Indisch4ever

Gisterenavond had ik de eer om Lien de Scheemaker (Batavia, 1933) te vergezellen tijdens de jaarlijkse Indië herdenking in Amstelveen. Lien, Indisch kind van een Balinese moeder en een Belgische vader, is een van de vertellers uit mijn boek Antara Nusa: Levensverhalen van ouderen uit Indië/Indonesië waarin ik tien van de vaste bezoekers van de soosmiddagen van Nusantara Amsterdam aan het woord laat. Lien bracht vanwege haar Indonesische moeder de Japanse bezetting van Voormalig Nederlands-Indië buiten de Japanse interneringskampen door. Yvette Kopijn

De stamboekenscans zijn nu toegevoegd aan het zoekscherm van de openarchieven.
De stamboeken zelf zijn in het nationaal archief en deze scans staan op de site van het nationaal archief.
Men kan zoeken zonder filters.
Of zoek alleen met het filter ‘stamboek’

Bericht van 29 juli 2018
IGV:      Yes, we hebben het gedaan! Alle 26.880 extracten uit het Oost-Indisch boek zijn ingevoerd door vele vingers en zijn nu digitaal doorzoekbaar!
Na contrôle zal het project worden gekoppeld aan het Open Archieven project.
Met behulp van vele vrijwilligers is dit in 11 weken voor elkaar gekomen.
Dank iedereen die heeft bijgedragen!!!!

Archieftopic

published in The Jakarta Post (August 7, 2018).
Henk Schulte Nordholt:
On August 1 the Ikatan Keluarga Alumni Lemhannas convened a seminar in Jakarta on the legitimacy of a Dutch research project on the Indonesian Independence War 1945-1950. In a statement the conveners write that they are afraid that the Dutch government supports this research project in order to cover up Dutch war crimes during the Indonesian war of independence and that it seems that cooperation with Indonesian historians from Universitas Gadjah Mada is used to legitimize this effort. This would be a serious misrepresentation of the research project and would also harm the integrity of our Indonesian colleagues in an unjustified manner.

Elk jaar geeft de omroep KRO een mooi bedrag aan drie goede doelen die op een bijzondere manier bijdragen aan een warme, zorgzame samenleving. De stichting Kolewa is genomineerd voor deze Actie Warm Hart en maakt kans op een donatie van maar liefst 10.000 euro.

Stichting Kolewa (www.kolewa.com) is een kleinschalige, particulier stichting werkzaam vanuit Bali, met als uitgangspunt het werken aan een betere toekomst voor gezinnen met een kind met een beperking. Medische zorg, huisvestiging, onderwijs en rehabilitatie hebben daarbij speciale aandacht.

Om de 10.000 euro ook daadwerkelijk te kunnen krijgen heeft Kolewa nog veel stemmen nodig. Dit is een oproep om te helpen. Het enige wat u hoeft te doen is uw stem uitbrengen via e-mail. Dit kan via www.kro.nl/geven/stichting-kolewa

Heeft u meerdere  mailadressen dan kunt u meerder keren stemmen en misschien kent u in uw omgeving ook nog mensen die willen stemmen.  Terima kasih!

Annemiek van Haastregt  PR en fondsenwerving stichting Kolewa
www.kolewa.com    pr@kolewa.com

Moira en Arthur herdenken de oorlog in Nederlands-Indië
samen met hun opa   NOS Jeugdjournaal.

Zie ook dit

Flag raising ceremonies, art performances and sports competitions are traditionally held at various localities during the Indonesian Independence Day of 17 August
globalindonesianvoices.com

robinblock:
Herdenkingen kun je zien als een vorm van heling. Ze zeggen iets waardevols over de verhouding tussen jou als individu en het collectief. Zowel de kracht als de lasten van vorige generaties worden -niet zelden stilzwijgend- doorgegeven aan de volgende. Als je hier persoonlijk een verbinding mee maakt, en daar iets, hoe klein ook, van kunt helen, dan heeft dat een positieve effect op het gehele systeem. Het is een uiting van respect en medeleven naar degenen die voor je kwamen, en het is een hoopvol gebaar voor degenen die na jou komen.

Schilderes Bep Rietveld veranderde dat in de oorlog tijdens haar verblijf in een jappenkamp. Ze maakte honderden kinderportretjes voordat ze van hun ouders werden gescheiden. Jongens van 10 jaar oud die naar een mannenkamp zijn weggevoerd, zoals ook haar zoon Fons, heeft zij de dag voor de deportatie geportretteerd.   Java Post

Remco Raben in  De Groene Amsterdammer:
Wat herdenken we precies als we komende week stilstaan bij zeventig jaar Indonesische onafhankelijkheid? Het einde van de oorlog? Het verlies van een kolonie? En hoe zit het dan met het lot van de Indonesiërs?

In his last appearance in the annual ceremony commemorating the end of World War II in 1945, Emperor Akihito on Wednesday repeated his “deep remorse” over the war, contrasting sharply with Prime Minister Shinzo Abe who, as he has done in the past, circumvented acknowledgement of Japan’s wartime responsibilities.
(…)
“Reflecting on our past and bearing in mind the feelings of deep remorse, I earnestly hope that the ravages of war will never be repeated,” Emperor Akihito said in a speech during the ceremony, employing the key phrase — “deep remorse” — for the fourth consecutive year.  The Japan Times

luister npo 1_radio:
Op 1 september worden de zesduizend Indië-veteranen herdacht, die sneuvelden tijdens de politionele acties in Nederlands Indië. Commentator Mei Li Vos doet een oproep om bij die herdenking ook degenen te eren die dienst weigerden.   Of lees deze.

.
klik op de plaatjes

Indisch Platform 2.0 roept mensen op de Indië-herdenking in Den Haag te bezoeken in witte kleding.
Dit om aandacht te vragen voor de overheidspoltiek geen salarissen uit te betalen en mensen uit indië uit te sluiten voor materiële schadevergoedingen.
Sommigen vinden deze oproep niet gepast.

