Hans Vervoort: Een feestelijke moordpartij

“Heimwee is: de weg weten in een huis dat niet meer bestaat,”schreef Rudy Kousbroek ooit. Eén van zijn mooiste uitspraken. Een heimwee-tocht naar Sumatra ondernam hij in 1979 en later – met een televisieploeg in zijn kielzog – nog eens in 1994.  Hij schreef er een boek over: Terug naar Negri Pan Erkoms. Toen mijn vrouw en ik in 2004 over dat eiland reisden deed ik enkele van Kousbroek’s heimweeplekken aan. Eén ervan was het hotel Siantar in Pematangsianter, de derde stad van Sumatra, drie uur rijden van de hoofdstad Medan. Kousbroek verbleef er van zijn 6e tot 12e jaar op een door hem gehate kostschool, omdat in de buurt van de plantage waar zijn vader werkte geen lagere school was. ‘Eindelijk thuis,’ noteerde hij toen hij tijdens zijn zoektocht naar Negri Pan Erkoms terugkeerde naar het hotel. Aan de mooie eetzaal had hij warme verjaardagsherinneringen: “De panelen langs de muur, de gebogen ramen, het gangetje naar de keuken. De tegels, de tegels. Een onbeschrijfelijk gevoel (…) van in een bekende omgeving te zijn, eindelijk na zoveel jaar.” Na enig zoeken vonden we die eetzaal, ook in 2004 nog een mooie plek. Ik beschreef Kousbroek’s aha erlebnis in mijn reisboek Retourtje Tropen (2005). En was geschokt toen ik dit jaar een boze mail kreeg van een lezeres. Zij schreef dat Kousbroek (en dus ook ik zelf) nooit in de originele eetzaal geweest konden zijn. Want op 15 oktober 1945 had zich daar een bloedige moordpartij afgespeeld waarbij niet alleen het hotel uitbrandde, maar ook de Zwitserse eigenaar, enkele gasten, twee Nederlandse militairen en enkele tientallen Ambonezen en Menadonezen afgemaakt werden door opgezweepte Indonesiërs.    Hans Vervoort.

Een feestelijke moordpartij

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

198 reacties op Hans Vervoort: Een feestelijke moordpartij

  1. bokeller zegt:

    Siantar,
    Het VI Infanterie Bataljon Knil trok in 1947 Siantar binnen
    waarbij onze groep de spits afbeet.
    De daar aanwezige Japanse overgelopen militairen werden snel uit-
    geschakeld en Landstormsergeant Wouters,onze sectiecommandant
    een Totok,voorheen werkzaam op een van de klappa-sawit
    plantages vertelde ,dat bovenstaand verhaal
    Ook onze korporaal Rengour van Keiese afkomst, vertelde
    en wees mij de straten aan waar hij en mede Krijgsgevangenen
    van de Jap ,toen ”spiernakend” doorheen liepen en uitgejouwd werden
    door de bewoners.
    Gepaste schaamte bij de bewoners toen hij hun dat in herinnering
    bracht.
    siBo

  2. Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

    Er staan een paar opmerkelijke dingen in het verhaal van Hans Vervoort zoals
    a) de aanwezigheid van 4 militairen in Nederlandse dienst, een Indo-Europeaan en drie Ambonezen. Vermoedelijk een kleine afvaardiging van het Rapwi-corps (Recovery of Allied Prisoners of War and Internees).
    Dat deze onderdeel van RAPWI waren lijkt mij niet waarschijnlijk want RAWPI teams waren samengesteld uit Britten (Engelsen) en Nederlanders, daarbij was de commandant een Engelsman.

    b) Opmerkelijk was ook de aanwezigheid van Nederlandse troepen op Sumatra, wellicht een Nederlands initiatief niet gecoördineerd met SEAC of RAPWI. Dan is de puinhoop voorgeprogrammeerd.

    c) Ook hier ontbreken wat buitenlandse bronnen, die volledigheidshalve niet mogen ontbreken zoals de situation reports van het Britse leger op Sumatra, Amerikaanse zienswijze van R. Kahin, maar ook een Japans zienswijze zoals die van Takao Fusayama “A Japanese Memoir of Sumatra, 1945-1946: Love and Hatred in the Liberation War”. Vooral het laatste boek is ontluisterend voor het post-koloniale gedrag van de Nederlandse militairen, die zich weer laten gelden als de Grote Boeng, vergetend dat ze een paar jaar eerder ontluisteren door de Japanners verslagen werden.

    We kunnen toch niet de hele tijd stil blijven staan bij die beelden van tjingtjangende op Nederlands bloed beluste Pemoeda’s aangewakkerd door de Japanse propaganda en ander vooroordeelbevestigende verhalen. Op zo’n manier wordt weer een eenzijdig beeld geleverd waarvan Nederlanders al sinds 1945 te lijden hebben, waardoor we niet de gelegenheid krijgen een uitgewogen mening te vormen over de situatie in Sumatra.

    • Ron Geenen zegt:

      @We kunnen toch niet de hele tijd stil blijven staan bij die beelden van tjingtjangende op Nederlands bloed beluste Pemoeda’s aangewakkerd door de Japanse propaganda en ander vooroordeelbevestigende verhalen. Op zo’n manier wordt weer een eenzijdig beeld geleverd waarvan Nederlanders al sinds 1945 te lijden hebben, waardoor we niet de gelegenheid krijgen een uitgewogen mening te vormen over de situatie in Sumatra.@

      Of de geschreven verhalen eenzijdig zijn, is ter beoordeling van de lezer(s). Ik dacht dat het boek KURA! een vrij betrouwbare weergave van vooral het westen van Sumatra geeft. Ook de hr. Keller heeft mij daar het een en ander van toegelicht. Een jongere oom van mijn moeder heeft tijdens zijn leven ook wat vellen volgeschreven over zijn werkzaamheden tijdens de oorlog in Medan en Siantar. Vervolgens ook ervaringen toen hij behoorde tot de groep van luit. Westerling in Medan. Ook een Indische dame die door de groep Westerling werd bevrijd, heeft mij het een en ander verteld. Deze informatie kwam veelal overeen met de periode uit het boek Westerling, de Eenling.

      Nogmaals, ik ben geen onderzoeker. Hecht persoonlijk meer waarde aan verhalen van gebeurtenissen, die de mens heeft ervaren.

    • Jan A.Somers zegt:

      “daarbij was de commandant een Engelsman.” In Soerabaja was de Nederlandse kolonel D.L Asjes hoofd van het RAPWI-kantoor.
      “Opmerkelijk was ook de aanwezigheid van Nederlandse troepen ” Hoezo? De troepenmacht in Batavia bestond uit een bataljon Seaforth Highlanders en een paar duizend man KNIL. Buiten Java en Sumatra was het 100% KNIL. Die troffen daar geen puinhoop aan en maakten er ook geen puinhoop van. In alle rust kon daar de GM weer worden opgebouwd! Dat ging wel niet zo erg formeel, maar er kon weer worden gevaren. Met 100% Indonesische schepelingen.

      • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

        Ik heb het over de situatie op Sumatra in de Bersiap en Asjes was alleen maar voor het wel hele kleine kantoor in Surabaya verantwoordelijk.

        Op 2 September 1945 landt een RAPWI team onder leiding van de Zuid-Afrikaanse major G.F.Jacobs, hoofd Britse RAPWI voor Sumatra bestaande uit de Australiers Gillam en Bates (ik dacht arts), de Chinees Lie Tjie Tsjoeng en de Nederlander A. Plesman jr. Zij nemen direct contact op met de Japanse militairen in Medan om het probleem van de krijgsgevangenen en burgergeinterneerden op te lossen en zo hoort dat bij de RAPWI, geen stiekem intelligence.

        De aanwezigheid van Nederlandse troepen is zo opmerkelijk? Lijkt mij van wel.

        Het begint al met het eigenmachtig optreden van het Korps Insulinde op Sumatra, eigenzinnige acties onder bevel van VADM Helfrich, niet gecoördineerd met SEAC.
        25/08/45, nog vòòrdat het officiele RAPWI-team aankomt, wordt een intelligence groep gedropt bij Pangkalan Brandan of all places. Dat team olv LTZ Brondgeest bestaand verder uit de agenten Claessens, G. Bruynster, Liem Djoen Miauw en Zainal Abiden heeft als taak contact te leggen met de Japanse autoriteiten in Medan en radioverbinding met Ceylon tot stand te brengen. Die Vaandrig Claessens, is ook zo’n militair, hij laat als commandant zijn manschappen in de steek om hulp bij de Britten te halen. Hij redt daardoor wel zijn eigen hachje.

        Dat Nederland zich helemaal niet bekommert om haar eigen mensen (militairen en burgergeinterneerden, want zijn details in die oorlog) komt duidelijk tot uitdrukking in het feit dat op 14/09/1945 Westerling met 4 sergeanten op Sumatra wordt gedropt met als taak een “ondergrondse” (clandestiene?) politiemacht op te richten en te oefenen. Hij vormt daarbij een groep van 200 vrijwilligers bestaande uit Ambonese en Menadonese vrijwilligers!!!!!. Dat is natuurlijk vragen om moeilijkheden, want waarom rekruteert hij geen Sumatranen, die zijn ook nog eens van de juiste godsdienst op dat eiland. Om de pijnhoop nog groter te maken gaat Westerling , zonder overleg met de Britten zijn eigen persoonlijke oorlog voeren, daarbij willekeurig Indonesiers dodend of het moet zoals dhr Geenen “gedetailleerd” aangeeft die “bende moordenaars” zijn.

        In het Korps Insulinde op Sumatra was er ook een Ltnt Antonissen, die zich ook met alles maar zeker geen RAWI-werk bezig hield. Die man zat ook in het RAPWI-team dat bij Soerabaja gedropt werd en hij lokt samen met die andere Nederlandse militairen dat vlagincident bij het Yamamoto of Oranje Hotel uit. De puinhoop op Surabaya was voorgeprogrammeerd en wel kompleet. Zo kon daar de Bersiap tegen de Indo-Europeanen en Chinezen beginnen.

        Asjes heeft wel zijn MWO gekregen, maar degene die meer dan 2.384 merendeels Indo-Europeanen in Soerabaja van de dood redde, kwam er maar bekaaid van af.Er wordt weer met twee maten gemeten. Daar schaamt niemand zich over. Het is weer Nederland op zijn smalst

      • Jan A.Somers zegt:

        “het wel hele kleine kantoor in Surabaya ” Het was het Kantoor Soerabaja. Alles bij elkaar in de eerste party zeven man. Meer dan de door u genoemde vijf op Sumatra. Daarbij op te tellen de tweede party, maar ik weet niet meer hoe groot die was.
        Op 18 september werd op het vliegveld het eerste RAPWI-team geparachuteerd, bestaande uit drie Nederlandse en vier Britse militairen (Asjes was geen parachutist, en was er dus niet bij). Zij konden nog niet normaal landen aangezien de start/landingsbaan nog was geblokkeerd en er geen radiocontact was met de Japanse luchtverkeersleiding. Zij werden door de Japanners ondergebracht in het Oranjehotel (vanaf het begin van de Japanse bezetting gevorderd als officiershotel) aan de winkelstraat Toendjoengan, tegenover de Vrijmetselaarsloge waar het Nederlandsch-Indische Rode Kruis onderdak had gevonden. Het Indonesische stadsbestuur verleende hiervoor geen toestemming waarop de Kenpeitai de bewaking van het hotel op zich nam.
        De landingsbaan werd door de Japanners ontruimd en de radiofrequenties uitgewisseld. Op 21 september werd een tweede RAPWI-team eveneens in het Oranjehotel ondergebracht. Op 23 september arriveerde kolonel D.L. Asjes als hoofd van het RAPWI-kantoor Soerabaja begeleid door een Japans ere-escorte in het Oranjehotel.

      • Jan A.Somers zegt:

        “Dat Nederland zich helemaal niet bekommert om haar eigen mensen”
        MacArthur had na de capitulatie van de Japanners inlichtingen geëist over de lokaties van de gevangenenkampen en hen de zorg voor voedsel en medicamenten opgedragen. Met betrekking tot Nederlandse gevangenen die buiten Indië zouden worden aangetroffen werden met de Recovered Personel Section van het hoofdkwartier van MacArthur en de Recovery of Allied Prisoners of War and Internees (RAPWI) van het hoofdkwartier van Mountbatten afspraken gemaakt inzake opvangcentra in Manilla (Filippijnen), Kandy (Ceylon) en Bangalore (India). Het was echter nauwelijks mogelijk opvangteams te formeren. Het Leger Organisatie Centrum telde slechts 37 man; samenwerking met het eveneens onderbemande Kantoor Displaced Persons (burgerslachtoffers) verliep moeizaam. Op 15 augustus was in Kandy slechts één Nederlandse verbindingsofficier aanwezig, in Manilla ging het om een team van 27 man. De opvang van Nederlandse gevangenen in het Amerikaanse bevelsgebied verliep redelijk soepel, anders was het in de Britse regio. Informatie over lokaties en aantallen was daar nauwelijks beschikbaar. Het Nederlandsch-Indische Rode Kruis kwam in mei 1945 voor het gehele Verre Oosten tot een schatting van 60.000 krijgsgevangenen en 60.000 geïnterneerde burgers, de NEFIS rekende op tenminste 54.000 Nederlandse krijgsgevangenen en enkele tienduizenden burgergeïnterneerden. De Britten kwamen op een totaal van ongeveer 100.000 geallieerde krijgsgevangenen. Op 20 augustus werd gerekend met 152.000 geïnterneerde burgers. Daartegenover konden voor de geschatte 150 kampen in het SEAC-gebied slechts 40 RAPWI-teams worden geformeerd.
        De hulpverlening door de RAPWI begon na 28 augustus met het afwerpen van pamfletten waarin de Japanners werd bevolen hulp te verlenen en de gevangenen werd gevraagd in de kampen de komst van de geallieerden af te wachten. Voorkomen moest worden dat de gevangenen het recht in eigen hand namen of gingen rondzwerven. Reeds in de bezette gebieden aanwezige geheime groepen van de E-group en Force 136 moesten contact zoeken met de gevangenen. In de operatie Mastiff werden kleine groepen contactteams geparachuteerd nabij bekende interneringskampen als kwartiermakers voor de RAPWI-teams. Begin september werden vijf KDP/LOC-teams geformeerd, een voor Sumatra, drie voor Java en een voor Borneo en de Grote Oost; deze teams werden door Van Mook gesteld onder Britse RAPWI-leiding, met uitzondering van laatstgenoemde groep. Al deze groepen werden ingezet in gebieden die zij niet kenden, zonder voorkennis van wat hun te wachten stond en zonder uitzicht op directe militaire steun.
        De RAPWI was oorspronkelijk bedoeld als organisatie voor de eerste opvang gedurende ongeveer dertig dagen van gevangenen en vluchtelingen. In de aangetroffen chaos moest echter ook met lokale Indonesische autoriteiten worden onderhandeld en bestuursorganen worden opgezet. Net als de KDP/LOC-teams werden ook lokale Rode Kruis-comités en comités van ex-geïnterneerden onder de RAPWI-vlag gebracht. Alleen al op Java waren bij de RAPWI op haar hoogtepunt zo’n 10.000 mensen in dienst.

        • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

          Het bovenstaand verhaal is wat gedateerd en achterhaald door een nauwkeurige en verhelderende analyse van Michael Vrenken over SEAC, RAPWI, van Mook etc. , A Common Approach? The British and Dutch in the Netherlands East Indies, 1945-1946’, te lezen op

          https://britishempireatwardotorg.files.wordpress.com/2012/09/the-british-and-dutch-in-the-netherlands-east-indies-1945-19461.pdf

          daargelaten dat MacArthur (SWPA) helemaal niks te zeggen had over Sumatra (SEAC) en later ook niks meer over Java (ook SEAC) , maar dat is maar een detail, het geniep zit wel in het detail.

          De Britten, die tenslotte verantwoordelijk waren voor RAPWI op Java en Sumatra, stuurden telkens een arts mee met een RAPWI team, lijkt me wel logisch want die kon de lichamelijke conditie van die geïnterneerden en krijgsgevangenen en de prioriteit inschatten en wat stuurde Nederland? Intelligence in Sumatra,KTZ Huijer en een RAPWI-team met die Ltnt Antonissen waarvan ook nu nog niet duidelijk is wat hij voor de RAPWI in Soerabaja betekende, maar wel dat vlagincident in Soerabaja uitlokte . Aan hem en zijn superieuren kunnen de verantwoordelijkheid van de chaos in Soerabaja aangewreven worden (slachtoffers: meer dan 300 merendeels Indo-Europeanen, meer dan 600 Chinezen). Eèn van de sergeant, ik dacht Bals heeft in een interview aangegeven dat hij er nog nachtmerries van.
          Het is een geluk dat die meer dan 2.384 merendeels Indo-Europeanen uit de Werfstraatgevangenis bevrijd werden, anders had Soerabaja, het “Katyn” van Ned. Indie kunnen worden genoemd. het was toch de bedoeling van de Indonesiers, de Werfstraatgevangenis met alle gevangenen in brand te steken?

          Korps Insulinde en ook dat clandestiene politiekorps van Westerling hebben een substantiële bijdrage geleverd aan de chaos in Sumatra. Zelfs de Japanners klaagden over de arrogante post-koloniale en eigenzinnige houding van de Nederlanders op Sumatra na de capitulatie in 1945,zie het boek van bovengenoemde Japanner, dit boek is ook op het Internet te lezen.

          Ik wacht met spanning op de resultaten van dat onderzoeksteam (Schulte Nordholt, Captain/Sinke) over de dekolonisatei-oorlog insbijzonder de Bersiap op Sumatra.

        • Jan A.Somers zegt:

          “dat MacArthur (SWPA) helemaal niks te zeggen had over Sumatra (SEAC) en later ook niks meer over Java” Maar door Indië moest ook gezocht worden buiten de archipel, in SWAP-gebied. Met de Amerikanen verliep dat veel beter dan met de Britten.
          “wat stuurde Nederland? KTZ Huijer en een RAPWI-team” Nederland stuurde niets. Huyer was door Patterson gestuurd om de havens te inspecteren. Helfrich wilde Nederlandse oorlogsschepen meesturen (welke?), maar Helfrich wilde vaker rare dingen. Dat werd dus afgewezen. En dat RAPWI-team was niet door Nederland gestuurd (wat was dat eigenlijk?) maar door SEAC.
          “het “Katyn” van Ned. Indie kunnen worden ” En u vergeet ook nog dat we vergiftigd zouden worden. Ja, een prachtig verhaal. Uit de Indische verhalenbundel. Ik kan me onze bevrijder met een beetje fantasie aan het werk zien. In één hand een pistool om stoute inlanders dood te schieten, in een andere hand sleutels van de cellen, in nog een andere hand een notitieboekje om te turven, in nog een andere hand een potlood. Misschien kunt u dat boekje nog te voorschijn toveren. Dan heeft u ook nog wat gedaan.
          Ik heb tot mijn genoegen gemerkt dat u in de heer Geenen een nieuwe prietprater hebt ontdekt. Kan ik even de communicatie met u opschorten tot u zich wat minder onwellevend en denigrerend uit. Kan ik me wijden aan meer interessante onderwerpen.

        • Ron Geenen zegt:

          @Ik heb tot mijn genoegen gemerkt dat u in de heer Geenen een nieuwe prietprater hebt ontdekt. Kan ik even de communicatie met u opschorten tot u zich wat minder onwellevend en denigrerend uit. Kan ik me wijden aan meer interessante onderwerpen.@

          Ik neem het met genoegen voor een poosje van u over. Al weet ook ik dat er voor die meneer maar een methode bestaat, de zijne.

        • Loekie zegt:

          Nou, wat “denigrerend” betreft: het is bekend dat u een allergische reactie krijgt bij de naam Jack Boer…maar zou kunnen zijn dat de oorzaak daarvan niet ligt bij Jack, maar bjj u.

        • Jan A.Somers zegt:

          “een allergische reactie krijgt” Nee hoor, ik vind het interessant dat er nog steeds mensen zijn die hem verheerlijken als een heilige. Ik was bij zo’n bijeenkomst in Den Haag om hem op het schild te hijsen. Ik sta er nog steeds versteld van wat zich voor mijn ogen afspeelde. Indische mensen die hun icoon aanbaden.

        • Loekie zegt:

          Als iemand ooit mijn leven zou redden, zou ik hem/haar ook eeuwig dankbaar zijn en niet nalaten hem/haar periodiek dank te betuigen. Wat zou daar mis mee zijn?

        • P.Lemon zegt:

          @ Ik was bij zo’n bijeenkomst in Den Haag om hem op het schild te hijsen. Ik sta er nog steeds versteld van…

          ***Enkele maanden later deed Richard Klaessen een oproep in Moesson voor een reünie van ex-Werfstraatgeïnterneerden. Slechts één ex-geinterneerde reageerde nogal verbaasd bij het horen van dit aantal: ´Hoe kan J. Boer de gevangenen tellen, die – blij als zij waren bevrijd te zijn – als een dichte menigte de gevangenis uitstroomden?´
          De vraag blijft, hoe Jack Boer, als enige, meer dan 40 jaar na het gebeurde wist dat er ´precies´ 2384 gevangenen werden bevrijd. De verwondering van die ene ex-Werfstraatgeinterneerde lijkt – gelet op de omstandigheden – terecht. We hebben geen enkele bron om het door Boer genoemde aantal te verifiëren. De Britse bevrijders hadden hiervan geen enkel idee, en deden slechts een schatting. En dat Boer in zijn eentje alle gevangenen heeft geteld, lijkt niet zo aannemelijk.
          Maar ach, veel doet het er misschien ook niet toe. De bevrijding was dáár, voor alle geinterneerden. En dát is natuurlijk wat wérkelijk telt
          https://javapost.nl/2011/02/01/werfstraatgevangenis-soerabaja/

        • Ron Geenen zegt:

          file:///C:/Users/Owner/Downloads/Researchrapport_Archief_van_Tranen.pdf

        • Loekie zegt:

          Iemand die onderdak heeft geboden aan een onderduiker wordt gezien als een verzetsheld. Een medaille, een oorkonde, een standbeeld, een uitkering zijn zijn deel. Door het bieden van onderdak heeft hij immers een leven gered en het redden van levens daar gaat het om.
          Al zou Jack Boer ‘maar’ één leven hebben gered, dan is hij een held. Zou hij er meer dan 2.000 hebben gered, ook dan is hij een held. En hij blijft een held, hoezeer enkelingen ook zure opmerkingen blijven maken over zijn persoon en zijn reconstructie van feiten.

        • Ron Geenen zegt:

          Ook daar kan ik mij in bevinden. Een landgenoot, man of vrouw redden en daarvoor een tiental Indonesiers met bambu roentjing noodzakelijkerwijs moeten doden, is voor mij ook een held.

        • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

          De zaak wordt weer versimpeld tot nullen en enen, vooral Nullen.

          Zelfs twee heuse commissies hebben zich in Nederland “beziggehouden” met de zaak Jack Boer. Die commissies baseren zich op ooggetuigenverslagen van geïnterneerden , die nauwelijks wisten wat buiten hun cel gebeurde, laat staan dat die wisten wat er buiten de Werfstraatgevangenis plaatsvond. Een beetje duistere gang van zaken, die ik vergelijk met b.v.b. de militaire actie bij de Punt. Daarbij werden toch niet de gevangen genomen treinpassagiers als uitgangspunt van het onderzoek genomen, wat wisten die van de gang van zaken? Het waren tocht de mariniers BBE die ondervraagd werden en nu bij een rechtszaak betrokken zijn.

