Hans Vervoort: Een feestelijke moordpartij

“Heimwee is: de weg weten in een huis dat niet meer bestaat,”schreef Rudy Kousbroek ooit. Eén van zijn mooiste uitspraken. Een heimwee-tocht naar Sumatra ondernam hij in 1979 en later – met een televisieploeg in zijn kielzog – nog eens in 1994.  Hij schreef er een boek over: Terug naar Negri Pan Erkoms. Toen mijn vrouw en ik in 2004 over dat eiland reisden deed ik enkele van Kousbroek’s heimweeplekken aan. Eén ervan was het hotel Siantar in Pematangsianter, de derde stad van Sumatra, drie uur rijden van de hoofdstad Medan. Kousbroek verbleef er van zijn 6e tot 12e jaar op een door hem gehate kostschool, omdat in de buurt van de plantage waar zijn vader werkte geen lagere school was. ‘Eindelijk thuis,’ noteerde hij toen hij tijdens zijn zoektocht naar Negri Pan Erkoms terugkeerde naar het hotel. Aan de mooie eetzaal had hij warme verjaardagsherinneringen: “De panelen langs de muur, de gebogen ramen, het gangetje naar de keuken. De tegels, de tegels. Een onbeschrijfelijk gevoel (…) van in een bekende omgeving te zijn, eindelijk na zoveel jaar.” Na enig zoeken vonden we die eetzaal, ook in 2004 nog een mooie plek. Ik beschreef Kousbroek’s aha erlebnis in mijn reisboek Retourtje Tropen (2005). En was geschokt toen ik dit jaar een boze mail kreeg van een lezeres. Zij schreef dat Kousbroek (en dus ook ik zelf) nooit in de originele eetzaal geweest konden zijn. Want op 15 oktober 1945 had zich daar een bloedige moordpartij afgespeeld waarbij niet alleen het hotel uitbrandde, maar ook de Zwitserse eigenaar, enkele gasten, twee Nederlandse militairen en enkele tientallen Ambonezen en Menadonezen afgemaakt werden door opgezweepte Indonesiërs.    Hans Vervoort.

Een feestelijke moordpartij

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

Een reactie op Hans Vervoort: Een feestelijke moordpartij

  1. bokeller zegt:

    Siantar,
    Het VI Infanterie Bataljon Knil trok in 1947 Siantar binnen
    waarbij onze groep de spits afbeet.
    De daar aanwezige Japanse overgelopen militairen werden snel uit-
    geschakeld en Landstormsergeant Wouters,onze sectiecommandant
    een Totok,voorheen werkzaam op een van de klappa-sawit
    plantages vertelde ,dat bovenstaand verhaal
    Ook onze korporaal Rengour van Keiese afkomst, vertelde
    en wees mij de straten aan waar hij en mede Krijgsgevangenen
    van de Jap ,toen ”spiernakend” doorheen liepen en uitgejouwd werden
    door de bewoners.
    Gepaste schaamte bij de bewoners toen hij hun dat in herinnering
    bracht.
    siBo

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s