Bijna honderd kramen met Oosterse producten, twee podia en de lekkerste geuren vullen deze week de straten van het centrum van Dordrecht. De Indonesische markt Pasar Malam is tot en met woensdag opgebouwd rond het Statenplein.  RTV Rijnmond

De wrede Japanse bezetting van Nederlands-Indië tekende mensen voor het leven. Ook hun kinderen leden onder die trauma’s. Schrijver Reggie Baay vertelt er dinsdag over tijdens de Indië-herdenking in Nijmegen.  gelderlander.nl

Indie-monument te Raffy in Breda

Dit jaar is het thema ‘herinnering wordt geschiedenis’. Met het wegvallen van de 1e generatie worden wij sterk geconfronteerd en zijn ons zeer bewust van het feit, dat zij de laatste oorlogsgetuigen zijn. Als stichting proberen wij hun herinneringen een plek te geven in de Nederlandse geschiedenis aan de hand van verhalen, film, fotografie, muziek en mogelijk andere kunstvormen. Arjati

Rapper eert vader met optreden tijdens Indië-herdenking Niets dan respect heeft hij voor de eerste generatie Nederlanders van Indische afkomst. De opa van Thijs ‘Kijoe’ de Bruijn kwam om in een jappenkamp. Zijn vader bouwde in Nederland een nieuw leven op. Tijdens de Indië-herdenking op 15 augustus eert Rotterdammer de generatie die ‘altijd is blijven knokken en nooit klaagde’ met een rap.  AD.nl
Rap tijdens Indië-herdenking in Rotterdam  zie de film.

ZWOLLE – De Tweede Wereldoorlog kostte in Nederlands-Indië aan meer mensen het leven dan in Nederland zelf. De nasleep in ‘de gordel van Smaragd’ was er eveneens eentje van bloedvergieten. Tegenover al deze zichtbare agressie door verschillende groepen staan de ‘onzichtbare helden’. Mensen die niet alleen aan hun eigen hachje dachten, maar stilletjes ook anderen hielpen of beschermden. ‘Onzichtbare helden’ is het thema van de herdenking op 15 augustus.    HDe Swollenaer

Den Bosch herdenkt bevrijding Indië Stadsblad

Op dinsdag 14 augustus houdt de Stichting 14 augustus Lochem e.o. hun jaarlijkse “Kumpoelan ” in de Hooiplukker in Lochem . “Koempoelan” , het Indonesische woord voor bijeenkomst wordt door vele landgenoten met banden in het voormalig Nederlands Indië bezocht. De Stichting is op 13 mei 1997 opgericht. en komt een keer per jaar in Lochem bijeen om de capitulatie van Japan en de vele Nederlanders te gedenken die in de Jappenkampen zijn omgekomen.   Berkelbode 

Met de actiedag ‘Niet weggooien!’ op dinsdag 14 augustus vraagt het Herinneringscentrum aandacht voor historisch materiaal uit Nederlands-Indië. De Tweede Wereldoorlog eindigde op 15 augustus 1945 in Zuidoost-Azië, na de capitulatie van Japan. Herinneringscentrum Kamp Westerbork organiseert elk jaar verschillende activiteiten in verband met de jaarlijkse herdenking van Nederlands-Indië. Nog altijd duiken bijzondere objecten uit de Tweede Wereldoorlog op. Soms bij een verhuizing, soms bij een sloop van een woning of zomaar bij het opruimen van een zolder. Variërend van een stapeltje brieven tot foto’s, documenten of een voorwerp. Deze kunnen een bijzondere kijk geven op een voorbij tijdperk. Herinneringscentrum Kamp Westerbork wil voorkomen dat op het eerste gezicht onbelangrijk geachte originelen uit de oorlogsjaren verloren gaan en het publiek bewust maken van het belang dit materiaal als erfgoed van de oorlog te bewaren.    dekrantvanmiddendrenthe.nl

De Voorzitter van de Eerste Kamer, Ankie Broekers-Knol, en de Voorzitter van de Tweede Kamer, Khadija Arib, leggen op dinsdag 14 augustus 2018 een krans bij de Indische plaquette in de hal bij ingang Binnenhof 1a van het Tweede Kamergebouw. tweedekamer.nl

Op 14 augustus 2018, aan de vooravond van de herdenking
van de Japanse capitulatie, presenteert Museum Bronbeek
nieuwe informatie over de organisatie, bewapening, strijd en uniformering van het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL) in aanloop naar de Japanse aanval op Java in maart 1942.
Arnhemse Koerier 

Wieteke van Dort en Wudstik
Op #15augustus brengen zij tijdens de Herdenkingsplechtigheid bij het #IndischMonument een #muzikale ode ter ere van de slachtoffers van de Japanse bezetting.🌸♥️🙏🏽

Ik kwam zelf pas in 1970 in Enschede en heb de gloriejaren van de textielbeat jammer genoeg gemist. Zo zijn bands als Highway, Chains, Hun, Indeeds, Rabbits, Honest Men en First Move toen aan mij voorbijgegaan. Gelukkig maakten de latere reünieconcerten dat enigszins goed. De eerste keer dat ik zo’n concert meemaakte in de Twentehallen viel me iets bijzonders op. Bij de opkomst van de vijfde band realiseerde ik me dat in alle voorgaande bands minstens één Indische jongen speelde.  tubantia.nl

NRC 10 augustus 2018:
Bij het eerste bezoek aan Maria-Antoinette van de Laar-van Beekom (95), op een snikhetemiddag begin juli, opent haar oudste zoon, Fred (69), de voordeur van het tweekamerseniorenappartement in de Eindhovense wijk Strijp. Hij heeft een schort voorgebonden en rubberen huishoudhandschoenen aan. Binnen is het schemerdonker, omdat de gordijnen vanwege de felle zon zijn gesloten. Ergens blaast een ventilator warme lucht rond. Fred, gepensioneerd verpleegkundige, heeft de thuiszorg opgezegd en zelf de zorg voor zijn hoogbejaarde moeder overgenomen, met zijn broers Ruud en Rob.

Peggy Stein schreef in juli:
Enige dagen geleden ontving ik bij toeval het bericht dat een 95-jarige vrouw nóg wachtte op haar salaris. In 2015, vlak na de zogenaamde doorbraak, de uitbetaling – eindelijk! – van de salarissen aan de laatst levenden (de op 15 augustus 2015 nog in leven zijnde ambtenaren en militairen) die tijdens de Japanse bezetting geen salaris hebben ontvangen en daarna jaar in jaar uit hebben gestreden voor hun rechten via instanties of op eigen titel, belde deze mevrouw mij op.

persbericht:
Met Indonesische vertaling van ‘Thuis gelooft niemand mij’ gaat Maarten Hidskes in gesprek over gedeelde koloniale geschiedenis

In september en oktober van dit jaar is Maarten Hidskes in Indonesië ter gelegenheid van de vertaling in het Bahasa van zijn boek Thuis gelooft niemand mij. Zuid-Celebes 1946-1947. Hierin beschrijft hij de rol van zijn vader in de koloniale oorlog in Indonesië. De vertaling verschijnt op 28 september. Aansluitend zal Maarten Hidskes op meer dan twintig plekken in Indonesië in gesprek gaan met nabestaanden, veteranen en academici over een open zenuw in de koloniale geschiedenis, een gezamenlijk verleden vol geweld. Met dit nieuwe project South Sulawesi Reconsidered beoogt hij het gedeelde verleden zichtbaar te maken.

