Molukse KNIL-militairen krijgen alsnog eerbetoon van Defensie

De laatste nog levende Molukkers die voor Nederland hebben gevochten in het koloniale leger in Indonesië, krijgen een eerbetoon van Defensie. Ze worden ontvangen op landgoed De Zwaluwenberg en krijgen medailles waarop ze recht hebben alsnog uitgereikt. Ook worden ze erkend als veteraan.   NU.nl
Zie dit radio-interview met de inspecteur-generaal van Griensven

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

136 reacties op Molukse KNIL-militairen krijgen alsnog eerbetoon van Defensie

  1. Boeroeng zegt:

    Ik snap het niet.
    Werden de Molukse knillers dan door Defensie niet erkend als veteraan ? Waarom was dat ?
    Waarom kregen ze bepaalde medailles niet?
    En hoe zit het met de niet-Molukse knillers ? Indonesiërs en Nederlanders.

    • bokeller zegt:

      ### Ik snap het niet.###

      Want daar gaan we weer blunderen.
      De Twee ”Kleurige” Militairen zijn de

      Onderluitenant W. Brandt,bij leven het Boegbeeld van Bronbeek.
      en Chris de Pruyssenaer de la Woestijne

      Beiden hun leven lang Nederlanders geweest.
      siBo

      • Boeroeng zegt:

        haha veel dank Bo,
        Ik had er al zo’n vermoeden van dat zij niet Moluks waren, maar ik nam de foto toch maar over van nu.nl

      • Boeroeng zegt:

        http://www.hartvannederland.nl/nieuws/2017/1090873/
        Ook de foto op deze pagina is uit het archief met het trefwoord KNIL gehaald.
        Maar heeft niks met Molukse knillers te maken.
        Het is een begrafenis van niet-molukse militairen , omgekomen bij een
        ongeluk met de Dakota in februari 1948 te Padalarasy,

        https://www.anp-archief.nl/page/50933/padalarasy-15-februari-1948
        Zie deze ouwe krant

        • Ron Geenen zegt:

          Zoals je weet probeer ik oudere Indo’s in Amerika te helpen met het Nederlandse papierwerk van de SVB om in aanmerking te komen voor een WUV/WUBO. In het laatst uitgekomen blad Aanspraak stond een artikel waar ik op ben ingegaan. Vanmorgen kreeg ik een antwoord. Om zijn schrijven niet uit het verband te halen ga ik het hele schrijven hier copy/paste doen. De heer Kuypers gaat tegen het einde van zijn schrijven ook in op het verschenen artikel van de Knil soldaten uit de Molukken. Zijn schrijven geeft weer een ander licht op de situatie.
          Geachte heer Geenen,

          Op 27 oktober jl. verzond u een e-mail aan mevrouw Hamstra met een aantal vragen over verschillende regelingen. Zij heeft mij verzocht om uw vragen te beantwoorden.

          U vraagt zich af hoe het mogelijk is dat er binnen een gezin verschillende beoordelingen kunnen voorkomen.
          Om in aanmerking te kunnen komen voor materiële ondersteuning op grond van de Nederlandse wetten en regelingen voor verzetsdeelnemers en oorlogsgetroffenen moet niet alleen worden vastgesteld of iemand iets heeft meegemaakt waar de regelingen voor bedoeld zijn, maar ook worden vastgesteld of iemand daar blijvende gezondheidsschade aan heeft overgehouden. Het is dus mogelijk dat personen hetzelfde in de oorlog hebben meegemaakt, maar daar niet dezelfde gevolgen van hebben ondervonden waardoor de een wel in aanmerking komt voor materiële ondersteuning en de ander niet. Daarnaast stellen deze wetten en regelingen veelal eisen ten aanzien van nationaliteit en territorialiteit. Zo kan het voorkomen dat familie in Nederland wel in aanmerking kan komen, maar degenen in het buitenland – die geen Nederlander meer zijn – niet in aanmerking kunnen komen.

          Op grond van uw beschrijving van de vreselijke en trieste ervaringen van uw echtgenote, zullen de Nederlandse wetten en regelingen voor oorlogsgetroffenen inderdaad geen soelaas kunnen bieden en moet ik uw conclusie dat zij niet in aanmerking komt delen. Ook als zij in Nederland zou wonen zouden wij haar op grond van de Tvp regeling voor de naoorlogse generatie misschien alleen kunnen helpen met eventuele kosten voor psychotherapie – voor zover de ziektekostenverzekering deze niet volledig dekken. In het buitenland is deze Tvp regeling echter niet mogelijk.

          Op 24 december 2015 is de Uitkeringsregeling Backpay van kracht geworden. Aanvragen kunnen tot 1 januari 2018 worden ingediend. Naoorlogse processen over Backpay bevestigden steevast dat de Nederlandse overheid niet aansprakelijk gesteld kon worden voor schulden van het Indische Gouvernement. Het gevoelde onrecht hierover werd door het Indisch Platform, een overkoepelend platform van Indische verenigingen en belangengroeperingen, voortdurend naar voren gebracht in gesprekken met verschillende kabinetten. In augustus 2015 vonden zij staatssecretaris Van Rijn bereid om in de vorm van een morele genoegdoening toch nog iets te doen voor die ambtenaren en militairen die op dat moment nog in leven waren. Deze Backpay uitkering is daarna snel toegekend aan meer dan 550 personen. De voorgaande regering heeft tevens opnieuw gelden ter beschikking gesteld voor een ‘Indisch huis’ omdat zij het belang van erfgoed en het bewaard blijven van verhalen van groot belang achten.

          Voor zover mij bekend zijn er buiten de bovenstaande regelingen geen andere initiatieven bekend. De berichtgeving over de mogelijkheden voor Molukse militairen voor het verkrijgen van onderscheidingen en de toekenning van de veteranenstatus die hedenochtend in de media kwam is niet nieuw. Deze mogelijkheid bestond al langer.

          Het spijt mij dat ik u geen ander (beter) bericht kan geven met betrekking tot mogelijkheden voor uw echtgenote in relatie tot de Nederlandse wetgeving voor oorlogsgetroffenen. Mocht u verder vragen hebben dan hoor ik dat graag van u.

          Met vriendelijke groet,

          André Kuijpers
          Coördinator Communicatie & Externe Betrekkingen
          Secretaris Cliëntenraad

          Sociale Verzekeringsbank
          Afdeling Verzetsdeelnemers en Oorlogsgetroffenen
          Stationsplein 1, 2312 AJ Leiden
          Antwoordnummer 10340, 2300 WB Leiden
          Telefoon: +31 (0)71 535 6785

        • P.Lemon zegt:

          @Hr Geenen
          *** in aanmerking te komen voor een WUV/WUBO.
          ***In het buitenland is deze Tvp regeling echter niet mogelijk

          Er zijn nogal wat regelingen naast die 2 aangehaalde… zie site

          ***Getroffenen extreem oorlogsgeweld (Wubo)
          De Wet uitkeringen burger-oorlogsslachtoffers 1940-1945 (Wubo) biedt financiële ondersteuning aan mensen die in de Tweede Wereldoorlog als burger zijn getroffen door extreem oorlogsgeweld, of slachtoffer waren van de Bersiap-periode in het voormalige Nederlands-Indië.
          Wubo aanvragen
          —————————————————————————————————
          Therapie naoorlogse generatie (Tvp)
          De tijdelijke vergoedingsregeling psychotherapie na-oorlogse generatie (Tvp) is een kostenvergoeding voor psychotherapie voor kinderen van oorlogsgetroffenen. De SVB betaalt de Tvp uit.
          Tvp aanvragen

          https://www.svb.nl/int/nl/algemeen/wat_wilt_u_doen.jsp

        • Ron Geenen zegt:

          @PLemon@: Ja, ik ken al die eisen. Heb gewoon geprobeerd weer bepaalde situaties onder de aandacht bij het SVB te brengen door op een artikel in Aanspraak te reageren. Ik weet ook b.v. dat er hier Indo’s zijn, die ondanks hun Amerikaans staatsburgerschap, wel WUV krijgen. De persoon, die ik probeerde te helpen is daarentegen nog steeds in het bezit van het NL paspoort. Hij is dan ook laaiend! Mijn echtgenote is geboren een kleine maand na het einde van de oorlog en dus in de Bersiap tijd. Slachtoffers van de Bersiap komen dus niet in aanmerking voor WUV/WUBO. Echter ik heb intussen daar ook andere verhalen over gehoord. Het is vaak een kwestie; wie je kent.
          Ik had echter niets gevraagd over het erkennen van de KNIL uit de Molukken en krijgt dat als toetje na, blijkbaar.

