De tempel met de chrysanten
Krijgsgevangene in Tokio. Er zijn veel verhalen over mannen die tijdens de Tweede Wereldoorlog in Azië voor de Japanse bezetter dwangarbeid moesten verrichten. Dat er ook hele gezinnen — mannen, vrouwen en kinderen — naar Japan zijn vervoerd is vrijwel onbekend. De tempel met de chrysanten beschrijft de ervaringen van vijf Nederlandse gezinnen die gevangen werden gehouden in Tokio en later op het boerenland buiten Nagoya. Tweeëntwintig personen onder huisarrest, afgesloten van de buitenwereld. Walburg Pers
.

De voormoeders
*verschijnt later dit jaar *
In de geschiedschrijving van de VOC staan vaak de Europese mannen centraal die bij de VOC in dienst waren, terwijl de (veelal slaafgemaakte) Aziatische vrouwen, die een cruciale rol speelden, nauwelijks ter sprake komen. Om deze vrouwen en hun Europees-Aziatische nakomelingen draait het in De voormoeders van Suze Zijlstra.
Voor haar boek onderzocht Zijlstra het leven van de (Europees-)Aziatische vrouwen in haar eigen familie: van de bewoners van de achttiende-eeuwse VOC-vestiging Makassar op het eiland Sulawesi, via de suikerplantages van Oost-Java tot en met haar oma, die naar Nederland emigreerde. (zie tweet van Suze Zijlstra).
Roman: de Vluchthaven
Wanneer de Indonesische echtgenoot van haar grootmoeder overlijdt, reist Hannah af naar zijn geboorteland. Niet alleen om zijn as uit te strooien, maar ook om beter te begrijpen wie deze getraumatiseerde man was. Was hij echt liever daar dan hier, liever dood dan in leven? Zo onderneemt Hannah een eenzame zoektocht naar geluk, die vele vormen aanneemt
(Lees een recensie)
.
Alfred Birney bespreekt een klassiek boek:
Lang heeft Orpheus in de dessa de boekenlijsten aangevoerd als indrukwekkende weergave van Nederlands-Indië. In Augusta de Wits novelle over Oost versus West is een dubieuze rol weggelegd voor een naamloze Indo. Alfred Birney 10 maart 2021 De Groene Amsterdammer




Op 18 september 1945 worden boven Soerabaja zeven geallieerde inlichtingen-militairen uit een Liberator bommenwerper afgeworpen. Eén van hen is de Nederlandse sergeant Lou Bals (foto rechts).

Hij houdt ervan zijn dromen na te jagen. Eerst als beroepsgitarist, nu als kok. Daniël Mouthaan uit Haaksbergen heeft onlangs zijn eigen kook-toko gelanceerd: 
Negenenzeventig jaar geleden, op 27 februari 1942, voer mijn vader aan boord van Hr. Ms. Kortenaer een Japanse invasievloot tegemoet. De Kortenaer maakte deel uit van een geallieerd eskader onder commando van schout-bij-nacht Karel Doorman. Tijdens de zeeslag (bekend als ‘De slag in de Javazee’) werd de Kortenaer rond een uur of vijf ‘s middags midscheeps door een torpedo getroffen en tot zinken gebracht. Mijn vader wist het snel zinkende schip te verlaten en kon samen met maten die zich ook ternauwernood hadden weten te redden,






Om welke gegevens gaat het precies?







Streetfood in Indonesië is enorm populair.

..
Mail:
Vandaag 27 febr vond 79 jaar geleden de 
Het gevoel van heimwee, verbroken beloftes en onbegrip heerst nog steeds bij oudere generaties Molukse Nederlanders. In de driedelige serie Verleden tijd gaat Nira Kakerissa op zoek naar het verhaal dat haar grootouders nooit hebben verteld. De serie is onderdeel van het MAX-regioprogramma Noord-Zuid-Oost-West en is vanaf dinsdag 23 maart om 18.20 uur wekelijks te zien op 


In het Indische Boekencafé gaan we het thema tweestrijd verder onderzoeken, waarbij we verschillende schrijvers uitnodigen om over hun (pas verschenen) boek in gesprek te gaan met een recensent én het publiek. Hoe is de auteur tot het schrijven van het boek gekomen? Hoe vindt het thema tweestrijd zijn weerklank in het boek? En hoe kijkt de schrijver tegen Indië en Indonesië aan? Als publiek krijgt u de gelegenheid vragen te stellen tijdens een Q&A. 






























De 2020-editie van Pindah* toonde op het omslag een vrolijk gezelschap: de derde generatie Nederlands-Indische kinderen. Tenzij zij Indonesië na hun geboorte ooit bezochten, kennen ze de verhalen erover van hun ouders en grootouders. Hoe ervaren ze dat? Leeft het gedachtengoed ook in deze generatie voort, geven zij het straks weer door aan hun kinderen? Demi van Hutten portretteerde en fotografeerde, na een oproep op social media, een aantal van hen en vroeg ze om óók wat foto’s uit het familie-album te mogen delen. 



Soms ziet Thea Jonathans de geschiedenis terug in iemands gelaatstrekken of aan zijn karakter. „Aan de vorm van een neus of gezicht kun je zien, hee, die komt uit Bengalen. Zijn voorouders moeten Indiërs geweest zijn.” Maar zéker weten doen ze niets over hun afkomst, vertelt de oude dame. „We gissen maar wat.”Thea Jonathans, ze is tachtig jaar, vertelt over de slavernijgeschiedenis van Depok, een voorstad ten zuiden van Jakarta die in de loop der jaren aan de hoofdstad is vastgegroeid. Haar huis doet ook dienst als openlucht-café en het staat er vol met Nederlandse prullaria. Aan de muur hangt een houten vitrine met keramieken grachtenpandjes, in de kast staan asbakken met ‘Holland’ erop en ouderwetse koffiebussen van Douwe Egberts. Deze grond is ooit aan de Jonathansen nagelaten door ex-slavenhouder Cornelis Chastelein.
Indonesië is het eerste land waarvan duidelijk is hoe het paviljoen eruit gaat zien op de Floriade in Almere.
De teruggave van Molukse koloniale kunstwerken en andere voorwerpen dient via Indonesië te lopen, antwoordt het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (OCW) woensdag desgevraagd aan NU.nl. De Republiek der Zuid-Molukken (RMS) ziet Indonesië echter als bezetter en is het daarom niet eens met het standpunt van Nederland. 

Mensen die terugkeerden uit Indië vestigden zich in Den Haag. Ook veel Indische mensen die in Nederland een nieuw bestaan zochten, kozen voor deze stad en werden daar begraven. Bijvoorbeeld op de begraafplaats
Tot 1 juli is op landgoed Bronbeek in Arnhem mijn tentoonstelling `Bronbeek in tijden van corona` te zien. In de buitenlucht dus altijd toegankelijk. De entree is gratis, je kunt wandelen op het landgoed en ook de andere buitententoonstelling Vrijheid? Merdeka 1945 bekijken. 










Antoon van den Buijs, een Belg die net over de grens in Nederland woonde, heeft drie jaar met het Nederlandse leger gevochten in de Indonesische onafhankelijkheidsoorlog eind jaren 40. Zijn vader had op een dag de Nederlandse nationaliteit gekozen en daarom dacht Antoon dat hij ook Nederlander was. Maar dat bleek later niet zo te zijn 








































































































