Indië-herdenking: ‘Mijn ouders wilden ons de gruwelijkheden besparen’ 

De wrede Japanse bezetting van Nederlands-Indië tekende mensen voor het leven. Ook hun kinderen leden onder die trauma’s. Schrijver Reggie Baay vertelt er dinsdag over tijdens de Indië-herdenking in Nijmegen.  gelderlander.nl

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

39 reacties op Indië-herdenking: ‘Mijn ouders wilden ons de gruwelijkheden besparen’ 

  1. Loekie zegt:

    Getraumatiseerd zijn, zwijgen, spanningen, ranselen enz. Dat zijn de overbekende verhalen van en over Indische gezinnen. Nu hebben o.a. Nederlandse Joden, zigeuners, dwangarbeiders ook best wat meegemaakt in de oorlog in Europa.
    Zal wel niet zo zijn, maar toch lijkt het erop dat je over hun zwijgen, spanningen, ranselen enz. weinig of niet hoort. Of hadden zij dat alles niet? Of gingen zij er ander mee om? Of hadden zij andere ‘symptomen’?

    • Boeroeng zegt:

      Over de oorlogstrauma’s in joodse families is best het een en ander bekend.
      En dat wordt verteld in artikelen, documentaires, talkshows, literatuur.

      Ischa groeide op in een door de oorlogservaringen getraumatiseerd en geneurotiseerd gezin waarin hij emotioneel ernstig tekortkwam en, naar eigen zeggen, zelfs lichamelijk werd mishandeld. Op zijn achttiende werd hij, in zijn woorden, ‘het huis uitgezet’. Ook met hun dochter en jongste zoon verbraken de ouders later het contact.
      Bron: Ischa Meijer – Wikipedia

      • Loekie zegt:

        Zeker. Maar Ischa is in 1995 overleden en heeft het dus niet meer over dat verleden. Maar wat ik bedoel: het is nu 2018 en het lijkt er toch op dat bij een bepaalde groep de traumawereld nog steeds springlevend is….en wellicht springlevend wordt gehouden.

        • Boeroeng zegt:

          Als je nou minder indische sites leest, dan lees je ook minder over trauma’s.
          Vandaar dat je niks leest over joodse trauma’s. Je leest geen joodse sites.

        • Hans Boers zegt:

          Of over Circassians die halverwege de 19de eeuw ge”decimeerd” werden…. Of over de Griekse slachtoffers van een genocide of over de genocide van Armeniërs.
          Ik geeft toe, dat de sites die erover verhalen moeilijk te lezen zijn voor diegenen, die de taal niet machtig zijn, maar volop “barbaarse” foto’s te zien en volop “levendigheid” bij de getraumatiseerde nazaten….

          Maar we hebben ook sites in het Engels erover:

          Het is maar waar je belangstelling naar uit gaat toch?

          Iets in het Engels over de Circassians: https://en.wikipedia.org/wiki/Circassian_genocide

          Iets over de Griekse genocide in het Engels: http://pontosworld.com/index.php/genocide/other/441-greek-genocide-death-toll-1-574-235

          Iets over de Armeense genocide in het Engels: https://en.wikipedia.org/wiki/Armenian_Genocide

        • Loekie zegt:

          Jawel, al die sites, boeken, films enz. zijn erg leerzaam. Veel Armenen bijvoorbeeld zwelgen nog steeds in de genocide (die ze zelf niet hebben meegemaakt, maar voorouders wel). Ze doen niks om een stap naar de toekomst te komen, ze blijven maar in het verleden hangen.
          Heel actueel: vandaag dient voor de rechter een zaak over 2 Armeense kinderen die volgens hun advocaat en schoolgenoten niet naar Armenië uitgezet zouden mogen worden, omdat het daar te gevaarlijk voor hen zou zijn.

        • Hans Boers zegt:

          quote:….Ze doen niks om een stap naar de toekomst te komen, ze blijven maar in het verleden hangen…..

          Graag even wat dieper in de materie duiken aleer zomaar een wilde kreet de lucht in slingeren.

          Heden ten dage staan de kanonnen nog steeds recht tegenover elkaar gericht: van Armenie (Artsakh) tegenover die van Azerbeijan. Derhalve blijft men op zijn hoede om niet wederom “verrast” te worden….daarom hameren de ouderen er bij de jongeren erop om maar in het verleden te hangen. (De genocide is niet enkel van 1915, maar al zo oud als de weg naar Kralingen.). Trouwens in 2016 werden er nog een paar (BURGER)mensjes aldaar richting eeuwige jachtvelden gestuurd samen met de soldaten over en weer.

