Buitenkampers, de film

Voor wie de film Buitenkampers nog eens wilt zien,
of voor de eerste maal
https://www.npostart.nl/2doc/12-08-2014/VPWON_1221667

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

17 reacties op Buitenkampers, de film

  1. Ronny Geenen zegt:

    B: We mogen het blijkbaar niet in het buitenland zien. Na een 5 minuten stopt de film.

  2. Peter van den Broek de andere generatie zegt:

    “Buitenkampers” is een eigenaardige naam, zij die Buiten het Kamp woonden. Ooit van het begrip “Binnenkampers” gehoord? Alsof voor Nederlanders het “Kamp” toentertijd het middelpunt van de Japanse bezetting was. Die geïnterneerden zaten goed noch wel achter slot en grendel en van wie als het aan de Jappen had gelegen de komende jaren niks meer worden gehoord, de stille Endlösung . Die geïnterneerden; Totoks, Indo’s toentertijd Indo-Europeanen genoemd en ook mijn 100% Indonesische oma moesten die jaren al buigend, vernederingen ondergaan.

    Die discutabele tegenstelling Geïnterneerden-Buitenkampers heeft er wel voor gezorgd dat de eersten de discussie en de verhalen monopoliseerden, het beeld van de Geschiedschrijving bepaalden en vertekenden met het gevolg dat we nauwelijks iets weten over de gebeurtenissen in de bezettingstijd BUITEN het kamp, want hoe kijken wij met onze koloniale bril naar die tijd? Alsof degenen die BUITEN het kamp zaten de “geprivilegieerden waren”, die weliswaar niet met de Jappen collaboreerden, maar geen daadwerkelijk Verzet pleegden, vergelijkbaar met de Nederlandse situatie?
    Dan krijgen we van die hapklare brokken als geschiedenis geserveerd, zie de beeldverhalen en documentaires in bvb Het Indisch HerinneringsCentrum dat de Japanners jarenlang ( 3 jaar!!!) à la Goebbels die arme Indonesiers indoctrineerden, daarbij gebruikmaken van die collaborerende Sukarno.

    Volwassen mensen geloven toch niet meer in Sinterklaas en zijn gekoloniseerde Zwarte Piet? Zulke geschiedschrijving is toch zelf-gepatenteerde kletspraat van Post-kolonialen, waarnaar nu eindelijk eens grondig onderzoek naar mag worden gedaan.
    Wat hebben die ongeveer 200.000 Buitenkampers van de Japans indoctrinatie, hersenspoeling en propaganda meegekregen?
    Hoe behandelden de Indonesiers dan die Indo-Europeanen BUITEN het Kamp? Wat ik wel begrijp is dat naarmate de oorlog vorderde en een voor Japan een ongunstige wending nam, Indo-Europeanen steeds meer werden gewantrouwden. Japanners namen toen stappen ook hen in de interneringskampen te stoppen.

    In de Nederlands propaganda wordt het wel zo voorgesteld dat de opgehitste menigte pemoeda’s, extremisten of woorden van gelijke strekking, na 15 Augustus en niet eerder plotseling , alsof het moorden een windzucht is, de Bersiap begonnen.
    Wat deed bvb het IEV in die tijd of moeten we ons tevreden stellen met die Meneer Ploegman in Soerabaja en het vlagincident bij het Oranjehotel.?

    • RLMertens zegt:

      @PetervandenBroekvdag; wat hebben die buitenkampers etc.’- Het besef dat we
      2e rangsburgers werden. Zelfs minder dan dat(!), we waren de moesoeh/vijanden; Belanda tai/Holland’s strond. We zaten midden in een Inlandse/Aziatische maatschappij. Met Inlandsambtenaren/politie/inspecteurs/soldaten/officieren,stationschefs/conducteurs etc. Je moest je timide opstellen; jah toean/njonja tegen Inlandse heren en dames zeggen/praten. We werden anders afgeblaft, zoals we dat voor de oorlog tegen hen deden. De Inlandse jeugd ging naar school, marcheerde, zong. En we keken toe. Ik zei tegen mijn vriendje; ‘nu zijn zij aan de beurt. En wij vieren vakantie( 3 jaar lang)’ Vroeger sinjo, nu katjong. Ik bedelde met mijn broertje bij het station. Kon me niet meer deren, hoe de Inlandse pasagiers ons aankeken en hautain een paar munten toestopten. Mijn moeder( ca 30 jr.oud) moest aan geld komen. Verkocht alles; kleren,beddenlakens, goud/silver, tafel bestek/kleden etc. Ze vertelde weleens hoe ‘onbeschoft die Inlanders waren geworden’. Kreeg, via via een opdracht om uniformen te naaien. Met haar zusters, vriendinnen en ter beschikking gestelde trap naaimachines werkten ze tot diep in de nacht.Om zoveel mogelijk premie binnen te halen. Ik zwierf met vriendje alle kampongs (Ambarawa) af om aan wat eten te komen. Eind 1944 brak een hongersnood uit. Inlandse bedelaars stierven als skeletten langs de kant van de weg. Ik heb zelfs gebakken rups poppen van(alleen) gedongdong bomen gegeten. Ook grote miervliegen; die we met een klamboe vangnet vingen en in warm water smeten; opdroogden en bakten. Ik kattepulde als de beste; mussen/duiven, manga’s etc. Ving guppies uit smerige sloten, waardoor ik schurft opliep etc. Ach, toen ik eens terug ging naar Ambarawa, zwierf ik weer door die kampongs- niet meer te herkennen, want alle gedek huisjes zijn nu witte stenen huisjes aan geplaveide straatjes. Terug denkend aan die periode; wat was mijn moeder toch een geweldige (jonge!) vrouw, die ons door het dat leven sleepte!’ ( heb spijtig, dit nimmer aan haar kenbaar gemaakt)

      • P.Lemon zegt:

        @Ik zei tegen mijn vriendje; ‘nu zijn zij aan de beurt,’

        ##Zulke schaamtevolle ervaringen hang je inderdaad niet aan de grote klok en verklaart deels het ‘grote Indisch zwijgen’. Terwijl de blanda en Indonesische elite voor uitbuiting en achterstelling hoofdverantwoordelijk waren.

        ***Die vernedering als Europeaan door een onderschatte Aziatische macht heeft de Indo-Europeaan ontdaan van zijn status bovenaan de koloniale sociale pyramide. Hoewel zij zich ook bewust waren van hun inheemse wortels, maakten zijn in het dagelijks leven deel uit van de Europese samenleving in een Indonesische omgeving. Na de val van Indië bleek hoezeer ze waren vervreemd van hun inheemse wortels. Indonesiërs voelden zich vrijer en lieten zien hoe ze tegenover Indo’s stonden. De loyaliteit van Indo’s aan Nederland en de Nederlanders werd gezien als het mede-onderdrukken van de Indonesiërs. Het ressentiment kwam naar buiten en Indo’s kregen te maken met intimidatie en agressie van Indonesiërs. Die werden daarbij gesteund door de bezetters. De Japanners deden er alles aan om het Europese element te elimineren. Eerst ging dat goedschiks door de Indo’s vriendelijke tegemoet te treden en zogenaamd een rol toe te bedelen in de Groot-Oost-Aziatische Welvaartssfeer. Toen de respons daarop uitbleef trachtten ze de Indo’s te dwingen in onder andere landbouwkoloniën te laten werken. Een effect was dat er Indo’s waren die bereid bleken met de Japanners samen te werken. Voorbeeld is Piet Hein van den Eeckhout die gecharmeerd was van de Aziatische bloedverwantschap tussen Indo’s en Japanners en inheemsen. Hoewel een kleine groep hadden deze coöperatieve Indo’s sleutelposities in kampen.
        Een ander effect van de Japanse propaganda was een opjutten van de inheemse bevolking tegen de belanda en dus ook de Indo’s. Ze werden als verraders van hun Aziatische broeders gezien. Meer en meer kregen Indo’s te maken met provocatie, initimidatie en agressie. Hoe erg dit kon worden zou in de periode na 17 augustus 1945 blijken.
        http://www.indischhistorisch.nl/tweede/oorlog-en-bersiap/oorlog-en-bersiap-buitenkampers-genegeerde-en-niet-vertelde-geschiedenissen/

      • Peter van den Broek de andere generatie zegt:

        Komt op een gegeven moment de geachte Heer Mertens niet zelf aan het woord in de documentaire “Buitenkampers” (0:20:50″) ? Het zal me niet verbazen.