          De minister deelde mee dat na “uitgebreid” onderzoek is “vastgesteld” dat…. Jack Boer niet verantwoordelijk is voor de bevrijdingsactie in de Werfstraatgevangenis? …….Elke willekeurige fantast zoals ik wilt weten welke Gurkha dan wel verantwoordelijk was voor de actie? Dat niet alleen, ik vraag me ook af wie die 10 Gurkha’s met naam en rang waren, tenminste de naam van de Gurkha, die zijn leven heeft opgeofferd om die 2.384 geinterneerden te bevrijden. Die hebben toch wel een bedankje verdiept, maar nee er wordt in Nederlander gezeurt over die 2.384 onder het Motto “Een dag zonder gezeur is een dag niet geleefd.

          Er wordt toch veel over het hoofd gezien over Soerabaja. Wat het creatieve en fantastische gevoel van sommige Heren voor de koloniale Geschiedsschrijving betreft (zie Javapost) heb ik een ander methode gevolgd, ook wel feitelijk onderzoek genoemd, door de militaire literatuur van de Britten nauwgezet te lezen. Britten zijn meesters in het analyseren van zulke gebeurtenissen als de Slag in Surabaya. De Minister had ook een telefoontje kunnen plegen naar de National Archives in Kew, dan kon hij weten a) wie verantwoordelijk was voor de actie b)wie die Gurkha’s waren en c)welke Gurkha sneuvelde bij de actie. Met kerende Post had hij de MWO’s of tenminste een bedankbrief kunnen sturen.

          Ik ben met het militair archief in Engeland in discussie over de actie van Jack Boer en zijn eenheid die de gevangenen uit de Werftstraatgevangenis bevrijdden. Het archiefnummer van het situation report en een korte beschrijving van de actie heb ik al. De Werftstraatgevangenis lag niet ver van de Britse linies, althans dat ik lees uit Nederlandse bronnen. Dit gegeven en het verrassingselement was voor Gen. Christison, bevelhebber van de Britse invasiemacht de aanleiding om Kpt Boer toestemming te verlenen om de bevrijdingsactie uit te voeren, zie persoonlijke bescheiden Gen, Christison. De bevrijdingsactie begon om omstreeks 04:00 uur in de ochtend van 10 November 1945 , de gevechtsgroep bestond uit een 10-tal Gurkha’s, hun gevechtseenheid heb ik achterhaald en achter de namen van die Gurkha’s kom ik ook wel. De actie werd ondersteund door een andere gevechtsgroep die met een Stuart-tank een gat in de gevangenismuur schoot en later voor de veiligheid van de bevrijde gevangenen zorgde

          Die 2.384 bevrijde gevangenen werden met drie, ik herhaal 3 vrachtwagens van de gevangenis naar het niet ver gelegen havengebied vervoerd, sommigen gingen zelfs te voet . Dat transport van al die gevangenen heeft een tijdje geduurd. Daarvandaan dat sommigen tot de namiddag moest wachten voordat het hun beurt was om vervoerd te worden naar het havengebied. Je moet als halfwassen geinterneerde wel geduld hebben.

          De Engelsen registreerden het transport minutieus ( de militaire transporteenheid is ook bekend, dus ik ben op zoek naar dat situation report en dat magisch getal van 2.384) want het is toch geen fröbelwerk, als sommigen wel doen geloven, om 2.384 uitgeputte mensen te bevrijden, te transporteren van de gevangenis naar het havengebied, dan te verschepen en naar een veilige oorden te transporteren, ondertussen ook te voeden en te huisvesten. Zo werkt dat in de logistiek en bij Engelse militairen.

          De zaak Jack Boer is maar een detail. Het gaat mij natuurlijk en vooral om de Bersiapslachtoffers. De Britten waren toch in Ned. Indie om Orde en Gezag te herstellen, dus daar hebben de merendeels Indo-Europeanen hun klachten gedeponeerd en die vind ik terug in die situation reports van de Britse militairen. Voor de wanorde en chaos zorgden de Nederlandse militairen zoals Huyer of Westerling.

        • Jan A.Somers zegt:

          ” zou ik hem/haar ook eeuwig dankbaar zijn ” Nou, ik ook hoor! Het was overigens niet één hem/haar, maar een hele divisie. En voor mijn bevrijding zijn er ook gesneuvelden. Toen ik in die meute de gevangenis uitliep lagen ze er nog, een beetje opzij geschoven. Er werden overigens geen Indonesiërs krijgsgevangen gemaakt, die lagen er ook bij. Op 4 mei, 11 november, en 15 augustus denk ik even aan ze. Op 10 november vergeet ik dat altijd, op die dag is er niets dat mij eraan herinnert. Zoiets doet de Indische gemeenschap in Nederland niet, op 15 augustus was het toch vrede? Wat ik me nu nog wel herinner van 10 november zijn flarden prietpraat: In de woonwijk net achter de gevangenis (Nieuw Hollandstraat) was er een man bezig met een blik verf om blauwe banen te schilderen onder de rood/wit graffiti. Ik had daarbij een stomme gedachte: hoe komt zo iemand in die situatie aan een blik blauwe verf? Nog een herinnering: van de mensen die daar woonden kregen we hapjes rijst aangereikt. Mensen die zelf ook nauwelijks meer te eten hadden. Bij aankomst in het havengebied werden we gedropt in Perak, niet in Oedjoeng waar door de eerdere brigadegroep een evacuatiekamp was ingericht. We doken een grote loods binnen gevuld met zakken suiker. Veel gesnoept, daarna op een hoop goenizakken geslapen. Dat was mijn bevrijding!

      • Loekie zegt:

        Asjes heeft de MOW gekregen….nadat hij zelf daar om had gevraagd..Maakt niet uit, was een moedig man en heeft het verdiend.

        • Loekie zegt:

          …MWO…

        • Bert zegt:

          Tja beste Loekie ,als ik ooit jouw leven zou redden ,zou mij dat op deze site behoorlijk kwalijk worden genomen .

        • bokeller zegt:

          ##.En dat Boer in zijn eentje alle gevangenen heeft geteld, lijkt niet zo aannemelijk.###

          Al lezend lees ik ,dat de Ambonese bewaker deze aantallen noemde.

          Zie;
          Op het Britse hoofdkwartier hoorde luitenant Jack Boer,
          nu actief als tolk en verbindingsofficier,

          van een Molukse bewaker van de Werfstraatgevangenis
          dat daar nog de 2384 Nederlandse mannen zaten en

          dat zij de volgende dag waarschijnlijk door vergiftiging en/of
          verbranding zouden worden gedood.
          siBo

  3. bokeller zegt:

    In 1946 werd rondom Medan volop
    geschoten,soms leek het op Chinees Nw.Jaar.
    Westerling was net vertrokken naar Java en
    de Engelse troepen waren nog steeds aanwezig.
    Ook Japanners maar nu als koelies,
    Met artillerievuur en vliegtuigsteun konden de Nederlandse
    troepen Medan behouden.
    De weg van Medan naar Belawan-haven werd
    de dodenweg genoemd.
    Het was mijn eerste gevechts ervaring met de
    wel bewapende Tni-troepen die het ons zeer moeilijk
    maakten in deze waanzinnige periode .
    siBo

    • Ron Geenen zegt:

      Het volgende is dan voor jouw ook allemaal bekend.
      https://myindoworld.com/westerling-deel-7/
      Ter vermelding nog: De bende moordenaars hadden allemaal hun eigen organisatie en een vaak wilde naam. De Engelsen wilden al heel lang weten wie de groep Kaki Lima was. Tijdens een etentje met de Engelsen heeft Westerling daar verteld dat hij Kaki Lima was en de benden bestreed. Daardoor werd hij ontslagen.

      • bokeller zegt:

        Pak Ron,
        Je haalde ”Strappans” aan en eigenlijk daarna
        een leegte.
        Deze Strappans ,ik heb er nog foto’s van ,dienden nu
        als soldaat bij het Knil.
        Eén van deze ex-strappans had voor de oorlog als Marechaussee bij
        het Knil gediend waarbij hij bij zijn huwelijks verlof ,
        zijn aanstaande zwanger aantrof zijn klewang trok
        met alle gevolgen van dien.
        Voor het merendeels eenvoudige mannen en als
        vb.Bij één van de eerste vijandelijke aanval op
        onze post te Titi Papan,werd in het heetst van de strijd
        een lichtkogel afgevuurd,dat een lichte paniek onder
        deze ex-strappans veroorzaakten.
        Nl. één man begon te schreeuwen,’;Mata Setan”
        en daar werden wij even van de wijs gebracht.
        Met de ”oudere” Marsosee ’s hadden ze wel wat problemen
        en daarom kwamen ze in veelal
        bij de ondersteunende wapens terecht.
        Heel veel Strappan verhalen had ik van hun vernomen.
        siBo

        ,

        • Ron Geenen zegt:

          @Je haalde ”Strappans” aan en eigenlijk daarna een leegte@

          Ja, dat klopt wel, want mijn artikel bestond uit 7 delen, die volledig gingen over de periode Luit. Westerling in zijn begin van Indische, lees Sumatraanse, tijd en hoe hij daar de moordenaars, dieven en verkrachters met hun eigen daden, wapens en methoden bestreed en hun nachts uitroeide.
          Ik twijfel er niet aan dat er over de Strappans ook hele verhalen geschreven kunnen worden. Helaas weet ik er persoonlijk niet veel van, maar ik houd mij aanbevolen.

        • Ron Geenen zegt:

          Zoals ik al schreef, dat het artikel deel-7 het laatste deel was over Ray Westerling op Sumatra. Ik had daarin ook vermeld hoe hij hun in de nacht bestreed. Misschien is deel 6 nu meer interessant en het resultaat dat hij bereikte met zijn nachtelijke escapades.
          https://myindoworld.com/westerling-deel-6/

        • Jan A.Somers zegt:

          Als mijn vader vanuit Soerabaja naar zijn station in de Molukken/Nieuw-Guinee moest had hij vaak strapans, kettingberen aan boord. Zwaar gestraften. Zij werden ingezet bij studie-expedities in de binnenlanden, meest als drager, kok e.d.. Daarbij ook ingezet in gevaarlijke situaties, zoals verkenning. Als alles goed ging kregen ze strafvermindering, of zelfs gratie. Maar daarvoor waren ze dan ook zelfstandig blootgesteld aan gevaarlijke omstandigheden. En soms niet overleefd.

  4. ROBERT zegt:

    Westerling had beter kunnen vertellen dat hij Kaki Tiga was.

  5. bokeller zegt:


    siBo

  6. Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

    Eenzijdige verhalen van dhr Geenen!!! Hij heeft het wel louter over gebeurtenissen waar Indo-Europeanen/Nederlanders betrokken waren maar er gebeurde die tijd en ik spreek over najaar 1945 wel wat meer op Sumatra.

    Ik denk bevoordeeld aan het Tebing-incident (Tebing Tinggi), waarbij gevechten uitbraken tussen Indonesische en Japanse strijdkrachten. Let wel, georganiseerde Indonesische militaire eenheden namen het op tegen een bataljon Japans militairen, rekening houdend met het feit dat Sukarno en Hatta hadden verklaard dat zij Japanners niet als hun vijand beschouwden.
    Ook voor de Japanners was het een nieuwe situatie, want zij waren na de overgave gedwongen niet alleen actief en militair op te treden tegen maar ook te onderhandelen met de Republik Indonesia.

    Om dan volgens dhr. Geenen in algemene bewoordingen te spreken over “De bende moordenaars hadden allemaal hun eigen organisatie en een vaak wilde naam”, doet de werkelijkheid wel heel veel geweld aan.

    Dan mag ik toch wel van eenzijdigheid en koloniale preoccupatie spreken? Daarbij is het optreden van Westerling toch een detailzaak?

    • e.m. zegt:

      @Eenzijdige verhalen van dhr Geenen!!!@

      — Ben blij dat ik niet de enige ben, die er ook zo over denkt !

      • Ron Geenen zegt:

        Wist al heel lang dat u er zo over dacht. daarom neem ik u ook niet serieus. Laten we het daarop houden.

        • e.m. zegt:

          @Ron Geenen zegt: 24 mei 2018 om 18:16 Laten we het daarop houden.@

          — Had eigenlijk verwacht dat u over het plagiaat @Ron Geenen zegt: 22 mei 2018 om 17:37 Ben toch niet de enige die dat denk.@ zou struikelen. Maar niets is minder waar . . .

    • Ron Geenen zegt:

      @Dan mag ik toch wel van eenzijdigheid en koloniale preoccupatie spreken? Daarbij is het optreden van Westerling toch een detailzaak?@

      Kijk, kijk een Italiaanse Indo om de hoek die het heeft over een detailzaak; een soort bijzaak, een eenzijdigheid. Anders dan u schrijf ik alleen datgene wat ik ook weet dat het is gebeurd. De gegevens over Siantar en het gebeuren, waarbij de heer Westerling was betrokken, heb ik van o.a. nog levende mensen gekregen. O.a. de heer Keller en mijn zwager le Febre en mevrouw van der Veen, die daar in Sumatra waren, hebben mij gegevens verstrekt. Gegevens die overeenkomen met het boek KURA!. Maar ja in uw ogen is dat allemaal een detailzaak, een bijzaak. Wie daar aandacht aanbesteed is een kniesoor. Ook een familielid, ene oom Chevalier, heeft gediend als KNIL-man bij Westerling in Medan en heeft zijn ervaringen op papier gezet. Ook een kleine detail of bijzaak, maar het heeft mij wel geholpen. De Nederlandse gevangenen in de japkampen, die in levensgevaar verkeerden, ach in uw ogen is dat ook maar een detailzaak.
      Vraag me af waarom u dan toch ook andere artikelen van mijn website aanhaalt, zoals kortgeleden de slag in de Javazee? Zeker alleen om uw hoofdzaak te kunnen strelen. Wat heeft u in werkelijkheid in die periode meegemaakt? Ach dat is toch maar bijzaak!
      De hoofdzaak is dat u zich iedere ochtend in de spiegel ziet.
      Sorry folks, but that is the end!

      • Bert zegt:

        Buga-main !! Is dit het begin van de Indisch-Molukse oorlog ! Tja in deze kan ik geen partij kiezen want ik mag ze alle 2 ! Een beter begrip van de 1 voor de ander helpt misschien ? Maar ik betwijfel dat ,ze Pak E.M en Pak Ron zijn allebei sterke persoonlijkheden en ze liggen mekaar niet ,wie lijdt echt onder dit gekrakeel ? Juist ja Pak Boeroeng ! Als er 1 een vriendelijke aardige vent is ,is het Boeroeng wel !!! Hij verdient dit niet deze susah .

        • e.m. zegt:

          @Hij verdient dit niet deze susah .@

          — Saya mengerti . . .

        • Ron Geenen zegt:

          Bert: Ik ben net als Boeroeng ook een webmaster. en weet wat dat betekend. Als het mij te gek wordt, stuur ik Boeroeng een persoonlijke email en zegt mijn reden. Op mijn website heb ik persoonlijk nog nooit een negatieve message ontvangen. Heb vaak met wereldwijd 2 groepen te maken, de jongeren die vragen stellen en ouderen, die iets herinneren en of aanvulling geven, of vragen of ik hun verhaal ook wil plaatsen. Daarom lees je soms verhalen met de naam van de persoon er onder. Een ieder kan mij kritiek of fouten aangeven, als het maar positief is. Maar het kan ook de andere kant opgaan, gewoon bewust willen treiteren. Ik trek daar persoonlijk een grens en als een webmaster dan niet ingrijpt, ja, dan komen er soesahs. En dan interesseert het mij niet met wie ik heb te maken. En over Molukken gesproken. Een van mijn beste vrienden hier in Ca is Bob Salempessy, die ook de kans heeft gegrepen en met de hele familie naar Ca zijn vertrokken. Hij is een paar keer naar zijn homeland gegaan, maar wil niet naar blandaland gaan.
          P.S.: Je hebt zeker niet vroeger de website van Londo gekend?

      • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

        Kijk, het olifantenparadigma: .ik citeer dhr Geenen ……”Wat heeft U Peter van den Broek van een andere generatie in werkelijkheid in die periode meegemaakt?”……….

        Datzelfde kan ik van dhr Geenen zeggen:…..” waar was U in de Javazee?..:…….
        Dat doe ik natuurlijk niet, aangezien ik dhr Geenen serieus neem zo ook de Heer Marawasin dwz ik ga op hun argumenten in, ook hun non-argumenten. Daargelaten dat ik het olifantenparadigma een zwaktebod vind in de discussie evenzo de uitdrukking Italiaanse Indo, waar slaat die uitdrukking op? Ik ga de anderen toch ook niet als Nederlandse Indo uitmaken, met die “ironische” ondertoon?

        Ik heb over de situatie op Sumatra in de Bersiapperiode. Daar vond een oorlog tussen de Indonesiers en de Japanners plaats zoals beschreven door Takao Fusayama in zijn “A Japanese Memoir of Sumatra, 1945-1946: Love and Hatred in the Liberation War” Let wel kapitein Takao Fusayama van de Keizerlijke Garde divisie was liaison officer voor Indonesische zaken in Medan in die tijd. Die weet er dus wel wat van af. Dat niet alleen, er vond tegelijkertijd een sociale revolutie plaats op Sumatra zo meesterlijk beschreven in het boek van Audrey R. Kahin “Regional Dynamics of the Indonesian Revolution, Unity from Diversity”.

        Vergeleken met dat is het optreden van Westerling, de outlaw, die al moordend zijn eigen persoonlijke oorlog voer, een Nederlandse officier en militair onwaardig , toch een detail? Dhr Geenen blaast het verhaal over Westerling wel op, maar wat brengt die “waarheid over Westerling” hem verder in zijn weten over de Bersiap in Sumatra.? Het militair optreden van Westerling dient wel tegen het licht gezien worden van al oorlogen, ook politionele acties al in die tijd genoemd , die Nederland voerde op Sumatra, daarbij vielen toch tienduizenden Indonesische of Inheemse slachtoffers, d nullen zijn ook hier niet te tellen. ? Sumatranen vergeven wel maar vergeten niet.

        Wat is de functie van Westerling in zijn verhaal? Wat is de bijdrage van Westerling bij bvb de Olo-moorden? Nul komma Nul toch, daar zou ik toch bij die politieman Goldman te raden dienen te gaan maar dat rapport is tot 2030 staatsgeheim. Ik zou zou wel eens die NEFIS-dossiers over Sumatra in die periode in het NationaalArchief of wat Britse situation reports over Sumatra willen inkijken. Die geven toch inzicht in die moorden? Heeft dhr Geenen daar onderzoek naar gedaan, lijkt mij wel nuttig. dat is relevant over de Bersiap.

        • Ron Geenen zegt:

          @. Ik zou zou wel eens die NEFIS-dossiers over Sumatra in die periode in het NationaalArchief of wat Britse situation reports over Sumatra willen inkijken. Die geven toch inzicht in die moorden? Heeft dhr Geenen daar onderzoek naar gedaan, lijkt mij wel nuttig. dat is relevant over de Bersiap.@

          Hoe vaak moet ik het hier op dit forum nog vermelden? Ik schrijf eenvoudige verhalen van mensen die het meegemaakt hebben, het zij de bersiap, het zij de japkamp, enz. Hun ervaringen zijn bijna altijd anders dat de volgeschreven boeken van politiek en nationalistisch getinte beschrijvingen van wetenschappers. U met uw onderzoek over Soerabaja kan ook niet tot overeenstemming komen met de heer Somers, die er toen midden in zat. Uw geschrijf daarover sla ik zelf vaak over. We called it here: Boring. O ja, de Javazee heb ik inderdaad niet ervaren. Maar de hr Welcker wel en ik heb het uit de horse his mouth mogen horen wat er al zo gebeurde. De Olo moorden werden mij door diverse Indische mensen, die zelf enkele familieleden hebben verloren, verteld en in wezen hoef ik dus niet te wachten op het rapport van politieman Goldman. Zal me trouwens niets verbazen als er heel iets anders (politiek getint?) in staat geschreven. Ik ben in wezen meer geïnteresseerd waarom b.v. de familie le Febre bij aankomst in Alkmaar de volgende dag werd gevraagd zich te melden bij het plaatselijke hoofd van politie. Vader en zoon Louis, mijn zwager, waren welkom in Alkmaar als ze maar niets vertelden aan de buitenwereld, wat ze in Indie hadden meegemaakt. De vader was na de oorlog hoofd van de spoorwegen in Batavia. En op een dag werd er in een loods 2 brandkasten gevonden, die hij heeft overgedragen aan de plaatselijke politie. Die bleken vol te zitten met gestolen juwelen.
          Waar die juwelen zijn gebleven is tot op heden een raadsel. Heb wel via de telefoon de persoon, die alle Alkmaarse politie rapporten bewaarde, gevraagd of er documenten waren betreffende het gesprek van de ontmoeting met le Febre. Niets, nothing, nada.

        • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

          Citaat:….”Politiek en nationalistisch getinte beschrijvingen van wetenschappers”….!!!!!!

          Welke??? Met zulke gratuite uitspraken worden alleen maar vooroordelen bevestigd en wat bereiken we er mee? geef dat inzicht in de Bersiapgebeurtenissen? Daargelaten of de Bersiapslachtoffers op zo’n manier serieus worden genomen.. Wie steunt er niet op verhalen van anderen en dat wordt mij tegen geworpen. Wordt hier niet met twee maten gemeten?

          Ik heb best waardering voor het werk van dhr Geenen, ik heb wel wat op zijn web site gelezen, ik lees alles over de Bersiap. Maar zijn verhaal geeft een deel van de werkelijkheid weer, wat wel gebruikelijk is in de Nederlandse Post-koloniale geschiedschrijving, een soort van anti-wetenschappelijke (wetenschappelijk als kennis verwervende bezigheid), anti-intellectualistische (intellectualistisch als kritische analyse) benadering van de gebeurtenissen, maar wat bereiken voornamelijk indo-Europeanen na meer dan 70 jaar daarmee ? Weinig tot niks, ons verhaal wordt niet gehoord.

          Neem de situatie in Sumatra. Ik lees verhalen die niet direct over de Bersiapaan. Die verhalen van Force 137, het Korps Insulinde in het algemeen zijn toch dik opgeklopt, het verhaal van de “zegevierende” door en door koloniale Nederlanders, alsof zij verantwoordelijk waren voor de RAPWI-activiteiten, dwz hulp aan de krijgsgevangenen en geïnterneerden. Dat zijn wel de Britten, want die hadden toch de logistieke middelen. Daargelaten dat Nederlanders op Sumatra nauwelijks met de Japanners samenwerkten die volgens de capitulatie-afspraken verantwoordelijk waren voor Orde en Rust. De samenwerking tussen Nederlanders en Britten verliep stroef en dan praat ik niet over de samenwerking met de Nationalisten, dat kon in Nederlandse en koloniale ogen gewoon niet .

          Dat dan uitgebreid over de zegevierende Westerling en zijn moordzuchtige bende van Ambonesen en Menadonesen op Sumatra tot in de vervelendste details (Boring) wordt gesproken, terwijl geen inzicht wordt gegeven in de Bersiap komt bij mij als buitenstaander toch wel vreemd over. Alhoewel mijn Indonesische oma heeft met haar 4 kinderen in Bangkinang als Binnenkamper geïnterneerd was, daar vertelt mijn moeder wel wat over, maar dat verhaal blaas ik niet op, dat mag toch een teleurstelling zijn voor dhr Geenen

          Op basis daarvan wordt de koloniale Geschiedenis in Sumatra beschreven, zoals ook dhr Geenen doet en dan krijg je logischerwijze een vertrokken, eenzijdig beeld van de werkelijkheid.

          Dezelfde anti-wetenschappelijk en anti-intellectualistisch benadering is te vinden bij de gebeurtenissen op Java. De verhaaltje over de zegevierende KTZ Huijser of kolonel Ascher die door een ere-escorte van de verslagen Japanners worden begeleid, doet het wel goed in de ogen van chauvinistische Nederlanders maar hoe keken de Indonesiers daar tegen aan? En hoe zou worden gereageerd als de “zegevierende” Prins Bernard begeleid door een ere-escorte van Nederlandse Waffen-SSers naar de capitulatiebesprekingen in Wageningen zou worden begeleid, hij zat daar toch voor Speck und Bohnen? . Dan wijst in Nederland toch ook iedereen naar zijn voorhoofd?

