Oma Rumpf is Francisca Phauline Smith, geboren 1898 te Prambonan, Klaten en overleden 1991 in Den Haag. Het zou kunnen dat haar vader Carolus Martinus Smith op de suiker en indigo-plantage Prambonan werkte. Haar moeder was Amelia Smith, geboren 1853 in Soerakarta, Vermoedelijk waren ze beiden uit de Soerakartaanse familie Smith. Die als stamvader heeft de Duitser Johan Christoffel Smith uit Breitenbrunn, in 1750 als VOC-militair naar Java varend.
Francisca huwde in 1919 met Friedrich Carl Rumpf (1897 Depok- 1960 Zwollekerspel), zoon van Leansie Tholense (1874– 1930 Depok) en de Duitse militair August Heinrich Rumpf ( 1859 Coethen-Anhal, Dld -1900 Buitenzorg), die zich met zijn broer in augustus 1881 bij het Koloniaal Werfdepot te Harderwijk inschreef.
Friedrich Carl werkte te suikerfabriek Tasikmadoe, bij Soerakarta en werd als pow geïnterneerd.
Francisca’s dochter Leansie Amelia Rumpf (1919 Sragen-1998 Hulst) werd Meta genoemd. Zij huwde in 1949 met Johannes Bernardus Willem Portier, roepnaam Wim (1909 Tjilatjap – 1992 Zoetermeer). In 1958 vestigden zij zich met de kinderen in Nederland . Wim werd ambtenaar bij Buitenlandse Zaken in Den Haag. Hij was zoon van de Javaanse Fanny Toemirah (1884 Poerworedjo – 1969 Den Haag ) gehuwd in 1920 met de politieman Maximiliaan Portier (1879 Klaten – 1950 Buitenzorg).
Stamvader was Michiel Portier uit Bodegraven die als VOC-matroos arriveerde te Java in 1749.
Mensen die terugkeerden uit Indië vestigden zich in Den Haag. Ook veel Indische mensen die in Nederland gingen wonen kozen voor deze stad en overleden er. Dat is te zien aan de grafstenen. Bijvoorbeeld met deze foto van de begraafplaats Nieuw Eykenduynen te Den Haag.


















Yesterday the short dancefilm ‘Sarung’ of Garin Nugroho premiered and I just had to share it here, together with some other on screen sarong appreciations I spotted these last months online. For more Batik online, please check out my previous blogpost Taking Batik Online.


















In hun kleine, maar o zo knusse restaurantje, pakt Huisman een foto van de muur. Daarop de aanstichter van al het culinaire moois dat in
Op de kade“We kwamen aan op 12 december 1957,” vertelt Frank. “Vroeg in de morgen werd onze boot, de Johan van Oldenbarneveldt, de haven van IJmuiden binnengeloodst. Het eerste dat ik van Nederland zag, was de naargeestige verlichting van natriumlampen. Op de oever reed een man op een fiets zwoegend tegen de wind in. In koor werd er geroepen: Wij gaan niet van boord. Het is veel te koud.”














De Nederlandse staat hoeft de nabestaanden van twee Molukse treinkapers geen schadevergoeding toe te kennen. Dat heeft het gerechtshof in Den Haag in hoger beroep besloten.
Voor patiënten die een stamceltransplantatie nodig hebben, zijn stamcellen van een gezonde donor van levensbelang. Jij kunt het verschil maken. 


Toen Myrthe Groot en Romée Mulder elkaar leerden kennen op de opleiding modevormgeving aan de HKU, klikte er iets. Allebei kwamen ze uit Twente, allebei hadden ze een Indische vader, en dezelfde interesses, niet alleen in mode maar ook in geschiedenis, erfgoed, en hun eigen roots. Na een jaar stopten ze beiden met hun studie, Romée ging Cultureel Erfgoed studeren, Myrthe kunstgeschiedenis. De vriendschap en de gedeelde interesse in hun achtergrond bleef. Als huisgenoten in Amsterdam begonnen ze samen onderzoek te doen naar hun familiegeschiedenissen. 











In de expositie ‘Slavernij’ in het Rijksmuseum in Amsterdam wordt ook de koloniale slavernij in Azië belicht. Jules Toelanie is een nazaat van de drieduizend ‘Zwarte Hollanders’ die als voormalige slaven in het KNIL gingen werken in Nederlands-Indië.In de 19e eeuw (1831-1872) werden Zuid Afrikaanse mannen geronseld voor het koloniale leger in Nederlands-Indië, het KNIL. Het had tijdens de Java-oorlog duizenden Europese militairen verloren en een nog veel groter aantal inheemse soldaten. Omdat Koning Willem I na de Belgische Revolutie zelf Nederlandse militairen nodig had, kon het leger niet vanuit Nederland worden aangevuld. 
Nieuwe Indonesische afhaal in de Jan Evertsenstraat, recensie van Patricia Jacob, nasi kuning, rendang, terong blado 

*** 

















Op Sulawesi (Indonesië) vinden we enkele van de oudste rotstekeningen. Ze zijn zeker 44.000 jaar oud en laten naast bovennatuurlijke wezens ook jachttaferelen zien. De rotstekeningen zijn van onschatbare waarde. Maar een team van Australische en Indonesische onderzoekers komt nu met alarmerend nieuws: de oude rotstekeningen verdwijnen razendsnel. 
bnnvara.nl


: Er komt vooralsnog geen speciale disclaimer aan het begin van de film ‘De Oost’ om het fictieve karakter ervan te benadrukken. Dat heeft de rechter in Amsterdam bepaald
Familiegraf Legerstee














Frits Siegel (Padang, 1937) was vijf jaar toen de oorlog in 1942 in Indonesië uitbrak. De Japanners vielen er binnen. Met zijn vader Albert, moeder Netty, oudere stiefbroers Jim, Jack en John en jongere zusje Dora woonde Siegel op West-Java. Zijn vader Albert Siegel bekleedde een hoge functie bij het Staatsbedrijf der Posterijen, Telegrafie en Telefonie (PTT), op het hoofdkantoor in Batavia. Toen de oorlog uitbrak, vocht hij als sergeant in het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger.Gevangenis.
Stichting Swarte Kunst maakt in samenwerking met Het Nationale Theater de theatrale lezing DE CRUX: over de houding van Nederland ten opzichte van haar voormalige kolonie Nederlands-Indië. In DE CRUX staat kapitein Raymond Westerling centraal, die bekend staat als de oorlogsmisdadiger met tienduizenden doden op zijn geweten. Anderen, waaronder hijzelf spreken van 500. Waar ligt de waarheid? 

































