        • Peter van den Broek van een andere generatie zegt:

          citaat uit de brief… Naoorlogse processen over Backpay bevestigden steevast dat de Nederlandse overheid niet aansprakelijk gesteld kon worden voor schulden van het Indische Gouvernement…….

          Naoorlogse processen bevestigen ook dat de Republiek Indonesia of de VSI niet aansprakelijk gesteld kan worden voor de schulden van het Indisch Gouvernement. Want wat was het Indische Gouvernement? De instelling die een overzees gebiedsdeel bestuurde en een soort Status Apart had zoals de overzeese gebiedsdelen van Frankrijk (Departement d’Outre Mer DOM) en die maakte toch onderdeel uit van het Koninkrijk der Nederlanden? Als dat niet het geval was, WAT VOOR EEN STAAT WAS NED. INDIE DAN WEL,? zij kon nog geeneens de oorlog aan Japan verklaren of vrede er mee sluiten, alhoewel men die indruk wel wilde wekken?

          En dat wordt heel inventief het Indisch Platform met huid en haar erbij gesleept om deze stelling te bevestigen! Wat is het IP dan wel? een meer uit de hand gelopen vrijetijdsbesteding?

          Zolang andere generaties niet willen meewerken om de uitspraak omver te gooien…..”dat de Nederlandse overheid niet aansprakelijk gesteld kon worden voor schulden van het Indische Gouvernement”…… dan blijven we altijd met de BACK PAIN zitten.

        • Ron Geenen zegt:

          @Want wat was het Indische Gouvernement? De instelling die een overzees gebiedsdeel bestuurde en een soort Status Apart had @

          That’s the question! Heeft die staat echt bestaan. In ieder geval bestaat de Indische Nederlanden of Instelling niet meer. En volgens de beide landen was de Indische Nederlanden of Instelling daar voor verantwoordelijk. Erg schimmig!

        • P.Lemon zegt:

          @Heeft die staat echt bestaan. ?

          In de ramsj van een zeer bekende :))

          ***Jan Somers
          Nederlandsch-Indië
          Staatkindige ontwikkelingen binnen een koloniale relatie
          € 29,50 nu € 9,90
          Nederlands-Indië: Staatkundige ontwikkelingen binnen een koloniale relatie beschrijft hoe het huidige Indonesië in staatkundige zin geworden is wat het nu is. Vanuit volkenrechtelijke relaties met een bonte verzameling vorstenrijken, via de stichting en uitbouw van de stadstaat Batavia als suzerein, vervolgens Indië als bezit in welhaast privaatrechtelijke zin, als kolonie, en als deel van het Koninkrijk der Nederlanden met eigen rechtspersoonlijkheid, waaruit in staatkundige zin praktisch naadloos de staat Indonesië is voortgekomen.

          https://ramsj.nl/winkel/nederlandsch-indie/

        • Jan A. Somers zegt:

          “WAT VOOR EEN STAAT WAS NED. INDIE DAN WEL,?” Het al dan niet zijn van een staat is niet relevant. Het gaat om afzonderlijke rechtspersoonlijkheden met een eigen financiële verantwoordelijkheid, en als gescheiden werkgevers. Dat was niet alleen het geval bij de grote gebiedsdelen van het koninkrijk, maar ook om de afzonderlijke staatsrechtelijke entiteiten binnen een gebiedsdeel. Binnen het gebiedsdeel Nederland zijn bijvoorbeeld rijksoverheid, provincies, gemeentes en waterschappen afzonderlijke rechtspersonen met een eigen financiële verantwoordelijkheid en eigen ambtenaren-CAO’s. (gemeenteambtenaren hebben een CAO met de gemeente, die ook hun salaris betaalt.) Niet het rijk! Met de rijksoverheid als opperbestuur. Dat houdt alleen marginaal toezicht in, die afzonderlijke rechtspersonen mogen de rijksstaathuishouding niet in gevaar brengen en daarmee bijvoorbeeld de financiële situatie van het rijk en de andere entiteiten in gevaar brengen.. De voormalige ARP noemde dat soevereiniteit in eigen kring. Als een gemeente te veel geld heeft uitgegeven moet zij haar eigen boontjes doppen. Bezuinigen, ambtenaren ontslaan, belastingen verhogen. Lukt het helemaal niet meer om orde op zaken te stellen kan een gemeente een beroep doen op artikel 12. Uit Wikipedia overgeschreven: “Een gemeente met een artikel 12-status is een Nederlandse gemeente die onder financiële curatele is gesteld door het Rijk vanwege een structureel slechte financiële situatie. Deze gemeenten krijgen van de rijksoverheid extra geld in ruil voor een streng financieel toezicht. Zo moeten de gemeenten met de artikel 12-status voor grotere uitgaven toestemming aan het rijk vragen.” Naming, framing and shaming? Zo draait het koninkrijk ook niet op voor financieel wanbeleid van een deelgebied, eigen broek ophouden. En zijn de arbeidsovereenkomsten strikt gescheiden. En in het bedrijfsleven gaat bij verkoop van het bedrijf de hele reutemeteut, incl. personeel, over naar het nieuwe bedrijf, inclusief CAO, vorderingen en schulden. Voor de voormalige Indisch ambtenaren schrijnend! Gelukkig waren hun pensioenpremies altijd wel naar Nederland overgemaakt naar het algemene Nederlandse ambtenarenpensioenfonds, na de oorlog via SAIP.
          “kon nog geeneens de oorlog aan Japan verklaren” Dat mag volkenrechtelijk niet eens. En gebeurt ook niet. Maar het deelgebied Indië kon wel de staat van oorlog afkondigen, zie IS art. 33.
          ” andere generaties niet willen meewerken om de uitspraak omver te gooien….” Er valt niets omver te gooien, met terugwerkende kracht. Een rechter gooit ook niets omver, heeft alleen met de wet te maken. Hooguit kan er sprake zijn van een morele verplichting, met dank je wel zeggen. Voor wat onderbouwing zie de ontwikkelingen binnen een koloniale relatie.

    • Jan A. Somers zegt:

      Ik weet niet of onze heer Bo, KNIL, in Indische dienst, ook door het Nederlandse Ministerie van Defensie als veteraan is erkend. Of was dat i.v.m. zijn nieuwe baas Nederland, Korea, in Nederlandse dienst? Die Molukkers waren niet in Nederlandse dienst, maar als KNIL in Indische dienst. Nog sterker: na de soevereiniteitsoverdracht in Indonesische dienst??? Alleen “de niet-Molukse knillers ? Indonesiërs en Nederlanders.” Molukkers en Nederlanders zijn naar Nederland gekomen???

  2. Boeroeng zegt:

    Inspecteur-Generaal der Krijgsmacht (IGK) Hans van Griensven zei net op de radio dat die knillers wel al de veteranenstatus hadden, maar deze geplande bijeenkomst is een extra waardering.
    Er zijn ook niet-Molukse veteranen in leven…. krijgen die geen extra waardering ?

    • PLemon zegt:

      @ wel al de veteranenstatus hadden ..

      *** Schrijnend, vindt Reawaruw. “Ze hebben zoveel voor de Nederlandse driekleur betekend. Er zijn mannen onthoofd omdat ze niet over de Nederlandse vlag wilden lopen, of niet wilden spugen op de foto van Wilhelmina.”

      Vrijwel onmiddellijk was er spijt over de massale evacuatie. Kolonel Van Santen, die de terugkeer bevolen had, noemde het “een misgreep en een zielige bedoening”. De Ambonezen hadden “zich als goede militairen neer moeten leggen bij de soevereiniteitsoverdracht”. De militairen voelden zich in de steek gelaten.

