschiedenis van voormalig rijksdeel Nederlands Nieuw Guinea centraal. Op 1 december 1961 nam Nederlands Nieuw Guinea in de aanloop naar onafhankelijkheid ‘de Morgenster’ in gebruik. Deze landsvlag was in opdracht van Nederland ontworpen en toegekend bij Koninklijk Besluit. De beloofde zelfstandige staat voor de Papoea’s kwam er echter niet. Museum Sophiahof
IGV Nieuws – Publieksversie – November 2022
Over publiek gesproken, voor het eerst stond de IGV met een complete informatiestand op de Tong Tong Fair, van 1-11 september, en het was een feest. Dankzij meer dan 40 vrijwilligers. Mooie samenwerkingen met Tracing Your Roots, CBG | Centrum voor familiegeschiedenis, Chinese Indonesian Heritage Center en Abovian, de Armeense culturele vereniging in Nederland. Optredens van IGV’ers op diverse podia. Verder in deze publieksversie o.a. een duik in de notariële aktes van het Arsip Nasional in Jakarta, een interview met onderzoeker en documentair fotograaf Suzanne Liem over haar nieuwe boek.
Henriette van Raalte-Geel laat weten: Op 26 februari waren leden van Comité van Aanbeveling van Stichting Dappere Moeders bij elkaar om kennis te maken met producent Hans de Weers (van FATT Productions) en scriptschrijver Kees van Beijnum die over het filmproject:‘Vrouwen en Kinderen tijdens de Japanse bezetting’ (werktitel: ‘De laatste dans op Java’) zouden vertellen. Toen heeft Jim van der Meer Mohr, voorzitter van de Nederlands-Indonesische Cultuurtafel, hen uitgenodigd om in sociëteit de Witte hier nader op in te gaan. Deze ontmoeting vond plaats op 7 november jl.
In de tussentijd heeft Kees van Beijnum de eerste versie van het scenario aan mij voorgelegd (foto), gebaseerd op mijn boek ‘Mogen wij altijd in dit kamp blijven?’ zodat de vele aspecten in de Japanse vrouwenkampen belicht werden met tevens de gruweldaden in de Bersiap periode. Met correcties is dit teruggestuurd naar producent en scriptschrijver. Met ingehouden adem heeft Bestuur van Stichting Dappere Moeders deze eerste bewerking gelezen.
Op 7 november toonde Hans de Weers, (producent van o.a.Antonia, Flikken Maastricht, Tokyo Trial en Mijn beste vriendin Anne Frank) trailers van twee van zijn films en gaf inzicht in de kosten van het totale filmproject: 7 M. Op dit moment zal driekwart van de film worden gefinancierd en is hij actief op zoek naar 1,9 miljoen euro.
Kees van Beijnum, die o.a. de scenario’s voor De Oesters van Nam Kee, De Heineken ontvoering en Tokyo Trial schreef, gaf uitleg over de moeilijk- en mogelijkheden bij het schrijven van een filmscenario en las enige stukken van het filmscript voor. Enkele dagen later berichtte hij:
‘Als scenarioschrijver zie ik de verfilming van De laatste dans op Java allereerst als een uitgelezen kans om een stuk onderbelichte geschiedenis in de spotlights te zetten. De oorlog met Japan, de bezetting, de kampen, en, niet te vergeten, de verwarrende, chaotische periode na de capitulatie van Japan, dat alles is nog nooit in een speelfilm aan de orde gekomen. Wat opmerkelijk genoemd mag worden, zeker gezien de hernieuwde belangstelling én de veranderende perspectieven op de ontwikkelingen in het betreffende tijdsgewricht. Hoe mooi, en belangrijk, zou het zijn als we een aangrijpende, op (historische) feiten gebaseerde film maken die door de actualiteit ook nog eens het gevoel van relevantie en urgentie ademt? Ik zal mijn uiterste best doen om het project te laten slagen en hoop van harte dat eenieder die een bijdrage kan leveren aan de realisatie van de film zich daartoe in wil zetten. Het is de moeite, ook voor toekomstige generaties, alleszins waard’.
Wij vertrouwen erop dat de financiering rondkomt. Dan duurt het nog anderhalf jaar voor de première in Tuschinski plaatsvindt. Mocht u ingangen hebben bij bepaalde fondsen om dit belangrijke project te ondersteunen, zou dit geweldig zijn!
Podium MH staat donderdag 24 november in het teken van de lezing ’Het literaire spoor uit Nederlands-Indië’ met Marion Bloem en Philip Dröge.In het werk van schrijfster Marion Bloem is de relatie tussen Nederlands-Indië en Nederland een terugkerend thema. Philip Dröge schreef aan de hand van zijn voorvaderen het boek ’Moederstad’, een reisverslag over de geschiedenis van Batavia/Jakarta. Noordhollands Dagblad
Ed Baatsen groeide op aan de Sprokkelenburg in Zuidwijk. Op Zuid. Zijn vader – ‘wit’, uit Schiedam – werkte in de snoepfabriek van Van Melle. Zijn moeder – Indisch, een ‘halfbloed’ zoals dat wel wordt genoemd, afkomstig van Malang op het Indonesische eiland Java – zorgde dat thuis alles liep. Via hun moeder hebben Ed en zijn 3,5 jaar oudere broer iets Indisch in hun uiterlijk. Werden ze daar vroeger op aangesproken? “Ik had niet de indruk dat dat speelde. Ik heb er geen last van gehad. In mijn klas zaten maar twee ‘donkere’ jongens, ik ben ook weleens de enige geweest, maar ik dacht er eigenlijk nooit over na. Ik stond er helemaal niet bij stil.”Na enig nadenken schiet hem één voorval te binnen. “Ik voetbalde vroeger graag. Ik houd erg van voetbal. En ik weet nog, ik was misschien een jaar of tien, ik speelde bij Zwart-Wit ’28, en uit in Smitshoek scoorde ik drie keer. Toen hoorde ik een man langs de kant van het veld schreeuwen naar jongens van de tegenpartij: ‘Trap die Chinees de grond in!’ Je zou daar nu voor van het veld verwijderd worden, maar ik moest er toen ontzettend om lachen. Rijnmond.nl
Bij de oprichting van Stichting Indisch Herinneringscentrum op 8 november 2007 stond ‘de ondergang’ van het voormalig Indisch Huis de mensen nog vers voor ogen. Een jaar eerder immers werd de subsidie van het Indisch Huis door het ministerie van VWS stopgezet. En de nieuwe stichting was zijn rechtsopvolger. Toen ik 2 jaar later aantrad als directeur, merkte ik dat velen nog steeds sceptisch waren over het nieuwe herinneringscentrum. “Zou het wel gaan lukken?”, vroeg men zich af.
