‘Het ‘Indische zwijgen’ werd een collectief fenomeen omdat er niet geluisterd werd’

Toen Myrthe Groot en Romée Mulder elkaar leerden kennen op de opleiding modevormgeving aan de HKU, klikte er iets. Allebei kwamen ze uit Twente, allebei hadden ze een Indische vader, en dezelfde interesses, niet alleen in mode maar ook in geschiedenis, erfgoed, en hun eigen roots. Na een jaar stopten ze beiden met hun studie, Romée ging Cultureel Erfgoed studeren, Myrthe kunstgeschiedenis. De vriendschap en de gedeelde interesse in hun achtergrond bleef. Als huisgenoten in Amsterdam begonnen ze samen onderzoek te doen naar hun familiegeschiedenissen.    hardhoofd.com/

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

66 reacties op ‘Het ‘Indische zwijgen’ werd een collectief fenomeen omdat er niet geluisterd werd’

  1. Anoniem zegt:

    Er werd niet geluisterd noch gehandeld ten gunste van de Indos die oorlogsslachtoffers waren.

    • Jan A. Somers zegt:

      “noch gehandeld ” Mijn vader kwam in Nederland meteen in het medische circuit. Van mijn verloren vier schooljaren werden er twee ingehaald met gratis een jaar lang bijlessen wiskunde en Frans. Van de andere vakken kon ik gebruik maken van de dictaten van klasgenoten. Van de buurtgenoten kregen wij wat meubilair en kleding. Ook van de kerk kregen we wat kleding. En van de gemeente direct huisvesting. Weliswaar in het verwoeste Vlissingen in een barakkenkamp, maar met een eigen huishouding.

      • Anoniem zegt:

        Niet iedere repatriant/Indo oorlogsslachtoffer heeft die behandeling en ontvangst gehad als U en Uw familie.

        • Jan A. Somers zegt:

          Klopt, weet ik. Velen zaten alleen maar te wachten totdat paatje Gouvernement ze zou helpen. Maar die was er allang niet meer. En dus wachten ze nog steeds op die zakdoek voor de tranen van het Indisch verdriet. En op de minister die als zakdoek af en toe een fooi uitdeelt

  2. R.L. Mertens zegt:

    @Indisch zwijgen etc.: ‘er niet geluisterd werd etc.’- Ik denk eerder dat het zwijgen te maken heeft met het Indië debacle, dat toen plaats vond! Wie wil er nou over die smalende aftocht praten? Zelfs die Indiëgangers ( veteranen) zwegen als het graf.

  3. Jan A. Somers zegt:

    ” die smalende aftocht praten” Integendeel, we waren allang blij er vanaf te zijn. En daarna weer blij van de Unie af te zijn.

    • R.L. Mertens zegt:

      @JASomers; ‘blij er vanaf te zijn etc.’- Oh ja? Na 4 jaar strijd en offers? Vandaar uw bersiap bankje? Hoor hen bij de as. 15 aug. herdenking! Oud zeer komt nog steeds boven.

  4. Anoniem zegt:

    De meeste Indos die zaten te wachten zijn al overleden; niet iedere Indo werd in Ned. vriendelijk ontvangen tijdens de” repatriering” Dat is een historisch feit. De koele ontvangst is slechts een persiflage van wat werkelijk gebeurde toendertijd.

    • Jan A. Somers zegt:

      Maar de nabestaanden houden ook hun hand op bij de minister!

      • Anoniem zegt:

        De nabestaanden zijn zich bewust van het lijden, de denigratie en discriminatie van hun gerepatrieerde ouders, ware oorlogsslachtoffers.

        • Bung Tolol zegt:

          👍👍👍

        • Jan A. Somers zegt:

          Nou, ik voel mij helemaal niet “het lijden, de denigratie en discriminatie van hun gerepatrieerde ouders, ware oorlogsslachtoffers.” Ja, het was heftig, maar ik leef, volop! En al die nare mensen van toen zijn dood, niks meer mee te maken. Net achter de rollator bij Appie geweest op mijn hartfalende benen. Pijn en moe, ma\ar tevreden dat het weer is gelukt. Wat wil een mens meer dan tevreden zijn in het nu? Samen met Zeeuws meisje, met haar eigen oorlogssores. Wat heb ik toch veel aan dat meisje te danken!

    • R.L. Mertens zegt:

      @Anoniem;’de repatriëring etc.’- Toen de Republiek 1949 een feit was; ontstond onder de Indische Nederlanders grote onrust! Nederland verloor deze oorlog; Indië was passé. Met een debacle als slot toen: boeng en de zijnen vrij en terug in Djokja waren. Bij gemeentes/kerken/ziekenhuizen etc. werden navraag gedaan over hun Nederlanderschap etc. etc. Het was een roerige tijd van/om jezelf te bewijzen dat je Nederlander was. En de Indonesiërs keken bij dit gedoe ons smalend aan De Tottok/zij met een Totok vader gingen vanzelfsprekend naar Nederland. Zo vertrokken wij in dec.1949 uit onze geboorteland. Bij het uitvaren; mijn moeder met tranen in de ogen, haalde mijn vader uit, ‘verdorie, wij zijn er uit geschopt…- Hoe dan te denken, hoe wij hier aangekomen toen voelden?
      Men zweeg in alle talen over ons Indië….

