Indisch4ever

Samen met een team lokale activisten gaat ze de berg op om dieren eten te geven en soms te evacueren. NOS

Wat een geweldige dag was het zondag 26 november!
Ik heb alleen maar enthousiaste reacties om me heen gehoord, en terecht.
We werden zeer warm onthaald door Taman Indonesia en in de knusse ambiance
heerste al snel een gemoedelijke sfeer. Senang, zoals ik iemand hoorde zeggen.
Tijdens het openingswoord werd verteld dat Wouter Muller nog herstellende
van een operatie was en dat hij daarom niet aanwezig kon zijn en dat hij iedereen opriep om Stichting Tileng te blijven ondersteunen om het levenswerk van Ton Lange voort te kunnen zetten Tileng

AD: Hoe Zeeuws wilt u het hebben?! Ondernemer Frank Wilthagen lacht. Hij heeft hoge verwachtingen van het nieuwe streekproduct met zijn oorsprong in de Aziatische keuken. ,,Waarom kroepoek? Daar zijn een paar redenen voor, maar een van de belangrijkste is dat wij de garnalensmaak in de kroepoek die in de winkel ligt, niet meer proefden”, legt Wilthagen uit. ,,Kroepoek werd een beetje zoetig gemaakt. Wij hebben de uitgesproken smaak teruggebracht.” Met ‘wij’ bedoelt Frank zichzelf en zijn broer Marcel. Samen vormen ze de directie van Wilthagen B.V.

Moluks Historisch Museum:
We gaan verhuizen!

Per 1 december gaat stichting Moluks Historisch Museum weg uit het Moluks Kerkelijk Centrum te Houten. We verhuizen naar Den Haag waar we samen met het Indisch Herinneringscentrum (IHC) vorm gaan geven aan de Sophiahof (Sophialaan 10). In dit gebouw is straks – na een verbouwing – ruimte voor tentoonstellingen en een bibliotheek. De Sophiahof beschikt bovendien over een grote zaal waar plaats is voor ca. 170 deelnemers aan bijeenkomsten. Vanaf januari kunt u, net als nu in Houten, op afspraak langskomen

Download het op deze pagina:

Voor de Papoea’s in West-Papua breken spannende jaren aan. ‘Hun recht op zelfbeschikking moet erkend worden, voordat ze een minderheid in eigen land vormen’, waarschuwt Fadjar Schouten-Korwa. De tijd dringt.
Nooit kregen de Papoea’s in de Indonesische provincie West-Papua de mogelijkheid zich vrij uit te spreken over hun toekomst. Maar als volgend jaar Nederland tijdelijk lid van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties wordt en in maart zelfs het voorzitterschap op zich neemt, is dat een uitgelezen kans om ‘Papua’ op het hoogste niveau aan te kaarten, zegt Fadjar Schouten.  nd.nl

Het gaat om slachtoffers van een van de beruchtste scheepsrampen van de VOC.   NOS.

Han van der Horst schrijft op joop:
Er moet een museum van het Nederlands kolonialisme komen
Het is geen herdenkingsmonument. Het is een plek waar je een verhaal kunt beleven. Dat is een inclusief verhaal van ons allemaal
In deze dagen van heftig oplaaiende culture wars rond het fenomeen Zwarte Piet komen de lezers van het Historisch Nieuwsblad met een zinnig voorstel voor de Vergangenheitsbewältgung rond ons imperialistisch verleden. Ze willen de oprichting van een koloniaal museum. Dat is een goed idee want daar kan de ontmoeting en de confrontatie van de Nederlanders met volkeren aan de andere kant van de Aarde voelbaar en zichtbaar worden gemaakt

Verslag en foto’s van Elmi

Op 22 november 2017 vierde Pelita haar 70-jarig bestaan in theater Diligentia in Den Haag. We werden ontvangen met koffie/thee en koekjes. En met een ‘pelita’olielampje in de vorm van een sleutelhanger.

..
De presentator van de middag, Hans Goedkoop, opende om 14.00 uur, voor een goed gevulde zaal, de middag door Harriet Ferdinandus, directeur Stg. Pelita, aan te kondigen. En na een inleiding van de voorzitter van de Raad van Bestuur Jan-Wilke Reerds kregen we een muzikaal intermezzo van Julia Lo’ko en begeleiding.
.
Vervolgens keken we naar een half uur durende documentaire ‘Achter elk zwijgen zit een verhaal. 70 jaar Pelita: van opvang naar zorg’. Pelita begon 70 jaar geleden, zonder subsidie maar met donaties uit Indië, met de opvang van de Indische Nederlanders. Pelita liet huizen bouwen en voor een klein bedrag werden ze aan hen verhuurd. Ook heeft Pelita velen geholpen met het aanvragen van diverse uitkeringen. Lees hier meer over de werkzaamheden van Pelita.

