Te wit voor de kolonie, niet wit genoeg voor het vaderland. Euraziaten wilden een eigen staat 

Euraziaten, Aziatisch én Europees, zagen zichzelf in koloniaal Azië als apart ras met een eigen identiteit. Zij streefden naar een eigen staat, in Nieuw-Guinea.

Euraziaten, nakomelingen van een Europese vader en een Aziatische moeder in de vroegere koloniën, eisten in de jaren dertig van de vorige eeuw een eigen land, naar voorbeeld van de Joden en Israël.    TROUW

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

89 reacties op Te wit voor de kolonie, niet wit genoeg voor het vaderland. Euraziaten wilden een eigen staat 

  1. Ronny Geenen zegt:

    Wit of niet wit genoeg!
    Heb bovenstaande woorden even mijn geschiedenis laten passeren. Vreemd eigenlijk, dat kleur en het verschil daarin nooit bij mij is opgekomen.
    Wel de taal. In Indie/Indonesie waren we met de Nederlandse en Franse taal opgevoed. Konden dus niet communiceren in het Maleis en Indonesisch. De Indonesische jeugd vlak na de oorlog hadden dat zelfde probleem.
    Hier in Californië gebeurde bijna het zelfde. Op het werk, engineering, waren nogal wat Filippijnen, Chinezen, Vietnamezen, Zuid-Amerikanen, Arabieren. De algemene werk voertaal is Engels, maar onderling werd er uitgebreid in hun eigen taal gesproken. Die talen sprak ik niet. En dus hield ik mij van hun gescheiden en in wezen waren er op de werkvloer altijd verschillende groepen. Ik leerde diverse Indo’s kennen en sprak met hun meestal in het Nederlands; de taal waar ik mee ben groot gebracht. Van de week belde ik met een Indo vriend/oud collega uit Alphen a/d Rijn. Hij zei zo terloops: Ron, je bent al zolang in Amerika, maar je Nederlands heeft nog steeds geen Amerikaans accent.
    Toen wij in 1951 in Nederland kwamen, werden wij in hotel Beatrix in Berg en Dal geplaatst en een paar maanden later in Nijmegen. Met mijn taal voelde ik mij daar thuis. Ik sprak Nederlands.
    Maar daar in Gelderland kreeg ik voor het eerst te maken met discriminatie.
    Want daar werd ik ook op mijn huid gewezen. Dat had ik voordien nooit meegemaakt en daarna in Ca ook niet.

  2. Loekie zegt:

    Alweer een nutteloze promotie met oud nieuws.

    • Boeroeng zegt:

      De journaliste gebruikt de engelse term in vertaling. “eurasians”
      Zou ze weten dat die Nederlandse eurasians zich niet zo noemen ?
      Dat Indische Nederlanders hun identiteit ook omschreven als een aparte identiteit is mij bekend…. maar die nadruk op apart ras viel wel mee..

      • RLMertens zegt:

        @Boeroeng ‘apart ras etc.’ – Nou ja, een mengras dan. Kan toch ook? Kijk ik me zelf in de spiegbel; warempel, van gemengde afkomst. Niet genoeg wit? Blijft uit de zon!

  3. Wal Suparmo zegt:

    De Marokanen,Algerijen, Turken etc, en andere Mohammadanen waren later in Holland gekomen dan de Ambonesen.Maar hebben meer gepresteerd ,want nu zitten ze in het Executief Bestuur en ook in de Legislatief van Nederland.En de Ambonesen nog steed met hun vlagetjes te dromen naar hun RMS.

    • bokeller zegt:

      Tussen Ambon en Amsterdam

      Wim Tehupeiory

      De Molukse arts Willem Karel (Wim of Empie) Tehupeiory werd in
      1883 geboren in Ema op het Molukse eiland Ambon in Nederlands-Indië.
      Na de Ambonse Burgerschool volgden Tehupeiory en
      zijn oudere broer Johannes Everhardus (Nannie)
      de opleiding tot inlandse arts (ook wel dokter djawa genoemd)
      aan de School tot Opleiding van Inlandsche Artsen (Stovia) in Batavia.

      Zij studeerden in 1902 succesvol af.

      De negentienjarige Wim Tehupeiory werkte daarna
      als dokter in de gevangenis en in het ziekenhuis van Medan
      en op de plantages in Deli om Javaanse en Chinese koelies bij te staan.

      Naast zijn drukke werk was Tehupeiory ook actief
      in de Molukse nationalistische vereniging Sarekat Ambon
      en bij het Ambons Studiefonds en was hij verbonden
      aan de Commissie van Toezicht van de Stovia.

      In 1928 werd hij medeoprichter van het Moluks Politiek Verbond (MPV).
      Hij overleed in 1946 in Djakarta.

      http://www.iisg.nl/collections/tehupeiory/index-nl.php
      siBo

    • Loekie zegt:

      Nee hoor. Bijvoorbeeld juli 1946. Evelien Poetiray te Nederland zocht toen steun van Nederlandse kranten en partijen om samen de 1-jarige verjaardag van het uitroepen van de Republiek te vieren. Ik bedoel: wie waren het er eerst?
      (Je Nederlands is weer beroerd, maar je doet het erom, heb ik al eens eerder gezegd)…

      http://resources.huygens.knaw.nl/bwn1880-2000/DVN/lemmata/data/Poetiray

      • Ronny Geenen zegt:

        @Je Nederlands is weer beroerd, maar je doet het erom, heb ik al eens eerder gezegd@

        De heer Wal Suparmo schrijft ook artikelen voor het Indo blad De Indo hier in CA. En ik moet zeggen dat het schrijven in Nederlands van hem 100% beter is en meestal foutloos. Ik vraag mij nu ook af waarom dat verschil?

        • Tolol zegt:

          Ben ik nou de enige op deze site ,die gemerkt heeft ,dat Pak Suparmo eindelijk een goede computer heeft ? Cadeautje van de Amerindo,s ? Dacht trouwens dat Pak S voor Amerika in het Engels schreef en zijn Nederlands ? Ik vind het al moedig dat hij het NEDERLANDS gebruikt en ach foutjes ,wie op deze site schrijft vlekkeloos het bahasa Indonesia ??

        • Robert zegt:

          Mr. Suparmo’s Nederlands is understandable for me. Good enough.

        • Ronny Geenen zegt:

          For me too. I have no problem with his emails. But I notice the differents when he published an article in the Indo, which is often a well written Dutch story.

    • Indorein zegt:

      @ De Marokkanen, Algerijnen, Turken etc, en andere Mohammedanen waren later in Holland gekomen dan de Ambonezen. Maar hebben meer gepresteerd@ :
      Nee, ze hebben niet meer gepresteerd dan Molukkers of Indo’s.
      Ze hebben gewoon een veel grotere bek! Wordt hun kennelijk met de paplepel ingegoten door hun imams, dat als je in NL bovenaan wilt komen drijven, je dan een heel grote bek moet opzetten (net als de Hollanders zelf!).