      Achterstallig loon
      Geen wonder dus dat de bijeenkomst met Defensie na meer dan zestig jaar voelt als eerherstel. Inspecteur-generaal der Strijdkrachten Hans van Griensvan zal de oud-militairen alsnog de veteranenstatus geven en hen helpen medailles te krijgen die ze verdienen.

      Waar Van Griensven niks aan kan doen, is een andere netelige kwestie: het achterstallige loon van de Molukkers. Sinds 2015 kunnen ambtenaren en militairen uit Nederlands-Indië aanspraak maken op 25.000 euro backpay. Voorwaarde is wel dat de aanvrager nog leefde toen de regeling werd ingevoerd.

      “We gaan nog een nieuwe claim indienen, zodat ook hun kinderen aanspraak kunnen maken op het geld”, zegt Reawaruw. “Zij hebben dat geld nooit in hun opvoeding of als erfdeel hebben teruggezien.”
      https://nos.nl/artikel/2200484-dit-zijn-oorlogshelden-die-66-jaar-lang-zijn-vergeten.html

      • Jan A. Somers zegt:

        “De Ambonezen hadden “zich als goede militairen neer moeten leggen bij de soevereiniteitsoverdracht”.” De Gouvernements Marine, incl. mijn vader, is bij de soevereiniteitsoverdracht naadloos overgegaan in Indonesische dienst (departement Djawatan Pelajaran). En op de RTC (Ronde Tafel Conferentie) werd overeengekomen dat de regering van de Republiek der Verenigde Staten van Indonesië alle burgerambtenaren zou overnemen en in de eerste twee jaren t.a.v. hen geen ongunstige maatregelen zou nemen.
        Bij besluit van de minister van Perhubungan, Tenaga dan Perdjaän van 28 januari 1950 werd het volgende bepaald:
        1e Alle aangelegenheden behorende tot de werkkring van het voormalige Dept. van Scheepvaart (,,,) zullen behoren tot de werkkring van het Dep. Pel.;
        2e Alle wettelijke en contractuele bevoegdheden van de voormalige Secretaris van Staat zullen (…) onder de bevelen en het oppertoezicht van genoemde Minister, worden uitgeoefend door Kepala Dep. Pel.
        In die functie werd de heer Van Deinse vervangen door Mas Pardi, vóór de oorlog eerste officier van de Gouvernements Marine, en tijdens de bezetting admiraal bij de Angkatan Laut Republik Indonesia. Een man wiens nieuwe functie door de officieren van de voormalige Gouvernements Marine van harte werd gegund. Van het begin af aan ontstond de vooroorlogse prettige en gemoedelijke omgang. Toen in de jaren zeventig de zoon van Mas Pardi in Nederland kwam studeren werd hij opgevangen door de ‘Vereniging van het DvS-Personeel in Nederland’.
        Per 1 januari 1950 werd het salaris van mijn vader, in Nederland in afwachting van definitieve afkeuring, maandelijks overgemaakt door de Republik Indonesia Serikat, Komisaris Agung. Zijn volledige afkeuring viel later samen met ingang pensioen, waarop de voornoemde Komisaris Agung een prachtige eindafrekening (in vlekkeloos Nederlands) stuurde. Nu nog het achterstallig salaris (niet dus). Rond 1962 vertrokken de laatste Nederlanders met pensionering of garantieregeling naar Nederland.

  3. bokeller zegt:

    Museum Bronbeek is de Molukse militaire periode
    niet vergeten en dit in herinnering gebracht door tonen
    van een petroleumblik als zijnde eigendom van ’n Moluks militair
    en ”de foto ” dat de Molukkers hun Pensioen veiligstelden
    door naar Nederland te vertrekken.
    Hulde om zoveel kennis te tonen.
    siBo

  4. Boeroeng zegt:

    ;De laatste nog levende Molukkers die voor Nederland hebben gevochten in het koloniale leger in Indonesië, worden ontvangen op landgoed De Zwaluwenberg en krijgen de medailles waarop ze recht hebben alsnog uitgereikt. Ook worden ze erkend als veteraan.
    KNIL’ers verdedigden de kolonie in de Tweede Wereldoorlog tegen Japan en vochten daarna tegen de Indonesiërs die zich wilden losmaken van Nederland. Toen Indonesië onafhankelijk werd, werden de Molukse militairen overgebracht naar Nederland.Maar hier kregen ze vaak geen veteranenpensioen en soms ook niet alle soldij uitbetaald. Vertegenwoordigers van de veteranen touwtrekken al jaren met de Nederlandse regering over genoegdoening. Die kwestie staat los van de eer die Defensie hun nu wil bewijzen.

    https://www.rtlnieuws.nl/nederland/oud-knil-soldaten-krijgen-van-defensie-alsnog-een-medaille
    * Kregen niet-molukse knillers dan wel alle medailles ?
    * Molukse knillers waren altijd al erkend als veteraan
    * Ik dacht dat men na ontslag ook recht had op pensioen
    * Bestaat er zoiets als ‘veteranenpensioen’ ?
    * Soms niet alle soldij uitbetaald in Nederland? Is dat zo? Bedoelt RTL de backpay ?
    * jarenlang touwtrekken ? Wellicht voor enkele individuen, maar niet massaal

    • Anoniem zegt:

      “KNIL’ers verdedigden de kolonie in de Tweede Wereldoorlog tegen Japan en vochten daarna tegen de Indonesiërs die zich wilden losmaken van Nederland.”
      Oud nieuws natuurlijk dat er gevochten werd tegen de Indonesiërs, maar in het kader van HET lopende onderzoek naar excessen is het aardig dat ook in dit verband nog eens wordt benadrukt dat er gevochten is tegen….(en dat het de vraag is of er toen ook sprake was van excessen…enz enz.
      En of ja, de KNIL’ers verdedigden….de kolonie.

  5. Rene Pascal van Poorten zegt:

    Eindelijk erkenning voor de Molukse militairen. Beter laat dan nooit. Ik word er verdrietig van, dat dat zo lang heeft moeten duren. Mijn Indische opa vertelde over de Japanse bezettingstijd, dat hij moest toekijken hoe een Molukker werd beschuldigd van vermeende sabotage en werd onthoofd door de Japanners. Vlak voordat hij werd onthoofd schreeuwde de Molukker: “Leve de koningin!”. Toen de Molukker eenmaal was onthoofd, gingen de Japanners voetballen met zijn hoofd. Dat verhaal van mijn Indische opa zal mijn hele leven bij blijven. Ik ben er trots op wat jullie voor het Nederlandse leger betekent en gedaan hebben. Mijn Indische opa heeft er veel over verteld. Molukse KNIL- militairen moedig, de besten en voor altijd. Aku mempertahankan. Je maintiendrai. Ik zal handhaven.

  6. Elmi zegt:

    Herman Keppy schrijft op FACEBOOK:
    NOS EN KNIL-LEUGENS
    Natuurlijks zijn de Molukse KNIL-soldaten slecht behandeld in Nederland, en natuurlijk kan dat na 67 jaar niet meer worden goedgemaakt. Ze zijn vrijwel allemaal dood. Ik snap de ‘erkennings’-pogingen daartoe van anderen niet, en sta daar als lid van de zogenaamde Molukse gemeenschap niet achter.
    Daarnaast kots ik van de leugens die vandaag opnieuw voor zoete koek door de NOS worden genomen en genoteerd.’De KNIL-militairen moesten vechten tegen de Indonesische onafhankelijkheidsstrijders.’ De waarheid: ze moesten helemaal niets, de meeste KNIL-landskinderen, waaronder bijvoorbeeld Javanen, maar ook Molukkers, kozen van meet af aan voor de Indonesische kant.
    En dan de volgende leugen: ‘in het onafhankelijke Indonesië konden ze niet blijven, omdat ze daar werden beschouwd als collaborateurs’. De waarheid: Indonesië toonde zich zeer ruimhartig door ook de Molukse KNIL-militairen, die in de onafhankelijkheidsstrijd aan de Hollandse kant hadden gevochten, een plaats te gunnen binnen de Indonesische strijdkrachten. En menigeen nam die kans aan. De groep die dit weigerde, is naar Nederland gekomen.
    Op bijgaande foto, misschien niet te bevatten voor de NOS: Molukse jongens en een meisje (!) met de beruchte rode zakdoek om de hals als strijders voor een onafhankelijk Indonesië in Jogyakarta in 1946.