        De documentaire laat zien dat de Japanners de Indonesiers op militaire wijze (pemoeda-achtig) trainden, maar wat ze in die tijd precies met de Indo-Europeannen (Indo’s) deden wordt niet getoond. Werden de Indo’s al van het begin af aan gewantrouwd en daardoor nooit militair opgeleid? Wat voor rol deelden de Japanners de Indo’s toe?, Het lijkt wel het diepgewortelde Japanse wantrouwen t.o. de Indo’s, maar iemand mag dat uit eigen ervaring vertellen

        Eèn en ander hangt samen met het “opjutten” i.c. ophitsen of woorden van gelijke strekking van de Japanners speciaal tegen de Indo-Europese bevolking . Hoe ging het proces van uitsluiting precies in zijn werk, dat mag toch wel eens verklaard worden? Ik zie dat tenminste niet in de film.
        Ik weet wel dat de Japanners steeds vijandiger tegen de Indo’s optrad, dat wordt wel het beste gedocumenteerd in het geval-Dampit in Malang. Aangezien de Japanners m.n. de Kempeitai gebruik maakte van Indonesische handlangers kan ik mij indenken dat zij het vuile werk overlieten aan hun helpers, dat had natuurlijk ook zijn uitwerking op d elocale bevolking, lijkt mij.
        Alhoewel ook Japanners sloegen Indo’s hard en soms nog harder dan de Indonesiërs, behalve natuurlijk die vriendelijke Japanse kampcommandant waarvoor Bronbeek zoveel propaganda maakt.

        • RLMertens zegt:

          @PetervandenBroekveag; ”speciaal tegen Indo’s etc.- Dit ging vanzelf; wij waren de (overgebleven) Belanda’s buiten het kamp! Als het ging met de kreet; antjoerkenlah moesoeh kita/verdelf onze vijanden, dan klonk er meteen achter aan; Belanda djoega/ook die Hollanders. En dan wezen ze vervaarlijk naar mij, als ik toevallig toeschouwer was en zij/de militie voorbij marcheerden We moesten ons gedeisd houden; niet opvallen, timide etc. Dat gevoel/die behandeling te ondergaan als mindere(!)is mij altijd bijgebleven. Ik wist het toen al, wat zij in onze tijd(!) hebben moeten ondergaan; een 2e rangs/rechteloze burger! De Indische (opgeschoten) meisjes, onze jonge moeders werden (ongegeneerd) nagefloten, Mijn moeder; adoeh, die onbeschofte katjongs!
          ( wij deden hetzelfde na de bevrijding tegen hen; die leuke geduhs(jonge meiden)

      • Jan A.Somers zegt:

        “dat de Japanners de Indonesiers op militaire wijze (pemoeda-achtig) trainden”
        Vanaf mei 1943 werden in vele regio’s en in grote bedrijven jeugdkorpsen opgericht, de Seinendan of Barisan Pemoeda Daerah. Ondanks de militaire tucht, die net als in het Japanse leger uiterst hard was, waren dit geen legerafdelingen, maar korpsen met een opvoedende taak in het kader van het verwezenlijken van de gemeenschappelijke welvaart in Groot-Oost-Azië waarbij de jongelui tevens de Japanse manier van denken werd bijgebracht.
        De opleiding van de jeugdleiders was zwaar, circa 50 uur per week werd besteed aan (Japans) taalonderwijs, volkskunst, omgangsvormen, sport, wachtlopen, luchtbeschermings- en brandweerdiensten. Ouderen werden georganiseerd in de hulppolitie, Keibodan of Keibotai, om zelfstandig, of onder leiding van de politie, orde en rust in de regio te handhaven. Seinendan, Keibodan en Keibotai waren niet uitgerust met vuurwapens. Daarnaast begonnen de Japanners Indonesische jongens te werven voor een militaire opleiding, de heiho-groepen, welke werden ingedeeld bij het Japanse leger. Aanvankelijk was de animo hiervoor groot, maar al snel bleken de heiho’s te worden beschouwd als tweederangs soldaten, niet veel meer dan koelies, waardoor het enthousiasme snel af nam.
        In Indonesische kringen wenste men te komen tot een eigen krijgsmacht; de Japanse autoriteiten waren hiermee aanvankelijk niet erg ingenomen maar het verloop van de oorlog noodzaakte hen de garnizoenen op Java te versterken. Toen duidelijk werd dat MacArthur Indië links liet liggen en rechtsaf sloeg richting Japan werden veel Japanse troepen en materieel teruggetrokken uit Indië, richting Japan. Aan door de Japanse overheid geïnspireerde Indonesische verzoeken tot oprichting van een leger ter verdediging van het vaderland werd voldaan met de oprichting op 3 oktober 1943 van de PETA, Barisan Pembela Tanah Air, een Javaans leger met eigen officieren, maar onder Japans opperbevel. Deze PETA heeft in Soerabaja, georganiseerd door het Japanse bestuur, lang geholpen rust en orde te bewaren. Maar daar werden ze vervuild door ongeregeld volk. Na het door Huyer toegestane vertrek ven de Japanners kon die PETA het ook niet bolwerken, de bersiap was een feit.