      Presteren vereist wilskracht, inzicht en een flinke dosis doorzettingsvermogen bij tegenslagen. Nou, dan kunnen die Marokkanen, Turken e.a. Noord-Afrikaanse lieden heel veel leren van die Molukkers!

      @ ze zitten in het Executief Bestuur en ook in de Legislatief van Nederland@:
      Inderdaad! Ze zitten! Op hun luie reet! Toegeschoven baantjes door bange politici en ambtenaren met een vet salaris en onkostenregeling.

  4. Nico zegt:

    Daarom wonen wij al 62 jaren in de USA …. :o) …

  5. Robert zegt:

    Good for you Nico!

  6. Peter van den Broek de andere generatie zegt:

    De voorkeur om te bepaald bevolkingsgroepen zoals Joden en indo-Europeanen laten “emigreren”, ging uit naar exotische landen, landen die vooral heel ver weg lagen van de ”Europese beschaving”.

    De Nazi-Duitser hadden vòòr WO” een creatieve oplossing voor het Jodenvraagstuk n.l. Madagascar. Weliswaar een niet voor de hand liggende oplossing maar in Duitsland werd daarover serieus gediscussieerd. SS-Heydrich had zelfs een bureau voor de “emigratie” opgericht.

    Maar niet alleen in Duitsland maar ook in Nederland, vanwege de groeiend migrantenstroom uit Duitsland, stelde NSB-Mussert in 1938 Guyana voor, Brits, Frans Guyana tezamen met Suriname als Joods Nationaal Tehuis in Zuid-Amerika. De inheemse bevolking (bosnegers e.d) zou in een reservaat “geplaatst ” en de Hindoestaanse en Javaanse bevolking zou in Ned. Indie “opgevangen” worden. Dit voorstel werd zelfs in het Nederlandse parlement besproken, maar men vond Guyana “ te onherbergzaam, het was niet de Joden te helpen, maar hen “deporteren” naar een “verbanningsoord”, een “strafkolonie”. Daargelaten dat de Joden totaal geen historische of wat voor verbinding met Guyana hadden.

    Dezelfde argumenten golden ook voor de Indo-Europeanen in Nieuw-Guinea. De klimatologische omstandigheden waren toch niet zodanig dat daar zonder moeite een duurzaam bestaan kon worden opgebouwd. Het Gouvernement had niet voor niets Boven-Digoel als verbanningsoord cq strafkolonie aangewezen.
    Nieuw-Guinea was een idioot plan. De goedgelovige enkeling die het zag als een uitweg kon op zijn vingers natellen dat zo’n volksverhuizing niet kon, we praten toch over 300.000 Indo-Europeanen. Het was niet alleen logistieke nonsense , het was wie verder keek dan zijn neus lang was, onmenselijk. Maar het was een “serieus” plan.

    citaat:…..”Het geeft (ook bij Madagascar en Guyana) aan hoever wel- en nadenkenden in hun gestoordheid kunnen gaan en met welke waanzin de gestoordheid kan beginnen…..”

    • Loekie zegt:

      – Waarom kan Papua daar wel leven en Indo niet?
      – Onder welke klimatologische omstandigheden leeft Eskimo?

    • Bert zegt:

      Dhr van den Broek beweert dat de Joden totaal geen historische of wat voor verbinding met Guyana hadden ,dhr van den Broek heeft zeker nooit van de Jodensavanne gehoord ? De Jodensavanne in Nederlands Guyana was in 1640 ,de enige plaats in de Amerika,s waar 17 e eeuwse Joden een autonome Nederzetting hebben gehad met synagoge en Joodse begraafplaats ,op z,n toptijd hadden de Joden 115 plantages in hun bezit ,hoe ver de invloed van de Joden in Suriname reikte ,zie je terug in de achternamen ,die de Creolen nu voeren n.l Davids ,Simons ,Jesserun ,de la Parra ,Fernandez etc etc Pal voor de 2 e wereldoorlog stond de Surinaamse bevolking klaar om de Joden uit Europa een warm welkom voor te bereiden ,helaas stak de anti-semitische Nederlandse gouverneur hier een stokje voor .

      • P.Lemon zegt:

        @ De Jodensavanne,..

        Zo zie je maar…hoe de diaspora werkt.

        ***Voordat de Joodse enclave naar Jodensavanne verhuisde, werd in 1667 al de eerste houten synagoge gebouwd aan de Cassiporakreek. Jodensavanne bleek, later naast Israël, de enige plek waar joden autonoom leefden en zulke vrijheden hadden. Het hoogstandje van architectuur heeft niet alleen als synagoog gediend, maar ook als gerechtsgebouw, school en vergaderruimte. Het jubileum zal op sobere, maar gepaste wijze aandacht krijgen. Er vindt een herdenkingsdienst plaats, gevolgd door enkele toespraken en de onthulling van het naambrodje van Samuel Cohen Nassy. Hij was zoon van een joodse kolonistenleider en doneerde naast financiële middelen ook 25 akkers voor de bouw van de synagoge Beracha Ve Shalom. Daarnaast wordt Jodensavanne eind dit jaar voorgedragen om op de Werelderfgoedlijst van de Unesco te worden geplaatst
        http://werkgroepcaraibischeletteren.nl/325-jaar-synagoge-te-jodensavanne/

      • Ronny Geenen zegt:

        @De Jodensavanne in Nederlands Guyana was in 1640 ,de enige plaats in de Amerika,s waar 17 e eeuwse Joden een autonome Nederzetting hebben gehad met synagoge en Joodse begraafplaats@

        Ga toch aan Mark vragen wat hij ervan weet, al komt hij uit Brits Guyana. Mark heeft een 5 minuten van mij een garage bedrijf ABZ Automotive, specialist op Engelse en Duitse wagens. Mijn auto’s krijgen daar service since 30 jaar geleden.

      • Robert zegt:

        De Diaspora heeft de Joden naar all vier windstreken doen gaan.

    • Jan A. Somers zegt:

      “werd zelfs in het Nederlandse parlement besproken,” De NSB was een normale politieke partij in ons parlement. Met veel aanhang. Ook in Indië.

  7. Bert zegt:

    In Paramaribo heb je ook een Moskee naast een Synagoge ,dat heb je zelfs in Italie niet ! Trouwens in de jaren 50 en 60 had je “”Plan Lelydorp “” Indische Nederlanders bestierden daar landbouw kolonies ,er waren ook veel Indo,s in Suriname ,werkzaam in alle richtingen ,maar de invloed van de Indo,s was tijdelijk en van betrekkelijk korte duur ,de Invloed van de Sefardische Joden was veel en veel groter en nog steeds voelbaar .