          Wat de Javazee betreft. Ik heb het indrukwekkende verhaal van dhr Welcker gelezen. Wat ik niet snap is dat hij zijn verhaal over de gebeurtenissen in de Javazee niet kon of mocht vertellen. Die verhalen zijn te vinden in Alle Hens en Het Marineblad, daarnaast is er uitgebreide literatuur te vinden in de bibliotheek van het Koninklijk Instituut voor de Marine KIM in Den Helder. Ik kom toch nog veel verdichtsels tegen in die verhalen, zoals de wijdverbreide mythe van het gebrek aan luchtsteun voor het eskader van SBN Karel Doorman.

          Als ik kijk hoe Engelsen of Amerikanen hun Geschiedenis beschrijven, dan is dat wel different koek. Wellicht heeft dat te maken met het feit dat het koloniale Nederland door Japan verslagen werd maar i.t.t. tot andere geallieerden niet daadwerkelijk heeft deelgenomen aan het zegevierend verslaan van Japan.
          Het gaat daarbij over beelden die wij hebben van de Wereld Oorlog. Amerikanen hebben niet alleen het beeld van de brandende slagschepen in Pearl Harbour maar ook het beeld van die zegevierende Amerikaanse mariniers die de vlag hijsen op Iwo Jima. Engelsen hebben beelden van de Battle of Britain of het gemythologiseerde verhaal over de Bridge over the River Kwai”. Nederlanders hebben maar weinig om de zege te vieren. Wat blijft hangen zijn de foto’s van het bombardement op Rotterdam of de foto van het vernederend buigen voor de Japanse Keizer. Daar komt nog bij dat het trauma van de dekolonisatie-oorlog die een weloverwogen en omvattende beschrijving van de geschiedenis in de 40er jaren van de vorige eeuw in de weg staat.

          Wellicht kan het onderzoeksteam over de dekolonisatie (Captain/Sinke, Schulte Nordholt etc) wellicht een aanzet geven tot een afgewogen beschrijving van die Geschiedenis.

        • Ron Geenen zegt:

          Ja, heer v.d. Broek, want als het niet zo was en is, dan waren er niet zulke grote verschillen in de boeken van de diverse gebeurtenissen. De Amerikaanse, Australische, Engelse en Nederlandse benaderingen zijn in vele gevallen in hun boeken anders vermeldt geworden tov elkaar. Waarom gebeurd dat?
          Laat mij het maar als kleine boeng op mijn manier doen. Ik spreek daarbij met mensen die mij uit ondervinding iets hebben te vertellen. De heer Brijl bemoeit zich ook niet met de politiek, maar tracht de overleden militair te vinden om hem en de familie een laatste eer te bezorgen. Voor Bronbeek was de geschiedenis van de groep Kokkelink en de ervaringen in Nieuw Guinea ook niet belangrijk tot de heer Keller er een punt van maakte. De ervaringen van mijn nicht als meisje van 16 zijn voor haar en mij belangrijker dan de algemene beschrijving van de troostmeisjes. De martelgang die 30 mannen, o.a. mijn vader hadden ondervonden, zult u beslist niet in de NL geschiedenis te vinden zijn.
          Gelukkig zijn er ook velen die het gewone vaak echt gebeurde verhaal verkiezen boven die van de “grote Schrijvers/onderzoekers”. Want gisteren kreeg ik van een R Braaksma uit Oregon een telefoon. Hij is chair of een Indo vereniging “Insulinde”. Heeft het net overgenomen van zijn 84 jarige zieke vader. Zijn vader gelooft ook in de verhalen van de mens die het heeft meegemaakt. Zoon Randy wilt dit voortzetten en vroeg mij of hij diverse uit mijn web in hun internet krant mocht publiceren. Persoonlijk vind ik het belangrijker aandacht te geven aan .b.v Francine met hulp van MAX-tv. Ik heb mijn weg gekozen en door af te reageren, probeer ik gezond te blijven.
          U heeft u goal gezet en ik doe mijn ding. Heel simpel.

        • Bert zegt:

          Ha ha ha ha ,ik heb zowat buikpijn van het lachen ,die opmerking van de Hr van den Broek aan de hr Geenen “” Waar was u in de Javazee ?”” Ron Geenen was toen 5 of 6 jaar oud net te jong om mee te doen aan die zeeslag ,zelfs ik begrijp dat de hr Geenen nooit ergens onderzoek naar doet maar puur de ooggetuigen aan het woord laat want die vertellen het uit eerste hand ,hun verhaal moet opgeschreven worden voor het te laat is .

        • Ron Geenen zegt:

          Ja Bert, maar als je maar een methode, je eigen methode, als de juiste vindt, is het moeilijk om open te staan voor iets anders.

        • Jan A.Somers zegt:

          “die opmerking van de Hr van den Broek aan de hr Geenen “” Waar was u in de Javazee ?” Leuke vraag, maar aan de verkeerde gericht. Had gericht kunnen zijn aan admiraal Helfrich. En meteen maar gevraagd wat zijn rol was bij de voorgenomen couppoging ten tijde van Linggadjati. En meteen maar aan zichzelf gevraagd: Waar zat u in de Werfstraatgevangenis?

    • Jan A.Somers zegt:

      ““De bende moordenaars hadden allemaal hun eigen organisatie en een vaak wilde naam”” Mijn ervaringen in Soerabaja nalopend kan ik me wel vinden in het verhaal van de heer Geenen. Er was sprake van redelijk georganiseerde Indonesische militairen en van groepen roofmoordenaars. Die militairen waren voormalige PETA-militairen die zich hadden gehergroepeerd. (nog geen TNI!) Goed getraind, en gedisciplineerd. Bij de roadblocks had ik er met mijn fiets ook geen problemen mee. Kort door de bocht deelde ik ik deze mensen in onder de noemer Pemoeda’s. Maar er was meer: Het Indonesische fabrieksproletariaat was werkloos, hongerig, brodeloos en daardoor gevoelig voor merdeka-ophitsing. Met die ophitsing werden ze betrokken in de strijd, in diverse strijdgroepen, maar moesten daarbij wel hun eigen kostje verzamelen. Dat waren de roofmoordenaars waar die PETA-mensen numeriek niet tegenop konden, de Japanners ook niet. Dat was het essentiële van de bersiap.

  7. Arthur Olive zegt:

    “P.S.: Je hebt zeker niet vroeger de website van Londo gekend?

    Was dat niet van wijlen iemand met de achternaam Slechter?
    Hij had veel informatie over Nieuw Guinea alhoewel hij daar nooit is geweest.
    Deed me denken aan Karl May die veel over de Amerikaanse Wild West schreef maar daar nooit was geweest. Sommige boeken schreef hij vanuit een gevangenis.

    • Ron Geenen zegt:

      Ik dacht dat dat zo is, maar ik weet het niet zeker meer te herinneren. Wat ik daar echter mee wil zeggen, dat op die site het wel hard tegen hard ging. Daar werden flinke harde waarheden (en niet waarheden?) geschreven. Hoorde ook dat de webmaster is overleden en vermoedelijk bestaat daarom die site niet meer.

    • Ron Geenen zegt:

      Verhalen en achtergronden van de DETA-werkers zijn ook te vinden op blog.londoh.com.
      En dat blog of website is nu te koop. Dat betekend, iemand kan de naam kopen en registreren. Wie geïnteresseerd is kan een Whois check doen. Meestal is de gevraagde prijs er ook vermeldt. Had vroeger ook een heel artikel over de DETA jongens staan.

  8. Henk zegt:

    Ben nu 92 jaar. Maar wanneer ik de naam Westerling lees of hoor dan gaan mijn gedachten weer naar de “Westerling-ééndagsactienin Bandoeng!” Werkte toen bij Jacobson v/d Berg op kantoor aan de Grote Postweg, in de nabijheid van de hotels Preanger en Homann. We zagen ze binnentrekken! Vluchtende TNI-militairen.Ons kantoor werd gesloten en wij werden naar huis gestuurd.We gingen langs lege straten en hoorden links en rechts geweerschoten! Maar tegen de avond was het weer stil! De groep van Weterling had de stad weer verlaten met achterlating van enkele doden! Waarvoor? vraag ik mij nu af.

  9. Huib zegt:

    @ Henk. van 2 jaar.
    Ik ben net 80 jaar geworden maar het heeft niet veel gescheeld in Februari/Maart of ik had zelfs die leeftijd niet gehaald. Maar hetgeen U beschrijft over de overval van Westerling hen ik precies zo ervaren en ook eerder al op deze site verteld.
    Ik was toen zo’n 9 of 10 jaar oud en zat op de St. Jozefschool. Ook wij werden naar huis gestuurd en ik kwam met mijn vriendje op onze fietsen op de Malabarweg in een vuurgevecht terecht en doken de droge sloot langs de weg in. We werden door een Indonesischee mevrouw binnen geroepen en zaken nog dat haar man, een TNI officier, als de bliksem zijn uniform uit trok en in zijn pendèk in de kamer zat. Dode TNI-ers hingen uit hun pantserwagens en jeeps.

  10. Huib zegt:

    Sorrÿ, Error, moet zijn ” Henk van 92 jaar “

    • bokeller zegt:

      Luitenant Jack de Boer,hoefde helemaal niet
      meer op een of andere pampiertje alle bevrijde
      gevangenen te turfen, dat had gezien het werkgebied
      van de Molukse bewaker de vermoedelijke aantallen
      gevangenen nmi ook op deze wijze aan Britse hoofdkwartier verteld.

      https://javapost.nl/2011/02/01/werfstraatgevangenis-soerabaja/

      De versie van Boer, opgetekend in zijn boek ‘Koninklijke Olie in Indië’ werd door meerdere andere schrijvers overgenomen:

      ´In de nacht van vrijdag 9 op zaterdag 10 november werd de bevolking door de lokale radio onophoudelijk opgeroepen een totale oorlog te voeren tegen de Britten.

      Op het Britse hoofdkwartier hoorde luitenant Jack Boer, nu actief als tolk en verbindingsofficier,

      van een Molukse bewaker van de Werfstraatgevangenis dat
      daar nog de 2384 Nederlandse mannen zaten
      en dat zij de volgende dag waarschijnlijk door vergiftiging en/of verbranding zouden worden gedood.

      Boer wist van de Britten een tiental Gurkha’s, een tank en een aantal vrachtauto’s los te krijgen om een bevrijdingspoging te wagen.
      De volgende dag, om 03.45 uur, bereikte de commando-eenheid de gevangenis.
      Nadat een eerste wachtpost werd gedood, werd door de tank een gat in de buitenmuur geschoten.
      Een vuurgevecht met de overgebleven bewakers leidde tot de dood van één van de Gurkha’s.
      Vervolgens konden alle cellen worden geopend en de gevangenen worden afgevoerd.´

      Het is met name de rol van Jack Boer die tot discussie heeft geleid. Was híj wel degene die de Britten waarschuwde waarna deze laatsten in actie kwamen?

      siBo

      • Jan A.Somers zegt:

        “Luitenant Jack de Boer” De militaire rang van de heer Boer was volgens hemzelf militie-matroos vliegtuigmaker, stamboek nr. D 211. Volgens zijn eigen zeggen: ‘Kortom, voor ambitieuze manschappen viel er zeer veel te leren.’ Weer volgens eigen zeggen: ‘(…) heb ik een verzoek tot andere werkzaamheden ingediend aan het hoofd van de technische dienst (…). Met directe ingang werd ik onder de heer Van der Woude geplaatst als “hoofd” van de vertaaldienst. (…) De werkzaamheden (…) bestonden uit het vertalen van allerlei technische handboeken uit het Engels/Amerikaans, Duits en Frans in voor Nederlanders begrijpelijke taal.’
        “gezien het werkgebied van de Molukse bewaker de vermoedelijke aantallen
        gevangenen nmi ook op deze wijze aan Britse hoofdkwartier verteld.” “Was hij wel degene die de Britten waarschuwde” Die cipier, Patiradjawani, had het mondeling over vermoedelijke aantallen. Dat aantal was al lang bij de Brits-Indische strijdmacht bekend. Op 25 oktober landden 4000 man van de 49e Indian Infantery Brigade Group onder brigade-generaal A.W.S. Mallaby in Soerabaja. De landing werd door de PRI geaccepteerd nadat de republikeinse leiders in Batavia op de hoogte waren gesteld en de Britten hadden uitgelegd slechts te willen zorgen voor de evacuatie van de geïnterneerden en de Japanse militairen. Enkele citaten uit hun instructies:
        – 2(b). the protection, and where appropiate, the evacuation of R.A.P.W.I.
        -4 (…) This resulted from the action of a Dutch Naval Captain, who demanded and received the surrender of the Japanese forces there, without having any forces on his own with wich to take over. (…).
        – 11 (…) Our task is to gain control of the internee camps, and where necessary move them to places of safety at the earliest opportunity.
        Twee keer zijn Brits-Indische militairen in de Werfstraatgevangenis geweest voor onderhandelingen over onze evacuatie. Bij hun rondgang over het terrein kwamen ze ook bij ons langs, maar durfden geen contact te maken om hun missie niet te bemoeilijken. Beide delegaties zijn vermoord! Maar de Britten wisten al lang wat er in die gevangenis aan de hand was.
        “Jack Boer, nu actief als tolk en verbindingsofficier,” De Britten maakten druk gebruik van de door Indische jongens aangeboden diensten, vooral als gids/tolk. De Indonesiërs hadden vele straatnaamborden verwijderd zodat het met de kaarten een puzzel was. Zelf ben ik gids/vertaler/bijrijder geweest op een Brits-Indische ambulance unit die gestationeerd was bij het Leger des Heils hospitaal en het Rooms Katholieke zieken huis aan de Reinierszboulevard. Daar kreeg ik ook rijles van die Sikh-chauffeurs. Bij hun vertrek bleven die ambulances achter, nu door ons bereden.
        Denk er ook om dat het bij onze bevrijding uit de gevangenis een chaos was, rondom werd nog gevochten. Vele mannen die net waren bevrijd, gingen niet naar de rijen vrachtauto’s die voor ons klaar stonden, maar probeerden op eigen houtje naar huis te komen. Stom natuurlijk in een stad vol straatgevechten. Maar geteld? De volgende dag, in Perak, maakte ik ook zo’n afspraak met mijn baas van de melkerij. Hij zou proberen naar zijn bedrijf/vrouw/kind te gaan, en op weg daar naar toe proberen langs te gaan bij mijn moeder en zus. Ik zou proberen naar Singapore te gaan, waar mijn vader zat, en daar te zoeken naar zijn vrouw en kind. Het liep uiteraard anders.

        • bokeller zegt:

          Pak Somers,
          In die roerige tijd en niet alleen in Soerabaja waren
          er meerdere personen die zich een rang toe eigenden.
          Ik weet persoonlijk van 4 personen een rang en één
          die zich tooide met de Militaire Willems Orde en dat
          alleen in mijn directe omgeving.
          Tjsa datis alleen dooie koeien uit de sloot halen.
          siBo

      • Jan A.Somers zegt:

        Tweede Kamer der Staten-Generaal
        Vergaderjaar 2005–2006
        30 300 X
        Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Defensie (X) voor het jaar 2006
        Nr. 59
        BRIEF VAN DE MINISTER VAN DEFENSIE
        Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
        Den Haag, 9 december 2005
        Op12 oktober 1998 hebben mw. P.J. van der Molen en de generaal der infanterie b.d. G.L.J. Huyser zich namens het Comité «Onderscheiding Jack Boer» tot de toenmalige minister van Defensie de heer mr.F.H.J. de Grave gewend met het verzoek postuum de Militaire Willems-Orde (MWO) toe te kennen aan de heer Jacobus Lambertus (Jack) Boer. Het Comité is van mening dat Jack Boer als commandant van een groep Engelse militairen bij de bevrijding van ongeveer 2300 door de Indonesiërs geïnterneerde Nederlanders uit de Werfstraatgevangenis te Soerabaja op10 november 1945, blijk heeft gegeven van daden van moed, beleid en trouw, die in lijn zijn met de criteria voor toekenning van een MWO.
        Op verzoek van mijn ambtsvoorganger heeft de toenmalige voorzitter van het Kapittel der Militaire Willems-Orde de door het actiecomité overlegde documenten en verklaringen beoordeeld en hierover gesproken met mw. Van der Molen en de generaal b.d. Huyser. Het Comité heeft naar aanleiding van dit gesprek in de daarop volgende jaren aanvullende informatie en getuigenverklaringen verzameld. Nadat bevestiging van het comité was verkregen dat het dossier compleet was, heb ik op 15 februari 2005 het Kapittel der Militaire Willems-Orde om advies gevraagd.
        Het Kapittel heeft vervolgens zelf feitenonderzoek uitgevoerd. Dit behelsde de door aanvragers ingediende stukken, wetenschappelijk verantwoorde historische publicaties, de archieven van het Nederlands Instituut van Oorlogsdocumentatie, van het Koninklijk Tehuis voor Oud Militairen Bronbeek, van de Corporate Memory and Analysis Branch van het Britse ministerie van Defensie, van het Imperial War Museum en van de Britse National Archives.
        Vastgesteld is dat de heer Boer zich vrijwillig heeft gemeld bij de Britse strijdkrachten en werkzaamheden heeft verricht als gids en tolk in Soerabaja. Hij wordt gekenschetst als gedreven en doortastend. Met grote waarschijnlijkheid is de bevrijding van de gevangenis uitgevoerd als onderdeel van de Britse aanval op de stad die op10 november om 06.00 uur, na het verstrijken van het ultimatum aan de Indonesiërs, is ingezet. Een aparte bevrijdingsactie tegen de gevangenis om 04.00 uur en dus vooruitlopend op de aanval, zoals vermeld in de memoires van de heer Boer, wordt niet waarschijnlijk geacht. Daarover zijn geen documenten aangetroffen.
        Vast staat dat de heer Boer aanwezig is geweest bij de bevrijdingsactie. Niet bewezen is dat hierbij sprake is geweest van een door hem geleide actie met een door de Britten ter beschikking gestelde kleine groep militairen. Het zich vrijwillig beschikbaar stellen als tolk en gids en het zich met gevaar voor eigen leven begeven in de beschreven actie getuigt van moed. Door hem persoonlijk verrichte uitzonderlijke daden van moed, beleid en trouw bij de bestorming van de gevangenis zijn echter niet aangetoond. Derhalve adviseert het Kapittel dat geen sprake kan zijn van toekenning van de Militaire Willems-Orde aan de heer Boer. Ik volg dit oordeel van het Kapittel.
        Vervolgens heb ik de commissie dapperheidsonderscheidingen van het ministerie van Defensie advies gevraagd of de heer Boer in aanmerking komt voor een andere dapperheidsonderscheiding. De commissie constateert dat getuigenverklaringen van geïnterneerde Nederlanders een uiteenlopend en te beperkt beeld geven van de actie. Andere documenten die overtuigend bewijs leveren ontbreken. De commissie adviseert op grond hiervan de heer Boer niet in aanmerking te brengen voor een dapperheidsonderscheiding. Ik volg het oordeel van de commissie.
        Dat er onvoldoende grond is om over te gaan tot toekenning van een MWO of een andere dapperheidsonderscheiding laat onverlet dat waardering en bewondering past voor het optreden van de heer Boer, die ik bij deze namens de regering uitspreek.
        De Minister van Defensie, H. G. J. Kamp
        Enkele opmerkingen mijnerzijds:
        Ik ben de vindplaats van het verslag van het Kapittel der Militaire Willems-Orde kwijtgeraakt, maar de brief van de Minister van Defensie aan de Kamer is van meer belang, de minister heeft hiervoor de ministeriële verantwoordelijkheid en is daarop nooit aangesproken geweest. Kennelijk was de Indische gemeenschap tevreden. Van belang is dat de onderzoekers niet tevreden waren met de informatie die door aanvragers was geleverd. Daarop hebben ze niet alleen extra informatie gekregen (met de bevestiging van het comité dat het dossier nu compleet was), maar ook op eigen initiatief het onderzoek uitgebreid. In het verslag is dit te lezen. Gezien de hiervoor genoemde data een nogal uitgebreid onderzoek. De verhoren van de getuigen zijn geanonimiseerd, kennelijk dacht de commissie aan onwellevende en vervelende reacties op die getuigenissen. Ik heb voor de zekerheid nog maar even naar mijn schuttersputje gekeken.
        De minister vond het kennelijk zielig voor de aanvragers, niet de eersten de besten, maar het venijn zit in de staart: of de heer Boer in aanmerking komt voor een andere dapperheidsonderscheiding, een soort troostprijs. De commissie constateert dat getuigenverklaringen van geïnterneerde Nederlanders een uiteenlopend en te beperkt beeld geven van de actie. Andere documenten die overtuigend bewijs leveren ontbreken.
        De minister bleef het zielig vinden en komt tot een prachtige U-bocht:: laat onverlet dat waardering en bewondering past voor het optreden van de heer Boer, die ik bij deze namens de regering uitspreek.
        Opmerkelijk is dat het steeds gaat om de HEER Boer, zonder militaire rang. En dat voor een MILITAIRE onderscheiding!

        • Jan A.Somers zegt:

          ff vergeten: Heeft de heer Boer zijn MOK wel opgehaald? Daar had hij als gemobiliseerde dienstplichtige toch recht op?

        • Loekie zegt:

          Hij heeft tenminste wat gedaan. Anderen lieten zich beuken en vertellen daar 70 jaar later nog over, bijna dagelijks.

        • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

          Als ik de brief van de minister kritisch doorlees en op zijn merites beoordeel, heb ik wel zo mijn op- en aanmerkingen. Laat ik het eufemistisch stellen, er zitten nogal wat halve waarheden in.

          Citaat:…….Niet bewezen is dat hierbij sprake is geweest van een door hem geleide actie met een door de Britten ter beschikking gestelde kleine groep militairen. …..

          Wie dan wel de actie heeft geleid geeft de Minister logischerwijze niet aan. Wie die groep Gurkha’s (man en rang) wel zijn geweest is in duisteren gehuld. Wie die gesneuvelde Gurkha was komt helemaal niet voor in het verhaal. Ik kan mij niet herinneren dat de Minister die Gurkha’s voor hun daden heeft bedankt, een Gebaar voor het bevrijden van meer dan 2.384 man was toch wel op zijn plaats.

          Let wel, het dossier was niet compleet. Dat die commissies niet het Situation Report van de commanderende officier van die groep o.l.v. de toenmalig kapitein Jack Boer boven water hebben kunnen of willen halen is toch wel een prestatie, een telefoontje van de Minister naar zijn ambtscollega in Engeland was voldoende geweest. Ikzelf heb wat Engelse literatuur over de Slag in Surabaya doorgebladerd en stuitte binnen enkele uren toevalligerwijze op het desbetreffende situation report, met alle details erbij, waarvan het bestaan in Nederland wordt ontkend. Een “uitgebreid onderzoek” maar dan op de verkeerde plaatsen vind ik toch wel een eufemisme.

          Het lijkt wel of de Britten geen rol speelden in die actie, het waren er ook maar weinig en nog ook eens Britse onderdanen. Geen Britse archiefbronnen worden in beruchte brief van de Minister aangehaald, zelfs niet de memoires van Gen. Christison. Deze geallieerde bevelhebber in Nederlands Indie heeft het wel over de actie die voor de Britten om 04:00 begon, een Nederlands Minister had daarover een andere mening, waarschijnlijk is hij “ervaringsdeskundig”.

