denoordoostpolder.nl
De heer H. (Henk) Beekhuis (86) Ridder in De Orde van Oranje-Nassau
De heer Beekhuis heeft zich sinds de jaren ’80 ingezet bij het vastleggen en doorgeven van een belangrijk stuk geschiedenis: de kampen in Nederlands-Indië ten tijde van de Japanse bezetting. De heer Beekhuis was samensteller en beheerder van de websites: www.japansekrijgsgevangenkampen.nl, www.japanseburgerkampen.nl en www.bersiapkampen.nl. Hij heeft hiervoor op eigen kosten de wereld over gereisd, de archiefmaterialen bij elkaar gebracht en heeft deze gemaakt door naam voornaam, in te voeren in een digitale database.
Zijn werk zette hij voort als medesamensteller van de Geïllustreerde Atlas van de Bersiapkampen in Nederlands-Indië 1945-1947. Decorandus heeft in de afgelopen jaren honderden mensen uit de Indische gemeenschap geholpen bij hun zoektocht naar informatie over familie en bekenden in de Tweede Wereldoorlog en daarna in Nederlands-Indië. Zijn informatie heeft hij tekenend altijd gratis beschikbaar gesteld, zowel aan personen als aan instanties.
Voor Museum Bronbeek heeft decorandus jarenlang zijn bijdrage geleverd aan de verschillende herdenkingen op landgoed Bronbeek die herinneren aan de Japanse bezetting van Nederlands-Indië door een informatiebalie te bezetten en slachtoffers en hun nabestaanden te woord te staan. Met wetenschappelijke precisie en volharding heeft hij de omstandigheden rondom en in de kampen in Azië 1942-1946 gedocumenteerd en beschikbaar gesteld in het Nederlands en Engels.
omroepwest.nl :
Joop Kappeyne van de Coppello uit Zoetermeer.
Gedecoreerd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau.
oa vrijwilliger Stichting Indisch Familie Archief en de Nationale Indiëherdenking in Den Haag
.
deorkaan.nl:
De Zaanse striptekenaar Eric Heuvel, bekend van January Jones,
Bud Broadway en vele educatieve strips, wordt benoemd
tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.
SVB: De Algemene Oorlogsongevallenregeling (AOR) is een regeling die in 1941 is ingesteld door de Nederlands-Indische regering. Voor Nederlanders buiten Indonesië wordt deze regeling uitgevoerd door de Nederlandse overheid. De AOR biedt financiële ondersteuning aan mensen die:
* tussen 8 december 1941 en 1 februari 1954 in Nederlands-Indië of Nieuw-Guinea niet als beroepsmilitair, maar als burger of dienstplichtige oorlogsletsel hebben opgelopen, en
* bij de aanvraag de Nederlandse nationaliteit hebben en niet in Indonesië wonen.
Weduwen en weduwnaars van burger-oorlogsslachtoffers die door oorlogsletsel zijn overleden, kunnen alleen onder bepaalde voorwaarden voor financiële ondersteuning in aanmerking komen.
Een Indische vrouw woont in Indonesie. Zij heeft de AOR aangevraagd bij de SVB.
De Aor is een oorlogsuitkering, zoals de Wubo.
Aanvraag afgewezen. Zij woont in Indonesie.
Ze maakt bezwaar. Afgewezen.
Ze gaat in beroep bij de rechter. Gewonnen !
De rechter heeft beslist: deze vrouw heeft de Nederlandse nationaliteit.
Dat ze in Indonesië woont, maakt niet uit bij de Aor.
De rechter heeft deze uitspraak gedaan op 3-8-2017.
De SVB moet deze beslissing natuurlijk opvolgen.
CONCLUSIE:
alle aanvragen die voor 1-1-2019 worden ingediend BIJ DE SVB
en worden toegekend, worden betaald met terugwerkende kracht tot 1-10-2017.
DUS: VRAAG (OPNIEUW) DE AOR AAN. EN GEEF DEZE INFO DOOR AAN JE INDO FAMILIE !
MIDDELBURG – Luitenant-kolonel buiten dienst Jacques Brijl is wederom op zoek naar nabestaanden van twee Zeeuwse militairen. Dit keer gaat het om Jan Johan Bout en Cornelis Maarten Kort. pzc.nl
HVL – Zijn terroristen ook verzetsstrijders?
De Week van Herdenken vol Leven
Tijdens dit programma spreken we met Tom Polnaija, een van de kapers van de basisschool in Bovensmilde. Hij legt uit hoe hij de woede, verdriet en diepe teleurstelling van zijn ouders heeft ingeslikt, hoe hij radicaliseerde en een terrorist werd. De daden van Tom hebben ook zijn zoon, Joenoes Polnaija, sterk beïnvloed. Joenoes vertelt zijn kant van het verhaal. Hij speelt deze avond scènes en liederen uit de voorstelling die hij hierover gemaakt heeft. de Balie
Ambassadeur van de Vrijheid Fedde Le Grand ging in gesprek met verzetsstrijder Paatje Pfefferkorn en historicus Wim Manuhutu over verzet in voormalig Nederlands Indie. “Ik was echt erg onder de indruk, het deed me veel meer dan ik had gedacht”.
Bekijk hier het programma van de herdenkingsbijeenkomst in De Nieuwe Kerk en van de herdenkingsplechtigheid bij het Nationaal Monument op de Dam.
Ivana Smit, het model dat onder verdachte omstandigheden om het leven kwam in Kuala Lumpur, groeide als klein meisje op bij haar grootouders. Een liefdevolle, maar zeer strenge traditionele opvoeding. Telegraaf.nl
Café Riboet Thema: Vertrek van voormalig Nederlands Oost-Indië naar Nederland Indisch Herinneringscentrum, ’s-Gravenhage 22 april 2018
Deze zondag namen Wendy Ripessa en Elsbeth Vernout de aanwezigen in de boot naar Nederland. Riboet Verhalenkunst en het Indisch Herinneringscentrum verzamelden verhalen over de overtocht. Dit was de eerste Café Riboet in een reeks: Verhalen van vertrek. Onder de aanwezigen ook jongeren, meegenomen door ouders of grootouders.
Symboliserend voor de motieven achter het vertrek (en geïnspireerd door Reggie Baay die zijn vader tijdens autoritjes wel kon verleiden tot vertellen) namen geïnterviewden plaats in een “vertelmobiel” met Martijn Grootendorst achter het stuur.
De eerste bijrijder was Margaret Leidelmeijer; als organisator van een tentoonstelling over degenen die tussen 1952 en 1956 zijn teruggekeerd (project 30 dagen op zee ) wil zij onderscheid aanbrengen in de elkaar opvolgende Indische migranten. Zij wijst op de ook racistisch gekleurde Indische koloniale samenleving.
De Indo-Europeanen (Indo’s) vielen vaak tussen wal en schip. Zo ook bij de migratie.. 1949-1951. Min of meer vrije keuze om te blijven (als Indonesiër) of te gaan. In deze periode vertrokken voornamelijk import Europeanen (totoks) en militairen. Zij zagen geen toekomst in het nieuwe Indonesië. Zo’n 30.000 vooral Indo’s kozen wel voor de Indonesische nationaliteit (Warga Negara). De meeste Indo’s schoven de beslissing echter voor zich uit.
. 1952-1956. Geen keuzemogelijkheid meer. Uittocht van circa 70.000 hogere ambtenaren en ook veel Indo’s.
. Daarna de periode (Nieuw-Guinea crisis) van de nationalisatie van bedrijven, volgens haar vooral leidend tot het vertrek van totoks en blankere hoge functionarissen.
. Een volgende golf kwam na de overdracht van Nieuw-Guinea en vervolgens nog de spijtoptanten.
Volgende bijrijders waren Erik Macville, Jerney Zwart en Pamela Pattynama . Ook enkele aanwezigen vertelden hun, soms verrassend uiteenlopende, persoonlijke belevenissen.
[Tweede generatie, tijdens het vertrek kinderen, vooral ook het verhaal van hun ouders]
Elke geschiedenis heeft zijn eigenheid.
Na de formele bijeenkomst, tijdens de borrel en de onvermijdelijke maar welkome rijsttafel, kon men alsnog plaatsnemen in de vertelmobiel en zijn of haar verhaal kwijt.
Vooraf (Ramona) en tussendoor prachtige muzikale traktaties door Saskia Meijs op de altviool en Marko Bonarius op de contrabas. Ellen Deckwitz kon helaas niet aanwezig zijn (Jerney Zwart was er in haar plaats) maar haar gedicht ‘De echo van genen) werd geprojecteerd, muzikaal begeleid door het duo.
In het vervolg bleken de redenen voor het vertrek en de reis zelf (heus niet altijd per boot, hoewel de Johan van Oldenbarnevelt wel erg vaak werd genoemd) soms hotsend door elkaar te lopen.
Ook lijkt de indeling hier en daar te schuren.
Ook de aanduidingen als terugkeer, repatriëring, vlucht en doorreis met hun specifieke belading komen door elkaar aan bod.
Wel wordt duidelijk dat het voor de meeste Indo’s een opgedrongen migratie betrof:
geen werk, door de Indonesiërs vaak vijandig behandeld , geen toekomst. Weg willen naar een veiliger situatie en dan toch vanuit Nederland geen “open armen” beleid ervaren.
Pamela Pattynama verwoordt de bewondering voor de ouders (eerste generatie) die hun geboorteland achterlieten en vanuit en met een gevoel van onveiligheid in een ander land opnieuw moesten beginnen. Al met al werd ook blijdschap geuit over hoe het na de eerste aanpassing in Nederland is gelopen en hoe goed het de kinderen en kleinkinderen is vergaan.
Tenslotte – onder muzikale begeleiding – een overzicht van de gedachten en gevoelens die de aanwezigen vooraf hadden ingevuld op een kaartje bij het begrip: VERTREK.
Van er uit geschopt, na een afscheid met veel tranen het geliefde achterlaten tot spannend, een nieuwe uitdaging aangaan.
Sinds 1996 is Ben Pelupessy (80) voorzitter van SIC, Stichting Insulinde Contact, Hengelo. SIC Hengelo organiseert iedere maand een koempoelan, waar vooral de oudere generatie uit voormalig Nederlands-Indië en Indië-veteranen gezellig samen komen om bij te kletsen, samen te eten en te dansen op live-muziek. Onze gastredacteur Rita de Wilde heeft een praatje gemaakt met Ben. Ben was 57 jaar toen indebuurt Hengelo
Voor de vierde keer is zaterdag The Walk gehouden, een wandeling van Rotterdam naar Krimpen aan den IJssel die in het teken staat van de komst van de eerste Molukkers naar Nederland in 1951. De wandeling van 14 kilometer begon bij de Lloydkade en ging naar de stichting UMAM in Krimpen. De Lloydkade was destijds een van de locaties waar de schepen met Molukkers aanmeerden. Met de wandeling is ook geld ingezameld voor een nationaal Moluks monument aan de kade. RTV Rijnmond
Ik heb hier een foto gemaakt beging 60 denkt men, in clubhuis De Brug in de oranjeboomstraat in rotterdam ?
Wie kan mij zeggen wie deze dame is?
M vr. gr.