    • Jan A. Somers zegt:

      “een Moskee naast een Synagoge” Ons huis en bewoners worden door een gekruisigde Jesus en een vriendelijk lachende Boeddha in de gaten gehouden. En als ze hulp nodig hebben Maria in de boekenkast. Die is al een keer onthoofd geweest, maar Velpon lijmt alles.

  8. Loekie zegt:

    “tijdelijk en van betrekkelijk korte duur ”
    Ze gingen verenigingen oprichten… en je weet…als Indo’s zich gaan verenigen…

    • Bert zegt:

      @Loekie ha ha ha ,ja waar ! Het Indo Europees verbond was zeer actief in Suriname in de jaren 50 en 60 maar niet politiek meer voor de feestjes ,verder klitten die Indo,s toen bij elkaar omgang met andere rassen was o.k maar die mensen ook echte Hollanders werden niet uitgenodigd op Indische feesten .Indo,s met geblondeerd haar zouden ook het risico lopen er uit gedonderd te worden ( Jammer Geert maar sudah )

  9. Peter van den Broek de andere generatie zegt:

    Dat Joden zich in de 17de Eeuw in de “Jodensavannah” vestigden, was natuurlijk niet de reden van NSB-Mussert om hen naar Guyana te zenden, zoveel geschiedenis kende Mussert niet, ik ook niet. Het was weliswaar een oplossing voor het Joodse vraagstuk, maar niet de definitieve oplossing (Endlösung).
    Wel weet ik dat deze Joden uit Nederlands-Brazilie migreerden, oorspronkelijk uit Portugal (zie de vermelde namen) , totdat de Inquisitie hen daaruit verdreef, trouwens een deel van Guyana was in 1640 nog niet in Nederlands bezit. Binding misschien wel, Verbinding natuurlijk niet.

    Wat ik mis in bovenstaande reactie is dat “emigratie” of de wens daartoe niet geheel vrijwillig was, het was meer onder dreiging van en dan kom ik weer op op Nieuw-Guinea, ons op het bord geserveerde probleem. Mijn vader kon een baan als onderwijzer krijgen in Nieuw-Guinea of ijskasten verkopen bij de Eskimo’s. Heeft hij beiden niet gedaan.

  10. Bert zegt:

    Ik reageerde alleen maar op uw pertinente onzin ,dat de Joden geen verbinding hadden met Guyana .Er was een voorstel van de Duitsers om de Joden naar Madagascar te vervoeren cq deporteren .Een Joodse politicus antwoordde toen “” Wij willen graag meewerken aan uw plan ,mits u ons kunt vertellen waar Madagascar genoemd wordt in de Bijbel “” Natuurlijk voor de Joden was er maar 1 Land ! Nieuw-Guinea was ook niet alles maar voor veel Indo,s nog altijd beter dan dat verre koude ,kille en vochtige vaderland ,trouwens ijskasten verkopen op Nieuw-Guinea was nog niet zo,n slecht plan en kacheltjes aan de Eskimo,s ,dat er op veel plaatsen geen electriciteit was ,vertel je er maar niet bij .

    • Peter van den Broek de andere generatie zegt:

      Nou pertinente onzin? dat lijkt me een twijfelachtige, welhaast obscure uitspraak.

      De bereidwilligheid van de Surinaamse bevolking om de Joden uit Europa een warm welkom voor te bereiden, was er weliswaar vòòr de oorlog, maar dat veranderde nà de oorlog.
      Meteen in 1946 al oordeelde de in New York gevestigde joodse organisatie Freeland League for Jewish Territorial Colonization (kolonisatie) Suriname geschikt voor de huisvesting van maar liefst dertigduizend joden, maar er lagen plannen klaar dit aantal tot 300.000 uit te breiden, let wel de toenmalige Surinaamse bevolking was niet veel groter . De Joden zouden zich in kibboetsiem moeten gaan toeleggen op de suikerproductie en veeteelt. Kortom, een schitterende kans voor Suriname om uit te groeien tot de met kernwapens bewapende, ijsbergsla-producerende natie die Israël uiteindelijk is geworden.

      Na een aanvankelijk bereidwillige beoordeling werd het joodse verzoek (het Saramacca-project) vriendelijk doch beslist afgewezen door de Staten van Suriname , het lokale parlement. Hierdoor voorkwamen zij de Palestinering van Suriname.
      Wat een rol speelde bij de afwijzing was, dat de herinnering aan de rol van de Joodse plantagebezitters en slavenhouders en dat was ook “Jodensavannah”, nog niet helemaal was uitgewist.

      Nederland was eigenlijk helemaal voor het idee om Joden naar Suriname, een zelfstandige Rechtspersoonlijkheid ?? te laten emigreren. Ze zouden niet alleen tientallen miljoenen dollars ontvangen van de Freeland League, maar het project kweekte nieuwe Goodwill voor Nederland in de Verenigde Staten . Nederland had dat hard nodig na de schade die Nederland had geleden in de Indonesie-kwestie. Ook ten overstaan van de beschaafde wereld kon Nederland een goede beurt maken.

      Opmerkelijk hierbij is de rol van de “Staten van Suriname” vergelijkbaar (sic) met de “Volksraad” van Ned. indie maar dan toch wat anders?
      Bij de inwerkingtreding van de nieuwe Surinaamse Staatsregeling (S.S) in 1936 werd de naam Koloniale Staten veranderd in de “Staten van Suriname”. Het aantal leden werd opgevoerd tot 15, waarvan 10 gekozen werden door stemgerechtigde burgers, terwijl 5 benoemd werden door de Gouverneur van Suriname. In 1936 werd ook het capaciteitskiesrecht ingevoerd wat inhield dat kiezers (alleen mannen) een diploma moesten hebben waarmee zij konden aangeven dat zij een bepaalde algemene ontwikkeling hadden. Minimaal een diploma van de ULO (Uitgebreid Lager Onderwijs).
      Dat kiesrecht had toch ook gekund in Indonesie, tegelijkertijd met die motie-Soetardjo, toevalligerwijze werd die in 1936 ingediend, maar dan bij een Volksraad, geen Staten van…..?

      Toch opmerkelijk hoe Nederland verschillend met haar koloniën omging.

