Indonesiër Yaseman krijgt vergoeding voor foltering 


Telegraaf.nl: Een Indonesiër die in 1947 in voormalig Nederlands-Indië is mishandeld door Nederlandse militairen, heeft een schadevergoeding van 5000 euro toegekend gekregen. De rechtbank in Den Haag acht bewezen dat de inmiddels overleden oud-strijder Yaseman met een stok op zijn hoofd is geslagen en een sigaret op zijn hoofd is uitgedrukt. De Nederlandse staat is aansprakelijk en schadeplichtig op grond van een onrechtmatige daad, aldus het vonnis.
Bron van de fotode Uitspraak.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

38 reacties op Indonesiër Yaseman krijgt vergoeding voor foltering 

  1. Robert zegt:

    Wat de victims van de Bersiap tijd is aangedaan wordt niet in detail beschreven. Dat moet nog komen blijkbaar. FLUCK THE STOKSLAGEN EN DE CiGARETTE peuk.De vi tims van de Bersiap tijd hebben echt geleden of zijn vermoord na lafhartige martelingen op grote schaal.

    • Jan A.Somers zegt:

      Bersiap in 1947?

      • ROBERT zegt:

        De Bersiap tijd was voor mij toen ik in Surabaya was, dat was na het hijsen van de Nederlandse vlag in Surabaya en de lijdensweg daarna. De tijds periode lap ik aan mijn laars want ik ben geen armchair historicus. Het lijden van de slachtoffers van de Bersiaptijd was wel meer dan stokslagen en een peuk op je hoofd. Mijn vader sloeg me vaak met de bultzakklopper als het hem niet beviel wat ik deed, maar ik heb nooit een schadevergoeding aangevraagd of gekregen.

    • Indorein zegt:

      ” … de inmiddels overleden oud-strijder … “:
      Dat triggert mij.
      Deze man, helaas al overleden, krijgt dus wel een financiële genoegdoening (prettig voor zijn erfgenamen denk ik). Kennelijk vindt de rechtbank het geen punt, dat het slachtoffer al rondrent op de eeuwige jachtvelden. De toegebrachte schade is bepalend zonder dat er kennelijk wordt gekeken wanneer dat plaatsvond en of het slachtoffer nog in leven is.

      Dan de Nederlandse overheid: tja, je bent al dood, dus krijg je die 25.000 niet, ook je erfgenamen niet.

      Conclusie:
      Indonesiërs, bijgestaan door een slimme advocaat, weten de weg te vinden inzake financiële compensatie ondanks dat e.e.a. al 70 jaar geleden heeft plaatsgevonden.
      Dit in tegenstelling tot de Indo’s, die bakken er niks ( nouja: heel weinig) van!

      Maar ik zal wel door dhr Somers juridisch worden gecorrigeerd.

      • Jan A.Somers zegt:

        “door dhr Somers juridisch worden gecorrigeerd.” Nee hoor, casus “Deze man, helaas al overleden, krijgt dus wel een financiële genoegdoening” en casus “dus krijg je die 25.000 niet” zijn twee volkomen verschillende zaken, onvergelijkbaar. Ik ken de jurisprudentie van beide zaken niet, maar volgens mij gaat het bij de eerstgenoemde zaak om een soort onrechtmatige daad, iemand schade berokkenen, een misdrijf. Dat kan ook gebeuren als u mij met een stok op mijn hoofd slaat. Dan kijkt de rechter u boos aan, en kan ik schadevergoeding krijgen van de dader. Ik dacht gewoon wetboek van strafrecht, klip en klaar, die rechter hoeft dus niets te verzinnen. De tweede zaak gaat om een door de staatssecretaris bedachte compensatie op morele gronden voor gemist salaris, is dus geen recht zoals voorgaande zaak, maar iets leuks (zal,ik commentaar op krijgen) voor betrokkenen.. Met daaraan verbonden criteria voor de hoogte van het bedrag en wijze van uitkering. Niks wetboek dus. De rechtbank oordeelde dat de staatssecretaris bevoegd was deze beslissing te nemen, en de criteria waren in overleg (niet na overleg) vastgesteld met representanten van de Indische gemeenschap. Het ging hierbij dus niet om een misdaad, maar gewoon bestuursrecht. De staatssecretaris was niet buiten zijn boekje gegaan. Simpel toch?

        • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

          Ik dacht dat het een civielrechtelijke procedure betreft, althans , toets U op “De Uitspraak” en kijk onder “Rechtsgebieden”, daar lees ik “Civielrecht” . Dat heeft geen mallemoer met Strafrecht te maken. Wat het verschil is tussen Civielrecht en Strafrecht kan een jurist beter uitleggen.
          Er wordt op keurige wijze aangegeven hoe iets aannemelijk of geloofwaardig gemaakt kan worden, daarvoor heb je geen “slimme advocaat” nodig. Let wel de gedaagd heeft ook een advocaat . Of die advocaat, de Landsadvocaat, wel zo slim is weet ik niet, maar hij legt het wel vaak af tegen die ander advocaat mevr. hoe heet ze ook alweer?