    • PLemon zegt:

      @” Indonesië toonde zich zeer ruimhartig door ook de Molukse KNIL-militairen….een plaats te gunnen.”

      Zeker voor de soldaten met een islamitische achtergrond !! Christenen zagen dat niet zitten.

      *** Na de soevereiniteitsoverdracht in december 1949 kwamen de Molukkers in de knel. De KNIL-militairen kregen de kans in dienst te treden bij het Indonesische leger, waar tegen zij zo fel hadden gevochten. Velen zagen dat niet zitten en kwamen, in afwachting van hun demobilisatie, vast te zitten in kazernes op Java. Toen in april 1950 op Ambon de RMS werd uitgeroepen wilden veel militairen terug naar Ambon, maar dat werd door Soekarno om begrijpelijke redenen niet toegestaan. Hoewel de Nederlandse regering er niets voor voelde om de Molukkers op te nemen, bleef er uiteindelijk geen andere oplossing over. Nadat de Nederlandse rechter de staat der Nederlanden verboden had de Molukse militairen tegen hun zin op Java achter te laten, besloot de regering de ruim 4000 KNIL-militairen met hun gezinnen, in totaal ca. 12.500 mensen, – tijdelijk –  naar Nederland te halen. Op de dag van hun aankomst werden de mannen ontslagen uit militaire dienst en met hun gezinnen gehuisvest in voormalige concentratiekampen (Westerbork en Vught) en talloze andere woonoorden.
      De Molukkers voelden zich verraden door de Nederlandse regering. Zij hadden geen rechtspositie meer, ontvingen geen pensioen of wachtgeld, en kregen naast eten uit de gaarkeuken, slechts drie gulden zakgeld per volwassene. Ook mochten ze geen betaald werd verrichten. Een en ander leidde tot een compleet verstoorde verhouding met de Nederlandse regering
      https://www.geheugenvandrenthe.nl/molukkers

    • e.m. zegt:

      @Herman Keppy schrijft op FACEBOOK:
      NOS EN KNIL-LEUGENS@
      — Wie is Herman Keppy ? Ik heb geen Facebook account.

      @Natuurlijks zijn de Molukse KNIL-soldaten slecht behandeld in Nederland,@
      — Allemaal ?

      @en natuurlijk kan dat na 67 jaar niet meer worden goedgemaakt.@
      — Hoezo en waarom niet ?

      @Ze zijn vrijwel allemaal dood.@
      — Mooi toch, dat de honneurs dan alsnog postuum worden waargenomen !

      @Ik snap de ‘erkennings’-pogingen daartoe van anderen niet,@
      — Een eerstejaars School voor de Journalistiek zou dat wel onmiddellijk begrijpen. Erkenning soll sein !

      @en sta daar als lid van de zogenaamde Molukse gemeenschap niet achter.@
      — U mag er ook bij gaan zitten. Maar sinds wanneer ‘is u’ dan lid van die zogenaamde Molukse gemeenschap ?

      @Daarnaast kots ik van de leugens die vandaag opnieuw voor zoete koek door de NOS worden genomen en genoteerd.’De KNIL-militairen moesten vechten tegen de Indonesische onafhankelijkheidsstrijders.’ De waarheid: ze moesten helemaal niets, de meeste KNIL-landskinderen, waaronder bijvoorbeeld Javanen, maar ook Molukkers, kozen van meet af aan voor de Indonesische kant.

      — JA MAAR … voor een KNIL-militair geldt onvoorwaardelijk “Dienstbevel is dienstbevel!.” Laat staan dat ze de kant van ‘Bersiappers’ kozen.

      @En dan de volgende leugen: ‘in het onafhankelijke Indonesië konden ze niet blijven, omdat ze daar werden beschouwd als collaborateurs’. De waarheid: Indonesië toonde zich zeer ruimhartig door ook de Molukse KNIL-militairen, die in de onafhankelijkheidsstrijd aan de Hollandse kant hadden gevochten, een plaats te gunnen binnen de Indonesische strijdkrachten. En menigeen nam die kans aan. De groep die dit weigerde, is naar Nederland gekomen.@

      — JA MAAR … De groep die dit weigerde, werd niet toegestaan zich op Ambon te demilitariseren. Toen werd ‘de groep’ maar in de boot genomen met alle gevolgen van dien. Vaarwel Ambon manis e.

      @Op bijgaande foto, misschien niet te bevatten voor de NOS: Molukse jongens en een meisje (!) met de beruchte rode zakdoek om de hals als strijders voor een onafhankelijk Indonesië in Jogyakarta in 1946.

      — JA -daar gaan we weer- MAAR … de 1e politionele actie was in “1 9 4 7”. Hebt u daar ook een groepsfoto van ? Ambonese KNIL-militairen, die te dien tijde om ontslag vroegen, werd dat geweigerd.

      Als ik volgende maand het graf van vader -1e generatie Ambonese ex-KNIL militair in Nederland- en van mijn Aborese moeder schoonveeg, dan hoor ik moeder al terugzeggen: ‘Ah, omong kosong dia!”

      [CITAAT]
      Friederich Nietzsche: ““Dus, moreel uitgedrukt: wij hebben slechts gehoord van de verplichting volgens vaste conventies te liegen, kuddegewijs in een voor allen bindende stijl te liegen. Nu vergeet de mens natuurlijk, dat het er zo met hem voorstaat; hij liegt dus op de beschreven manier, onbewust en naar honderd jaar oude gewoontes – en komt juist door deze onbewustheid, juist door dit vergeten, tot zijn gevoel van waarheid.””
      [EINDE citaat]

      Mag ik, ondanks Nietzsche toch een ‘teiltje’ . . .

      • Boeroeng zegt:

        Herman Keppy (Amsterdam, 1960) is de zoon van een Molukse vader en een Nederlandse moeder. Na zijn examen aan de School voor Journalistiek in Utrecht werkte hij voor diverse dagbladen en tijdschriften. Als eindredacteur van het Molukse blad Marinjo ageerde hij in 2002 succesvol tegen de ‘viering’ van 400 jaar VOC; veel media-aandacht was zijn deel. Met Tussen Ambon en Amsterdam maakt hij zijn debuut als romanschrijver.
        ———
        https://www.bol.com/nl/p/tussen-ambon-en-amsterdam/1001004002102863/

        Zie zijn website http://www.hermankeppy.com/index.php?id=persoonlijke-dingen

        • e.m. zegt:

          Senk joe … maar waarom dan diens @als lid van de zogenaamde Molukse gemeenschap’@ ? Zogenaamd heeft voor Ambonese ex-KNIL militairen een andere duiding dan zogenoemd, namelijk ‘poera poera’ …

          Maar goed, als zijn vader geen Ambonese ex-KNIL militair is, dan valt-ie alsnog tussen wal en schip en heeft-ie inderdaad recht op zijn eigen Indonesische waarheid. AL !

        • Loekie zegt:

          Keppy is, net als zovelen van zijn generatie, vooral bezig met zijn eigen pr. Dan Moluks, dan Indisch, dan Nederlands, dan schrijver, dan journalist, dan columnist, dan van alles wat. Gewoon verschillende kostuums voor de verschillende gelegenheden. Met welk kostuum kan ik vandaag de meeste aandacht krijgen. Identiteit, om die verzamelnaam maar te gebruiken, is een speeltje. Net als die nieuwe vice-premier in Nederland. Met knetterende schoenen presenteert hij zich en verraadt daarmee dat hij vindt dat het om hem gaat en niet om zijn ambt, niet om het beleid, niet om de mensen.

          Overigens zou je strontziek worden voor de telkens en telkens opduikende berichten over achterstelling, erkenning, onderscheidingen. Dan is die groep weer verwaarloosd, dan is die subgroep achtergesteld, dan wil die afsplitsing weer geld, dan wil zus, dan wil zo. Het is net een grote en voortdurende ziekenboeg. Zelden of nooit eens iemand die gewoon gezond en sterk is en die wat presteert.