        • Peter van den Broek de andere generatie zegt:

          Ik krijg weer de hik, Ik denk dat bovenstaande geen antwoord is op mijn vraag: de Indo-Europeanen werden wel of niet militair ogeleid?
          Zo ja, voor wat. Zo nee, waarom niet.
          Een andere vraag is Hoe de Japanners de Indo-Europeanen uitsloten, het proces dat later uitmondde in genocide (moorden in de Bersiaptijd als resultaat). Dat gaat niet vanzelf.

          Dat verhaal over MacArthur is wel gepatenteerde onzin. As de Japanners militairen terugtrokken omdat MacArthur Indie links liet liggen, dan hadden de japanners diezelfde militairen nodig tegen de Britten. Nu moesten de Japanners hun geweren niet richten naar het Oosten, maar naar het Westen. Het was lood om oud ijzer.

          Soerabaja is dezelfde onzin wat past in het verzinsel /propaganda van Wanorde en Onrust. Hario Kecik geeft duidelijk in zijn boek Student Soldiers….” aan hoe de Pemoeda’s in Soerabaja georganiseerd waren.
          Hoe had dat “vervuilde en ongeregeld volk” in de Slag in Soerabaja tegen de Britten kunnen vechten en daarbij meer dan 600 door de oorlog geharde Britse soldaten kunnen laten sneuvelen, tanks vernietigen e.d.? Houdt verder rekening mee dat de Indonesiers in Soerabaja langer tegenstand boden tegen de Britten als de Nederlandse KNIL tegen de Japanners op Java in 1942. Dat zegt wel iets over de mate van organisatie van de vechtende pemoeda’s. wat tegelijkertijd inhoudt dat de Bersiap in Soerabaja ook georganiseerd was, want je kan toch niet volhouden dat de Pemoeda’s georganiseerd tegen de Britten vochten en dat diezelfde pemoeda’s ongeorganiseerd aan het moorden waren in Oktober/November in Soerabaja. De Werftstraatgevangenis staat niet op zichzelf zoals sommigen wel beweren.

          Zulke reacties, nee theorema zoals die van dhr Somers in de vorm van napraten van Anderen die het ook niet weten zegt niks over de Indonesiers en het zijn toch de Indonesiers, die in de Bersiap de moorden uitvoerden.

        • RLMertens zegt:

          @PetervandenBroekveag.; ‘Indo’s wel/niet militair opgeleid- Nimmer gezien. Wij-Belanda’s werden van alles uitgesloten! Als ik, jochie van 9/10 jr.oud, in de rij stond voor bv. buskaartje, dan dwong men mij voorrang te geven. Ik werd gewoon opzij/achterwaarts geschoven/geduwd. Niets doen/terug zeggen was toen het parool. Of men/in groep molesteerde je/krohjoh!

        • Jan A.Somers zegt:

          “dan hadden de japanners diezelfde militairen nodig tegen de Britten.” Nou nee. MacArthur kon rechts af slaan omdat zijn linkervleugel werd gedekt door zijn luchtmacht. En hij wist dat Japan bezig was zijn beste troepen terug naar Japan te halen. Daarvoor in de plaats was de PETA gekomen, maar daar hadden de Amerikanen geen probleem mee. En die Britten hadden in die tijd in Indië (behalve Sumatra) niets te maken, dat was SWPA-gebied, geen SEAC. Die Britten hadden ook zo hun eigen problemen,vooral een tekort aan militaire kracht. Mountbatten was zich er ook van bewust dat de Britten wereldwijd in politieke wespennesten waren verwikkeld met grote militaire consequenties: Griekenland, Irak, Birma, Malakka, Indo-China, Brits-Indië. Bovendien waren er van de tot zijn beschikking staande dertig bataljons slechts vier Europees bemand. De inzet van Brits-Indische troepen kon tot repercussies leiden in Brits-Indië; ook was de loyaliteit van deze troepen, thuis eveneens betrokken bij een onafhankelijkheidsproces, twijfelachtig. “Nu moesten de Japanners hun geweren niet richten naar het Oosten, maar naar het Westen.” Dat hoefden die Japanners helemaal niet, die hadden in Indië geen last van Engelsen.
          “Hario Kecik geeft duidelijk in zijn boek Student Soldiers….” aan hoe de Pemoeda’s in Soerabaja georganiseerd waren.” Heeft u zijn interview gelezen tegenover mijn interview. Hij was commandant van de militaire politie, maar deed niets!
          “Wellicht kan dhr Somers over de “Kaoem Indo Soerabaja” meer vertellen, hij komt toch uit Soerabaja.?” Ja, IK was in Soerabaja, u niet. Over die Kaoem Indo weet ik niets. Maar misschien doordat ik het drukker (met in leven blijven) had dan die Indo jongens en meisjes uit ‘Tropische jaren’. De eerste jaren gestolen zeepproducten kopen op Pasar Toerie (de dievenpasar),. en verkopen. Dan de Kenpeitai, daar had ik het niet zo druk, die Japanners en Indonesiërs hadden het drukker met mij. Daarna mijn werk op de melkerij, lange dagen, geen weekenden vrij.. enz. Dan mis je misschien wel iets zoals die Kaoem. Zodoende weet IK dan te vertellen dat IK niets af weet van een Kaoem. Eenvoudig toch? Extrapolatie?

  3. Peter van den Broek zegt:

    Hoe de Jappen de Indonesiers organiseerden weten we zo langzamerhand wel maar hoe organiseerden zij de Indo-Europeanen. De term “Kaoem Indo” mag bij Indo’s uit de oorlog toch wel bekend worden verondersteld

    In Bandoeng was er één Kaoem Indo, in Malang waren er zelfs 2,de Oeroesan Kaoem Indo (OKI) en de Perlindoengan Kaoem Indo (PKI). Ik veronderstel dat die wel contact met elkaar hadden.
    Mij gaat het daarbij speciaal om de Kaoem Indo in Soerabaja. Dhr Ploegman was daar het hoofd van, die was toch ook verbonden met het IEV en was later betrokken bij het vlagincident-Oranjehotel?. Wellicht kan dhr Somers over de “Kaoem Indo Soerabaja” meer vertellen, hij komt toch uit Soerabaja.?

    Het gaat mij hierbij om begrijpelijk te maken om hoe de Jappen de Indo’s uitsloten van de maatschappij. De Jappen schonken bijzondere aandacht aan de indo’s, zij kregen een aparte behandeling, anders dan de “Inlanders”, dat uitte zich niet alleen door hen veelvuldig op te pakken en te martelen, maar ook in de organisatie, vergelijk het maar met de Joodse Raad in Amsterdam. De houding van de Japanners had natuurlijk zijn weerslag op die van de Indonesiers t.o.v. de Europeanen, hoe uitte dit zich, of waren het louter Jappen en hun trawanten (Indonesisc e hulppolitie etc) die zich bruut gedroegen t.o. Indo’s?

    Wat heeft Kaoem Indo met de Bersiap te maken? Ja, naar die link zoek ik.

    • PLemon zegt:

      @Wat heeft Kaoem Indo met de Bersiap te maken?

      #Zo te lezen niet veel…een volks-kommittee van Aziaat verklaarders.

      *** Het Japanse militaire bestuur publiceerde een ‘Waarschuwing aan de Indo-Europeanen’, waarin in weliswaar bedekte termen met massale internering werd gedreigd indien Indische Nederlanders niet van harte zouden samenwerkèn met de Japanners. Het was duidelijk dat de bezetters de specifieke positie van Indische Nederlanders ten eigen bate wilden hanteren. Daartoe moest de verbondenheid tussen Indische Nederlanders en Indonesië wórden geaccentueerd. Dit trachtte men te stimuleren door middel van het idee van ‘Aziatische broederschap’, niet een volstrekt nieuwe gedachte overigens. Rond de eeuwwisseling kwam dit idee reeds naar voren in de Indische partij van dr. E.F.E. Douwes Dekker, een neef van Mul-tatuli. In registratieformulieren die in 1944 uitgingen van de Ka-oem-lndo comité’s (Indo-volkskom-mité’s) werd men dan ook gevraagd of men al ‘afstand had gedaan van de Nederlandse regering’ en of men zich ook ‘Aziaat voelde’. https://psychotraumanet.org/nl/van-%E2%80%99banzai-naar-%E2%80%99bersiap%E2%80%99-indische-nederlanders-ontreddering-1942-1946