  5. vandenbroek@libero.it zegt:

    Het etiket “Gerepatrieerden” dekt de lading niet voor families uit het voormalig Nederlands-Indie die na de oorlog voor het eerst Nederland binnenkwamen. Degenen die met (recuperatie-)verlof, dus met een buidel geld aankwamen zagen de toekomst in hun (bekende) vaderland toch rooskleurig tegemoet. Dat waren Repatrianten.
    Dat is natuurlijk wat anders dan degenen na de soevereiniteitsoverdracht hier berooid aankwamen en hun toevlucht zochten in een kamp of pension met gratis de geur van spuitjes, de echte Migranten.

    Handje ophouden? Zeker de boottocht-, meubel- en kledingvoorschot. Dat moest wel tot de laatste cent terugbetaald worden.
    En dan kreeg je, of je wilde of niet ook te maken met de bemoeizuchtige DMZ. Ik zoek nog de rapportages die de minkukels van DMZ van mijn familie maakten. Haatzaai-rapporten. De aanklacht wegens smaad, laster en racisme liggen al klaar, of is hun misdaad al verjaard?

    • Jan A. Somers zegt:

      ” tot de laatste cent terugbetaald worden.” Dat geldt voor allen. Wij kregen geen lening, en hebben kleding en woninginrichting vanaf het begin zelf betaald. Is toch hetzelfde als een lening ontvangen, en weer aflossen?
      ” Haatzaai-rapporten. ” Was toch in het ronde archief terecht gekomen? Of heeft u daar last van gehad? En waart ligt die aanklacht?

      • vandenbroek@livero.it zegt:

        Mijn vader was geen verlofganger en zocht en vond werk om in het onderhoud van zijn gezin te voorzien net zoals al die migranten van zijn tijd. Ik ken geen Indo’s die hun hand ophielden, wie zijn die, zeker alleen in Vlissingen.

        • A. Olive zegt:

          “Ik ken geen Indo’s die hun hand ophielden, wie zijn die, zeker alleen in Vlissingen.”
          Dat waren Indo,s zoals mijn stiefvader die een hoge baan had in Nieuw Gunea als hoofd van de Residentie Waterstaat Dienst (RWD) van het westelijk gedeelte. Over qualified en te oud voor die tijd in Nederland.
          Hij kon geen aanspraak maken voor een pensioen omdat hij aangenomen was in Nieuw Guinea als kortverbander. Een kortverbander kreeg betaald verlof naar Nederland elke 3 jaar met een bonus maar zonder recht op een pensioen. Normaal zou het elke 6 jaar met recht op een pesioen zijn geweest.

        • vandenbroek@libero.it zegt:

          Lening lijkt meer een eufemisme. Bij een lening krijg je zelf geld, maar hier speelde de Nederlandse Staat/Gouvernement voor Sinterklaas en presenteerde een sigaar uit eigen doos. De ambtenaren bemoeiden zich ermee waar je de meubels of kleren kocht en zij betaalden, maar met het voorschot van de migranten.

          De DMZ-rapporten gaven aan of de migrant zich wel genoeg “Nederlands” gedroeg. Bij goed gedrag kreeg men een baan of een woning. Het Indisch zwijgen bestond ook daarin om geen kritiek op DMZ te hebben.

          Vaak wordt in Nederland voor het gemak over het hoofd gezien dat deze migranten Nederlanders waren, dat hielp wel mee dat de “Integratie/aanpassing” vlot en geruisloos verliep. Nederland verkoopt dat beleid als schoolvoorbeeld van Integratie. Als dat zou zijn waarom ging het dan verkeerd bij andere migranten? Het was natuurlijk niet het goede beleid van Marga Klompé of de competente ambtenaren die het beleid implementeerde maar de Indischen zelf die van het paternalistische beleid een succes maakten. Het beleid was zo’n succes dat tienduizenden migranten doormigreerden naar andere landen. Dat kan van latere migranten toch niet gezegd worden!.

          Ook dat wordt verzwegen.

        • Jan .A. Somers zegt:

          “zeker alleen in Vlissingen.” In Vlissingen wonen niet veel Indische mensen. Het is ook zo’n kampong! Hebben jullie ook je hand opgehouden voor Het Gebaar? En nog enkele andere uitkeringen? Daarmee werden de mensen uit Indië een beetje rustig gehouden.
          ” zonder recht op een pensioen” Zij betaalden dan ook geen pensioenpremie. Daar zouden ze zelf voor moeten zorgen, net als nu de ZZP-ers. Ik heb wel mijn hele leven bij TNO pensioenpremie betaald, ruim 20% per maand. (naast de AOW-premie.) Zo bouwde je je pensioen op met 1,75% per dienstjaar.
          “hier speelde de Nederlandse Staat/Gouvernement voor Sinterklaas”, Dat is toch normaal? In mijn tijd was er voor studie een ‘renteloos voorschot’, na afloop van de studie terug te betalen in 10 jaar. De studenten schreeuwden moord en brand toen het ‘studielening’ werd genoemd die ze uiteraard ook moesten terugbetalen. En dat liep op, vooral als je er je vakantie mee betaalt. Zo kregen wij voor onze eerste flat ook een tegemoetkoming ‘Bevordering Eigenwoningbezit’. Ook 10 jaar” En de huidige vluchtelingen kunnen maximaal €10.00,– lenen, ook terug te betalen.
          ” Bij goed gedrag kreeg men een baan of een woning.” Ons gezin heeft hier nooit wat van gemerkt. Voor een baan solliciteerde ik (vanaf de schoolvakanties HBS, later als werkstudent), en mijn ouders kregen (sociale) huisvesting via de gemeente. Niks DMZ.
          “ging het dan verkeerd bij andere migranten? “Ik doe mee met het UAF. Werken met mensen die willen! 2020: 3.778 vluchtelingen in begeleiding, plus 4.809 vluchtelingen in begeleidingsmodules. Studieniveau: 23,1% MBO, 50,4% HBO, 26,5% WO. Gehonoreerde aanvragen 2018: 1050, 2019, 1143, 2020, 1144. Gestart met studie: 2018: 905, 2019: 794, 2020: 753. Afgestudeerd: 2018:191, 2019: 202, 2020: 225, Gestart met betaalde baan: 2018: 254, 2019: 154, 2020: 263. Hier is hard gewerkt!