Aad
Ellen Deckwitz: De afgelopen tijd ben ik bezig geweest met het optekenen van familieverhalen. Mijn moeders kant komt uit voormalig Nederlands-Indië en zo reisde ik door Nederland om laatste ooggetuigen te spreken, kennissen te interviewen, losse eindjes af te ronden wat, zoals altijd bij familieverhalen, onmogelijk is. Zolang er genen zijn, zijn er losse eindjes. Het was de bedoeling dat hierdoor een bundeltje gedichten en vertellingen voor de volgende generaties zou ontstaan,
De zeenomaden van het Bajau-volk in Zuidoost-Azië hebben een aanzienlijk grotere milt dan andere mensen. Dat toont aan dat hun lichaam zich heeft aangepast aan het vele diepzeeduiken waar het volk bekend om staat. De Bajau leven al duizend jaar op Aziatische zeeën en komen vooral aan voedsel door onder water te jagen. NU.nl
Enige tijd geleden werd Stichting Indische Documenten benaderd door Yvonne van Gennep waarin zij schreef dat zij in het bezit was van heel veel foto’s en documenten betreffende een thee ondernemingen in Bandung. Na over en weer te hebben geschreven toog SID met al hun materiaal naar Den Haag waar Yvonne woont. Hier werd SID zoals altijd als we na de mensen toe gaan hartelijk ontvangen , door Yvonne en haar 2 mooie honden.
Gewoon een indisch meisje schrijft:
‘Pap, je moet vragen aan iemand of ze de familie Stins kennen. Je weet maar nooit.’ Alexia’s stem doet hem opschrikken uit zijn gedachte. ‘Vraag het aan die man,’ ze knikt naar de fotograaf die inmiddels verderop een groepje toeristen fotografeert. ‘Misschien weet hij iets.’ Andre twijfelt. De kans is klein en ze hebben eigenlijk geen tijd. De bus moet verder, naar Padang. Aan de andere kant: hij heeft ook niets te verliezen. Hij is zijn broer al lang geleden kwijtgeraakt, vragen is het minste wat hij kan doen nu hij plotseling in Sibolga staat. Hij roept naar de fotograaf. ‘Bapak, excuses! Mag ik nog wat vragen? Kent u misschien een Maurice Stins? De familie Stins?’ De man zijn ogen lichten op. ‘Natuurlijk,’ glimlacht hij nonchalant. ‘Maurice Stins is de stiefzoon van mijn broer.’
Haagse Veteranen Societeit: 100-year-old Bataan Death March survivor Col. Ben Skardon, a beloved Clemson University alumnus and professor emeritus, walked between 6.5 and 7 miles in the Bataan Memorial Death March at White Sands Missile Range, N.M., March 25,
Vorig jaar publiceerde Pascale van Onselen uit Meteren het kookboek ‘Indische koffer vol recepten’. Samen met haar oma Stien, die in 1955 vanuit het toenmalige Nederlands-Indië naar Nederland kwam, vulde ze het boek met familie recepten en verhalen uit het oude Indië. Het vormgeven en drukken, samen met MBO studenten van ROC Rivor in Tiel, heeft daarna nog bijna een jaar geduurd. Mede dankzij de vele voorinschrijvingen was het kookboek al snel aan een herdruk toe.Op 24 april komt de schrijfster in de bibliotheek in De Pluk in Geldermalsen vertellen over het hele proces van het samenstellen van een boek en het vervolgens uitgeven in eigen beheer. Nieuwsblad Geldermalsen
Bert Immerzeel (nickname Buitenzorg) is de oprichter en beheerder van de site Java Post.
Hij ligt al een tijdje in het ziekenhuis en het ging even helemaal niet goed.
Nu is hij iets beter, een beetje aanspreekbaar en men hoopt dat het herstel zich doorzet
In een video boodschap heb ik Bert de namen voor gelezen van een ieder die hem op het Java Cafe een hart onder de riem heeft gestoken. En hoewel het iets beter met hem gaat blijft de toestand kritiek en heeft hij nog een lange weg te gaan. Namens Bert wil ik jullie allemaal bedanken voor de wensen. Het heeft hem goed gedaan van jullie te horen.
De Balie:
Koloniale geschiedenis is actueler dan ooit en onderwerp van hevig debat over helden en schurken, daders en slachtoffers. Tijdens de derde editie van Sign of the Times onderzoeken we samen met schrijvers Kamel Daoud, Karin Amatmoekrim en Reggie Baay ‘gekoloniseerde’ identiteit. We reizen door het werk van deze auteurs, en door Europa’s verleden. We luisteren naar stemmen uit de geschiedenis van het theater en de literatuur, vertolkt door acteurs van Toneelgroep Amsterdam. Hoe bepaalt koloniale geschiedenis onze huidige identiteit? En hoe komen we voorbij de polarisatie die het huidige debat over het koloniaal verleden van Nederland oproept, tot een ware postkoloniale samenleving?
JEROEN KRUL (Deventer, 1993) Jeroen volgde vier jaar de opleiding Illustratie aan de Hogeschool voor de Kunsten te Utrecht (HKU) en studeerde zomer 2017 af. Sinds een jaar werkt hij als freelance i… indischmuseum.com
Voor zijn afstuderen aan de fotovakschool dwaalde de Terborgse fotograaf Edwin Hunter (52) met zijn camera rond tussen de veteranen van Bronbeek. Zijn portretten zijn vanaf zondag te zien in Enschede. tubantia
indebuurt.nl:
Rendang, gado gado, daging smoor, een lekker stukje spekkoek…
Wij houden van Indonesisch eten! Daarom verzamelden we een paar van de leukste restaurants in Rotterdam waar je Indonesisch kunt eten of afhalen. Selamat makan!
Eline Vis is 72 jaar en zij schrijft haar familiegeschiedenis op. Dat is een onderneming met aangename verrassingen. Maar ze heeft nog drie vragen waarop ze geen antwoord kan vinden. Wie wel? Het begin van de geschiedenis ligt in 1884. indischeschrijfschool.nl
De 3 vragen:
** Hoe heette het schip van de Stoomvaartmaatschappij Nederland waarop Cornelis Vis en Cornelia Maria Hoogenbosch-Vis eind 1884 vertrokken?
** Wie hebben waarschijnlijk de fabriek Semeroe en de huizen in 45/46 in brand gestoken? Waar is meer informatie hierover? De fabriek was achter het station van Malang.
** Hoe kwamen de ex-gevangenen van de Birma Spoorweg naar Java ?
Volkskrant
In 2015 werd bluesgitarist Erwin Java benaderd door het Indische maandblad Moesson: mocht het onderzoek doen naar zijn familiegeschiedenis?
‘De stamvader van mijn vaders kant bleek een Afrikaanse slaaf te zijn die van Ghana naar Batavia was gebracht. Een Belanda Hitam, een zwarte Nederlander. Hij kon zich vrijkopen door te tekenen bij het Nederlands-Indische leger. In 1839 kreeg hij de achternaam Java.
indearchipel.com: Een kleine 100 jaar hebben er in Batavia (later Jakarta) trams gereden. Dit begon in 1869 met een paardentram, en zou later ontwikkelen tot een netwerk van eerst stoomtrams en later elektrische trams van zo’n 40 kilometer. Na de Indonesische onafhankelijkheid is het tramnetwerk opgebroken. In dit derde artikel in een serie van zes: de elektrische tram
Tijdens het BronbeekFestival kun je op zondag 13 mei spelen met de 4 elementen:
aarde, vuur, water en lucht. Je kunt kiezen uit heel veel activiteiten in de buitenlucht
op het landgoed, in legertenten, en binnen in het museum.
Het BronbeekFestival is geschikt voor alle leeftijden.
IGV: Een van de mooiste boeken van vorig jaar, Twijfelindo, is nu ongeveer een jaar uit en is stijf uitverkocht. Zelfs op Marktplaats of op tweedehands boekwinkeltjes is geen enkel expemplaar te vinden. We spreken de maker van het boek,
Armando Ello.
Fotografe Mary Ann Struijk werd geïnterviewd door de lokale krant
‘Business-to-business Drechtsteden’. Zie op pagina 5. Of klik op het plaatje voor een vergroting .
Bron van de foto: Gisteren hebben Othilde , Arletta en ik flyers ” Indische Kwestie ” in Den Haag uitgedeeld aan 2e Kamerleden en Nieuwspoort (meetingpoint politiek en journalisten) .
Wij hopen dat we op deze wijze nog meer aandacht hebben gegeven voor de demonstratie op 17 april te AMSTERDAM. Ook kwamen we prins Bernhard jr tegen: hij en zijn tafeldame kregen ook een flyer aangeboden.
Als je gaat voor de zaak, dan ga je ervoor !!!
Trouw: Floris-Jan van Luyn ging in Ethiopië op zoek naar de zoon van een Fries. De ‘bastaard’ zocht zelf ook: naar iemand die hem zág, en die een Nederlands paspoort kon verzorgen. Het eerste lukte.
Hoezo Indo: Toen je van dit ‘Twijfelindo-project’ hoorde, wat was toen je eerste gedachte?
Ik moest denken aan gesprekken met een Indisch klasgenootje. Ik zag het op Facebook omdat iemand een crowdfunding-oproep had gedeeld. En toen ging ik kijken op de blog. Mijn eerste gedachte was dat ik heel veel dingen herkende. Ook dingen waarvan ik dacht dat het gewoon mijn karakter was. En die blijken te maken te hebben met je achtergrond, dat je Indisch bent. Daar heb ik het ook over gehad met dat Indische klasgenootje, en we kwamen erachter dat we op heel veel gebieden op elkaar leken. En dat zijn dan toch misschien dingen die wij in elkaar herkennen omdat we dezelfde achtergrond hebben. Zo zijn we allebei afwachtende personen.
** indearchipel: De Trans-Java-snelweg is een geplande tolweg van 1153 km van het uiterste westen naar het uiterste oosten van Java.
** nu.nl: Indonesië dreigt sociale media te blokkeren tijdens verkiezingen
** indearchipel.com: over komende verkiezingen
** Trouw: Verbod op buitenechtelijke seks komt eraan in Indonesië
** Verbod op homoseksualiteit in heel Indonesië
** NOS : In Indonesië is het dodental als gevolg van het drinken van giftige alcoholische drank opgelopen tot boven de 100. Vooral in de hoofdstad Jakarta en in het westen van Java zijn de laatste dagen veel mensen bezweken aan de gevolgen van de illegaal gestookte drank
leusdennu.nl:
Nog tot en met maandag 21 mei worden in zowel de Marcuskerk als in de Dorpskerk tekeningen tentoongesteld van de Leusdense Linda de Wit. In 2016 werd deze collectie tekeningen over de geschiedenis van Indië – Indonesië al tentoongesteld in museum (…)
Vooral tekening 20, een tekening met een Nederlander en een Indische regent in vol ornaat, is karakteristiek. In dit beeld wordt drie en een halve eeuw ongelijkheid belichaamd.
AT5 :
De Amsterdamse arts en jazz-legende Boy Edgar ontving vandaag postuum de Yad Vashem onderscheiding. Dankzij hem konden vele Joodse kinderen tijdens de oorlog onderduiken. Zijn dochter nam ‘m in ontvangst.
De dochter van de 38 jaar geleden overleden arts en jazzmuzikant Boy Edgar, Jane, nam de Yad Vashem penning in ontvangst. ‘Onverwacht toch nog eigenlijk wel. Hij sprak er nooit over, dus we hoorden vrij laat als familie wat hij allemaal had gedaan. En ik was 18 toen hij stierf.’