          De (aanspreek) titel van een officier met een subalterne rang is toch altijd Meneer, tenminste bij de Koninklijke Marine, dat wordt op een opleidingsinstituut letterlijk erin geramd of de Jonkers wijzen je er fijntjes op.
          De aanspreektitel voor reserve-officieren met subalterne rang? Ik dacht bij alle onderdelen Meneer, ik laat me in het burgerleven niet op mijn militaire rang voorstaan!!!!

          Peter van den Broek LTZSD2KMR (Luitenant Ter Zee van Speciale Diensten der 2 Klasse Koninklijke Marine Reserve).

        • Boeroeng zegt:

          Het kan zijn dat men Jack Boer een onderscheiding weigerde omdat zijn persoonlijk verhaal passages kent die je kan uitleggen dat hij en zijn groep bewust ongewapende gevangenen hebben vermoord. Om rumoer in de toekomst te voorkomen legt men de nadruk op geen bewezen dappere daden van Jack Boer.

          http://www.svjappenkamp.nl/archief/2004/jack-boer.html

        • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

          Ik heb meer het idee dat de Minister c.s. geen flauw benul had wat zijn verantwoordelijkheid was, laat staan dat hij begreep wat hij ondertekende. Ik neem het volgende als kenmerkend voorbeeld:

          citaat uit de ministeriële brief: ……Het Comité is van mening dat Jack Boer als commandant van een groep ENGELSE militairen bij de bevrijding van ongeveer 2. 300 door de Indonesiërs geïnterneerde Nederlanders…….

          Dat van die “Engelse” militairen slaat in dit geval op de Gurkha’s, elite-eenheden van het Britse leger, waarvan de militairen afkomstig zijn uit Nepal. Nepal een zelfstandige internationaal-rechterlijke Rechtspersoon, dat nooit een onderdeel was van het Britse Koninkrijk, althans het was geen kolonie of dominion. Deze militairen worden niet beschouwd als huurlingen maar zijn gelijk gesteld aan Britse militairen. Ik heb daar wat over gelezen, maar de details heb ik niet vastgelegd op mijn harde schijf.

          Hij haalt zelfs die 2.300 geïnterneerden aan, dat had toch wel gemotiveerd dienen te worden met aansprekend een geloofwaardige bronnen.

          Dat de Minister zo’n brief ondertekent, zegt toch iets over de kennis van de betrokkenen aangaande de zaak Jack Boer.

          Daarom lijkt een verzoek tot heropening van de zaak Jack Boer wel gerechtvaardigd.

          Ik wil best het bronnenonderzoek vanuit Italië doen, zo ik dat niet al gedaan heb.

          .

  11. Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

    Bovenstaande reactie had ik wel verwacht.

    Vele verwarringscheppende verhalen, zoals bovenstaande over Jack Boer zijn gebaseerd op veronderstellingen of Hear-say van ex-geinterneerden. Duidelijk fake nieuws is het gerucht dat Jack Boer zelf die 2.384 gevangenen heeft geteld, met potlood en papier in de hand. Waar staat dat dat hij dat heeft gedaan? Wie heeft hem met potlood en papier gezien?
    Hij als officier wist wat hij moest doen in die gevangenis. Voor de gevangenen was het misschien wanorde en chaos, gevangenen hebben toch een gedeformeerde kijk op de werkelijkheid, maar hij en zijn Gurkha’s klaarden het klusje, het bevrijden van meer dan 2,384 gevangenen in heel korte tijd, laat ik zeggen 2 tot 3 uur. Na gedane arbeid vertrok Boer en de Gurkha’s om mee te vechten in de slag bij Soerabaja, waarbij meer dan 600 doorgewinterde Britse vechtjassen door ook met bamboesperen gewapende pemoeda’s sneuvelden.

    Zo zijn er vele nodeloze vragen opgeworpen, maar antwoord op de namen van die moedige Gurkha’s wordt ook hier nog steeds niet gegeven. Het is maar een detail. Rijlessen lijken me niet een onderwerp voor geschiedenis. Je kan net zo goed discussiëren of God wel katholiek is?

    “Jack Boer, nu actief als tolk en verbindingsofficier,”….. Dit objectief feit wordt wel bevestigd door commanderende officieren van het Britse leger, actief bij de slag in Soerabaja . De 2 getekende verklaringen van dieBritse Hoofd-officieren zijn dacht ik gelezen te hebben, te vinden in het Archief van Tranen van Pia van der Molen. Je moet wel de RELEVANTE lectuur erop nalezen en vermelden.

    Wat KTZ Huyer, chef van de staf van VADM Helfrich en loslopende fantast daar in Soerabaja deed, vroeg hij zich ook af. De Kolonel heeft behalve het commando over een kanonneerboot nooit operationele taken bij de Marine gehad (zie het smoelenboek). Dat hij als officier van de Zeedienst (Marine-officieren die zich bezighouden met het varen van die boten) nu plotseling haveninstallaties in Soerabaja op hun logistieke kwaliteiten diende te beoordelen, was ook een verrassing voor hem. Om daarvan af te zien nam hij wat eigen initiatief en liet in zijn eentje en begeleid door een Japans ere-escort (bron dhr Somers) de Japanners voor hem als Toean Besar op koloniale wijze capituleren, dat was zeker geen taak die de Britten hem hadden opgedragen. Daarbij speelde hij Japanse wapenarsenalen in handen van de Indonesische nationalisten, die daarmee meer dan 600 Britse soldaten tijden de Slag in Soerabaja lieten sneuvelen. Militaire verliezen aan Nederlandse zijde deden zich niet voor.

    De schepen van VADM Helfrich?
    Helfrich wilde zonder medeweten van de Britten best wat oorlogsschepen sturen, het gaat daarbij om o.a. Hr. Ms. Abraham Cruijnsen , een mijnenveger. Toen die door de Britten werd gespot in de buurt van Soerabaja, maakte het schip rechtsomkeerd.
    Helfrich wilde ook indruk maken in Ned. Indie en stuurde de Hr. Ms. Tromp mee naar Batavia als zgn vlagvertoon. De Engelsen voorzagen moeilijkheden en verboden alle Nederlandse officieren en manschappen om daar aan land te gaan. Van de Hr. Ms. Tromp en haar “roemruchte” en “zegevierend” bezoek aan Batavia/Jakarta is daarna niks meer vernomen.

    Helfrich was een eigengereid en eigenzinnig man. Hij was ook bereid om alle Nederlanders in Ned. Indie op te offeren, het merendeels Indo-Europeanen, om de Indonesische nationalisten tegen te houden.

    • bokeller zegt:

      Even Wìki aangeklikt en mss. heeft het wel
      hiermee te maken.

      In 1952 besloot het kabinet om geen Willems-Orde meer toe te kennen.\

      Op de binnengekomen voordrachten werd een beslissing genomen en de boeken werden gesloten.
      Deze beslissing betekende dat een aantal dappere soldaten niet meer werden gedecoreerd met een onderscheiding die hen wel zou toekomen.
      Hierbij valt te denken aan de mariniers die de bruggen van Rotterdam in mei 1940 verdedigden en aan de Poolse bevrijders van Nederland die om politieke redenen niet werden gedecoreerd.

      De Nederlandse verzetsstrijders waren vaak erg bescheiden of om politieke redenen wars van onderscheidingen.

      Dat het verlenen van een onderscheiding ook therapeutische uitwerking heeft werd in het Nederland van de naoorlogse wederopbouw niet onder ogen gezien.

      Het verlenen van een decoratie, zeker wanneer het een Willems-Orde betreft, heeft veel nabestaanden enigszins getroost
      siBo

  12. Bert zegt:

    Peter van den Broek zegt “” Helfrich was een eigengereid en eigenzinnig man .Hij was ook bereid om alle Nederlanders op te offeren ,om de Indonesische nationalisten tegen te houden “” Ja dat geloof ik ook ,hij was bereid om IEDEREEN op te offeren maar toen de grond te heet was onder zijn voeten ,smeerde de gladakker hem naar Ceylon ,hij wist ook wel dat Karel Doorman geen schijn van kans had om iets tegen die Japanse vloot te doen maar toch gaf hij Doorman het bevel “” Val aan !”” Was Helfrich nou meegegaan met Doorman ,had ik gezegd “” O.k man nou toon je ballen !”” Maar Helfrich had GEEN ballen ,die lul stuurde wel een heleboel jonge mannen de dood in maar vluchtte zelf als een bange haas ! Het is een grote schande dat er nog zo veel straten naar die kon?ol zijn vernoemd .Hoe is Helfrich gestorven ? Heel vredig in zijn bed ,bah bah bah en nog eens bah wat een soepkip !

    • Bert zegt:

      Hier in Amsterdam heb je ook een straatje vlakbij het St Lucas ziekenhuis ,die de admiraal Helfrichstraat heet ,ik zal Silvana een e-mail sturen om die naam te veranderen ,kijk Helfrich is geen zeeheld zoals De Ruyter of Tromp ,de meeste Nederlanders weten niet eens wie Helfrich was .Hernoem deze straat dan naar een van de omgekomen zeelui van de slag om de Java zee .Denk wel dat het Links college in Amsterdam hier oren naar heeft .

      • Arthur Olive zegt:

        “De meeste Nederlanders weten niet eens wie Helfrich was”.
        Mijn Amerikaanse buurvrouw die tegenover ons woonde weet wel wie hij was en heeft niets goeds over hem te spreken.
        Haar vader zat op de USS Houston en daarna als POW op Java.
        Zij is penningmeester van de Houston memorial.

  13. e.m. zegt:

    ¡¡¡¡¡Toch moet Indisch4ever blijven !!!!!

    [Quote]In haar boek Dingen gedaan krijgen legt de Britse neurowetenschapper Tali Sharot uit waarom het zo moeilijk is mensen te beïnvloeden – en hoe je dat toch voor elkaar krijgt.
    Margreet Vermeulen 25 mei 2018, 15:00

    We zijn niet zo geïnteresseerd in de waarheid, schrijft u.

    ‘Nee, we willen onze bestaande opinies bevestigd zien. /…/ Er zijn talloze, klassieke experimenten mee gedaan. Als je voorstanders van de doodstraf een stuk laat lezen over de voordelen ervan, kun je er gif op innemen dat ze het een geweldig artikel vinden. Laat je ze een verhaal lezen over de nadelen van de doodstraf, dan vinden ze het een waardeloos stuk. Wat je ze ook te lezen geeft: het eind van het liedje is hoe dan ook dat mensen hun overtuiging bevestigd zien.’

    /………./

    We worden niet alleen beïnvloed door de emotie van de boodschap, maar ook door de emoties die de boodschapper oproept.

    ‘Jazeker. Zó complex is het. Onlangs deden we een studie waarbij mensen vormen moesten herkennen. De spelers kregen, tussen neus en lippen door, ook informatie over elkaars politieke voorkeuren. Toen ze vervolgens bij die andere spelers advies mochten vragen over het vormenspel, waren ze geneigd zich te laten adviseren door politiek gelijkgestemden. Op die manier verloren ze geld, want ze vroegen geen advies aan de beste speler, maar aan degene met wie ze politiek op één lijn zaten. Ze hadden de illusie dat mensen met wie ze zich politiek verwant voelen, capabeler waren. Alsof je de weersvoorspelling van een liberaal meer vertrouwt dan die van een conservatief.’[UNquote]

    meer lezen:
    https://www.volkskrant.nl/wetenschap/hoe-kan-je-met-hersenwetenschap-mensen-beinvloeden-~b1a709ca/

    Ma’af als ‘off topic’ . . .

    • bokeller zegt:

      Haarlems Dagblad 18/8-1947
      Chinese Consul generaal verzoekt
      Republiek medewerking.
      en oprichting van Chinese weerbaarheids korpsen.
      https://nha.courant.nu/issue/HD/1947-08-18/edition/0/page/1
      siBo

    • RLMertens zegt:

      @e.m. ‘wij willen onze bestaande opinies bevestigd zien etc.’- Vooral over onze ‘koloniale/politiek maatschappij. En dat geldt zeker voor bijna(!) alle scribenten van deze site.

      • e.m. zegt:

        [CITAAT]
        “”recht doen aan de geschiedenis

        DE WERELD
        VAN HET KNIL
        http://www.kolonialezaken.nl

        Kolonialezaken .nl
        Iedereen heeft een mening over de koloniale tijd en over de kolonie, en vooral over het KNIL. Het zou allemaal even fout zijn. Daar kan ik slecht tegen.
        We weten veel te weinig van het KNIL. Hoe dit beroepsleger in elkaar zat. Wie de militairen waren. Waarom ‘Den Haag’ vaak bezuinigingen oplegde. En wat het KNIL voor goeds tot stand bracht. Nu ik aan de biografie van Van Heutz werk, ontdek ik heel wat verhalen. Die ga ik met u delen op deze website (www.kolonialezaken.nl – e.m.). De wereld van het KNIL is fascinerend, dat zeg ik alvast.

        Zat u bij het KNIL of bent u een (klein)kind van een KNIL-militair? Laat het mij weten, dan kan ik er met u iets over schriven. Zo kunnen we samen recht doen aan de geschiedenis.

        Vilan van de Loo

        PS ik ben benieuwd naar uw mening. Stuurt u me een mailtje ?””
        [EINDE citaat]

        • Loekie zegt:

          “Zo kunnen we samen recht doen aan de geschiedenis.”
          Klinkt toch een beetje als: zo kunnen wij samen de geschiedenis fotoshoppen.

        • bokeller zegt:

          Het is niet alleen het Knil als militair ook de
          diverse bevolkingsgroepen die hierbij dienden’,
          hun gezinsleven ,kortom alles wat het Knil
          zo boeiend maakte.
          En nmm ontbreken deze persoonlijke gegevens en
          wat in het museum ”Bronbeek” wordt vertoond/verteld
          is ’t wel heel ”DROEVIG” .
          siBo

        • P.Lemon zegt:

          @de geschiedenis fotoshoppen.

          # is een leger noodzaak of noodzakelijk kwaad?

          ***De Java-oorlog(1825-1830) bracht het Ned. gezag aan het wankelen en maakte duidelijk dat het voortbestaan van de kolonie ‘ Nederlands Indië’ alleen gewaarborgd kon worden door een eigen permanent aanwezig (!!) en volwaardig leger.
          Per Algemene Order werd daarom op 4 december 1830 het ‘ koloniale leger’ in het leven geroepen.

          https://books.google.nl/books?id=KTp1AAAAQBAJ&pg=PT70&lpg=PT70&dq=noodzaak+leger+indi%C3%AB&source=bl&ots=0VsvtAH2ML&sig=chVPfhpgJvWz-0XCsJ0fK8gRwS4&hl=nl&sa=X&ved=2ahUKEwiWvOnLzqrbAhUCmbQKHY4MA384FBDoATAAegQIABAB#v=onepage&q=noodzaak%20leger%20indi%C3%AB&f=false

        • e.m. zegt:

          @Loekie zegt: 29 mei 2018 om 07:58 Klinkt toch een beetje als: zo kunnen wij samen de geschiedenis fotoshoppen.@

          — Klinkt hetzelfde als: “”Daarom lijkt een verzoek tot heropening van de zaak Jack Boer wel gerechtvaardigd.””

        • Loekie zegt:

          Kijk ’s : als je als korporaal-lijfwacht meent dag en nacht op te moeten komen voor de woorden en allergieën van deze en gene, dat is jouw zaak. Maar wees je er wel van bewust dat je daarbij gemakkelijk gezogen kunt worden in het zwarte gat van narcisme.

        • e.m. zegt:

          @Loekie zegt: 29 mei 2018 om 13:11 Kijk ’s : /…/@

          — Even los van uw psychologie van de koude grond, wat is uw inhoudelijke vraag over Jack de Boer ?

        • Loekie zegt:

          Ik kan me niet herinneren een vraag te hebben gesteld.

        • Jan A.Somers zegt:

          “werd daarom op 4 december 1830 het ‘ koloniale leger’ in het leven geroepen.” Nou, dat stelde ook niet zoveel voor. 1274 officireen, 31988 onderofficieren en minderen. Voor een land zo groot als heel Europa! Het kleine Nederland in mijn diensttijd, vredestijd, meer dan 100,000! De rust kwam niet door dat grotere leger. Er werd een eind gemaakt aan het cultuurstelsel waarin de hoofden zich verrijkten ten koste van de bevolking (Multatuli!), grote bedrijven en ondernemingen mochten zich vrij vestigen, Indië werd financieel zelfstandig (einde batig saldo), enz. Dit alles bracht economische opleving, meer welvaart, geen honger en ziekte meer.

        • Jan A.Somers zegt:

          “wat in het museum ”Bronbeek” wordt vertoond/verteld” Dat is toch een blank verhaal? In Bronbeek vind je geen Inlandse militairen.

  14. ROBERT zegt:

    The most savage controversies are those about matters as to which there is no good evidence either way.

    • bokeller zegt:

      effe onthouden
      De Militaire Willems-Orde is een beloning
      voor daden van
      MOED,
      BELEID
      en TROUW.
      siBo

      • Jan A.Somers zegt:

        Waar u vast wel meer van weet: Voor de Inlandse militairen kon ‘beleid’ nauwelijks een rol spelen. Dat werd gecompenseerd door moed en trouw. Ik ben de naam van die onderscheiding vergeten.

        • bokeller zegt:

          Medaille voor Moed en Trouw en naderhand
          Kruis voor Moed en Trouw.
          Ambon werd voor de Oorlog ,het eiland van
          de Militaire Willems orde genoemd.
          siBo

        • PLemon zegt:

          @ het eiland van de MWO

          *** Was het racisme dat de regering ertoe bracht om een Indisch soldaat voor een heldendaad die een Europeaan de Militaire Willems-Orde opleverde met deze medaille te onderscheiden? Velen meenden van wel en zij achtten het weglaten van het woord “beleid” bij de gronden voor toekenning ook racistisch. Zou een inlandse militair dan niet met beleid handelen? Op 3 juli 1865 werd in een Koninklijk Besluit gelast dat de medaille op dezelfde manier zou worden uitgereikt als de Militaire Willems-Orde.

          Net als de dragers van de Militaire Willems-Orde genoten de met de Medaille voor Moed en Trouw gedecoreerde militairen financiële voordelen. De ridders genoten levenslang een in de wet vastgestelde soldij, maar de dragers van de zilveren medaille mochten een verhoging met de helft en de dragers van de bronzen medaille een verhoging met een derde van de gebruikelijke soldij tegemoetzien. Wanneer zij langer dan vijftien jaar in het leger dienden werd ook hun pensioen met deze percentages verhoogd.
          https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Medaille_voor_Moed_en_Trouw

        • Jan A.Somers zegt:

          “Was het racisme dat de regering ertoe bracht om een Indisch soldaat voor een heldendaad die een Europeaan de Militaire Willems-Orde opleverde met deze medaille te onderscheiden?” Niks racisme. De Indische soldaat hoorde gewoon tot de groep Europeanen. De Inlandse soldaten zaten voor het merendeel in de laagste rangen waar ‘beleid’ niet aan de orde was, en ze dus niet aan de strenge criteria van ‘beleid’ konden voldoen. Het was een compensatie daarvoor, geen racisme. Maar Inlandse militairen in de hogere rangen, konden daar wel aan voldoen, en waren bij gelegenheid ook gegadigden voor de MWO.

        • Indisch4ever zegt:

          Raden Ario Majang Koro ontving de  Eresabel en de Militaire Willems Orde.

        • P.Lemon zegt:

          @Niks racisme. De Indische soldaat hoorde gewoon tot de groep Europeanen.

          # De auteur. vh stuk schreef Indisch maar maakte de klassieke fout dat iedere inwoner/burger uit Indië vanzelfsprekend Indisch was en bijvoeglijk een Indische soldaat.
          Verbijzonderde verderop ook waarom een inlandse soldaat voor het beleid werd uitgezonderd en dus een andere medaille zou kunnen krijgen. Laag of hoog in rang. Toch wel racistisch dat evenwel later in 1865 bij de toekenning aan Europeaan of Inlands het onderscheid wegviel.
          ( De Indische maatschappij was een standenmaatschappij waar in de geest van de tijd onderscheid werd gemaakt naar raskenmerken bij de indeling van en beklimming van de maatschappelijke ladder)

        • Jan A. Somers zegt:

          “De auteur. vh stuk schreef Indisch” Deze auteur schreef niet uit zichzelf maar citeerde PLemon zegt: 29 mei 2018 om 20:18.

        • P.Lemon zegt:

          @ Deze auteur schreef niet uit zichzelf maar citeerde …

          Alles wat neergepend wordt is een voortzetting van eerder geschreven informatie of kennis. Mogelijk is de opmerking ‘indisch’ indien geciteerd uit de opgegeven literatuur kritiekloos overgenomen.

          ***je wilt weten wie bij een artikel op wikipedia de oorspronkelijke auteur is. Als je op het tabblad geschiedenis kijkt en dan sorteert op ‘oudste eerst’, dan zie je wie de eerste bijdrage heeft geleverd, wie dus het artikel oorspronkelijk schreef
          ter info : 2 jaar geleden voor het laatst bewerkt door Martix

  15. bokeller zegt:

    .Hier een korte levens beschrijving
    van Sergeant J. Tahya MWO.tot minister in Indonesie.
    http://venstersmoluksegeschiedenis.nl/index.php?option=com_content&view=category&layout=blog&id=60&Itemid=51
    siBo

  16. Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

    Ik citeer nogmaals uit de brief van de Minister over de zaak Jack Boer:

    1)……Door hem persoonlijk verrichte uitzonderlijke daden van moed, beleid en trouw bij de bestorming van de gevangenis zijn echter niet AANGETOOND. …….

    Door WIE moesten die daden worden aangetoond? Door de geïnterneerden, die in de cellen zaten en van niks wisten om 04:00 in de ochtend? Duidelijk is dat de Minister geen relevante Britse bronnen, situation reports, die de gebeurtensissen en buiten de gevangenis tot in detail beschrijven, heeft gebruik voor zijn conclusies. Onwil, Onkunde of niet te goeder trouw?

    2)…… De commissie constateert dat getuigenverklaringen van geïnterneerde Nederlanders een uiteenlopend en te beperkt beeld geven van de actie………

    IN DE WERFSTRAATGEVANGENIS, BUITEN DE CELLEN
    Het team Jack Boer en zijn Gurkha’s bestormden de gevangenis. Van de 100 tot 200 Indonesische gevangenisbewaarders werd een deel gedood, militaire noodzaak, anders dan bij een oorlogsmisdaad lijkt mij hier toch aanwezig, iemand (WIE) dient maar te bewijzen (na meer dan 70 jaar) dat dat niet het geval was. Of dat het probleem was bij Jack Boer.
    De rest van de gevangenisbewaarders vluchtten via een zijpoort naar buiten, naar de dichtbijgelegen Indonesische stellingen. Na de schermutselingen vond het team de sleutels van de cellen en de meer dan 2.384 geinterneerden werden toen pas uit hun cellen bevrijd.

    Dat houdt in dat de gevangenen Jack Boer en zijn team eerst gezien hadden na de gevechtshandelingen, toen het schietfeest al was afgelopen. Dus wat voor een beeld hadden de gevangene van de bevrijdingsactie. ? Dat zijn ooggetuigen maar wel getuigen van een bepaald moment van de gebeurtenis. Geen der geïnterneerden raakten gewond want zij zaten veilig in die cellen, dus buiten schootsafstand Ook logisch. Dan mag de Minister toch niet vragen aan de geïnterneerden of Jack Boer de actie leidde!!!!

    GURKHA’S
    Wat de actie zo bijzonder maakt en dat wist zelfs Jack Boer niet ais dat de Gurkha’s eerst de 10de November in Surabaya aankwamen. Ze werden gelijk met een volledig vreemde niet-Britse officier, die enigszins de weg wist in de Werfstraatgevangenis op pad gestuurd waarbij toch wel Moed, Beleid en trouw getoond dient te worden
    De Gurkha’s volledig onbekend met de gevangenis o.lv. een jonge onervaren KNIL-officier bevrijdden in minder dan twee uur meer dan 2.384 geinterneerden zonder verlies aan mensenlevens op één Gurkha na. Daarna ging de groep inclusief Jack Boer plichtsgetrouw verder om in Soerabja tegen die “Pemoeda’s” te vechten. Als dat geen Moed, beleid en Trouw is, wat is het dan wel?