Na de pauze gaf mevrouw dr. ir. Rick Kwekkeboom, lector Community Care aan de Hogeschool van Amsterdam een lezing. Zij kwam wat later binnen, maar nog wel op tijd om de documentaire te zien. En eigenlijk, zei ze, was in die documentaire al alles gezegd.
Julya Lo’ko en haar muzikale familie en vrienden vertolkten nog een paar mooie nummers waarna een paneldiscussie volgde met Reggie Baay, Sylvia Pessireron, Adriaan van Dis en Herman Keppy over de impact van de oorlog en bersiap van hun ouders op hun werk en leven.
Tijdens de paneldiscussie zei Adriaan van Dis, dat hij het boek van Alfred Birney weg moest leggen, omdat er te veel emoties loskwamen. Hij heeft het dus niet achterelkaar uitgelezen. Ook zei hij, dat het boek ‘Gesloten koffers’ van Sylvia Pessireron verplichte kost zou moeten zijn!

De staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport liet even op zich wachten. Reden voor Hans Goedkoop om Harriet Ferdinandus weer op het podium te roepen en Adriaan van Dis betrad ook nog even het podium om mee te praten. Na de toespraak van de heer Paul Blokhuis werd de middag muzikaal afgesloten door de 17-jarige zanger Vinchenzo Tahapary. Hij was dit jaar tot de finale doorgedrongen van The Voice of Holland.
En dan was er natuurlijk een borrel, hapjes en muziek, ook de poco-poco kwam aan bod. En tijdens de borrel, net als voor aanvang en in de pauze, vooral ook lekker bijkletsen met tal van bekenden!
...

De eruptie van de vulkaan Agung op Bali op dinsdag 21 november 2017 is een zogeheten freatische eruptie   indonesienu.nl

 Twee Dordtenaren reizen in 1863 met pen en penseel naar Java.  dordrecht.net

Rahaket, zelf Moluks, is dirigent van het koor en was 15 jaar geleden een van de oprichters. Tijdens de jaarlijkse Colourfulcity-feesten in het Goffertpark trad hij samen met een aantal anderen al projectmatig op. ,,Het sloeg aan en zo werden we in 2002 een permanent koor. We raken allemaal geboeid door culturen wereldwijd en willen mensen bij elkaar brengen.  Gelderlander

Na de Indonesische onafhankelijkheid zijn veel straatnamen van Batavia (nu Jakarta) veranderd. In dit artikel een overzicht van meer dan 800 oude en nieuwe straatnamen.   Straatnamen in Batavia vroeger en Jakarta nu

Indo verhalen, theater en lekker eten Een nieuw concept waarbij storytelling onderdeel is van een culinaire theater beleving. Lekker eten (makan) is heel erg verweven met de Indo cultuur en daar horen verhalen bij. De roddels tijdens het koken, de sterke verhalen van de mannen en ook hoe de Indo’s aankeken tegen   THEATER – Roy

Het D’66 congres op zaterdag 18 november 2017 bijeen te Leeuwarden heeft de motie van Noelle Sanders over de Indische kwestie aangenomen.
Het congres verzoekt de D’66 fractie in de Tweede Kamer :

• de regering op te roepen in overleg met de Indische gemeenschap op een zo kort mogelijke termijn naar een bevredigende oplossing te komen van de Indische Kwestie en hiervoor brede steun te zoeken bij de andere politieke partijen;

Lees verder

70 jaar Pelita

In november 1947 werd op particulier initiatief Stichting Pelita opgericht. De Stichting nam de zorg op zich voor de ruim 300.000 Indische Nederlanders en 35.000 Molukkers die zich na de oorlog en in verband met de onafhankelijkheidsstrijd gedwongen zagen Nederlands-Indië te verlaten en zich in Nederland te vestigen.

De focus van Stichting Pelita lag in het verleden vooral op de begeleiding van aanvragen voor de wetten voor oorlogsgetroffenen. Daarnaast was maatschappelijk werk een belangrijke taak van Pelita, waarbij landelijk mensen werden begeleid die als gevolg van oorlogs- en geweldservaringen problemen hadden in hun dagelijks functioneren.

De laatste jaren heeft Pelita de behoefte van de doelgroep zien verschuiven naar voorzieningen die sociaal en cultureel isolement voorkomen en passende zorg bieden. Jaarlijks organiseert Pelita daarom vele bijeenkomsten waar mensen elkaar kunnen ontmoeten en richt de stichting zich steeds meer op het organiseren van informele zorg. De doelgroep die inmiddels ook de naoorlogse generaties bevat heeft een omvang van zo’n 750.000 individuen.

Pelita zal ook een centrale en coördinerende rol spelen bij de invulling van context gebonden zorg als onderdeel van de collectieve erkenning van mensen uit voormalig Nederlands-Indië, zoals eerder dit jaar door de staatssecretaris van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport aangekondigd.