Gered van deportatie
‘Hij heeft onder andere een tante van me gered. Zij moest weg want ze had een brief gekregen voor deportatie. Toen heeft ze contact gemaakt met Boy en die heeft een tijdelijke plaats voor haar gevonden’, zegt familielid Hana Frenk.
[GORINCHEM] De Indische vereniging In Gorinchem vierde afgelopen vrijdag haar 40-jarig jubileum. Ook de ambassadeur van Indonesie kwam een kijkje nemen bij de Indische salon in De Vijfzinnen in Gorinchem. De genodigden werden getrakteerd op een programma waarin lekker eten, gezelligheid en swingende muziek centraal staat. Het een en ander werd aan elkaar gepraat door Roy Grünewald. De Indische vereniging Oost en West Tesaam is opgericht in 1978 en telt momenteel zo’n 70 leden. De leden komen maandelijks bij elkaar. destadgorinchem.nl
rtvnunspeet:
Postuum Mobilisatie- oorlogskruis voor sergeant Tobias
Brigadegeneraal Ronald Harmsma heeft donderdagmiddag, in de Foreesten in Vierhouten, aan de nabestaanden van de Landstorm Sergeant der 1ste klasse Infanterie KNIL Herman Anton Jan Taco Tobias, het Mobilisatie-oorlogskruis uitgereikt.
Tijdens de Japanse bezetting nam mijn vader mij mee tijdens zijn reizen per spoor vanaf Djombang naar Sb en naar Malang. Hij had dan (in mijn ogen) heel veel geld bij zich dat hij in een door mijn moeder gemaakte kutang op zijn lijf droeg.
Ik neem aan dat hij mij mee nam om geen argwaan te wekken. (Zo maar een vader die met zijn zoontje op reis was). Ik was nooit persoonlijk getuige van ontvangst en overdracht van het geld, want ik moest dan buiten op straat of op het erf spelen. In Djombang telde hij het geld op de etenstafel en administreerde het (hij was boekhouder van beroep voordat hij door de jap werd ontslagen).
In Sb speelde ik in de tuin met de twee dochters van Hombracht. Als zij nog leven, zullen zij nu rond de 80 jaar oud zijn. In Sb hebben we wel een kritiek moment beleefd toen wij een straatcontrole van de jap tegemoet liepen. Mijn vader sleurde mij een erf op en via de brandgang kwamen wij in een andere straat terecht. Tijdens een andere reis kwamen we langs de brandende olieraffinaderij van Wonokromo die de nacht ervoor door de gealieerden was bestookt. De trein was geblindeerd, maar ik kon mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en duwde het raam iets omhoog, zodat ik de dikke zwarte rookwolken kon zien. Mijn vader was daar zo vreselijk boos over dat ik een paar lellen om mijn oren kreeg. Ik begreep later dat ik ons daardoor in gevaar had gebracht.
In Malang ging mijn vader naar de pastorie van de RK kerk aan de Idjenblvd. Tijdens gesprekken die mijn pa met mijn ma voerde, begreep ik dat daar ook een zekere Wim Soesman bij betrokken was.
Hoewel mijn opa en oma ook in Malang woonden, gingen wij op zulke momenten nooit bij hen langs.
Mijn moeder zat zulke dagen in Djombang met mijn oudere zus in grote ongerustheid op onze thuiskomst te wachten.
Mijn ouders hebben mij nooit over deze zaak verteld en bovendien heb ik hen door omstandigheden vanaf mijn 13-e jaar amper meegemaakt en nooit bevraagd.
Ik heb het NIOD ook om informatie over deze gebeurtenissen gevraagd, maar op dit moment is het Indisch archief niet te raadplegen omdat ze bezig zijn het te digitaliseren. Maar misschien is iemand die dit leest op de hoogte van het hoe en wat en voor/van wie .
Historicus Alicia Schrikker houdt zich in haar onderzoek bezig met de hoogste VOC-dienaars en hun opvattingen. Door de talloze dagregisters en memories te onderzoeken, legt Schrikker de koloniale ideologie van de VOC-top bloot. Met welke ideeën reizen deze mannen in de zeventiende en achttiende eeuw naar Azië? nationaalarchief, 15 april
rijksmuseum 25 april: De afgelopen maanden is een heftig debat gevoerd over de waardering van Nederlands koloniale verleden, waar gevoelens van spijt, schuld en schaamte soms stuitten op historisch-wetenschappelijke verwijten van anachronisme en presentisme. Het debat gaat inmiddels over allerlei onderwerpen: van de eventuele teruggave van koloniaal erfgoed en de inrichting van een slavernijmuseum tot de specifieke positie van nazaten van de inwoners van voormalige koloniën.
In de discussie worden slachtoffers soms tegenover daders gesteld, zwarte woede tegenover ‘witte onschuld’.
In zijn lezing zal Gert Oostindie, hoogleraar koloniale en postkoloniale geschiedenis aan de Universiteit Leiden en directeur van het KITLV, kritisch reflecteren op de omgang met ons koloniale verleden. Zowel de vakhistorische dimensie als het actuele publieke debat komen daarbij aan bod, evenals de rol die Herman Willem Daendels (Hattem 1762-1818 Elmina) heeft gespeeld in Nederlands-Indië en aan de Goudkust
volkskrant:
Wat zijn bapao’s nou precies?
Luchtige broodjes van gemalen tarwebloem met een pittige vulling, van oorsprong afkomstig uit China. De broodjes worden gestoomd, in plaats van gebakken: dat kan ook in de magnetron. De supermarkt verkoopt ze vers of diepgevroren, met een vulling van kip, rund- of varkensvlees en tegenwoordig ook vegetarisch.
Eerste spreker: Vilan van de Loo
Schrijver en onderzoeker, vooral op het gebied van Nederlands-Indië. Ze is affiliated fellow bij het KITLV (Leiden) en gastonderzoeker bij Museum Bronbeek (Arnhem). Momenteel werkt ze aan een biografie van Van Heutsz.
2e spreker: Hans van Houwelingen
Hij is beeldend kunstenaar. Hij volgde opleidingen aan de Academie Minerva in Groningen en aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam. Met zijn werk zoekt hij naar de relatie tussen kunst, politiek en ideologie
.
Foto links: 3e van rechts: Dr. Esther Captain is senior-onderzoeker en projectcoördinator van de deelstudie naar de bersiap binnen het onderzoeksprogramma Dekolonisatie, geweld en oorlog in Indonesië, 1945-1950.
Foto rechts: rechts Adriaan van Dis en Abraham de Swaan
Fragmenten van de lezing van Vilan van de Loo en de reactie van Jeffrey Pondaag.
Een kort verslag van 9 minuten van Histori Bersama, overgenomen uit de lange film van De Balie
Jeffrey Pondaag verkleedde zich in soekarno-outfit om uit te beelden dat hij daar staat als vertegenwoordiger van de Indonesische slachtoffers van het Nederlandse kolonialisme. Al zo staande verweet hij Vilan van de Loo in de lezing schaamteloos van Heutsz goed te praten.
Die avond merkte ik hoe gemakkelijk mensen een oordeel hebben en houden over de koloniale tijd. Ik ben ook een paar keer flink aangevallen. Dat kwam vast ook, omdat ik zei:
Het lijkt een nieuw taboe te worden om iets goeds te zeggen over de koloniale tijd .
We moeten niet blijven hangen in schuldgevoel of reageren met agressie, maar wikken en wegen voor een oordeel.
We hoeven niet Van Heutsz te vereren als held, maar we hoeven hem ook niet te vertrappen als schurk. Het is alletwee te eenzijdig, te gemakkelijk. Nadenken, zoeken naar waarheid, het een af wegen tegen het ander, dat is moeilijker, Maar wèl eerlijker tegenover het verleden en tegenover Van Heutsz.
Nuance is nooit leuk.
IGV meldt op de vernieuwde website:
De Mormonenkerk, voluit: de Kerk van Jesus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, (Engels: Church of Jesus Christ of Latter-day Saints, afgekort LDS Church), heeft grote delen van de originele aktes van de burgerlijke stand van Nederlands-Indië gefotografeerd en op microfilm bewaard.
Wat nieuw is, is dat deze films nu digitaal beschikbaar zijn. Hoe zit dat precies? Ten eerste, je moet nog steeds naar een LDS familiecentrum, omdat alleen op een LDS-computer de digitale scans uit Nederlands-Indië beschikbaar zijn gemaakt. Dat heeft te maken met afspraken tussen de Mormonenkerk en de Indonesische overheid, die eigenaar is van het originele materiaal. Daarnaast moet je geen wonderen verwachten over de kwaliteit van de scans.
Leo Janssen: “Wat wel een vooruitgang is, is dat je op het computerscherm verder kunt inzoomen op de afbeelding. Bij de microfilm-schermen zitten er maar drie standen: klein, midden en groot. Ook is het fijn dat je wat je ziet op het computerscherm, je kan opslaan op een USB-stick.”
Deze maand in Moesson
Schrijfster Olga Kortz: ‘Ik dacht als kind dat ik wit moest zijn’| Max Alkadrie hoopt op eerherstel voor zijn vader Sultan Hamid II | Makan! Geheime recepten van Chinese moeders en dochters | ‘T-T-Talkin”bout my g-g-generation’: 20 jaar derde generatie in Moesson | Op ontdekkingstocht in Lasem: klein China op Java
Natuurlijk zijn ook Ricky Risolles, Patricia Jacob, Frans Leidelmeijer en Jack Poirrié weer van de partij
Nooit meer een nummer missen? Neem nú een jaarabonnement en krijg een gratis ticket voor de Tong Tong Fair cadeau!
Nieuwsgierig? Klik op de cover en blader door een aantal pagina’s.
Mount Sinabung erupted on April 6, 2018, spewing a massive volcanic ash column up to 5km into the air and sending hot clouds as far as 3.5km in different directions.
straitstimes: – Indonesia’s Mount Sinabung in North Sumatra, erupted on Friday (April 6) spewing a massive volcanic ash column up to 5km into the air and sending hot clouds as far as 3.5km in different directions.
The eruption took place at 4:07 pm (5:07 pm Singapore time), shocking local residents living around the volcano. Mt Sinabung had been relatively quiet for the past month.
1.Inleiding
Nadat het Japanse Leger in feb. 1942 bij Balikpapan was geland en de stad vervolgens had bezet, werden kort daarna alle Nederlanders, ook de artsen en 8 patiënten van het Plaatselijke Ziekenhuis verzameld en gevangen genomen. Vervolgens werden zij allen op 20 feb. 1942 vastgebonden en gedwongen in de richting van de kust te lopen, in de omgeving van het oude fort “Klandasan”.
Op het strand aangekomen werden de Off. v. Gezondheid, dr. Arps en Hoofdinspecteur van Politie W.H. Verplak van de anderen afgescheiden. Nadat zij apart stonden opgesteld, werden zij aldaar onthoofd.
Daarna begonnen de Japanse soldaten de overige gevangenen de zee in te drijven, totdat zij op borsthoogte in het water stonden. Toen dat was gebeurd, werden de gevangenen één voor één door de Japanse militairen doodgeschoten.
De lijken liet men in de zee afdrijven.
De plaatselijke bevolking was door de Japanners gedwongen getuige te zijn van deze vreselijke gebeurtenis. In totaal verloren die dag 78 Nederlanders het leven. De redenen van dit moorddadige optreden zou zijn, dat de Commandant van de Japanse troepen zeer ontstemd was geworden over het feit dat de Nederlandse verdedigers alle belangrijke bruggen en olie-installaties tijdig hadden opgeblazen en in brand hadden gestoken.