          Het geval van de twee kindertjes. Ook hierbij mijn advies om eerst dieper in deze kwestie te duiken, alvorens klakkeloos berichten uit de media te dupliceren of aan te halen. Want in dit geval – wat betreft de media in het algemeen en menig leek in het algemeen – weet men hierover (en de achtergronden) net zoveel of liever gezegd net zo weinig als over het verschil tussen Indisch of Indo of Indo Europeaan of Indiër uit voormalig Ned.Indisch of Indiër uit India.(voormalig Brits Indië).

          Webmaster, sorry voor afdwalen, omdat dit een Indisch georienteerde site is. Mea culpa en dat was mijn seggie. 🙂

        • Jan A.Somers zegt:

          “ze blijven maar in het verleden hangen.” Ja, ook hier op I4E en andere media.
          ” Dus willen zij bij voorkeur ook Duitsers, Japanners, Indonesiërs e.a. bij de herdenkingen betrekken.” Dat hoeft voor mij niet, ieder het zijne. Maar de Indonesische krans op 15 augustus doet me wel wat.
          “dat degenen die destijds tegenover elkaar stonden in de huidige tijd in vriendschap moeten leven om zodoende ook een vreedzame toekomst te krijgen” Daar heb ik geen moeite mee, die “destijds tegenover elkaar stonden” zijn toch al lang dood. En als er op TV een Japanner komt zegt mijn Zeeuws meisje da’s de kleinzoon van jouw Japanner bij de Kenpeitai”.

        • Ronny Geenen zegt:

          @het lijkt er toch op dat bij een bepaalde groep de traumawereld nog steeds springlevend is….en wellicht springlevend wordt gehouden.@

          Niemand houdt het springlevend. Het probleem is dat als je het eenmaal hebt, je het ook niet makkelijk kwijt raakt. Ook is het zo, dat bij een mens op latere leeftijd de oude herinneringen vaak weer naar boven komen. En dat kan buitengewoon vervelend zijn. Een van mijn kennissen heeft op 12 jarige leeftijd in 10de BAT Batavia gezeten en daar allerlei lichamen in stukken gesneden, gezien. Hij heeft in zijn slaap vaak nachtmerries van. Zijn vrouw moet hem dan wakker maken, zodat hij weer rustig kan worden.

        • Boeroeng zegt:

          hummmmm Hans,
          Veel Indische nazaten hebben ook Armeense voorouders en dus …is het relevant.

  2. Patrick zegt:

    Een andere spreker is de Indonesiër Samsuro lees ik bij Pion. Wat heeft dit te betekenen? Op 4 mei nodigen we toch ook geen Duitsers uit?

    • Loekie zegt:

      Al enkele jaren zijn er rond herdenkingen ook de ‘modernisten’. Dat zijn zij die het verleden niet willen vergeten…maar de reden daarvoor is dat zij lessen willen trekken uit dat verleden. En één van die lessen is dat degenen die destijds tegenover elkaar stonden in de huidige tijd in vriendschap moeten leven om zodoende ook een vreedzame toekomst te krijgen. Dus willen zij bij voorkeur ook Duitsers, Japanners, Indonesiërs e.a. bij de herdenkingen betrekken. Dit voornemen lukt nog niet altijd, omdat er nog altijd mensen zijn die dat alles niet zien zitten. Maar het zal niet lang meer duren eer het wel kan en zal gebeuren. Maar de traditionalisten zijn dan al zwaar in de minderheid.

      • Peter van den Broek de andere generatie zegt:

        Een herdenking met Japanners? Bepaalde, ook Indische kringen willen vanwege de handelsbelangen dat wel, 30 Zilverlingen is voldoende , maar dan mogen de Japanners eerst wat WO2-puin opruimen, want laten we eerlijk zijn, er zijn wat hindernissen te overwinnen, om maar iets eenvoudigs te noemen: de troostmeisjes.
        Ik verwacht eigenlijk een initiatief, een gebaar van Japanse zijde, maar ik verwacht toch weinig van een Japanse regering. Wiedergutmachung mag toch niet van één kant komen. Maar hoe voorkom je gezichtsverlies bij Japanners, welhaast een Gordiaanse knoop.

        Wat Indonesiers betreft ligt dat wat gecompliceerder. Die Inlanders, Inheemsen waren toch nog op 15 Augustus 1945 Nederlandse Onderdanen. Obstakel hierbij is de gezamenlijke Geschiedenis, die wij allen van verschillende gezichtspunten bekijken., afgezien van wat toen Goed&Kwaad was. Ook hier is er een Gordiaanse knoop, die met het zwaard van Damocles doorgehakt mag worden.