Harriet Ferdinandus, directeur Stichting Pelita: “Al 70 jaar zien wij hoe nuttig en relevant het werk van Pelita is voor de Indische Nederlanders en Molukse doelgroep. Maar elk gesprek met de doelgroep bevestigt bij mij ook dat het wezenlijk is om mee te bewegen met de vragen van de doelgroep. Of het nu gaat om hulp bij een aanvraag voor de wetten voor oorlogsgetroffenen, het organiseren van een Indische lunchbijeenkomst of, tegenwoordig veel vaker, het leveren van informele zorg. Onze doelgroep heeft veel baat bij mensen die hun cultuur kennen en ik ben dan ook trots dat we hen dat al ruim 70 jaar hebben kunnen bieden en ook in de toekomst kunnen blijven bieden.”

Na de tweede politionele actie in Indonesië in februari 1949 – de eerste werd uitgevoerd in 1947 – plaatst De Groene een anonieme brief van een Nederlandse officier aan zijn vrienden. De schrijver in kwestie, Ko Zweeres, werd na zijn terugkeer in Nederland journalist bij het Algemeen Handelsblad.  groene.nl

Bezwaren tegen het Nederlandse onderzoek ‘Dekolonisatie, geweld en oorlog in Indonesië, 1945-1950’
Jeffry Pondaag en Francisca Pattipilohy namen het initiatief voor het opstellen van een open brief, waarvoor Histori Bersama een platform heeft willen bieden.

Hierbij vragen wij uw aandacht voor de bezwaren die zijn gerezen tegen het Nederlandse onderzoeksproject “Dekolonisatie, geweld en oorlog in Indonesië, 1945-1950”.  historibersama

Mijn naam is Tri Susilah, koken is mijn absolute passie.
Ik ben Indonesische en gespecialiseerd in de authentieke Indonesische keuken.
Ik ben nu meer dan 20 jaar in Nederland en heb eindelijk de stap genomen om voor mezelf te beginnen
https://www.tri-susilah.nl/

Nadja Hüpscher, Bodil de la Parra en Esther Scheldwacht vertellen over hun nieuwe theatervoorstelling.
Zie het gesprek, wat begint na de reclame en inleiding op 1.45 minuten.
Francis Kuijk kookt in de keuken en ontvangt haar eerste kookboek op 18 minuten.

De voorstelling van afgelopen week, gezien door Elmi

Zie de foto’s
Verhaal van 3  bij elkaar wonende zussen (allen in de 70) met hun eigen herinneringen over Indië. Doordat de huiselijke situatie uitvergroot wordt, is het zo nu en dan een hilarisch stuk geworden
Meer info.     Speellijst komende maanden

Robert was een vaste deelnemer aan de weblog.
Bron is een publicatie in ‘de Indo’.
Ik heb de namen van de kinderen weggelaten, misschien vinden ze dat teveel privacy-gegevens verspreiden.

persbericht:
“Ine Stoltenborgh–Indorf onderscheiden als Lid in de Orde van Oranje Nassau

Burgemeester Marriët Mittendorff van Heumen heeft op 12 november ons bestuurslid Ine Stoltenborgh-Indorf de onderscheiding opgespeld waarmee zij Lid in de Orde van Oranje Nassau is geworden. Aanleiding hiervoor zijn de inspanningen die ze jarenlang en onvermoeibaar heeft gepleegd om aandacht te vragen voor de positie van de Indische Nederlanders die in de jaren 1945-1965 vaak noodgedwongen vanuit Indonesië repatrieerden naar Nederland.
Ine Stoltenborgh was het een doorn in het oog dat de geschiedenis en in het bijzonder het lot van Indische Nederlanders tijdens de Japanse bezetting van Indië en in de jaren van de Indonesische onafhankelijkheidsstrijd 1945-1950, voor Nederlanders een blinde vlek was en is gebleven. Dat permanent vragen om aandacht voor achtergronden en geschiedenis van de Indische Nederlanders als integraal deel van de Nederlandse geschiedenis, heeft zij in Nijmegen en omstreken als geen ander gedaan. 12 november was ook de dag waarop zij haar 12,5-jarig jubileum als bestuurslid van Stichting IndoFILMcafé mocht beleven.
Samen met familie, vrienden en vele geïnteresseerden deed ze dat in de passende en juiste sfeer door met hen de film Buitenkampers te zien. Daarin vertelt ze zelf een duidelijk verhaal over hoe moeilijk Indische Nederlanders het hadden die buiten de Japanse interneringskampen waren gebleven. Met deze film en mede dank zij haar niet aflatende inspanningen heeft ze ook aandacht kunnen genereren voor Indische Nederlanders buiten de Japanse kampen. Een situatie die weinig tot geen aandacht kreeg omdat het verhaal van degenen in de interneringskampen vooral naar voren kwam.
Ine is een van de grondleggers van de jaarlijkse Indische herdenking in Nijmegen op 14 augustus en die in haar woonplaats Overasselt. Naast de specifiek Indisch gerichte activiteiten is Ine Stoltenborgh een actieve burger in haar woonplaats Overasselt. Het bestuur van Stichting PION feliciteert Ine met de welverdiende onderscheiding en prijst zich gelukkig haar als bestuurslid te mogen hebben.”