  11. Jan A.Somers zegt:

    De politieke gebeurtenissen in Nederland van november 1918 waren al snel doorgetelegrafeerd en gouverneur-generaal Van Limburg Stirum begreep dat ook in Indië wat werd verwacht. Op 18 november 1918 legde de regeringsgemachtigde voor algemene zaken Talma in de Volksraad een verklaring af waarbij ingrijpende hervormingen in het staatsbestuur van Nederlands-Indië in het vooruitzicht werden gesteld, de zogenaamde novemberbeloften van de gouverneur-generaal. Op 17 december werd de Commissie tot herziening van de Staatsinrichting van Nederlandsch-Indië ingesteld; in zijn installatierede op 28 december sprak Van Limburg Stirum in die commissie over ‘De evolutie op staatkundig gebied die zich elders voltrok ook hier te lande den wil versterkte om staatkundige verhoudingen aan te passen aan gewijzigde omstandigheden.’ Maar hij sprak ook over ‘feitelijke verschuivingen anderzijds in de organisatie van het Indisch staatswezen door de ontplooiing van den Volksraad veroorzaakt, (…) de meest gewenschte orde van zaken, zij die hier leven en werken, (…), zij zijn geroepen daaraan uiting en vorm te geven’.
    De Indische Herzieningscommissie, telde 28 leden waaronder negen Indonesiërs, en stond onder voorzitterschap van Prof. mr. J.H. Carpentier Alting, president van het Hooggerechtshof, later lid van de Raad van Nederlandsch-Indië. Met betrekking tot de politieke voorkeuren een driedeling: een kleine behoudende groep (waaronder de latere minister Welter), een grote middengroep die vrij ingrijpende hervormingen wenste, en een kleine radicale groep die nog verder wenste te gaan. Afzonderlijke nota’s van leden van de commissie namen niet minder dan 206 pagina’s van het verslag in beslag, in de vorm van ‘separate-’ en ‘dissenting opinions’. Het was een gangbare Indische ratjetoe.
    Van meet af aan stond het bij de commissie vast dat aan Indië (als geheel) autonomie moest worden toegekend, naast toekenning van autonomie aan zelfstandige gebiedsdelen in Indië. Dit begrip werd even verder in het verslag verduidelijkt met de unanieme mening dat de regeling van de inwendige aangelegenheden zoveel mogelijk in Indië zelf diende te geschieden, en wel op diverse niveaus. Opvallend is wel dat vanaf de eerste bladzijde van het verslag de enkelvoudige term ‘Indië’ wordt gebruikt: ‘Voor zoover dan nog bovendien het adjectief N e d e r l a n d s c h eene bezitsgedachte mocht uitdrukken zou reeds dit reden te meer zijn het te schrappen.’ Na het aantreden van De Graaff als minister van koloniën kwam wel een bestuurshervorming tot stand resulterend in gemeenteraden, regentschapsraden, provinciale raden en, in de buitengewesten, groepsgemeenschapsraden. Deze ontwikkelingen waren voor de Indonesische nationalistische beweging uiteraard niet interessant. Toch werd ook door hen uitgezien naar de op handen zijnde herziening van de grondwet en de consequenties daarvan op de staatsinrichting van Nederlands-Indië. De Volksraad was beschikbaar als klankbord.

  12. Indorein zegt:

    Na het lezen van de “colleges” van de heren VandenBroekdeanderegeneratie en Somers hierboven over het welles-nietes m.b.t deportaties van Joden naar Suriname buig ik mijn nederige hoofd en leg hem te rusten in mijn schoot.

    • Jan A.Somers zegt:

      Het waren geen geweldige colleges van mij hoor. Gewoon oude tekst van mij oppakken, selecteren, kopiëren, plakken. Had iedereen al lang geleden kunnen lezen. En over Joden gesproken, in de VOC was veel ‘Joods’ geld, van de vluchtelingen uit Zuid-Europese landen.

      • Indorein zegt:

        Hr. Somers, toch blijf ik het indrukwekkend vinden hoe u al die informatie “ophoest” voor dit platform.
        EN VERDER:
        @ in de VOC was veel ‘Joods’ geld @ :
        Betekent dit dan ook, dat de door Balkenende zo geliefde uitspraak “een VOC-mentaliteit” eigenlijk een Joodse mentaliteit is?
        M.a.w.: pronken met andermans veren?

        • Loekie zegt:

          Balkenende had het helemaal niet over geld. Hij had het over mentaliteit: actie ondernemen, durven, doen, ontdekken, aanpakken, risico’s nemen..

      • Hans Boers zegt:

        ….in de VOC was veel ‘Joods’ geld, van de vluchtelingen uit Zuid-Europese landen….

        Voor wat het waard is, aangezien destijds enkele leden van het Nederlands kabinet het verschil niet wisten tussen een Pers en een Armeniër die uit Perzie afkonstig was

        En behalve Joods geld was er tevens ook veel Armeens geld. In Surat (Souratte) werd de VOC geweigerd om goederen in te kopen, aangezien er nog een oude schuld open stond van circa 100.000 EngP. (waarde toen). Het zaakje werd onderhands opgelost, gedeeltelijk door middel van kwijtschelding….. (Bibliotheek Qatar Digital Library waarvan de originele stukken in de archieven van London ter inzage liggen)

        Het financieren van Ned. Indië ging na de VOC tijd nog rustig door, aangezien de oorlog tegen Prins Dipanegara werd gefinancierd door gebruik te maken van een lening van een Armenier uit Semarang in 1822 ter grootte van 930.000 guldens (In die tijd circa 1/6 deel van het Nationaal Budget van Nederland. (v.d. Wal). Deze lening stond nog steeds open tot het moment dat Ned. Indië ophield te bestaan en is daarna automatisch vervallen. Historische stukken hiervan aanwezig bij de Bank of Calcutta, Advocaten kantoor Mesrope Den Haag (destijds) en een advocaten kantoor te New York (1925)

        Hoe anders gedroeg Engeland zich. Engeland leende van die zelfde Armenier een aanzienlijke som geld om de oorlog tegen (Nederland/Frankrijk Napoleon) in Ned. Indië te bekostigen. (per 1808 en per 1814 ingelost – Raffles zorgde ervoor dat de lening terugbetaald inclusief rente door middel van het verstrekken van landerijen te Simongan Semarang.)

        Digital copies in bezit van og.

        Tevens het volgende:
        Om actie te ondernemen, te durven, te doen, ontdekken, aanpakken, risico’s nemen heb je poen nodig.

        • Loekie zegt:

          Nou, kip en ei.
          Weinig of niks hebben, maar gewoon aan de slag gaan wil nog wel eens leiden tot inkomsten, tot winst, tot kapitaal. Onze Joodse vrienden werden ook niet geboren met een zak geld.

        • Jan A.Somers zegt:

          “heb je poen nodig” Klopt. Maar de VOC was een (eerste?) N.V.. Dat ‘Joodse’ geld zat samen met geld van aandelenkopers die uit tal van Europese landen naar Nederland waren gekomen in het aandelenkapitaal. Al die namen van die eerste aandeelhouders kan je in het NA zien. Daarna moest de VOC het zelf rooien met de winsten. Maar ondertussen konden er natuurlijk overal schulden worden gemaakt (als dat nodig was) en afgelost. Bij een N.V. is het in beginsel onbekend wie de aandeelhouders zijn: (de N van Naamloze). Aandelen zijn vrij te verhandelen zonder dat de N.V. dat weet.