    Jack Boer wekt in zijn verklaring van de gebeurtenisen in de Werfstraatgevangenis de indruk dat dat Kolonel Pugh, na de dood van brigadier Mallaby, als plv commandant van de brigade de beslissing nam tot de inval in de Werfstraatgevangenis, maar Pugh, verantwoordelijk voor één brigade en niet eens voor de Gurkha’s, kon dat niet. Jack Boer kon niet weten dat het Gen. Christison persoonlijk was die toestemming gaf tot de inval. Dat zal ik Jack Boer toch niet kwalijk nemen dat hij dat niet wist. Je dient Jack Boer wel aan te spreken op de dingen die hij wel wist.

    2.384
    In Britse bronnen, zoals bij Gen. Christison, is er sprake van tussen de 3.000 en 3.500 bevrijde geïnterneerden uit de Werfstraatgevangenis . Dat is niet verwonderlijk, want een groot aantal gevangenen, ik schat een .000 tal is niet geëvacueerd , maar deze zijn direct na de bevrijding uit de gevangenis op eigen gelegenheid naar hun familie in Soerabaja en omstreken gegaan. De Britten konden toch moeilijk die mensen neerschieten omdat ze niet met de evacuatieschepen meewilden? Ik kan best aannemelijk maken dat die 2.384 gevangenen slaat op het aantal door de Britten met schepen (passagiersschepen en LST) geëvacueerden naar veilige oorden.

    Het wordt tijd om dat kapittel voor de MWO samen met die ex-Minister ter verantwoording te roepen inzake de kwestie Jack Boer. Het lijkt me toch niet moeilijk om de Heren c.s. in een hoek te drukken, de vloer aan te vegen, met pek en veren te besmeuren.

    • e.m. zegt:

      @Het wordt tijd om dat kapittel voor de MWO samen met die ex-Minister ter verantwoording te roepen inzake de kwestie Jack Boer. Het lijkt me toch niet moeilijk om de Heren c.s. in een hoek te drukken, de vloer aan te vegen, met pek en veren te besmeuren.@

      — Sterkte en succes dan maar, heer Van den Broek . . .

      • P.Lemon zegt:

        @Duidelijk is dat de Minister geen relevante Britse bronnen, situation reports, die de gebeurtensissen en buiten de gevangenis tot in detail beschrijven, heeft gebruik voor zijn conclusies.

        Maar….Jan A.Somers zegt:
        28 mei 2018 om 17:06

        Tweede Kamer der Staten-Generaal
        Vergaderjaar 2005–2006
        30 300 X

        O.a. ( geen relevante Britse stukken? )
        ***Nadat bevestiging van het comité was verkregen dat het dossier compleet was, heb ik op 15 februari 2005 het Kapittel der Militaire Willems-Orde om advies gevraagd.
        Het Kapittel heeft vervolgens zelf feitenonderzoek uitgevoerd. Dit behelsde de door aanvragers ingediende stukken, wetenschappelijk verantwoorde historische publicaties, de archieven van het Nederlands Instituut van Oorlogsdocumentatie, van het Koninklijk Tehuis voor Oud Militairen Bronbeek, van….. de Corporate Memory and Analysis Branch van het Britse ministerie van Defensie, van het Imperial War Museum en van de Britse National Archives…..!!!!
        Vastgesteld is dat de heer Boer zich vrijwillig heeft gemeld bij de Britse strijdkrachten en werkzaamheden heeft verricht als gids en tolk in Soerabaja. Hij wordt gekenschetst als gedreven en doortastend. Met grote waarschijnlijkheid is de bevrijding van de gevangenis uitgevoerd als onderdeel van de Britse aanval op de stad die op10 november om 06.00 uur, na het verstrijken van het ultimatum aan de Indonesiërs, is ingezet. Een aparte bevrijdingsactie tegen de gevangenis om 04.00 uur en dus vooruitlopend op de aanval, zoals vermeld in de memoires van de heer Boer, wordt niet waarschijnlijk geacht. Daarover zijn geen documenten aangetroffen.

        • bokeller zegt:

          http://www.pia-media.nl/documentaires/jack-boer-bevrijder-van-2384-nederlanders

          Enkele heren ken ik persoonlijk en één
          nu nog in leven en nog aanspreekbaar ook.

          Zijn deze heren wel’ns gevraagd te getuigen en de
          aanval op pakweg 04.00/0500 u is nmi. heel tactisch
          daar het ultimatum van de Engelsen om 06.00u afliep.

          Had men dan daarop moeten wachten ?

          Daarbij was geen Engels officier bij betrokken bij deze
          aanval en het ultimatum werd door hen niet geschonden.
          Een vuurgevecht aangaan is geen optelsom ,hij schiet
          ik schiet enzo verder.
          siBo

        • Jan A.Somers zegt:

          Op de vraag van de heer Bo kom ik nog wel eens terug. Ik ken de heer Boer niet goed (één keer in Den Haag meegemaakt) en heb dus ook niets tegen die man. Maar hij bevreemdt wel, vooral omdat hij officier wordt genoemd, maar daar zelf niet over rept. Volgens eigen zeggen was hij vóór de oorlog gemobiliseerd als militie-matroos vliegtuigmaker. Hij is nog even beheerder van een BOS-punt geweest, toch wel in lijn met zijn afkomst bij ‘Koninklijke Olie’. Daarna hield hij zich bezig met het vertalen van technische handleidingen van diverse vliegtuigtypen. Hij is tijdens de bezetting niet als krijgsgevangene geïnterneerd geweest (waarom niet?), maar heeft die tijd in Soerabaja doorgebracht. Na de oorlog duikt hij ineens op als tolk/gids in de 5th Indian Division, en anderen beginnen hem officier te noemen. Van het KNIL uiteraard. Heeft hij die officiersopleiding tijdens de bezetting genoten? Waar? Ik dacht dat in die tijd de enige (reserve)officiersopleiding van het KNIL in Australië was. Maar ik weet natuurlijk niet alles. Welke Nederlands-Indische militaire instantie heeft hem tijdens de oorlog, na de opleiding, bevorderd tot vaandrig en daarna tot tweede luitenant? Bij wie heeft hij de eed van trouw aan de soeverein vorst en de wetten van het land afgelegd? Bij welk KNIL-onderdeel was hij in november 1945 ondergebracht? (In Soerabaja was geen KNIL te vinden).
          Het is bij de landmacht gewoon een officier aan te schrijven met zijn rang. En bij aanspreken eveneens. Zo werd ik met ‘luit’ aangesproken. Jaren na mijn diensttijd werd op de markt hardop ‘luit’ geroepen. Dat bleek een van de chauffeurs/radiotelefonisten van ons VRC te zijn geweest. Hij had nu een marktkraam in fietsonderdelen. In de brief van de minister wordt een van beide aanvragers (de generaal der infanterie b.d. G.L.J. Huyser) ook met zijn rang geduid, geheel correct. Andere, niet militaire heren, worden gewoon ‘de heer’ genoemd. Als Mw. Molenaar militair zou zijn geweest zou zij ook met haar rang zijn geduid. De heer Boer niet! Waarom niet?

        • Ron Geenen zegt:

          @De heer Boer niet! Waarom niet?@

          Het maakt toch niets uit of hij een officier was of soldaat of helemaal niets. Het ging hier om het resultaat. En dat was het bevrijden van gevangenen. Iemand die daarbij betrokken was is gewoon een held. Ook de Brits Indische soldaten.

        • e.m. zegt:

          @/…/of helemaal niets.@

          — MWO is een ‘militaire’ onderscheiding . . .

        • Jan A.Somers zegt:

          “Het maakt toch niets uit of hij een officier was of soldaat of helemaal niets. ” Klopt helemaal, ik ben bevrijd, en daar dank ik mijn bevrijders voor. Hun gesneuvelden heb ik in Jakarta hormat gebracht, maar in Nederland kan ik ze nergens herdenken. Iets anders is dat de heer Boer zichzelf officier noemt. En in een Indisch boekje zelfs een hoge officier, met hoge onderscheidingen (met de zwaarden!). Dan gaan bij mij alarmbellen rinkelen en krijgt die meneer een sterretje bij zijn naam: onbetrouwbaar. Mijn eigen officiersschap met alles erop en eraan kunt u in de archieven nalezen, zelf maak ik daar geen misbruik van.

    • Jan A.Somers zegt:

      “Dus wat voor een beeld hadden de gevangene van de bevrijdingsactie. ? ” Ik heb daar helemaal geen beeld van! Niet zo verwonderlijk, het was nacht, pikkedonker, geen beeld dus. Hoe zie ik voor me dat de heer Boer iemand vindt die hij moet neerschieten? Viel niets te zien.
      We sliepen die nacht niet zo goed, er was reuring op komst. Buiten niks te horen behalve het getetter van de omroepzuilen net buiten de gevangenismuur, maar dat was normaal.
      Geen tankgeschut, geen handvuurwapensvuur, geen geschreeuw, geen bevrijder die aan onze celdeuren rammelde. Toen we ‘bevrijd’ waren werden omstreeks half zes door onze bewaarders de celdeuren geopend. Naar het voorpleintje in de rij voor de etensgamellen. Om zes uur bam, bam, bam! Door de reeds dode bewaarders werden we weer de cellen in gestuurd. enz. Dat is mijn beeld van onze bevrijding door de heer Boer waar u om vroeg. Leuker kan ik het niet maken.

  17. bokeller zegt:

    Buitenlandse legers beloonden ook dieren
    voor buiten gewoon optreden in oorlogstijd.
    https://isgeschiedenis.nl/nieuws/honden-in-de-eerste-wereldoorlog
    siBo

    • Bert zegt:

      @Pak E.M ,U zegt “”MWO is een militaire onderscheiding “” Dat is waar maar hij kan ook uitgereikt worden aan burger verzetsstrijders en ook aan niet Nederlanders .Koningin Wilhelmina was drager van de MWO ,net als King George van de U.K.President Roosevelt van de U.S.A en keizer Haille Selassie

      • Jan A. Somers zegt:

        Ja, dat zijn staatshoofden en daarmee formeel opperbevelhebber strijdkrachten. En ik dacht dat de verzetsstrijders werden gerangschikt onder BS (met Prins Bernhard als baas). Dat bestond in Indië niet. Sta nog steeds versteld, vanzelf gereset van marineman naar KNIL-man, van (marine)matroos naar (KNIL)luitenant (zonder opleiding/bevordering en eedaflegging). En kort na zijn heldendaad weer geruisloos vertrokken naar zijn oude baas, Koninklijke Olie. Mocht dat van zijn superieuren? Of was het S5 waardoor zijn bazen blij waren met zelfstandig vertrek?

        • bokeller zegt:

          Alleen al in mijn beperkte militaire omgeving
          heel veel meegemaakt.
          Wat gebeurde er verder in die woelige tijd.
          Bijv. De oprichter van het Padang Detachement
          1945/46 was Luitenant de Boer (Westklep) werkzaam
          bij het Padang Veem ,verdween ook geruisloos.
          Deed wel goed werk,het werd rustig in Padang.
          siBo

        • Loekie zegt:

          Oorlogssituatie, chaos enz :
          – Hallo meneer, wat gaat u doen?
          – Ik ga proberen mensen te helpen, ze zijn in gevaar
          – Ja, maar dat gaat zomaar niet. Heeft u daarvoor wel de juiste opleiding gevolgd?
          – Nee, dat niet, ik heb alleen lagere school.
          – Dan bent u niet bevoegd. Wilt u omkeren en naar huis gaan.
          – Nou , ik wil toch proberen iets te doen.
          – Bent u militair? Mag ik dan uw papieren zien?
          – Ik heb nu niks bij mij.
          – Dat bedoel ik. Iedereen kan zich wel uitgeven voor een of andere rang en functie. Ik zeg u: dit kan en mag niet.
          – Als u klaar bent met ouwehoeren ga ik nu op weg en proberen wat te doen.
          – Als u maar niet denkt dat het geldig is wat u doet. u handelt niet volgens het boekje en de voorschriften. Zo wordt het toch een chaos!

        • Tolol zegt:

          Prins Bernard afgekeurd op S 5 ? Nee hoor daar was hij niet slim genoeg voor ,hij was afgekeurd op die buidel ,bleek het bij nader onderzoek een geldbuidel te zijn geweest.

        • Ron Geenen zegt:

          @En ik dacht dat de verzetsstrijders werden gerangschikt onder BS (met Prins Bernhard als baas). @

          Wat verstaat u onder BS? In Amerika betekent BS=Bull Shit.

  18. bokeller zegt:

    .Hier zijn gelukkig wel getuigen bij.
    De enigste die niet ai-ai-roept maar gewoon begint
    met klimmen.


    siBo

    • Ron Geenen zegt:

      @Geschiedenis wordt geschreven door de overwinnaars en in de Indonesische geschiedenis is dus geen plaats voor misdaden die door de patriotten begaan zouden zijn tegen Westerlingen en pro-Nederlandse Ambonezen en Menadonezen. .
      Laat staan roof en plundering en kannibalisme.@

      Dat zegt een heleboel!

    • Loekie zegt:

      Vraag me af: als de buurman een stoel had gepakt, daarop was gaan staan om zo over die afscheiding te klimmen/kruipen, zou dat mogelijk zijn geweest?

    • Bert zegt:

      @Pak Ron :B.S staat voor Binnenlandse Strijdkrachten opgericht door de Nederlandse regering in ballingschap op 5 september 1944 ,bevelhebber prins Bernard ,commandant in Nederland ,de Indo kolonel Henri Koot .De BS is de overkoepelende organisatie van Nederlandse verzetsgroepen ,t.w. De Ordedienst of O.D. ,De Landelijke Knokploegen de L.K.P en de Raad van Verzet . Van 1943 tot 1945 bestond de gehele illegaliteit uit ongeveer 25.000 tot 45.000 man/vrouw .Na mei 1945 bestond die B.S. plotseling uit 150.0000 tot 200.000 man ,conclusie ( kort door de bocht) de meeste verzetshelden melden zich toen de oorlog in Nederland al was afgelopen .

      • Ron Geenen zegt:

        Dat BS was dus geen Bull Shit. Erg bedankt voor de duidelijke uitleg. Heb persoonlijk nooit iets met de NL militaire diensten en organisaties te maken gehad. Het enige dat ik weet, via mijn ogen, dat er bruin/groene, grijze en donker blauwe uniformen waren.

        • bokeller zegt:

          .Pak Ron
          Achter de militaire hun rang staat ”b.d.”
          En boze tongen beweren dat het de afkorting is van ”Bijna Dood”

          Voorzitter: Generaal-majoor der Cavalerie b.d
          .
           Plv. voorzitter: Generaal-majoor der Koninklijke Luchtmacht b.d.

          Lid: Brigade-generaal der Mariniers b.d.
          siBo

        • Ron Geenen zegt:

          @Achter de militaire hun rang staat ”b.d.”
          En boze tongen beweren dat het de afkorting is van ”Bijna Dood”@

          Nu begrijp ik beter hoe het werkt bij het IHC in Den Haag.

      • Jan A.Somers zegt:

        Verzetsstrijders zijn in wezen francs-tireurs, en kunnen zonder meer worden gefusilleerd. Zowel Duitsers als Japanners maakten daar gebruik van. Die B.S. was een poging die verzetsstrijders een militair tintje te geven. Ik dacht dat het niet heeft gewerkt, was ook maar een amateursidee met een goede bedoeling. Tijdens de oorlog van Indonesië tegen de RMS misbruikte Indonesië schepen van de voormalige GM en KPM, zonder militarisering. Er kwam een waarschuwing van de Molukse minister van defensie aan de bemanningen van die schepen dat ze als francs-tireurs zouden worden aangemerkt.

  19. e.m. zegt:

    @, alleen hij deed niets.@

    — Ja voor mij is het vanaf mijn kursi malas ook makkelijk analyseren. Ik ga het dus maar niet hebben over de vader of moeder van het manneke . . .

    Wat ik heb begrepen is, dat de buurman lag te slapen en wakker schrok van die ai ai roepers. Hij vervolgens in een flitst het rechterarmpje van het kind greep, maar vanwege zijn ongemakkelijke positie niet meer in staat was om het jongetje te liften.

    Die buurman is voor mij verder dan ook geen onderwerp van kritiek, maar ook een held!

    • Bert zegt:

      Die buurman is voor mij verder dan ook geen onderwerp van kritiek ,maar ook een held ! Ja zeker ,als buurman het jongetje los had gelaten om over het hek te klimmen ,was die kleine naar beneden gedonderd ,buurman hield het hoofd koel .

    • Anoniem zegt:

      Complottheorie:
      – hoe is de jongen op het balkon gekomen?
      – hoe is dat ventje over het balkon geklommen?
      – had het manneke zoveel kracht dat hij zich alleen vast kon houden totdat de buurman wakker was geworden en hem bij de arm vast kon houden?
      – was het een pop?
      – alles was in scene gezet om Spiderman zijn kunsten te laten vertonen?

      • e.m. zegt:

        Ik dacht dat medelezer/reageerder siLoekie echt de enige was die deze literaire stijl beheerste, maar u kan er wat van hoor . . .

  20. bokeller zegt:

    En ech, als nu die ene gesneuvelde Ghurka in
    die betwistte aanval opgespoord kan worden
    kan dat zeker nmi . een stille getuige zijn.

    Nederland heeft een gedenkboek waar de
    1000den in staan van Marine-KL en KNIL,
    uit de laatste koloniale jaren.
    Mss. helpt het neuzen in Ghurka gedenkboeken.
    siBo

    • Jan A.Somers zegt:

      “die ene gesneuvelde Ghurka in die betwistte aanval opgespoord kan worden” Niet zo moeilijk, op het ereveld in Jakarta te vinden onder de gegevens: Surabaya, 10 november 1945. Met als bijkomend probleem dar er meerdere liggen.
      “beloonden ook dieren” Niet alleen honden maar ook postduiven.

      • bokeller zegt:

        Wat ik weet van onze Militaire verliezen in
        de periode 1945 —-1962 , dat
        naam –plaats en actie (oid.) genoteerd staat.
        Waarbij deze ”ene gesneuvelde” bij nmi. toch wel
        belangrijke ”bestorming” in hun gedenkboeken
        is opgenomen.
        siBo

  21. Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

    De Minister dekt zichzelf mooi in, maw in de brief aangaande de zaak Jack Boer schuift hij de schuld netjes naar het Kapittel der Militaire Willems-Orde.

    Citaat:……”Nadat bevestiging van het comité was verkregen dat het dossier COMPLEET was, heeft de toenmalige Minsier van defensie op 15 februari 2005 het Kapittel der Militaire Willems-Orde om advies gevraagd. Het Kapittel heeft vervolgens zelf FEITENONDERZOEK uitgevoerd. Dit behelsde de door aanvragers ingediende stukken, wetenschappelijk verantwoorde historische publicaties, de archieven van het Nederlands Instituut van Oorlogsdocumentatie, van het Koninklijk Tehuis voor Oud Militairen Bronbeek, van de Corporate Memory and Analysis Branch van het Britse ministerie van Defensie, van het Imperial War Museum en van de Britse National Archives.……. Derhalve adviseert het Kapittel dat geen sprake kan zijn van toekenning van de Militaire Willems-Orde aan de heer Boer. Ik(de Minister van defensie) volg dit oordeel van het Kapittel.

    Ik heb dezelfde bronnen als het Kapittel geraadpleegd en met name de Britse National Archives te Kew, maar wel met een iets andere methodologie en een andere vraagstelling. ik heb daarom wel gegevens over de actie van Jack Boer en zijn Gurkha’s gevonden, die een nauwkeurig beeld geven wat er precies gaande was, in en buiten de Werfstraatgevangenis.
    Daarnaast is het mogelijk na te trekken hoe de besluitvorming binnen het Britse leger in Ned. Indie was om tot actie in de Werfstraatgevangenis over te gaan, tot aan de bevelhebber van de Britse troepenmacht in Ned. Indie toe de Gen. Christison.
    Ook kan tot op sectieniveau aangeven worden welke eenheden betrokken waren bij de inval en hun handelswijze.
    Zodoende weten we wie die Moedige Gurkha’s waren (4/16th G.R) en wat voor functie Jack Boer had, die met veel Beleid en Trouw de actie tot een goed einde uitvoerden, een MWO waardig, ook voor de gesneuvelde Gurkha. Zo worden in een beschaaf en zichzelf respecterend land onbekende soldaten en militairen geëerd

    Ik kan het resultaat van de werkzaamheden van het Kapittel voor de MWO in de zaak Jack Boer niet anders betitelen als onkundig/onzorgvuldig/onbehoorlijk of woorden van gelijke strekking

  22. PLemon zegt:

    @ het Kapittel voor de MWO in de zaak Jack Boer niet anders betitelen als onkundig/onzorgvuldig/onbehoorlijk 

    #oei…geen best oordeel over een club tja … Hoe samengesteld? Op het eerste oog deskundig en integer en geen bureaucraten.

    ***
    1 Het Kapittel bestaat uit zeven leden en drie plaatsvervangende leden. Zij worden door Ons benoemd op gemeenschappelijke voordracht van Onzen Minister belast met de zorg voor de ridderorden en van Onze Ministers van Defensie en van Koloniën.

    2 Voor benoeming komen in aanmerking gewezen militairen van de zeemacht, de landmacht hier te lande en die in Nederlandsch-Indië, terwijl zoo mogelijk elk dezer deelen der weermacht zal worden vertegenwoordigd. Zoo noodig kunnen ook nog in dienst zijnde militairen tot lid of plaatsvervangend lid van het Kapittel worden benoemd.

    3 De leden en plaatsvervangende leden genieten als zoodanig geen bezoldiging of vacatiegelden.

    4 Waar in de volgende artikelen wordt gesproken van “lid” of “leden” wordt daaronder mede begrepen “plaatsvervangend lid” en “plaatsvervangende leden”.