        • Ron Geenen zegt:

          @Dan is die groep weer verwaarloosd, dan is die subgroep achtergesteld, dan wil die afsplitsing weer geld, dan wil zus, dan wil zo. @

          Komt dat niet door de politieke atmosfeer van tegenwoordig. Voor alles en nog wat zijn er voorzieningen, steun en subsidies. Er valt dus wat te halen!

        • Boeroeng zegt:

          Je ziet het again allemaal zo verwijtend Loekie.
          Je valt weer terug op vermeend egoïsme en eigenbelang van diegene die je mikpunt is.
          Herman Keppy is veel meer bezig dan jij over Indië/Indonesië/ Moluks/Indisch en heel veel is niet betaald. En kost alleen maar geld, reiskosten bijv.
          Natuurlijk moet je als freelancewerker ook aan je pr denken, Maar dat doet hij niet met zijn kritiek op de NOS. Integendeel juist.
          Hij drukt zich te krachtig uit met de term “leugens” . Zoals vaker in Nederland is het onwetendheid, die men opvult met een beetje fantasie, generalisaties, stereotyperingen.
          En dat lijkt te zijn in dit NOS-artikel, wat Herman Keppy bedoelde:
          Toen Nederland die strijd verloor en Indonesië onafhankelijk werd, kwamen ze in 1951 naar Nederland. Niet uit vrije wil: in het onafhankelijke Indonesië konden ze niet blijven, omdat ze daar werden beschouwd als collaborateurs.

          Daarbij, natuurlijk kun je in principe alle knil-militairen van 45-50 beschouwen als vechtend tegen de Indonesiërs of bereid daartoe. Wie dat niet was verliet het KNIL of koos uiteindelijk toch maar een gevechtssituatie in te gaan als dat bevolen werd.
          Je kunt opmerken dat er ook Molukkers het KNIL verlieten in die periode, zich aansloten bij het Indonesische leger, dan wel dit deden na opheffing KNIL in 1950

  7. bokeller zegt:

    ###Niet uit vrije wil: in het onafhankelijke Indonesië konden ze niet blijven,
    omdat ze daar werden beschouwd als collaborateurs##

    Ja dat wordt vaak aangehaald en het ligt lekker in het gehoor.
    Ook heeft ’t niets met de Islam of Christen geloof te maken,
    want vele van mijn Fam. en Knil kennissen waren overgestapt
    naar het Indonesischleger.
    Maar naar de Traditie van het knil tw. mobilisatie naar
    standplaats van eigen keus.
    siBo

    • Jan A. Somers zegt:

      “waren overgestapt naar het Indonesischleger.” Hetzelfde gebeurde met de Gouvernements Marine. Alles bleef voorlopig hetzelfde onder een andere naam. Wel zagen jongeren hun toekomst daar niet meer zitten en zochten ander werk, liefst in Nederland. De oudjes konden dat natuurlijk niet, met ‘gouden’ ketenen gebonden en geen kans op ander werk. Rond 1962 vertrokken de laatste Nederlanders bij de nieuwe Indonesische baas met pensionering naar Nederland.

  8. Guus zegt:

    Waarom alleen Molukkers? Wat is dit? Ik ben verbijsterd!

    • e.m. zegt:

      Omdat de Stichting Maluku4Maluku daar voor geijverd heeft. Aanleiding was een bericht op hun Facebook pagina. Toen is het balletje gaan rollen op het Ministerie van Defensie en hebben er gesprekken plaatsgevonden vanuit het Ministerie met de Stichting Maluku4 Maluku. Perfecte belangenbehartiging, zeg maar.

      Zo behartigt Het indisch Platform weer de belangen van andere groeperingen in de Nederlandse samenleving, meen ik . . .

    • Loekie zegt:

      .. en als er belangenorganistaties komen voor Menadonese, Javaanse, Soendanese, Madoerese, Boeginese, Timorese enz Knil’ers, dan krijgen die van Defensie ook aandacht, erkenning, medailles en wat al niet, misschien ook een uitkering.

      • e.m. zegt:

        Zijn die er dan ?

        • Zacharias Andhaas zegt:

          Madoerese KNIL soldaten?….. “Zijn” niet meer, maar toen fan froeher wel. Majoor Toontje Poland en zijn eigen barisan Madoera ca 3000 man op blote kakken maar wel met jas tutup en met epauletten maar door Toontje zelf gekocht voor zijn soldaten. ….”Kom kinderen, volg papa en val aan.”

  9. Boeroeng zegt:

    https://nos.nl/artikel/2200484-dit-zijn-oorlogshelden-die-66-jaar-lang-zijn-vergeten.html
    Filmpje met Piet de Kock van de Kokkelinkgroep ( met bril op onderstaande foto, naast Coosje Ayal in rolstoel)
    https://indisch4ever.nu/?s=kokkelink

    • bokeller zegt:

      De Nederlandse vlag ,dat Koos Ayal een Moluks meisje,
      gedurende de Verzets jaren en hun nergens
      ter Wereld vertoonde Moed en Trouw aan Nederland
      bij zich droeg, hangt nu nog steeds in ’n vitrine ZONDER
      enige toelichting of verwijzing van hun jarenlange strijd.

      Dit nmm.als ’n kinderachtige actie van de Museumleiding
      dat deze verzet strijd tegen de Japanners succesvol was en dus
      niet in hun bijzondere Museum(!))denkwijze van pas kwam.
      Hoe groot kan je dan wezen!
      siBo

      • Loekie zegt:

        “en hun nergens ter Wereld vertoonde Moed en Trouw aan Nederland”
        Kijk, zulke toevoegingen zijn afgezaagd geraakt. De geschiedenis van Ayal zal altijd recht overeind blijven staan, maar er zijn er heus meer geweest die grote moed en trouw hebben betoond. Door nu altijd en altijd alleen één iemand of één iets te noemen, doet het hele verhaal steeds meer rafelen.

        • bokeller zegt:

          Ha ,daar maakt de super klepzeiker ( helaas ook afgezaagd) zich weer kenbaar.
          siBo

        • Loekie zegt:

          Telkens hetzelfde zeggen, telkens dezelfde namen noemen, telkens tjengeng dat nu is zeiken. En er komt (is) een tijd dat men dat gezeik zat is.

  10. Boeroeng zegt:

    Ontvangen mail:

    VERKLARING
    Bezwaar tegen eren Molukse oorlogsmisdadigers uit KNIL door Ministerie van Defensie

    Vier organisaties maken ernstig bezwaar tegen de plannen van defensie om voormalige KNIL-militairen te eren, zoals gisteren bekend is geworden. Het gaat om een groep die tijdens de koloniale oorlog in Indië van 1945-1950 het meest moorddadige optrad. Het KNIL, vooral de Molukkers oftewel Ambonnezen daarin, stonden erom bekend dat zij veel meedogenlozer optraden dan de groene, 18-jarige rekruten die net uit Nederland waren overgevaren. Volgens een berekening van professor Gert Oostindie van de Universiteit van Leiden heeft 1 op de 5 militairen in Indië tussen 1945 en 1950 grote oorlogsmisdaden begaan. Daaronder roof, mishandeling, marteling, verkrachting en moord, vaak door standrechtelijke executies.

    Naar een berekening van de AFVN-Bond van Antifascisten uit juli, leven er in Nederland nog ongeveer 2.500 onberechte oorlogsmisdadigers vrij, onder hen enkele tientallen Molukkers.
    De AFVN-Bond van Antifascisten begrijpt absoluut niet hoe het ministerie erbij komt om deze mensen te willen eren. In de uitgebreide wetenschappelijke studie van dr Rémy Limpach, werkzaam bij het ministerie, blijkt glashelder dat het KNIL moord na moord heeft begaan. allemaal oorlogsmisdaden van een leger tegen meest ongewapende burgers, die de vrijheid voor hun land wensten.
    Wij betreuren het zeer ernstig dat de huidige inspecteur generaal Hans van Griensven kennelijk bereid is hieraan mee te werken.