        • vandenbroek@libero.it zegt:

          Wel belangrijk verschil , de familie Somers waren op verlof en Repatrianten, ze gingen terug naar Vlissingen, waar Pa Somers gestudeerd danwel gewoond had.

        • Jan A. Somers zegt:

          Pa wel. Maar Ma, Kees, Zus en Jan niet. Niet zo’n probleem, ik kocht een oude fiets en verkende Vlissingen en heel Walcheren. En als je naar school wilt, ga je toch eerst naar de plaatselijke school? Als ik toen in Delft zou zitten, ging ik naar een Delftse school. Overal in Nederland hetzelfde. Net als de school in Soerabaja! En de Nederlandse huisarts in Vlissingen en die in Soerabaja hadden beiden hetzelfde artsexamen gehaald met minimaal 5,6. En voor volkshuisvesting ga je naar het gemeentehuis. Was wel spannend, al dat nieuwe. Net als de meisjes!

      • Robert zegt:

        O0rlogsslachtoffers “tot de laatste cent laten terugbetalen” zelfs de duivel zou daar niet aan denken. Wat een mentaliteit om dat goed te keuren.A real f….. Dutch treat by a f….. Dutch Uncle.

  6. vandenbroek@libero.it zegt:

    De repatrianten (1945-1949) met (recuperatie-)verlof hadden per gezin gemiddeld een traktement/mnd van Hfl 500. Een chef-handarbeider in Den Haag had maar Hfl 40/mnd. Dan kan een repatriant van het verloftraktement vorstelijk in Nederland leven, rekening houdend dat zo’n arme en zielig repatriantenfamilie ook nog eens dubbele distributiebonnen kreeg. Hoeveel zou die Hfl. 500 nu waard zijn, € 3000 netto per maand!!!!! Dat gaf toen wel scheve ogen in. Nederland.
    Met zo’n uitkering gaat een gezinshoofd toch rustig de eerste maanden in Nederland rondkijken, hij was toch met verlof! En zo’n persoon had natuurlijk ook zijn old boys network. Zij wisten de weg wel in Nederland , anders kenden zij best vrindjes die de weg kenden. Zo werkte dat in Nederland en dat werkt nu ook nog zo, weet ik uit ervaring.
    Ooit een klagende repatriant van de lichting 1945-1949 ontmoet, ooit zo’n repatriant horen klagen over zijn niet-erkend diploma of schooljaren in Nederlands-Indie?

    Dat was bij de lichtingen na de Soevereiniteitsoverdracht toch iets anders, de z.g.n. Indische Nederlanders: Geen verlof, geen vorstelijk traktement, maar de overtocht zelf betaald of voorgeschoten door het onwelwillende Gouvernement, geen geld voor een fiets, geen old boys network, totaal vreemdeling in eigen Vaderland. Ja Gorredijk is toch iets anders dan Vlissingen!

  7. Jan A. Somers zegt:

    “Hoe dan te denken, hoe wij hier aangekomen toen voelden?” Ja, dat is het probleem. “voelden”! De perceptie. Ik was ook een beetje kapot van het Wilhelmus bij ons vertrek. Alleen hebben wij er ons niet door laten leiden, dan ga je toch niet een potje zitten griepen?. In Nederland waren er de mogelijkheden voor. Bij de Kenpeitai ‘voelde’ ik ook ‘iets’. Maar daarna ga je toch verder met je eigen leven, opgepept door de Indonesische huisarts? Je wilde weer naar school, na 4.5 jaar achterstand. Nou, dan ga je naar die school en maakt een babbel met de directeur. En voor werk tijdens de schoolvakanties? Dan ga je met een klasgenoot naar De Schelde, of naar een aannemer, of naar de haven (nachtdienst, dat verdiende het meest). En op De Schelde stoomketels bikken. Smerig werk, maar het verdiende wel goed.. Tjotjokt meteen. Met als ongeschoold arbeider een veel hoger loon dan uw Hfl 40/mnd. En mijn vader meteen van de huisarts naar de kruisvereniging. En mijn moeder naar het zangkoor van de kerk. Is dat nou zo moeilijk? Ze eten je in Nederland niet op hoor.
    “hadden per gezin gemiddeld een traktement/mnd van Hfl 500.” Nou nee hoor. Alleen de mensen die een hoge positie hebben bekleed, net als in Nederland.
    “dubbele distributiebonnen” Alle mensen die vroeg uit Indië kwamen kregen die voor huisraad, kleding en voeding. Net als alle andere belanghebbenden. Dat hield al gauw op, niet alleen voor mensen die later uit Indië kwamen, maar omdat de distributie werd opgeheven.
    “gaat een gezinshoofd toch rustig de eerste maanden in Nederland rondkijken” Dat kon vanuit een contractpension of opvangkamp ook. Daar is openbaar vervoer voor. Mijn vader deed dat niet rustig, maar meteen, en actief. Bleek niet eens zo moeilijk. ff met de bode van het gemeentehuis een sjekkie draaien, en je had de juiste persoon te pakken.
    “kenden zij best vrindjes die de weg kenden” Hoezo? die bode van het gemeentehuis was gewoon een vreemde gemeenteambtenaar. Bovendien kon je daar ook terecht bij de Afdeling Sociale Zaken. En uieraard Pelita. Maar je moest wel wat doen! Niet zo moeilijk toch de weg te vinden?
    “Gorredijk is toch iets anders dan Vlissingen!” Ja, met ook een goede machinefabriek, waar we bij TNO een goede relatie mee hadden. Zij wisten daar onze verzinsels in staal om te toveren, met daarbij nog nieuwe, eigen verzinsels.