Hidskes ontdekte dat zijn vader geheel vrijwillig en in volle overtuiging had deelgenomen aan een van de meest bloedige acties in 1946-1947 op Zuid-Celebes, onder leiding van kapitein Westerling. De acties kenden uitsluitend verliezers: een angstige en getraumatiseerde kampongbevolking, vermoorde vaders, een legerleiding die buitenwettelijke acties trachtte af te dekken en Nederlandse commando’s, een halve eeuw gevangen in hun zelfopgelegde zwijgplicht. Van de Indonesische kant van de acties weten we weinig.

Op drie eilanden organiseert Hidskes samen met zijn Indonesische uitgeverij Obor gesprekken en paneldiscussies waarbij wederzijds respect voor elkaars waarheden het uitgangspunt is. Verschillende perspectieven op het gebeurde of tegenstrijdige visies hoeven elkaar niet uit te sluiten. Hidskes vindt het belangrijk dat hij als privépersoon naar Indonesië komt. ‘Ik ben niet verbonden met een historische stroming, een organisatie of een politieke visie. Voor zover ik iemand vertegenwoordig, is dat mijn vader. Als een oorlog voorbij is, en je gaat op zoek naar hoe het zo ver heeft kunnen komen, dan helpt het niet als je tegen de ander zegt: maar jij was toch minstens net zo erg! De vraag die ik stel is: hoe kon het gebeuren dat wij elkaar te vuur en te zwaard kapot wilden maken, en wat kunnen jonge generaties Indonesiërs en Nederlanders hiervan leren?’

Maarten Hidskes (1967) werkte als eindredacteur en researcher voor diverse televisieprogramma’s, waaronder nova, Het Klokhuis, en Jules Unlimited. Zijn zoektocht naar de rol van zijn vader in de Zuid-Celebes-affaire leidde tot een tweeluik van het televisieprogramma Andere Tijden.  ( 1 en 2) Hij werkt thans als adviseur in de publieke en private sector. Zie ook:  thuisgelooftniemandmij.nl/

Dit najaar gaat Keuls de theaters in en doet mee met de Indië monologen. Een van de thema’s is de Indische moeder. Haar moeder was half Javaans die op haar achttiende haar Nederlandse man leerde kennen. ”Ze was niet van het polderen. Ze gaf weleens toe aan haar man in woorden, maar deed het vervolgens niet’’, zegt ze. “Het was zo’n klein Indisch vrouwtje. Je houdt meteen van haar. Maar wat ze soms allemaal uitkraamde. Recht voor zijn raap, nog erger dan ik. Een echte flapuit.”
EenVandaag, zie de film

update van 8 augustus
NOS:  Het dodental van de aardbeving op Lombok is fors opgelopen naar 347. Dat hebben de autoriteiten op het eiland bekendgemaakt. De nieuwe cijfers zijn een optelsom van de aantallen slachtoffers die vanuit alle districten zijn gerapporteerd.

bericht van 6 augustus
Het dodental als gevolg van de zware aardbeving bij het Indonesische eiland Lombok blijft oplopen. Zeker 91 mensen hebben de natuurramp niet overleefd. Een dag na de beving proberen buitenlandse toeristen massaal het Indonesische eiland te verlaten.   RTL Nieuws

Channel NewsAsia: A bell tolled on Monday (Aug 6) in Hiroshima as Japan marked 73 years since the world’s first atomic bombing, with the city’s mayor warning that rising nationalism worldwide threatened peace.

Tubantia: Vredesactivisten vallen ‘dood’ neer voor slachtoffers Hiroshima

Little Boy explodeerde om kwart over acht ’s ochtends. De Japanse keizer Hirohito gaf zich hierna niet onmiddellijk over. Het duurde enkele dagen voor de normale communicatiemiddelen weer op gang kwamen en de gezaghebbers op de hoogte waren van de gevolgen van de bom. In 2004 rondde Hiroshima een onderzoek af. Volgens de Japanse stad kostte Little Boy in totaal ruim 237.000 mensen het leven. Veel meer dus dan tot die tijd werd aangenomen. historiek.net

Andere Tijden: Fukuoka 14 lag tegen het centrum aan en daar zaten Dick Büchel van Steenbergen en Ron Scholte. Alle heren waren in Nederlands-Indië gevangen gezet en per schip naar Japan vervoerd

Gewoon een indisch meisje:
Danau Toba, Noord Sumatra.  Zestig dagen Indonesië, blog 7: Wat als je grote liefde een kille moordenaar blijkt te zijn?

Een groot deel van Gili Lawadarat, een eilandje dat behoort tot het Komodo Nationaal Park, is donderdagavond (02/08/2018) afgebrand. De brand is inmiddels geblust maar de schade is groot. Tien hectare savannegebied is in vlammen opgegaan.  IndonesieNU.

https://www.instagram.com/p/Bl73wjBHZnM/?utm_source=ig_twitter_share&igshid=tu0jptr99uya

Meer over Charles Burki, tekenaar van de 3 geëxecuteerden in het prikkeldraad 22 april  1942
.
Het verhaal achter deze tekening.

De Maleisische autoriteiten onderzoeken vanaf volgende week woensdag of de dood van het Nederlandse model Ivana Smit toch geen ongeluk was. Tijdens acht zittingsdagen van het zogeheten Coroners Court moet de rechter bepalen wat de oorzaak is geweest van de dood van het achttienjarige model eind vorig jaar en of er verdachte omstandigheden waren.

Het gaat om een speciale procedure binnen het Maleisische rechtssysteem. Daarin wordt gekeken hoe Smit is gestorven en of er mogelijk iemand strafrechtelijk betrokken is bij haar dood. hartvannederland.nl ….. archieftoppics.

Voor wie de film Buitenkampers nog eens wilt zien,
of voor de eerste maal
https://www.npostart.nl/2doc/12-08-2014/VPWON_1221667

Soerabaja was al tijdens de koloniale tijd een van de belangrijkste steden van de Indische archipel. Nu is Surabaya de hoofdstad van de provincie Oost-Java en de op een na grootste stad van Indonesië. Na de Indonesische onafhankelijkheid zijn veel straatnamen in de stad veranderd. In dit artikel een overzicht van ongeveer 750 oude en nieuwe straatnamen.   In de Archipel

• Straatnamen in Batavia vroeger en Jakarta nu
• Straatnamen in Bandung: vroeger en nu
• Straatnamen in Medan: vroeger en nu
• Straatnamen in Semarang: vroeger en nu
• De Great Air Race van 1919 via Nederlands-Indië
• Koloniale hotels II: Nostalgie in Oost-Java

Binnen twee generaties is Toko Eddo uitgegroeid tot een ontmoetingsplaats voor liefhebbers van Indonesisch eten. Toko Eddo bestaat al vanaf 1980. Sylvia kwam vanuit Indonesië naar Nederland met haar kinderen. Haar liefde voor koken en de Indonesische keuken wilde Sylvia graag in Nederland voortzetten. Ze nam samen met haar man Wim Toko Eddo over en kon zo iedereen laten genieten van de echte Indonesische smaak. Haar kinderen, waaronder Peter, hebben alle bijzondere recepten geleerd van hun moeder.