        • Loekie zegt:

          Een kwart van de VOC-aandelen was in handen van Joden die in Amsterdam rijk waren geworden (met werken) en die nog rijker werden door de VOC-winsten.

        • Jan A.Somers zegt:

          “die in Amsterdam rijk waren geworden” In hun land van herkomst, vanwaar ze waren gevlucht, hadden ze al wat geld. Dat waren overigens niet alleen maar Joden. Zo had Balthasar De Moucheron, (uit Normandië, via Antwerpen uitgeweken, mede-ondertekenaar van de capitulatie van Antwerpen.) de Veerse Compagnie opgebouwd, die in 1598 de derde reis naar de Oost volbracht. Velen waren gevlucht naar Antwerpen, en daar in de ‘rijke handel’ nog meer verdiend. Verder gevlucht naar (vooral) Amsterdam waar ze dat geld investeerden in van alles en nog wat.
          Amsterdam was halverwege de zestiende eeuw weliswaar het belangrijkste scheepvaartcentrum, maar Antwerpen was de commerciële spil. Antwerpen was ook het noordelijke centrum voor de handel in suiker en specerijen uit Portugal, zijde en luxe goederen uit Italië en de Levant, metalen uit Duitsland en wollen stoffen uit Engeland. Het was een grote stad, met in 1560 ca. 100.000 inwoners tegenover Brussel ca. 50.000 en Gent en Amsterdam ca. 30.000 inwoners. De Antwerpse kooplieden bezochten de handelshavens van Dantzig tot Livorno en gebruikten methoden van het boekhouden, bankieren en verzekeren zoals deze in Italië en Spanje waren ontwikkeld. Uitgevers en drukkers zoals Christoffel Plantijn zorgden voor kranten, woordenboeken, reisbeschrijvingen en boekhoudmaterialen; Ortelius en Mercator drukten wereldkaarten en atlassen.
          De val van Antwerpen in 1585 veroorzaakte een omwenteling in de economie van de noordelijke Nederlanden, die beslissend kan worden genoemd met betrekking tot de ontwikkeling van de latere (handels)relaties met Azië. Parma had allen die wilden emigreren, voldoende tijd vergund om hun kapitaal en bezittingen in veiligheid te brengen. Tienduizenden, bijna de helft van haar inwoners, vertrokken uit de stad, naast de tienduizenden die uit de andere zuidelijke gewesten emigreerden. Onder de refugiés bevonden zich vele welgestelde en ondernemingslustige kooplieden. Aangezien deze families zich meestal verspreid over Europa vestigden, ontstonden er netwerken van bloed- en aanverwanten en zakenrelaties vanaf de Oostzee tot aan de Levant.

        • Jan A.Somers zegt:

          “Deze lening stond nog steeds open tot het moment dat Ned. Indië ophield te bestaan en is daarna automatisch vervallen.” 1822 >> 1949! Als die vordering nooit is opgeëist, zal die al heel lang zijn verjaard. Ik dacht dat die verjaringstermijn 5 jaar is, met een mogelijke uitloop tot 10 jaar, afhankelijk van de situatie. Net als de Indische achterstallige salarissen. Met Raffles was het natuurlijk anders 1808 >>1814. Staatsschuld (ook een lening) is niet te vorderen, maar kent een vaste aflossingstermijn. Ik dacht gemiddeld zo’n 10 jaar.

  13. Wal Suparmo zegt:

    HET ONSTAAN VAN DE VOC EN DE INDO RAS(nu aan het verdwijnen).
    Op 20 Maart 1602 hebben 6 Nederlandse handelzaken zich verenigd in de VOC( Verenigde Oostindie Compagnie) . Met deze fuzie eindigde de concurrentie tussen Hollandse handel zaken .De VOC word door bestuurt door een regelende lichaam of tewel een groep vertegenwoorigers bestaande uit 17 gezanten van 6 hansdelkamers dat de VOC is geworden.Deze 17 hoofden staan bekend als de HEEREN ZEVENTIEN .Met 60 directeuren op managerial level dat bestaat uit 20 gezanten die Amterdam vertegenwoordigd , 12 vertegenwoordigers van Zeeland en zeven ander vertenwoordigers van 4 andere kleinere handelkamers.
    Het Hollandse Koninkrijk gaf de Compagnie speciale rechten OCTROOI genoemd,handel monopolie,rechten tot een eigen munt tehebben, de Hollanse Regering tevertegenwoordigen in Azie,een eigen regering en verdragen te sluiten met locale land hoofden .Sultans en Radja’s,rechtuitspaak en belasting opheffing, eigen leger en het recht tot oolog veklaring.Daarom word de VOC ook vaak beschouwd als “ EEN STAAT IN EEN STAAT”
    Van alle activiteiten van de VOC in het Oosten is het gebied van Oostindie het grootste en blangrijkste in Azie, en daarom staan alle kantoren van de VOC inclusief Kaapstad, onder de Gouverneur Generaal in Batavia.
    De VOC is de eerste MULTINATIONALE handel maatschapppij in de wereld.In Batavia word de oprichting van de VOC op 30 Mei 1619 herdacht en
    vanaf Batavia begon deze handelmaatschappij zijn vleugels teverspeiden naar alle richtingen van het archipel met politieke ,intrieken en wapenfeiten tegen de Sultans,Radja’s en de locale hoofden in het archipel om hun onder de invloed tekrijgen en te beheersen met de bekende “deel en heerst politiek”.De inmenging van de VOC in de Locale Hoofden en koninkrijken op politiek gebied is meestal op invitasie van bedoelde locale koninkrijken die een conflict met mekaar hebben of een intern opstand of en succesie oorlog meemaken.Bij elke inmenging van de binnenlandse politiek word door de VOC een politiek verdrag of contact getekend en in de 200 jaren van de VOC in de archipel zijn er meer dan 1000 verdragen getekend.Het is daarom dat het Hollandse kolonialisme in Ned.Indie beschouwd word als INVITED COLONIALISM.
    Na activiteien van bijn 200 jaren is de VOC opgeheven.Onder cynische benami
    ing van VERGAAN ONDER CORRUPTIE.Maar een feit is dat de VOC zich in verschillende oorlogen zo als op Java,Sumatra,Bali,Lombok,Celebe en de Moluccen en ook met de revalen als England ,Spanje en Portugal , is betrokken.De kas is sterk geslonken en de kosten van oorlogen en expedities waren groter dan de handels incomsten van de VOC zelf en daarom is de VOC op 31 Desember 1799 als bankroet verkaard wegens deze mismatch.Dat deze amateur regering bestaande uit een Opperhoofdkoopman(die GG is geworden),tot aspirant junior koopan( “vlug in de penne en boeken saken”),bijna 200 jaren kon bestaan is al een prestatie.MAAR SOEDAH DAN MAAR! Wat betekend dit alles voor ons?Want de VOC had en regeling dat GEEN VROUWEN naar de Oost mogen gaan .En zo doende als normale mens de behoefte om locale vrouwen tot zich te nemen. En daar uit is een SPECIALE RAS van mensen geboren, DE INDO! Van de domste wegens gebrek aan toezicht en educatie en de meest INDOLENTE tot meest succes hebbende.Geen Nobel Prijs winnaar maar toch wel een internationale patent in handen.
    De feit is dat Nederland die alles wat de VOC heeft geregeld, heeft overgenomen, de Nederland is van nu is opgebouw op basis van de grootse export ter wereld van landbouw,bos en mijnproducten van Ned.Indie
    Tot 1941 .De Nederlandse regering de oolog aan Japan had veklaard( Japan zou eigenlijk Ned.Indie als Thailand behandelen) en de INDO ras het meest geleden had tijdens de oorlog. En nu de echte Indo’s na misschien over 10 jaar NIET MEER BESTAAN
    GOODBY INDO EN SELAMAT JALAN DAN MAAR!