2. Alsnog toekenning postuum MOK aan overleden militairen .
Het is de bedoeling om te proberen voor de militaire slachtoffers van de moordpartij op 20 feb. 1942, alsnog postuum het Mobilisatie-Oorlogskruis toegekend te krijgen. Om dat mogelijk te maken zij de namen en adressen van die
nabestaanden nodig – die het belangrijk vinden, dat hun overleden familielid, die op onderstaande lijst vermeld staat – alsnog Eervol een onderscheiding toegekend kan krijgen; bij het “opsporen” van deze nabestaanden, wordt gehoopt op o.a. de steun vd Lezers van I4E.
mail: Ik ben nu iets langer dan een jaar actief als youtuber en ben al een poos aan het vloggen. Om zo de belevenissen en hoogtepunten te laten zien aan mijn kijkers. Maar niet te vergeten ook mijn roots, mijn indoroots! Ik vind het leuk om kijkers te laten zien dat er bijvoorbeeld Pasar Malams zijn. Sommige mensen hebben hier namenlijk nog nooit van gehoord of weten niet wat het is. Daar breng ik verandering in en bezoek regelmatig de Pasar Malam Istimewa van klein tot aan XL in Ahoy Rotterdam, Zo laat ik al het lekkere eten zien maar zo kom ik ook achter dingen waar ik zelf niet eens iets van af wist. Een bezoek aan een Pasar Malam is leerzaam, leuk soms bizar en voor ieder wat wils! Van jong tot oud iedereen moet eens een bezoekje brengen aan de Pasar Malam. Heb ik je nog niet overtuigd bekijk dan mijn bezoek aan de Pasar Malam Xl in Ahoy! Zeker de moeite waard voor iedereen!
Het is leuk om cultuur te snuiven maar ook om even in een andere wereld te zijn met geuren en kleuren en een hoop eten want daar houden wij indo’s van , makan makan!
Op 26 maart was er een demonstratie op het Binnenhof. De pers heeft dit niet opgepikt en vermeld.
Achenaren verzochten de Nederlandse regering, excuses te maken, de oorlogsverklaring van 1873 in te trekken en Aceh te steunen. Dit laatst in deze zin op het eind van de speech: … …. and help Acehenese to regain this (.) glorious country from Indonesia…
Toen je van dit ‘Twijfelindo-project’ hoorde, wat was toen je eerste gedachte? Toen ik het voor het eerst hoorde dacht ik : Dat is echt wat voor mij, omdat ik een Twijfelindo ben. . Alleen de Indischen herkennen de Indischen. Maar helaas was de inschrijvingstermijn al hoezoindo.nl
historieknet:
De uitdrukking Oost-Indisch doof zijn betekent dat je doet alsof je iets niet hebt gehoord. Wat heeft dit gezegde met het voormalige Nederlands-Indië van doen?
Yvette Kopijn . Het werd ons duidelijk: de eerste generatie zweeg, niet alleen omdat de Nederlandse samenleving nauwelijks geïnteresseerd was in hun verhaal, maar ook omdat hun herinneringen aan oorlog en dekolonisatie vaak te pijnlijk waren om erover te praten. In die periode zo vlak na de oorlog heerste er bovendien een sfeer van: niet achterom, maar vooruit kijken en werken aan een mooie toekomst. Nadien zijn jongere generaties Indo’s, die wel door postkoloniaal trauma en ontworteling zijn aangeraakt, maar het niet zelf hoefden te ondervinden, het zwijgen gaan doorbreken.
Onder de titel ‘Europese migratie van en naar Nederlands-Indië’ worden de HSN-onderzoekspersonen gevolgd tot in Nederlands-Indië. Het gaat hier om een postdoc-onderzoek dat o.a. wordt gefinancierd door NWO (dossiernummer 355-53-004). Het onderzoek wordt uitgevoerd door dr U.T. Bosma en begeleid door prof dr J.M.W.G. Lucassen.
Doel van dit project is de kwantitatieve en kwalitatieve reconstructie van de ontwikkeling van het migratie-circuit tussen kolonie en metropool. Het onderzoek richt zich op het Nederlandse circuit van migranten, alsmede hun ouders en nakomelingen, en in het bijzonder op het karakter en de samenstelling van dit circuit.iisg.nl
bd.nl :
Indisch eten en exotisch textiel in trek op Paasfestijn Drunen
Voor de derde keer was er bij het Paasfestijn in Drunen een Pasar Malamstraatje.
Heel succesvol, want Indisch eten en Zuid-Amerikaans textiel waren in trek.
Schijfster Marion Bloem (1952) houdt de Anton de Kom-lezing 2018. Haar lezing gaat over de gemengde Indische gemeenschap, die is gevormd door de koloniale cultuur met fijnmazige rangen en standen waarbij kleur heel bepalend was, en waarin verschillende groepen tegen elkaar uit werden gespeeld. verzetsmuseum.org
ind45-50.org schrijft:
Op 22 maart 2018 nam het Moluks-Nederlandse theatergezelschap DeltaDua een vol Zaantheater in Zaandam mee in een verhaal over een broederstrijd. Ook veel onderzoekers van het onderzoeksprogramma waren aanwezig bij de première. Anne van Mourik sprak over de voorstelling met regisseur Anis de Jong. Hoe kwam hij tot deze voorstelling? En in hoeverre denkt hij dat het onderzoek Dekolonisatie Geweld en Oorlog in Indonesië een aandeel kan hebben in de gezamenlijke verwerking van het gewelddadige verleden?
Theatervoorstelling Westerling van theatergezelschap DeltaDua gaat in op een lastig dilemma. Koos je als Molukker tijdens de dekolonisatieoorlog voor de Indonesiërs of voor de Nederlanders? En wat gebeurde er als je familie voor de ene partij koos, en jij voor de andere?
Parool.nl: De Indische keuken vonden we feestelijk, lekker en toen nog heel exotisch.
Tot er concurrentie kwam, en niet zo’n beetje ook. Rendang lijkt het verloren te hebben van Thaise groene curry’s. Saté is verruild voor sushi. En we willen geen soto, maar ramen. Misschien is het de wet van de remmende voorsprong, misschien is de Indische keuken te lang stil blijven staan.
Na de capitulatie van Nederlands-Indië in 1942 aan Japan, waren de Nederlanders hun gezag in de kolonie definitief kwijt. Dit was ook de mening van de heer Jim Janssen van Raay, verantwoordelijk voor de watercentrales in het voormalig Nederlands-Indië, en de Dr. P.J. Koets, directeur van het Kabinet van Luitenant- Generaal Van Mook. Ook ik deel die mening.
Staatslieden als Van Mook, Schermerhorn, Soekarno en Hatta wisten dat een verhouding in de eerstmalige kolonie niet langer houdbaar was.
Indonesië had op 17 Augustus 1945 haar onafhankelijkheid uitgeroepen en de Nederlandse delegatie besloot voor ballad in plaats van combat en sloten het Akkoord van Linggarjati. In de onderhandelingen keken zij verder dan de puur nationale belangen en bereikten een compromis. Onderhandelen betekent altijd : geven en nemen. Leren omgaan met diversiteit d.w.z. met iemand die anders is dan jij . Dat is moeilijk dat doet pijn je moet leren luisteren , de ander is zo anders. Misschien is dat de grote les die wij kunnen leren van Linggarjati : onderhandelen Is dat de reden dat bussen met schoolkinderen van ver en dichtbij naar Linggarjati komen ?.
Helaas was in 1946 de Nederlandse politiek en een groot deel van de bevolking nog niet zo ver, het akkoord bleek niet levensvatbaar. Er volgde een onafhankelijkheidsstrijd met veel slachtoffers aan beide zijden. Deed Nederland het slecht in die tijd? Dat moet je in de context plaatsen van de wereldwijde dekolonisatie na Wereldoorlog II. Elke vorm van dekolonisatie verliep gewelddadig en een strijd zonder slachtoffers aan beide kanten bestaat niet. Deden Engeland en Frankrijk het beter?
Dekolonisatie betekent machtsoverdracht. Dekolonisatie betekent verlies van rijkdom. Dekolonisatie betekent verlies aan invloed en imago. Maar dekolonisatie betekent ook volwassenheid, respect en gelijkwaardigheid. Met dekolonisatie vervalt ook de arrogantie van de macht. Als je niet oprecht dekoloniseert, krijg je een gewapende strijd. Zo werkt het nog steeds, zie het Syrië vandaag. Het draait nog steeds om geld, macht en arrogantie.
In de media wordt driftig gedebatteerd over onze dekolonisatie, waarbij we Suriname in 1975 buiten beschouwing laten. Een minderheid die zich flink laat horen, vindt dat Nederlandse militairen tijdens de onafhankelijkheidsoorlog in 1946 buitengewoon en op wrede wijze zijn opgetreden tegen de Indonesische bevolking en hun verzetsstrijders. Zij hebben het overigens meer over de soldaten dan over de regering van destijds, onder wiens gezag de militairen hun
taak uitvoerden. We kunnen het verleden niet veranderen. Maar we kunnen wel degelijk leren van de geschiedenis. Niet door minutieus uit te pluizen wie toen precies wat waar deed en dat te beoordelen met de ogen van nu. Niet door het verleden te gebruiken voor politieke doeleinden. Dat leidt opnieuw tot ruzie en oorlog, kijk naar Palestina en Israel. Wel door de goede dingen uit het verleden te herhalen. Kijk naar de wijze mannen als Van Mook en Hatta, die in Linggarjati respect en begrip voor elkaar toonden. Handelen in die geest kan ook nu een weg naar Vrede zijn!
Joty ter Kulve, Wassenaar maart 2018
Sekola Indonesia den Haag
CBG nieuws:
De Indische Genealogische Vereniging vierde zaterdag 17 maart 2018 het 30-jarig bestaan van de vereniging op landgoed Bronbeek. Na een algemene ledenvergadering was er ’s middags een ook voor niet-leden toegankelijk programma. Er kon gekozen worden uit diverse lezingen en een rondleiding door het museum. CBG-onderzoeker Martine Zoeteman-van Pelt was er bij en brengt verslag uit.
(21) Studie: Hoge Hotelschool, Leeuwarden. Beroep: Serveerster.
Toen je voor het eerst hoorde over dit ‘Twijfelindo-project’, wat was toen je eerste gedachte? Mijn eerste gedachte was gelijk: ik doe mee, leuk! En ik vond het ook interessant omdat het echt gaat over onze cultuur. We zijn er heel stil over, #Twijfelindo series #5
De winkels open tijdens de Dodenherdenking: ondernemers in Rotterdam willen dat graag. “Dat betekent niet dat we geen respect hebben voor die twee minuten stilte.” Het zou de eerste keer zijn dat winkels ’s avonds openblijven op 4 mei. rtlz.nl
De winkels in de Rotterdamse binnenstad sluiten op 4 mei hoe dan ook om 19.00 uur. De gemeente Rotterdam wil de fout in de verordening die het mogelijk maakt te shoppen tijdens dodenherdenking repareren. Gebeurt dat niet, dan zal de net geïnstalleerde gemeenteraad ingrijpen, zegt Tanya Hoogwerf (Leefbaar Rotterdam). AD.
de balie, Amsterdam:
De discussie neemt een koortsige toon aan en de oplossing blijft uit. Hoe gaan we om met monumenten die het koloniale verleden herinneren? Beeldend kunstenaar Hans van Houwelingen voegt een nieuw denkmodel toe aan de discussie: zou het mogelijk zijn om van standbeelden schandpalen te maken? Kunnen we een andere betekenis geven aan beelden, waarin we ruimte creëren om te onteren?