NOS:
De grootste Caribische optocht van Nederland staat voor vanmiddag (28 juli) op het programma: de 33ste straatparade van het Zomercarnaval in Rotterdam. Duizenden dansers gaan in kleurrijke kostuums de straat op, aangevoerd door de koningin van het Zomercarnaval 2018: Priscilla Rehaen.
(…)
Ik ben zelf van Indische en Surinaamse afkomst,

Zie dit interview.

Vooral bij de poco poco (Indonesische linedance) was het dringen voor een plaatsje op de dansvloer. Voor de poco poco ben je tenslotte nooit te jong of te oud. Voorzitter Rosemarie Bernasco legt uit: “We proberen inderdaad wat meer jongeren aan te trekken en denken na over extra activiteiten voor deze doelgroep. Dit feest is een leuk begin. Het gaat gewoon om de gezelligheid, het met elkaar zijn. Zoals je ziet kletst en danst iedereen gezellig met elkaar. Ons oudste lid is 100 en het jongste in de 20.  Groot Rijswijk

 NOS:
In Japan is een memo opgedoken die een nieuw licht werpt op de rol van de premier en de keizer in aanloop naar de aanval op Pearl Harbor in 1941. Het onderwerp ligt erg gevoelig in Japan. De ontdekker van het document wachtte negen jaar voordat hij zijn vondst wereldkundig maakte.

U kunt de nieuwsbrief hier downloaden…
Homepage Nederlands Indisch Cultureel Centrum

BredaNu : Gepubliceerd op 25 jul. 2018
Bij Chasse Cinema was de uitreiking kristallen film voor “Klanken van Oorsprong”.
Tevens werd de 10.000ste bezoeker verwelkomd in de zaal

Anis Pattiasina
Op 27 juli kreeg de 92-jarige Anis Pattiasina de Hanau How Award 2018 uitgereikt!

Het was een gezellige middag in het Zamen te Den Haag. De Hawaiian muziek werd verzorgd door de Mauma Loa Hawaiinans.

Meer foto’s zijn hier te zien: https://photos.app.goo.gl/YWaEi613xwXHgUxJ8

Bewoners van het dorp Ulubalang in de Indonesische provincie Zuid-Sulawesi hebben een zak vol oude Nederlandse bankbiljetten gevonden. Het geld is eigendom van een onlangs overleden dorpsbewoonster. IndonesieNU

De namen van Eduard Cuypers, Marius Hulswit en Arthur Fermont zijn verbonden aan de twee meest productieve architectenbureaus uit het vooroorlogse Indonesië: Tot 1927 werd gewerkt onder de naam Hulswit-Fermont & Ed. Cuypers. Na het overlijden van Marius Hulswit (1862-1921) en Eduard Cuypers (1859-1927) ging men tot 1958 door onder de naam Fermont-Cuypers. Samen realiseerden ze meer dan 150 gebouwen in de archipel. Hun omvangrijke oeuvre omvatten ondermeer kerken, bankgebouwen, ziekenhuizen, overheidsgebouwen en privé-huizen. De bouwwerken, waarvan er nog vele staan, oogstten in het voormalig Nederlands-Indië en nu in Indonesië veel waardering. Maar wie heeft hier, in Nederland, ooit van deze architecten gehoord? Indisch Museum

 Metronieuws.nl : In Delfshaven kookt Albert Kokosky Deforchaux van Ap Halen alweer vijf jaar zijn populaire Indische gerechten. Tegenwoordig kan zijn trouwe klandizie genieten van een eeuwenoud Indisch drankje: Bir Pletok, waarvan zijn vriendin het recept heeft weten na te maken.

 DVHN.nl:

De Nederlandse staat moet de nabestaanden van twee Molukse treinkapers geen schadevergoeding betalen. De rechtbank in Den Haag houdt de staat niet aansprakelijk voor hun dood bij de gewelddadige beëindiging van de kaping bij De Punt in 1977. Dat heeft de rechtbank vandaag bepaald.

 De Volkskrant :

De Nederlandse regering heeft bij de beëindiging van de Molukse treinkaping in 1977 bewust gekozen voor excessief geweld, met de intentie om alle kapers te doden. Dat concludeert Ingo Piepers, oud-marinier en gepromoveerd op oorlogsdynamiek, na eigen onderzoek. Hij gaat zelfs zover dat hij de handelwijze van de regering ‘terreur’ noemt.

De Volkskrant :

Het was de bedoeling dat de kapers van de trein bij De Punt, in 1977, niet zouden overleven. Die stelling van oud-officier Ingo Piepers is fel tegengesproken. Daarop besloot hij extra onderzoek te doen om zijn uitspraken te staven.

Ze zijn nooit teruggekeerd naar hun geboorteland. Dat kon ook niet. Het land waar zij zijn geboren, bestaat niet meer. Mijn ouders zijn tijdreizigers. Meer dan drie decennia leefden zij in een land waar Nederland(s zijn) de boventoon voerde. Als Indische Nederlanders verstonden zij de kunst van het omgaan in twee werelden en spraken zij Nederlands, Maleis en Javaans. Als Indische Nederlanders werden zij door de Nederlandse gemeenschap gezien als Indonesiërs en door de Indonesische gemeenschap gezien als Nederlanders.  De Indische zoektocht 

Indië-herdenking in Zwolle staat op de tocht De vraag is of de herdenking bij het Indië-monument in Zwolle nog toekomst heeft. Door een bestuurscrisis staat de de voorzitter van organiserende stichting Budi Santoso er alleen voor. Ingrid Stijkel 23-07-18, 06:00 Het voorbestaan van de herdenking op 15 augustus bij het Zwolse Indië monument in Park Eekhout (foto)  staat op de tocht. Dat zegt Ted Hielckert uit Zwolle, al jaren het gezicht van de Indische gemeenschap in Zwolle.   destentor.nl

© Nelly

De NOS zendt de herdenking aan het begin van de middag rechtstreeks uit; aan het begin van de avond volgt een terugblik met gasten en reportages.