  4. Peter van den Broek de andere generatie zegt:

    Het verhaal van de “Kaoem Indo” is van belang omdat het teken was dat Indo’s zich organiseerden weliswaar niet openlijk TEGEN de Japanners, want dat had met die hard-slaande Indonesiers en hun sadistische bazen de Kempeitai vervelende consequenties. Maar rekening houden met collaborateurs van het kaliber Van Eeckhout en Dahlers geeft het de niet-cooperatieve houding aan van de Indo-Europeanen, veelal vrouwen, in de door Japanners bezette en door een grote meerderheid van vijandig gezinde Indonesiers bewoond Nederlands Indie.

    Dat verhaal over de Indo-Europeanen, de zgn Buitenkampers, mis ik ten enen malen in de Nederlands Geschiedschrijving. Wellicht kunnen die onderzoekers over de dekolonisatie 1945-1950 daar aandacht aan schenken.

  5. Peter van den Broek de andere generatie zegt:

    Ik vind daar niks lachwekkend aan, ik kan de Heer Loekie alleen maar en bij voorbaat hartelijk bedanken voor zijn ongeëvenaarde hulp, hij gebruikt natuurlijk de Maiestatis Pluralis, de Grote Boeng Loekie heeft kennelijk een zodanig netwerk dat “Wij Loekie” een hot-line heeft met de onderzoekers. Dat is wel aan zijn antwoorden te merken. “Wij Loekie” als doorgeefluik, dat had ik niet achter hem gezocht, ook vòòr niet.

    Dat ik mijn opmerkingen naar die onderzoekers direct zou mailen lijkt mij toch wat te hoog gegrepen, want wie kent Peter van den Broek, wat vertegenwoordigt hij zou het IHC zeggen? ik ben nog geeneens historicus?
    “We” moeten wel met beide benen op de grond blijven, want zeg nou zelf: ik heb die voortgangsreportages horizontaal gelezen en ze zijn pas aan de oriënterend fase van hun onderzoek, hopelijk blijven ze daar niet in steken, want geschiedkundig onderzoek naar de Bersiap heeft tot nu toe niet de beginfase overschreden.
    De onderzoekers hebben het veelvuldig over “kwantitatieve” benadering en dat maakt mij nieuwsgierig. Wacht maar tot ze met de eerste resultaten komen, dat moet toch wel iets groots en belangwekkends worden want minstens 4 in het Weten geschoolde onderzoekers werken full-time aan de Bersiapperiode, rekening houdend dat er twee Indo’s bij betrokken zijn en die tellen toch dubbel? Daarbij vergeleken is mijn natte-vingerwerk vanuit Zuid-Italia toch maar “Froebelwerk”, daar ben ik me wel bewust van, zo geschiedkundig dom ben ik nou ook weer niet.

    Ik heb nog wat NoSQL-gegevens over “Kaoem Indo” in mijn bestand ingevoerd, druk ik op de ENTER-toets, dan donderen talloze gegevens over Kaoem Indo van Batavia, Bandoeng, Malang en ook van Soerabaja (ik was daar nog geeneens) uit mijn spreadsheet.
    Het verhaal over de Kaoem Batavia vermeldt de Glodok-affaire, een heel trieste geschiedenis vooral hoe die “Verzetsaffaire” na de oorlog in Nederlands afgedankt werd, dan schaam ik mij wel Nederlander te zijn. Vergelijk ik die Glodokjongens met “Katjongs in Colditz”, dan mag ‘Bronbeek’ de eerstvolgende tentoonstelling over “Katjongs in Glodok” best organiseren, want zeg nou zelf :

    “…….Goed tegen kwaad. Heldhaftig tegen laf. Wit tegen bruin i.c. Bruin tegen geel. Herdenken tegen vergeten. Enz. dat alles speelt altijd bewust een rol bij het belichten van deze of gene groep. Met als moraal: de werkelijkheid van toen wijkt iets af van het stereotiepe beeld. En de bijvangst is dat, zoals in dit geval (Glodok) , er een paar Indische helden bij komen…….”

    In beide zaken draait het in wezen om een soort intentieverklaring, in Nederland ook wel erewoordverklaring genoemd, met dien verstande dat bij Glodok gezien de korte tijdspanne doden vielen. Ook deze “Buitenkampers” zal ik over een paar dagen herdenken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.