En kijk nu: Deze maand staan wij stil bij het feit dat het Indisch Herinneringscentrum alweer 15 jaar bestaat. Met een bevlogen team zorgen wij ervoor dat mensen in Nederland kennis kunnen opdoen over en zich bewust worden van de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog in Zuidoost-Azië. Wij hebben aandacht voor de dekolonisatie van voormalig Nederlands-Indië en doen dat met educatie, tentoonstellingen en publieksactiviteiten. Zo geeft het Indisch Herinneringscentrum het Indisch geheugen een waardige plek in de Nederlandse maatschappij, zodat de herinnering aan de geschiedenis nooit verloren gaat.
Op de Javastraat in Amsterdam-Oost komt van alles samen: kleine supermarkten met Oosterse producten, koffietentjes, afhaalrestaurants met halloumi en falafel, moderne kledingstudio’s en winkels met koffers en stekkerdozen. Tussen dit uiteenlopende aanbod is er sinds vorige week een Indonesisch restaurant. “In deze omgeving zitten veel toko’s, maar wij zijn het eerste Indonesische restaurant in de Indische Buurt,” zegt mede-eigenaar Saifudin Sulaeman (42). Het Parool
update Telegraaf: Het dodental door een aardbeving op het Indonesische eiland Java loopt snel op. Volgens de jongste cijfers van de autoriteiten gaat het om zeker 162 slachtoffers. De beving had een kracht van 5.6 en was voelbaar in onder meer de hoofdstad Jakarta.
In de Indonesische provincie West-Java zijn maandag zeker 56 doden gevallen na een aardbeving met een kracht van 5,6. Ook vielen er voor zover bekend zevenhonderd gewonden, zo meldt een woordvoerder van de lokale autoriteiten aan persbureau AFP. Volgens de gouverneur van de provincie blijft het dodental de komende tijd hoogstwaarschijnlijk stijgen, omdat hulpverleners sommige getroffen gebieden niet kunnen bereiken vanwege aardverschuivingen. NRC
Onder deze zuil ligt begraven Pieter Vreede Bik, resident van Soerabaja geweest, overleden 1883 te Den Haag, geboren 1806 in Amsterdam. Zoon van Jan Bik (1757 Ameide – 1827 Batavia) en Janna Butin (1769 Groede – 1821 Batavia). Jan Bik was graanhandelaar in 1787 te Haastrecht en vluchtte naar Frankrijk, ontwijkend in Nederland een politieke zuivering van anti-orangisten, de patriotten. In dat geweld werd zijn eerste echtgenote gedood. Vanuit Amsterdam vertrok het gezin naar Batavia in 1816, waar Jan Bik een functie verkreeg bij de Algemeene Rekenkamer.
In deze familie van Jan en Janna werd het populair een tweede achternaam aan te nemen. Zo ontstonden de namen Butin Bik, Arnold Bik, van Berckel Bik, Mulock van der Vlies Bik, de Nijs Bik, de Perez Bik, Vreede Bik.
Pieter Vreede Bik huwde in 1831 te Batavia met Wilhelmina Petronella Frederika Kulenkamp Lemmers (1813 Culemborg – 1871 Vals, Ardeche), dochter van Jan Kulenkamp Lemmers (1789 Terborg -1828 plantage Wederzorg, Suriname) en Petronella Holmberg de Beckfelt (1789 Culemborg -1836 Pekalongan)
Mensen keerden terug uit Indië. Europa was deels een geboorteland. Voor velen uit Indië was Europa niet het land waar ze geboren en getogen waren. Een opmerkelijk aantal koos de ambtelijke stad Den Haag voor definitieve vestiging. Ze overleden daar en werden in de aarde gelegd, ondermeer te begraafplaats Oud Eikenduinen.
Pelita Indische Literaire Salon ontvangt zondag 27 november tijdens Indische Literaire Salon de succesvolle schrijfster Dido Michielsen. De bijeenkomst in het Oud Burgeren Gasthuis in Nijmegen is van 13.00 tot 16.00 uur. Entree 7 euro (geen pinmogelijkheid).
Graag aanmelden via steunpuntnijmegen@pelita.nl.