Onder meer met Adriaan van Dis.
Verder spreken we met Vilan van de Loo, Irene de Craen, Abram de Swaan, Jeffry Pondaag en Dr. Esther Captain. Curator en recensent Nat Muller modereert het programma.
Op zaterdag 26 maart 1938 nam een Soendanees genaamd Anam een gaspijp in de hand en sloeg de 39-jarige A.C.R. Weise met één krachtige slag morsdood. Daarna ging Anam weer slapen. Plaats van handeling: het Provinciale Ziekenhuis in Garoet. Hoe had dit kunnen gebeuren? historiek.net
Mail: The first photo is my mother Anna Kollaart, my grandmother Maria Pauline Richter (in the middle) and my uncle Robert Kollaart.
The second one is my grandfather Leonardo Richard Kollaart (I’m not sure, he is in the left or right).
My grandmother was born in Manado 1922 and moved to Surabaya (not sure the date/year).
If you have any information about Richter and Kollaart please send me an email. Thank you.
Meer foto’s van Kollaart in Nederland. Wie herkent deze mensen ?
Yes, these are pictures of family Kollaart. Unfortunely, I don’t know where and when my grandfather born. I only knew my grandmother was born in Manado, 5 May 1922.
My mother was 4 years old when her husband families were back to Holland. It’s around 1951. Two days before leave, they took picture in front of family house at Jalan Oro-oro Dowo Malang. My grandmother decided to live in Surabaya and passed away in Surabaya in 5 September 1968. Her funeral at Kembang Kuning.
A long time ago, some one who lived in Jalan Oro-oro Dowo Malang said that there was a family came to Malang from Holland and looking for their family. But, he can’t speak Dutch. He didn’t record anything from that occassion. Poor me.
.dikirim dari just_ratna.
Tersenyum, dengarkan hatimu, dan pergilah ke mana hati membawamu…
indoness.nl: Hij is opgegroeid met een Indische vader en een Nederlandse moeder. Hoewel hij het Indische altijd wel van zijn opa en oma of zijn vader heeft meegekregen, voelde hij zich vooral Nederlands met een Indisch randje. Tot aan zijn afstuderen, hij werd gestimuleerd om meer over zijn achtergrond na te denken maar daarnaast was er ook een gevoel dat steeds sterker aanwezig was, een gevoel wat te maken heeft met zijn Indische achtergrond.
*** De metropoolregio Jakarta is de op een na grootste ter wereld (na Tokyo) en ook de stadsregio’s van Surabaya, Bandung en Semarang hebben meer dan 5 miljoen inwoners. Indonesië heeft veel …. indearchipel.com
vrijetijdamsterdam.nl: Amsterdam heeft er een nieuw Indonesisch pareltje bij. Dat zekerheidje kun je gerust stellen als horecamannen Casper Reinders en Jaimie van Heije de handen ineen slaan. Het was slechts een kwestie van tijd voordat deze twee horecatoppers de samenwerking zouden aangaan. Een hart voor culinair ondernemerschap en een passie voor de Indonesische keuken met als resultaat Bumbu Kitchen!
Filmpje show.nl: Amsterdam is weer een Indonesisch restaurant rijker: Bumbu Kitchen. Bij de opening is het een komen en gaan van sterren die wel houden van een rendangetje en ze gaan natuurlijk niet met lege maag naar huis…
De Indische Genealogische Vereniging heeft haar website grondig vernieuwd.
De aparte weblog Asal Oesoel is nu geïntegreerd in de site. Zie pagina DIN online.
Nieuw is de webwinkel waar men IGV-publicaties kan bestellen en direct betalen via IDEAL. Zowel papieren uitgaves, jaarboeken Indische Navorschers en Bronnenpublicaties, alswel deze in digitale bestanden. Wat gemakkelijk is te doorzoeken met Acrobat Reader. Echter, de bronnenpublicaties 19, 20, 21 en nr 26 en 27 van 2018 zijn niet digitaal beschikbaar. Nr 26 en 27 zijn wel te bestellen in gedrukte vorm. Nieuwe adres van het forum .
Lex Kraft van Ermel was 4 jaar Haags raadslid voor de groep de Mos, maar stelde zich niet verkiesbaar.
Sinds afgelopen week is Jelle Meinesz raadslid voor deze partij.
Jelle is een zoon van Indische jongen Aage Meinesz, de meesterkraker met de thermische lans.
.
.
Jelle Meinesz (1964) is ondernemer en eigenaar van City Carpet en Rejellety Records. Hij is algemeen bestuurslid van Groep de Mos.
In 2016 plaatste hij foto’s van justitiemedewerkers op zijn facebookpagina en kreeg daarvoor een taakstraf.
Edwin Linders: En nu ik er bij nadenk: deze foto heeft écht heel wat ‘trials and turbulations’ doorstaan. Jullie hebben gelezen hoe jong mijn oma halfwees werd. En dat ze tijdens de oorlog een ‘buitenkamper’ was (aan de foto is duidelijk te zien how come) eerst in Salatiga en daarna in Batavia. Toen kwam de zoektocht naar Opa, die ze vlak voor de oorlog had leren kennen. Ze waren nog niet getrouwd, Maar waren blijkbaar wel voor elkaar bestemd.
Oma wist niet of hij überhaupt terug was gekomen van welk krijgsgevangenkamp dan ook. Het bleek er één in Birma-Siam te zijn en hij bleek het allemaal wonder boven wonder te hebben overleefd.
Na de oorlog hadden ze praktisch niks. Maar toch alles. Ze hadden elkaar teruggevonden. In leven. Ze trouwden, kregen twee dochters en… de Bersiap voor hun kiezen.
Lang verhaal kort: deze foto heeft alles meegemaakt en doorstaan. En wanneer ik ernaar kijk zie ik twee krachtige en prachtige vrouwen. Ieder met een compleet andere achtergrond, uit totaal andere werelden, op één eiland, in één kolonie. De één met enkel een voornaam. De ander geboren ‘Europeaan’. Of althans: gelijkgesteld. Maar toch niet helemaal…
Oma was altijd zo trots. Op ‘haar’ Holland. Van Indonesia wilde ze weinig weten. Van ‘Indië’ des te meer. Vooral de tijd voor de oorlog… daar vertelde ze veel over. Met het overlijden van Oma, in 2003, is voor mij het ‘Indië van onze familie’ ook heengegaan. Het was er al niet meer, daar in tanah air itoe, maar nu hielden ook de verhalen op… Soedah, al, het heeft zo moeten zijn. Met Oma was Indië er nog… met Oma was het fijn.
Wat te doen met schedels en botten uit de koloniale tijd? In de kelder van het Tropenmuseum in Amsterdam staan kasten vol menselijke resten uit de voormalige koloniën. Gaan die ooit weer terug naar… Java Post
Beroep: Ondernemer en Facebookpagina beheerder van
Indo’s Be Like om de Indische gemeenschap iets dichter
bij elkaar te brengen door entertainment en makkelijk vermaak
te brengen. Hoe Indisch ben jij? Dat vind ik lastig om te beantwoorden. Ik denk dat je zo Indisch bent als je jezelf voelt.
Het is een gevoelsmatige kwestie. hoezoindo.nl
Enkele dagen geleden was ik bij een opmerkelijke boekpresentatie waarover ik jullie graag wil informeren. Opmerkelijk in vele opzichten:
– De boekpresentatie was in Wangen bij de Bodensee. Hoewel honderden kilometers van Nederland waren enkele tientallen Nederlanders aanwezig. Onder hen een viertal hoogbejaarde (>85) (Indische) Nederlanders. Op bijgaande foto v.l.n.r.: Connie Suverkropp, Frank Bouwens, Muriel Hess en Felix Bakker. Samen met Derk Hille Ris Lambers en Jeppe Mellema (die niet aanwezig konden zijn) vormen zij het Nederlandse ‘smaldeel’ in het lijvige boekwerk (470 blz.)
– De geschiedenis van Indonesië wordt in het boek verteld aan de hand van 40 interviews met ‘gewone’ mensen. Naast de zes bovengenoemde Nederlanders komen ook Indonesiërs, Japanners en Duitsers aan het woord. Zij hebben met elkaar gemeen dat de geschiedenis van Indonesië hun leven heeft bepaald.
– Door de vele persoonlijke invalshoeken en gezichtspunten geeft het boek een gevarieerd beeld van het vooroorlogse Nederlands-Indië, de Japanse bezetting, de bersiap en de dekolonisatie.
– De auteur is een Duitse schrijfster, journaliste en sociaalpsychologe die met dit boek een lacune in de geschiedschrijving van Indonesië als multiculturele en multinationale samenleving wil opvullen.
Meer informatie over het boek vindt u in de (Duitstalige) bijlage.
Het boek is te bestellen via de boekhandel. ISBN 978-3-86351-470-9.
Wellicht is het verschijnen van dit boek aanleiding voor:
– Een interview met een van de zes Nederlandse deelnemers of met de schrijfster (www.bruniadler.de).
– Een boekbespreking; een recensie-exemplaar kunt u aanvragen bij de uitgever via info@kloepfer-meyer.de
Tarling is Darling
Speelfilm van Ismail Fahmi Lubis
Het traditionele ‘Tarling Dangdut’, muziek uit de Javaanse regio Indramayu, is bekend en geliefd bij zowel jong als oud; niet op de laatste plaats door de erotische dansbewegingen en schaars geklede zangeressen. In deze bijzonder gefilmde documentaire volgen we Jaham, een ‘tarling dangdut’ songwriter, en Ipung, een muziekproducent, die constant op zoek zijn naar jonge talenten die dromen van faam.
“We werden met open armen ontvangen”, zei Ena Stok-van Es. De volle zaal van het Bibit Theater joelde en lachte. Iedereen wist wat de schrijfster bedoelde: hoe koud Nederland had gereageerd op Indische Nederlanders die hier kwamen.
Ena Stok-van Es (1918-2008) is een van de leukste schrijfsters die ik ooit ontmoette. Vol herinneringen aan het Indische leven, spraakzaam, geestig en daarbij gebruikte ze heel vanzelfsprekend woorden als mieters. Ze schreef verschillende boeken . indischeschrijfschool
Mail 1: Groeten van uit Bandung, zoek toch moeder en Japans half zusje gaat gewoon door, Martin Swensen gesproken, plus gegevens stamboom, verder een hele goede driver gehad Bayo, die werkt voor, zie foto, kan deze vermeld worden! voor als iemand in Bandung driver zoekt of voor onderzoek, zo als ik gedaan heb? we hebben tevens Made en dit bedrijf doet ook groeps vervoer en groeptoers naar wens en bestemming
Mail 2: Geachte lezer(es),
Middels deze E-mail heb ik een vraag aan U ik ben op zoek naar het schriftelijk deel van de cursus Indonesisch die door Bari Muchtar heeft gegeven bij indo-radio,dit omdat hierover in de cursus wordt aangegeven.