        • Boeroeng zegt:

          Je kunt ook zeggen dat de Indonesiërs op 15 augustus 1945 Japanse onderdanen waren.
          Je kunt juridisch neuzelen en dan verwijzen naar de capitulatie-ondertekening op 2 september en dat Indonesiërs vanaf toen onderdanen waren van Nederland of de UK.

          Zoals de stichting 15 augustus haar doelstellingen formuleert kun je prima Indonesiërs herdenken 15 augustus in Den Haag.
          Dat de meeste mensen vooral de naasten en de eigen geschiedenis herdenken is normaal menselijk gebeuren. Maar voor sommigen is een reden om dat kolonialisme te noemen.
          Nouuuu ik denk op 15 augustus thuis voor de tv, vooral mijn naasten. Hardstikke koloniaal

        • Ronny Geenen zegt:

          @Dat de meeste mensen vooral de naasten en de eigen geschiedenis herdenken is normaal menselijk gebeuren. @ Daarom doe ik het ook liever alleen.

    • Tolol zegt:

      Patrick zegt : “” Op 4 mei nodigen we toch ook geen Duitsers uit ?”” Nou ,nou Beste Patrick effe lupa ,dat onze koning bijna 100% orang Jerman is !

      • RLMertens zegt:

        @Tollol; ‘nodigen geen Duitsers uit etc.’- Dat deed onze koning, toen nog prins, wel! Min.Kok moest er aan te pas komen om de boel te sussen. Nu ook Indonesiërs er bij? Ja, waarom ook niet. In de hongerperiode eind 1944 stierven ca.1 miljoen!! Indonesiërs. Boeng laveerde door de Japanse mazen met slechts 1 doel; merdeka. Maar onze politiek noemde hem een collaborateur. Alsof men verwachtte/hoopte dat hij zich achter Nederland schaarde. In het verzet ging tegen Japan> Wat een gotspe

        • Tolol zegt:

          @R Mertens ,als u goed had gelezen ,had u gezien dat ik si Patrick citeerde ,die zei we nodigen toch ook geen DUITSERS uit op 4 mei., Ik gaf als antwoord dat de koning zelf een DUITSER is .

  3. Henk zegt:

    Ronny Geenen, je hebt het juist! Ben nu 92 jaar. Was 19 jaar in de z.g “Bersiaptijd” Maar sinds enige jaren denk ik vaker terug aan die angstige jaren! Heb geen lotgenoten in de buurt om er over te praten.Moeilijk, moeilijk. Ik ga maandelijks naar een psycholoog maar dat praten helpt niet!

    • Bert zegt:

      Henk ,Henk !! U bent nu 92 tahun een gezegende leeftijd op oudere leeftijd komt je vorige leven ( vroeger) voorbij rollen ,is heel normaal ,nou kan ik wel zeggen “” Weet er mee te dealen ” Maar dat is wel erg kort door de bocht ,het probleem is dat u geen lotgenoten heeft om erover te praten dan is een psycholoog inderdaad een uitkomst ,geen slecht woord over die psycholoog ! Maar mensen zoals u hebben inderdaad lotgenoten nodig ,daarom is het goed dat u erover schrijft op Indisch4ever en vraag dan aan die mensen op I4e of u hun e-mail mag hebben om een conversatie te voeren ,veel sterkte Pak Henk !! En PUKUL TERUS !!!

      • Ronny Geenen zegt:

        @Maar mensen zoals u hebben inderdaad lotgenoten nodig ,daarom is het goed dat u erover schrijft op Indisch4ever@
        Dat klopt, Bert. Daarom reageerde ik wat uitgebreider.

      • P.Lemon zegt:

        @ het probleem is dat u geen lotgenoten heeft om erover te praten dan is een psycholoog inderdaad een uitkomst …

        ##Ter info:

        Vele Indische vervolgingsslachtoffers hebben zich later goed kunnen herstellen; een gedeelte heeft zich schijnbaar lange tijd redelijk kunnen redden, zoals dat ook het geval was met de hierboven beschreven patiënte. Vervolgingsslachtoffers willen in het algemeen worden erkend en begrepen in hun traumatische ervaringen. Ze kunnen zeer heftig reageren op situaties die worden geassocieerd met vroegere vernederingen en verlatingen.