    • vandenbroek@libero.it zegt:

      ach Heer Somers, er waren gerepatrieerden, die in een gespreid bedje kwamen en Indische Nederlanders. Bij die tweede groep mensen hoorden mijn ouders. U wilt en kunt dat toch niet begrijpen. Dat waren andere tijden.

      • Jan A. Somers zegt:

        Dat waren andere tijden.” Ik was erbij, u ook? En mijn voormalige baas van de melkerij heb ik nog van de boot gehaald in Rotterdam. Alles gemilikt! Naar een contractpension in Leidschendam.

        • vandenbroek@libero.it zegt:

          Ja, Ik was er ook bij toen mijn ouders naar Nederland migreerden.

          De baas van dhr Somers was toch een Belg, die kon netjes naar een dichtbijgelegen contractpension in Leidschendam, waarom werd hij niet doorgestuurd naar België, anders was hij gewoon een asielzoeker?
          Wij konden na de boot gelijk in een busje naar Gorredijk overstappen. Who the hell is “Gorredijk”, we verstonden de Friezen nog geeneens. Gelukkig heeft de hel heel kort geduurd, daarna migreerden we naar een contractpension in Scheveningen, alsof we in de bewoonde wereld aankwamen. We verstonden gelijk de autochtonen, nou ja, Schevenings is een verstaanbaar dialect en ruikt een beetje naar vis. gelukkig is Limburg of Twente ons bespaard gebleven.

        • Jan A. Somers zegt:

          “De baas van dhr Somers was toch een Belg” Gewoon een keer goed lezen! Hij had om voor mij onbekende reden een Belgisch paspoort.

        • Anoniem zegt:

          Mijn grootmoeder Adele Dankmeyer had een bekende boerderij in Wonokromo, dichtbij Surabaya. Tijdens de Bersiaptijd werd haar boerderij met de grond gelijk gemaakt, de uiers van de melkkoeien doorboord met bamboe spietsen en zij moest op de vlucht slaan om haar leven te redden! Dat is wat anders dan milliken van een boerderij. De Bersiaptijd was desastreus en vernietigend voor vele mensen,Indos en andere minderheden.

        • R.L. Mertens zegt:

          @JASomers; ‘ik was er bij etc.’- U, bij het blamerende afscheid van 1949? U ging weg met; ‘eens komt de dag, dat Neerland zal herrijzen…, Hollands vlag jij bent glorie…etc. U kwam hier, toen daar misleidend oorlog werd gevoerd. Met als slot: een uittocht na 3 eeuwen van eens heersers en nu; verliezers. De waan van eeuwen was voorbij! – Neen, onze ouders die hier aankwamen kregen te horen dat zij Indonesiërs waren; wat hier te zoeken. Sociaal ongewenst; uit een geheim rapport van Ministerie van Uniezaken en Overzeese gebiedsdelen(!)jr.’50 (bron nrc: P.Schumacher); ‘veel van deze lieden zijn nimmer in Nederland geweest, hebben afwijkende levensgewoonten(!). Zodat samenwonen met Nederlandse gezinnen, ook blijkens de opgedane ervaringen(!) op grote bezwaren stuit! In het algemeen ook ,zijn zij minder geschikt om in het arbeidsproces in Nederland te worden ingeschakeld’. Lees het Werner rapport! Zo werden wij hier ontvangen! -Snel werk zoeken en betalen voor kost en inwoning in pensions. Slapen in stapelbedden. Onze moeders kregen les in aardappelen schillen; de mores van maandag; de was, dinsdag; vuilnis bakken aan de kant van de weg etc. etc. Kregen pas een huis toegewezen als zij voor dit ‘examen waren geslaagd’. Kregen kleding-, meubel voorschot….en terug betalen! Lees de kranten uit die tijd; ooit in het Historisch Museum Marialust 18/3-1990 Apeldoorn ten toon gesteld. – Hoezo perceptie? – Echter onze ouders zaten zeker niet een potje te griepen. *Zij, die na dec. 1949 hier aankwamen; maakten het(zwijgend) in dit land!

        • Jan A. Somers zegt:

          ” Lees het Werner rapport! ” Wie heeft er last van gehad? Het ronde archief zit vol met dit soort schrijfsels, Die nooit het bureau van de minister hebben gehaald, laat staan gelezen..
          “Snel werk zoeken en betalen voor kost en inwoning in pensions.” Toch een goede raadgeving? En in onze kinderkamer sliepen onze kinderen en eventueel bezoekende neefjes/nichtjes en vriendjes ook in stapelbedden! In Nederland was in die tijd iedereen klein behuisd.
          “Onze moeders kregen les in aardappelen schillen;” Klopt, dat hadden ze nog nooit gedaan, daar was de baboe voor. Vooral dun schillen, anders gooi je de beste voedingsstoffen weg. Of bent u dat al vergeten?
          “dinsdag; vuilnis bakken aan de kant van de weg etc. etc. ” Als u in Nederland verhuist moet u dat toch ook te weten komen in uw nieuwe woonplaats? Gewoon toch?
          “maakten het(zwijgend) in dit land!” Wat is dan het probleem? Ik stond toch ook niet op de stoep van ons te huis te roepen: Zie mij het eens maken in dit land? In een nieuwe woonplaats ga je toch gewoon aan de slag. Alle kansen die er zijn pakken?