In beide uitzendingen is een reportage te zien over het werk van Elisabeth Eskes-Rietveld, die tijdens haar gevangenschap in een ‘jappenkamp’ medegevangenen portretteerde. Onder hen vooral veel jongens, die op tienjarige leeftijd door de Japanners van hun moeder werden gescheiden om te worden overgebracht naar mannenkampen. Die portretten waren voor de achtergebleven moeders een belangrijk aandenken.

De NOS zendt de herdenking overdag rechtstreeks uit; ’s avonds volgt een terugblik Live uitzending  In het avondprogramma blikt Rob Trip met Geert Mak terug op de herdenking. Ook te gast is documentairemaker Hetty Naaijkens – Retel Helmrich.
Woensdag 15 augustus
12.15-13.45 uur, NPO 1
19.17-19.46 uur, NPO 2
Meer informatie

Of in goed Frans: ‘aucune préjugé raciale’. Dat is hoe de Franse kolonisatoren van Indochina (het tegenwoordige Vietnam, Laos en Cambodja) het koloniale beleid van de Nederlanders in Nederlands-Indië beschreven in de eerste helft van de twintigste eeuw. Er zou volgens de Fransen veel vrijheid zijn in Tropisch Nederland, ook voor hen met een donkerdere huidskleur dan de gemiddelde blanke Nederlandse totok, die van volledig Nederlandse afkomst was.
(…)
Maar was dat werkelijk het geval? Kreeg men echt evenveel kansen in Nederlands-Indië en werd er niet gediscrimineerd op afkomst of huidskleur?
Het antwoord is nee. Er was wel degelijk sprake van discriminatie tegen mensen van gemengde afkomst in Nederlands-Indië en tegen de inheemse bevolking in het algemeen.
historiek.net

Oud-marinier Jannes de Jong (61) klaagt vandaag advocaat Liesbeth Zegveld aan voor smaad en laster vanwege het proces rond het optreden van de militairen bij de treinkaping bij De Punt. Hij is het zat dat de gijzelnemers in een slachtofferrol worden geplaatst. De Jong werkte bij de Bijzondere Bijstandseenheid Mariniers en was betrokken bij de bevrijdingsactie van de basisschool in Bovensmilde, waar in 1977 gelijktijdig een gijzeling plaatsvond. RTL Nieuws

Als Erick Hogendorp werd Rick DeVito geboren in Jakarta.
Zijn moeder was van Indische afkomst, zijn vader heeft hij nooit gekend. Zijn eerste verjaardag werd gevierd op de boot naar Nederland. Na aankomst kwam nog een zusje ter wereld, waarna het gezin zich in Krimpen aan den IJssel vestigde.
Zijn jeugd kenmerkte zich door talrijke ontsporingen.
De Volkskrant

Ronald Thumann uit Vlissingen blijft strijden voor een betere regeling voor alle nabestaanden van ambtenaren en militairen uit Nederlands-Indië. Er komt een stichting, die de Staat voor de rechter wil dagen.
Het gaat om de zogeheten backpay-regeling. Ambtenaren en militairen in Nederlands-Indië kregen tijdens de Japanse bezetting, van 1942 tot 1945, slechts een deel of helemaal geen soldij. De Nederlandse regering besloot uiteindelijk ‘op morele gronden’ een ‘gebaar’ te maken door 25.000 euro uit te keren aan degenen die op 15 augustus 2015 nog in leven waren. Als de persoon na die datum is overleden, hebben de erfgenamen recht op de uitkering.    pzc.nl

De Maleisische autoriteiten doen toch onderzoek naar de dood van het Nederlandse model Ivana Smit.
De patholoog-anatoom houdt in augustus meerdere dagen zitting om te bepalen of er sprake is van verdachte omstandigheden.
Als dat het geval is, dan kan hij de zaak doorverwijzen voor strafrechtelijk onderzoek.  AD.nl

 gelderlander.nl:
Veteranen hebben woensdagochtend op het terrein van het Koninklijk Tehuis voor Oud-Militairen en Museum Bronbeek in Arnhem de opheffing van het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger herdacht.

Op verschillende plaatsen zijn de slachtoffers herdacht. Veel nabestaanden kwamen vanmiddag samen bij het Nationaal Monument in Vijfhuizen. Op de besloten bijeenkomst werden de namen van de 298 slachtoffers voorgelezen. Onder hen waren 196 Nederlanders.    NOS

Telegraaf.nl: Een Indonesiër die in 1947 in voormalig Nederlands-Indië is mishandeld door Nederlandse militairen, heeft een schadevergoeding van 5000 euro toegekend gekregen. De rechtbank in Den Haag acht bewezen dat de inmiddels overleden oud-strijder Yaseman met een stok op zijn hoofd is geslagen en een sigaret op zijn hoofd is uitgedrukt. De Nederlandse staat is aansprakelijk en schadeplichtig op grond van een onrechtmatige daad, aldus het vonnis.
Bron van de foto… de Uitspraak.

Het Parool : 
Volgens Griselda Molemans is het de hoogste tijd om een discussie te voeren over de Nationale Herdenking 15 augustus, de dag van de Japanse capitulatie.

Nu alle ophef rond de Dodenherdenking alweer enige tijd is geluwd is, nadert de Nationale Herdenking 15 augustus: de datum waarop in 1945 de Japanse keizer Hirohito de capitulatie van zijn leger en marine aankondigde. Sinds 1988 vindt deze herdenkingsceremonie plaats bij het Indisch Monument in Den Haag ter nagedachtenis aan alle Nederlandse burgers en KNIL-militairen die het slachtoffer zijn geworden van de Japanse bezetting van de voormalige kolonie. Volgens de gehanteerde definitie kwamen de slachtoffers om ‘in de strijd, in de interneringskampen of tijdens dwangarbeid’.