    Wij willen een gesprek met hem en met de commandant der strijdkrachten, vice-admiraal Bauer. In dat gesprek willen wij helderheid krijgen over de beweegredenen van defensie, en uitleg waarom Defensie de wetenschappelijke studie van hun eigen medewerker niet voldoende serieus neemt. Limpach heeft deze studie verricht mede onder het gezag van de Universiteit van Bazel, Vrije Universiteit en de Universiteit van Leiden.
    Het is naar onze mening onmogelijk dat er militairen geëerd worden die hebben meegewerkt aan de hardste vorm van koloniale onderdrukking, aan het met alle oorlogsmiddelen maar volkomen zinloos tegengaan van het terechte vrijheidsstreven van Oost Indië.

    Het Nederlandse leger inclusief het KNIL trachtten met 200.000 man een volk van 50 miljioe mensen met marteling en moord, ook op vrouwen en kinderen, van de vrijheid af te houden. Dat mede onder druk van groter Nederlandse oliemaatschappijen, van een mijnbedrijf als Billiton, rubberbedrijven als Hevea en Vredestein, palmolie (90% van de wereldproductie voor o.m. margarine van Unilever en zeep van Palmolive), tabak, en kinine (90 % van de werekldproductie van dit anti-malariamiddel van ACF, nu DSM).

    De AFVN-Bond van Antifascisten werkt in de actie tegen de Indische oorlogsmisdadigers samen met
    – Comité van Waakzaamheid tegen Herlevend Fascisme
    – Stichting Comité Nederlandse Ereschulden
    – actiegroep Grauwe Eeuw.

    Woordvoerder AFVN-BvA
    Arthur Graaff
    06 2704 7728.

    • Indorein zegt:

      ” De AFVN-Bond van Antifascisten werkt in de actie tegen de Indische oorlogsmisdadigers samen met:
      – Comité van Waakzaamheid tegen Herlevend Fascisme
      – Stichting Comité Nederlandse Ereschulden
      – actiegroep Grauwe Eeuw. ”

      Wel, bovenstaande namen zeggen mij al meer dan genoeg. Met deze bond en actiecomités kan men niet fatsoenlijk argumenteren c.q. discussiëren of communiceren.
      Laat ze maar razen, zou ik zeggen.

    • Jan A. Somers zegt:

      Zijn die nullen van die 200.000 niet wat veel? Natuurlijk wel handig.

    • bokeller zegt:

      .
      ##Naar een berekening van de AFVN-Bond van Antifascisten uit juli, leven er in Nederland nog ongeveer 2.500 onberechte oorlogsmisdadigers vrij, onder hen enkele tientallen Molukkers###

      Valt het bovenstaande niet onder ” Smaad en Laster”
      Hoe ziet een buitenstaander het verschil tussen de verschillende
      bevolkingsgroepen in militair verband.
      Hierboven gooit men de Indo Europeaan ook al in de Pure Molukse
      kwestie.
      siBo

      • PLemon zegt:

        @ smaad en laster…

        Ws een hopeloze zaak…activisme ontstaan uit de ‘verloren generaties’..

        *** radicale actiebeweging van de jaren 80
        In de jaren 80 kende Nederland een aanzienlijke buitenparlementaire en deels anti-parlementaire actiebeweging. De radicale vleugel daarvan kwam met name voort uit de kraakbeweging, en bestond grotendeels uit actievoerders die zichzelf omschreven als autonomen en anti-imperialisten. De radicale beweging hield zich door de jaren heen vooral bezig met kraken, anti-fascisme, militarisme, kernenergie, repressie, en internationale solidariteit. Stuk voor stuk belangrijke thema’s. Voor een deel volgden de radicale actievoerders daarbij de opkomst van allerlei gematigder sociale bewegingen. Ze trachtten die te radicaliseren via scherpe acties, en door hun thema’s in een breder kader te plaatsen en inhoudelijke verbanden te leggen met andere kwesties. Die radicalisering kwam helaas zelden van de grond, maar de pogingen ertoe zorgden er wel voor dat de beweging zelf niet direct in een dodelijk isolement belandde. Op meer alledaagse strijdthema’s, die in het leven van het gros van de bevolking een grote rol spelen, gaven de radicale actievoerders vaak niet thuis. Gezondheidszorg, psychiatrie, scholing, kinderoppas en werk wisten bijvoorbeeld nauwelijks hun aandacht te trekken. Dat kwam deels doordat strijd vaak voortkwam uit het persoonlijke leven en dit soort thema’s voor de meeste actievoerders niet direct speelde, maar deels ook vanwege het minder spectaculaire karakter van de strijd daar omheen http://www.doorbraak.eu/gebladerte/60005d01.htm

    • bokeller zegt:

      ##Telkens hetzelfde zeggen, telkens dezelfde namen noemen, telkens tjengeng dat nu is zeiken. En er komt (is) een tijd dat men dat gezeik zat is.##

      Nah,als jij dit al van je zelf weet ,waarom
      ”tjengeng” jij dan hier op deze site doordooran.
      siBo

  11. Loekie zegt:

    Gunther Rall bijvoorbeeld. Een gevechtspiloot van Hitler. Schoot 275 vliegtuigen neer. Na de oorlog werd hij een hoge pief bij de Bundeswehr en bij de Navo. Overleden in 2009. Na de oorlog ook zei hij niets geweten te hebben van concentratiekampen en zo en werd hij pacifist.
    Rall wordt erkend als een van de beste oorlogsvliegers ooit, al vloog hij voor Duitsland en schoot hij naar hartelust Engelsen en Amerikanen naar gene zijde.
    Ik bedoel: zou het helpen als er eens hardop werd gezegd zoiets als: wij Knil’ers hebben x-man over de kling gejaagd, soms ook naar hartelust. En wij hebben dit en wij hebben dat. En toen alles afgelopen was zijn we gewoon gaan werken en nu zijn we stokoud. Destijds hebben wij onze plicht gedaan. De situatie toen was aldus:….
    Dat klinkt toch iets anders dan dat verkrampte, dat verdedigende. Zo van: wij vochten voor koningin en vaderland, maar de overheid heeft ons in de steek gelaten. Wij moeten nog salaris krijgen en erkenning en een medaille en wat al niet. En wij hebben helemaal geen vuile handen.

    • Arthur Olive zegt:

      Gunther Rall kwam voor een tijdje bij ons in Fort Campbell, Kentucky.
      Ik was geplaatst als crew chief bij de 101st Aviation van de para troepers.
      Amerika, Engeland en Duitsland waren bezig met het testen van de Harrier Vertical Lift Off jetplane.
      Gunther Rall was een van de testpiloten en ik kan hem nog alleen vaag herinneren.
      Ik moest geregeld dit vliegtuig vullen met JP-1 jet fuel en dat was alles wat we mochten doen.

  12. Trudy Verstegen zegt:

    Hoe zou Loekie de criticaster en betweter, in een oorlog zijn ‘mannetje’ staan, gaat hij in het verzet, wordt hij een collaborateur, zwarthandelaar of trekt hij gewoon de gordijnen dicht!?

    • eppeson marawasin zegt:

      @Loekie zegt: 31 oktober 2017 om 18:01 Ik bedoel: /…/Dat klinkt toch iets anders dan dat verkrampte, dat verdedigende.@

      — Ik kan Loekie wel volgen in zijn vergelijking. Hoewel zijn woordkeus niet de mijne is, ben ik het dus intellectueel niet geheel oneens met Loekie . . .

      Alweer 5 jaar geleden toen ik begon op I4E schreef ik reeds, en heb dat nadien één atau twee keer herhaald in woorden van gelijke strekking:

      [CITAAT]
      “”Mijn vader heeft als net klaargestoomd Ambonees kaderschoolsergeant met zijn mannen flink huisgehouden tijdens de politionele acties. Hij heeft voor eeuwig + 1 etmaal mijn respect. Ik heb hem niets te vergeven. De eerlijkheid gebiedt evenwel te melden, dat heden ten dage vader voor een VN-tribunaal zou hebben moeten verschijnen. /…/”” [EINDE citaat]

      — Maar mijn credo blijft, ook al is het tot ongenoegen van menigeen:
      “BLIJF MET JE POTEN VAN DE MILITAIREN AF. Ga verhaal halen in Den Haag !”

      e.m.

