Koloniaal verleden nu en jij

Welkom op de website van Inclusief Indië! Een online lesprogramma waar thema’s als Nederlands-Indië, Indonesië, dekolonisatie en multiperspectiviteit centraal staan. Deze digitale leeromgeving is gemaakt voor het voortgezet onderwijs en het middelbaar beroepsonderwijs, maar kan door iedereen gebruikt worden die zich in de geschiedenis van Nederlands-Indië en Indonesië wilt verdiepen.   Inclusief Indië

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

8 reacties op Koloniaal verleden nu en jij

  1. vandenbroek@libero.it zegt:

    Heel informatief lesprogramma van het Indisch HerinneringsCentrum.
    Ik heb me helemaal Indisch-blauw gelachen bij: “Maar wie ben je dan echt. What kind of Asian are you?”. Heel herkenbaar voor mij als “Aziaat” in Italie

    https://inclusiefindie.nl/lessen/test-vergelijk-foto-opdracht/

  2. vandenbroek@libero.it zegt:

    Ik bekijk de web site van het IHC en stuit op een opmerkelijk filmpje “Indie in oorlog” met op 1:30 minuut de beelden van het JPCoen monument in Jakarta (1943)

    De tekst in het Maleis vertaald in het Nederlands bij de filmbeelden is als volgd:
    Iedere Indonesiër kent het standbeeld van Jan Pieterz. Coen
    Het is het symbool van de Nederlandse welvaart
    Voor indonesië symboliseert het standbeeld slavernij
    Om te gedenken dat het Japanse leger een jaar geleden naar Java kwam, was in maart (1943) in Jakarta een ceremonie om dat standbeeld van z’n plek te halen.
    Gelukkig is het standbeeld verwijderd door het Japanse leger

    Afgezien van de propagandistische waarde geven de beelden aan dat Indonesiers weliswaar vergeven , maar na zoveel jaren niet vergeten.
    De beeldenstorm kan zich in Nederland herhalen maar dan 75 jaar later.

    Aan het monument van Van Heutz werd tenminste in de Japanse bezettingstijd niet getornd. Na de Souvereiniteitsoverdracht werd het monument afgebroken.

    • Jan A. Somers zegt:

      “symboliseert het standbeeld slavernij” En achter elkaar terug naar het veroverde Jakarta > Batavia. Om mee te doen met de daar beginnende welvaart.

      • R.L. Mertens zegt:

        @JASomers; ‘Batavia etc.’- Mee doen met Nederlandse welvaart; goedkoopste(!) arbeiders voor grondstof winning/producten etc., die via werkverschaffing(Pernis, Hoogovens ,Twente katoen) in het moederland de wereld markt veroverden.

  3. Mister Bule zegt:

    https://www.npostart.nl/neerhalen-standbeeld-jan-pieterszoon-coen/21-02-2017/WO_NTR_7564310

    Tja, waarschijnlijk is de tekst geschreven door Sendenbu, het Japanse propaganda departement wat kort daarvoor opgericht was. Die moesten toch ook iets doen.

  4. Anoniem zegt:

    Wat een bizar eentoning verhaal zeg wat het IHC de wereld inpompt

  5. vandenbroek@libero.it zegt:

    De tekst bij het neerhalen in Jakarta van het standbeeld van JP Coen de stichter van Batavia geeft de tweeslachtigheid van de ontbloeiende Japanse propaganda aan. Aan de ene kant wordt het Indonesisch zelfbewustzijn en haar Geschiedenis aangewakkerd, maar aan de andere kant wordt de indonesiers fijn onder de neus gewreven. dat het wel het gevreesde japanse leger is, dat de lakens uitdeelt. De propagandaleus was wel “Azie voor Aziaten” maar stevig onder Japanse leiding, de dappere zonen van de hemelse keizer. Dus de droom van een zelfstandig en onafhankelijk Indonesie werd zowel diep in de kast verstopt. Dit in tegenstelling tot Birma en de Philipijnen die wel in die tijd onafhankelijk door de Japanners werden belooft.

    De Japanse propaganda had heel goed door waar de sluimerende Indonesische ressimenten lagen. Nederlanders hadden dat niet zo door, komt door het gebrek aan historisch besef.
    Ter illustratie het voorbeeld van ir. Anton Mussert, de algemene leider (Führer) van de NSB. Hij bezocht in 1935 Nederlands-Indie. I.p.v. het standbeeld van JP Coen te bezoeken (wist hij veel) , verkoos hij naar het monument van Van Heutsz in Batavia te gaan. Natuurlijk ook een fout monument, maar niet in zijn ogen. Het monument had gezien de verheerlijkte persoon, de in 1924 gestorven houwdegen Van Heutsz en de Germaanse kunststijl best in Nazi-Duitsland kunnen staan, zijn grote voorbeeld. Bij het monument legde hij een krans en gaf met vele Totoks de later zo bekende Hitlergroet.: Hou zee (even controleren of dat ook bij het IHC is te zien).

