Paatje Versteegh en BVC

Het is echt niet omdat het Nederlands voetbalelftal zich niet heeft geplaatst voor het WK in Rusland. Of dat het Nederlandse clubvoetbal niets meer voorstelt op Europees niveau. Nee,het is een verhaal van Tjalie Robinson waardoor ik op zoek ben gegaan naar voetbalsuccessen van weleer. Want in het verhaal Mohikaan uit een oude sportwereld schrijft deze Indische schrijver mooie woorden over Paatje Versteegh, ooit de voorzitter van de Bataviasche voetbalclub (BVC), die volgens de tam-tam inmiddels op weg zou zijn van Indië naar Nederland. Afijn, lees het zelf maar in de bundel Een land met gesloten deuren.  Tekstenstek

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

16 reacties op Paatje Versteegh en BVC

  1. Boeroeng zegt:

    RMS-president Manusama was een zoon van de zus van Paatje Versteegh (Gijsbertus Johannes Ernst geb 1882 Banda)

    Zus Versteegh :

  2. e.m. zegt:

    Heeft verder niks met Jappen(kampen) te maken, dacht ik (not sure tho’). Maar wat een verademing zo’n verhaal tussen al dat …. nah, soedah lâmar.

    Natuurlijk bied ik in alle nederigheid mijn oprecht excuus aan voor het gedrag van die @honderden Ambonese militairen die over de hekken waren geklommen@

    Ma’af yah . . .

    • bokeller zegt:

      Aha, er werd vroeger vrijwel altijd geknokt
      tijdens op of buiten ’t veld.
      Na de wedstrijd nog ff daarbuiten ook bij
      niet toeschouwers een heerlijk partijtje
      rond meppen.
      Heeft niks met voetbalsport te maken ,
      maar ja Hati panas.
      siBo

  3. frits bakker zegt:

    f.bakker
    Ja , ..mooi verhaal .Roept nostalgische herinneringen op.
    Aan namiddagen van vrij voetballen voor de jeugd van alle ras of stand op het gras van het grote WaterlooPlein in Batavia Centrum. Daarna gratis nontonnen naar wedstrijden op dat plein. Daar speelden dan de lagere elftallen van Sparta( militairen)Sv Jong Ambon,,vv Jong Arab of Tiongh Hoa. Spannende wedstrijden, vaak ook van elftalspelers ,net als wij jongens, op blote voeten.
    Maar de knokpartijen vielen eigenkijk wel mee zolang er geen gololks (kapmessen) werden gebruikt . Maar daar bleven wij als jeugdigen niet op wachten.

    • Boeroeng zegt:

      Mijn vader vertelde ook dat zij als jochies voetbalden met blote voeten.
      Voetbalschoenen waren te duur en oude schoenen werden ontzien om toch nog te kunnen dragen als het nodig was. En ook wedstrijden van Indische jongens tegen Indonesische jongens…. Hij vertelde niks over bongkar bij die wedstrijdjes.

  4. frits bakker zegt:

    In zo’n hapsnap samengesteld jeugd”elf”? tal , op het W.plein speelden we met iedereen tegen iedereen .Niks Indo’s ,Indonesiërs enz. apart.
    Je kwam daar om te voetballen en was blij met een bal en medespelers.
    Ach .. en dat bongkar , dat deden de volwassenen eerder.
    Voetbalschoenen waren inderdaad erg duur . Ik heb pas in militaire dienst met echte voetbalschoenen kunnen spelen .Gratis lenen natuurlijk.
    fb

  5. bokeller zegt:

    Sawah Loento had een voetbalclub ”de Zwarte diamant”
    met een keur van spelers van blank tot zwart.
    Ja je kon als goede voetballer ,direct een betrekking
    krijgen bij de Ombillinmijnen.
    Ik meen dat de beroemde Bakhuis,daar nog een
    balletje getrapt had (?).
    Verder hadden wij voor onze dienstwoning 3 grasveldjes
    waar elke middag door de jeugd en toevallige
    voorbijgangers met blote poten een potje voetbal
    werd weggegeven, totdat MasOppas compleet met
    dienstsnor /klewang en fiets ons wegstuurde,want
    ’s middag’s was ’t slaapuurtje ,behalve voor de jeugd.
    siBo

    • Indisch4ever zegt:

      Er was ook een schietafdeling van de Zwarte Diamant

      • bokeller zegt:

        Pak Boeroeng.
        Geweldig ,ik heb hun allemaal gekend en de
        Hr.Chatelin had toen het beste Mausergeweer
        met oplopend vizier.
        Verder was deze Heer een goede violist ,die
        regelmatig viool optredens gaf in de soos”
        Gluck auf” van de Zwarte Diamant.
        De vader van Ronny was één van de spelers
        v/d voetbalclub Sawah-Lunto.
        siBo

        • Indisch4ever zegt:

          De schutter en violist Chatelin overleed in 1944 te Bangka.
          Hij was opzichter bij de mijnen en gehuwd met M.C.Freeth.
          Zijn vader was Louis Numa Hypolite Arthur Jean Chretien Salvador Chatelin, verre familie van Thom Hoffman, de acteur.
          https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/25167/adriaan-cornelis-arthur-chatelin


          Gluck Auf

          Het kwartje viel eg wel aan deze zijde.
          Uurtje later, maar toch: steenkool werd zwarte diamant genoemd

        • Ron Geenen zegt:

          Op mijn website staat een artikel over de voetballer Eddie Geenen dat ik heb overgenomen uit de Sumatra Post van 5 Juni 1934. Het ging over de voetbalwedstrijd tussen het elftal van Medan en van de Zwarte Diamant uit Sawahlunto. Het team van Sawahlunto bestond uit in het doel Theuvenet, de backs Aras en Keim,(met Elvie Geenen getrouwd), Half plaatsen werden ingenomen door Kretzer, Boer en Latif en de voorhoede bestond uit links Senggono en Maidman, op rechts stonden Marimin en Wijshijer en midvoor Eddie Geenen. De wedstrijd eindigde in 2-1, beide goals van Eddie Geenen, voor de Zwarte Diamant. De naam van de scheidsrechter was Stook. https://myindoworld.com/soccer-match-between-medan-and-black-diamant-sawahlunto/

      • Ron Geenen zegt:

        Oom Andre Uijleman is de vader van Meity Ungerer, nu in Upland, CA. Heb ook nog contacten met de broers Dik en Ko Urban in Nl en ook met de broers Maidman. Een is pas overleden. Beiden waren ook vertrokken naar Amerika.

  6. bokeller zegt:

    Links onder zie je de kali waar Chatelin ook
    naam maakte om een reuzen python uit
    het water te schieten.vanaf deze brug.
    Door zijn huwelijk met Freeth is hij
    nmm.bij de Verbaarschot in de fam.gekomen.
    siBo

    • Ron Geenen zegt:

      Naar aanleiding van veel opgeschreven informatie van mijn moeder heb ik 4 artikelen over haar jeugd kunnen schrijven. O.a. schreef zij: Een van de huizen van paps diende als een vakantiehuis.
      En het waren vakanties om nooit te vergeten.
      Ik zat nog op de lagere school en wij kleintjes mochten vaak een vriendje of vriendinnetje meevragen en dan gingen we met de 2 grote 7 zits Hudsons erheen. Een vriend van paps, Chatellin, oom Dollie voor ons, ging vaak ook mee. Hij kon heel goed viool spelen. Ook vrienden van de grote jongens gingen wel eens mee, zoals Arie Snackey, die goed gitaar kon spelen. De buurman, meneer Simon en zijn vrouw, die hadden het andere huis van paps gehuurd, kwamen ook en dan werd er krontjong en Hawaii muziek gemaakt en gezongen. Er werd sate geroosterd en mevrouw Simon heeft toen sate pentul gemaakt. Dit laatste is fijn gehakt rundvlees gemengd met kruiden, dat wordt geknepen om een sate stok en zo geroosterd.
      https://myindoworld.com/indische-herinneringen-van-clara-elisabeth-chevalier-3/

      Door je 2 commentaren betreffende de Zwarte Diamant en de naam Chatelin krijg ik weer het zelfde gevoel als toen ik met de artikelen bezig was. Een soort heimwee? Ik weet het niet. Maar die vervloekte Jap heeft ons wel veel ontnomen; onze jeugdjaren. Families uitelkaar gerukt en vermoord. Want het leven na de oorlog en ook in Nederland was gewoon surrogaat. Een soort goedkoop aftreksel. Een leven van armoede, die wij opnieuw moesten opbouwen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s