Met haar nieuwe roman Engel en Kinnari wil Dido Michielsen haar inheemse en Indische voormoeders een stem geven die lezers van binnenuit vertelt over de koloniale samenleving in Nederlands-Indië. brugnijmegen.nl
NPO 3: In De Oost volg je de Nederlandse soldaat Johan (Martijn Lakemeier). Samen met honderdduizenden anderen wordt hij in 1946 naar Nederlands-Indië uitgezonden om ‘orde op zaken te stellen’ nadat de Indonesische leider Soekarno een definitieve streep heeft gezet onder het koloniale Nederlands-Indië. Johan raakt daar in de ban van de charismatische legerkapitein Raymond Westerling (Marwan Kenzari). Maar wanneer de oorlog escaleert, en Westerling het verzet van de Indonesische bevolking steeds genadelozer neerslaat, wordt voor Johan de lijn tussen goed en kwaad steeds vager. De Oost is za 19 november om 22.00 uur te zien op NPO 3,
Mail 1 Hi I’m Romy from Indonesia May you can help, i found book with title “Herineringen, schetsen en gedachten”. This book tell about trip to Poedjon (Malang), Bromo and Wendit (Malang), but I can find the author or when they printed. The content written about 1910 with some sticky illustration. I send some picture with this email. Thanks Best regard Romy
Mail 2 Voor een studie ben ik op zoek naar informatie over het koloniaal werfdepot in Harderwijk. Wie heeft vanuit zijn voorgeschiedenis nog verhalen van familieleden die van hieruit ooit naar Indië zijn vertrokken? Het zou fantastisch zijn om hierover te beschikken. Heeft u nog informatie, brieven of familiegeschiedenissen en wilt u die delen?
Neem contact via pressbaker@hetnet.nl en laat u telefoonnummer of emailadres achter, dan neem ik contact met u op. Met vriendelijke groet, Theo Bakker
Met het digitale platform Tag The Picture krijgt het Tropenmuseum een unieke tool om met hulp van vrijwilligers de omvangrijke Indonesische fotocollectie beter doorzoekbaar te maken en zo de collectie toegankelijk te maken voor iedereen.Met de hulp van vrijwilligers kunnen 500.000 foto’s straks van juiste beschrijvingen worden voorzien. Een speciaal ontwikkeld algoritme gaat met hun input aan de slag, wordt hierdoor getraind, en verbindt de ingevoerde informatie automatisch aan de foto’s. Wat anders jaren zou kosten, kan het beschrijven van foto’s via dit algoritme vele malen sneller gedaan worden. oost-online.amsterdam
NOS: De rechtbank Den Haag heeft drie van de vier verdachten in de MH17-strafzaak veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf voor hun rol bij het neerschieten van het toestel van Malaysia Airlines boven Oost-Oekraïne op 17 juli 2014. De vierde verdachte is door de rechtbank vrijgesproken.
NOS: Gematigd tevreden reacties op vonnissen MH17-zaak: ‘Dit is niet het einde’ Betrokken landen en politici reageren tevreden op de veroordelingen in het MH17-strafproces. Maar zij benadrukken ook dat de zaak hiermee niet tot een einde is gekomen. archieftopics
IGV:……een overzicht van de koloniale kranten in Nederlands-Indië/Indonesië. Het is verstandiger om door alle kranten tegelijk te gaan zoeken en vervolgens aan de linkerkant van het scherm bij de filter “Verspreidingsgebied” de optie “Nederlands-Indië / Indonesië “aan te vinken. Voor het gemak hebben we hieronder de kranten uit Nederlands-Indië onder elkaar gezet met een link om ze te openen.
Tijdens mijn laatste bezoek aan Malang zag ik dat straatnamen werden toegevoegd aan hun oorspronkelijke koloniale namen. Misschien is dit de eerste keer dat het uiterlijk van straatnaamborden is veranderd in de laatste halve eeuw sinds de Nieuwe Orde de namen van straten in Malang veranderde met de namen van soldaten.
Op 17 november 1947 werd Stichting Pelita opgericht door Jantina Eckenhausen-Tetzner. Pelita vierde dit jubileum op 10 november met een speciaal seminar en een feestelijke bijeenkomst. Het seminar had als doel om kennis met betrekking tot de doelgroep oorlogsgetroffenen en oorlogsbetrokkenen te delen. Dat deed o.a. keynote speaker Inez Schelfhout, klinisch psycholoog bij ARQ Centrum ’45, over de doorwerking van oorlog en geweld in volgende generaties. In verschillende masterclasses werd dieper ingegaan op diverse onderwerpen.
‘s -Middags om 16.00 uur begon de jubileumviering voor medewerkers, vrijwilligers en relaties. Na het welkomstwoord door directeur Rocky Tuhuteru praatten Alies Boenders en Kees Schepel ons door het programma heen.
Als eerste werd de nieuwe vormgeving van de website en Pelita Nieuws gepresenteerd. Vervolgens kreeg Wieteke van Dort 10 minuutjes om wat te vertellen en te zingen en werd Julia Douwe voorgesteld als nieuw lid van het Comité van Aanbeveling. Julia heeft, samen met Samuel van Voorn, The Young Papua Collective in 2019 ogericht.
Voordat Harriet Ferdinandus en Rocky Tuhuteru voor het eerst de J.E. Eckenhausen-Tetznerpenning uitreikte aan de zoon van de oprichtster van Stichting Pelita (de penning was bestemd voor alle telgen uit de familie) werden we eerst nog even vermaakt door Joshua Timisela.
De penning zal voortaan elk jaar worden uitgereikt.
Reggie Baay deel uitmakend van de jury, maakte de 3 winnaars bekend van de verhalenwedstrijd over 75 jaar Pelita leest voor.
En toen was het echt tijd voor het slotwoord, de borrel en een Indisch buffet.
En een optreden van de Pelita All Stars, bestaande uit René Dissel, Julya Lo’ko (Shunya Deva), Suzanna Mangar, Guus Paat, Steffen de Wolff, George Pelupessy en Patrick Drabe.