Namens bestuur van Stichting PION
Bij voorbaat dank voor aandacht hiervoor.
Met vriendelijke groeten,
Humphrey de la Croix, Bestuurslid Stichting PION

Foto’s en verslag van Elmi:

Het tweede lustrum is een feit en dat werd gisteren, 11 november, gevierd op de nieuwe locatie van het IHC in Den Haag. Zo’n 170 genodigden, waaronder de burgemeester van Den Haag Pauline Krikke. Het ‘toeval’ wil, dat zij ook bij de opening van het IHC in Arnhem was, toen in de hoedanigheid van burgemeester van Arnhem!

Na de ontvangst met koffie/thee en spekkoek werd het programma in- en begeleid door host Ricci Scheldwacht. Als eerste spreker kwam de voorzitter van het IHC, Jan Willem Kelder, aan het woord.
.
Vervolgens de boekpresentatie van Nooit meer thuis, dit boek is bedoeld voor kinderen vanaf ongeveer 10 jaar en geschreven in opdracht van het IHC door Martine Letterie. Het boek gaat over een meisje dat, met haar familie, noodgedwongen uit Indië vertrekt. De personen die model stonden voor de hoofdpersonen van het boek, de dames McKenzie, waren in de zaal aanwezig. Zij kregen respectievelijk het 2e en 3e exemplaar. Het 1e exemplaar werd uitgereikt aan de burgemeester van Den Haag.
. 

Het programma vervolgde met het thema IHC in Woord en Beeld met een introductie van Remco Raben, daarna vertelde Robin Block over zijn reis naar Indonesië om, samen met zijn vader, aan de hand van een foto op zoek te gaan naar de familie die op de foto staat. En tenslotte gaven Suzanne Rastovac en Ardjuna Candotti een kleine (beeld)presentatie van 10 jaar IHC.

Voordat de pauze inging, kregen we een muzikaal optreden van 3 generaties Drabe. Louis Drabe met zoon Patrick en kleinzoon Robin.

Na de pauze kregen we de voorstelling Adieu Indië van ‘Het Portret Spreekt’. Adieu Indië is een historisch spel in scènes en liedjes van historicus en toneelschrijver Philip Walkate. Het gaat over Nederlands Indië in de periode van 1860 tot 1949. Van Max Havelaar tot Indonesia Merdeka.

En tenslotte was er een borrel, een Indisch Buffet (eten moest met mes en vork…….de cateraar had geen lepels bij zich) en livemuziek van een gelegenheidsband met Eddy Chatelin, Lode Simons, Louis Drabe en Richard Portier.

.

Foto’s van deze middag zijn hier te zien: https://photos.app.goo.gl/ueBAg8dP4RpP20oF3

Na de capitulatie van Japan wilden de geallieerden dat de Japanse oorlogsmisdadigers zich voor een rechtbank zouden verantwoorden. Op 3 mei 1946 ging daarom het Proces van Tokio van start. Het proces werd geleid door het ‘International Military Tribunal for the Far East’ en is de geschiedenis ingegaan als een erg lang proces. Het proces liep tot 12 november 1948 en duurde daarmee ruim tweeëneenhalf jaar.vandaagindegeschiedenis.nl

TV:  Bibian Mentel interview 11 november DWDD

Als ze in juli hoort dat ze voor de negende keer kanker heeft, gaat Bibian Mentel niet bij de pakken neerzitten. Integendeel: de paralympisch snowboardkampioen lanceert vandaag haar tweede boek. Ook kijkt ze alweer vooruit naar de Winterspelen in het Zuid-Koreaanse PyeongChang volgend jaar maart.
Marieke Elsinga zoekt haar op.    rtlnieuws, met filmpje.

In het lokale krantje Contact van Warnsveld heeft Jacques Brijl een oproep gedaan nabestaanden van in 1942 gesneuvelde Henri Dekker te vinden.
Hij vond zo een nabestaande en inmiddels bij Defensie een Mobilisatie Oorlogskruis aangevraagd voor Henri Dekker.

Ze oogt zo kalm en vriendelijk, als een lief omaatje. Maar ze houdt van actiefilms.
Hoe harder, hoe beter zelfs. Daarom nam ze ondanks haar hoge leeftijd een bioscoop-abonnement. ,,Dat zou je niet achter haar zoeken hè,” lacht Yvonne Boersma. Stentor

De foto is van de Gotong Royong website.

Daar zit hij: Pa van der Steur. Dit jaar is het 125 jaar geleden dat hij op de ‘Conrad’ stapte en naar Indië ging, om daar een tehuis voor militairen op te richten.