        • Jan A. Somers zegt:

          Heeft u in Indië ook geleerd dat aardappelen gevaarlijk kunnen zijn? Cyaankali! Wees niet bang als je zo nu en dan eens een groen stukje chips tegenkomt, maar gooi wel alle aardappelen weg die groene pitten, spruiten of een groenige schil hebben, vooral als je de aardappels aan kinderen geeft. Toch nuttig in een advies aan Indische Nederlanders die van een aardappel alleen wisten dat het een kruimig bolletje meel is? En heeft u mee-etende kennissen nooit gewezen op het eten van rijst en bami met lepel en vork?

        • R.L. Mertens zegt:

          @JASomers; ‘wie heeft er last van gehad etc.’- U niet? Zeker niet uw vader, als volbloed Nederlander. Die neerbuigende/discriminerende behandeling bij sollicitaties.- Mijn vader (41 jr.), voorheen adj.Knil;depot houder Oost Java; nam een baan aan bij de Hembrug, Zaandam als magazijn bediende! (toen had men nog gewone aanduidingen; nu magazijn medewerker!) Na een jaar werd hij tot magazijn meester benoemd. Een Tottok ex.Knil collega (met een Indische echtgenote) was ontstemd en reageerde; ‘ik als zoon van dit land(!) wordt gepasseerd door deze Indo?’ De andere Amsterdamse medewerkers namen het voor mijn vader op en riepen; ‘joh, dat koloniale gedoe is voorbij. En wel voorgoed!’ – Ik zie en hoor nog zijn woede, toen hij ons dit verhaal vertelde! -Mijn vader kon alleen(zeer tegen zijn zin) naar de KL overstappen met vermindering van 1 rang= sergeant majoor! Hij heeft dit moeten accepteren(!) om zijn dubbele 20 tropen jaren= 40 jaren voor pensionering veilig te stellen. ‘Ik zal ze laten betalen’ riep hij nog; en hij heeft van zijn pensioen jaren genoten! Over discriminatie gesproken!

        • Jan A. Somers zegt:

          “Mijn vader kon alleen(zeer tegen zijn zin) naar de KL” Mijn vader kon alleen overstappen naar de door de RIS overgenomen Gouvernements Marine. Met gelijkblijvende arbeidsovereenkomst: En op de RTC (Ronde Tafel Conferentie) werd overeengekomen dat de regering van de Republiek der Verenigde Staten van Indonesië alle burgerambtenaren zou overnemen en in de eerste twee jaren t.a.v. hen geen ongunstige maatregelen zou nemen. Jongere officieren/werktuigkundigen die pas in het begin van hun carrière stonden zagen het niet zo zitten en konden vaak overstappen naar functies binnen de Koninklijke Marine of Koninklijke Landmacht. Maar de senioren konden zich die weelde niet veroorloven. Zij bleven op hun post, een onzekere toekomst tegemoet. Op 27 december 1949 veranderde de nationaliteit van de schepen van de Federale Schependienst. Vanaf die datum werd uiteraard de nieuwe nationaliteitsvlag gebruikt.
          Bij besluit van de minister van Perhubungan, Tenaga dan Perdjaän van 28 januari 1950 werd het volgende bepaald:
          1e Alle aangelegenheden behorende tot de werkkring van het voormalige Dept. van Scheepvaart (,,,) zullen behoren tot de werkkring van het Dep. Pel.;
          2e Alle wettelijke en contractuele bevoegdheden van de voormalige Secretaris van Staat zullen (…) onder de bevelen en het oppertoezicht van genoemde Minister, worden uitgeoefend door Kepala Dep. Pel.
          In die functie werd de heer Van Deinse vervangen door Mas Pardi, vóór de oorlog eerste officier van de Gouvernements Marine, en tijdens de bezetting admiraal bij de Angkatan Laut Republik Indonesia. Een man wiens nieuwe functie door de officieren van de voormalige Gouvernements Marine van harte werd gegund. Van het begin af aan ontstond de vooroorlogse prettige en gemoedelijke omgang. Toen in de jaren zeventig de zoon van Mas Pardi in Nederland kwam studeren werd hij opgevangen door de ‘Vereniging van het DvS-Personeel in Nederland’.
          Ook op het departement Djawatan Pelajaran bleven de Europese afdelingshoofden in functie, en werden soms bij pensionering nog afgelost door jongere Europese collega’s.
          Mijn vader is tot aan zijn pensionering in dienst gebleven van de RIS. Met in Nederland uitbetaling van invaliditeitspensioen, en uiteindelijk ,met eervol ontslag naar SAIP overgeheveld. Dit alles geregeld door de Komisar Agung (Hoge Commissaris) Republik Indonesia Serikat in Den Haag. In keurig Nederlands!

        • RLMertens zegt:

          @JASomers; ‘ik als zoon van dit land etc.’- ‘Wij Nederlanders etc.’, dat was de kreet van de volbloeds in Indië; om even de verhoudingen in die tempo doeloe maatschappij aan te duiden. Echter, nu noemen zij zich ; Indisch Nederlanders! Het kan verkeren…..in dit vaderland! De tijden zijn veranderd.

