Indisch zwijgen doorbreken

Yvette Kopijn . Het werd ons duidelijk: de eerste generatie zweeg, niet alleen omdat de Nederlandse samenleving nauwelijks geïnteresseerd was in hun verhaal, maar ook omdat hun herinneringen aan oorlog en dekolonisatie vaak te pijnlijk waren om erover te praten. In die periode zo vlak na de oorlog heerste er bovendien een sfeer van: niet achterom, maar vooruit kijken en werken aan een mooie toekomst. Nadien zijn jongere generaties Indo’s, die wel door postkoloniaal trauma en ontworteling zijn aangeraakt, maar het niet zelf hoefden te ondervinden, het zwijgen gaan doorbreken.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

23 reacties op Indisch zwijgen doorbreken

  1. Ron Geenen zegt:

    @na de oorlog heerste er bovendien een sfeer van: niet achterom, maar vooruit kijken en werken aan een mooie toekomst@

    Waar? Velen kwamen er bekaaid van af.

  2. Ron Geenen zegt:

    @——–de eerste generatie zweeg niet alleen omdat hun herinneringen aan oorlog en dekolonisatie vaak te pijnlijk waren om naar boven te halen, maar ook omdat Nederland indertijd nauwelijks geïnteresseerd was in hun verhaal. In het Nederland van wederopbouw werd van Indische migranten verwacht dat zij zich zouden schikken in het dominante nationale narratief dat gebood om niet achterom, maar vooruit te kijken, zodat in gezamenlijkheid gewerkt kon worden aan een degelijke toekomst.___________@

    Een wat naïeve kijk. Deze jongeren denken dat de meeste Indo’s zwegen vanwege de ervaringen in het voormalig Indie. Ik weet uit ervaring van mijn eigen moeder en stiefvader dat de vernederende situatie in de jaren 50/60 in Nederland daar ook verantwoordelijk voor waren. Daarbij wordt vergeten, dat er in de eerste plaats ook gediscrimineerd werd. Zeker bij de Indo’s die geen woonruimte kregen in de grote steden. Daarnaast werden bij vele volwassenen hun Indische diplomas ongeldig verklaard en moesten velen als loopjongen, postkamer klant, bij een kantoorbaan van onder beginnen, of zelf in een fabriek een nieuw vak leren. Dat werkt denigrerend!
    Het wordt toch wel eens tijd, dat de jongeren daar eens wat over horen en schrijven.

    • Jan A. Somers zegt:

      Mijn Zeeuws meisje heeft bij de bevrijding van Vlissingen haar moeder verloren. Is gebeurd, we gaan af en toe naar haar graf. Waarom zou er nog verder over worden gepraat? Waarom zouden onze kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen daarover worden geraakt? Zelfs met PTTS? Waarom zou ik tot in de eeuwigheid moeten verhalen over de pijn van de Kenpeitai en de bersiap? In de hoop(?) dat mijn kinderen enz. daarover zouden worden geraakt? Zij moeten toch een toekomst maken? Dat is vooruitkijken! Waarom zou ik blijvend moeten vertellen hoe of weken oude doden eruit zien? Toegetakeld, beschadigd, door verwilderde honden aangevreten? Dat is geschiedenis, daarna moest ik mijn toekomst bouwen! Bij de militaire keuring geen S5!

      • Ron Geenen zegt:

        Ik heb ook niet gezegd dat u het moet doen. Ik haal alleen aan wat die jonge mensen wel en niet hebben gedaan. Hun onderzoek is niet compleet. Waarom alleen wel het gebeuren in het Indie/Indonesie naar voren halen en niet hoe Nederland zich tov de Indische heeft gedragen?
        Ik weet, u valt daar buiten want u werd met vlag en wimpel binnengehaald. Vermoedelijk zult u het daarom ook nooit (willen) begrijpen.

        • Jan A. Somers zegt:

          “werd met vlag en wimpel binnengehaald. “Niet dus, gewoon initiatief genomen. Niet zitten wachten. Overigens haakte ik in op de zin: “jongere generaties Indo’s, die wel door postkoloniaal trauma en ontworteling zijn aangeraakt,” Behalve op I4E ben ik zulke jongelui nooit tegengekomen.

        • Ron Geenen zegt:

          En ik haalde mijn moeder, als voorbeeld, aan.

        • Bert zegt:

          @Ron Geenen : Nou ja Ron is er in ieder geval 1 met vlag en wimpel binnen gehaald ,ik herken me zelf ook niet zo in de verhalen van dhr Somers ,het was pure armoede daar in Zuid -Limburg jaren 1951,ik zie nog steeds mijn moeder op de grond en mijn vader er boven op ,hij hield een stuiver in zijn hand en schreeuwde “” Is dit alles wat we hebben !”” Dankzij de welgestelde broer van mijn moeder was ons grote gezin van de ondergang gered.Tja mensen ,die het altijd getroffen hebben in het leven ,zullen het falen van andere mensen altijd , uitleggen als “” Eigen schuld dikke bult “” Dat we het daarna ( Suriname ) goed tot zeer goed hebben gehad ,lag niet aan de Nederlandse staat ! Ik heb die papieren gezien mijn vader heeft alles maar dan ook alles moeten terugbetalen aan de Nederlandse staat ! Hij heeft er jammer genoeg een pesthekel aan overgehouden aan Hollanders .

