Indonesië trekt Werelderfgoed-nominatie VOC-wijk zelf in | NOS

Indonesië heeft op het laatste moment zijn nominatie voor de Werelderfgoedlijst van Unesco teruggetrokken    NOS

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

31 reacties op Indonesië trekt Werelderfgoed-nominatie VOC-wijk zelf in | NOS

  1. Jan A. Somers zegt:

    Inderdaad jammer. Het is niet alleen werelderfgoed, het was via de overdracht van de soevereiniteit, met alles erop en eraan, ook gewoon een stukje van de gewone erfenis van 27 december 1949. In Nederland kwam onlangs de muur van Mussert ter sprake. Daar is gelukkig de sloop voorkomen. Mussert was een foute man, maar die hoort wel gewoon bij onze geschiedenis.

  2. Loekie zegt:

    Muurtje van Mus is geen werelderfgoed; zou wellicht iets te veel eer zijn.
    Kan me voorstellen dat men in Indonesië dacht: VOC…VOC…werelderfgoed?….erfgoed?…..onderhouden, bewaren, eren….? Misschien iets te veel eer!

    • Jan A.Somers zegt:

      Heeft niks met eer te maken. Het maakt gewoon deel uit van je geschiedenis. Geschiedenis herinnert je aan je verleden. In goede EN kwade dagen. Dat zegt bij een huwelijkssluiting de ambtenaar burgerlijke stand ook. Met geschiedenis heb je een nog sterkere band, kun je niet van scheiden.

      • Loekie zegt:

        Nee hoor, de ambtenaar heeft het enkel over de plichten die door de wet aan de huwelijkse staat worden verbonden. En de wet zegt niks over goede EN kwade dagen. Daarvoor moet je naar de kerk.

        https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/trouwen-samenlevingscontract-en-geregistreerd-partnerschap/vraag-en-antwoord/rechten-en-plichten-huwelijk-of-geregistreerd-partnerschap

        • Ron Geenen zegt:

          @Verrichten van rechtshandelingen
          Voor bepaalde verrichtingen of beslissingen heeft u elkaars toestemming nodig. Bijvoorbeeld bij de verkoop van de woning waarin u samen woont.@

          Is dat ook het geval, wanneer een van de personen alleen eigenaar is? Het komt toch wel vaker voor, dat een man of vrouw al een huis bezitten en vervolgens in het huwelijk treden? Hier in CA is Title hebben tot zekere bezittingen daarom zeer belangrijk. Het blijft prive eigendom. Men kan dan bij een echtscheiding de ander dan ook direct het pand doen verlaten.

        • Ron Geenen zegt:

          @Stel dat je samen een huis hebt gekocht. Dat huis komt automatisch in de gemeenschap van goederen terecht zodra je trouwt. Dat hoeft geen probleem te zijn, behalve wanneer de eigendomsverhouding niet 50/50 is. Veel stellen hebben samen een huis met een eigendomsverhouding van 30/70 of 40/60. Of de eigendomsverhouding is wel 50/50, maar een van de twee heeft 50.000 euro eigen geld in het huis gestopt en de ander niets. In het huwelijk komt dit allemaal op één grote hoop. Als je dat niet wilt, moet je huwelijkse voorwaarden laten maken.@

          Dus de situatie wordt nu aangepast. Hier is het precies omgekeerd. Je trouwt en een ieder bezit zijn eigen spullen. Vervolgens kan en mag je de situatie aanpassen zoals je het zelf wilt. Het beste is met de hulp van een advocaat. Er zijn ook kant en klare documenten, die men kan invullen, waarbij de handtekeningen met de hulp van een notaris kunnen worden vastgelegd. Kosten $30 per persoon.

        • Loekie zegt:

          Zomaar terzijde: als je hier boodschappen doet, zie je met grote regelmaat bij de kassa dat eerst meneer een paar aankopen afrekent en dat daarna mevrouw haar beurs trekt voor andere spullen. Alles gaat in één kar en samen naar de auto.
          En als één alles betaalt, hoor je vaak bij de kassa de een tegen de ander zeggen: we rekenen thuis wel af….
          Sommigen vinden dat normaal, anderen vinden dat triest.

        • Ron Geenen zegt:

          @Sommigen vinden dat normaal, anderen vinden dat triest.@

          Dat kan ik wel zien. Mijn vrouw en ik zijn al sinds Mei 1967 getrouwd en hebben alles altijd gedeeld.
          Ook in onze Geenen Trust zijn er maar twee 100% erfgenamen. Degene die de ander overleefd.
          Tegenwoordig scheiden mensen eerder dan ze trouwen!

        • Jan A.Somers zegt:

          “dat eerst meneer een paar aankopen afrekent en dat daarna mevrouw ” Dat heb ik nog nooit gezien. Wat je wel vaak ziet is dat je de boodschappen die je voor een ander haalt inderdaad apart afrekent. Dat doe ik ook voor buren die nog krakkemikkiger zijn dan wij.