Johannes van der Steur was zendeling, een christen die in gezelligheid van mannen-onder-elkaar geloofde.
Binnen een half jaar na aankomst, we zitten dan in voorjaar 1893, heeft hij redelijk wat bereikt. Zijn tehuis Oranje Nassau in Magelang trekt een trouw bezoekersaantal, en hij is ook nog eens tot Pa van een groeiend aantal kinderen gepromoveerd. Naar schatting zouden het er zo’n zevenduizend zijn.

Nou niet denken: dat is wel heel ver terug. Want dat is het niet. Het is een soort eergisteren: indischeschrijfschool.nl

persbericht:
Alfred Birney, auteur van De Tolk van Java en winnaar van de Libris Literatuurprijs 2017 is momenteel herstellende van een hartoperatie.
Twee weken geleden is hij met hartklachten opgenomen in het ziekenhuis, waarop vorige week een zware hartoperatie volgde. De auteur heeft eerder al door een rughernia zijn lezingen tot en met het einde van dit jaar moeten annuleren.
‘Alfred maakt het naar omstandigheden goed, maar zal de rest van het jaar totale rust moeten houden.’  aldus zijn uitgever Nele Hendrickx.

South Korea has invited a former “comfort woman” who has spoken widely of her suffering during World War II to attend a state banquet to be hosted for U.S. President Donald Trump on Tuesday.

The invitation of the 88-year-old Korean woman, Lee Yong Soo, to the banquet may complicate South Korea’s relations with Japan and their joint efforts with the United States to rein in North Korea’s nuclear and missile programs  The Mainichi

Indische dagbesteding in de Huiskamer van Meerzicht is een succes.  Streekblad 

In onze toko kunt u o.a. terecht voor complete maaltijden en rijsttafels maar ook voor losse gerechten, diverse snacks, zoete & hartige koekjes. U kunt altijd van te voren bellen en uw bestelling telefonisch doorgeven. Wij zetten het dan voor u klaar zodat u het snel kunt ophalen. Let op! Wij bezorgen geen afhaal, alleen catering! Toko Eddo

Momentje, pas bij de volgende bezorging van de Leestrommel komt het tweede deel van Mevrouw Klausine Klobben op Java. Daar gebeurt ook weer veel merkwaardigs in, dat nu nog niet aan de orde kan komen. 
In deze Leestrommel vindt u enkele artikelen en een verhaal van mevrouw A.Köhler-Diehl, ooit bekend in beperkte kring als Annie uit Soerabaia. Ik vermoed dat zij geen gemakkelijke vrouw was, dus dat is alvast de eerste aanbeveling.  De Leestrommel

Deze maand in Moesson
Muziektheater van Romy en Gable Roelofsen | Klappen krijgen van karateka Jaap Smaal | Lien de Scheemaker: ‘Wat jij kan, kan ik ook’ | Voedsel van het volk: tahoe en tempé | Eten bij Sally van Sally’s Kitchen |

en zoals elke maand: Ricky Risolles, Patricia Jacob, Jack Poirrié en Frans Leidelmeijer!

Nooit meer een nummer missen? Neem nú een jaarabonnement en krijg het kookboek Soul food van De Vrouw met de Baard cadeau!

De veiling, die de naam De Sandra Reemer collectie kreeg, leverde in totaal 23.000 euro op.  NU.nl

Tot voor kort waren ons – naast de mens – zes grote mensapen bekend: de Sumatraanse en Borneose orang-oetan, de chimpansee, de bonobo en oostelijke- en westelijke gorilla. Maar nieuw onderzoek toont aan dat we er eentje over het hoofd hebben gezien. Een geïsoleerde populatie orang-oetans op Sumatra blijkt namelijk echt een aparte soort te zijn. En die soort heeft de naam Tapanuli-orang-oetans gekregen (Pongo tapanuliensis). scientias.nl

Allerzielen had bij ons thuis een vaste plaats in het rijtje verjaardagen en feestdagen.  Vroeger kwam de hele familie bij elkaar en dan brachten we gezamenlijk bloemen naar de graven van opa en oma. Naar de graven van overige familieleden gaan, was niet mogelijk. Die waren achtergebleven in Indië en in de loop der jaren geruimd om plaats te maken voor wolkenkrabbers en snelwegen. Thuis brandden we kaarsjes bij hun foto als alternatief. Anneke van de Casteele:

Op het strand van Bali kreeg Taihuttu bericht van een vriend: hij moest vooral eens in zijn bitcoin-portemonnee kijken, want de cryptomunten die hij sinds 2013 genereerde en verhandelde waren in korte tijd een stuk meer waard geworden. “Ik had al anderhalf jaar niet meer naar mijn wallet gekeken. Toen ik zag wat er gebeurd was, werd ik heel enthousiast om weer met cryptogeld aan de slag te gaan.”  NOS

Over mensen met een donkere huid schrijft hij dat zij geschikt zijn om buiten te leven, weinig tot geen gevoel hebben en een gebrek aan inlevingsvermogen omdat hun huid zeer dik is. ‘Dit in tegenstelling tot de rode of bleke huid’. gelderlander.nl