    • RLMertens zegt:

      @WalSuparmo; ‘Indo’s over 10 jaar niet meer bestaan etc.’- De Indonesische vriendin van mijn dochter is getrouwd met totok! Hun good looking zoon( net als de meeste Indische jongens!) duid ik altijd aan met; een splinter nieuwe Indo! Om maar te zwijgen over al die nieuwe Indische meisjes! Zolang Indonesia en Nederland bestaan(!) komen er altijd Indo’s bij. Betoel I4E!

    • Arthur Olive zegt:

      Pak Suparmo, als u bedoeld met echte Indo’s die Indo’s die nog Indie hebben gekend over 10 jaar niet meer bestaan dan bent u er niet veel naast. Dat is echter ook zo met de Bumiputra zoals u die Indie heeft gekend, logisch toch, maar dat betekent niet het einde van de nazaten van die Indo’s en Bumiputra’s. Tijdens de oorlog hebben de Indonesiers meer geleden dan de Indo’s met de goedkeuring van Soekarno die met de jap heulde en miljoenen van zijn eigen bangsa aan de jap overhandigde.
      Er komen nog steeds meer Indo Europeanen in Indonesia voor waar ze Blasteran worden genoemd. Deze Blasterans zijn populair in de film industrie, zeg ons maar waarom.

    • Jan A.Somers zegt:

      ” in de archipel zijn er meer dan 1000 verdragen getekend.” Zie: Corpus Diplomaticum Neerlando-Indicum, 6 delen, 1907-1955. De meeste liggen in Jakarta Arsip Nasional, met afschriften in het NA.. Daar ben ik op gepromoveerd: De VOC als volkenrechtelijke actor.
      “dat GEEN VROUWEN naar de Oost mogen gaan .” Direct na de verovering van Jakatra begonnen Coens verzoeken om geld, schepen, ambachtslieden en gereedschappen, en ook om fatsoenlijke jonge vrouwen “soo U.E. geen eerlijcke getroude lieden becomen connen.” Na het stichten van de hoofdstad, moest de staat gevormd worden. Deze staat zou niet alleen een zeemogendheid mogen zijn, er waren ook landsoldaten nodig. Bantam vreesde “geen Portugesen, Spaignaerden, Hollanders noch Engelsen, maer alleen den Mattaram. (…) Het zou ook een christelijke staat moeten zijn gezien het verzoek “Godtvruchtige, eerwaerdige, cloecke, verstandige predicanten herwarts te senden ende geen hooveerdige, ongeschicte, onwetende idioten (…) om gelt te verdienen ende dan datelijck weder te keeren, maer om den Heere te dienen ende d’ Indianen tot het Christen gelove te bekeeren.” Al op 15 januari 1620 werd “D’exercitie van den Godtsdienst in de Malleysche tale” geregeld. (…) Op 26 februari 1621 werd besloten weesmeisjes te sturen die door de Compagnie “eerlyck ende wel onderhouden sullen werden”. Maar op 7 oktober 1623 schreef Carpentier dat Hollandse vrouwen niet konden aarden en ook veel te verdorven waren.

      • Jan A.Somers zegt:

        De namen en leeftijden van die uitgezonden vrouwen zijn, digitaal hertaald, te zien in het NA in Den Haag. Ik heb er wat foto’s van, maar die kan ik zelf hier niet plaatsen.

    • Robert zegt:

      Hoeveel veel nazaten van de niet-erkende kinderen van Europeanen en Inheemse vrouwen, in Ned Indie, gingen met hun moeders terug naar de dessa? Het aantal loopt in de miljoenen.Allemaal Indos niet erkend door hun Europese vaders. Een groep die totaal vergeten is in de modern historie.Niemand denkt aan hen en aan hun moeders. History is more or less bunk.Crimes, follies, and misfortunes of mankind worden wel geregistreerd.

      • Indisch4ever zegt:

        Ik denk niet dat die 1e generatie die opging in de kampongs miljoenen waren.
        Maar dat al hun nazaten nu miljoenen kunnen zijn , geloof ik wel.

        • Robert zegt:

          Er zijn schattingen van 7 miljoen. Volgens SCINN en Karla Meek.

        • Bert zegt:

          Het blijft gissen en een beetje natte vingerwerk ,hoeveel nazaten van Europeanen in de kampongs verdwenen ,had toen ook zomaar mijn oma van vaderskant kunnen gebeuren ,hij was toen 23 jaar en had nog een contract als soldaat zijn Indonesisch vriendinnetje zal wel de zelfde leeftijd zijn ,toch erkende hij haar en gaf haar de namen van zijn moeder en overleden zusje ,het kind kon alleen niet bij de beide ouders blijven ,die konden zeker nog niet voor haar zorgen ,daarom werd ze naar een Duitse instelling gebracht zonder die erkenning van de vader zou ze zo wie zo in de kampong terecht gekomen zijn ,alles hing dus af van het fatsoen van de Europeaan .

        • Jan A.Somers zegt:

          En denk ook aan al die kinderen die door Pa van der Steur werden opgevangen. Dat is een prachtige generatie Nederlanders geworden.

  14. Peter van den Broek De Andere Generatie zegt:

    citaat:…..De Indonesische vriendin van mijn dochter is getrouwd met totok! Hun good looking zoon( net als de meeste Indische jongens!) duid ik altijd aan met; een splinter nieuwe Indo….
    Wellicht een Indo-Europeaan volgens de definitie in de koloniale tijd, maar een Indo betwijfel ik.

    Stel een Duitser trouwt met een Indonesische en ze krijgen een kind. Is dat kind Indo?
    Wellicht Indo-Europeaan volgens de koloniale definitie maar Indo waag ik te betwijfelen. Wat heeft het kind met mij, een meer dan zesde generatie Indo , gemeen? Toch niks!!!
    Kind zijn van een Europeaan en Indonesische is niet voldoende. Er is ook een gemeenschappelijke geschiedenis, die link met Nederlands Indie, gedeelde normen en waarden. Zolang dat kind dat niet heeft, dan is het geen Indo, het is gewoon een kind van een Duitser en een Indonesische.