        • Ron Geenen zegt:

          Bij mij om de hoek woont een echtpaar, man is invalide en vrouw werkt. Vons supermarket rijdt op bepaalde tijden met een kleine vrachtwagen en levert hun bestellingen persoonlijk af.

        • Arthur Olive zegt:

          Met boodschappen doen heb ik wel eens gezien dat een man een extra donut of iets dergelijks apart afrekent om waarschijnlijk niet het gezanik van zijn vrouw te moeten aanhoren.

        • Jan A.Somers zegt:

          “de ambtenaar heeft het enkel over de plichten” Dat is meestal een buitengewoon ambtenaar. Vrijwilligerswerk, best leuk. Bij iets feestelijks zoals een huwelijkssluiting heeft hij/zij behalve zijn/haar wettelijk voorgeschreven protocol een grote vrijheid voor die gelegenheid. Dan komen de goede en kwade dagen/tijden, for better or (for) worse. Ook de aansporing elkaar de ring over de vinger te schuiven en het geven van de kus ter bezegeling staat niet in de wet, maar hoor je bijna altijd. Een goede ambtenaar van de burgerlijke stand weet er altijd iets feestelijks/leuks van te maken.

        • Jan A. Somers zegt:

          “rijdt op bepaalde tijden met een kleine vrachtwagen” Dat kan hier bij elke supermarkt. Maar bij ons speelt nog meer mee. Als je oud bent roept iedereen: meer bewegen. Maar rondjes park ben je snel zat, dus in plaats van één keer per week boodschappen doen, doe je het in drie keer. Lopen! Rollator mee, is meteen vrachtwagen.Twee keer Jumbo, één keer AH per week. Kan je meteen de bonussen goed zien. En het klinkt misschien sullig, maar als het niet druk is even een kleine babbel met de kassamedewerker, die hoofddoekmevrouwen worden vaak genegeerd. Over hun kinderen, of de nieuwe cursus Nederlands. En als ik vanwege mijn hart een keer thuis blijf, komt steevast de vraag: is uw man ziek? Zo ga je in een samenleving met elkaar om. Boodschappen doen voor krakkemikkige/oude buurtgenoten is ook nuttig voor de sociale contacten. Die mensen zitten gewoon te wachten op een beetje contact. Ik weet nog goed dat ik na mijn openhartoperatie het advies kreeg elke dag door het park te wandelen. Na twee dagen stomme rondjes zat ik weer op de fiets naar ALDI. WinWinsituaties!

        • Ron Geenen zegt:

          @Die mensen zitten gewoon te wachten op een beetje contact@

          Dat denkt u. Ieder mens is anders.

        • Jan A.Somers zegt:

          “Dat denkt u. Ieder mens is anders.” Dat is onze ervaring hoor, anders deden we het niet. Maar misschien heeft u weinig ervaring in sociale bezigheden. Mijn Zeeuws meisje is daar overigens beter in dan ik. Zij beheert bijvoorbeeld een potje met huissleutels van buren voor noodgevallen. En, zoals nu voor de vakantiegangers, plantjes verzorgen, brievenbussen legen, en een oogje in het zeil houden . Ik doe eenvoudige technische zaken, resetten van storingen in lift, rolhek, hydrofoor, kapotte lampen, regenwaterpomp, garagedeur, e.d. En het ontvangen van monteurs (moeten hun auto op het terrein kwijt, Zeeuws meisje zorgt voor koffie terwijl ik ze uithoor). Bakken oud papier buiten zetten en weer binnen halen, de zware vuilcontainers doet een andere buurman. Plus slachtoffer van het “digitaal winkelen”: de meeste mensen zijn overdag niet thuis, de pakketten worden dan bij ons bezorgd. Officieel moeten die bezorgers dan ’s avonds terug komen tegen een hongerloontje. Kun je iets aardigs zijn voor ze doen. Krijg je een lachend dank voor terug! Vrijwilligerswerk buitenshuis doe ik al lang niet meer, ben daar te krakkemikkig voor geworden. Maar was ook dankbaar werk.

        • Ron Geenen zegt:

          @Plus slachtoffer van het “digitaal winkelen”: de meeste mensen zijn overdag niet thuis, de pakketten worden dan bij ons bezorgd. Officieel moeten die bezorgers dan ‘s avonds terug komen tegen een hongerloontje. @

          In Glendora, ook elders, worden de bestelde pakketten gewoon voor de voordeur gelegd. Met mij is dat ook het geval. En de post bezorgers hebben hier beslist geen hongerloon. Mijn zus in Nl heeft een huid ziekte; in de zon verbrand haar huid. Huid beschermende stoffen kosten in Nl 5 maal meer dan hier. Heb net een bestelling voor haar afgeleverd gekregen. Gewoon voor de deur. Gister avond blijkbaar afgeleverd.