        • Jan A. Somers zegt:

          Nederlanders, of Indische Nederlanders. In Indië één pot nat. De groep mensen vallend onder de regels voor Europeanen. Bij mij op school: Eén pot nat. Maar waar ook de Inlandse en Chinese kinderen onder vielen. Met elkaar knokken.

        • R.L. Mertens zegt:

          @JASomers; ‘één pot nat etc.’- Ja, volgens de Staatswet, maar in de praktijk….WF.Wertheim; in de Nederlands Indische wetgeving werden Europeanen van gemende afstamming(!) als volledig gelijkgerechtigd beschouwd en behandeld met eigenlijke(!) blanken. In de heersende maatschappelijke verhoudingen bestond echter zeer zeker raciale discriminatie van blanken tegenover gemengd-bloeden, de zgn Indo- of Indo’s Europeanen; ‘hoe meer pigment, hoe minder payement’! Zelfs was het zo in het bedrijfsleven gesteld, dat als regel tot stafbetrekkingen in Indië geboren Europeanen niet(!) werden toegelaten; enkel import krachten kwamen daarvoor in aanmerking- de rest was Aziatisch personeel. Met uitsluiting van mengbloedigen!

        • Jan A. Somers zegt:

          ” Ja, volgens de Staatswet, maar in de praktijk” De praktijk, zie hierboven mijn broederschool, alle kleuren door elkaar. hetzelfde bij mijn broer op het gymnasium en mijn zus op de MMS. En Soekarno op de HBS. Ook de groep misdienaars waar ik in zat. Door elkaar, alle kleuren.
          En in de arbeidsovereenkomst van de officieren Gouvernements Marine? “hoe meer pigment, hoe minder payement’! Zelfs was het zo in het bedrijfsleven gesteld, dat als regel tot stafbetrekkingen in Indië geboren Europeanen niet(!) werden toegelaten; enkel import krachten kwamen daarvoor in aanmerking- de rest was Aziatisch personeel. Met uitsluiting van mengbloedigen!” Onzin verhaal. Eén arbeidsovereenkomst, ongeacht kleur. Ook van de concordante zeevaartscholen in Indië! Na 27 december 1949 was Mas Pardie de baas van de Gouvernements Narine. Was vóór de oorlog eerste officier van de Gouvernements Marine, en tijdens de bezetting admiraal bij de Angkatan Laut Republik Indonesia. Een voormalige Inlandse collega van mijn vader.
          Ik snap niet wat voor onzin u allemaal leest.

        • R.L. Mertens zegt:

          @JASomers; ‘onzin etc.’- Op uw broeder school? Op mijn Europese lagere B-kamp/Colombo school 1946/’49, Soerabaja verdwenen plots alle blonde kinderen! Er was een (echte) Europese school voor hen opgericht! Onze Indische hoofdonderwijzer, getrouwd met een Tottokse net uit Holland terug, had 2 zoons. De oudste ging ook naar de blonde school! – W.Wertheim; ‘het gedrag is normaal(!) in een maatschappij waarin handhaving van de kasten barrières het hoogste doel is. Het denken en voelen in termen van huidskleur en ras doordrenkt de hele samenleving’. – Tot zelfs na de oorlog!

        • Jan A. Somers zegt:

          Waarschijnlijk de verkeerde school gekozen. Schijnt ook in Nederland voor te komen, ik heb althans vaak gehoord over witte en zwarte scholen. In mijn tijd (van mijn kinderen) heb ik daar nooit over nagedacht en ook nooit ervaren. Ik doe mee aan het Universitair AsielFonds. Wat een kleuren bij elkaar!

        • R.L. Mertens zegt:

          @JASomers; ‘waarschijnlijk de verkeerde school etc.’- Hoezo? Toen al had men in Indië ‘witte en zwarte scholen’, die hier zijn vervolg heeft gehad!

        • Jan A. Somers zegt:

          ” die hier zijn vervolg heeft gehad!” Waar doet u dan nog moeilijk over? Overigens zijn dat ook niet mijn Indische ervaringen in Soerabaja. En ook niet van mijn broer en zus. Allemaal veelkleurig concordant onderwijs gehad.

    • Robert zegt:

      “Het Wilhelmus bij mijn vertrek?” Niet bij mijn vertrek! Alles verloren en zelfs mijn moederland/vaderland,. een echte oorlogsslachtoffer dus en vlucheling die niets had en die niet behoorde tot de z.g. “elite”. De kreet/het lied mijn vertrek was ” Verrek!”

  8. Bung Tolol zegt:

    Nou nou Senor van den Broek ,Somers senior was een echte repatriant maar zijn Indische vrouw Mw Versteeg was wel degelijk Indisch en ook haar anak-anak ! Bij mijn familie zou Opa ( moederskant een echte repatriant zijn geweest ,als hij niet in 1940 was gestorven maar beide ouders +oma ( vaderskant ) + anak -anak waren nog nooit in Nederland geweest ! Trouwens na 1945 speelde ook de deportatie van die Sudeten-Duitsers ( Zij werden verdreven uit Rusland ,Polen en Tjecho-Slowakije ,hoe noemden zij dat ? Heim ins Reich ! Nou waren die Sudeten -Duitsers geen gekleurde mensen zoals Indo,s ,hadden ze wel mazzel mee .Zouden die Duitsers Indo,s van gemengd Duits /Indonesisch bloed als “” ECHTE “” Duitsers beschouwen ? Geloof er geen nasi bal van ! Heim ins Reich was trouwens een term ,die gebruikt werd na het annexeren van Sudeten Land door Nazi-Duitsland .