Het mondelinge deel is via Indische Harderwijkers te beluisteren doch het schriftelijke deel kan ik nergens vinden ik hoop dat dat U nog een kopie heeft daarvan of iemand weet die het heeft zodat ik de cursus verder kan doen.Ik weet het is lang geleden dat deze cursus werd gegeven maar ik hoop dat U mij kunt en wild helpen.
PS. Ik heb al contact gehad met dhr Muchtar maar die kon mij niet meer helpen en verwees mij naar U te schrijven.
Hopende op uw reactie vriendelijke groet johann krottje
Mail 3:
Plan rootsreis 2017
Beste Indisch4ever,
We zoeken een mogelijkheid om onze West Java / Semarang reünie dit jaar voor het eerst te promoten (bijlage is de flyer van vorig jaar, de reis vond toen helaas geen doorgang).
A denkt u wellicht een advertorial dus. Nee want deze eerste reis willen we tegen kostprijs aanbieden (wij tonen geheel transparant de onkosten). Gedachte hierachter is om deze reis elk jaar te laten terugkomen en de eerste reis als promoreis aan te bieden.
Samen met de vrienden van Kota Lama willen we Semarang weer op de kaart zetten en o.a. Semarang helpen om de oude binnenstad op de werelderfgoed lijst van Unesco te zetten. Ook vanuit Semarang (Toko Oen) en het ministerie van toerisme vindt samenwerking plaats.
Graag uw antwoord of een plaatsing op uw site mogelijk is. Met vriendelijke groet, Edward Brouwer go Indonesia Veenwortelstraat 107 6841KL Arnhem
026-3219588/06-44137031 www.go-indonesia.nl / edwardbrouwer@go-indonesia.nl
Een concentratiekamp met trekjes van het huidige Guantánamo: dat was Boven-Digoel in Nieuw-Guinea, waar Nederland tussen 1926 en 1942 honderden veronderstelde communisten en nationalisten gevangenhield. Maar Den Haag deed net of het een ‘normaal’ dorp was. decorrespondent.nl
NRC: Koloniale roofkunst krijgt nog altijd minder aandacht dan naziroofkunst, stelt Evelien Campfens vast. Er is ook veel onduidelijk. Is de diamant (foto) van de sultan, het volk of de regering? „Het is de hoogste tijd die lastige vragen te beantwoorden.”
Voor de derde keer organiseert Taman Indonesia een Pasar Buku, een markt vol boeken, verhalen en schrijvers. Zo is er een verhalenroute door de tuin, kun je meeschrijven aan een live-verhaal,
Komend jaar, tijdens de Pasar Buku, opent Taman Indonesia een Indische bibliotheek. Een collectie van meer dan 2000 boeken over Indonesie, of het vroegere Nederlands Indie, zullen worden gedeeld met de Indische comunnity en de bezoekers van het park. In het eethuis zal een zit hoek geopend worden waar fijn gelezen en gesnuffeld kan worden door de collectie. Op deze manier willen we het Indische en Indonesische erfgoed delen met elkaar!
Op haar zoektocht naar haar Indische roots ontdekt Shirley Rigault hoe het levensverhaal van haar moeder Sylvia haar helpt dichter bij zichzelf te komen. Shirley kijkt door de ogen van haar beeldschone moeder naar de traumatische gebeurtenissen in Nederlands-Indië tijdens en na de Tweede Wereldoorlog.
Mail: Ik heb van een ver familielid uit Canada een foto ontvangen
gemaakt in het jaar 1903 (foto bijgevoegd). Onduidelijk is waar het is gemaakt, volgens hem in Java.
Wellicht dat een van de lezers de lokatie weet dan wel andere informatie kan verstrekken die mij verder kan helpen in de zoektocht. Met vriendelijke groeten,
De demonstratie Indische kwestie op 17 april gaat door.
Niet in Den Haag, waar de gemeente allerlei beperkingen en voorwaarden had, maar men wijkt uit naar Amsterdam.
Interview in Trouw:
De geuren van de tropen, vogelgezang, racisme en superioriteitsgevoel: het staat allemaal in Diederik van Vleutens boek over oudoom Jan en diens leven in koloniaal Nederlands-Indië. Eerlijk, zonder oordeel.
De respons op zijn solovoorstelling ‘Daar werd wat groots verricht’, waarin hij vertelt over het leven van zijn oudoom Jan in Nederlands-Indië, heeft theatermaker Diederik van Vleuten (56) ‘verbijsterd’, zegt hij zelf. Twee jaar lang trok hij volle zalen, hij ontving honderden e-mails en zijn laatste optreden in 2012 haalde zelfs het achtuurjournaal
Shelly Lapré:
Het Heden uitbeelden wat het Verleden heeft verteld en ook nu vertelt. Of anders gezegd: wat de geschiedenis ons heeft verteld maar nog steeds zijn uitwerking heeft in het heden. Hoe beïnvloed dat mijn werkproces en kom ik tot een uitbeelding of uitdrukking? Hoe ga ik hiermee om? Dat is ook de vraag aan professionele, vooral jonge kunstenaars.
Oproep aan alle professionele (Indische, Aziatische, Nederlandse/Westerse) kunstenaars van uiteenlopende disciplines om mee te doen met het kunstproject: ‘Verbinding Verleden Heden Toekomst Nederlands-Indië’.
Professionele Kunstenaars van welke afkomst dan ook, die een binding hebben met ons koloniaal verleden roep ik op om mee te doen! Wij delen een koloniale geschiedenis dat ons bindt en invloed kan hebben op wie we zijn en hoe uiten we dat in Kunst.
Elke uitdrukking is eigen interpretatie en mag gezien of gehoord worden.
Het Verleden, Heden en Toekomst op een positieve manier via kunst zichtbaar maken, is waar ik met mijn project naar streef!
Reacties heel graag per email: info@shellylapre.nl. Dan stuur ik je mijn plan.
De Indische jazzcomponist en -zanger Wouter Hamel is een van de topacts van de 60e Tong Tong Fair. More (world)jazz to come! #TTF60pic.twitter.com/2YZ656bt5N
Toen keek ik om me heen en zag Hollanders met mes en vork eten en Aziatische mensen met stokjes, en toen voelde ik me wel erg Indisch. Twijfelindo #6 Lindy Lenselink
Beroep: Communicatiemanager bij ING
Toen je van dit ‘Twijfelindo-project’ hoorde wat was toen je eerste gedachte?
Wat een goede naam! En ik was wel heel benieuwd naar de gezichten, omdat het een fotoproject is met verhalen. Nieuwsgierigheid! Geef je wel eens aan dat je Indische roots hebt? Jawel, vaak als ik met Indische mensen sta te kletsen of nieuwe Indische collega’s heb. hoezoindo.nl
Tijdens WOII werd in Nederlands-Indië én in Nederland verzet gepleegd door mensen die hun achtergrond in Indië/Indonesië hadden. In deze tentoonstelling vertellen we verhalen van deze verzetsstrijders èn van de gewone man of vrouw die grote of kleine daden van verzet pleegde. Ook staan verhalen van nazaten centraal: wat betekenen de verhalen voor hen?
OPROEP! Uw verhaal
Voor een gedeelte in de verzetstentoonstelling over de betekenis van verzet voor het heden zijn IHC en MHM op zoek naar uw verhalen. Hiermee willen we samen met u een sluier oplichten van de diversiteit aan mensen en verhalen die deze geschiedenis heeft. Door uw verhaal te delen, kunt u een belangrijke bijdrage aan deze tentoonstelling leveren en zorgen dat een stukje erfgoed bewaard blijft.
Het Indisch huiskamermuseum in Breda-Noord is zaterdag officieel geopend. Wethouder Marianne de Bie (Cultuur) en burgemeester Paul Depla waren hierbij aanwezig. Doel van het museum, een samenwerking van stichting Arjati en woonzorgcentrum Raffy, is het Indisch cultureel erfgoed te bewaren en door te geven. AD.nl
Google heeft een vertaalpagina. En die wordt steeds beter.
Schrijf je tekst in het Nederlands en vertaal die bijvoorbeeld naar bahasa indonesia. Of andersom.
AD.nl:
Betsy de Bruin werd als 16-jarig meisje verkracht door een Japanse militair. De dochter die daaruit werd geboren, wilde ze nooit accepteren. Het oorlogstrauma droeg ze in stilte met zich mee. Ze stierf thuis in Rotterdam een eenzame dood, en werd pas tien jaar later gevonden.
AD: In zijn woonplaats Den Haag is Felix Jans (94) overleden, de laatste Nederlandse overlevende van de Slag in de Javazee.
Jans verbleef op de Hr. Ms. Kortenaar op 27 februari 1942 toen het schip in de Javazee door een voltreffer van de Japanners zonk. De matroos der derde klasse viel in zee, maar wist zich met een reddingsboei in leven te houden. Hij dobberde een nacht op zee totdat hij kon worden gered door de Britten archieftopic1 en archieftopic2
NOS: Leukemiepatiënt Oscar Westbroek is overleden.
Hij maakte zich de laatste tijd sterk voor de zoektocht naar stamceldonoren.
Met stamcellen kan leukemie worden genezen.
Parool:
Snowboardster Bibian Mentel heeft bij de Paralympische Winterspelen in Pyeongchang haar tweede olympische titel gegrepen
Nadat de 45-jarige sportvrouw uit Loosdrecht eerder haar olympische titel op de snowboardcross had geprolongeerd, was ze ook de snelste op de banked slalom
Kijk, hier zijn we trots op: de Tong Tong Fair wordt genoemd in de International World Music Festival Guide 2018-19 van SONGLINES, hét internationale, toonaangevende magazine over wereldmuziek, worldjazz en fusion. We hebben ook dit jaar weer prachtige Oost-West-cross-overs! pic.twitter.com/4ORNAzLqLa
Telegraaf:
Negen maanden na de tragische dood van Sandra Reemer is nu ook haar vader overleden. Frans Reemer stierf dinsdagochtend op 98-jarige leeftijd in zijn woonplaats Sint-Michielsgestel
.
Op zondag 25 maart geeft Rick van den Broeke de lezing Voorouders op Banda. Hij is nazaat van de perkeniersfamilie Van den Broeke, die vanaf 1627 nootmuskaatperken beheerde op de Banda-eilanden in het huidige Indonesië. In de lezing gaat hij in op de relatie tussen de ‘grote’ geschiedenis van Nederland en Indië en de ‘kleine’ geschiedenis van zijn familie. Nationaal Archief
contactzutphen: Warnsvelder Henri Dekker heeft woensdag 14 maart postuum een oorlogsonderscheiding ontvangen. Burgemeester Annemieke Vermeulen reikte het Mobilisatie-Oorlogskruis uit aan de nicht van Henri, Ine van Leeuwenburg-Dekker: “Mijn vader was zijn lievelingsbroer, ik vind het een hele eer dit voor mijn oom te mogen doen.”
Bij het Monument voor de Gevallenen aan de Veldesebosweg in Warnsveld staat Ine Leeuwenberg-Dekker al met haar man te wachten. “Als kind kwam ik hier ieder jaar voor de herdenking, samen met mijn vader en grootvader,” vertelt ze. “En nu sta ik hier na al die jaren weer.”
Klik het plaatje voor locatie Porsea bij het Tobameer zien archieftopic
NOS: Het aantal stamceldonoren in Nederland neemt toe, maar nog altijd is de kans op een match klein. Al helemaal voor patiënten van gemengde etnische afkomst.