Het kabinet wil excuses aanbieden voor het Nederlandse slavernijverleden. Maar wat betekent dit nog, in de hedendaagse sorry-democratie? Als voormalig uitwisselingsstudente naar Indonesië vraag ik mij echt af wat wij met al die opstapelende excuses van de Nederlandse regering nu eigenlijk nog precies willen bereiken. Ronald Lepez, voormalig proefvoetballer bij SC Heerenveen, stelde deze week in deze krant dat het excuus dat Nederland wil maken voor het slavernijverleden ook moet gelden voor het vroegere Nederlands-Indië ( LC 8 november). Leeuwarder Courant
Indisch Koken en de Indische Rijsttafeltraditie
Indisch Koken is het bereiden van gerechten zoals bijvoorbeeld rendang, ikan pedis, tahoe ketjap, sambal goreng telor, sambal goreng boontjes of roedjak. Als meerdere van deze gerechten worden gecombineerd met rijst of bami en/of bij bijzondere gelegenheden worden geserveerd, heet dit een rijsttafel. Zowel het bereiden als het nuttigen van de Indische rijstmaaltijd wordt zowel met familie en vrienden als bij publieksbijeenkomsten zoals Indische festivals en pasars malam gedaan. Dit immaterieel erfgoed maakt deel uit van de sociaal-culturele gemeenschap die haar wortels heeft in voormalig Nederlands-Indië. Immaterieel Erfgoed
rijksoverheid.nl: Staatssecretaris Van Ooijen (VWS) informeert de Tweede Kamer over zijn reactie op het verzoek over de afhandeling van de motie Van Gerven. Het verzoek ging over een backpay regeling voor weduwen en de collectieve erkenning Indische gemeenschap in Nederland. Download de brief
Na het faillissement van Indonesisch restaurant Soeboer aan de Brouwersgracht in Den Haag eind oktober, is nu ook toko Waroeng Soeboer aan de Piet Heinstraat permanent gesloten. Donderdag werd de toko failliet verklaard, bevestigt advocatenkantoor DVDW. De sluiting van beide vestigingen volgt kort na het overlijden van eigenaar Ragner Flink eind september. Soeboer was meer dan zestig jaar een begrip in Den Haag en daaraan komt nu met de sluiting van de toko een einde Omroep West Bron van de foto. Zie deze google streetview
Boekoe Kita Green is de vega opvolger van Boekoe Kita, het succesvolle, en eerste moderne kookboek over de Indische keuken met recepten en verhalen. Nu is het tijd voor de next generation! In Boekoe Kita Green komen 30’ers, 40’ers en 50’ers met Indische roots aan het woord. Geboren en getogen in Nederland, maar met net zulke mooie verhalen en herinneringen over wat hen en hun kookstijl typisch Indisch anno 2022 maakt: namelijk vegetarisch. Bruna
De zogeheten Atlas of Mutual Heritage biedt een zo compleet mogelijk overzicht van documentatie over de Verenigde Oost-Indische Compagnie (VOC) en de West-Indische Compagnie (WIC). Vorige week is een nieuwe versie van de groeiende database gelanceerd. Historiek
indonesienu : Oude munten, een brug, een gedeelte van een ondergronds waterleidingsysteem uit de 18de eeuw. En nu Nederlandse tramrails uit de 19de eeuw. Bij bouwwerkzaamheden in verband met de uitbreiding van het metronetwerk in Jakarta komen vele bijzondere vondsten tevoorschijn.
De vondst van de tramrails werd gedaan tijdens graafwerkzaamheden op het traject tussen Glodok en Kota, om precies te zijn onder Jalan Gajah Mada, een drukke verbindingsweg tussen de oude stad (Kota Tua) en het moderne zakendistrict van Jakarta.
***AD : Duizenden Indonesiërs demonstreerden donderdag vanwege de dodelijke ramp in een stadion in Malang. Betogers eisen onder andere een grondig onderzoek en tegemoetkoming voor de nabestaanden van de slachtoffers.
*** indonesienu: Indonesië trekt alles uit de kast voor een veilig verloop van de G20-top op Bali. In bepaalde zones wordt ook politie te paard ingezet. De paarden komen uit Nederland. Meer dan 14 duizend militairen en agenten worden ingezet voor een veilig en ongestoord verloop van de 17de G20-top die dit jaar op 15 en 16 november plaatsvindt op Bali.
*** globalvoices.org : Terwijl demonstranten bijeenkwamen om vrouwen in Iran te steunen, waarschuwden sommige activisten dat het toenemende conservatisme in delen van Indonesië zou kunnen betekenen dat vrouwen in dat land hun verworven recht om te kiezen gaan verliezen.
*** volkskrant : Persvrijheid? Prima, maar graag wel een beetje positief schrijven over Indonesië
Insulinde Amersfoort Onze vereniging is opgericht in 2005 en heeft als doelstelling: ” Het oprichten en in standhouden van een woongroep van senioren met een Indische achtergrond”. Groepswonen betekent dat de bewoners beschikken over een woning, waarbinnen een privé-leven gewaarborgd is. Er bestaat tussen de bewoners een zekere mate van verbondenheid en gevoel van verantwoordelijkheid voor elkaars welzijn. In de wijk Stadstuin van Amersfoort heeft de woongroep de beschikking over 17 huurappartementen verdeeld over 3 woonlagen en een parkeerkelder die uitsluitend bestemd is voor de woongroep. Alle woningen zijn bezet zodat u, na het doorlopen van onze kennismakingsprocedure en acceptatie van uw aanvraag voor het lidmaatschap, op een wachtlijst komt
The movement caught the attention of Dutch journalist Griselda Molemans.During her visit to Korea on Oct. 19, she announced that another Statue of Peace will be set up in the city of Amsterdam, the Netherlands. “The city council has approved my plan, and is currently searching for a location for the monument,” she said.Molemans has spent two decades researching the truth behind the wartime sex slavery.”Four years ago, I submitted a plan to the city government. I started writing an introduction (about the ‘comfort women’). Look, this is what happened … There are so many, thousands of women who are invisible (in the Netherlands too),” Molemans told The Korea Times in a recent video interview. koreatimes
Moesson: Onze nieuwste editie staat in het teken van Indisch bouwen.