Deze definitie maakt echter grote groepen slachtoffers onzichtbaar: de zogeheten ‘buitenkampers’ die net als alle geïnterneerden werden geconfronteerd met honger, intimidatie en geweld. Of je nu Indo-Europees, Moluks, Indo-Afrikaans, Chinees, Toegoenees, Papoea of inheems-Indonesisch was (dus Nederlands staatsburger of onderdaan), iedereen leed onder het juk van de Japanse bezetter. En als gevolg daarvan zijn velen gestorven. 
pdf-file van het artikel

Elke twee jaar moet de Batavia – het nagebouwde retourschip van de Verenigde Oost-Indische Compagnie (VOC) gedraaid worden, maar nu lag het schip al op dezelfde positie sinds 2014. In dat jaar was het schip nog het IJsselmeer op geweest, voor de opnames van een film over Michiel de Ruyter. In april vorig jaar zou het imposante schip door twee sleepboten gedraaid worden – maar die poging mislukte: de Batavia lag vast in het slib. Inmiddels is de haven uitgebaggerd.      Nederlands Dagblad

Peggy Stein:
Enige dagen geleden ontving ik bij toeval het bericht dat een 95-jarige vrouw nóg wachtte op haar salaris. In 2015, vlak na de zogenaamde doorbraak, de uitbetaling – eindelijk! – van de salarissen aan de laatst levenden (de op 15 augustus 2015 nog in leven zijnde ambtenaren en militairen) die tijdens de Japanse bezetting geen salaris hebben ontvangen en daarna jaar in jaar uit hebben gestreden voor hun rechten via instanties of op eigen titel, belde deze mevrouw mij op. Ze belde naar ons kantoor OneBigAgency – het kantoor dat het oude Indisch Platform ondersteunde omdat er geen dagelijkse mankracht aanwezig was in Den Haag – en meldde dat ze blij was en graag haar salaris eindelijk ontving. Ik sprak haar en haar zoon toen en heb alle gegevens doorgegeven aan VWS, zoals we dat deden van alle mensen die via hun kinderen of via henzelf met ons in contact kwamen. Een indrukwekkende vrouw. Ze heeft gewerkt bij de inlichtingendienst. Voor, tijdens én na de oorlog. Dat is haar verhaal. Nu inmiddels 3 jaar later ontdek ik dat ze is afgewezen en dat ze haar rechtzaak verloren heeft. Ik wist dit niet.

*** Naomi van As:   Mijn ene oma is Chinees en de andere een klein beetje Indisch, dus de naam Bami past heel goed bij mij. Die naam heb ik gekregen toen ik veertien was. Er zat een Naomi in het team, dat was ik. En een Noëmi. Dus zeiden ze: ‘Hé, Noami, Bami, dat rijmt.’ Zo dus.”
(…)
Mijn oma is opgegroeid in Nederlands-Indië, ze is een Indo-Chinees. Een taaie, ze wordt dit jaar 93. Ze heeft van die oude plakboeken, daar kijken we weleens in en dan gaat ze erover vertellen. Haar vader had een suikerfabriek, ze hadden het best goed. Gingen ze twee maanden met de boot naar Europa op vakantie. Van die chique Chinezen met mooie hoedjes op. Na de oorlog is ze naar Nederland gekomen, zoals veel mensen uit Indië.”
*** Panorama: Sylvie Meis heeft zelfs een snoepschema!
*** NU.nl: Vlogger Monica Geuze moeder geworden van een dochter,
*** show.nl Bibi Breijman is zwanger.

Ze is geboren op 7 juli 1918 in Menado op Celebes in Indonesië. In 1962 gaat ze met vijf kinderen naar Nederland. “Als spijtoptant”, zegt Lola. “We zaten eerst in pensions in Bennekom en Rijssen. Mijn vader kwam iets later. Hij is in 1981 overleden. In 1963 zijn we naar Enschede verhuisd. We kregen een huis op Deppenbroek.” Van de twee zoons is Freddy overleden. George woont op Bali. Van de dochters woont Ilse in Djakarta. Suzi (74) en Lola zijn op het feestje. “Mijn moeder is al eens in de Tubantia gekomen. Ze had een bananenboom in huis met een hele tros bananen eraan”, vertelt Lola. Indonesië blijft trekken. “Mijn moeder ging om het jaar naar Indonesië om familie te bezoeken. Sinds een jaar of zes niet meer. Daar heeft ze het moeilijk mee. Zij zou nog heel graag willen.”  tubantia.nl.
Bron van de foto en meer informatie.

Het lukt stichting Waringin niet dit jaar al een Indië-herdenking te organiseren. De daarvoor benodigde financiële middelen zijn niet op tijd binnen, zegt bestuurslid André Simon.     De Limburger.
Nieuwsbrief van maart.

De documentairefilm zit ook officieel in de race voor het Gouden Kalf van het Nederlands Film Festival. Eerder won Hetty Naaijkens – Retel Helmrich samen met haar broer (cameraman en regisseur) Leonard Retel Helmrich 4 kristallen filmprijzen, 3 hoofdprijzen op het IDFA Amsterdam en 2 hoofdprijzen op het prestigieuze Sundance filmfestival van acteur Robert Redford in Amerika.   Arnhemse Koerier 

Amber Nefkens Productions. Zie verwant filmpje.

In Indië op een bord (april 2014, 8’37) maakt filmmaakster Amber Nefkens met haar oma Indische pasteitjes. Haar oma is geboren en opgegroeid in Semarang, Nederlands-Indië, en zit vol verhalen over die tijd. Ook om een goed advies zit ze nooit verlegen.
Amber is op een punt in haar leven dat ze verschillende keuzes moet maken en ze het belangrijk vindt om te weten waar haar roots liggen. Door het maken van Indische pasteitjes en met oma te praten, komt Amber meer te weten over het land van haar herkomst – het land dat niet meer bestaat.

De korte film ging in april 2014 in première tijdens het filmfestival CinemAsia in Amsterdam en werd genomineerd voor de Young Art Korte Film Award (YAKFA).

Cody Loog (33) schiet in de lach. “Of mijn snor omhoog blijft staan als ik dans? Ja hoor, die blijft gewoon zitten. Behalve als ie heel erg nat wordt misschien.” De ietwat verlegen Amersfoorter is klaar om al zijn remmen los te gooien en met zijn dansgroep Avant Garde de eerste internationale dansstappen te zetten. “We willen dolgraag naar Amerika.” De bescheiden Cody groeide op met dansen en lekker eten. “In de Indische cultuur is dat ontzettend belangrijk”, vertelt Cody lachend. “Ik kan me herinneren dat mijn opa en oma op iedere verjaardag aan het dansen waren. Ik ben echt opgegroeid met muziek.    Amersfoort.

avantgardecollective:  Samen met zijn ouders en twee broers heeft hij daar zijn hele jeugd gewoond en is dus ook in Soest opgegroeid. Daar stonden zij bekend als de gebroeders Loog.
Vanaf kleins af aan danste hij al en moest dan ook verschillende optredens geven op zijn basisschool. Toch besloot hij om op gitaarles te gaan. Na 5 jaar dit te hebben gedaan was het toch tijd voor wat anders. Na de bekende dansfilm “Breakin” te hebben gezien besloot hij meer te doen met dans

Deze maand in Moesson
Back2Batiks:   Batik is terug! We spraken 4 jonge ondernemers |
Layangan: Tess Maidman gaat een middag vechtvliegeren in de polder |
Bergen? Nee joh! Over verborgen piramides op Java |
Makan! Luke Nguyen eet het lekkerste streetfood van Jakarta |
Op zoek naar een familiegeschiedenis in Papua
Natuurlijk zijn ook Ricky Risolles, Patricia Jacob, Frans Leidelmeijer en Jack Poirrié weer van de partij

Nieuwsgierig? Klik op de cover en blader door een aantal pagina’s.