    Eentonig? Ik dacht iets van Indische geschiedenis te weten, maar ik kom best interessante dingen tegen, zoals de documentaire “Soerabaja Surabaya”.

    • Jan A. Somers zegt:

      “Dit in tegenstelling tot Birma en de Philipijnen die wel in die tijd onafhankelijk door de Japanners werden belooft.” Gewoon een paar bladzijden verder lezen:
      In de eerste plaats viel Indië onder de Nanyo!
      Op 1 maart 1945 werd door luitenant-generaal Nagano, opperbevelhebber van het 16e leger op Java, een commissie van onderzoek ingesteld om belangrijke kwesties in verband met de onafhankelijkheid te onderzoeken. De commissie bestond uit 60 leden, afkomstig van Java waaronder Soekarno en Hatta, alsmede acht Japanners als buitengewoon lid. Voorts werd op 29 april een kantoor ingericht met een hoofd en enige assistenten. In zijn openingstoespraak op 1 juni 1945 kondigde Soekarno de vijf grondbeginselen van de Indonesische staat af, de Pantja Sila: het nationalisme, het internationalisme of de menselijkheid, het overleg of de democratie, de sociale rechtvaardigheid, en het geloof in God. Men kon deze ook samenvoegen tot één beginsel: gotong rojong, onderling hulpbetoon, gezamenlijk strijden, gezamenlijk op krachtige wijze naar iets streven, het verrichten van daden voor het gemeenschappelijk belang. De op te richten staat moest door allen worden gedragen.
      Enkele leden wensten een onmiddellijke onafhankelijkheidsverklaring, anderen probeerden een constitutie op te stellen. Met betrekking tot de staatsvorm gingen de traditionele gevoelens in de richting van een monarchie, maar gezien de grote etnische verschillen en de daarbij komende problemen ten aanzien van de keus voor een vorstenhuis, kwam men toch uit bij een keus voor een republiek. Met betrekking tot de godsdienst kwam het tot een botsing tussen moslims en nationalisten; een compromis dat door Soekarno was voorgesteld, dat de president moslim diende te zijn, meer niet, werd aanvaard, maar kon bij buitenstaanders, vooral bij de jonge nationalisten onder hen, geen goedkeuring krijgen. De nationaliteit van hen die in Indonesië waren geboren, maar geen Indonesiër waren, diende naderhand bij wet te worden geregeld. Het leek erop dat Soekarno, evenals het merendeel van de nationalisten, streefde naar onmiddellijke onafhankelijkheid, maar onder invloed van de Japanse opvattingen die werden gedeeld door voorzichtiger Indonesische leiders, kwam het niet tot een uitspraak van de commissie.
      Met het oog op de toenemende ontevredenheid onder de Indonesische nationalisten riep generaal Itagaki, bevelhebber van de 7e Legergroep, begin mei 1945 militaire vertegenwoordigers van de onder hem ressorterende gebieden in Singapore bijeen om rapport uit te brengen over het streven naar onafhankelijkheid in hun gebied. Op deze bijeenkomst werden slechts algemene vraagstukken besproken met betrekking tot het Indonesische streven naar onafhankelijkheid.
      Op 17 juli 1945 werd door de Opperste Raad voor de Oorlogvoering besloten Indonesië zo spoedig mogelijk onafhankelijkheid te verlenen. De uitwerking van de hiertoe opgestelde algemene richtlijnen, lag bij de staven van het Zuidelijke leger en de 7e Legergroep. Vertegenwoordigers van het militaire bestuur in de bezette gebieden werden opnieuw naar Singapore ontboden ter bespreking van de overdracht van bevoegdheden, de rol van Japanse functionarissen daarbij en het verlenen van onafhankelijkheid in september. Die onafhankelijkheid diende te worden voorbereid door een Indonesisch Comité van Voorbereiding dat volgens de wens van Tokio op 18 augustus voor de eerste maal bijeen zou komen. Daarnaast werd een Japans comité gevormd ter beoordeling van de Indonesische plannen. Om de onafhankelijkheid in ontvangst te kunnen nemen uit handen van de Japanse regering werd een staatsiebezoek van Indonesische leiders aan Japan aangevraagd, maar met het oog op de gevaarlijke verbindingen en de verwoestingen in Tokio als gevolg van de Amerikaanse bombardementen, werd hier vanaf gezien. Veldmaarschalk Terauchi werd aangewezen om in naam van de Japanse Keizerlijke regering het keizerlijk decreet aan een Indonesische missie te overhandigen. Deze missie, bestaande uit Soekarno, Hatta, en Radjiman, kwam op 10 augustus 1945 in Saigon aan, en werd op de 11e door Terauchi ontvangen op diens hoofdkwartier in Dalat. Bepaald werd dat het grondgebied van Indonesië zou bestaan uit het voormalig territoir van Nederlands-Indië, maar dat de onafhankelijkheid in etappes zou worden verleend na voltooiing van de voorbereidingen in de afzonderlijke regio’s. Op 14 augustus waren de drie voormannen terug in Batavia waar zij met een groots welkom werden ontvangen, zowel door de Japanse autoriteiten als door de bevolking.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.