          Er zijn twee partijen in een civiele procedure , de Eiser en degen die zich tegen de eis verweert, de Verweerder of Gedaagde. De civiele rechter heeft van oudsher een lijdelijke rol in het civiele proces. Hij neemt zijn beslissing op grond van stukken die de partijen hebben aangedragen tijdens het geding.
          Als de rechter overtuigt is dat hij alle bewijzen heeft gekregen neemt hij een besluit. Dat Eiser in die tussentijd overleden is, doet aan zijn besluit niks af, hij besluit op basis van aangedragen bewijzen en niet of één van de partijen al dan niet in levende lijve aanwezig is, zie procedure in “De uitspraak” : de akte uitlaten na overlijden [eiser];
          Dat dhr Yaseman in beroep gaat is een beetje moeilijk als je dood bent.

          Dat de namen van de geweldplegers of hun eenheid niet genoemd worden is begrijpelijk. Het gaat erom wie verantwoordelijk was voor het gewelddadig gebeuren in Ned. Indie en dat is de Nederlandse Staat als Rechtspersoonlijkheid. Anders krijg je het gekissebis dat Jan Soldaat schuldig/verantwoordelijk was, terwijl de “Hoge Heren” mooi wegkeken of het toelieten.
          Opmerkelijk is dat de Landsadvocaat niet het argument van de “Zelfstandige Rechtsstaat Nederlands Indie” heeft gebruikt om de schuld- of verantwoordelijkheidsvraag onder het tapijt te schuiven, hij lijkt mij toch een slimme advocaat.

          De geachte Heer Keller haalt een interessant artikel uit het vonnis aan en wel punt 2.35. Als steunbewijs verwijst de Rechter naar de in de Excessennota gevoegde lijst met veroordelingen van Nederlandse militairen gedragingen voorkomen, die VERGELIJKBAAR zijn met de door [eiser] gestelde gedragingen.
          Hij geeft min of meer een aanwijzing/aanbeveling ( zie de vergelijkbaarheid) dat de Excessen niet op zichzelf staan, maar onderdeel zijn van Structureel geweld zoals Limpach aangeeft in zijn “Brandende kampongs”. Ik dacht dat dr. Limpach door de Staat der Nederlanden is aangesteld om de bewijslast van eisers in gelijkluidende zaken te beoordelen. Kan hij zijn eigen werk beoordelen.

        • Loekie zegt:

          “Dat dhr Yaseman in beroep gaat is een beetje moeilijk als je dood bent.”
          Men raadplege het Advocatenblad d.d. december 2003.

        • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

          Ik zal aan dhr Yaseman doorgeven het advocatenblad te raadplegen.

          Hij is naar Kuilenburg
          Hij is door de laatste deur gegaan
          Hij heeft zijn laatste snik gegeven
          Hij heeft het loodje gelegd

          Hij is om een luchtje gegaan

          De man met de zeis is langs geweest
          God heeft hem meegenomen

        • Loekie zegt:

          De logica van een tomaat in de pubertijd.

        • Jan A.Somers zegt:

          “verschil is tussen Civielrecht en Strafrecht ” Het incident zelf valt onder strafrecht, maar dat is waarschijnlijk al lang verjaard. Het huidige vonnis valt inderdaad onder het burgerlijk recht, schadevergoeding of smartengeld.
          “hij lijkt mij toch een slimme advocaat.” Hoeft helemaal niet zo slim, propedeuse is genoeg. Het was overigens een zij, had u kunnen lezen. Die strijd was een koninkrijksaangelegenheid (afscheiding). Inderdaad “de publiekrechtelijke rechtspersoon DE STAAT DER NEDERLANDEN (ministerie van Defensie)”, “politiebureau in Kayu Tangan te Soerabaja,” is mij welbekend.

        • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

          Wat onder welk Recht een “incident” valt heeft ook hier geen mallemoer te maken,
          Dat zegt zelfs de Rechtbank: 2.60…… De bewezen verklaarde feiten zijn als onrechtmatig aangemerkt in civielrechtelijke zin. Dat zegt niets over de bewezenverklaring en de kwalificatie van deze feiten als foltering in de zin van enige verdrags- of strafbepaling……. Wel even de uitspraak lezen en daarna commentaar leveren.

          “Incident” is niet verjaard anders had de landsadvocaat wel een beroep gedaan op verjaring, zulke incidenten verjaren niet, zie de rechterlijke verwerping van de redenering over verjaring door de landsadvocaat bij bij de zaak van de weduwen van Zuid-Celebes.

          Zo slim was de advocaat wel geen beroep te doen op verjaring, al doende leert ook de landsadvocaat., die mr. Bert-Jan Houtzagers heet, duiidelijk een man, die andere advocaat is een mevrouw, hoe heet ze ook alweer.? Om als advocaat op te treden , is toch wel iets meer nodig dan een propedeuse.