        Een herkennen van het post-traumatische vervolgingssyndroom is voor arts en hulpverlener van groot belang voor de slachtoffers. Zelfhulpgroepen kunnen veel steun bieden bij de verwerking van traumatische situaties. In het psychotherapeutische contact is het begrip en de empathie van de therapeut van essentieel belang, opdat de patiënt het vertrouwen heeft de traumatische situaties gedoseerd opnieuw te kunnen beleven, waardoor de traumata kunnen worden verwerkt en de persoonlijkheidsstructuur meer flexibel en op adequatere wijze kan functioneren.
        https://psychotraumanet.org/nl/late-post-traumatische-effecten-bij-indische%E2%80%99-kampslachtoffers

    • Ronny Geenen zegt:

      @Henk: Had een Indo vriend, die na zijn pensionering en niets had te doen, getraumatiseerd raakte. Op 66 jarige leeftijd stapte ik uit engineering en ben naar school gegaan om websites design te leren. Wilde in eerste instantie een site hebben voor mijn fotografie. Maar uiteindelijk werd het een site om het familieverleden en andere gebeurtenissen op https://MyIndoWorld.com vast te leggen. Leerde daar o.a. door het woordje “My” van mijn site IndoWorld er voor te plaatsen, de waarde van mijn site verdubbelde. Heb nu ook artikelen opstaan, naast mijn fotografie, over de WUV en WUBO en help er mensen mee. M.a.w. bezig zijn is vaak het antwoord, of zoals ik doe afreageren, kan ook vaak helpen.

      • bokeller zegt:

        Hoe kan je het wegdrukken ,daar nu
        deze gruwelen heel zachtjes boven komen drijven.
        Deze bizarre eenheid 731 was een Japans concentratiekamp
        tijdens WO II waar ze biowapens ontwikkelden en
        daarna uittestten op mensen.

        http://www.flabber.nl/artikel/eenheid-731-was-een-laboratorium-waar-ze-horror-experimenten-op-levende-onverdoofde-mensen

        siBo

      • Peter van den Broek de andere generatie zegt:

        Bizar was eigenlijk dat leden van eenheid 731 vrijuit gingen als ze hun kennis over biologisch oorlogsvoering met de Geallieerden wilden delen. Die Japans militairen zoals Shiro Ishii waren wel vergelijkbaar met Dr Mengele en zijn handlangers, ook zij gebruikten mensen letterlijk als proefkonijnen.

        En vergeet niet de verkrachting van Nanking, waarbij meer dan 300.000 Chinezen omkwamen. Dat zijn meer slachtoffers dan bij Nagasaki of Hiroshima, maar daar hoor je Japanners of Vredesactivisten niet over bij de afgelopen herdenkingen in Japan. Japanse militairen hielden in Nanking wedstrijden hoofden afhakken. Wellicht kan het Indisch HerinneringsCentrum bij de Samoerai-zwaarden vermelden: veelal gebruikt bij wedstrijden afhakken van hoofden.

        Wat ik niet begrijp wat de Japanners eigenlijk wilden met die geïnterneerde militairen en burgers? Gezien de dodenaantallen gedurende de oorlog was dit de Japanse versie van die “Endlösung”, vergelijk het maar met de Romusha’s, het dodental van meer dan 70% heeft toch te maken met Vernichtung?

  4. George zegt:

    Andere verschrikkelijke toestanden van deze tijd.https://www.bbc.co.uk/news/world-asia-44636934

  5. Jan A.Somers zegt:

    Wat ik steeds lees zijn ervaringen van anderen. Wie heeft er in Soerabaja zelf bij de Kenpeitai gezeten? Wie is er in Soerabaja bij geweest in de Simpangclub? Wie heeft in Soerabaja in de Werfstraatgevangenis gezeten? Wie heeft in Soerabaja de euforie van bevrijding meegemaakt, en geniet daar nog steeds van? Wie heeft met eigen handen verminkte/verrotte bersiapslachtoffers bij elkaar geraapt? Bijna nog een kind, met geupgrade leeftijd! Waarom heb ik dan geen trauma’s? Dat de antwoorden dus gaan over uw IK vind ik niet erg, ik zal ze niet extrapoleren. En ik ben zo gelukkig dat ik over ervaringen buiten Soerabaja niets te vertellen heb. Maar morgen denk ik ook aan al die anderen! U allen toch ook?