  9. Robert zegt:

    Ja meneer Mertens, Werner en zijn makkers speelden met de gedachte ons, de Indos te sturen naar Madagascar zoals de nazis de Joden en andere ongewenste minderheden naar dat eiland wilden sturen. Alsof ze de bezitters waren van Madagascar en konden beslissen waar wij “thuis hoorden”. Voor hen waren wij ongewenste “Untermenschen” die beter konden oprotten.

    • Jan A. Somers zegt:

      “de Indos te sturen naar Madagascar” Heeft u dat zelf in dat conceptrapport gelezen? Er staan wel meer rare dingen in rapporten, die ambtenaren moeten hun minister laten weten dat ze er nog zijn. Komt niet verder dan het ronde archief. Heeft toch niemand last van gehad? Of weet u iemand die naar Madagascar is gestuurd? Toen ik als werkstudent eens werkloos was, en een WW-uitkering aanvroeg kreeg ik ook een vreemd briefje, Kon een timmermansopleiding gaan volgen, kon meteen de vullusbak in. Daarna op mijn verzoek een goede beslissing van de betreffende uitkeringsambtenaar.

      • Robert zegt:

        Come on, het gaat hier om het idee de mensen naar Madagcascar te sturen! Dat heb ik gelezen in de buitenlandse pers toendertijd. Misschien hebben die gedachten van Werner uit het rapport gecshrapt.Hoeveel Joden zijn er naar Madagascar gestuurd door de nazis?. Het gaat hier om de gedachte “ongewenste miderheden” weg te sturen.om van ze aftekomen. De overgrote meerderheid van de Indos was net zo welkom als een stel honden in de Hollandse keuken.

        • Robert zegt:

          geschrapt

        • Robert zegt:

          Honden= Kamponghonden

        • Jan A. Somers zegt:

          “een stel honden in de Hollandse keuken.” Op school was ik gewoon een van allen. In militaire dienst was ik gewoon een van allen. Op de TU (toen nog TH) en de EUR was ik gewoon een van allen. Bij TNO was ik gewoon een (gewaardeerde) van allen. Maar ja, zulke mensen hoor ja dan ook niet klagen. Hoe zou ik zielig moeten doen?

  10. vandenbroek@libero.it zegt:

    De Sudeten-Duitsers werden wel “Heimatvertriebenen” genoemd. Die zijn best vergelijkbaar met de Indische Nederlanders i.c. zij die na de Soevereiniteitoverdracht naar Nederland kwamen. I.t.t. de zogeheten repatrianten, dat waren de echter Heimatruekkehrenden. Die laatsten waren niet laaiend enthousiast om terug te keren naar Nederlands-Indië in oorlogstijd. Slechts 1/3 keerde terug naar hun kolonie, 1/3 was geestelijk als lichamelijk zo aangeslagen, dat terugkeer afgeraden werd, ze gingen met vervroegd vorstelijk pensioen of werden afgekeurd met een vorstelijke regeling. De rest kon hun carriere voortzetten in Nederland, met of zonder erkend diploma

    • Jan A. Somers zegt:

      “vorstelijk pensioen” ja, uit een vorstelijke pensioenpremie. Zelf betaalde ik uit mijn salaris ruim 20% pensioenpremie. Met een pensioenopbouw van 1,75% per dienstjaar tussen 25 en 65 jaar. Los van de AOW-premie. En heb daardoor een ‘vorstelijk’ pensioen van 70% van eindsalaris. Net als het Indisch pensioen van mijn vader. Maar vanwege langere levensverwachting is dat voor de nieuwe pensioenen 70% van het gemiddeld loon. Vorstelijk? Gewoon voor betaald.

    • Bung Tolol zegt:

      Veel Sudeten -Duitsers waren net als die Indo,s van gemengde afkomst .Zo had de Sudeten leider Konrad Henlein een Duitse vader en een Tjechische moeder maar in hun geval was het blank met blank .Die Sudeten kozen en masse voor Hitler en collaboreerden bij het leven met die Nazi,s.Nou kregen die Indo,s nog een kans om te opteren voor het Staatsburgerschap van Indonesia .Die Sudeten-Duitsers kregen die kans niet en zij moesten op stel en sprong hun geboortegrond verlaten met achterlating van al hun bezittingen .Onderweg naar Duitsland werden velen van hun vermoord door boze Tjechen ,die hun die collaboratie erg kwalijk namen ! Kijk weer een overeenkomst met de Bersiap .Een verschil tussen Indo,s en die Sudeten was dat die Indo,s maar een hele hele kleine groep vormden ,die Sudeten-Duitsers echter waren met + 3 miljoen mensen een heel grote minderheid .In 1 klap moesten zij na 1945 vertrekken uit een gebied waar zij al vele honderden jaren woonden ,gevalletje van “” Op het verkeerde paard wedden !””

  11. Boeroeng zegt:

    Dit zijn foto’s van Jan Somers.    Jan, leg uit.

  12. Bung Tolol zegt:

    Als je wilt weten waar hele ECHTE Indo,s wonen moet je gewoon naar de voorramen kijken ! Zit er een smoezelig gordijn voor ,ramen vies en plastic plantjes voor de gordijnen ,kun je er donder op zeggen dat daar Indo,s wonen ,spreekt vanzelf dat dat gordijn potdicht zit .Ik moest vroeger weleens Indische producten ( Mijn vader voerde ze in uit Singapore) afleveren bij Indo,s in Slotermeer/Geuzenveld .Wist ik wel de straat maar niet het huisnummer ! Niet getreurd kijk even naar de voorruiten ,ja hoor zie het al nr 14 ! dichte gordijnen ,plastic plantjes ,rommelig zootje ,altijd raak ! Bij mij zijn de ramen helemaal open ,kijken wij gezellig bij de buren binnen en zij bij mij ! maar ja ik ben natuurlijk geen ECHTE Indo meer !