Over hoe we in Nederland bouwen aan Indische woongroepen, hoe je op straat de Indische invloeden terug kunt zien, en over hoe er in Nederlands-Indië werd gebouwd. Prachtig hoe architecten en bouwkundigen hun signatuur aan een gebouw of constructie weten te geven. Hoe je soms tot in de kleinste details de invloeden van een cultuur kunt terug zien in een bouwwerk. En inspirerend om te zien hoe in de bouwkunst verleden en heden met elkaar verbonden zijn en zo de toekomst in gaan.
Supermarktketen Lidl roept de Kipster Indische stijl gehaktballetjes terug. Door een productiefout bevat een aantal verpakkingen een verkeerd etiket. Hierdoor staan de allergenen tarwe, gerst, mosterdzaad, melk, soja en selderij niet op de verpakking vermeld. Hart van Nederland
Jean Marie de Visch Eijbergen was in 1863 geboren in Tjendano, Japara. Ze overleed te Den Haag in 1897. Een echtgenoot en 4 jonge kinderen nalatend. Ouders: de Javaanse vrouw Segima, overleden in 1921 en Hendrik Stephanus de Visch Eijbergen (1833 Den Haag-1909 Djombang) Die begon in 1857 te Java als bestuursambtenaar en werd later industrieel. Een broer van Hendrik ging als officier naar Indie en heeft nazaten daar. Een andere broer was een paar jaar als soldaat te Indië. Jean Marie huwde in 1885 te Java met…..
Edouard Marcella (1886 Vught –1942 Den Haag), zoon van Philippe Marcella (1807 Amsterdam – 1877 Den Haag), luitenant-kolonel van de Koninklijke Marechaussée en Idaline Dibbets (1814 Versailles -1890 Den Haag) De oorsprong van deze familie Marcella ligt te Izmir in Turkije, toen Smyrna genoemd. Edouard arriveerde in 1872 te Batavia als luitenant bij de Genie. Hij pensioneerde als kolonel titulair in 1903. Broers van Edouard werden evenzo officier te Indië, daar gehuwd en kregen nazaten. Zus Suzanna huwde in Maastricht met George Borel, een paar jaar te Indië als luitenant bij de artillerie. Henri Borel, schrijver en journalist, was hun zoon. Een dochter van Edouard en Jean Marie was Marie Nicoline (1888 Batavia -1982 Den Haag). Zij heeft in 1947 in dit graf bijgezet haar echtgenoot en neef….
Philidor Joseph Henri Marcella (1893 Veenhuizen-1947 Den Haag). Luitenant der Genie. Zoon van Anna Maria Allegonda de Koning (1870 Veenhuizen – 1935 Utrecht) en Philidor Bernard Marcella (1857 Maastricht – 1926 Soest), broer van Edouard en commies bij ’s Rijks Werkinrichtingen te Veenhuizen.
Mail 1 Aan de dood ontsnapt 10 november 1945 10 november is het 77 jaar geleden dat op die bewuste ochtend de geslaagde reddingsactie in de Werfstraatgevangenis plaatsvond, waarbij 3500 gegijzelden door een groep Gurkha’s en Jack Boer, onze James Bond, werden bevrijd. Bij de reddingsactie sneuvelde een Gurkha. De naam van deze dappere Gurkha is nog steeds onbekend. Een Engelse commandant van een Gurkha eenheid betrokken bij de reddingsoperatie vertelde in een interview dat hij eind jaren 90 tijdens een concert in gesprek kwam met een Nederlandse vrouw. De conversatie kwam op Nederlands-Indië m.n. Soerabaja. De Engelsman vertelde zijn verhaal over Soerabaja en de vrouw antwoordde dat zij de dochter is van een overlevende van de actie in de Werfstraatgevangenis. Zij zou de commandant van de Gurkha-eenheid persoonlijk willen bedanken dat hij het leven van haar vader had gered, zonder zijn interventie zou zij niet bij het concert aanwezig geweest zijn. Aldus geschiedde en zij kon deze commandant bedanken. Deze vertelde dat hij na de reddingsactie nog nooit zoveel handen van dankbare personen had geschud.
Ik doe een research naar de reddingsoperatie. Mijn oproep is gericht aan wie deze vrouw kent en mij in contact met haar kan brengen opdat haar verhaal wordt vastgelegd over haar ontmoeting met deze bijzondere militair onder wiens commando de reddingsactie werd uitgevoerd . Voor reacties schrijf aan vandenbroek@libero.it Peter van den Broek
Mail 2 Wie kent dit kwartetspel ? Dit was het enige dat ik als jongeling te zien kreeg van mijn ouders, dat te maken had met hun tijd in Nederl-Indië. Moeder 1919 LHO Seumaweh (Sumatra) Vader KLM 1938-1949, beiden in Jappenkampen. Moeder verloor haar 1e man op de Junyo Maru 1944 met 5800 anderen en vond pas vertroosting by vader in 1946 in Brisbane en trouwde in 1948 … vader kwam naar Nedl-Indie in 1938 bij de KNILM ….. jappenkamp …… 19e Squadron Brisbane waar hy moeder ondersteunde en gevolglijk mee trouwde tot zijn dood 16 Des 1995 …en moeder 28 Jan 2009 beide in ZUID AFRIKA
nu uit Internet vind ik meer verhalen van anderen …maar weet niet in welk kamp zij gezeten hebben …. geloof allen waren even SLEGT maar voor mij was als jongetje zelfs tot 20 Indie een mooi VEELZIJDIG LAND omdat het zo was in het kwartet spel . Antoon Cornelissen Sel Tel: (Jos 082 455 6262) / (Antoon 072 208 3633) Riverside Gardens 2 Winslow Gordon’s Bay, 7140 Suid-Afrika.