      • Ron Geenen zegt:

        @— Maar mijn credo blijft, ook al is het tot ongenoegen van menigeen:
        “BLIJF MET JE POTEN VAN DE MILITAIREN AF. Ga verhaal halen in Den Haag !”@

        Daar ben ik het 100% mee eens. Het vaak vuile werk moeten opknappen is tot daar en toe, maar de verantwoordelijkheid rust bij de opdracht gevers. Ook het resultaat van het juist gestarte onderzoek naar aanleiding van de excessen.

  13. Boeroeng zegt:

    KNIL-veteraan Noes uit Vught: ‘Erkenning komt erg laat, meesten liggen al in het graf’VUGHT – Oud-KNIL-militair Noes Leiwakabessy (95) uit Vught zal volgende maand niet bij de bijeenkomst zijn, waar hij net als zijn oud-collega’s door Defensie wordt erkend als veteraan. Zijn lichamelijke gesteldheid staat het niet toe. Zijn vrouw Riek (85) gaat in zijn plaats.Zo’n honderd Molukse KNIL-militairen zijn volgende maand welkom bij een officiële bijeenkomst van Defensie en zullen daarmee erkend worden als veteraan. “Deze erkenning is wel erg laat”, zegt Riek Leiwakabessy uit Vught. “De meeste KNIL-militairen liggen al in het graf.”
     Omroep Brabant

    Ook hier weer….. het rare idee dat er eindelijk een erkenning is.
    Voormalige knil-militairen ( wel of niet-moluks) zijn altijd al erkend als veteraan.

    En deze… idem..
    Komt nog bij…. dat er veel meer knilveteranen dan 80 in leven zijn. En de meeste zijn niet-moluks.

    Dan nu een bericht uit de categorie ‘beter laat dan nooit’. De ongeveer tachtig nog levende, en inmiddels hoogbejaarde, KNIL-militairen krijgen van Defensie alsnog de medailles uitgereikt waar ze recht op hebben.De Molukse oud-militairen worden 21 november ontvangen op landgoed De Zwaluwenberg, waar ze alsnog het eerbetoon krijgen dat hen toekomt. Dit betekent ook dat ze vanaf nu erkend zijn als veteraan. Daardoor kunnen de oud-strijders nu een jaarlijkse reünie organiseren en wordt er mogelijk ook plaats voor hen ingeruimd bij het defilé op veteranendag.

    KNIL-militairen toch veteranen

  14. Peter van den Broek van een andere generati zegt:

    Alle regelingen aangaande Ned. Indie waren binnenlandse en Nederlandse aangelegenheden zoals dhr Somers ook heel juist aangeeft. Ned. Indië was een rechtspersoonlijkheid naar Nederlands Recht. Indie had geen internationaal-rechterlijke status, net zo min als Zeeland of Noord-Brabant. De kwestie tussen Indonesie en Nederland was geen binnenlandse aangelegenheid, wat daar op 17 Augustus 1945 gebeurde had verstrekkende consequenties. Indonesie was geen overzees gebiedsdeel maar werd toch iets meer. Daar ligt het onderscheid waar dhr Somers aan voorbij. de verklaring van 17/08 is uitdrukking van de Volkswil, daarmee had Bederland als koloniale nacht niks mee te maken, integendeel. Het indonesische volk verklaarde zich souverein want wie anders kan dat doen.
    De Nederlandse rechter toetst aan de wet maar niet aan internationale verdragen
    , dat hoef ik , als eenvoudige boerenlul toch niet aan dhr Somers uit te leggen?

    • Jan A. Somers zegt:

      “De kwestie tussen Indonesie en Nederland was geen binnenlandse aangelegenheid,’ Inderdaad, tenminste na de soevereiniteitsoverdracht. En het koninkrijk is subject van het internationale publieksrecht. Vóór die tijd was het wel een koninkrijksaangelegenheid aangezien de revolutie het koninkrijk in gevaar bracht. Het koninkrijk waarvan conform art 1 van de grondwet Indië deel uit maakte als zelfstandige rechtspersoon. Vandaar dat een arbeidsovereenkomst met Nederland (KM) iets anders is dan een arbeidsovereenkomst met Indië (Indisch ambtenaren waaronder het KNIL). En als die rechtspersoon overgaat naar een andere status volgt de hele reutemeteut van die rechtspersoon. Mijn vader kreeg vóór 27 december 1949 zijn salaris van deelgebied Indië. Na die datum van de Republik Indonesia Serikat, via de Komisaris Agung.
      “De Nederlandse rechter toetst aan de wet maar niet aan internationale verdragen” De Nederlandse rechter heeft in het verleden twee maal getoetst aan de akte van soevereiniteitsoverdracht, een internationaal verdrag. En zoals u weet ook nog op 8 februari 1951 het gerechtshof Amsterdam in de zaak tussen de KPM en de Repoeblik Maloekoe Selatan. In Nederand geldt een internationaal verdrag als wet. Daar heeft de rechter zich aan te conformeren, net als de minister. Die minister moet zich dus ook houden aan de uitspraak van de rechter.
      “Indonesie was geen overzees gebiedsdeel” Klopt helemaal. Indië, en sinds 1948 Indonesië, was een grondgebied, dat toevallig overzee lag. U weet wel, art 1: Het Koninkrijk der Nederlanden omvat het grondgebied van Nederland, Nederlandsch-Indië enz. Nevenschikkend!

      • eppeson marawasin zegt:

        Der Zug donnerte vorüber. Wat zet u de ratio toch altijd weer goed op rails, meneer Somers. Zoals het hoort met wetenschap . . .

      • Peter van den Broek van een andere generati zegt:

        Dhr Somers spreekt zichzelf tegen: Indie als zelfstandige rechtspersoon, dat is de provincie Zeeland ook en wat was het koninkrijk dan wel, en dan nog eens nevenschikkend. De grondwet dient wel begrijpend gelezen te worden.

        De ratio dondert nu wel uit de rails En natuurlijk over de uitspraak in de zaak Nasoetion – van der Have geen woord want dat past niet in de mythe van dhr. Somers. In die rechtszaak werd duidelijk gesteld dat Nederland geen beroep kan doen op het rechtsopvolger beginsel, uitspraak van de rechter, dus wat wilt dhr Somers

        De RMS? wat is dat!!! Dat heeft niks met de zaak te maken. Laat dhr Somers wel bij het topic blijven .

        • Indisch4ever zegt:

          Doe eens niet de man spelen, Peter.
          Het gaat om de bal…die moet je raken met inhoudelijke argumenten en niet “je vijand” onderuit halen.

  15. Peter van den Broek van een andere generatie zegt:

    De Nederlandse Staat misbruikt het vaak aangehaalde argument dat de republiek indonesia/VSI de rechtsopvolger zou zijn van Ned.Indie (wat dat laatste te betekenen mag zijn).
    Dat argument werd al in 1954 door de Haagse Rechtbank verworpen zie https://javapost.nl/2017/01/28/hoe-een-weduwe-de-nederlandse-staat-deed-buigen/

    • PLemon zegt:

      @Rechtsopvolger …(wat dat laatste te betekenen mag zijn)

      Een abstract begrip …concreet uitonderhandeld. …
      *** Uit eerdere discussies die onder auspiciën van de VN commissie voor Indonesië in Jakarta was naar voren gekomen dat de Ronde Tafel conferentie in Den Haag zou worden gehouden.
      De onderhandelingen
      De onderhandelingen resulteerden in een aantal documenten, waarvan vooral de Soevereiniteitsoverdracht en het Statuut van de Unie van belang waren. Daarnaast werd er ook een economische overeenkomst gesloten, evenals overeenkomsten op sociaal en militair vlak.[4] Er werd ook een overeenkomst gesloten over de terugtrekking öp de kortst mogelijke termijn” van de op het grondgebied van de toekomstige republiek aanwezige Nederlandse troepen. Daarnaast werd er afgesproken dat inwoners met de Nederlandse nationaliteit en Nederlandse bedrijven niet gediscrimineerd zouden worden, en kwam de Republiek overeen om door Nederlands-Indië gesloten handelsverdragen te honoreren.[5]. Er bleven nog twee grote struikelblokken over: de staatsschuld van de Nederlandse koloniale overheid, en de status van Nederlands-Nieuw-Guinea.
      https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Nederlands-Indonesische_rondetafelconferentie_van_1949

      • Ron Geenen zegt:

        @Op 24 oktober werd overeengekomen dat Indonesië 4,3 miljard gulden aan staatsschuld over zou nemen.[6]@

        Zijn deze 4.3 miljard guldens uiteindelijk de 600 miljoen plus 89 miljoen aan rente geworden?
        Zo niet, waar zijn die centjes gebleven? In de zakken van de toenmalige figuren als Luns en Drees? Of waren dat de centen gebruikt voor de weder opbouw van NL?