        • Jan A.Somers zegt:

          “worden de bestelde pakketten gewoon voor de voordeur gelegd.” In Nederland over het algemeen niet. De verzender is met de keus voor het postbedrijf verantwoordelijk voor de ontvangst. De ontvanger moet meestal tekenen voor ontvangst.
          Dat digitaal winkelen is een ramp voor de vrijwilligers die elke week de containers oud papier buiten zetten. Het aantal containers is al verdubbeld, en toch nog stampvol. Zwaar! Plus het losse karton dat door luie mensen gewoon ernaast wordt gegooid als de containers vol zijn.

        • Ron Geenen zegt:

          Het ligt aan de transactie van wat men over de internet koopt of er voor ontvangst getekend moet worden. Daarbij hebben de meeste mensen respect voor hun eigen en andermans spullen. Ieder huis heeft ook zijn eigen containers, waarbij iedere container een aparte functie heeft. De ophaal dienst volgt ook volgens het afgesproken sijsteem. Mensen die de afgesproken methode niet volgen krijgen gewoon een bekeuring. Bij mij in de straat heb ik dat nog nooit meegemaakt.

        • Jan A.Somers zegt:

          “ligt aan de transactie ” Je kunt hier kiezen tussen afhalen in echte winkel, afhaalpunt of thuis bezorgd. Bij dat laatste houdt de afzender de verantwoordelijkheid voor correcte bezorging. Waardoor vaak handtekening voor ontvangst wordt gevraagd.
          “Ieder huis heeft ook zijn eigen containers,” Hier ook, maar die containers moeten wel op tijd langs de straat worden gezet, en na legen weer binnen gezet. Dat doen in onze flat vrijwilligers voor de gemeenschappelijke containers.

        • Ron Geenen zegt:

          @voor de gemeenschappelijke containers@

          Gemeenschappelijke containers hebben we niet. Ieder voor zich en eigen verantwoordelijkheid. Naam of huis adres op iedere container. Gewoon de regels volgen en dat doet de ophaaldienst dan ook.

        • Arthur Olive zegt:

          In Amerika hoeven wij niet te tekenen voor pakketten tenzij ze verzekert zijn.
          Dit brengt met zich mee dat miljoenen pakketten worden gestolen elk jaar, vooral gedurende Kerstmis. Deze dieven worden “Porch Pirates” genoemd en zijn te zien op Google.

        • Ron Geenen zegt:

          Vermoedelijk gebeurd dat in grote steden. In kleine gemeenten tot 100,000 inwoners wordt er denk ik niet iets of zeer weinig gestolen. In ieder geval in Glendora nog niet meegemaakt.

        • Arthur Olive zegt:

          Alle gemeenten in Los Angeles County zijn aan elkaar verbonden.
          Ik geloof niet dat het wat uitmaakt voor deze porch pirates of de gemeente groot of klein is. Er zijn video’s te zien uit Covina, niet ver van Glendora, om te laten zien hoe deze dieven stelen.

        • Ron Geenen zegt:

          Ik zou niet graag in LA wonen. Hemelsbreed verschil met de meeste kleine gemeenten. Daarbij hebben alle gemeenten een rating voor o.a. veiligheid en ook waar de beste scholen zijn. De waarde van de huizen worden daar mede door bepaald. Iedere gemeente heeft ook zijn eigen politie. Zelf de hoogte van verzekeringen (auto, huis, medisch) worden bepaald naar de situatie in iedere gemeente. De meeste bewoners weten dat.

        • Arthur Olive zegt:

          Heer Geenen, u woont in Glendora, dat behoort bij Los Angeles County

      • RLMertens zegt:

        @JASomers; ‘het maakt gewoon deel uit van je geschiedenis.’ – Dan ook die nazi bunkers langs onze kust als erfgoed, als werelderfgoed nominatie indienen?

        • Jan A.Somers zegt:

          Kun je proberen, ik denk niet dat ze dat doen. Maar er zijn in Nederland wel een paar bunkers die als museum dienst doen. Dat is wel geschiedenis. In mijn stage als Delfts student waren we bezig met dijkherstel op Walcheren. Daar stikte het van de bunkers in de zeedijken. Die mochten niet opgeblazen worden, en slopen was veel te duur. Ze werden gewoon, volgespoten met zand, in het nieuwe dijklichaam gehandhaafd. Met ook ééntje als museum. In één van die bunkers troffen we nog een schedel aan met een kogelgat.

        • RLMertens zegt:

          @JASomers; ‘nazi bunkers etc.’ – Probeer dit , als opmerking;(als deel van je geschiedenis) eens voor te leggen aan een autochtoon.- zie uw antwoord op de muur van Mussert!.

  3. Boeroeng zegt:

    The failure of Jakarta’s Kota Tua to be recognized as a UNESCO World Heritage site comes as no surprise. The original site of Batavia, a port area that became a major trading hub of the Dutch East India Company (VOC) in the 17th and 18th centuries, has been left to decay after years of policy uncertainty and a lack of funding, despite an initial ambitious revitalization plan.
    ——
    thejakartapost.com/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.