De romans, verhalen en gedichten van schrijfster Marion Bloem zijn vandaag bekroond met de Constantijn Huygens-prijs. Dat is bekendgemaakt in het NPO Radio 1-programma Kunststof.”Niet alleen het recente en monumentale Indo uit 2020, dat iedereen moet lezen die is geïnteresseerd in het thema identiteit, is persoonlijk, origineel, meeslepend en geschreven vanuit een grote maatschappelijke betrokkenheid. Vanaf het eerste boek geldt dit voor haar gehele oeuvre”, zegt de jury van de Jan Campert-Stichting, verantwoordelijkheid voor de prijs. NOS
Jaarlijkse Bronbeek-symposium Werkgroep Indisch-Nederlandse Letterkunde, 06-11-2022, tevens afscheid Peter van Zonneveld als voorzitter van de Werkgroep.
Als vanouds opende Peter van Zonneveld het symposium, ditmaal voor de laatste keer. Er is een tijd van komen en een tijd van gaan en gaf het woord aan Rick Honings, die de introductie op het thema verzorgde.
Afscheid van Nederland bij vertrek naar Indië was lang ingrijpend: vaak voor altijd en onderling contact was in ieder geval niet snel en niet veelvuldig. Hetzelfde gold ook voor het afscheid met de achterblijvers bij terugkeer naar Nederland.
Vilan van de Loo, Roem (1895) Anna de Savornin Lohman over Atjeh, sneuvelen en het belang van eer.
Boek met als titel ‘Miserere’, gaat over Henning van Helsdingen, die een militaire carrière in Atjeh verkiest boven een verbintenis met zijn geliefde Marie. In de uitzichtloos lijkende oorlog was roem en eer, mogelijk zelfs de MWO te behalen. De schrijfster beschouwde de Atjeh-ers als medemensen, dat impliceert naastenliefde en niet doden. Na terugkeer in Nederland moet Henning bekennen dat eigenlijk alleen eerzucht hem dreef, zelfs vaderlandsliefde niet, terwijl dat de enige drijfveer zou ‘mogen’ zijn, en heeft hij wroeging over zijn slachtoffers.
Michiel van Kempen, Afscheid in de Nederlands-Caraïbische Letteren
Bij de oprichting van de Werkgroep werd de mogelijkheid om ook de West-Indische Letteren te omvatten open gehouden; een voorzet? Hij wijst op de plaats van afscheid en vertrek: een vuurtoren, een eiland, een havenmonding. Migratie en terugkeer naar het land van oorsprong heeft ook voor de inwoners van Suriname en de Antillen kenmerken als Verlies van identiteit, Ontheemding en Vervreemding. Hun land bestaat nog, maar bij remigratie of bezoek vanuit Nederland blijkt, dat men niet meer op een warme ontvangst mag rekenen. Het bezoek uit Nederland is vervreemd in uiterlijk, houding en taal (zo worden grappen niet begrepen). Vooral bij remigratie een ‘Double consciousness’: men beziet zichzelf ook door de ogen van de thuisgebleven ander!
Liesbeth Ouwehand, Afscheidsalbums uit Nederlands-Indië Hoe zeg je vaarwel? Collectie albums van het KITLV
Tussen 1880 en 1940 was het maken van een album een algemeen gebruik als aandenken en blijk van waardering. Bij verandering van baan en zeker bij pensionering en vertrek naar Nederland, voor de hogere echelons uiteraard. Thema’s: de stad of het district, de werkzaamheden, het netwerk. Veelal werden beroepsfotografen ingeschakeld. Het omslag was vaak van bewerkt leer en rijk versierd (zilver). De inhoud geeft een prachtig tijdsbeeld, naast een beeld van de betrokkene. In de collectie bevinden zich ook enkele albums vanuit (niet voor) niet-Nederlandse kringen; getoond werd een album geschonken door de Arabische handelselite en een album vanuit inheemse adel. Tot slot deed zij suggesties voor een afscheidsalbum voor Peter van Zonneveld.
Arnoud Arps, Eten en niet vergeten, Een nadere blik op de kookboeken van Catenius -van der Meijden en Beb Vuyk. Vertrek betekent ook vaak een afscheid van etenswaren, ingrediënten, gerechten en eetgewoonten. Kookboeken met Indische of Indonesische gerechten moesten de Nederlandse vrouwen helpen hun weg te vinden. Vooral nadat – om het verindischen en degeneratie tegen te gaan – de zogeheten handschoenbruiden in groten getale hun weg naar Indië vonden. Terwijl toch de Kokkie meestal het werk moest doen; maar zij had geen eigen stem. In Indië was het (uiteindelijk) Groot Nieuw Volledig Indisch Kookboek van Catenius-van der Meijden maatgevend. Met een eerste druk in 1902 en vele herdrukken tot aan 1984! Ook nu nog zijn vertalingen in de Bahasa Indonesia populair in Indonesië.