Mail:

Goedendag,
De Volksuniversiteit Amsterdam is op zoek naar een docent Indonesisch. Zouden wij deze vraag bij u op de website kunnen plaatsen?
Leer onze cursisten de beginselen van de ‘Bahasa Indonesia’ of spijker hun vergevorderde kennis bij. We hebben cursussen Indonesisch op veel verschillende niveaus.
De cursussen bestaan ieder uit 12 lessen en worden drie keer per jaar gegeven. Onze lessen worden van 18.45-20.00 of van 20.15 tot 21.45 uur gehouden op meerdere locaties in Amsterdam.

Als docent komt je niet in dienst van Volksuniversiteit Amsterdam maar maken we afspraken op basis van het aanbod van cursussen en het doorgaan hiervan.
Heb je interesse laat het ons dan weten. Stuur je sollicitatie met cv naar e-mailadres programma@vua-ams.nl onder vermelding van ‘vacature Indonesisch’. Wij nemen contact met je op.
Ook als je vragen hebt dan kun je die in een e-mail sturen naar programma@vua-ams.nl
Wil je meer informatie over de Volksuniversiteit Amsterdam hebben, neem dan een kijkje op onze website http://www.volksuniversiteitamsterdam.nl
Momenteel zijn wij op zoek naar een docent die op woensdagavond de cursussen kan verzorgen voor Indonesisch 3e en 4e jaar.
Met vriendelijke groet,
Marissa Liburdi
Volksuniversiteit Amsterdam
werkadres: OBA | Oosterdokskade 143 | 1011 DL Amsterdam
T 020 523 0312 | E m.liburdi@vua-ams.nl| W http://www.vua-ams.nl

Fotografe Rosa Verhoeve is afgelopen 27 juni na een kort ziektebed, maar na een lange strijd overleden. Zij werd gisteren, 3 juli, in aanwezigheid van veel fotografen in Amsterdam-Noord begraven. Rosa Verhoeve werd 59 jaar en zat tijdens haar ziekte nog vol ideeën voor nieuwe fotoseries. Vorig jaar kwam haar boek Kopi Susu  uit.   Pf

We blijven nog even in de Indonesische sfeer. Met flink wat warmte op komst altijd een goed idee. In citeer rijkelijk uit het prachtige boek ’Selamat Makan, 900 ‘blauwe hap’ recepten uit de kombuis van de Koninklijke Marine’. Samengesteld voor Wouter Rademakers.   Telegraaf.nl

Deze keer vindt u in De Leestrommel een verrassend feuilleton van Melati van Java, uit 1899. Altijd is de moeder-dochter verhouding bij deze schrijfster positief en hartverwarmend en ook nog eens uiterst belangrijk, maar hier niet. Zelden heb ik in de Indische letteren zo’n akelige en benauwende moeder-dochter relatie gelezen als hier.

Lees en huiver:   Laatste droom.

Ik vond het feuilleton in een mijn favoriete tijdschriften: De Huisvriend. Het staat vol met kleine en grote verhalen en hier en daar zijn er ook Indische verhalen. Zoals dus Laatste droom, dat gaat over liefde en opoffering en recht op geluk. Een mooi gedeelte is dat waarin Roeland de Wit en Eugenie Nederkerke hierover spreken:

Indonesië heeft op het laatste moment zijn nominatie voor de Werelderfgoedlijst van Unesco teruggetrokken    NOS

The Dutch had investigated the possibility of a railway to connect the east and west coasts of Sumatra in order to allow access to coal fields which had been established inland. This new line was to join the existing line which ran from Padang to Muaro.   The dense Indonesian jungle that the local Indonesians and POW’s had to work through The Dutch scrapped the railway plans due to the harsh conditions that workers would have to endure.

As the Japanese invaded in 1942 these plans were rediscovered and the 220km long railway between Muaro and Pekanbaru was put into action. This railway would allow the Japanese to move easily between coasts, and access the resource rich interior of Sumatra, while avoiding the sea which was heavily patrolled by allied warships.   The local work force, along with POW’s captured as the colonies fell, were rounded up and work on the railway began in April 1943. However, the POW’s would not work on the railway until  1944. ​ More than 120,000 Indonesian labourers, called Romusha by the Japanese, were used as the main workforce on the railway. They built the embankments and cuttings through the jungle and along the gorges. The attrition rate of the local work force was unfathomable with reports at the end of the war estimating only 16,000 had survived. Pekanbaru Death Railwayy

 Casualty List Below is a list of the known POW’s who perished building the railway from Pekanbaru to Muaro. If you can’t find a name that you are looking for but know that they died on the railway, let me know and i will update the list.

Jacques Brijl in de ziekenboeg:

Goedemiddag,
Ik stuur jullie deze mail namens mijn vader. Hij is afgelopen weekend gevallen en heeft zijn heup gebroken. Hij is inmiddels geopereerd en maakt het naar omstandigheden goed. Hij moet nu gaan revalideren.
Hij wilde jullie graag op de hoogte brengen, bij deze.
Er kan altijd een mail gestuurd worden naar het jullie bekende adres,,
ik lees regelmatig samen met hem zijn mail. Hij heeft een IPAD van ons gekregen, maar moet daar nog wat handigheid in krijgen.   Tot zover,        Groeten,   Annelies Brijl

Bert Immerzeel van Java Post in de ziekenboeg:

goed nieuws.
Bert is sinds eergisteren van de de IC.
Erg afgevallen maar wel weer bezig met zijn herstel. Eet goed en krijgt fysio om weer te leren lopen en bewegen.
Verwachting is bovendien dat hij deze maand nog naar huis mag.
Echter nog wel elke week 3 keer aan de dialyse voor zijn nieren.
Zal jullie nog berichten als hij weer thuis is.
Hij leest zijn WhatsApp echter antwoord nog niet altijd.
Dus mochten jullie willen stuur hem dan een berichtje.
Ik neem aan dat jullie zijn nummer hebben.
Groet Gerrit

Per 1 juli 2018 is de bronnenzaal van het CBG voor het publiek gesloten. Dit heeft nogal wat gevolgen voor onderzoekers van Indische familiegeschiedenis.
We vragen Maarten van Bourgondiën, als onderzoeker verbonden aan het CBG, over het hoe en waarom.  IGV

Bron

 Telegraaf.nl:
De plekken in de Javazee waar drie Nederlandse scheepswrakken uit de Tweede Wereldoorlog verdwenen, worden gedenkplekken. Ook gaan Nederland en Indonesië hernieuwd onderzoek doen op de plekken waar de oorlogsschepen vergingen.