        • Jan A.Somers zegt:

          “Wat onder welk Recht een “incident” valt heeft ook hier geen mallemoer te maken,” Klopt helemaal, dit was geen strafrechtproces over het incident. Dat had toentertijd wel gekund, met de (met name genoemde) daders van het misdrijf als beklaagden. In dit burgerlijk proces zijn geen daders genoemd, en kon dit proces geen strafproces zijn. Dat ““Incident” is niet verjaard” was een vermoeden van mij, maar aangezien dit niet relevant was heb ik het niet verder nagegaan. Verjaringen zijn niet altijd makkelijk vast te stellen, vaak wordt hiervoor een beroep gedaan op de rechter, bijvoorbeeld billijkheid.
          “had de landsadvocaat wel een beroep gedaan op verjaring” Dat kon helemaal niet doordat het incident zelf niet aan de orde was.
          “Dat zegt niets over de bewezenverklaring en de kwalificatie van deze feiten als foltering in de zin van enige verdrags- of strafbepaling” Het ging ook niet om bewezenverklaring o.i.d., de gedaagde was niet gedaagd als dader vanwege dat incident zelf. Eiser stelde alleen maar de staat verantwoordelijk voor schade ten gevolge van een incident. Als u de uitspraak leest ziet u gewoon een waslijst langs komen waarvan de rechter er een aantal aannemelijk acht. En dan meegaat met de eiser over die verantwoordelijkheid.
          “die andere advocaat is een mevrouw, hoe heet ze ook alweer.?” Ik heb het in ieder geval gelezen, vandaar dat ik wist dat zij een zij was. U kennelijk niet, kennelijk niet gelezen.
          “Om als advocaat op te treden , is toch wel iets meer nodig dan een propedeuse.” Ik bedoelde niet dat ik plannen had voor de advocatuur, maar dat je voor het begrijpen genoeg had aan de inleiding Nederlands recht.
          “Ik zal aan dhr Yaseman doorgeven het advocatenblad te raadplegen.” Had nog niet zo lang geleden mogelijk geweest: “tegenover de rechtbank via skype afgelegde verklaring van eiser en zijn zus die zich in Indonesië bevonden.
          En over uw rechtspersonenfobie m.b.t. Indië: uit een arbeidsrechtelijke uitspraak van het GERECHT IN EERSTE AANLEG VAN SINT MAARTEN: tegen “de openbare rechtspersoon HET LAND SINT MAARTEN”, zetelende te Sint Maarten. Sint Maarten als de verantwoordelijke werkgever, niet Nederland. Was niet over achterstallig salaris, maar over achterstallig vakantiegeld. Lijkt er dus op.

        • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

          Ook Sint Maarten heeft geen mallemoer met Ned. Indie te maken.
          Heeft Sint Maarten de Japans bezetting meegemaakt?
          Raakten de bewoners van Sint Maarten in Japans krijgsgevangenschap?
          Is er sprake van Backpay?
          Is er sprake van een Zelfstandige Rechtspersoonlijkheid?

          Nee toch?
          De vergelijking Sint Maarten met Nederlands Indie gaat niet op. Sint Maarten is niet relevant in dit kader. Daargelaten dat Sint Maarten nog steeds bestaat en Nederlands Indie niet, of is Sint Maarten de rechtsopvolger van Sint Maarten? Dit lijkt me meer tomatenlogica.

          Rechtspersonenfobie? ‘Fobie’ is niet alleen foutief gebruikt maar heeft ook geen mallemoer met het onderwerp te maken. Ik zou eerst het woordenboek raadplegen voordat ik moeilijke woorden gebruik. Heb ik wel een geldige reden voor, ik woon al meer dan 30 jaar in het buitenland en spreek sporadisch Nederlands.

          Maar daar gaat bij dhr Yaseman in deze Civiele procedure niet om. Het gaat om het onrechtmatig Overheidsdaad.
          Wat betreft de verjaring kom ik nu tot ontdekking dat de landsadvocaat toch een beroep op verjaring heeft gedaan!!!!!!!. Dat beroep werd natuurlijk afgewezen zie ECLI:NL:RBDHA:2016:702 zoals vermeld in de uitspraak . Toch wel stom van me om daar niet aan te denken.
          Eerst bij de weduwen van Rawagede heeft de rechter het beroep op verjaring afgewezen en nu bij dhr Yaseman. Zelfs een ezel stoot zich niet een tweede keer aan dezelfde steen. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat de ezel dommer is dan de landsadvocaat. Dit tussendoor.

        • Arthur Olive zegt:

          Sint Maarten heeft in meerdere opzichten niets te maken met Nederlands Indie.
          Wij kwamen daar via een cruise en het enige dat ik leuk vond was dat ze daar Nederlands spraken.
          Het is een dor woestijn eiland met wat struik gewas en het water moet geimporteerd worden. Mijn vrouw maakte de opmerking: “Hell with a beach”.

        • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

          Voordat dhr Somers weer met een weinig te begrijpen verhaal komt dat er ook geen mallemoer mee te maken heeft , wil ik nog iets zeggen wat samenhangt met de verjaring

          Dat volgens dhr Somers toendertijd een strafproces wel gekund had met de daders dwz Nederlandse militairen als beklaagden, verwerpt de rechter want de Eiser i.c. dhr Yaseman had feitelijk GEEN toegang to het recht, de rechter baseert zich op rapporten van deskundigen

          …….Het in de deskundigenrapporten aangeduide gebrek aan toegang tot het recht klemt temeer als in aanmerking wordt genomen dat het verwijt dat [eiser] jegens de Staat formuleert inhoudt dat de gestelde foltering deel uitmaakte van het Nederlands militair overheidsoptreden in Nederlands-Indie in 1947. Militair optreden is overheidsoptreden (acta iure imperii) waarvoor de Staat immuniteit van jurisdictie geniet buiten Nederland en alleen in Nederland in rechte kan worden betrokken. Op geen enkele manier blijkt dat [eiser] de Staat binnen de korte verjaringstermijn van de Verjaringswet van 1924 of de in artikel 2004 BW (oud) neergelegde verjaringstermijn van dertig jaar voor een Nederlandse rechter had kunnen dagen met de nu door hem ingestelde vordering……
          Dat wat betreft de zaak Yaseman.