    Dat die Amerindo’s het begrip Indo gaan oprekken, is hun probleem van de andere pleasen, jezelf sympathiek laten maken, de uiterste consequentie van het Aanpassen. Iedereen kan wel denken dat hij/zij/* indo is, maar dat is louter de subjectieve beleving, wat telt zijn de objective gegevens.

    Want zeg nou zelf, als je de link met Nederlands-Indie weg laat, wat blijft er dan over. Zelfs Pak Suparmo zegt dat de “Echte” Indo’s dan niet meer bestaan. Hoe meet je eigenlijk een “Echte” Indo, zeker met de botol tjèbok?

    • RLMertens zegt:

      @PetervandenBroekveag; ‘stel een Duitser met een Indonesische etc.’- eveneens een Indo cq. Indo-Europeaan,mits in Indië destijds gewoond. Ik zelf ben van vaderskant; Belgisch en van moeders; Zwitsers. Dus totaal geen druppel Nederlands bloed. Indië herbergde toen vele nationaliteiten. Al die mixtiezen/liplappen/inlandse kinderen etc. uit de verbintenissen van Europeanen met Inheemsen werden met sinjo’s aangeduid. Nu in Nederland zijn juist de nazaten, wel of niet met autochtonen getrouwd, die zich Indo noemen. Waarom ook niet. To be or not to be…… En niet het meten is van belang!

      • Loekie zegt:

        Even, anders raak ik in de war. Ooit zag ik je op tv en je oogde als een ware sinjo.
        Hoe die Belgische en Zwitser gemengd?

        • RLMertens zegt:

          @Loekie; ‘als een ware sinjo etc.’ – Klopt. Ik ben ook een ware sinjo. Alles van mij is (licht) bruin! Alle onderdelen! Betoel! Mijn favoriete kleur is ook bruin; bruine schoenen, mijn half gevulde bruine dompet etc.
          Ik maak het wel af toe; te bruin(!), aldus mijn opposanten.
          Echter; * mijn grootvader, vaderskant= Belg getrouwd met Indisch meisje (=mijn oma; haar vader Portugees en haar moeder; een Christen(=vrij) Ternataanse(dus niet Spartaanse!) slavin(!) uit Ternate. *Grootvader van moederskant=Zwitser(volbloed Zwitser, zoals mijn moeder hem benoemde) en mijn oma =Javaanse.(heb haar nimmer horen zeggen; volbloed Javaanse) .

        • Indisch4ever zegt:

          Ron, ik dacht dat je oma Huizen heette ? En dat klinkt als een Nederlandse naam

        • RLMertens zegt:

          @Boeroeng; ‘oma Huizen etc.’- Inderdaad is dit de naam, die in alle formulieren/paspoort van mijn oma is/werd vermeld. Echter mijn vader kreeg op latere leeftijd(al verblijvend in een zorgcentrum) van zijn neef te horen, dat die naam Huizen( stamboom vanaf 1817) een aangenomen naam is van een Portugese stamvader. Verder helaas niets bekend; welke Portugese naam? Wellicht dat ik nu via !4E een reactie krijg. ( vind het natuurlijk prettiger om een Portugese volbloed voorvader te hebben, niet waar? Dan een doodgewone belanda uit Lutjebroek)

        • Indisch4ever zegt:

          Ron, is er een relatie bekend van oma Huizen met de familie Fredriks of Schaegen ?
          Of heette haar vader Frederik Alexander ?

        • Jan A.Somers zegt:

          “belanda uit Lutjebroek” Ja, dat is zo’n kampong waar een Indo vroeger liever niet gezien zou willen worden. Slechte plek in de Indische standenmaatschappij. En zou die voorvader uit een Portugese wereldstad komen of ook uit een tani uit de desa? En was die wel ‘volbloed’? Portugal was nog meer werelds dan Nederland met Indië, had vermenging over de halve wereld!

        • RLMertens zegt:

          @JASomers; ‘uit Lutjebroek etc.- Was vergeten te vermelden, dat een volbloed opa, al is het maar uit Lutjebroek in Indië zeker meetelde. Ik blijf me maar sinjo noemen. Een volbloed sinjo. Een sinjo met volbloed! Mengbloedig, dat wel. Of is het gemengdbloedig?

      • Peter van den Broek De Andere Generatie zegt:

        @dhr Mertens.

        Het woord “…..bloed” durf ik niet in de mond te nemen, dat is echt racistisch Ik heb het over de verbintenis tussen 1) een Indonesische en een Europeaan 2) in de koloniale tijd: Een kind of de nazaten van hun heeft het recht de naam Indo-Europeaan of de afkorting Indo te gebruiken. . Het is de verbintenis tussen die 2 en in de koloniale periode die aangeven wie het legitieme recht heeft zich Indo te noemen. Daaraan “meet” ik een Indo van af. Als je die eigenschappen mis dan ben je gewoon Jan met de korte naam.

        • Jan A.Somers zegt:

          “wie het legitieme recht heeft zich Indo te noemen.” Waar is die legitimiteit gevestigd? En waar kan ik dat recht vinden? Ik legitimeer mij met mijn ID-kaart of paspoort. Ik ben daar nooit Indo o.i.d. tegengekomen.

        • RLMertens zegt:

          @PetervandenBRoekveag; ‘durf ik niet in de mond nemen’ – Ach, waarom niet? In Indië was het de gewoonste zaak. Gewoon om het raciale te accentueren, zoals bv. de Germaan en de Hollander. Ook als een Sinjo tov. de Inlander. Zo was het in Indië. De trapsgewijze indeling van de bevolkingsgroepen. Met fijne nuances als de groete boeng en de kleine boeng. Ook zelfs de kleine boeng tov. de kampong Indo. Hoe dat ‘koloniale nog zelf hier anno heden voortleeft; in ons klein winkelcentrum zaten we aan tafel met een Indische kennis van mijn echtgenote, generatie genoten, zij vertelde nav. een familie verhaal dat haar vader een Portugees was. Zij haalde spontaan vader’s portret te voorschijn. Ik zag een vader die sprekend een sinjo leek. Uitstekende jukbeenderen, idoeng pessek(platte neus) etc. Ik zei heel voorzichtig, toch een Aziatisch voorkomen. Ja zei ze, door lang verblijf in Indië. Maar wel een volbloed(!) Portugees, vandaar mijn naam.
          Enfin, een geval van meten?

        • Peter van den Broek De Andere Generatie zegt:

          Bloed veelal in combinatie met VOL-bloed of HALF-bloed impliceert Meerder/Minderwaardigheid welke niet alleen gebruikelijk was in de koloniale tijd in Ned. Indie (zie Halfbloed van Johan Fabricius) maar ook Nu (zie Harry Potter and the Half blood Prince van J.K. Rowling).