    • Jan A. Somers zegt:

      “maar ja ik ben natuurlijk geen ECHTE Indo meer !” Gelukkig!!! Bent u een normaal mens geworden. En u hoeft niet meer zielig te doen, en wachten.

  13. Jan A. Somers zegt:

    ” Jan, leg uit.” Deze foto’s heb ik een tijdje geleden gemaakt in het Nationaal Archief. Losse pagina’s uit een folder. Die waarschijnlijk lagen in de contractpensions. Er zijn ook administraties van contractpensions, bijvoorbeeld huishoudelijk reglementen, regeling voor voeding, eindafrekening e.d. En nog veel, veel meer. Als je veel wilt weten van het verleden in Indië, en in Nederland. moet je echt niet bij het IHC zijn. Alles ligt in het NA. Voor een normaal mens is dat zoeken niet te doen. Gewoon een afspraak maken of een van de ambtenaren aanspreken. Ze raken nooit uitgepraat! Eindelijk heeft iemand belangstelling voor hun werk En af en toe een tentoonstelling, aan te bevelen.

  14. Jan A. Somers zegt:

    “maar ja ik ben natuurlijk geen ECHTE Indo meer !” Gelukkig!!! Bent u een normaal mens geworden. En u hoeft niet meer zielig te doen, en wachten.

    • Bung Tolol zegt:

      Weet u wat nou altijd zo,n probleem is met ECHTE Indo,s heer Somers ? Nou sommige Indo,s herhalen alles 2x ( dua kali) Zie die reacties hierboven eentje van 12.02 uur en precies dezelfde reactie van 12.03 ! 😁😁😁

      • Jan A. Somers zegt:

        Foutje! Ik zag mijn reactie niet afgedrukt, en dacht: foutje. Maar het stond nog in het concept, dus nog een keer drukken. Maar mijn mening in die gewraakte reactie kan niet vaak genoeg worden herhaald: Dat ik u een normaal mens vind, ondanks de tolol. Ik heb eerder wel gezien dat ik werd gewaarschuwd voor zo’n dubbele plaatsing.

  15. vandenbroek@libero.it zegt:

    Om de ideale Nederlander te worden kwam je automatisch terecht bij de persoonlijke hygiëne: in contractpension stond bij de huisregels :1 (één) keer per week douchen! En als er geen douche was, dan was er het badhuis. Ik snapte niets van maleis maar als mijn familie over Hollanders hadden, hun neus dicht knepen, dan begreep ik best wat “bau kelek” betekende.

    In de voorlichtingsfolders van toen leek het alsof de Nederlandse gebruiken uitgelegd werd aan een verstandelijke gehandicapte door een paternalistische volkomen doorgeslagen debiel. Ondanks de vernederende ervaringen met DMZ heeft mijn familie geen nadelige gevolgen ondervonden van deze inburgeringscursus avant la lettre. Als ik soms sochtends een overvolle trein of tram neem, heeft persoonlijke hygiëne bij autochtonen nog steeds geen prioriteit.

    Het vooroordeel van “Zielig Doen of Wachten”= Indolentie is louter extreem-rechts populisme. Echte Indo’s zaten niet op hun handen . Om bij DMZ in het gevlei te komen voor werk en woning en zo snel mogelijk uit de gastvrije contractpensions te geraken, werd gelaten alles gedaan om zich aan de kille regeltjes van die ambtenaren aan te passen.
    Vergelijk ik dit met de toeslagen affaire dan is er in Nederland weinig veranderd, geen respect of menselijkheid, laat staan empathie van de overheid in haar sociaal beleid tegenover onmondig gemaakte burgers.

    • Jan A. Somers zegt:

      ” de kille regeltjes van die ambtenaren aan te passen” Ja, in de voorlichtingsfolders stond niet dat ambtenaren hun regels moesten volgen. Zelf verzinnen door die lui levert alleen maar rechtsongelijkheid en fraude op. Gelukkig heb ik dat alles niet meegemaakt. Maar met het aan de regels houden kom je het snelst waar je wezen wilt. Met een keurige uitleg van de ambtenaren als die niet door mensen uit Indië geschoffeerd worden. Gelukkig dat er zoveel al geregeld is, hoef jet het niet zelf uit te vinden. Scheelt veel tijd voor leuke dingen.

  16. Bung Tolol zegt:

    @Alsof de Nederlandse gebruiken uitgelegd werden aan verstandelijke gehandicapten ,door een paternalistische volkomen doorgeslagen debiel !”” ………………Ha ha prachtige zin ! In wezen was het ook een inburgeringscursus ,al gebruikten ze die term niet maar een inburgeringscursus gegeven DOOR Nederlanders VOOR Nederlanders .Zouden blanke Nederlanders uit Indie zich ook hieraan moeten onderwerpen ? Denk het niet ,was alleen bedoeld voor die “” Bruine”” Nederlanders ,die zo uit de klapperboom waren gevallen .Dus een flagrante schending van Artikel 1 uit de Grondwet ! Net zoals die paternalistische debiel Mr Werner zich ook niets aantrok van Artikel 1 van de Nederlandse Grondwet ! 😎 = Indo die het zonnig inziet ! ……………..🤢 = Mr Werner ,die zich verslikt in een tjabe rawit !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.