          Stel dat ik als nabestaande van een Bersiapslachtoffer een vordering instel bij de Indonesische regering tegen het Indonesisch (para)militair overheidsoptreden in het toenmalig Nederlands-Indie, ook wel Indonesië genoemd, ik kan dat overheidsoptreden aannemelijk en geloofwaardig maken en beschouw het als een onrechtmatige overheidsdaad

          Kan de Indonesische staat SUCCESVOL een beroep doen op verjaring aangezien mijn rechtsvoorganger i.c. Bersiapslachtoffer toegang tot het recht had????? Let wel, soevereiniteit staat hier niet ter discussie.

        • Jan A.Somers zegt:

          “Ook Sint Maarten heeft geen mallemoer met Ned. Indie te maken.” Is gewoon een land binnen het koninkrijk, net als Indië was.
          “Is er sprake van een Zelfstandige Rechtspersoonlijkheid?”Ja!. Dat staat ook ergens in de jurisprudentie. De rest is niet relevant.
          “Rechtspersonenfobie? ‘Fobie’ is niet alleen foutief gebruikt ” Creatief toch? Taal ontwikkelt zich voortdurend, maar daar bent u uiteraard niet bij. Ik had eerst iets anders, maar dat was een beetje onvriendelijk.
          “kom ik nu tot ontdekking dat de landsadvocaat toch een beroep op verjaring heeft gedaan” Dat was in een eerdere zaak, Vonnis van 27 januari 2016. Ik heb het steeds over de huidige zaak, Vonnis van 18 juli 2018. Hierin ben ik, diagonaal lezend het begrip verjaring niet tegengekomen. De landsadvocaat mr. Bert-Jan Houtzagers heeft dat woord dus niet gebruikt. Mijn opmerking over verjaring was, zoals ik al schreef, een vermoeden, aangezien, zoals ik schreef “Verjaringen zijn niet altijd makkelijk vast te stellen, vaak wordt hiervoor een beroep gedaan op de rechter, bijvoorbeeld billijkheid.” Mijn jongste kleindochter, advocaat, vertelde mij dit, maar kende uiteraard de casus niet. Hetzelfde kreeg ik eerder van haar te horen over mijn vraag naar eventuele verjaring bij vorderingen van achterstallig salaris (die kleindochter is specialist in arbeidsrecht) bij de toenmalige werkgever (Indië) of diens rechtsopvolger (Indonesië). Maar dat zult u hier niet relevant vinden, en daar heeft u, zoals altijd, gelijk in. Ik ga maar eens verder met leuke dingen, het is lekker warm, en morgen komt dochter uit Zwitserland over. Die is overigens geabonneerd op ‘Onze Taal’, en dus bekend met de taalontwikkelingen in Nederland.

        • Peter van den Broek zegt:

          Ik krijg gewoon dit hik van dhr Somers’ antwoorden….”De landsadvocaat mr. Bert-Jan Houtzagers heeft dat woord DUS niet gebruik”….met de nadruk op dus.

          Ik zal het nog één keer uitleggen en daarna houdt het wel voor mij echt op.
          1) klik op ” De Uitspraak”
          2) klik op ECLI:NL:RBDHA:2016:702,
          Kijk op inhoudsindicatie: beroep van de staat op verjaring verworpen. en kijk ook even op
          zaaknummer C/09/483033 / HA ZA 15-201, dat nummer komt veelvuldig terug en heeft betrekking op de zaak Yaseman, want daar hebben we het toch ove, althans ik.

          Als dhr Somer gesteund door zijn familie in het vervolg eerst zijn zaakjes bestudeert en daarna gefundeerd anwoord geeft, vermijden we op die manier onnodige en mallemoerdiscussies. Ik ga gewoon door met lezen, horizontaal of verticaal maakt ook hier geen mallemoer uit.

        • Jan A.Somers zegt:

          Ik heb het over deze topic met de zaak:18-07-2018
          Datum publicatie:18-07-2018
          Zaaknummer: C/09/483033 / HA ZA 15-201 Volgens u: “dat nummer komt veelvuldig terug” niet dus, het is het enige nummer in deze topic.
          “Zo slim was de advocaat wel geen beroep te doen op verjaring, al doende leert ook de landsadvocaat.” Dat was toch op 27-01-2016 gebeurd waarvan u het nummer geeft, was toen verworpen en daar hoeft dan toch niet op worden teruggekomen? Daar hoef je toch niet slim voor te zijn? Een vergelijking met Rawagedeh is niet interessant, elke zaak is anders. En veel (ook) slimme advocaten herhalen in een andere zaak best dingen die al eens zijn verworpen (rechtshoppen, zoals ook met de salariscompensatie steeds terug komt!). Zoals ik al schreef: Verjaringen zijn niet altijd makkelijk vast te stellen, vaak wordt hiervoor een beroep gedaan op de rechter, bijvoorbeeld billijkheid. Niet geschoten, altijd mis!
          “ga gewoon door met lezen, horizontaal of verticaal maakt ook hier geen mallemoer uit.” Daar had ik het niet over, ik had het over diagonaal lezen. Geleerd op de EUR, u welbekend. Dat doe ik altijd bij zaken die ik niet zo interessant vind totdat ik iets leuks tegenkom. Doe ik ook bij een dikke krant.
          Hik sprik sprauw
          Ik geef de hik aan jou
          Ik geef de hik aan een anderman
          Die de hik sprik sprauw verdragen kan