        • Ron Geenen zegt:

          @Hij heeft er jammer genoeg een pesthekel aan overgehouden aan Hollanders .@

          Velen hier in Amerika ook. Heb verhalen gehoord, dat er NL ambtenaren bij deze mensen aanklopten om geld te proberen te innen. Ik geloof dat die het toen voor het eerst de vinger hebben gezien.

    • kiduljava zegt:

      “de vernederende situatie in de jaren 50/60 in Nederland daar ook verantwoordelijk voor waren.”
      Zeker weten Ron! Wij kwamen wel niet uit Indonesië, maar uit de laatste kolonie Nederlands Nieuw Guinea begin ’60. Op eigen gelegenheid, maar nam niet weg dat mijn vader, als electro-technieker, géén geldig diploma had, daar het “Indische” HTS diploma als ongeldig werd beschouwd !!! Geen probleem voor pa, die haalde dit papiertje alsnog op de Hollandse wijze en wij kwamen in de Botlek, R’dam, terecht.
      Het wordt toch wel eens tijd, dat de jongeren daar eens wat over horen en schrijven.

      • Ron Geenen zegt:

        @Het wordt toch wel eens tijd, dat de jongeren daar eens wat over horen en schrijven.@

        En wat een verschil met hier in Californie. Diploma’s zijn hier ook belangrijk, maar nog belangrijker is wat je kan. En kan je meer en weet je meer, dan heb je het gemaakt.

        • kiduljava zegt:

          @n kan je meer en weet je meer, dan heb je het gemaakt.@
          Een welkome reactie Ron! Altijd al gedacht dat “dát wat je kan” uit de USA is komen overwaaien. Holland is, uiteraard met de enorme invasie van buitenlanders hetzij politieke- als oorlogs-vluchtelingen, en zelfs geluk-geld-zoekers, Pietje Precies geworden betreffende het “papiertje”. Zelfs vakkenvullers behoren eind HBS, of VWO, te hebben bezocht met in hun zak het diploma. Op die manier heeft de regering juist hun handen (en hulp) terug getrokken van bv. de kunstenaars. Stóp de subsidie, en kunstenaars moet maan vakken gaan vullen en een diploma halen!

  3. bokeller zegt:

    Pak Jan,
    Vergeet de Indische mensen niet die
    zowel bij de Sinai Centrum of bij
    Stichting Centrum ’45 aanklopten.
    siBo

    • Jan A. Somers zegt:

      Jawel, en bij o.a. Prof Bastiaanse en andere psychen. Ik heb me daar altijd over verwonderd. Niet de mensen die de ellende zelf hebben meegemaakt. En het was ellende hoor. Maar die overdracht aan het nageslacht! Waarom toch? Elke generatie heeft recht op zijn eigen ellende, ik op de mijne, maar mijn kinderen enz. niet. Die hebben zo hun eigen sores. Moet ik ze toch niet verder belasten? Ik ben zo blij dat ik mijn kinderen en kleinkinderen met rust heb gelaten. Die zijn bezig met hun toekomst. Net zoals ik zelf bezig ben geweest. Maar ik heb wel een opmerking over “vergeet de Indische mensen niet die”. Ik zou hieraan willen toevoegen: Vergeet de Indische mensen niet die nergens last van hebben gehad. Zelf ben ik een pessimist, maar daardoor valt het altijd mee.

      • Loekie zegt:

        Als je in elkaar wordt gebeukt door Pappie (o.a. tolk van Java), dan gaat die overdracht vanzelf, zonder woorden.
        Trouwens, bedoel er niks mee, maar geloof er geen bal van dat jij je kinderen nooit iets hebt verteld, meermalen zelfs.

        • e.m. zegt:

          @ Loekie zegt: 6 april 2018 om 16:11 Trouwens, bedoel er niks mee, maar geloof er geen bal van dat jij je kinderen nooit iets hebt verteld, meermalen zelfs.@

          — Op de eerste plaats, ik wist niet dat u met mr dr ir J.A. Somers hebt geknikkerd. Zelfs heer Van den Broek in zijn stoutste dromen tutoyeert mr dr ir J.A. Somers niet, zoals het een Indo betaamt !

          Anyway … inhoudelijk dan maar: @ Trouwens, bedoel er niks mee, maar geloof er geen bal van dat jij je kinderen nooit iets hebt verteld, meermalen zelfs.@

          — Dit heet een drogredering. U verdraait de woorden van de ander, om uw punt te kunnen maken. U had moeten ‘’”citeren”” in plaats van ‘interpreteren’.