Henk Brouwer Where are the Portraits?Henk Brouwer (1903-1970) was a Dutch artist and soldier who – during WWII – was a prisoner-of-war (POW) in a number of Japanese camps in the Dutch East Indies and Singapore (Changi). In these camps he drew or painted the portraits of more than 300 of his fellow-soldiers. After WWII these portraits got dispersed all over the world. Now a group of Dutch historians, working together as Tijdlijn Historische Projecten (in short: Tijdlijn), is preparing an exhibition and a publication about Henk Brouwer’s work. Crucial to this initiative is Tijdlijn’s international effort to collect as many of Brouwer’s war portraits as possible. Bron

Thé Tjong-Khing is op 30 augustus 2017 geïnterviewd
in het VPRO-radioprogramma Nooit meer slapen.
Open het audio-bestand.

Hij kan er denk ik wel om lachen, die plaatsnaam en dat herkend worden. Wij, Indo’s onder elkaar, delen verhalen op basis van wie wij kennen van de families om ons heen. Eigenlijk weten we nooit de naam van de woonplaats, maar komen we altijd aan. Zo start een gesprek vaak met: ‘Ohh ben jij er één van die tante, getrouwd die oom, die in Indonesië bij neef X om de hoek woonde. Ach, dan ken jij vast ook…’ En toch, toch heeft Ernst Jansz zijn nieuwe album en boek vernoemt naar de plaats waar hij is opgegroeid. Niet echt indo… maar ja hij is ook geboren in Amsterdam en zijn vader is Indisch.En mijn moeder is Indisch, wellicht is dat de reden dat ik nog steeds niet direct vertel dat ik uit Kallenkote kom. Of dat ons bedrijf in Kallenkote staat. Of dat mini Indonesië in de desa Kallenkote staat. Het liefst zeg ik: “Je weet toch wel, voorbij Zwolle, daar achter Steenwijk, vlakbij Havelte. Maar vanaf nu is het Kallenkote. Gewoon Kallenkote.De uitzending van het programma van 28 augustus ‘Allemaal Familie’ is te zien op npo.nl. Ernst Jansz treedt op 26 november op in Taman Indonesia, samen met Wouter Muller. Kaarten zijn verkrijgbaar via reserveringen@taman-indonesia.nl (€20,- in de voorverkoop). Het aansluitende Indonesische buffet is helaas al uitverkocht.steenwijkercourant

Op 5 november organiseert Indische Letteren een symposium over Indische beroemdheden.
Nederlands-Indië bleek voor menig Nederlander een voedingsbodem waarop hun talenten tot volle wasdom konden komen. Sommigen bereikten in de kolonie zelfs de sterrenstatus. Zo iemand was Dominique Berretty (1891-1934). Hij beschikte over bijzondere kwaliteiten, die hij op een bijzondere manier wist uit te venten. Zij ster scheen ruim twintig jaar aan het Indische firmament, voordat deze met een klap uitdoofde.Dominique Berretty was een Indo-Europeaan van Italiaanse komaf, die geboren werd in Yogjakarta in een eenvoudig milieu. Na zijn mulo-opleiding en een jaartje hbs, besloot hij in 1908 hij te vertrekken naar Batavia. mijnedlet.nl

De TFIR heeft zich met de Birma-Thailandclaim aan een monsterklus gewijd: alle ruim 2.500  aanmeldingen werden bij de aanmelders zorgvuldig gecontroleerd om ontbrekende gegevens zoveel mogelijk aan te vullen. Het harde werken (naast onze gewone werkzaamheden) heeft geresulteerd in een solide database met overlevenden en erfgenamen van ex-dwangarbeiders aan de Birma-Siamspoorlijn.     TFIR

 Residentie Buitenzorg ligt tegenwoordig in Groningen-Noord.  Daar had ik een voorzichtige eerste ontmoeting met Oma Berg, zoals iedereen zegt.
Anna van Berg-Moesning is nu 106 en straks in december zal ze 107 zijn.Ik kwam binnen en zag haar: een lief en mooi gezicht heeft ze.  De rust van iemand die zich veilig voelt. Ze zat aan het hoofd van de tafel, kalm te wachten. Niet op mij. Er kwam klepon aan.
Vilan van de Loo

*** Bij een explosie en brand in een vuurwerkfabriek in de Indonesische stad Tangerang, even ten westen van hoofdstad Jakarta, zijn tientallen mensen omgekomen. De Indonesische politie meldt dat het dodental inmiddels is opgelopen tot 47.  NOS
** Reassessing assumptions about Chinese Indonesians bron.
** Indonesië,  vakantiebestemming voor vegetariërs  IndonesieNU
** Tornado’s voor de kust van Jakarta IndonesieNU
** Indonesian Military (TNI) commander Gen. Gatot Nurmantyo has been prevented from boarding a flight bound to the United States. The Jakarta Post

klik op het plaatje

Uit de Stentor       Zie dit archieftopic.