Stichting Ellen de Bruijn – ter Denge Memorial Fund:
Om aan de hier geschetste problemen van de “beoefenaars van Indische genealogie” enigszins tegemoet te komen en te stimuleren in het onderzoek heeft de Stichting Ellen de Bruijn-ter Denge Memorial Fund besloten tot instelling van de dr. J.H. de Bruijnprijs.

De prijs wordt toegekend aan personen die zich verdienstelijk hebben gemaakt op het gebied van genealogisch onderzoek met betrekking tot Nederlands Oost-Indië.
Deze keer zijn Maarten en Willy Etmans de gelukkigen, als beloning voor hun jarenlange inspanningen voor de site “Roosje Roos”.

Wat verbindt een bekende Nederlandse choreograaf en theatermaker met het Wijkmuseum Soesterkwartier in Amersfoort? Veel. Gerard Mosterd is expert op het gebied van Europese en Aziatische dans maar ook wijkbewoner én hartstochtelijk verzamelaar en kenner van bijzondere Indonesische kunstvoorwerpen en unieke dansmaskers. Een deel van zijn collectie wordt vanaf 30 juni tentoongesteld in het wijkmuseum. De voorwerpen sluiten aan bij de expositie van schilder en tekenaar Herman Klaasen, evenals Mosterd geboren in de wijk Soesterkwartier.   De Stad Amersfoort… bron van de foto.

Wanneer komende zondag (1 juli) het culturele evenement WorldProef Culture in het Oranjepark aan een nieuwe editie begint zal ook de Stichting Indisch Erfgoed haar gezicht laten zien. De landelijk opererende stichting met het Arnhemse Bronbeek als speerpunt van haar activiteiten kent een bestuur dat nagenoeg geheel uit Apeldoorners bestaat.  De voorman is Ralph Kneefel, geboren op het Noord-Molukse eiland Ternate. Als jochie van negen verhuisde hij met vader, moeder en een jonger broertje naar Nederland. Nieuws Apeldoorndirect.

Het kabinet vindt dat Molukse KNIL-veteranen lange tijd te weinig erkenning en waardering hebben gekregen. Premier Rutte sprak op de veertiende editie van Veteranendag in Den Haag over een vergeten groep. “De Molukse KNIL-veteranen zijn lange tijd onvoldoende onderdeel geweest van de veteranengroep”, zei Rutte in de Ridderzaal. “Dat is gelukkig veranderd.” NOS

Download NICC Magazine van juni 2018

Tropenmuseum: Met deze publicatie dragen de vier musea bij aan de dialoog over het woordgebruik in de museumwereld en sluiten aan bij het maatschappelijke debat over de vraag of bepaalde woorden nog wel van deze tijd zijn. De publicatie belicht dat de beschrijving van een object soms net zoveel betekenis heeft als het object zelf. Dit kan helpen om beter te begrijpen waarom een woord dat voor de een geen lading heeft, bij een ander juist gevoelig ligt. WORDS MATTER biedt inzicht en alternatieven.

Zie de woordenlijst met woorden als…  blank, gekleurd, halfbloed, inboorling, indisch, indo, inheems,  inlander, jappenkampen, koelie, politionele acties, roots

NOS : Omstreden woorden in musea: ‘we gaan niet de geschiedenis schoonboenen

Shirley Rigault bracht onlangs haar eerste boek uit. Een bijzonder persoonlijk verhaal over haar ouders en de moeilijke tijd die zij doormaakten.   “Ik vond schrijven altijd al leuk. Op een gegeven moment had ik mijzelf opgegeven voor de cursus Levensverhalen schrijven van de Volksuniversiteit. Ik wilde heel graag een verhaal schrijven, maar niet over mijzelf. Ik heb ook nog niet zo veel meegemaakt, maar mijn ouders wel. Zo is het idee voor het boek ontstaan.” Haar ouders hadden in het begin misschien wel wat twijfels om hun persoonlijke verhaal te vertellen, maar gingen er uiteindelijk helemaal in mee. “Voor mij is het ook een stukje erkenning, dat het geen droom is wat we hebben meegemaakt”, zegt haar moeder Sylvia. “In het begin vond ik misschien wat lastig om de verhalen te vertellen, maar na een tijdje wilde ik juist meer vertellen.” Het boek ‘Ochtendpost – Van angst in Nederlands-Indië naar liefde in Holland’, vertelt vooral het verhaal van Shirley’s moeder. “Ik heb als kind nooit geweten dat die tijd in Indonesië zo traumatisch voor ze is geweest en dat ze er nachtmerries van had.” Arnhemse Koerier.
Zie ook haar blog.

robinblock:   Tafels met een VOC-logo erop, plastic tulpen in een kunststof vaasje, een oude Gazelle-fiets en een koper-gespoten kanon: tempo doeloe is a growing business tegenwoordig bij ondernemers in Indonesië. Hoewel sommige Indonesiërs Nederland historisch gezien nog steeds beschouwen als de boosaardige oveheerser van weleer, is er tegelijkertijd een kleine koloniale hype gaande. Steeds meer eet- en koffietentjes flirten met het tempo doeloe verleden. Aan oude gebouwen immers geen gebrek. Aan goede smaak en historisch besef soms wel.

***
Remco Raben:   Indonesiërs koesteren grote nostalgie naar het koloniale verleden. Koloniale parafernalia zijn niet aan te slepen, kostuumbedrijven verhuren koloniale kledij, de tropenhelm is weer helemaal terug. Maar weemoed? Indonesië heeft zich op de nostalgie van de toekomst geworpen. Wat de meeste Hollanders al lang dachten, blijkt waar: Indonesiërs verlangen naar de koloniale tijd. De afgelopen tien jaar is er in Indonesië een groeiende aandacht voor het koloniale verleden.

Rotterdamsch nieuwsblad, 19 juni 1907 Over de afschuwelijke, barbaarsche toestanden, die er nog steeds schijnen te heerschcn op het onder Nederlandsch gezag staando Indische eiland Flores, schrijft het Soerabaiasch Handelsblad: De verspreide stammen, die tusschen de kampongs Keo on Waimake (Zuidkust Flores) wonen, zijn alle nog menschenetors. Men vindt in deze streek geen enkel graf; niemand wordt in dit land oud! Zoodra iemand grijze haren krijgt en ouderdomsgebreken vertoont, is het zijn tijd om te sterven en voor de jongeren is het tijd om feest te vieren. De oude van dagen wordt op de slachtbank geplaatet, om straks, onder het rumoer en gejoel der menigte, boven het vuur te worden geroosterd. Koninklijke Bibliotheek