14 mei Indische klassieke muziek : Tropenjazz

.

persbericht:
Vanaf 14 mei tot eind juni is in het Atrium van het stadhuis van Den Haag centrum de tentoonstelling Indische Klassieke Muziek te zien, samengesteld door pianist Henk Mak van Dijk. De opening door de ambassadeur van Indonesië is op maandagmiddag 14 mei, inloop 16:00, programma begint 16:30. De Indonesische zangeres Bernadeta Astari zal zingen. Iedereen is welkom. De tentoonstelling is te bezichtigen op de openingstijden van het stadhuis van Den Haag.
De tentoonstelling is onderdeel van een groter project van Mak Music in samenwerking met Dutch Culture, het NMI, Tong Tong Fair en Institut Seni Indonesia Yogyakarta. Dit project behelst het zichtbaar maken van Indische muziek met onder meer het boek TROPENJAZZ, een jazzexpositie op Tong Tong Fair 2018, concerten in Den Haag (zondagmiddag 17 juni jazzconcert van Lud van Zele in Bibliotheek Den Haag) en seminar, tentoonstelling en concert in Yogyakarta.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in agenda - evenementen, TTF 2018. Bookmark de permalink .

9 reacties op 14 mei Indische klassieke muziek : Tropenjazz

  1. Jan A.Somers zegt:

    In 2005 was er in Den Haag van juni tot september een grootse manifestatie: De Indische Zomer in Den Haag, Het cultureel, erfgoed van de Indische hoofdstad, Daar hoorde een interessant boek bij, ISBN 90 6718 250 8. Mijn oudste dochter heeft daar het muziekdeel voor geschreven: “De Indische muze: Tussen kratondans en jive, tussen gamelan en indo-rock.” Met als intro “Schrijven over muziek en dans is als het bedenken van heerlijke recepten.Proeven kan niet echt, maar er aan denkend, loopt het water iemand in de mond. Evenals de kookkunst, het eten en het uitwisselen van recepten zijn muziek en dans een onverbrekelijk onderdeel van het Indische culturele leven.” En verwijzend naar Tante Lien: “Arm Den Haag, dat is toch erg, dat jij maar niet vergeten kan, de klank van krontjong en van gamelan.”

    • Ron Geenen zegt:

      Ik dacht niet dat kratondans en gamelan onder Indisch valt.

      • Jan A.Somers zegt:

        Klopt, bij Indische mensen in Indië inderdaad niet goed bekend. maar in Nederland pronken we met alles wat we zouden kunnen hebben beleefd. Overigens valt Beethoven ook niet onder Nederlands, maar we vinden het wel mooi. Overigens, de prachtige gamelan van Nusantara is verdwenen. Vroeger was er elke week een uitvoering, gemengd Indonesisch/Nederlandse bezetting.

        • bokeller zegt:

          Pak Ron,
          Achter jullie woning in Sawah Loento ,er zit nog een
          woning tussen ,wordt één keer in de maand een stomme
          film gedraaid en deze wordt opgeluisterd met Gamelan klanken
          en de omgeving van groot afgedekte ruimte staat dan vol
          Javaanse kraampjes met lekkernijen.
          Ook evenementen en trouwe dienst uitreikingen en nog vele andere
          Ombillin zaken worden daar gevierd en altijd met Gamelanklanken
          opgeluisterd.
          Want en dat weet je zeker de ondergrondse werkers waren
          Javanen en woonden iets voorbij de kali in kleine Ombillinhuisjes.
          Zo heb ik de Gamelan leren waarderen.
          siBo

        • Ron Geenen zegt:

          @Want en dat weet je zeker de ondergrondse werkers waren
          Javanen en woonden iets voorbij de kali in kleine Ombillinhuisjes.@

          Ja, dat van de Javanen wist ik. Heeft vroeger mijn moeder al verteld, en later ook nog eens van Meity gehoord. Maar de rest van je verhaal ken ik natuurlijk niet. Daar was ik toen nog te klein voor.
          Ben in 36 geboren. Trouwens in het boek over de Minang mensen staat ook beschreven, dat Javanen werden geïmporteerd om in de mijnen te werken. De meeste Minang mensen wilden niet voor Hollandse christenen in de mijnen werken.

        • Ron Geenen zegt:

          Hier heb ik Indonesiers met de feestdagen Amerikaanse muziek horen zingen.

        • Loekie zegt:

  2. bokeller zegt:

    Tsja, een klein steenkoolmijn stadje waar je
    hoogstens 100meter rechtop kan lopen en
    daarna berg of trappen opwaarts gaan.
    Waar 2 kleine riviertjes door het stadje samenkomen
    die bij ”bandjiers” met woest geweld stroom-
    afwaarts soms rotsen- bomen en ook levende
    wezens meesleurend.
    Als knil militair na de oorlog daar oa, ook gelegerd,
    en in 2010 precies na 60 jaar mijn
    geboorte stadje weer bezocht en de roemah
    ransoem met de grote kookketels, nu museum
    bezocht.
    siBo

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.