Indisch Herinneringscentrum:
5 mrt 2018 Een Indische skyline Door Ricci Scheldwacht
Op zaterdag 17 februari vond in het Indisch Herinneringscentrum (IHC) in Den Haag de presentatie plaats van het boek Een Indische skyline. Indische organisaties in Nederland tussen 1980 en 2010. Daarin bespreekt Fridus Steijlen een aantal Indische organisaties die bepalend zijn geweest voor het beeld van Indisch Nederland dat zich door de jaren heen vormde. Hoe zag dat beeld eruit en hoe veranderde dat in de loop van de tijd? Welke invloed oefenden de organisaties daarbij uit? En hoe verhielden ze zich tot elkaar en de wereld daarbuiten?
Stentor:
Waarom schildert Marion Bloem graag blote borsten?
Ze maakte zich zorgen om het milieu en kreeg last van haar gezondheid, stopte daarom met het schilderen met olieverf en zocht naar een alternatief. Marion Bloem (65) schildert nu met acrylverf en zoekt naar gezonde en duurzame manieren om te schilderen.
Foto en meer van salon1813 : Deze unieke expositie is te bewonderen bij Salon1813, Deventerstraat 13, Apeldoorn en deze wordt geopend 18 maart om 15.00u door literatuur- en cultuurheld Brecht Russchen, bekend van het boekenpanel van De Wereld Draait Door!
*** De afgelopen dagen is het plan om de hoofdstad van Indonesië te verplaatsen weer in het nieuws. indearchipel.com
*** Human rights activists are calling on Indonesia’s government to stop forcing women who join the military and police forces to prove they are virgins.
*** Verkoopverbod alcohol verwacht, ondertussen genieten thuisbrouwers van hun eigen bier
*** AD: Een video van een rokende orang-oetan
Hier een tweetal foto’s uit een album van mijn vader.
Het betreft het magazijn personeel en kader behorende tot het ‘Detachement Verbruiksmagazijn Materieel/Munitie Nieuw-Guinea’ te Hollandia en zijn van begin 1950.
Wie weet worden er nog personen herkend.
Groet, Marcel
NOS:
Bibian Mentel is voor de tweede keer op rij paralympisch kampioen snowboardcross geworden. In de finale bij de Paralympische Spelen in Pyeongchang was zij te sterk voor landgenote Lisa Bunschoten. (beiden op de foto)
Mentel en Bunschoten waren in de eindstrijd aan elkaar gewaagd, maar Bunschoten kwam bij een inhaalmanoeuvre hard ten val.
Zij nam daarbij haar opponente mee, maar die krabbelde sneller op.
Mentel keek nog even of alles goed was met Bunschoten en maakte haar race zonder problemen af.
Meer informatie Geluid zo hard mogelijk zetten. Verslag van Edu. Foto’s en films van Elmi
7e Indiëlezing; thema: Oorlog en Herinnering, Reggie Baay
OBA Amsterdam, 10 Maart 2018
Het 4/5 Mei Comité Amsterdam Zuidoost en het Indisch Herinneringscentrum (IHC) organiseerden weer de jaarlijkse Indiëlezing in het kader van de dag waarop in 1942 Nederlandsch-Indië capituleerde voor Japan en de Internationale Vrouwendag (8 Maart).
Het thema omvat de wijze waarop de (een) oorlog doorwerkt op de naoorlogse generaties, waarbij het er op lijkt dat die doorwerking voor de oorlog met Japan en de daaropvolgende dekolonisatieoorlog steeds groter wordt.
Aldus Suzanne Rastovac van het IHC en Martin Berendse van het OBA in hun inleidingen. Janneke Roos van het Comité A’dam ZO verlegde het accent naar de zogenoemde Buitenkampers, vooral Indo-Europese vrouwen, hun kinderen en ouders! Zij werden aan hun lot overgelaten en moesten zichzelf maar zien te redden. Daarna overkwam hen ook nog de ellende van de (vooral eerste) Bersiaptijd! Hun lotgevallen en die van uit krijgsgevangenschap (dwangarbeid) teruggekeerde mannen hebben vanzelfsprekend effect op de Indische Naoorlogse Generatie.
Niet in het minst omdat bespreking in de gezinnen er niet of dan moeizaam was.
Reggie Baay, Oorlog en Herinnering
Kun je herinneringen wegdrukken, je zo van het verleden ontdoen? Beschadigd door de oorlogen en dan nog gedwongen je land te verlaten. Herinneringen blijken te kleven, ook verdrongen kunnen ze als demonen uit het verleden in de dromen verschijnen!
Het KNIL was voor Indo-Europese mannen rond 1940 een uitweg naar een baan maar niet naar bevrijding. Krijgsgevangenschap, dwangarbeid en de dekolonisatieoorlog werd hun deel.
En daarna de vlucht naar Nederland, de zogenaamde repatriëring.
Krijgsgevangen Indo’s keerden (net als anderen) verzwakt terug uit de kampen maar ondervonden ook daarbij discriminatie, zelfs door het Rode Kruis. In de Bersiap en dekolonisatieoorlog laveerden Indo’s, evenals de Molukkers en andere Inheemsen vaak tussen Nederlandse en Indonesische sentimenten; familieleden ondervonden wreedheden en moord van de kant van de Pemoeda’s alsook van de Nederlandse troepen [voor de duidelijkheid: naast het KNIL de KL (Koninklijke Landmacht), commando’s (DST) en mariniers].
Baay wijst er op dat zij twee derde van deze troepen uitmaakten en hoe pijnlijk deze dekolonisatieoorlog voor hen is geweest (loyaliteitsconflict, voor zijn vader bijvoorbeeld op Celebes, waar deze zijn moeder ontmoette). Bij deze mensen zijn oorlogstrauma’s verder verdiept.
Dan moeten we het ook nog hebben over de vlucht uit Indië, de zogeheten repatriëring.
Baay vertelt hoe het gevecht tegen herinneringen in zijn gezin plaatsvond, vooral door weg te wissen. Terwijl anderzijds ooms niet konden ophouden over de oorlog! Onderling, in veilige kring, bij “koempoelangesprekken” werd er wel over gepraat, maar als kind moest je wel je oren spitsen en reconstructie kon soms eerst jaren later plaatsvinden met andere puzzelstukjes.
Hij noemt twee voorbeelden van de effecten van oorlogstrauma’s; een “onschuldige” over de omgang met voedsel; veel voorraad, nooit meer honger, te veel koken; te veel werd opgeschept maar je bord leegeten en niets weggooien.
Als tweede (soms in samenhang daarmee) disproportionele woede-uitbarstingen, gevolgd door vaak indirecte spijtbetuigingen. De oorzaak van deze woede, agressie en onmacht om het anders te doen bij het opvoeden ervoer je als kind als een geheim (er moest een verklaring zijn). Later besef je dat het niet zo bedoeld is (misschien kan je niet anders?) en kun je begrip opbrengen.
Zijn reactie is dat hij juist het onbelichte verleden, die “verzwegen en verdraaide geschiedenis” wil bestuderen en uitdragen.
Op zijn verzoek wordt tenslotte een schokkend gedeelte vertoond uit een documentaire over Sjoerd Lapré, KNIL officier, over toevallig ontdekte wreedheden begaan door Pemoeda’s (volgens hem opgehitst door de Japanners) tijdens de Bersiap.
Het duo Young Release verzorgt een muzikaal intermezzo voorafgaand aan de paneldiscussie (Bengawan Solo en Blue Bayou) en later ook als afsluiting van de middag (We’ll meet again).
Paneldiscussie onder leiding van Nancy Jouwe
Deelnemers: Reggie Baay, Sylvia Pessireron en Murjani Kusumobroto
De tweede naoorlogse generatie neemt de vloer. Later bleek dat naast deze Indo-, Molukse- en Indonesische vertegenwoordigers ook een (Chinese) peranakan was uitgenodigd, maar zij was helaas verhinderd. Kusumobroto’s ouders (vader Indonesisch en moeder Nederlands) hebben nog een derde oorlog meegemaakt. Tijdens de Duitse bezetting namen zij deel aan het verzet; in Indonesië streed haar vader tijdens de dekolonisatieoorlog voor onafhankelijkheid maar na de generaalscoup werd hij jarenlang (tot 1981!) vastgezet in Buru. Haar moeder was met de kinderen in Nederland gebleven maar hoefde, zogenaamd als Indonesisch onderdaan, niet op de overheid te rekenen.
Het relaas van Baay bracht de anderen veel herkenning. De woede bij de ouders; om wat hen was overkomen, in de steek gelaten door de Nederlandse overheid (terwijl zij zoveel voor de Nederlanders hadden gedaan). Bij de meeste vaders leidend tot verstilling, er niet over willen praten. Bij de meeste moeders was meer neiging tot opstandigheid. Niet veronachtzamen – zeker niet in verband met Internationale Vrouwendag – dat ook de vrouwen trauma’s opliepen en helemaal het idee hadden dat dit niet bespreekbaar was.
Wat voor effect heeft dat op de naoorlogse generaties (volgens onderzoek werkt PTSS zeker 2 generaties door) gehad? Pessireron verwoordt prachtig dat de tweede generatie zich het litteken voelt van de wonden, het verdriet van de ouders.
De panelleden noemen die onrechtvaardigheid als grote drijfveer voor hun strijdvaardigheid en inzet. Niet tegen onrecht kunnen leidt bij hen tot het uitdragen van het juiste, eerlijke verhaal.
Eerst dan kunnen volgende generaties echt aan verwerken toekomen. Pas als je je ervan bewust bent kan elk lijden een bevrijding betekenen.
Het dekolonisatieproces is niet afgehecht; de verdoezelde Nederlandse geschiedenis moet alsnog zodanig worden gebracht dat het Nederlandse publiek (niet alleen de Indische gemeenschap) er niet onderuit kan.
De eerste vraag uit de zaal luidt of we vertrouwen kunnen hebben in de studie van NIOD, KITLV en IMG. Volgens de steller van de vraag werd toelichting op een brief uit de Bersiaptijd niet nodig gevonden; er was voldoende aandacht en juist mensen als Princen zouden meer aandacht mogen krijgen. De scepsis wordt breed gedeeld; in het besef dat ook mensen met een Indische achtergrond (o.a. Esther Captain) in de studie participeren.
Komt het gehele eerlijke verhaal wel boven? Krijgt het “witte”perspectief weer de overhand?
Als er al naar “onze”verhalen wordt geluisterd, worden ze wel verwerkt?
Wat zou moeten of kunnen gebeuren? Met eigen media het verhaal uitdragen?
Het IHC doet al veel, maar zou meer kunnen doen?
Een goede suggestie lijkt om nu op de golven van de publiciteit rond het boek van Diederik van Vleuten, mogelijk samen met hem, mee te surfen.
Francine
Voor mijn rubriek ” Francine Bij” vind ik het erg leuk om op bezoek te gaan bij kleine ondernemers met een gróte passie. En zo ken ik dus Marc Tierolf via Facebook. Via wederzijdse vrienden kwam ik in contact met hem en zag dat hij een prachtig opstartend bedrijfje heeft in Indisch eten. Natuurlijk was ik gelijk nieuwsgierig naar het hoe en het waarom. Daarom ook deze Francine Bij Tjemaralaan 14 om de historie en het verhaal achter dit bedrijfje te leren kennen.