Op zijn 15de verhuisde Tonny van der Mee van Huizen naar Rotterdam vanwege het werk van zijn vader. Toen een enorme cultuurshock maar inmiddels is hij zo gehecht geraakt aan Rotterdam dat hij daar niet weg te slaan is. Werken doet hij ook in de multiculturele stad.  kasuaris

Mam, als ik voor Feyenoord ben, wordt papa dan boos?’Help, mijn zoontje is voor Feyenoord! Een persoonlijke noodkreet van onze verslaggever en Ajacied Tonny aan de vooravond van de klassieker   AD.nl

De Satéhut in Breda is failliet verklaard.
Dat meldt de website bva-auctions.com.
Op die site wordt een groot deel van de inboedel geveild.
bndestem.nl

Ons bereikten de zielenroerselen van Eduard Zelle, Indisch ambtenaar in ruste te Arnhem. De heer Zelle verbaast zich over tal van zaken die zich in de Indische gemeenschap voordoen. Zoals het plotselinge vertrek van het Indisch Herinnerings Centrum uit het Arnhemse. De zakken geld die opeens vrijkomen voor de Indische medemens. En over de wederopstanding van het Indisch Huis, nu Indische Pleisterplek geheten, in Den Haag. De heer Zelle kreeg een deja vu.   Azië & Down Under

Mijn reis door Indonesië is deels om mijn roots te vinden. Ik heb Indonesisch, Indisch en Chinees bloed door mijn aderen stromen. Met mijn verjaardag, of gewoon een willekeurige dag in het weekend, mag ik mezelf gelukkig prijzen met een homemade rijsttafel. Je snapt wel dat mijn vrienden dan maar al te graag willen aanschuiven. En voor wie onze cultuur kent: je bent altijd welkom om je bord vol te scheppen en je buik rond te eten!   Indonesie.nl

Krancher.com schrijft:
Doopregister 1811-1875
Omdat zo’n prachtige bron gedeeld moet worden en we vinden dat iedereen teruggevonden moet kunnen worden is Aïsha bezig om informatie uit de doopboeken in een database te zetten. Haar werk is nog niet nagekeken, ook niet door haarzelf. En het is nog lang niet af. Bovendien bevindt de database zich nog in een testfase. Toch zetten we hem al online, want wie weet staat er precies die persoon bij die door iemand gezocht wordt.

Momenteel zijn de namen uit de eerste doopboeken (t/m 1875) overgenomen met hierbij tenminste de ouders, geboortejaar en geboorteplaats (andere informatie op de akte komt later, dit leek haar belangrijker). De andere boeken zijn nog niet in een database verwerkt, maar de lijsten vindt u hier.

Om zeker te zijn van de informatie op een doopakte is het uiteraard nog steeds het beste om deze bij ons op te vragen.
Via het mailadres doopregister@krancher.com kunt u ons vragen om de betreffende doopakte(s) (o.v.v. naam en recordnummer) op te zoeken, te monteren en op te sturen. Het is een tijdrovend werkje, dus daar zijn wel kosten aan verbonden. We rekenen 4 euro verwerkingskosten per doopvermelding om zo de onkosten (een beetje) te kunnen dekken.

Zie de documentaire:
Een mooie avond in maart 2017 op de Keizersgracht in Amsterdam. De lente kondigt zich al aan, mensen lopen verwachtingsvol het gebouw van veilinghuis De Zwaan binnen. Dit is waarschijnlijk de laatste veiling met louter spullen die ooit hoorden bij de legendarische Mata Hari ofwel Margaretha Zelle.   Andere Tijden

Jos Verdonk is dol op Indisch eten, maar ook de westerse keuken kan zijn goedkeuring wegdragen. Kortom, deze kookfanaat heeft een breed smaakpalet. Pas toen hij tegen de veertig liep, kwam zijn aanleg voor koken volledig tot ontwikkeling en sindsdien hebben al velen mogen profiteren van zijn culinaire kunsten. Roosendaalse Bode

Waarde lezers en lezerinnen,
Driemaal is scheepsrecht daar houdt Karma zich ook aan.
1. Ik lette niet goed op bij het boeken van de reis waardoor ik bijna 13 uur in Hong Kong moest wachten.
2. Mijn koffer wilde niet met mij samen in Jakarta aankomen en bleef in Hong Kong op het vliegveld en kwam een dag later aan.
3. Ik ging zaterdagochtend geld pinnen en mijn pinpas vergat ik uit de machine te halen. Het is gelukkig goed gekomen.