      • Loekie zegt:

        De man krijgt slechts 5.000 euro vanwege immateriële schade, whatever that me be. Ik bedoel: als een Jap ooit ‘boe’ heeft gezegd, zeggen sommigen daardoor voor het leven getekend te zijn, doen een beroep op allerlei uitkeringen, willen compensatie enz. En deze man heeft deuken in zijn hoofd gekregen, heeft nooit kunnen leren, wellicht zwaar getraumatiseerd, nooit goed kunnen verdienen enz. en krijgt slechts een paar duizend voor immaterieel gebeuren…Maar misschien gaat hij in beroep.

        • Bert zegt:

          Dhr Peter van den Broek zegt “”Ik krijg gewoon dit hik van dhr Somers antwoorden “” Peter bedoelt Ik krijg gewoon de hik van de antwoorden van dhr Somers ,ik begrijp het een beetje maar dhr Somers is van 1930 ( bouwjaar) en Peter van 1950 of zo in ieder geval veel en veel jonger ,ik ergerde me eigenlijk ook wel eens aan de antwoorden van Pak Somers ,ik ben zelfs weleens uitgevallen tegen Pak Somers maar had daar meteen spijt van ,hij is 19 jaar ouder dan mijn persoon heeft veel meer ellende meegemaakt dan Peter en ik tezamen en inderdaad Pak Somers leest niet alles goed en heeft meteen een oordeel klaar maar als je rustig schrijft tegen Pak Somers ,dat deed ik een keer ,ik zei tegen Pak Somers “” Gaat u nou rustig zitten ,neem een lekker kopje thee ,zet uw goede bril op ,haal uw Zeeuws meisje erbij en oordeel dan “” Nou dan geeft Pak Somers ook ruiterlijk toe dat hij het fout heeft gezien ,kijk kijk dat is een man !! maar onze Indo uit Italie dramt maar door ,ziet wel de fouten van een ander ………wacht effe er is daar een spreekwoord voor “” Je ziet wel de splinter in iemands anders zijn hoofd maar niet de balk voor je eigen kop “” of het spreekwoord zo luidt weet ik niet ,ik ben een kroegbaas geweest geen Neerlandicus ,en dan het woord “”dienen”” dat onze Italiaanse Indo te pas en te onpas gebruikt “” U dient dit en u dient dat “” Als je dit taalgebruik in een kroeg gebruikt wordt je meteen getjintjant oftewel geradbraakt oftewel je kop gaat eraf .

  2. Peter van den Broek zegt:

    Hoezo geen Bersiap in 1947? waar is die uitspraak op gebaseerd?

    Veelal spreekt men over de periode 1945-1946 als Bersiap, maar die periodebepaling mist een deuglijke basis, daarbij praten ook wetenschappers elkaar na.. Het zijn vaak dezelfde wetenschappers die beweerden dat er sprake was van Excessen, . die kunnen nu Limpach bakzeil halen.

    Ik kan op basis van gegevens die “betrekking” hebben op die meer dan 3.500 doden en duizenden, Bersiapvermisten best “aannemelijk” maken dat er ook sprake was van Bersiap in 1947 Ik ben niet de enige die die mening deelt. zie bvb de gegevens uit de ODO-archieven.
    Het is een kwestie van tellen en daar hebben niet alleen historici moeite mee. Het gaat daarbij om Waar en Wanneer en onder welke omstandigheden die doden vielen en mensen vermist werrden .

    Het gaat er om je verhaal “aannemelijk” en “geloofwaardig” te maken ook voor een Nederlandse Rechtbank en dat heeft dhr. Yaseman gedaan.

    Wat Nederlandse Bersiapslachtoffers precies hebben ondervonden, is ook te vinden in diezelfde ODO-archieven. Ik doe daarbij niet aan leedvergelijking. Dat vooral Nederlandse historici daarvoor niet de gebruikelijke aandacht hadden is natruurlijk een andere vraag.

    • bokeller zegt:

      Jammer dat de namen en Eenheid niet bekend
      gemaakt worden .
      Zie punt 2.35 in de uitspraak.

      2.35.
      Als steunbewijs van meer algemene aard kan voorts dienen dat op de als bijlage 8 bij de Excessennota gevoegde lijst met veroordelingen van Nederlandse militairen gedragingen voorkomen, die vergelijkbaar zijn met de door [eiser] gestelde gedragingen.

      Deze bijlage vermeldt onder meer dat Nederlandse militairen zijn veroordeeld voor stompen en slaan met een gummistok, soms met overlijden van de arrestant als gevolg.