    Artikel 16

    De leden nemen zitting in volgorde van hun benoeming tot lid van het Kapittel. Bij gelijke benoeming beslist de volgorde, waarin hun namen in het desbetreffend besluit zijn vermeld.
    http://wetten.overheid.nl/BWBR0002003/1997-01-01

    …………..
    De Kanselier der Nederlandse Orden is uit hoofde van zijn functie voorzitter van het Kapittel der Militaire Willems-Orde, dat in totaal uit tien leden bestaat; zeven vaste leden en drie plaatsvervangers. Alle vier de Krijgsmachtdelen (Koninklijke Marine, Koninklijke Landmacht, Koninklijke Luchtmacht, Koninklijke Marechaussee) zijn in het Kapittel vertegenwoordigd. Momenteel wordt het toekennen van dapperheidsonderscheidingen, inclusief de Militaire Willems-Orde, in het licht van de huidige inzet van de Krijgsmacht nader bezien. Hiertoe is bij het ministerie van Defensie de Commissie Dapperheidsonderscheidingen opnieuw in het leven geroepen. Ook het Kapittel buigt zich over deze kwestie.
    Leden van het Kapittel der Militaire Willems-Orde
    De huidige samenstelling van het Kapittel der Militaire Willems-Orde is:
     Voorzitter: Generaal-majoor der Cavalerie b.d. H. Morsink
     Plv. voorzitter: Generaal-majoor der Koninklijke Luchtmacht b.d. F.J.M. Vogelpoel,  Lid: Brigade-generaal der Mariniers b.d. mr. W. Hekman
     Lid: Schout bij Nacht der Koninklijke Marine b.d. J.G.A. Brandt  Lid: Generaal-majoor der Koninklijke Landmacht b.d. B. Dedden  Lid: Kolonel der Koninklijke Marechaussee b.d. mr. B.W. Hopperus Buma EMPH  Lid: Generaal-majoor der Koninklijke Luchtmacht b.d. A. Tieland  Lid: Kolonel der Koninklijke Marechaussee mr. C.P.C. Kuijs
     Secretaris: Luitenant-kolonel der Koninklijke Luchtmacht b.d. G. Pijper

    Bron: Kanselarij der Nederlandse Orden, Kapittel voor de Civiele Orden en Kapittel der Militaire Willems-Orde
    200 jaar: terugblikken, stilstaan en vooruitkijken

    • Jan A.Somers zegt:

      Het Kapittel is net als de rechtbank ‘lijdend’, doet in beginsel geen eigen onderzoek. Als je een uitspraak wilt, moet je met je eis/vraag/oplossing komen, vergezeld van bewijzen, argumenten e.d. (of naar een onderzoeksinstituut gaan). Bij de rechtbank is dat het OM of de eiser in een civiele zaak. Bij het Kapittel (in dit geval)) een groep mensen die een held op het schild wilde hijsen. In dit geval is het Kapittel heel erg vriendelijk geweest. Het vond het bewijsmateriaal/argumentatie niet voldoende en vroeg om meer. Na een tijdje kwamen die verzoekers met aanvullende argumenten, met de verklaring dat het dossier hiermee compleet was. Dat vond het Kapittel nog steeds niet, maar wilden de aanvragers niet helemaal met lege handen naar huis sturen, en ging zelf op onderzoek uit, plus getuigenverhoren (wat ze niet hoefden te doen). Maar ook dat leverde alleen maar tegengestelde meningen op. Het Kapittel, ruim voldoende in actie geweest, was toen (terecht) van mening genoeg te hebben gedaan, zelfs buiten hun boekje, en wees het verzoek af. Maar de minister vond het wel een beetje zielig voor die aanvragers en verzocht zijn ministeriële commissie of een andere waardering mogelijk was, een soort troostprijs. Niet dus. Einde verhaal. “Ik(de Minister van defensie) volg dit oordeel van het Kapittel.” De minister kan niet anders, hij heeft gedaan wat hij mocht, en zelfs meer, door ook zijn ministerie in te schakelen. Met als eindresultaat: In dubio abstine. Moet je niet moeilijk over het Kapittel gaan doen.

  23. e.m. zegt:

    Don Belianis van Griekenland
    Aan Don Quichot van La Mancha

    sonnet
    Ik splitste, hakte, kneusde, sprak, rammelde,
    meer dan een andere doler op deze aard’;
    ‘k was dapper, voor geen kleintje was ik vervaard;
    nam honderdduizend malen wraak bij lijden.

    De Faam gaf ‘k stof tot aan het eind der tijden;
    als minnaar was ik hoofs en fijn besnaard;
    een dwerg was elke reus naast mij geschaard,
    geen tweegevecht dat ik niet stipt zou strijden.

    Fortuna lag verslagen voor mij neer,
    en aan haar lok heb ik de Kale Kans
    gedwongen op door mij verkozen paden.

    Maar ook al rees mijn voorspoed elke keer
    de maan ten top en was ik heel wat mans,
    ik ben, Quichot, afgunstig op uw daden!

  24. Henk zegt:

    Ongelooflijk dat op “Marktplaats” MWO-medailles te koop worden aangeboden”.
    Waar blijft het “eergevoel”?

  25. Tolol zegt:

    Pak E.M yang terhormat bedoelt op het Nederlandse spreekwoord “” Met een kanon opeen mug schieten “” Di dalam bahasa Ingriss “” To use sledgehammers to crack nuts “” Heb het maar effe uitgelegd anders snapt si Loekie het weer niet .

  26. Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

    Er kunnen wel allemaal dingen beweert en meningen geformuleerd worden maar uitgangspunt is die brief van de minister over de zaak Jack Boer.

    In die brief staan best opmerkelijke en wonderbaarlijke dingen en die dienen punt van discussie te zijn, althans iemand gebruikt die brief als argument, dus dient er ook op in gegaan.

    Ik citeer en doe wat aan zinsontleding:
    1) Met grote WAARSCHIJNLIJK is de bevrijding van de gevangenis uitgevoerd als onderdeel van de Britse aanval op de stad die op10 november om 06.00 uur, na het verstrijken van het ultimatum aan de Indonesiërs, is ingezet.
    2) Een aparte bevrijdingsactie tegen de gevangenis om 04.00 uur en dus vooruitlopend op de aanval, zoals vermeld in de memoires van de heer Boer, wordt niet WAARSCHIJNLIJK geacht. Daarover zijn geen documenten aangetroffen.
    3) Niet BEWEZEN IS dat hierbij sprake is geweest van een door hem geleide actie met een door de Britten ter beschikking gestelde kleine groep militairen.
    4) Door hem persoonlijk verrichte uitzonderlijke daden van moed, beleid en trouw bij de bestorming van de gevangenis zijn echter NIET AANGETOOND.
    5) De commissie CONSTATEERT dat getuigenverklaringen van geïnterneerde Nederlanders een uiteenlopend en te beperkt beeld geven van de actie. Andere documenten die overtuigend bewijs leveren ontbreken.

    Dat zijn wel dingen die een Minister van Defensie en het Kapittel van hele hoge officieren beweren, dat is dus niet het verhaal van ene Jack Boer.

    Er is sprake van WAARSCHIJNLIJK (1,2) , dus het Kapittel weet het niet zeker, haar conclusies zijn niet op objectieve feiten gebaseerd, klaarblijkelijk heeft het Kapittel Artificial Intellengence (AI) of een Virtual Reality (VR) gebruikt om tot deze conclusie te komen, vandaar het gebruik van het woord Waarschijnlijk!!

    De woorden NIET bewezen(3) en NIET aangetoond(4) wijzen op conclusies gebaseerd op de documentatie die het kapittel bestudeerd heeft. Als die documentatie onvolledig is dan kom ook ik tot diezelfde halve waarheid i.c. conclusie.

    Dat het Kapittel ook nog eens iets CONSTATEERT(5) is dat toch te grotesk voor woorden . Het is dan wel La Commedia maar niks Divine (La Divina Commedia di Dante Alighieri).

    • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

      Ik ben nog wat vergeten wat het vermelden waard is.

      Don Quichotte de La Mancha vocht tegen windmolens. Deze Molens verplaatsen lucht.
      Ik bestrijd ook objecten die lucht verplaatsen, in Italiaans aria fritta . Daarom vind ik die verwijzing naar Don Quichotte wel een groot compliment, wordt er eindelijk inhoudelijk op mij ingegaan. Dat is zowel voor mij als desbetreffend persoon toch wel een literair hoogtepunt.

    • bokeller zegt:

      Heer van den Broek,
      Punt 4 Door hem persoonlijk verrichte uitzonderlijke daden van moed, beleid en trouw bij de bestorming van de gevangenis zijn echter NIET AANGETOOND

      Nmm. was hij hierbij wel aanwezig,maar geen daden van moed.beleid
      en trouw verricht.
      Daarbij ,wie heeft ’t dan aangegeven, persoon moet wel aanwezig zijn geweest bij
      deze ”bestorming”
      siBo

      • Tolol zegt:

        Dat bewijst mijn stelling dan maar weer ,Doe een heldendaad alleen ,als er iemand van het Kapittel er bij is ,laatst kon ik iemand uit de sloot halen ,heb ik niet gedaan ,ik vroeg nog wel aan die andere toeschouwer “” Bent u van het Kapittel ?'”” nee zei ie ,nou ja ben ik ook maar doorgelopen ,ja zeg ben toch niet helemaal gila ,wel natte kleren oplopen maar lintje ho maar !

  27. Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

    Je kan wel geintjes maken over die toch wel belangwekkende figuren van het Kapittel, maar die allerhoogste officeren zijn niet te onderschatten., veelal buiten dienst b.d. Dat betekent dat ze minstens op 55-jarige leeftijd genieten van een welverdiend pensioen, teveel tijd hebbend om zich met overgave , Moed, Beleid & Trouw i.c. MWO waardig zich vol toewijding wagen en zonder enig voorkennis noch voorbereiding wagen aan de zaak Jack Boer. Die militairen, vragen aan een willekeurige minderjarige ervaringsdeskundige en overlevende over de gebeurtenissen in de Werfstraatgevangenis.

    Deze overlevend is enkele weken voor zijn internering opgepakt door op bloedbeluste pemoeda’s en onder stokslagen afgevoerd naar de Werfstraatgevangenis, onderweg onder doodsbedreiging door de Simpang Club gevoerd, waarbij deze meemaakte dat tientallen merendeels indo-Europeanen levend werden gevild. Daarna wordt hij met met meer dan 20 andere gevangen in een kleine cel geschopt. Natuurlijk bevind deze overlevende en ervaringsdeskundige in een shock- dwz – gedepriveerde toestand, weinig benul hebbende wat zich buiten de cel afspeelt, de werkelijkheid is gereduceerd tot de cel en je bent in de pikorde als jongste Indo wel de laatste. De celdeur wordt geopend en in ontoerekenvatbare bewustzijn laat je je vervoeren naar de plaats waar eten wordt uitgedeeld. Dan kom je smiddags eindelijk tot ontdekking dat je met één van de 3 beschikbare vrachtwagens wordt vervoerd naar een Nederlands pasagiersschip. Je bent eindelijk bevrijd!!!!Onderweg zie je iemand die een blauwe baan onder de rood-witte vlag schildert en je vraagt je af waar die de blauwe verf vandaan haalt. Dat id e werkelijkheid van een minderjarige overlevenden.

    Je geeft als ras-indo, waar geen twijfel over bestaat, beleefd antwoord op de vraag van een hele hoge officier van het Kapittel.

    Op basis daarvan oordeelt het kapittel dat getuigenverklaringen van geïnterneerde Nederlanders een uiteenlopend en te beperkt beeld geven van de actie. Andere documenten die overtuigend bewijs leveren ontbreken. Je gaat verder met de belevenissen te beschrijven op een blog, is niks verkeerds aan.

    • e.m. zegt:

      @Peter van den Broek van die andere generatie zegt: 1 juni 2018 om 14:16 /…/Op basis daarvan oordeelt het kapittel dat getuigenverklaringen van geïnterneerde Nederlanders een uiteenlopend en te beperkt beeld geven van de actie.@

      — Huh !?

      Pia van der Molen van het Comité «Onderscheiding Jack Boer»*** heeft maar liefst 21 ooggetuigen aangedragen: “Jack stelde zichzelf aan hen voor, tijdens die bevrijding, er is geen enkele twijfel over zijn daden./…/”

      @er is geen enkele twijfel over zijn daden./…/”@
      — Na feitenonderzoek op hoog niveau is dus gebleken van ‘wel’. Soit !

      ***In het Comité Onderscheiding Jack Boer zaten o.a. initiatiefneemster Pia van der Molen, de oud-premiers De Jong en Lubbers, generaal b.d. G. Huyser, prof. dr. L. de Jong, kapitein ter zee drs. T. Steenbeek, oud-hoofdcommissaris van Amsterdam E. Nordholt en oud-burgemeester van Amsterdam E. van Thijn.

    • Jan A.Somers zegt:

      Wat ik nou het mooiste vind van dat Kapittel is dat ze helemaal geen onderzoek hoeven te plegen. Als die aanvragers een onderzoek hadden gewenst konden zij terecht bij onderzoeksinstituten als NIOD of KITLV. En als ze geen vertrouwen gehad zouden hebben in een rijksinstituut konden ze bij TNO terecht, waar een groot defensie-instituut beschikbaar is. Maar onderzoek was verder kennelijk niet nodig. Het door aanvragers in twee instanties aangeleverde materiaal is volgens die aanvragers een compleet dossier. Dat hoeft het Kapittel alleen maar te toetsen aan de bij hun bekende criteria. Maar ongevraagd zoeken ze toch, en vinden van alles, wat eigenlijk helemaal niet interessant is, want het dossier was compleet. De minister is nog aardiger. Hij vindt het zielig dat het Kapittel afwijzend was, en laat een commissie van zijn ministerie nog zoeken naar aanwijzingen voor lagere onderscheidingen. Niets! Ik vind die brief van de minister een schitterend voorbeeld hoe of je slecht nieuws brengt met daarbij nog een aai over de bol. Toen bleef het aanvragend comité stil, de heer Boer was inderdaad een dappere man. Dat vond zelfs een minister!
      Ik neem aan dat uw reactie slechts een parodie is. Die badinerende/denigrerende toon zie ik dan ook alleen maar als een gevolg van slecht lezen, en niet willen begrijpen. Kunt u niets aan doen hoor, zo zitten uw genen nou eenmaal in elkaar. Enkele voorbeelden::
      – “enkele weken voor zijn internering opgepakt door op bloedbeluste pemoeda’s en onder stokslagen afgevoerd” Het was ‘op de dag van’ waarbij ik geen bloedbeluste pemoeda’s ben tegen gekomen, laat staan stokslagen. Dat was nog uit de tijd van de Kenpeitai..
      – “onder doodsbedreiging door de Simpang Club gevoerd, waarbij deze meemaakte”. Doodsbedreiging heb ik niet meegemaakt,. En ben ook niet door de Simpangclub gevoerd. Al bij binnenkomst zag ik dat het niet pluis was, en verschoof van de binnenkomende rij naar de uitgaande rij. Minderjarig bekent niet dat je stom bent, maar misschien bent u nooit de puberteit ontgroeid.
      -“ met meer dan 20 andere gevangen in een kleine cel geschopt.”. Als u goed gelezen had, had u kunnen lezen (begrijpend was niet eens nodig): Dat het grote cellen waren, beter gezegd zalen, waar normaliter 20 gevangenen waren gehuisvest. Maar wij waren met rond honderd man. En er werd niet geschopt, wij liepen normaal.
      -“ laat je je vervoeren naar de plaats waar eten wordt uitgedeeld.”. Nou nee, je moest zelf lopen, eerst appel, dan aantreden bij de etensgamellen. Niet ver te lopen hoor, het was direct buiten de cel.
      -“ met één van de 3 beschikbare vrachtwagens wordt vervoerd “ Nou, het waren er vele! In de Rozendoornlaan waar ik instapte stond een rij van 10-12 vrachtauto’s, om de hoek nog veel meer, maar die kon ik natuurlijk niet tellen. Er was geen gebrek aan transport, de brigade was aangevuld met een extra transportcompagnie, en de divisie had ook volop transportcapaciteit.
      -“ vervoerd naar een Nederlands pasagiersschip” Uit de tekst (niet van mij maar van de geschiedschrijver): Ook arriveerden nog tientallen vrachtauto´s met zojuist bevrijde gevangenen uit de Werfstraatgevangenis. Bij het uitladen op de kade bleek een deel van deze groep er slecht aan toe. De Britten besluiten de zwaksten meteen te verschepen met het eerstvolgende schip dat klaar ligt voor vertrek, ´HMS Princess Beatrix´.
      – “zie je iemand die een blauwe baan onder de rood-witte vlag schildert” Tja, als je tot een jongere generatie behoort, en nooit gevangen hebt gezeten, en nooit bent bevrijd, zult u de euforie van een minderjarigen nooit snappen. Alleen maar lollig doen om onwetendheid te verbergen.
      Ik heb nooit vertelt dat de heer Boer een leugenaar was. Alleen maar dat ik hem op 10 november 1945 niet ben tegengekomen, waarbij ik een verhaal (geen wetenschappelijke studie) over mij ervaringen heb toegevoegd. Dat had u kunnen lezen, eenvoudige taal, begrijpend lezen niot nodig:

      9 November herinner ik mij als een tamelijk rustige dag. We wisten dat een Brits ultimatum op 10 november 06.00 uur zou aflopen. Wel was het eten in de war en werd het eten voor de volgende ochtend buiten al klaar gezet. Volgens mij waren dit restanten maïs van de vorige dag, het rook ’s avonds al bedorven. De nacht verliep rustig, maar niemand kon slapen, in afwachting van de gebeurtenissen na afloop van het ultimatum. Wel hoorden wij de hele nacht de uitzendingen van de omroepzuilen buiten de gevangenis. ’s Ochtends ongeveer half zes moesten we zoals gewoonlijk aantreden voor het eten, het stonk nog erger, ik denk dat niemand dit zou eten. Klokslag zes zou zoals gewoonlijk het uitdelen van het eten beginnen, maar nu vielen de eerste zware schoten van het Engelse scheepsgeschut en kwamen met veel uitdagend lawaai Engelse jachtvliegtuigen laag overvliegen. De granaten vlogen over de gevangenis heen. Het klonk onheilspellend, maar zolang je de granaten hoort fluiten is er niets aan de hand. We werden terug de cellen ingestuurd, bij enkele cellen werd vergeten de deur op slot te doen. Het schieten ging de hele dag door. In de middag durfden we de cel te verlaten en werden de andere celdeuren opengebroken met een van tralies gemaakt breekijzer. We bleven achter het hoofdhek staan, soms achter de muren wegduikend als het schieten dichterbij kwam.

      Tekst van de geschiedschrijver:We schrijven 11 november 1945. Terwijl in de stad nog kanongebulder klinkt, worden in Tandjoeng Perak voorbereidingen getroffen voor de afvaart van alweer een volgend evacuatieschip. Gisteren is een groep vrouwen en kinderen uit het Darmokamp naar Singapore vertrokken met de ´Rocksand´, vandaag was het de beurt aan de ´Van Heutsz´. Ook arriveerden nog tientallen vrachtauto´s met zojuist bevrijde gevangenen uit de Werfstraatgevangenis. Bij het uitladen op de kade bleek een deel van deze groep er slecht aan toe. De Britten besluiten de zwaksten meteen te verschepen met het eerstvolgende schip dat klaar ligt voor vertrek, ´HMS Princess Beatrix’. Eén van de Werfstraatgeinterneerden, Jan Somers, herinnert het zich als volgt:
      ´Op 11 november zwierf ik door het havengebied. Van een Engelse matroos hoorde ik dat alle Europese vrouwen en kinderen naar Singapore zouden zijn geëvacueerd, mogelijk waren mijn moeder en zus daar ook bij. Met een kennis van mij, die ik daar tegen kwam, maakte ik de afspraak dat ik zou proberen naar mijn vader in Singapore te gaan en daar ook naar zijn vrouw en dochtertje zou uitkijken. Hij zou op zijn beurt in Soerabaja proberen naar mijn moeder en zus te zoeken. Ik kon mee met de Princess Beatrix.´

  28. Bert zegt:

    Tot mijn verbazing werd er al in 2005 een discussie gevoerd op dit blog ,Indisch4ever over Jack Boer en later weer herhaald in 2016 ,veel schrijvers waren de zelfde personen als nu heden juni 2018,de meningen liepen toen en lopen nu ,nog steeds uit elkaar .Ik heb er 1 mening uitgehaald van de reeds overleden hr H.Th Bussemaker ,een historicus en volgens mij voorzitter van IP 1 .De hr Bussemaker vond ook dat er tegenstrijdigheden in het verhaal van Jack Boer maar dat kon door de algemene chaos komen .Verder toonde Bussemaker zich teleurgesteld over het besluit van de minister ( min Kamp toen ).Het waren naar zijn oordeel slechts ambtelijke en bureaucratische belemmeringen ,die tot de afwijzing hadden geleid .

    • Loekie zegt:

      Deze site is inderdaad net zoals Omroep Ons (= die nostalgiezender): heel veel herhalingen, soms eindeloze herhalingen.

      • e.m. zegt:

        Begint altijd off topic met één die, al dan niet tegen beter weten in, zijn of haar gelijk wil halen atau zijn/haar verlies niet kan nemen. So be it !

    • e.m. zegt:

      @Verder toonde Bussemaker zich teleurgesteld over het besluit van de minister ( min Kamp toen ).Het waren naar zijn oordeel slechts ambtelijke en bureaucratische belemmeringen ,die tot de afwijzing hadden geleid .@

      — Dag Pak Bert, de Minister des Konings schrijft in diens brief aan de Tweede Kamer na langdurig feitenonderzoek (1998-2005) o.a.:

      “”Een aparte bevrijdingsactie tegen de gevangenis om 04.00 uur en dus vooruitlopend op de aanval, zoals vermeld in de memoires van de heer Boer, wordt niet waarschijnlijk geacht. Daarover zijn geen documenten aangetroffen.””

      @ Daarover zijn geen documenten aangetroffen.@

      “”Vast staat dat de heer Boer aanwezig is geweest bij de bevrijdingsactie. Niet bewezen is dat hierbij sprake is geweest van een door hem geleide actie met een door de Britten ter beschikking gestelde kleine groep militairen. /…/ Derhalve adviseert het Kapittel dat geen sprake kan zijn van toekenning van de Militaire Willems-Orde aan de heer Boer. Ik volg dit oordeel van het Kapittel.””

      @ Niet bewezen is dat hierbij sprake is geweest van een door hem geleide actie met een door de Britten ter beschikking gestelde kleine groep militairen.@

      De Minister des Konings eindigt diens brief aan de Tweede Kamer met:

      “”Dat er onvoldoende grond is om over te gaan tot toekenning van een MWO of een andere dapperheidsonderscheiding laat onverlet dat waardering en bewondering past voor het optreden van de heer Boer, die ik bij deze namens de regering uitspreek.””

      @onvoldoende grond@

      P S
      Welke djago’s uit de Indo/Indische Gemeenschap hebben toen hun politieke volksvertegenwoordigers aangeklampt c.q. aangeschreven om de Minister toch maar eens duidelijk de les te lezen over waarheidsvinding ? Zijn daar documenten van en over . . .

      • bokeller zegt:

        Hoe is het met de ”bestorming”gegaan,eerst
        aangebeld /geklopt,dan de Boer als tolk de
        overgave eisen .
        Want hij was wel aanwezig geweest, staat er duidelijk op.

        ##Vast staat dat de heer Boer aanwezig is geweest bij de bevrijdingsactie.
        Niet bewezen is dat hierbij sprake is geweest van een door hem geleide actie met een door de Britten ter beschikking gestelde kleine groep militairen##
        siBo

      • Bert zegt:

        Ha ha ha ,ja die ambtenaren iets moet wel goed gedocumenteerd zijn anders……….Hoe kreeg sergeant Kokkelink dan zijn MWO ? Had hij alles goed gedocumenteerd ? of ging het zo : “” Vandaag 1 juni 1944 tien Jappen kopje kleiner gemaakt ( foto erbij ) getuigen erbij met hun namen Koppensneller 1 ,Koppensneller 2 en koppensneller 3 ,hun geboorteplaats en huidig adres en een geldig ID van die getuigen ,verder moest die ene overgebleven Jap ,het verslag ook ondertekenen ,daarna werd als dank ook zijn kop eraf gehakt .Ja zo willen die ambtenaren het zien ,goed gedocumenteerd ! Nou zo ging het dus echt niet bij Kokkelink ,het ging volgens mij zo ,die Amerikanen wisten van Kokkelink en zijn groep en zeiden tegen die Nederlanders “” Wij kapittelen jullie niet maar zorg als de bliksem ,dat die man ( Kokkelink) jullie hoogste onderscheiding krijgt !!””

    • Ron Geenen zegt:

      @Tot mijn verbazing werd er al in 2005 een discussie gevoerd op dit blog ,Indisch4ever over Jack Boer en later weer herhaald in 2016 ,veel schrijvers waren de zelfde personen als nu heden juni 2018,de meningen liepen toen en lopen nu ,nog steeds uit elkaar @

      Ach Bert, je weet toch ook wat er met diverse geheugens gebeuren als de eigenaren ervan ouder worden.