          Het is des te opmerkelijk dat veelal Indo’s deze racistische en negatieve connotaties wegdrukken en onnadenkend het woord Halfbloed o.i.d. als “normaal” onderdeel van hun identiteit naar voren brengen (zie Schijnindo’s van Armando Ello).
          Daarom kan men niet voorzichtig genoeg zijn bij het gebruik van dit vulgair woord, anders blijft de Indo opgezadeld met een aangepraat minderwaardigheidscomplex. Ook dit woord behoeft dékolonisering.

    • Ronny Geenen zegt:

      @Dat die Amerindo’s het begrip Indo gaan oprekken, is hun probleem van de andere pleasen, jezelf sympathiek laten maken, de uiterste consequentie van het Aanpassen. @
      Een typische opmerking van u. Een mening die kant nog wal slaat. Wij noemen dat hier stupid.

      • P.Lemon zegt:

        @ hr. van den Broek enz, : Iedereen kan wel denken dat hij/zij/* indo is, maar dat is louter de subjectieve beleving, wat telt zijn de objective gegevens.
        Want zeg nou zelf, als je de link met Nederlands-Indie weg laat, wat blijft er dan over.

        *** Zou Tjalie…? ons prototype van een mensensoort….

        .In Tjimahi werd blank van bruin gescheiden: de Nederlanders van de Indo-Europeanen, waartoe Boon behoorde. Hij schreef erover met scherpte en humor. Tijdens zijn gevangenschap ontdekte Boon het doorzettingsvermogen en creatieve ondernemerschap van zijn eigen gemeenschap: het talent van de Indo om te overleven met weinig. Het zou een belangrijk thema worden in zijn literaire werk.

        Een ‘straatslijper’ is iemand die over de straten slentert. En dat deed Boon vaak. Een groot deel van zijn verhalen speelt zich dan ook af op straat, waar Indo’s als hijzelf te vinden waren, die worstelden met hun identiteit – niet Nederlands en niet Indonesisch – en die daarom hun eigen identiteit ontwikkelden. Op straat kwamen zij bij elkaar, daar aten en dronken zij, en maakten muziek die later bekend zou worden als ‘Indo-rock’. En op straat praatten zij in hun eigen mengtaal: het petjo, ook wel ‘de kromtaal van de speelplaats’ genoemd.

        Het Indonesische bewind gaf de prioriteit aan eigen staatsburgers. Indo’s werden teveel geassocieerd met Nederlanders aan wie het stigma van het kolonialisme kleefde. Zo ook Jan Boon. Maar die weigerde zijn eigen Indische identiteit voor het Indonesisch staatsburgerschap op te geven. In plaats daarvan migreerde hij in 1955 naar Nederland. Daar stelde hij zich één doel: het Indisch erfgoed in stand te houden, de gemengde afkomst te promoten, in plaats van zich ervoor te schamen. Onder de naam Tjalie Robinson richtte hij het eerste Indische tijdschrift op: Over de brug, later omgedoopt tot Tong Tong en nog later tot Moesson.

        Citaat : …‘Al deze dingen zijn voorbij. Wah, om te njengen, seh!’ verzucht de verteller tenslotte. Njèngen betekent huilen, maar toch wordt de toon van dit verhaal nergens zwaarmoedig. Dat kon ook niet, want de Indische lezers en lezeressen mochten niet te lang terugblikken, zij moesten vooruit. Slechts bij tijd en wijlen kon de migrant met heimwee verlangen naar zijn geboortegrond, naar ‘de tijd van vroeger’ , ofwel de tempo doeloe.

        https://www.literatuurgeschiedenis.nl/20ste/tekst/lg20056.html

        • Ronny Geenen zegt:

          @Daar stelde hij zich één doel: het Indisch erfgoed in stand te houden, de gemengde afkomst te promoten, in plaats van zich ervoor te schamen.@

          Voor de houding van Boon heb ik echt respect. Ook voor mijn eigen moeder. Nadat een broer van mijn moeder als MLD, met gezin en onze oma en een nichtje als wees in 1949 naar Nederland vertrokken waren, vroeg mijn moeder eind 1949 ook aan naar NL te kunnen vertrekken. In eerste instantie kreeg ze toestemming en wat later ontving ze een schrijven dat we geboekt waren op de Asturia, October 1949. Drie weken daarvoor kreeg ze weer een schrijven: Ingetrokken, want de Geenen kan zich toch in NL niet aanpassen. Een brief naar de toenmalige koningin hielp ook niet. Ook een verzoek tot 50% hulp in de kosten werden geweigerd. Maar met de hulp van een buurman Indo werd het huurhuisje van de gemeente gewoon verkocht. Tot de laatste dag zijn wij kinderen naar school gegaan. Moeder bleef tot de laatste dag naar haar werk gaan. Niemand mocht weten dat we de volgende dag vertrokken en aan boord van de Chitral gingen. Dat was 3 januari 51. Van niemand afscheid genomen. En in NL waren ze niet happy. Echte Indo’s met moed, vindingrijkheid en karakter!

      • Peter van den Broek De Andere Generatie zegt:

        Bovenstaande argumentatie toont veel improvement potential , vooral het gebruik van de Pluralis majestatis laat mij toch onophoudelijk hikken. Is hier sprake van legitimatie of legitimiteit?

        • Ronny Geenen zegt:

          @onophoudelijk hikken@
          Stikt er niet in!

        • Jan A.Somers zegt:

          Legitimeren doe je met een legitiem hulpmiddel. En legitimiteit ontleen je aan een legitieme (= wettelijke) basis. Misschien helpt:
          Hik sprik sprauw
          Ik geef de hik aan jou
          Ik geef de hik aan een anderman
          Die de hik sprik sprauw verdragen kan

      • RLMertens zegt:

        @RonnyGeenen; ‘Amerindo’s etc’- Mijn kleinzoon, vader sinjo en moeder Surinaamse, noemt zich Surindo!

  15. Bert zegt:

    @Ronny Geenen zegt “” Onophoudelijk hikken ,stik er niet in !”” Daar meen je geen moer van Ron !

    • Peter van den Broek De Andere Generatie zegt:

      bovenstaande is geen “legitieme” opmerking, schijnbaar Mokumse humor van het “minderwaardige” soort

    • Ronny Geenen zegt:

      Ja Bert, gevoel voor humor heeft niet een ieder. De een heeft het over hijgerig en de ander hik,hik, enz. Intussen weten we wie van de twee toch wat gevoel voor humor heeft. De winnaar is de heer uit Delft. Mokumse humor? Ja graag. In afgezaagde en doorgedraaide en tot den treurige herhaalde teksten kan ook ik weinig humor vinden. Een regel en……….Del!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.