      Een ander beschreven geval betreft het, toen de bekentenis niet erg vlotte tijdens het verhoor, benzine over een arrestant gieten en een brandende lucifer in de richting van de arrestant gooien waarna de kleding van de arrestant vlam vatte en deze aan zijn verwondingen overleed.
      Andere voorbeelden zijn het slaan met een stok van een arrestant, het plaatsen van een brandende sigaret op de huid en het aan een paal vastbinden van een arrestant.

      Steunbewijs van algemene aard wordt voorts ontleend aan de in het NIMH-verslag genoemde numerieke meldingen van mishandelingen door Nederlandse militairen in de archieven van de Militaire Politie Oost-Java.

      Dit verslag vermeldt dat de Militaire Politie Oost-Java
      hierna in het derde kwartaal van 1947 acht processen-verbaal opmaakte,
      in het vierde kwartaal van 1947 negen en
      in het eerste kwartaal van 1948 vier,
      waarna de numerieke opgave stopt
      siBo

  3. P.Lemon zegt:

    In onderstaand verhaal gedoken om de nuances van die bevrijdingsoorlog (immers de kleine bevolkingsgroep kolonialen kreeg uiteindelijk de rekening gepresenteerd) te ontdekken in allerlei documenten opgetekend door de opa vd auteur, een eenvoudige boerenzoon

    ***Ronald Nijboer over zijn boek ‘Tabé Java, tabé Indië’

    Tegenwoordig komt er steeds meer aandacht voor het geweld dat de Nederlanders tijdens die oorlog gebruikt hebben tegen de Indonesiërs. Ik kon daar natuurlijk niet omheen. De vraag speelde door mijn hoofd: heeft mijn opa een rol gespeeld in dat geweld? Ik merkte in de dagboeken al snel dat mijn opa over dit onderwerp niet het achterste van zijn tong liet zien. Hij beschrijft de acties erg formeel en oppervlakkig. Mijn opa zat bij de militaire politie en moest controleren of zijn collega-militairen zich wel gedroegen. Hij schrijft dat hij op een zeker moment moest controleren of de Nederlanders niet op vluchtelingen schoten, maar wijdt hier verder niet over uit. ……
    “Heeft u antwoord op de vraag waarom het verhaal relatief onbekend is bij veel Nederlanders?
    ‘Dat heeft veel te maken met het feit dat we daar toch een verloren oorlog hebben gevochten. Er zijn ruim 200.000 Nederlanders ingezet in die oorlog, wat het eigenlijk de grootste oorlog maakte die Nederland ooit voerde. Toch is de hele geschiedenis in de doofpot gestopt. Toen de militairen terugkwamen in Nederland was er weinig begrip voor ze. Soms werden ze uitgemaakt voor moordenaars. Mijn opa voelde zich enorm miskend en besloot daarop te zwijgen over wat hij daar had meegemaakt, net als veel van zijn kameraden. Veel veteranen wilden in de decennia daarna niet de geschiedenis ingaan als oorlogsmisdadigers en keerden zich daarom fel tegen iedereen die die oorlog kritisch benaderde. Ook de Nederlandse overheid had weinig zin om haar rol tijdens die oorlog tegen het licht te houden en de heeft eigenlijk altijd weggekeken

    Ik weet nu veel meer van hem, heb hem op een bijzondere manier leren kennen. Ik heb hem nooit willen neerzetten als een held of juist als een oorlogsmisdadiger. Ik heb hem juist neergezet als een mens met al zijn twijfels en strubbelingen.’
    https://www.historischnieuwsblad.nl/nl/artikel/47907/dat-hoeft-het-thuisfront-allemaal-niet-te-weten.html

    • bokeller zegt:

      ###Ik heb hem nooit willen neerzetten als een held of juist als een oorlogsmisdadiger.
      Ik heb hem juist neergezet als een mens met al zijn twijfels en strubbelingen##

      Is er ook een schrijven/boek hoe een daar geboren
      en grootgebracht Indische-Nederlander (Indo) gediend
      hebbende bij het knil in een gevechts eenheid, over de
      laatste stuiptrekkende Nederlandse periode denk en optrad
      tegen zijn nu Indonesische familie.
      siBo

      • PLemon zegt:

        Hr Bo.
        Voor u gekeken bij boekwinkeltjes.nl met de zoekterm KNIL en uit de meer dan 250 treffers o.a. dit gezien….maar misschien is er een betere.

        ***Semmeling, L. – Als dank voor bewezen diensten De belevenissen
        Schrijver:Semmeling, L.Titel:Als dank voor bewezen diensten De belevenissen van een KNIL-militair tijdens en kort na de Japanse bezetting Uitgever:Eigen beheerBijzonderheden:1986 fine softcover 127pPrijs:€ 12,50 (Excl. verzendkosten)

      • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

        @ Heer Keller.

        Past dhr Robert Beckman Lapré in Uw profiel?

        • bokeller zegt:

          Heer van den Broek,
          Ik wilde geen namen noemen ,maar de Heer Lapré
          was één van de Indo Officieren,die nmm. ook
          een ander zicht had die gebeurtenissen.
          siBo

    • bokeller zegt:

      Ergens opgedoken.

      Inderdaad zijn er 42 vonnissen tegen Nederlandse militairen geveld, maar geen ervan betrof een officier.