      • Jan A.Somers zegt:

        “al in 2005 een discussie gevoerd op dit blog ,Indisch4ever over Jack Boer en later weer herhaald in 2016 ,veel schrijvers waren de zelfde personen als nu heden juni 2018” Ik voel me elke keer dan ook aangesproken. In mijn oorlogsverleden zijn enkele ‘hoogtepunten’: De prachtige begrafenis van de gesneuvelden op de Exeter, na de slag in de Javazee, mijn Kenpeitai-tijd, de vliegtuigen die kort na 15 augustus laagvliegend pamfletten uitwierpen (en niet werden beschoten door de Japanners, we wisten nog niets van de wapenstilstand), mijn bevrijding uit de Werfstraatgevangenis, mijn vertrek naar Nederland. Die bevrijding uit de gevangenis was voor mij het grote hoogtepunt, de hele dag veel vuurwerk! Veel slachtoffers! Een enorme bevrijdingseuforie!

  29. Loekie zegt:

    Nono vertelt en schrijft graag dat hij een beroerde tijd heeft doorgemaakt tijdens zijn internering. Vast staat dat Nono geïnterneerd is geweest, maar niet bewezen kan worden, anders dan door Nono’s eigen mededelingen, dat hij het beroerd heeft gehad. Conclusie: Nono heeft niet geleden, in ieder geval onvoldoende geleden om in aanmerking te komen voor een bijzondere erkenning. In ieder geval wordt niet aangenomen dat internering automatisch betekent dat er sprake is geweest van leed, behalve het leed dat voortspruit uit het besef dat men van vrijheid is beroofd. Gaat over tot de orde van de dag.

    • e.m. zegt:

      @Gaat over tot de orde van de dag.@

      “”Loekie zegt:26 mei 2018 om 14:18 Nou, wat “denigrerend” betreft: het is bekend dat u een allergische reactie krijgt bij de naam Jack Boer…maar zou kunnen zijn dat de oorzaak daarvan niet ligt bij Jack, maar bjj u.””

      • Loekie zegt:

        John Smith heeft niet bijgedragen aan de bevrijding van Europa. Tijdens de landing in Normandië is hij direct nadat hij het landingsvaartuig had verlaten dodelijk geraakt. Het strand heeft niet eens bereikt. Vast staat dat John tot de invasiemacht behoorde, maar hij heeft dus geen schot gelost, laat staan enige andere actie ondernomen. Conclusie: John Smith is geen held.

        Gaat dus om de grondgedachte als het bijvoorbeeld gaat om denigrerend denken.

        • e.m. zegt:

          @Gaat dus om de grondgedachte@

          — Kan wel zijn, maar met uw:

          @Loekie zegt:26 mei 2018 om 14:18 /…/het is bekend dat u een allergische reactie krijgt bij de naam Jack Boer…@ –begint dus voor de zoveelste keer, maar nu onder dit topic, “off topic” de herhaling waar Pak Bert naar verwijst:

          @Bert zegt: 1 juni 2018 om 15:44 Tot mijn verbazing werd er al in 2005 een discussie gevoerd op dit blog ,Indisch4ever over Jack Boer@

          — Tja, en dan krijg dus vanzelf reacties als:

          “”Deze site is inderdaad net zoals Omroep Ons (= die nostalgiezender): heel veel herhalingen, soms eindeloze herhalingen.”””

          Waarvan acte . . .

        • Loekie zegt:

          Wah even: mijn reactie d.d. 26 mei jl 14:18 was een reageren op het volgende:
          ” En u vergeet ook nog dat we vergiftigd zouden worden. Ja, een prachtig verhaal. Uit de Indische verhalenbundel. Ik kan me onze bevrijder met een beetje fantasie aan het werk zien. In één hand een pistool om stoute inlanders dood te schieten, in een andere hand sleutels van de cellen, in nog een andere hand een notitieboekje om te turven, in nog een andere hand een potlood. Misschien kunt u dat boekje nog te voorschijn toveren. Dan heeft u ook nog wat gedaan.”
          Ik bedoel; ik ben niet begonnen weer over Jackie te beginnen. Maar als over hem wordt begonnen door hem denigrerend neer te zetten, ja, dan…

  30. P.Lemon zegt:

    Waarom de sfeer van de gebeurtenissen toen niet herbeleven?

    ***De stad (Soerabaja) gedenkt op 10 november de vrijheidstrijd. Het is de Hari Pahlawan, Heroes Day ofwel Heldendagen. Oud vrijheidsstrijders komen bijeen en vormen parades om de vrijheidsgeest van de Soerabaja-vechters en hun heldendom te vieren. Men speelt zelfs een veldslag na met Indonesische veteranen tegenover Britse militairen. Re- enactment. Reënscenering van het verleden, simulatie van toen.
    Deze re-enactment trekt niet alleen toeschouwers uit Indonesië, maar vooral ook uit Groot-Brittannië en Nederland. In deze vertoning is het alsof de bersiaptijd een historisch verzinsel is geworden, een bitter toneelspel dat doden eiste en ook een spel dat leidde naar de onafhankelijkheid. Dit land viert Heroes Day elk jaar.
    Bron: Kester Freriks
    Echo’s van Indië, de onafhankelijkheid van Indonesië in verhalen
    – Bersiap, of het vuur van de revolutie. Vierduizend vermisten.

    https://books.google.nl/books?id=mvxhCgAAQBAJ&pg=PT251&lpg=PT251&dq=heldendom+nederlands+indi%C3%AB&source=bl&ots=sW21HG-mgQ&sig=44ON58QzbPGJS0QwormNHg34k5s&hl=nl&sa=X&ved=2ahUKEwj7iuDMorLbAhWHZ1AKHQzwBjI4HhDoATAIegQICBAB#v=onepage&q=heldendom%20nederlands%20indi%C3%AB&f=false

  31. Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

    Het Kapittel MWO heeft volgens de brief van de Minister van Defensie de volgende bronnen geraadpleegd:

    A. Imperial War Museum
    B. Britse National Archives.
    C. Corporate Memory and Analysis Branch van het Britse ministerie van Defensie

    Ik stuit op basis van bijna dezelfde archieven op documenten van Britse militairen, BETROKKEN bij en PERSOONLIJK verantwoordelijk voor de actie van Jack Boer/Jacob Boer in Soerabaja. Op basis van die gegevens kan ik best aan het Kapittel MWO uitleggen i.c. een gedetailleerd een geloofwaardige beschrijving/analyse geven van de actie van Jack Boer en zijn Gurkha’s, in detail wel te verstaan.

    ad A) Imperial War Museum
    Memoirs of general Christison: de bevelhebber van SEAC in Ned. Indie, die toestemming gaf aan Jack Boer een inval te doen in de Werfstraatgevangenis op 10 November 1945 om 04:00, zie ook Papers of Major-general Pugh, commandant van een Britse Brigade in Surabaya.

    ad B) The National Archives; Kew London
    – WO 203 Head Quarter papers , South East Asia Command SEAC met name situation report 203/2255, die DE beschrijving geeft over de reddingsoperatie van Jack Boer in de Werfstraatgevangenis.
    – WO 172 The War diaries of South East Asia Command War Diaries Brigades, Divisions and XV Indian Corps: andere “situation reports” over de battle of Surabaya.

    National Army Museum; Chelsea London
    Het kapittel heeft helemaal niet de gegevens over de Slag in Surabaya in het National Army Museum opgevraagd: NAM33581 General Christison, Life and Time of General Sir Philip Christison

    Dat verhaal over Jack Boer is voor mij louter bijvangst!!! Ik hou mij niet bezig met mensen op het ereschild te zetten.

    • Jan A.Somers zegt:

      “Ik stuit op basis van bijna dezelfde archieven op documenten van Britse militairen, BETROKKEN bij en PERSOONLIJK verantwoordelijk voor de actie van Jack Boer/Jacob Boer in Soerabaja.” Dat is toch niet in strijd met: “Het Comité is van mening dat Jack Boer als commandant van een groep Engelse militairen bij de bevrijding van ongeveer 2300 door de Indonesiërs geïnterneerde Nederlanders uit de Werfstraatgevangenis te Soerabaja op10 november 1945, blijk heeft gegeven van daden van moed, beleid en trouw, die in lijn zijn met de criteria voor toekenning van een MWO.” en “De commissie constateert dat getuigenverklaringen van geïnterneerde Nederlanders een uiteenlopend en te beperkt beeld geven van de actie.” en: “Een aparte bevrijdingsactie tegen de gevangenis om 04.00 uur en dus vooruitlopend op de aanval, zoals vermeld in de memoires van de heer Boer, wordt niet waarschijnlijk geacht.” Ongeveer gelijk spel. Voors en tegens: In dubio abstine.

    • Jan A.Somers zegt:

      Die foto is de achterkant. Mijn foto’s van de voorkant zien er een beetje anders uit (onbewoonbaar verklaarde woning).. Ik ben er lang niet meer geweest, maar volgens mij bestaat de hele gevangenis niet meer, behalve het merdekamonument op de achtermuur.

  32. Boeroeng zegt:

    Ik ga ervan uit dat dit excessenonderzoek https://www.ind45-50.org/geweld-bersiap-berdaulat-transitie-1945-1946 niet de details van die 10e november 1945 Werfstraatgevangenis gaat uitdiepen. Althans niet de details rond Jack Boer nodig voor een dapperheidsonderscheidig.
    Dat is hun taak ook niet.
    Maar misschien vinden ze nieuwe getuigen en details en laten ze dat ons weten ?

  33. Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

    Welke vragen heeft de toenmalige Minister van Defensie, de politiek verantwoordelijke, gesteld over de zaak J. Boer aan het Kapittel MWO, dat bestaat uit hoog opgeleide, hoog gekwalificeerde, hoge, vlag- en opperofficieren b.d.? Dat lijkt me wel relevant gezien de gegeven antwoorden waarop de Minister zijn besluit baseerde.

    De zeer geachte Heer Keller komt het meest in de richting van de vragen en beantwoording, maar ik verwacht niet anders van Hem . Hij is als ik snel de koppen tel, de enige, die als voormalig militair in een oorlog (/oorlogen?) heeft gevochten, hij kan zich daarbij wel wat voorstellen, dus hij spreekt als ervaringsdeskundige.

    Ik heb mezelf wat huiswerk opgegeven en ik denk dat ik Maandag wel een antwoord heb.

    • Jan A.Somers zegt:

      “Welke vragen heeft de toenmalige Minister van Defensie, de politiek verantwoordelijke, gesteld over de zaak J. Boer aan het Kapittel MWO” Het is aan het actiecomité een compleet dossier samen te stellen en te overhandigen. Zij wilden toch graag iets? De minister weet in beginsel van niets, daar heeft hij het Kapittel voor, en kan dus geen vragen verzinnen. Hij kan niet meer vragen dan om advies, het Kapittel is daarvoor zijn aangewezen orgaan..
      – Op verzoek van mijn ambtsvoorganger heeft de toenmalige voorzitter van het Kapittel der Militaire Willems-Orde de door het actiecomité overlegde documenten en verklaringen beoordeeld en hierover gesproken met mw. Van der Molen en de generaal b.d. Huyser.
      – Nadat bevestiging van het comité was verkregen dat het dossier compleet was, heb ik op 15 februari 2005 het Kapittel der Militaire Willems-Orde om advies gevraagd.
      – Het Kapittel heeft vervolgens zelf feitenonderzoek uitgevoerd. (…) Derhalve adviseert het Kapittel dat geen sprake kan zijn van toekenning van de Militaire Willems-Orde aan de heer Boer. Ik volg dit oordeel van het Kapittel.
      (feitelijk hoeft de minister niets meer te vragen, maar wil toch wel iets aardigs doen):
      – heb ik de commissie dapperheidsonderscheidingen van het ministerie van Defensie advies gevraagd (…).
      – De commissie adviseert op grond hiervan de heer Boer niet in aanmerking te brengen voor een dapperheidsonderscheiding. Ik volg het oordeel van de commissie. (…).
      Open vragen dus om advies. Ik hoor dan wel van jullie. De minister heeft zijn best gedaan, volgend punt. En het actiecomité was kennelijk tevreden, daar hoorde je niets meer van.

  34. bokeller zegt:

    ###die als voormalig militair in een oorlog (/oorlogen?) heeft gevochten”””###

    Aanwezig is geweest, voordat ik als djako naar buiten komt.

    Eens toen onze Infanterie Compagnie diep in de puree zat,nam een
    Korporaal van de Genie,het Commando over,niet dat
    we geen Officieren/Kaderleden hadden maar dood eenvoudig
    dat er van hen niets uit kwam.

    Geen medaille voor deze moedige man,ik weet
    zelfs zijn naam niet maar ik kan zijn gezicht en
    het moment zo uittekenen.
    siBo

  35. Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

    De vraag/vragen die de Minister stelt aan het Kapittel der MWO hebben te maken met de “Chain of Command”, zo functioneert dat bij militairen:

    De cruciale en Neutrale vraag hierbij is : Wie(1) gaf aan Wie(2) de order/het bevel om een bevrijdingsactie uit te voeren in de Werfstraatgevangenis op 10 November 1945 (3)

    (1) Het was luitenant-generaal Christison, bevelhebber van de geallieerde, Britse troepen in Ned. Indie (SEAC). die het bevel gaf tot de bevrijdingsoperatie. Hij besloot tot deze actie over te gaan omdat de geïnterneerden o.b.v. gegevens van Jack Boer in levensgevaar verkeerden, rekening houdend dat de Werfstraatgevangenis niet al te ver lag van het havengebied (bvb ook Baboetan-gevangenis), waarin zich de Britse militaire macht sinds 31 Oktober teruggetrokken had. Er was bij de bestandsbesprekingen van 31 Oktober 1945 een buffer, een niemandsland vastgelegd tussen de Indonesiers en de Britten, dat grensde aan de Werfstraatgevangenis. De Britten wilden geen pottekijkers hebben bij de landingen van hun militaire versterkingen (5th Indian Division, dwz 9th en 123th Indian Infantry Brigade, ongeveer 24.000 man, 20 tanks e.d.) Daarnaast ging het om een verrassingsaanval, zie memoires Gen. Christison en situation reports.

    (2) Gen. Christison gaf het bevel aan Jack Boer en zijn 10 Gurkha’s, net aangeland met de 123th Indian Infantry Brigade, inbegrepen Gurkha Rifles) , ondersteund door een sectie militairen met een Stuart-tank, bijgestaand door een logistieke eenheid van 3 vrachtwagens en bemanning, zie memoires Gen. Christison en situation reports

    (3) Volgens de order van Gen. Christison diende de bevrijdingsactie bij de Werfstraatgevangenis te beginnen om 04:00 op 10.11.1945, vòòrdat de hoofdaanval op Surabaya zou starten. De memiores van Gen. Christison en situation reports bevestigen dit tijdstip. Zodoende zou de verrassingselement het grootst zijn en zouden de Indonesische gevangenisbewakers geen gelegenheid krijgen de geïnterneerden om te brengen.

    Alle geinterneerden werden heelhuids bevrijd, alleen één Gurkha sneuvelde tijdens de bevrijdingsactie en dat staat ook zo vermeld in het situation report.

    Het moet toch verbazing wekken bij het Kapittel der MWO, dat Gen. Christison geen geinterneerden heeft gevraagd een beschrijving van de bevrijdingsactie te geven. Hoeft ook niet want die zagen Jack Boer en zijn Gurkha’s pas nadat de celdeuren opengingen. Toen was de actie al lang en breed voorbij. Om dan te vragen wie de leiding had van die eenheid is toch de wagen voor het paard te spannen.

    Lezend de antwoorden van de Minister op die vragen, dan is dit een treffend staaltje hoe een politicus antwoord geeft op alles behalve de vragen die worden gesteld.

  36. Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

    ad 3 De verantwoordelijke Generaal Christison geeft in zijn memoires aan en ook het betreffende situation report vermeldt dat de inval in de Werfstraatgevangenis op 10 November 1945 om 04:00 uur begon.

    Het kapittel der MWO oordeelt in 2006 of daaromtrent dat “een aparte bevrijdingsactie tegen de gevangenis om 04.00 uur en dus vooruitlopend op de aanval, zoals vermeld in de memoires van de heer Boer, wordt NIET WAARSCHIJNLIJK geacht. Daarover zijn geen documenten aangetroffen”.
    Ik laat deze woorden tot mij indringen.

    Het is wel een unicum in de Vaderlandse geschiedschrijving dat het Kapittel der MWO de Waarschijnlijkheidsleer toepaste in de zaak Jack Boer, want over de actie om 04:00 zijn geen documenten aangetroffen.
    Vergelijk dat maar met het scheppingsverhaal van Adam en Eva of De Slag bij Nieuwpoort vond waarschijnlijk niet in 1601 plaats. Daarover zijn geen documenten aangetroffen.

    • P.Lemon zegt:

      Zouden de vraagtekens hiermee verdwijnen of nog een stukje groter worden???

      ***Helaas zijn er maar een beperkt aantal vd 239 pagina’s te lezen. Want ” 5th Indian Division occupies Surabaya pag 54 en Appendix 5 Chronology of events in Surabaya 25 october- 29 november 1945 pag 178 ” ontbreken.
      In:
      Richard McMillan : The British occupation of indonesia 1945-1946 Britain, the Netherlands and the Indonesian revolution
      https://books.google.nl/books?id=EGauHja3KBAC&printsec=frontcover&dq=british+occupation+of+indonesia++revolution&hl=nl&sa=X&ved=0ahUKEwi39cKEhb3bAhVBC8AKHYw_CCsQ6AEIKjAA#v=onepage&q=british%20occupation%20of%20indonesia%20%20revolution&f=false
      ======================================================================
      Een ander gezichtspunt ?

      Han Bing Siong
      Captain Huyer and the massive Japanese arms transfer in East Java in October 1945
      In: Bijdragen tot de Taal-, Land- en Volkenkunde 159 (2003), no: 2/3, Leiden, 291-350

      #Huyer reported about 5,000 captured Japanese held in Werffstraat (Kalisosok) prison and 4,000 in the Jaarmarkt precincts on 3 October 1945 (Enquetecommissie 1956 8 A&B:597). De Back(NA AS 3584a:3; Van der Wai 1971-72,1:487), who accompanied Huyer on his visit to Surabaya, was told by the Indonesians that they held 4,000 Japanese prisoners.
      #Boer, Jack 1997 Koninklijke olie in Indie; De prijs voor het vloeibaar goud,1939-1953.Ber-gen: Bonneville.

      http://booksandjournals.brillonline.com/content/journals/10.1163/22134379-90003746;jsessionid=YGN_40qGfHs5ebqxr-21_JXL.x-brill-live-03

      • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

        Een ander gezichtspunt?. Ook een vraag als veronderstelling dient getoetst te worden. De 5th Indian division werd als versterking pas aan eind Oktober 1945 naar Surabaya gestuurd. Op 10 November waren de Britten nog steeds bezig deze troepen te laten landen in Surabaya, is ook logisch bij 24.000 man , een 20-tal tanks e.d.
        Het boek van Richard McMillan ” The British Occupation of Indonesia kan via een omweg in zijn geheel gelezen worden, kost wat tijd , maar is de moeite waard.

        Maar er zijn veel meer boeken over de slag in Surabaya te lezen zoals Francis Palmos ” Surabaya 1945 Sacred Territory”, zie download PDF
        http://research-repository.uwa.edu.au/en/publications/surabaya-1945-sacred-territory-revolutionary-surabaya-as-the-birthplace-of-indonesian-independence(e53104d6-3241-475c-b763-3bd54f51dbd2).html

        Zowel McMillan als Palmos geven een interessante tijdlijn van de gebeurtenissen in Surabaya, terwijl de laatste ook de actie van Jack Boer beschrijft.

        KTZ Huyer citeren brengt wat risico’s met zich mee, wetende dat hijzelf met of zonder Japans ere-escorte, door de Indonesiers gevangen werd gezet in de Kalisosok= Werfstraatgevangenis, let wel hij heeft het over een gebeurtenis op 3 oktober. Daargelaten dat Huyer niks met de gebeurtenissen op 10 November 1945 te maken had. De Britten hadden hem als risicofactor naar veiliger oorden gebracht.
        Wat opvalt bij Han Bing Siong is dat zij een militair Standaardwerk zoals dat van Macmillan over Surabaya 1945 niet expliciet in de bronnen vermeld.

        • P.Lemon zegt:

          @terwijl de laatste (Palmos) ook de actie van Jack Boer beschrijft. …

          #Overigens geciteerd uit Christison memoires: ‘Life and Times of General Sir Philip Christison page 187 Christison reported his forces had saved 3500 civilian prisoners…..

          ***There had been a second sideshow, earlier that morning that received little attention that took place in the dark at 4.00, two hours before the main attack.
          By the time the mayor British forces were working their way to the Ferweda bridge, a secret rescue mission of ten Gurkha Commandos led by a Dutch Army reserve officer wearing a British uniform (!!!) , had safely rescued hundreds of Dutch an Eurasian prisoners held hostage by Indonesian guards, trucking them out under cover of darkness. One of the rescued claimed the Commandos had neutralized(killed) all Indonesian guards, with the Commandos losing just one man, but details remain sketchy(??).\ pagina 275
          http://research-repository.uwa.edu.au/portal/en/searchall.html?searchall=palmos

      • Jan A.Somers zegt:

        “Zouden de vraagtekens hiermee verdwijnen of nog een stukje groter worden???” En wie beantwoordt mijn vragen?:
        – 9 november herinner ik mij als een tamelijk rustige dag. We wisten dat een Brits ultimatum op 10 november 06.00 uur zou aflopen. De nacht verliep rustig, maar het slapen was onrustig, in afwachting van de gebeurtenissen na afloop van het ultimatum. Wel hoorden wij de hele nacht de uitzendingen van Radio Pemberontakan op de omroepzuilen buiten de gevangenis, waarin onophoudelijk werd opgeroepen een totale oorlog te voeren tegen de Britten. Volgens zijn eigen beschrijving passeert de heer Boer rond ca. vijf uur ons cellencomplex (ca. 2000 man) als eerste. Vreemd, geen tankgeschut gehoord, geen handvuurwapens gehoord, in het pikkedonker niemand gezien, niemand die onze celdeuren heeft geopend en ons begroet. Waarom zaten we nog opgesloten?
        – ’s Ochtends ongeveer half zes opende een bewaarder (nog niet dood?) de celdeuren en moesten we zoals gewoonlijk aantreden voor het eten. Klokslag zes zou zoals gewoonlijk het uitdelen van het eten beginnen, maar nu vielen de eerste schoten van het Engelse scheepsgeschut en kwamen met veel uitdagend lawaai Engelse jachtvliegtuigen laag overvliegen. Het klonk onheilspellend, maar zolang je de granaten hoort fluiten is er niets aan de hand. We werden terug de cellen ingestuurd, bij vele cellen werd vergeten de deur op slot te doen. We waren toch al bevrijd door de heer Boer?
        – Samenvattend: De Engelsen wisten allang af van de gevangenen in de Werfstraatgevangenis op redelijk korte afstand van hun basis in Tandjoeng Perak, daar hadden ze Jack Boer niet voor nodig. Hierover hadden ze de informatie van de voorgaande 49th Indian Infantery Brigade Group.
        De mentaliteit van Britse officieren kennend, vraag ik mij af of zij wel tot actie zouden hebben besloten in afwachting van de afloop van een ultimatum.
        Volgens Jack Boer was zijn privéactie rond zes uur ’s ochtends voltooid: “Vervolgens konden alle cellen worden geopend en de gevangenen worden afgevoerd.” Maar pas om klokslag zes uur begon in de verte het schieten en moesten wij juist terug in de cellen.
        Maar er is nog wat. Volgens Jack Boer zouden wij worden vergiftigd en verbrand. Nou waren die Indonesiërs niet altijd vriendelijk tegen ons, maar wij waren dan ook hun vijanden. Maar ongefundeerde beschuldigingen zijn toch ook niet netjes?
        – Wij zouden dus rond vijf uur in de ochtend al zijn bevrijd. Waarom werden we weer door de bewaarders de cellen ingestuurd? Het schieten ging de hele dag door en kwam langzaam dichterbij. In de middag, rond drie uur, toen de granaten over ons hoofd floten met de inslagen ten Zuiden van ons, waaruit viel af te leiden dat de aanval op de gevangenis was begonnen, durfden we de cel te verlaten en werden andere celdeuren opengebroken met een van tralies gemaakt breekijzer. Hier zagen we de eerste Gurkha’s langs komen. We bleven achter het hoofdhek staan, soms op advies van voorbij komende Gurkha’s achter de muren wegduikend als het schieten dichterbij kwam. Op het eind van de middag werden we door Gurkha’s naar de achterkant van de gevangenis gebracht (Nieuw Hollandstraat) en via een gat in de muur naar gereedstaande vrachtauto’s gebracht. Het zal tegen zes uur ‘s avonds zijn geweest, in het pikkedonker kwamen we op Tandjoeng Perak aan. Daar werden nog schepen gelost in het felle licht van schijnwerpers. Voor ons een feestelijk schouwspel. Dat ik toen geen kennis heb kunnen maken met de heer Boer is niet zo erg (ik had nog nooit van de heer Boer gehoord) maar dat is niet erg, we waren vrij!