Eveline de Bruijn, Neerlandicus en Singer-songwriter, Gedichten en liederen met als thema Afscheid
Met een mooie heldere stem vertolkt zij gedichten, zelf op muziek gezet: Van Ilja Leonard Pfeiffer, Willem Bilderdijk, Multatuli, Hans Sleutelaar, Rien Vroegindewey en van zichzelf. En mooier dan Elvis: Ýou were always on my mind.
. .
AFSCHEID Peter van Zonneveld
Peter van Zonneveld gaf twee keer een bijzondere draai aan de neerlandistiek bij de Faculteit aan de Leidse Universiteit. Ingegeven door de zijns inziens te geringe aandacht voor de koloniale literatuur en die uit de 19e eeuw. De eerste betrof de oprichting van de Werkgroep 19e-eeuwse Letterkunde en de tweede – in 1985 – de Werkgroep Indisch-Nederlandse Letterkunde (met Rob Nieuwenhuys en Reggie Baay). 37 Jaar was hij een inspirerende en stimulerende voorzitter die ook zelf veel werk verzette, steunend op zijn kennis en geheugen. En op redactieleden als van den Berg en Jacquet.
Toespraak Jacqueline Bel O muze, bezing mij de man (Homerus, Vergilius) . . . . een lofzang is op zijn plaats. Maar, op het gevaar af banaal te worden, belicht zij als lof enkele letters uit een speciaal ABC. Zo staat de A onder meer voor de Anekdotes die hij moeiteloos over elk persoon of onderwerp uit zijn mouw schudt. Hij is beslist geen Byroniaanse held: niet eenzaam, wel gedreven door hartstocht en romantiek. Hij heeft veel gepubliceerd, alleen en vaker nog met anderen: met onder meer Nieuwenhuys, Paasman en Termorshuizen. Onder de velen die bij hem hun masters deden: Reggie Baay, Vilan van de Loo, Rick Honings en Liesbeth Dolk.
Toespraak Bert Paasman The past is a foreign country. Bij het begin van het bestaan van de Werkgroep was het woord ‘koloniaal’ nog een neutraal bedoelde duiding. Nu lijkt alles besmet. Hij herinnert eraan dat de Werkgroep bewust niet Oost-Indisch in haar naam droeg; uitdrukkelijk werd destijds ruimte voor de West-Indische letterkunde opengehouden. Dat is er echter tot nu toe niet van gekomen. Op zoek naar literatuur buiten de Spiegel om werden onder meer vrouwelijke schrijvers (Vilan van de Loo) en Indonesische literatuur onder de aandacht gebracht. Juist ook schrijvers die vraagtekens zetten bij het koloniale bestel: Multatuli, Jacob Haafner, Roorda van Eysinga. Het jaarlijkse Bronbeek-symposium werd een jaarlijks hoogtepunt. Er is veel tot stand gebracht, ook al knetterde het soms bij de redactievergaderingen.
Voordat Adriaan van Dis in gesprek gaat met Peter van Zonneveld, kreeg Zonneveld uit handen van Rick Honings het komende nummer van Indische Letteren. Op het kaft staat een mooie tekening van Peter van Dongen. Ook het ingelijste origineel was voor van Zonneveld.
Adriaan van Dis in gesprek met Peter van Zonneveld
Zij leerden elkaar in 1967 kennen bij hun studie in Leiden. Peter heeft ook nog Biologie gestudeerd in Amsterdam en daaraan een grote liefde voor Botanische tuinen overgehouden. Hij is soms zelf verrast door zijn veelzijdigheid, maar heeft veel plezier beleefd aan alles wat hij deed. Zo heeft hij wel 300 scripties over Indië begeleid. Hij beschouwt zich niet als een koloniaal, integendeel, maar in de huidige “postkoloniale theorie” kan hij zich niet vinden. Direct een waardeoordeel (mensen die niet deugen) met de blik van nu. Zijn belangstelling voor Indië werd in 1963 gewekt door een prille liefde voor een Indisch meisje. Margie Bal en hij waren 14 jaar oud; dat kon natuurlijk geen stand houden: Indische meisjes van 14 zijn natuurlijk verder dan jongens. Maar bij de ouders van Margie hoorde hij vertellen van Indië en de Japanse bezetting. In 1980 bezocht hij Indonesië voor het eerst, ’s Lands Plantentuin (Kebon Raya) in Bogor was een hoofddoel. Hij meent wel te bespeuren dat Nederlanders na 2000 minder hartelijk worden ontvangen (ook daar een harder oordeel over de koloniale tijd?).
Na een bezoek bij Rob Nieuwenhuys, met Reggie Baay, werd de Werkgroep opgericht. De sfeer binnen de redactie was zonder meer plezierig, alleen soms knetterde het een beetje. Het eerst boek over Indië dat hij las was ‘Het land van herkomst’, ‘De stille kracht’ beschouwt hij als het belangrijkste boek in de Indische Letteren. Alles wat kenmerkend is komt er in voor, zelfs met een doorkijk naar de toekomst van de kolonie. Hij vindt het belangrijk dat hij mee heeft kunnen werken aan de rehabilitatie van Hella Haase nadat ze zich zo gekwetst voelde door Nieuwenhuys en Tjalie Robinson. Verwijst naar de verdediging door Rudy Kousbroek. Ook Xaviera Hollander (vriendin) en Jacob Vredenbrecht (opgezocht in Indonesië) komen ter sprake. Het is tijd om plaats te maken voor anderen, maar men kan altijd een beroep op hem doen.
Hij draagt vol vertrouwen het voorzitterschap over aan Rick Honings. In zijn slotwoord benoemt de nieuwe voorzitter Peter van Zonneveld tot Erevoorzitter en een staande ovatie was er voor Peter van Zonneveld!
