von Hombracht- Soesman geldzendingen.

Weet iemand hier misschien meer van ?

Tijdens de Japanse bezetting nam mijn vader mij mee tijdens zijn reizen per spoor vanaf Djombang naar Sb en naar Malang. Hij had dan (in mijn ogen) heel veel geld bij zich dat hij in een door mijn moeder gemaakte kutang op zijn lijf droeg.

Ik neem aan dat hij mij mee nam om geen argwaan te wekken. (Zo maar een vader die met zijn zoontje op reis was). Ik was nooit persoonlijk getuige van ontvangst en overdracht van het geld, want ik moest dan buiten op straat of op het erf spelen. In Djombang telde hij het geld op de etenstafel en administreerde het (hij was boekhouder van beroep voordat hij door de jap werd ontslagen).

In Sb speelde ik in de tuin met de twee dochters van Hombracht. Als zij nog leven, zullen zij nu rond de 80 jaar oud zijn. In Sb hebben we wel een kritiek moment beleefd toen wij een straatcontrole van de jap tegemoet liepen. Mijn vader sleurde mij een erf op en via de brandgang kwamen wij in een andere straat terecht. Tijdens een andere reis kwamen we langs de brandende olieraffinaderij van Wonokromo die de nacht ervoor door de gealieerden was bestookt. De trein was geblindeerd, maar ik kon mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en duwde het raam iets omhoog, zodat ik de dikke zwarte rookwolken kon zien. Mijn vader was daar zo vreselijk boos over dat ik een paar lellen om mijn oren kreeg. Ik begreep later dat ik ons daardoor in gevaar had gebracht.

In Malang ging mijn vader naar de pastorie van de RK kerk aan de Idjenblvd. Tijdens gesprekken die mijn pa met mijn ma voerde, begreep ik dat daar ook een zekere Wim Soesman bij betrokken was.
Hoewel mijn opa en oma ook in Malang woonden, gingen wij op zulke momenten nooit bij hen langs.
Mijn moeder zat zulke dagen in Djombang met mijn oudere zus in grote ongerustheid op onze thuiskomst te wachten.
Mijn ouders hebben mij nooit over deze zaak verteld en bovendien heb ik hen door omstandigheden vanaf mijn 13-e jaar amper meegemaakt en nooit bevraagd.
Ik heb het NIOD ook om informatie over deze gebeurtenissen gevraagd, maar op dit moment is het Indisch archief niet te raadplegen omdat ze bezig zijn het te digitaliseren. Maar misschien is iemand die dit leest op de hoogte van het hoe en wat en voor/van wie .

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

6 reacties op von Hombracht- Soesman geldzendingen.

  1. Boeroeng zegt:

    Vermoedelijk waren de zussen von Hombracht Monica en Margareth , dochters van Emil Ferdinand von Hombracht, employé van Tiedeman & Van Kerchem te Soerabaja, overl. ‘s-Gravenhage 18 dec. 1988, gehuwd met Claire Alma Emelie Couwenberg.

    ———-

    teksten gevonden

    Ten slotte verleenden ook verscheidene artsen 111 Making hulp aan het verzet, met name dr. W Doorenbos, dr. J Soesman en de Javaanse arts dr R Soekaton

    Ook dr. Soesman werd opgepakt door de Kempeitai, maar kwam later in het jaar weer vnj, zij het met een verbod om opnieuw voorzitter van het Rode Kruis te worden

    het hoofd van de Rode Kruis-afdelmg Malang, dr J W Soesman. Pas na de overplaatsing van Kato uit Malang zou onder druk van de plaatselijke Kaoem Indo, de pro-Japanse organisatie van Indo-Europeanen, het Rode Kruiswerk onmogelijk worden gemaakt. In april 1942 richtte dr. Soesman samen met de heer MJ Wijt een steuncomité op ten behoeve van de huisvesting en voeding van de behoeftigen onder de Malangse burgerij
    —–
    https://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:BUKgaVs6bTQJ:https://issuu.com/bintphotobooks/docs/malang+&cd=1&hl=nl&ct=clnk&gl=nl

    In Malang woonde in 1941 de arts James Henry Soesman, geb. Djember (Besoeki) 18 nov. 1901, later medisch adviseur min. van Maatschappelijk Werk te ‘s-Gravenhage, overl. ald. 3 dec. 1957.
    Zijn roepnaam zou geweest zijn Jim… wat veel lijkt op Wim.
    Was Jim die Wim ?

    • Ron H zegt:

      Dank voor de reacties. ik zal de naam van de hr. Soesman wel verkeerd hebben verstaan. Hij woonde ook aan de Idjenblvd. te Malang, voor zover ik mij dat kan herinneren. Dankzij Boeroeng snap ik nu dat de hr. Hombracht en mijn vader, Herman Hoffman, collega’s waren bij de fa. Tiedeman & Van Kerchem..
      Dat wij op zulke dagen niet bij mijn opa S.J. Hoffman langs gingen was waarschijnlijk uit voorzichtigheid. Mijn opa was n.l. door de kempeitai gearresteerd geweest en een hele dag onderworpen aan een verhoor. Hij moest zeggen wat hij wist over de hr. Apontuweil. Als hij even ophield met praten kreeg hij elektrische schokken. Na een dag lieten ze hem gaan. Mijn opa vertelde dat hij zo lang aan een stuk door moest praten dat hij geen speeksel meer had in zijn mond.
      Het gezin Apontuweil kende ik alleen onder de naam “Van Zuylen” (een schuilnaam) en zij woonden in de Kawistraat in Malang, waar mijn opa en oma ook woonden..
      Ron H

      .

  2. Ron Geenen zegt:

    U maakt mij ook nieuwsgierig.

  3. Jan A. Somers zegt:

    Ik kende in 1945/46 in Soerabaja (Leger des Heilshospitaal) een leerling verpleegster, Tiny Soesman. Ze zal zo rond de 18 jaar oud zijn geweest. Familie?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.