          Er staat namelijk letterlijk: [CITAAT] “”Ik ben zo blij dat ik mijn kinderen en kleinkinderen met rust heb gelaten.”” [EINDE citaat]. –Dat weerhoudt verder niemand ervan om toch over vroeger, het verleden te kunnen spreken!

        • Loekie zegt:

          e.m. hou een keer op om als een kreupele schildknaap naar voren te treden telkens als Jan Somers wordt aangesproken! Wat is dat met jou? is een beetje ziekelijk.

        • e.m. zegt:

          Deed het zeer ?

        • Jan A. Somers zegt:

          U kunt gerust Jan zeggen hoor. Ik ben door mijn kinderen modern verbouwd. Die vonden mij archaïsch! Ze hadden ( een beetje) gelijk.
          ” maar geloof er geen bal van ” Ik weet niet of u kerks bent, maar daar kunt u in geloven. Zelfs als ik ze zou hebben lastig gevallen met mijn sores, dan nog hadden ze het (gelukkig) te druk met hun eigen toekomst. Mijn oudste dochter heeft een beetje van mijn verleden gesnapt na lezen van kladstukken voor mijn boek over N.I. Net als van mijn dissertatie liet ik kladjes lezen door mijn oudste dochter en mijn Zeeuws meisje. Als ze het niet snapten, had ik het niet goed geschreven. Een compleet verhaal hebben ze pas vorig jaar gelezen, in mijn concept bijdragen aan het lopende dekolonisatieonderzoek. Voor de volledigheid, ik ging zo op in mijn (leuke) werk dat ik geen tijd had verhaaltjes te vertellen.

        • Arthur Olive zegt:

          “U kunt gerust Jan zeggen hoor. Ik ben door mijn kinderen modern verbouwd”.

          Met de politiek ben ik het zelden eens met pak E.M., maar ik geef hem volkomen gelijk wat betreft zijn kijk op tutoyeren.
          Het is een goede gewoonte om elkaar niet te tutoyeren als daar geen permissie voor is gegeven, vooral niet als die andere persoon zijn/haar naam niet eens wil geven.
          Wat kinderen betreft, er is niets verkeerd om hun ouders vader of moeder te noemen, het is endearing. Kinderen zullen nooit gelijk staan met hun ouders.

  4. Bert zegt:

    @Ron Geenen : “” IK geloof dat die het toen voor het eerst de vinger hebben gezien “” De vinger ? is dat alles ? Nou ben ik een driftkikker ( teveel sambal gegeten in mijn jonge jaren ) Ik was hem meteen te lijf gegaan met alles en nog wat .Wat vonden die Amerikanen hier nou van ? Nou die vonden het schandalig hoe die Nederlandse staat zijn eigen ( gekleurde ) onderdanen behandelde ,nota bene mensen ,die alles van waarde moesten achterlaten ,een volksdeel die altijd loyaal ( te ) was jegens de Nederlandse overheid ,er past hier 1 spreekwoord “” Stank voor Dank “”

    • Ron Geenen zegt:

      @“” Stank voor Dank “”@

      Alles mee eens zoals je het schrijft. Maar op dat moment van handelen zou een ieder, die Nederland een goed hart toediende, zich diep moeten schamen. Ik geloof niet dat er een land op deze wereldbol zich ooit zo heeft misdragen jegens zijn eigen landgenoten. Hoe kunnen ze en how durven ze!!!!!!!!!!!!!! Schaamteloos en met recht kolonialen!

      • bokeller zegt:

        Tsja,dan waren er ook vele Indo’jongeren,
        die niet de gelegenheid kregen/hadden om
        naar Negri Blanda te vetrekken.

        Ja tot zelfs in Sabang werden ze van boord
        gehaald voor de ”dienstplicht”.

        In 1959 kwamen Indische mensen in Vlissingen
        op het idee om al hun Indonesische souvenirs
        gemeenschappelijk op een grote hoop te gooien
        en zo hun vermeende ”Ballast” kwijt te raken.
        Nmm.kan je het één niet met een ander vergelijken.
        siBo

        • Ron Geenen zegt:

          @Nmm.kan je het één niet met een ander vergelijken.
          siBo@

          Dat is goed te begrijpen. Mijn reactie is gebaseerd om de benadering van de gewone persoon/slachtoffer. Soms zie ik de politiek, zeker in het proberen terug te halen in CA van voorgeschoten geld, als een stel misdadigers. En zeker als je ziet hoe er vandaag met geld wordt gesmeten. Het lijkt wel sinterklaas zonder de zak van zwarte Piet. Hoe meer ik er achter komt, hoe wij Indo’s door de overheden in NL zijn behandeld geworden, des te meer ik hun een minderwaardig zootje vind. En dat is persoonlijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.