In het Duits dicteert hij een artikel. Dan maakt hij een fout, en vervolgt in het Nederlands: “Dat moet een klein beetje veranderd worden.” De moeilijk hoorbare woorden zijn afkomstig van Willem Einthoven, een van de eerste Nederlandse Nobelprijswinnaars. Na bijna honderd jaar is er een geluidsfragment met zijn stem gevonden in de archieven van Rijksmuseum Boerhaave in Leiden. NOS
Bijna 200 kinderen overleden na inname besmette siropen in IndonesiëIn Indonesië lijden 324 kinderen aan acuut nierfalen na inname van schadelijke stoffen in medische siropen. Ondertussen zijn er al 195 kinderen overleden en liggen er nog steeds 27 in het ziekenhuis. Dat meldt het Indonesische ministerie van Volksgezondheid. hln.be
Tickets en meer informatie van OBA.nl: Dido Michielsen publiceerde op 26 oktober haar boek ‘Engel en Kinnari’ (Hollands Diep, 2022), het vervolg op de succesvolle roman ‘Lichter dan ik’ (Hollands Diep, 2019). Vivian Boon gaat met haar in gesprek en zal haar ook vragen welk boek uit de Indische OBA Moesson collectie haar favoriet is. Jimmy Tielman (kleinzoon van een van de Tielman Brothers) verzorgt de muziek deze middag en Vivian Boon interviewt verder Thom Hoffman over zijn indrukwekkende nieuwe boek ‘Indië, betovering en desillusie │Een persoonlijke zoektocht naar een verborgen geschiedenis’(Meulenhoff, 2022).
Bestel en lees dit te Geheugen van Baarn.nl:
Willem Naessens, geboren 22 maart 1862 in Zaltbommel, toevallig op steenworpafstand van de huidige woning van de auteur van het boek, was musicus en handelaar in muziekinstrumenten. Als 24-jarige jongeman stapte Willem aan boord van het stoomschip Prinses Mari richting Batavia alwaar inmiddels al drie zussen van hem wonen. Hij gaat daar aan de slag als pianoleraar. Zo nu en dan werd ook een tweedehands piano verkocht hetgeen uiteindelijk resulteerde in een pianohandel met maar liefst zes vestigingen in het voormalige Nederlands-Indië. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan en in november 1900 volgt de eerste zaak in Nederland op het adres Bankastraat 54 te ’s-Gravenhage. Van jaar tot jaar worden alle activiteiten in het voormalige Nederlandse Rijksdeel en de activiteiten in Nederland besproken en zien we de fusie van Naessens met Duwaer in Amsterdam tot stand komen. Op een der mooiste standen van Amsterdam, Stadhouderskade hoek Vondelstraat verrees een waar muziekpaleis. In later jaren bekend als het Persilhuis. Muziekhandel W. Naessens & Co. in Batavia.
De laatste rustplaats van Naessens en zijn echtgenote op de oude algemene begraafplaats in Baarn
In Pianoklanken Klinken wordt u meegenomen langs Naessens’ hoogte- en dieptepunten in zijn carrière, u leest over zijn leven in Nederlands-Indië en Nederland, de samenwerkingen die hij aanging met andere pianofabrikanten en compagnons, tot aan zijn terugkeer naar Nederland en het auto-ongeval in Woerden dat een einde aan zijn bewogen leven maakte.
Van Jan Toorop tot Aimée de Jongh: in Indocomics verdiept Ruud den Drijver zich uitvoerig in de betekenis van stripmakers met Indische wortels. Wat bindt hen? Zoals de vanuit Soerabaja vertrokken en in Breda gelande indorockers van de Tielman Brothers in de jaren vijftig en zestig de boel eens flink kwamen opschudden – met hun even virtuoze als acrobatische gitaaract –, zo bestaat er ook in de Nederlandse stripwereld een vergelijkbaar spoor. Dat is kort gezegd de stelling van auteur Ruud den Drijver in zijn studie Indocomics. volkskrant
Striptip.nl : Eindoordeel In ‘Indocomics’ heeft Ruud den Drijver een afgewogen beeld willen geven van de strips en de geschiedenis van dit fenomeen. Toch vraag ik mij af in hoeverre iemand daadwerkelijk geïnteresseerd is in een 120 pagina’s tellend drukwerk over de geschiedenis van de indo strip met verhalen over 30 tekenaars met Indische roots, zonder hen te vragen naar hun overwegingen en gevoelens. Niet iedereen is dus even positief over wat er over hen geschreven is. Dat kan uiteraard gebeuren, maar het eindresultaat had veel breder gedragen kunnen zijn als de teksten voorgelegd waren aan de betrokken tekenaars.
Het archief van Indisch4ever is best wel te filmen !!
......................................
.......... Bekijk ook de archipelsite met honderden topics.
Zoekt en gij zult vinden. !
Categorieën
Zoeken op deze weblog
Meest recente berichten : Het gebeurde ergens in de Indonesische archipel
Download , bestel of meer over de dekolonisatieboeken
Op de Javastraat in Amsterdam-Oost komt van alles samen: kleine supermarkten met Oosterse producten, koffietentjes, afhaalrestaurants met halloumi en falafel, moderne kledingstudio’s en winkels met koffers en stekkerdozen. Tussen dit uiteenlopende aanbod is er sinds vorige week een Indonesisch restaurant. “In deze omgeving zitten veel toko’s, maar wij zijn het eerste Indonesische restaurant in de Indische Buurt,” zegt mede-eigenaar Saifudin Sulaeman (42). 
..
...................
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
Bertha Lammerts van Bueren-de Wit
Bisch
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
Indisch4ever 