In ‘Daar werd wat groots verricht’, dat als ondertitel
‘De overdracht van een Indisch familiearchief’ zou kunnen dragen, vertelt Diederik van Vleuten over het leven van zijn oudoom, die zijn memoires niet schreef omdat hij zichzelf zo belangrijk vond maar besefte dat hij in een buitengewoon belangrijke tijd had geleefd.
Archieftopics over de gelijknamige theatervoorstelling. TV-interview trouw.nl: De geuren van de tropen, vogelgezang, racisme en superioriteitsgevoel: het staat allemaal in Diederik van Vleutens boek over oudoom Jan en diens leven in koloniaal Nederlands-Indië. Eerlijk, zonder oordeel.
Permafrost in de tropen, Han Deibert, Bestellen bij uitgeverij Elikser.
Dit boek gaat over de gedeelde geschiedenis van Nederland, Nederlands-Indië en Indonesië en welke invloed deze ontkende geschiedenis nog steeds heeft op de moeite die we hebben om door te groeien naar een kleurrijke samenleving.
Indo’s zijn veelal geruisloos geassimileerd en hebben vaak moeite om de eigen identiteit te (her/er)kennen. We hebben een samenleving gecreëerd waarin we wegkijken van ons racisme en leven in de illusie van het tolereren van die ‘andere’ medelander, waardoor de polarisatie en angst steeds meer toenemen.
‘Helaas zal ik niet terugkomen zoals ik gegaan ben’
Brieven van soldaat Wim Konings 47-49 Lees verder.
Zie ook Omroep Gelderland.
.
‘Het geluid van de tropen’ In de debuutroman van Jan Wieringa uit Wehe-den Hoorn staan er twee uitgangspunten centraal: de handgeschreven lezingen van zijn grootouders en zijn interesse voor Nederlands-Indië in het begin van de twintigste eeuw. Feit en fictie lopen door elkaar heen en nemen je mee in de cultuurverschillen, worstelingen en groei van de familie tijdens deze reis naar en verblijf in Nederlands-Indië.
Een kleine psychologie van het Molukker-zijn
Bram Latumahina
Het boek ‘Kleine psychologie van het Molukker–zijn’ geeft een diepgaande autobiografische beschrijving van de Molukker in Nederland. Zodra je dit boek uit hebt besef je pas hoe diep de band is tussen kind en ouder in de Molukse cultuur. Voor het eerst in Nederland wordt zo diepgaand en intiem het leven van een Molukker van binnenuit beschreven. Je zult mogelijk een traantje moeten wegpinken als lezer, of een lach niet kunnen onderdrukken
Interview Yvonne Keuls
Donderdag 22 maart Vanaf 19.00 uur Toegang: Gratis
Op donderdagavond 22 maart interviewt Vilan de Loo om 19.00 uur Yvonne Keuls over haar nieuwe boek Zoals ik jou ken, ken jij mij bij Van Stockum Boekverkopers Den Haag. Een prachtig, ontroerend relaas van de diepe vriendschap tussen de twee grote Nederlandse auteurs Yvonne Keuls en Hella Haasse.
Dit jaar, in Pyeongchang, wil ze haar paralympische titel prolongeren. Mentel besloot vlak na Sotsji om camera’s van de NOS toe te laten in haar leven. Het resultaat is deze documentaire, die wordt uitgezonden op de eerste dag van de Paralympische Spelen: een verslag van vier jaar van hoogte- en dieptepunten, van vallen en weer opstaan.
NPO 2 vrijdag 9 maart 21:15 – 22:00 uur
Later nog eens te zien op deze link.
zondag 11 maart om 13:55 NPO 2
maandag 12 maart om 00:00 BVN-TV
Bibian Mentel met vlag, opening Paralympics 9 maart 2018 in Korea
rtlnieuws: De privédetective die was ingeschakeld door de nabestaanden van Ivana Smit, heeft zijn onderzoek naar de dood van het 18-jarige model afgerond. Smit kwam eind vorig jaar onder raadselachtige omstandigheden om het leven in Maleisië.
Volgens de privédetective moet het overlijden van Smit worden behandeld als een misdrijf. Zijn onderzoeksrapport wordt vandaag overgedragen aan de Nederlandse en Maleisische autoriteiten.
Sotchi Paralympics 2014. Bibian Mentel draagt de vlag
NOS: Bibian Mentel is door chef de mission Esther Vergeer uitverkoren om bij de openingsceremonie van de Paralympische Spelen in Pyeongchang de Nederlandse vlag het stadion binnen te dragen. De 45-jarige snowboardster doet voor de tweede keer mee aan de Paralympics en is deze keer favoriet op twee onderdelen.
AD: Bij de stamceldatabank van Stichting Matchis zijn de afgelopen vier dagen duizenden aanmeldingen binnengekomen. De mogelijke donateurs geven gehoor aan de oproep voor een geschikte stamceldonor voor leukemiepatiënt Oscar Westbroek (23) uit Amersfoort.
,,We krijgen veel telefoontjes van mensen van Nederlands-Indische (of Aziatische) afkomst die zich specifiek willen aanmelden voor een stamceldonatie aan Oscar, maar expliciet aanmelden voor één persoon kan niet. Je wordt opgenomen in de databank en dan blijkt of er een match is. Dat kan met Oscar zijn, maar dus ook met iemand anders”,
In oktober 2016 werd de 31-jarige Djordy Latumahina in de parkeergarage van zijn woning doodgeschoten. Vandaag begint de inhoudelijke behandeling van de strafzaak tegen de zeven verdachten die betrokken zouden zijn bij de moord.
De van Molukse afkomst Djordy Latumahina was al een aantal jaar actief bezig met zijn eigen bedrijf Concept385, waarmee hij feestconcepten ontwikkelde. Daarnaast was Latumahina een bekende in het Amsterdamse uitgaansleven. Zo stond hij regelmatig achter de draaitafel in clubs als Bitterzoet. lindanieuws
Hallo Boeroeng,
Ik zag laatst een berichtje op I4e, dat iemand op zoek was naar de familie Poitier.
En die naam zei mij wat; ik ben gaan zoeken in de fotoalbums van mijn vader en ja, daar stond een foto van het gezin Nienkemper voor hun huis, met eronder Pa Bert met zijn zoons en gevel van Poitier. Deze foto is in 1923 genomen in Bodjonegoro op 2e Pinksterdag Ben erg benieuwd of dit de gezochte fam Poitier is. Hoor graag van je, met vriendelijke groeten, Bep
*** Geen prioriteit aan luchthaven in zee bij Bali
*** Dorpelingen maken bedreigde Sumatraanse tijger af
*** Duiker bij Indonesië omringd door plastic in plaats van vissen
*** New requirement for foreign researchers to obtain permits to enter museums run by the military aims to bolster questionable Suharto-era narratives.
*** Heri Budiawan kreeg op 24 januari 2018 tien maanden cel voor ‘misdaden tegen de staatsveiligheid’. Hij zou een communist zijn.
*** Indonesië blokkeert Tumblr om ‘porno’
Stadsomroeper, columnist, oud schouwburgdirecteur, evenementenmakelaar, organisator van OPEnRAam en Mozart aan de Merwede, regisseur, theatermaker, cultuursoldaat en ideeënman, aldus een greep uit de vele kwalificaties en hoedanigheden, die de man passen. Roy Grünewald, ik spreek hem op de plek waar zijn Gorcumse leven begon. In theater de Vijfzinnen, voorheen Schouwburg De Nieuwe Doelen, waar hij maar liefst 16 jaar directeur was. Over Indo’s, de geschiedenis van De Nieuwe Doelen en over cultuur. destadgorinchem.nl
Rick van den Broeke is nazaat van de perkeniersfamilie Van den Broeke, die vanaf 1627 nootmuskaatperken beheert op de Banda-eilanden in het huidige Indonesië. Door deze familieband raakt Van den Broeke gefascineerd door de geschiedenis van Banda, de strafexpeditie van J.P. Coen en de invloed van de VOC op de uiteindelijke kolonisatie van Indië.
Van den Broeke gaat in op de relatie tussen de ‘grote’ geschiedenis van Nederland en Indië en de ‘kleine’ geschiedenis van zijn familie. Meer informatie en tickets bestellen
in de archipel: ·
Dit artikel geeft een overzicht van getallen in de Indonesische taal. Als je op reis gaat naar Indonesië is het nuttig om wat van de getallen te leren, bijvoorbeeld om prijzen in rupiah te begrijpen.
→ Houd bij de Indonesische getallen rekening met de uitspraak van de Indonesische taal. Bij het tellen zijn de belangrijkste aandachtspunten daarbij dat je de ‘u‘ uitspreekt als [oe], de ‘j‘ als [dj] en de ‘e‘ vaak als ‘stomme e’.
Het Indisch Herinneringscentrum organiseert i.s.m. Museum Volkenkunde Gepeperd Verleden #1: Kleur Bekennen op zaterdag 31 maart in het Museum Volkenkunde te Leiden. Met o.a. Anousha Nzume, Nancy Jouwe, Esther Captain en Wayne Modest. Acteur Thom Hoffman over beeld en representatie in koloniale foto’s. Muziek van Francesca Pichel en meer. Kom ook naar Gepeperd Verleden!
Als gefrustreerde ex-crimineel waant Ferry Kotadiny zich onaantastbaar. Drugs zouden hem ook niet klein kunnen krijgen. Toch raakt hij zwaar verslaafd. Hij gaat naar een samenkomst en leert God kennen. Zijn leven verandert radicaal. visie.eo.nl, zie de film.
Georgina Verbaan in Indonesië:
‘Niet in een restaurant eten hoor, je moet alles bij die karretjes langs de weg halen.” Mijn vader is sinds zijn elfde niet meer terug op Java geweest. Ik was er nog nooit geweest. Nu ben ik er voor het programma Verborgen Verleden. Hij is niet mee. Dat is jammer. Ik had die ouwe indo hier graag zien rondlopen. Gelukkig zie ik hem soms zitten langs de weg met een sigaretje. Dezelfde kleermakershouding, zelfde gebogen rug. Of soms, in het passeren, iemand met een stukje oog. Korte wimpers die naar beneden wijzen. Recht, als een bezem. Ik zie tjitjaks. Die vielen vroeger weleens op zijn hoofd als hij op de wc zat, vertelde hij. Zo van het plafond op zijn kop. Mijn opa aan mijn moeders kant zie ik hier in gedachten ook. Hij woonde ooit in Jakarta met een aap die zeep at. Aan postbodes had die aap een grote hekel, en dat was wederzijds. Ze smeten rennend de post naar binnen. Zie haar eigen foto.
Het archief van Indisch4ever is best wel te filmen !!
......................................
.......... Bekijk ook de archipelsite met honderden topics.
Zoekt en gij zult vinden. !
Categorieën
Zoeken op deze weblog
Meest recente berichten : Het gebeurde ergens in de Indonesische archipel
De heer Beekhuis heeft zich sinds de jaren ’80 ingezet bij het vastleggen en doorgeven van een belangrijk stuk geschiedenis: de kampen in Nederlands-Indië ten tijde van de Japanse bezetting. De heer Beekhuis was samensteller en beheerder van de websites: www.japansekrijgsgevangenkampen.nl, www.japanseburgerkampen.nl en www.bersiapkampen.nl. Hij heeft hiervoor op eigen kosten de wereld over gereisd, de archiefmaterialen bij elkaar gebracht en heeft deze gemaakt door naam voornaam, in te voeren in een digitale database.
omroepwest.nl :
deorkaan.nl:
...................
Indisch4ever 