    • bokeller zegt:

      Anneke Grönloh

      Soerabaja, Soerabaja
      mijn gedachten zijn altijd bij jou

      Waarom moest ik jou verlaten
      eenzaam sta ik voor mijn raam
      grauw is de lucht
      en als ik zucht
      vormen mijn lippen jouw naam

      Soerabaja, Soerabaja
      Met je zee en je hemel zo blauw
      Soerabaja, Soerabaja
      mijn gedachten zijn altijd bij jou

      Ik zal jou nooit meer vergeten
      ik droom van jou elke nacht
      dan hoor ik weer
      net als weleer
      Gamelang klanken heel zacht

      Soerabaja, Soerabaja
      met je zee en je hemel zo blauw
      Soerabaja, Soerabaja
      mijn gedachten zijn altijd bij jou

      siBo

      • Jan A.Somers zegt:

        Klinkt wel een beetje anders dan Surabaya Sue, ofwel K’tut Tantri! Het gekke van Soerabaja is dat er eigenlijk niets aan is, maar toch iets speciaals is. Zelfs mijn kleinkinderen vinden het er niet bijzonder, en toch weer wel. Die zee is daar overigens niet zo blauw dank zij de uitmonding van de Brantas.

      • Robert zegt:

        Surabaya mijn gedachten zijn altijd bij jou, vooral wanneer ik denk aan het moment dat ik in de Bersiap tijd door een pelopor werd beschoten en de kogels langs mijn hoofd vlogen en de stenen op mijn hoofd en de rest van mijn lichaam vielen. To hell with Suroboyo!

        • Bert zegt:

          Tja Robert ,ik vraag me af wat is erger ? Door een pelopor worden beschoten en stenen op je hoofd en lichaam krijgen of naar dit vreselijke vrouwen bandje te moeten luisteren en dan die 2 idioten waarvan er 1 Pak Tomo moet voorstellen te moeten kijken ,wat een stelletje mafketels !! Vergelijk dit nou met de GROOTMEESTER van de Indo rock Andy Tielman ,ach ben diverse keren in Indonesie geweest ik meed altijd Suroboyo .

        • Ronny Geenen zegt:

          @ach ben diverse keren in Indonesie geweest ik meed altijd Suroboyo .@

          Trouwens, ik vraag me af wat de redenen zijn dat er onevenredig veel meer aandacht aan Suroboyo wordt gegeven in verhouding met vele andere situaties in andere steden zoals Semarang, Bandung, Batavia, Makassar, enz.

    • Ronny Geenen zegt:

      @Heer Sommers. Uw gestel heeft blijkbaar geen last van wat voor trauma dan ook. Daar moet u heel blij mee zijn. Ik hoop dat u alleen ook begrip wilt tonen voor die mensen die er wel last van hebben. Want dat zijn verschrikkelijke ervaringen. En zij die het ervaren, hebben er geen controle over.

      • Bert zegt:

        Soerabaya is de geboortestad van mijn vader ( 1913) Mijn lievelingsstad is echt Jakarta ,ben dol op die stad vanwege de architectuur nr 2 is Jogyakarta ,hele leuke stad veel toeristen nr 3 is Semarang ,tja als ze werk gaan maken van Semarang wordt Semarang een topper ! Bandung viel me vies tegen ,nee als ik weer naar Indonesie ga blijf ik wel een tijdje in Jakarta ,Soerabaya trekt me voor geen meter ,en mijn geboortestad dan ? Tegal ,stelt ook weinig voor wel een mooie Alun Alun maar mooie architectuur ? Nada !

        • Ronny Geenen zegt:

          @tja als ze werk gaan maken van Semarang wordt Semarang een topper ! @

          Ik kijk vooral naar de situaties in de perioden 1942 – 1945 – 1950 en waarom al die aandacht voornamelijk naar Soerabaja. Ik ben nu aan het lezen over Semarang en de oorlogsmoorden die daar plaats vonden. Als plaats na de oorlog om als toerist naar toe te gaan, hoor ik wel vaker dat Malang the place is to go! Trouwens, het schijnt dat Malang voor de oorlog een pracht stad was.
          Ja, en dat zeg ik als jongen van west Sumatra. Maar als eiland denk ik dat Sumatra mooier is dan Java opzicht.

  6. bokeller zegt:

    Ook Rotterdammer kwam om in beruchte Japanse Eenheid 731

    Een van de duizenden slachtoffers is de communist Pieter van Melle uit Rotterdam.
    Zijn levensverhaal is even bizar als noodlottig.
    Had Van Melle in 1941 in de toekomst kunnen kijken,
    dan had hij misschien wel de voorkeur gegeven aan executie
    door de Duitse bezetters,
    die hem in Rotterdam gevangen hielden wegens illegale praktijken.

    http://chinacommunications.nl/ook-rotterdammer-vond-de-dood-in-berucht-japans-kamp-eenheid-731/

    Door Yvonne Van der Heijden 24 december 2014
    siBo

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.