        • Jan A.Somers zegt:

          49th Indian Infantry Brigade:
          November 9. Ultimatum delivered by General Mansergh to Indonesians. Not accepted with very good grace. Brigade Commander held conference at 1600 hrs for all unit commanders in which plan of attack was discussed.
          November 10. Attack opened at 0600 hrs. Went quietly until 0900 hrs when gunfire on certain targets was called down. Interception of Indonesian radio in which certain orders were given out. The two important items being (1) scorched earth policy, (2) any British or Indian taken prisoner was to be killed.
          11.00 hrs Concentration brought down on area Court of Justice, Government building used as Headquarters. Field Regiment, two destroyers, and all (…) mortars used. Air strike by 8 Thunderbolts and one Mosquito on same target. (…) Second air strike Simpang area 15.15 hrs.
          Our casualties by 1900 hrs 1 BO wounded, one VCO seriously wounded, all of 123 Brigade. Estimated enemy casualties 1500. 3500 Dutchmen released from Kalisosok goal and evacuated to Port area.´ (NA 2.22.21/162)

        • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

          Ik dien een misverstand uit de weg te ruimen, want hoe was de Britse militaire macht in Surabaya opgebouwd?

          Brigadier Malaby had het bevel over 49th Indian Infantry Brigade (onderdeel van de 23rd Indian Division). Hij werd op 30 Oktober 1945 gedood en opgevolgd door kolonel Pugh. Veelal wordt er geschreven over Gurkhas bij Surabaya maar die kwamen eerst in November met de 5th Indian Infantry Division aan in Surabaya. .

          Lt. Gen. Christison, bevelhebber van de geallieerde strijdkrachten in Ned. Indie stuurde als versterking de 5th Indian Infantry Division o.lv. Major.Gen. Mansergh naar Surabaya
          De Gurkha Rifles kwamen eerst met de 123rd Indian Infantry Brigade, onderdeel van de 5th Infantry divison naar Surabaya, zie Battle Order in het boek van MacMillan en Palmos.

          Dat Major Gen. Mansergh, hoogste in rang in Surabaya, niets schrijft over de aanval van Jack Boer en zijn Gurkhas betekent natuurlijk niet dat die actie niet heeft plaatsgevonden. Gen. Mansergh heeft het wel over doden n.l. BO en VCO, maar dat betekent niet dat die ene Gurkha niet is gesneuveld bij de inval.

          Alleen Gen. Christison, als bevelhebber geallieerde troepen Ned. Indie kon beslissen over de inval in de Werfstraatgevangenis, hij was tenslotte overall en eindverantwoordelijk, zie zijn memoires.
          En natuurlijk is er het situation report van de sectie Jack Boer en zijn Gurkha’s, onderdeel van de 123rd Indian Brigade. Dat is wel te vinden in de archieven. We dienen wel te kijken naar de relevante documenten!!!!!!!!!

          ook hier duikt het getal op van 3.500 geïnterneerden die werden vrijgelaten uit de Werfstraatgevangenis. Blijft over die 2.384 verscheepte geïnterneerden naar veiliger oorden.

          Jack Boer was tijdens de actie gekleed in het kenmerkende groene uniform van een Gurkha, maar had hij eigenlijk ook een Kukri? Wat zeggen de ooggetuigen ervan?

        • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

          Voor alle duidelijkheid

          BO= British Officer
          VCO= Viceroy Officer

          Belangrijke Britse militaire figuren/eenheden in Surabaya van 10.11.1945 volgens Battle Order:

          -Lt. Gen. Christison Bevelhebber Britse Strijdkrachten (SEAC) in Ned. Indie.

          -Brigadier (Brigade-Gen.) Malaby, na zijn dood op 30.10.1945 opgevolgd door colonel Pugh: commandant 49th Indian Infantry Brigade( onderdeel van de 23rd Indian Infantry Division)
          Jack Boer maakte als toegevoegd gids/tolk onderdeel uit van zijn eenheid.

          -Major. gen.(Gen. Majoor) Mansergh (commandant 5th Indian Infantry Division, die na 4 November aankwam in Surabaya)
          -123rd Indian Brigade, onderdeel van 5th Indian Infantry Division
          3rd bataljon van het 4th regiment Gurkha Rifles (3/4 GR) onderdeel van 123rd Indian Brigade, kern van bataljon bestaat uit 3 officieren en 200 man.

          Jack Boer samen met de sectie Gurkhas, op 10.11.1945 te beginnen om 04:00 uur bevrijders van 3.500 geïnterneerden uit de Werfstraatgevangenis waarvan 2.384 verscheept werden naar veiliger oorden.

        • Jan A.Somers zegt:

          “bevrijders van 3.500 geïnterneerden uit de Werfstraatgevangenis waarvan 2.384 verscheept werden naar veiliger oorden.” Tellen lijkt me niet uw sterkste kant. De heer Boer zelf aan het woord: “In totaal konden 2384 personen uit de cellen en cellenblokken worden bevrijd.” Dat zou hij dus hebben gedaan, en vervolgens geteld, 2384. Aangezien een stukje Soerabaja was bevrijd tot ongeveer Willemsplein en Rode Brug, is een onbekend aantal zelfstandig naar huis teruggekeerd. Honderd? Blijft over 2284 naar de havens. In Perak lag nog HMS Beatrix waarop de laatste vrouwen en kinderen, geëvacueerd uit de Darmowijk vlak vóór de opheffing van de Britse bescherming, al aan boord waren gebracht. 34 vrouwen en 36 kinderen. Gewacht werd op de mannen uit de Werfstraatgevangenis die het er slechts aan toe waren. We waren al op het oog geselecteerd bij het instappen in de vrachtauto’s en naar Perak gebracht. De anderen werden naar Oedjoeng gebracht waar de 49th Indian Infantery Brigade Group in loodsen van het marine-etablissement een doorgangskamp had ingericht voor de eerder uit Darmo bevrijde vrouwen en kinderen. Onze groep werd 11 november ingescheept. De eersten uit de gevangenis die echt werden geteld: 421 mannen waaronder ik. De Princess Beatrix zou ook naar Singapore gaan, maar onderweg werd dit veranderd in Batavia, Singapore zat vol. Maar dit was ook het laatste transport uit Soerabaja, Batavia zat ook vol.Er werden dus geen 2384 verscheept naar veiliger oorden, maar 421! In Batavia werden we eerst ondergebracht op het hospitaalschip Van Heutsz, en daarna naar de gevangenis Struiswijk, waar we tamelijk grondig werden onderzocht door een Amerikaans medisch team. Ik kreeg een cel samen met een vroegere overbuurman die net vóór mij zijn Kenpeitaitijd had gehad. Hij was er nog slechter aan toe dan ik, en mocht van mij op de houten brits slapen, ik op de betonvloer. Dat was voor hem geen pluspunt, de reten in het hout zaten vol wandluizen.
          U kunt overigens ook niet lezen: “Gen. Mansergh heeft het wel over doden n.l. BO en VCO,” Dat waren geen doden, maar: “Our casualties by 1900 hrs 1 BO wounded, one VCO seriously wounded, all of 123 Brigade.”

        • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

          Wat mijn zwakke kanten zijn weet ik, maar ik put uit de Britse militaire bronnen, mijn sterkste kant.

          Jack Boer heeft niks geteld, daar had hij trouwens geen tijd voor, hij heeft de Heer Somers niet gezien, hoe heeft hij dhr Somers dan kunnen tellen? Volgens sommigen had hij zijn handen vol aan : één pistool, papier en potlood en ook nog eens een kukri (Gurkha-mes) ?

          De hoofdmacht van de Britten zette de aanval in om 06:00 precies, eerst met vliegtuigen, die posities mitrailleerden en ook als artilleriegidsen functioneerden. De aanval werd ondersteund door artillerie en scheepsgeschut die de weg vrijmaakten voor een 20-tal Sherman tanks gevolg door pantserwagens met militairen, later volgden militairen te voet. De Britten veroverden de eerste dag een gebied tot aan de strategisch belangrijke Ferweda- of Rode brug., Zie MacMillan.

          Britse bronnen (Christison, Mansergh etc) spreken in eerste instantie van 3.500 bevrijde geïnterneerden i.t.t. 2.384). Het verschil is dan het aantal mensen die direct na de bevrijding uit de gevangenis naar hun familie in Surabaya e.o. terugkeerden. Zijn daar eigenlijk ooggetuigenverslagen van?
          De 2.384 geïnterneerden werden niet alleen met de HMS Beatrix verscheept. Ze konden toch niet in Surabaya blijven, daar brak net een echte veldslag uit.
          Britse bronnen melden dat ook LST, LSI en ander vaartuigen werden gebruikt om ex-geinterneerden te vervoeren, zie de lijst van schepen betrokken bij de Slag in Surabaya, daarbij wordt per schip aangegeven wie werd vervoerd en waar naartoe. Op de schepen werden niet alleen de Werfstraatgeïnterneerden vervoerd maar ook degenen die vòòr 10 November door de Britten waren bevrijd.

          Het is natuurlijk heel eenzijdig, bevooroordeeld en van weinig fairheid getuigend een oordeel over bevrijdingsactie in Surabaya te geven louter te steunen op
          A) ooggetuigenverslagen van geïnterneerden die iets van de actie hebben gezien nadat de celdeuren opengingen.
          B) te verwijzen naar de verklaringen van Jack Boer die tijdens de actie wel wat anders aan zijn hoofd had dan gevangenen te tellen, tegelijker op de tijd te letten en zijn verslag over de actie te schrijven

          Hij heeft met 10 Gurkha’s in 2 uur tijd tientallen Indonesische gevangenisbewaarders geliquideerd en en een groot aantal via een zijpoort op de vlucht geslagen. Daarna moesten nog de celsleutels gevonden worden, die diezelfde bewakers in putten lieten vallen, niet alle sleutels werden gevonden. Pas nadat er geen Indonesische gevangenisbewaarders in het gebouw waren en Jack Boer en zijn Gurkha’s vastgesteld hadden dat geen Indonesiers terug konden keren in de gevangenis (lijkt me een beetje moeilijk zonder tank) gingen de celdeuren open, geen één geïnterneerde raakte gewond. Jack Boer liet de bevrijding van alle andere gevangenen aan anderen zoals andere geïnterneerden en militairen van de ondersteunende sectie over, hij ging met zijn elite-eenheid Gurkhas verder om te vechten tegen de Indonesiers, dat was ook zijn taak.

          De heer Somers heeft de “fout” in mijn reactie gelezen. Let wel Gen. Mansergh heeft het wel over gewonde officieren, maar waar blijft die dode Gurkha van diezelfde 123rd Indian Brigade? Wellicht kan dhr Somers aangeven hoeveel militairen van de 123rd Brigade by 19:00 first day bij Surabaya werden gewond of sneuvelden.

          De Britten, die de bevrijdingsactie leidden hebben toch een totaal andere indruk van die bevrijdingsacties dan wat gevangenen ondervonden.

          Er slingeren nog ergens niet-gepubliceerde memoirs van Jack Boer rond, wellicht kan het kapittel der MWO daar uitsluitsel over geven, ze hebben tenslotte het complete dossier over Jack Boer beoordeeld.

          Een nadere voor mij meer relevante vraag in het kader van de Bersiap is: ……”Hoe komen plotseling in hele korte tijd 3.500 merendeels Indo-Europeanen in de Werfstraatgevangenis terecht. Die zijn daar toch niet vrijwillige naar toe gegaan?”……….Die 3,500 zijn wellicht te achterhalen, net als bij razzia’s gingen groepen Pemoeda’s met lijsten de deuren langs omdie mensen op te halen.
          De groep van Bung Tomo vervoerden de mensen naar de Simpang Club waar ze door een Volkstribunaal werden berecht en veelal veroordeeld tot de dood. De Simpang Club was niet het enige tribunaal in Surabaya. De cijfers wijzen erop dat de Indonesische nationalisten/pemoeda’s Surabaya in wijken/machtsgebieden hadden verdeeld en centraal besloten hadden de merendeels Indo-europeanen te uitruilmiddel te gebruiken. Helaas heeft Jack Boer dat voorkomen.

    • Jan A.Somers zegt:

      “geen documenten aangetroffen.” Klopt, het was in 1601 dan ook de eerste herdenking van die slag (zoals ik al had geschreven), niet in de kronieken vermeld. Maurits was op de terugweg even in Middelburg langs gegaan, om de Zeeuwen over te halen mee te doen met de VOC. Die Zeeuwen hadden daar geen zin in, zij hadden een hekel aan de Amsterdammers, en zagen zonder de VOC hun winst ook wel zitten. Bronnen in: Jan A. Somers, De VOC als volkenrechtelijke actor, Diss. EUR 2001.

  37. ROBERT zegt:

    The devil can cite Scripture for his purpose. The Holy Bible is an abyss. See Shakespeare, The Merchant of Venice.

    • bokeller zegt:

      #### Alle geïnterneerden werden heelhuids bevrijd, alleen één Ghurka sneuvelde tijdens de bevrijdingsactie en dat staat ook zo vermeld in het situation report ####

      Opdrachtgever bekend ,- Datum/tijd bekend,- Aanwezigheid bekend.
      Voor het afschieten/verjagen van losgeslagen beesten
      is een Schouderklopje nmi. toch wel gepast.
      siBo

  38. Anoniem zegt:

    Nou nou 177 reacties voor Sjek Boer ,ik weet het niet hoor maar als Sjek/Jack nou nog niet zijn MWO krijgt ,krijgt ie het nooit meer !

    • bokeller zegt:

      Allemaal verhalen,dacht ik,
      Zal wel een andere Soerabaja gevangenis wezen.
      Weten die Engelsen veel,en hebben ze nou
      echt de gevangenis links gelaten met die
      moordachtige bewakers( ?),en niet zo’n klein
      beetje ook en daarbij die paar gevangenen
      in de cellen,zaten toch goed opgeborgen,buiten
      is het veel rumoeriger.
      siBo
      2) Gen. Christison gaf het bevel aan Jack Boer en zijn 10 Gurkha’s, net aangeland met de 123th Indian Infantry Brigade, inbegrepen Gurkha Rifles) , ondersteund door een sectie militairen met een Stuart-tank, bijgestaand door een logistieke eenheid van 3 vrachtwagens en bemanning, zie memoires Gen. Christison en situation reports

      (3) Volgens de order van Gen. Christison diende de bevrijdingsactie bij de Werfstraatgevangenis te beginnen om 04:00 op 10.11.1945, vòòrdat de hoofdaanval op Surabaya zou starten. De memiores van Gen. Christison en situation reports bevestigen dit tijdstip. Zodoende zou de verrassingselement het grootst zijn en zouden de Indonesische gevangenisbewakers geen gelegenheid krijgen de geïnterneerden om te brengen.

  39. Loekie zegt:

    Keesie had veel gereisd en vertelde eens aan Koos dat hij allerlei vreemde dieren had gezien, ook een met een hele lange nek, wel 3 of 4 meter lang. Een giraffe.
    Dat kan niet, zei Koos, zulke dieren bestaan niet.
    Nou, zei Keesie, er is pas een in de dierentuin gekomen. Kom mee, laat ik je het zien.

    In de dierentuin, bij de giraffe:
    Kijk, zei Keesie, daar is ie, zie je wel.
    Dat kan niet, zei Koos, zo’n beest bestaat niet.
    Koos naar huis.

    • e.m. zegt:

      Volgens mij beweerde Keesie dat eenhoorns bestonden . . .

    • Tolol zegt:

      Je hebt het verhaal niet helemaal compleet verteld beste Loekie ,si Koosie is een admiraal b.d ( bijna dood) van 99 jaar en lid van het Kapittel ,dat soort lui geloven nooit iets ,en als ze iets zelf zien ,geloven ze hun eigen ogen niet .Als je van dat soort fossielen je MWO moet krijgen ,zou ik zeggen “” Stop maar in je pantat “”

  40. bokeller zegt:

    Het Engelse ultimatum liep op 06.00 u af en iedereen
    zijn ”horloge”(?) instellen,nmi de Indische tijd spanne
    nl. ”het Hanen gekraai”.
    Daar gingen de Aziatische vissers op dat sein de zee op.
    siBo

  41. Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

    Er bestaan in Nederland veel mythes wat er in de ochtend van 10 November 1945 in Soerabaja gebeurde.

    Bijvoorbeeld het “waanidee” dat de Werfstraatgevangenis te ver van de Britse linies lag (1) en dat Jack Boer en zijn sectie, Gurkhas, Stuart-tank en logistieke eenheid, nooit Ongestoord (2) en Ongemerkt (3) de Werfstraatgevangenis konden bereiken

    (1) de Werfstraatgevangenis lag niet ver van de Britse linies bij het havengebied, bvb de Boeboetan-gevangenis was bezet door Britse troepen (Nederlandse Bersiapbronnen geven dat ook aan). Aan de hand van gegevens van Macmillan en Palmos kan de aanvalslijn van de Britten en de eerste verdedigingslinie van de Indonesische nationalisten op 10 November 1945 zichtbaar gemaakt worden
    (2) De Britten waren nog bezig de 5th indian divisie te ontschepen. Die was op 4 November aangekomen en een divisie van 24.000 man met Sherman tanks , pantserwagen, vrachtauto’s en wat al niet bij een divisie hoort moest van de transportschepen met kleinere vaartuigen aan land gebracht worden, dat gaat niet geluidloos zoals sommigen veronderstellen. De uren vòòr de hoofdaanval om 06:00 uur waren de Britten nog druk bezig met troepen- en materiaalverplaatsingen.
    (3) de Britten hadden ervoor gezorgd dat hun troepen in het havengebied geconcentreerd waren en een bufferzone/niemandsland was gevormd tussen hen en de Indonesische Pemoedas, ze wilden geen pottekijkers bij hun landing en voorbereidingen van de hoofdaanval.

    Dit hield in dat Jack Boer c.s. ongestoord en onder dekking van die duisternis het niemandsland betrad, door het lawaai in het havengebied kon ook een Stuart-tank ongemerkt de gevangenis benaderen en een gat in de muur schieten. Natuurlijk was het tijdstip van de inval 04:00 goed gekozen. Het verrassingselement speelde Jack Boer c.s. in de kaart. De waakzaamheid op dit uur en vooral vòòr de hoofdaanval was bij de gevangenisbewakers minimaal. Die waanden zich wel veilig in een gevangenis.

    Dat de geïnterneerden weinig van de inval en aanval bemerkten komt wellicht dat de toch wel dikke gevangenismuren het lawaai van buiten zoal niet dempen, danwel elimineren, althans dat is mijn ervaring bij een bezoek aan een jeugdgevangenis in Bari (als bezoeker wel te verstaan).
    Daarom mag aan de verhalen van de geïnterneerden over de gebeurtenissen, het buitengebeuren, die vòòr het openen van de celdeuren plaatsvonden een secundaire waarde worden gegeven.

    • e.m. zegt:

      @Peter van den Broek van die andere generatie zegt: 9 juni 2018 om 10:30@

      –Vraag: “Hoe komt het dat de geïnterneerden in de Werfstraatgevangenis in Soerabaja weinig van de inval bemerkten?”
      AMATEUR-HISTORICUS: “Komt wellicht dat de toch wel dikke gevangenismuren het lawaai van buiten zoal niet dempen, dan wel elimineren.”

      Vraag: “Maar u weet het niet helemaal zeker?”
      AMATEUR-HISTORICUS: “Dat is mijn ervaring bij een bezoek aan een jeugdgevangenis in Bari.”

      Vraag: “Wat kunnen we uit uw persoonlijke ervaring afleiden?”
      AMATEUR-HISTORICUS: “Daarom mag aan de verhalen van de geïnterneerden over de gebeurtenissen, het buitengebeuren, die vòòr het openen van de celdeuren plaatsvonden een secundaire waarde worden gegeven.”

      — “Dank u wel voor uw verhelderende doorwrochte analyse. Het Kapittel MWO zal het vermoedelijk met uw conclusie eens zijn. Nogmaals dank voor uw bijdrage.”

      • Jan A.Somers zegt:

        U doet al even serieus in uw reacties als ik. Zal hij nooit begrijpen. Hij snapt niet eens dat mijn militaire activiteiten, los van mijn actieve diensttijd, in de laatste twee weken van de slag om Soerabaja intensiever zijn geweest dan zijn dagelijkse gang op het KIM tussen economieklaslokaal en koffieautomaat. Met jonkers die keurig mijnheer tegen hem zeggen. Niet zo erg, mijn zegeningen in Soerabaja wens ik niemand toe. Als je er nooit bent geweest, kan je het ook niet snappen. Hij is nooit doodsbang geweest, hij kent geen bevrijdingseuforie. Hoogtepunten in een mensenleven, die zo intensief zijn geweest dat je er alleen maar in prietpraat over kunt vertellen. Met mijn Zeeuws meisje ben ik, lang geleden, het hele oorlogstheater van 10 november doorgewandeld (zonder mijn officierssterren), tempo van de heer Boer (met officierssterren). Dat lukte inderdaad in één uur, terwijl een hele divisie daar negen uur voor nodig had. Zij was stil, snapte het. En herdenkt met mij mee. Net zoals ik voor haar doe. Misschien mede daardoor zijn we zo lang getrouwd, ging vanzelf.

        • Jan A.Somers zegt:

          ff vergeten, van de gevangenis heb ik nog foto’s gemaakt van de achtermuur. En gewezen naar de plek waaruit we zijn vertrokken. Die muur was niet zo dik hoor, alleen ter plaatse van de wachttorens, als fundering.

      • Peter van den Broek van een andere generatie zegt:

        Hier wordt toch een denkfout gemaakt, het is best interessant om vragen bij antwoorden te verzinnen, maar de objectieve en halsvraag is: wat hebben de 100 à 200 Indonesische bewakers in de Werfstraatgevangenis gemerkt van de inval van de groep Jack Boer op 10 November 1945 om 04:00 uur?
        Ik kan mij best indenken dat de geïnterneerden niks hoorden of wisten, maar wat deden die gevangenisbewaarders toen? Zo’n inval met tank en meer dan 10 man gaat toch niet ongemerkt aan Indonesische neuzen voorbij?

  42. bokeller zegt:

    Eén kleine aanvulling nl.
    Dat een Tank je wel ongestoord kan naderen
    kwestie van rijden en ten tweede het uur U was
    goed uitgekozen,deden wij ook, vooral als uren van
    te voren de te aanvallen afd. wakker wordt gehouden.

    Jaren geleden zat ik in de gevangenis te Padang,
    waarbij door een aardbeving de gevangenismuur
    over een afstand van pakweg 30/40m omviel.
    Pas toen de cipiers gillend en rennend langs onze
    cellenblok kwamen hadden wij door dat er wat
    gaande was, buiten dat wij in onze cellen doodangsten
    hadden.
    siBo

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.