      Clou is dat Nederland en de Republiek aan de vooravond
      van de RTC-onderhandelingen overeenkwamen
      (het zgn. akkoord van des Indes) om daders van buitensporig militair
      geweld over en weer amnestie te verlenen.
      siBo

    • RLMertens zegt:

      @PLemon;’Nederlandse overheid had weinig zin etc.’ – Had weinig zin? Het misleidde het gehele volk! In Nederland en in Indië! Lees Louis Zweers; De gecensureerde oorlog; Critici journalisten; Chris Scheffer, Jacq.de Kadt en Frans Goedthart werden door de Militaire Inlichtingendienst tegen gewerkt en geobserveerd. De Legervoorlichtingsdiensten schetsen een vertekend beeld van de werkelijkheid. Ondertussen bleef de regering druk bezig de wereld te overtuigen van haar gelijk. De meest schokkende beelden en verslagen werden tegen gehouden. Het volk werd een rooskleurig eenzijdig verhaal voor gehouden! Een blauwdruk van de nazi propaganda in Nederland ’40-’45! Note; Johan Fabricius moest zich als Brits journalist uitgeven om in sept.1945 toegang te verkrijgen tot Batavia; Lees; Hoe ik Indië terug vond.

      • P.Lemon zegt:

        @ Lees Louis Zweers; De gecensureerde oorlog….

        #weinig zin ….(cynisch opgemerkt eufemisme)

        ***Arnold Karsmens : Eigenlijk wisten we het al lang. De media bedonderen nieuwsconsumenten met hun oorlogsverslagen. Historicus Louis Zweers toont dat glashard aan in een lijvig boek over de reportages uit Nederlands-Indië. Een les, ook voor het heden. (Eerder verschenen op 21 november 2013)
        Veel vrienden zal Louis Zweers niet maken bij de media en Defensie met zijn laatste uitgave ‘De gecensureerde oorlog’. Dat weet ik uit ervaring. Het venijn zit er namelijk in dat sinds de Indonesische onafhankelijkheidsoorlog (1945-1949) bij de Nederlandse oorlogsverslaggeving weinig is verbeterd. Nog altijd laten journalisten zich ringeloren, en naaien de voorlichtingsdiensten hen en ons een oor aan. Het is dankzij Zweers dat we de harde, niet te weerleggen feiten, uit ons Indisch verleden krijgen gepresenteerd.
        Eerste slachtoffer.
        Het is een oud maar tijdloos adagium: de waarheid is het eerste slachtoffer in een oorlog. Toen Nederlandse militairen in 1945 naar voormalig Nederlands-Indië, het tegenwoordige Indonesië, werden gestuurd, moest de beeldvorming worden gestroomlijnd.

        Waarom? Omdat de verantwoordelijke politici en de militaire gezagsdragers bang waren voor een beschadigd imago. Ruim 150.000 Nederlandse militairen vochten in de Gordel van Smaragd, waarvan er bijna 6.000 omkwamen door geweld, ziektes en ongelukken. Plus zo’n 100.000 Indonesiërs. Met beelden van uiteengescheurde lichamen van voor- of tegenstanders zou het feest snel zijn afgelopen. De publieke opinie zou te zeer geschokt raken.

        Terwijl het rooms-rode kabinet een elegante manier zocht om uit de groene hel te stappen. Dat gebeurde via verschillende akkoorden, als dat van Linggadjati (25 maart 1947), de Renville-overeenkomst (17 januari 1948) en uiteindelijk op 27 december 1949 bij de soevereiniteitsoverdacht. Vier jaar lang moest daarvoor het rode potlood worden gebruikt in verslagen naar Nederlandse kranten en moesten foto’s worden vernietigd die het ware beeld toonden van de twee politionele acties in 1947 en 1948 en de bloedige nasleep.

        Het is geen fraaie geschiedenis. Criticasters kwamen Indonesië niet binnen. NRC-journalist Chris Scheffer werd door zijn eigen krant ontslagen als correspondent omdat hij de kant van de republikeinen wilde belichten. Onafhankelijke berichten werden toen door het gros van de Nederlandse hoofdredacteuren overigens geheel niet gewaardeerd. Scheffer ging voor het Amerikaanse persbureau AP werken, maar werd ook daar door de legervoorlichting dwars gezeten. Terwijl de ‘embedded’ verslaggevers aan de dis schoven met de leverleiding.
        https://reportersonline.nl/indie-de-gecensureerde-oorlog/

        • RLMertens zegt:

          @PLemon; ‘terwijl de embedded verslaggevers aan de dis schoven bij de legerleiding’.
          – Zo kreeg het thuisfront nieuws van onze jongen over zee. Dat is ook wat ik mijn opponent@ JASomers, in die periode was hij in Nederland, verwijt dat hij met zijn commentaren/reacties veelal dat ‘embedded geluid’ vertolkt. – Een tijd geleden was er ook op Javapost(?) een studie script over de Leger Voorlichtingsdienst van een student uit Rotterdam. (Ben het kwijt) met dezelfde conclusies. Van Mook deed er alles aan om zijn Indië politiek te promoten. Nodigde zelfs een aantal USA journalisten uit. Die daarna bij de terugvlucht in India verongelukten. Sabotage!, aldus onze pers! Deze journalisten hadden zelfs nog voor hun dood tijd gehad om eea in hun Last Testimony, oct.1949 dus vlak voor de Overdracht te publiceren! Om het Amerika publiek/regering te overtuigen van Nederlands goede bedoelingen met onze Inlanders in Indië. De USA uitgave werd nb. in het Nederlands vertaald; Hun Laatste Getuigenis door De vrije Amsterdammer, orgaan van de V.V.D Amsterdam, verspreid. Voorwoord; ‘Amerikaanse journalisten behoren tot de meest onafhankelijke en openhartige groep schrijvers in de wereld! Mocht U , na kennisname- meerdere exemplaren wenst te ontvangen, kunt u deze schriftelijk aanvragen. Doch stort dan tevens op onze postgiro nr.431470.een bedrag, opdat een 2e druk kan verschijnen’!!!

        • Jan A. Somers zegt:

          “Sabotage!, aldus onze pers! ” Het verongelukken van generaal Berenschot was uiteraard’ (niet in de pers maar als complottheorie) ook sabotage. Een Indische jongen als generaal, opperbevelhebber! Dat moest toch sabotage zijn?
          “in die periode was hij in Nederland, ” Waar was u bij mij bij de Kenpeitai? Of in de Werfstraatgevangenis?

        • Jan A. Somers zegt:

          Over mijn militaire diensttijd zult u wel wat wilde verhalen van mij kunnen horen, maar wat er werkelijk aan de hand was zult u van mij ook nooit horen.

        • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

          @dhr Martens
          Een verloren strijd?……De reflectie van Nederlandse militairen op de legitimering van het militair ingrijpen door de legervoorlichting tijdens de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog (1945-1950) Masterscriptie van Fleur van Mulbregt 2015 Erasmus Universiteit Rotterdam

          Eén van haar conclusies is: “……… De Nederlandse militairen namen de termen van de voorlichting, als ‘extremist’ en ‘plopper’ over. De Ongeorganiseerde, éénsoortige en Chaotische connotatie die de voorlichting hieraan verbond, lieten zij echter terzijde liggen…..”.

          De Nederlandse propaganda, want Voorlichting was het nauwelijks te noemen, heeft aanmerkelijk de storytelling, i.c. de geschiedschrijving van de dekolonisatie beïnvloedt. De kernbegrippen “Ongeorganiseerd, Eénsoortig, Chaotisch” connotatie die de Voorlichting verbond aan “Extremist” en “Plopper” is “veelvuldig” terug te vinden in de verhalen van Bersiapslachtoffers, zie bronnen ODO, NEFIS etc. Als dat maar vaak genoeg herhaald werd, dan begon het Nederlandse volksdeel dat toen ook te geloven, dat niet alleen, hoe vaak zijn deze termen gebruikt op I4E of Javapost om die periode, de Bersiap periode te beschrijven, terwijl de werkelijkheid toch anders was? Je mocht toen al spreken van “alternative facts” of “fake news”.

  4. bokeller zegt:

    Pak Lemon,
    Bedankt, ik weet hiervan en het geeft weer
    hoe het knil bedankt werd.
    Ik weet dat enkele Bekende Indo militairen
    ontheffing uit de militaire dienst vroegen en
    ook kregen of werden overgeplaatst.
    Nmw.had één Indo officier geweigerd om
    artillerievuur aan te vragen voor zijn opmars
    in voor hem bekende streek.
    In mijn directe omgeving werd er gemord en
    ook ik kreeg brieven van Indo militairen en Ooms
    oa. dat we op het verkeerde paard hadden gewed.
    De eenheid waar ik was ingedeeld ,werd ingezet
    in mijn geboorte en opgroei stadje en omgeving.
    Als gewoon soldaat hoor en zie je veel vooral
    dacht ik ,als je in en voor je bekende streek zit en
    je Indonesische vrienden /familie bij de andere partij.
    siBo

  5. George zegt:

    Sint Maarten !A cada chancho le llega su San Martin!

  6. RLMertens zegt:

    ‘Massa Executies op Sulawesi’; Manon van den Brekel, onderzoek journalist reconstrueert, dmv gesprekken met nabestaanden en documenten uit Nederlandse archieven(!), ‘hoe Nederland wegkwam met moord in Indonesië 1947’. – Dorp Totolisi; Wanneer de soldaten naar zijn vader toekwamen, zit Abdul Rasyad vlak achter hem. Twee witte mannen sloegen hem tegen zijn hoofd en schouders. Ze schopten hem met hun schoenen. Na een tijdje viel hij om. De militairen trokken hem omhoog en gingen verder met slaan. Hij bloedde aan zijn hoofd en schouders doordat ze hem ook met hun geweren sloegen. Tegen de ochtend stopten de mishandelingen. De militairen bevolen de verzamelde dorps bewoners om naar het strand te gaan. Ongeveer 10 mannen konden nog lopen, de rest moest ondersteund worden. De halve weg liep mijn vader zelf, daarna moest mijn zus hem ondersteunen. Ze moesten in rijen op het strand zitten. Twee militairen pakten hun machine geweren en maaiden de hele groep in één keer neer. Dan schieten ze nogmaals op degenen die nog bewogen. Daarna staken ze de huizen van het dorp in brand en vertrokken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.