Dit is het verhaal over het derde punt van mijn noodlottige avonturen.
Ik ging vroeg in de morgen geld pinnen om boodschappen te gaan doen. Toen ik de boodschappen had gedaan en op mijn hotelkamer terug was kwam ik erachter dat ik mijn pasje niet bij me had. Het was ongeveer 10 minuten nadat ik gepind had. ​ I​k ben heel snel terggegaan naar de automaat, maar daar was niets te vinden. Ik kon alleen maar hopen dat niemand hem meegenomen had en ermee ging shoppen. De tweede mogelijkheid was dat de automaat hem na een tijdje had ingeslikt. Omdat ik erop gokte ​,​dat de machine de pas had ingeslikt, belde ik fluks het nummer van de bank dat op de automaat vermeld werd en na dat er opgenomen was ​,​werd ik, zoals het een goede bank betaamd, in de wacht gezet, omdat er meer klanten waren, die contact met de bank zochten. Na een paar minuten was mijn beltegoed op. Ik ben daarom maar teruggegaan naar mijn hotelkamer.
Toen ik terug was ​ op mijn hotelkamer,​kreeg ik een berichtje van mijn stiefdochter dat ze me zou komen ophalen, opdat ik de dag met haar en haar gezin kon doorbrengen.
Ik gaf een berichtje terug dat ik dat erg leuk vond, maar een probleem had met een geldpasje. Ze vroeg toen wat het probleem was, welke automaat en welke bank, ze zou dan contact opnemen met de bank. Ze kwam me om 11 uur ophalen met haar gezin. Dat zijn haar man en 2 dochters. Voor mij was het een hele grote en blijde verrassing om haar oudste dochter die 14 jaar is te ontmoeten, want anders dan op foto’s had ik haar nog nooit gezien. Ook de nanny van haar jongste dochter die 3 jaar was erbij.

We zijn naar de Aeon Mall in Jakarta Garden City gegaan. Deze ​​mall was net de week daarvoor geopend. Het is erg groot en ook wel mooi, voor zover een mall mooi kan zijn. We hebben een tijd rondgelopen, koffie gedronken en zijn toen gaan lunchen. Aeon is een Japans bedrijf, daarom zijn er veel Japanse restaurants. Wij kozen echter voor een Italiaans restaurant. Tijdens de lunch ontving mijn stiefdochter een telefoontje van de bank dat mijn pas was gevonden en dat we die de volgende dag bij de bank ko​nden ophalen. Mijn gok om die pas niet te laten blokkeren had goed uitgepakt. Na het eten hebben we nog wat geshopped. Maar toen sloeg het noodlot zijn slag bij mijn stiefdochter, want toen zij geld wilde pinnen, werd haar pas door de machine ingeslikt. Zij heeft haar pas laten blokkeren en moet maandag een nieuwe ophalen bij de bank.

Op zondag ben ik naar Depok gegaan, dat ligt iets ten zuiden van Jakarta. Over deze kleine afstand 2 uur gedaan. Ook de terugreis kostte zoveel tijd. Je kunt echt merken dat Jakarta een miljoenenstad is. Als je ergens moet zijn en met de auto gaat neem er dan de tijd voor. Maandag heb ik het kaartje gekocht voor de treinreis naar Bandung. In het station staan automaten, waar je de kaartjes kunt kopen. Dit gaat sneller dan wanneer je in de rij gaat wachten. Je toetst het vertrek- en eindstation in, welke trein en tijd je in gedachten hebt. Daarna kom je in een menu waarin je je naam, paspoort- en telefoonnummer in. Als je daarna het verschuldigde bedrag hebt gestort, ontvang je een bon met een Q-code waarmee je naar de vertrekhal gaat en je kunt je kaartje uitprinten door de Q-code voor een scanner te houden. De reis met de Argo Parahyangan van Gambir naar Bandung in de eksekutiv-klasse kost 120.000 rupia. Dus nog geen 8 euro. De trein vertrekt om 10.30 en de verwachte aankomsttijd is 13.39.

© Eric Neyndorff

Dinsdag ben ik naar het museum Taman Prasasti gegaan. Ik heb daar een uur rondgekeken en veel foto’s gemaakt van zowel gemaakt van de grafstenen en -monumenten. In vergelijking met 2 jaar geleden zijn er kleine veranderingen. Grafstenen die ik 2 jaar geleden nog zag waren nu op een andere plaats, maar het maakt mij een grote indruk. Ook zag ik, omdat ik in genealogie geïnteresseerd ben veel bekende namen. Uiteraard heb ik veel foto’s gemaakt.
​O​p 11 oktober ben ik met de trein naar Bandung vertrokken. ​ Op het station werd ik door de dochters van mijn vriendin opgewacht en naar het hotel begeleid.

Tot gauw.​​

Originally published by HOLLAND-INDIA HANDELSVERENIGING May 1941
This first and only  publication of the Adresboek van Bandoeng (Bandung Address Book) took place on the eve of the Pacific War, which brought to an end European dominance in Asia. It is an historically interesting publication because it provides a sociological snapshot of a very Dutch colonial city of a quarter of a million inhabitants. boudewynvanoort.com

Of probeer deze link: bandoeng_adresboek1941