        • PLemon zegt:

          @Hr Geenen…..gebruikt voor de wederopbouw van Nederland?

          Terug te lezen op o.a. Uw site

          *** Wat echter in Nederland niet bekend was, is dat toen Indonesië in 1956 stopte met het betalen van haar schuld, er reeds bijna 4 miljard gulden was afgelost. De rest schuld was nog 650 miljoen guldens. Over de periode 1948-1953 kreeg Nederland ook 1127 miljard dollar Marshall hulp als lening.

          Menigeen liep met de gedachte rond dat Nederland met zijn naoorlogse wederopbouw alleen aan de Marshallhulp had te danken.
          De Indonesische schuld betaling werd geheel over het hoofd gezien.

          Ook werden alle kapitaalopbrengsten, pensioenen en spaargelden van uit Indonesië naar Nederland overgemaakt. Ook alle inkomsten van Nederlandse bedrijven vloeiden naar Nederland en dekten de schrale jaren 50. Deze jaarlijkse bijdrage was gemiddeld 8% en de Nieuw-Guinea kwestie maakte daar een eind aan.

          Indonesië heeft gedurende de periode 1950 tot 1957 bijgedragen aan de snelle naoorlogse industrialisatie van Nederland, die “Le miracle Hollandais” werd genoemd.
          https://myindoworld.com/indonesie-bijdrage-aan-wederopbouw-nederland-1950-1957/

        • Ron Geenen zegt:

          @Terug te lezen op o.a. Uw site@

          Reeds van correctie voorzien op advies van mevrouw Griselda Molemans. Zie onder “Stories”
          Heb met opzet beide informaties op mijn site vermeldt. Tot op heden heeft mevrouw Molemans gelijk, want niemand heeft tot nu toe commentaar op gegeven en het anders kunnen bewijzen.
          Heb dan ook de Nl versie verwijderd.

        • PLemon zegt:

          Nog te corrigeren ….1127 miljard dollar Marshall Hulp = 1,127 miljard $

          *** Tot het einde van het Herstelprogramma in 1951 zou Nederland in totaal meer dan 1 miljard dollar aan Amerikaanse steun ontvangen, ongeveer 109 dollar per hoofd van de bevolking. Dat was beduidend meer dan wat de Duitsers kregen, namelijk 29 dollar per inwoner. Ook de Belgen (11 dollar) en de Fransen (79 dollar) moesten het met minder zien te stellen. https://www.historischnieuwsblad.nl/nl/artikel/6934/de-wederopbouw-van-nederland.html

        • Ron Geenen zegt:

          @Marshall Hulp = 1,127 miljard $@

          En nog had de zelfde regering de moed om de $600 miljoen, dat Indonesie aan Nederland betaalde, er een groot gedeelte ($224) in eigen zak te steken, in plaats van het aan de mensen uit te betalen, die berooid in Nederland aankwamen. Ook de $89 miljoen aan interest verdween in Den Haag. En wat werd onder de mensen verdeeld? Een bedrag tussen de 30 en 40 miljoen. Per persoon was dat een bedrag van nog geen 68 gulden.
          Noemen ze dat ook de Nederlandse Koopmans kunst? Of noemen ze dat greed?

        • eppeson marawasin zegt:

          Meneer Somers heeft vaker toegelicht hoe het Marshall Plan functioneerde:

          “”The Marshall Plan aid was mostly used for the purchase of goods from the United States. At the start of the plan, these imports were mainly much-needed staples such as food and fuel, but later the purchases turned towards reconstruction needs as was originally intended. “”

        • Ron Geenen zegt:

          Mij is dat bekend. Maar het gaat om de getallen, want er zijn ook enorme bedragen in de constructie uitgegeven.

        • PLemon zegt:

          @Hr e.m. ” mostly used for the purchase of goods from the U S.

          Dat liep ws een beetje anders 🙂

          Iedereen kent wel de spectaculaire Nederlandse projecten die met Marshall-dollars zijn gefinancierd, zoals de Velsertunnel, de breedbandwalserij van Hoogovens en een deel van de Deltawerken. Deze paradepaardjes beslaan slechts een klein deel van het totale Marshall-pakket. Het grootste deel werd aan alledaagse dingen besteed.

          In de eerste jaren werd de Amerikaanse hulp vooral gebruikt om de hongerige magen te vullen, onder meer door graan te importeren. Later profiteerden met name de textiel en de luchtvaart; in mindere mate de scheepsbouw, staalindustrie en de chemie.

          De textielindustrie was voor de import van ruwe katoen en machines grotendeels aangewezen op Marshall-hulp. In het dorpje Nijverdal werkten bijvoorbeeld 2000 van de 10.000 inwoners in de Koninklijke Stoomweverij. “Die Marshall-dollars betekenen voor hen onmiddellijk ‘vaders boterham'”, schreef De Volkskrant in januari 1949. “Geen dollars geen katoen werkloosheid.”

          In de luchtvaartsector kon KLM zijn vloot oplappen en uitbreiden dankzij Marshall-geld. Ook Fokker importeerde vliegtuigonderdelen en metalen met Amerikaanse steun terwijl de NS materieel konden aanschaffen dankzij Marshall.

          Het geld moest in overleg met de Amerikanen worden besteed. De Nederlandse regering wilde het liefst de staatsschuld omlaag brengen, maar de Amerikanen zagen ook graag projecten die tot de verbeelding spraken, zodat goed zichtbaar werd dat Amerikaanse dollars bijdroegen aan de wederopbouw van Europa.

          Zo werden er met Marshall-geld en veel publicitaire tam-tam woningen gebouwd in verwoeste steden als Arnhem en Rotterdam en werden er wegen, spoorwegen, bruggen, kanalen, havens en fabrieken weer opgebouwd
          http://krant.telegraaf.nl/krant/archief/19970524/teksten/bin.marshall.dossier.html

        • Ron Geenen zegt:

          In de jaren 60 kwam het Ingenieurs uit San Francisco naar Den Haag en zetelde in het oude KLM gebouw bij Scheveningen. Vele Indo’s en blanda’s met hts en uts kwamen daar werken, want de salarissen waren flink wat hoger. Bechtel ontwierp bijna alle pijpleidingen voor gas en olie transport door Europa. Vlak na Bechtel kwam Aramco (ArabianAmericanCompany), een van de grootste multinationals, naar Den Haag. Van nu af aan werden alle uitbreidingen en nieuwe petrochemische bedrijven in de Middle East onder de vlag van Aramco, door Amerikaanse bureaus in Nederland ontworpen. Badger, Lummus, Fluor, Stone & Webster, Dow, Procon, King & Wilkingson, enz kwamen naar Zuid en Noord Holland. Gouden tijden en NL werd het centrum van de Petrochemie.
          Gewoon een enorme voortzetting van het Marshall Plan, waarbij beide landen enorm goed aan verdiend hebben.

        • eppeson marawasin zegt:

          Ja maar … 😉

          De Nederlandse regering aanvaardde het aanbod van de Marshall-hulp met beide handen. Ook in ons land raakte de voorraad dollars snel uitgeput. De consumptie, investeringen en overheidsuitgaven namen razendsnel toe, maar de productie bleef achter bij de uitgaven.

          Van alle Europese landen waren volgens de Britse econoom A.S. Milward Nederland en Frankrijk het meest afhankelijk van importen. Als er geen hulp kwam, zou men de tering naar de nering moeten zetten door minder te importeren, met alle gevolgen van dien.

          Het Centraal Plan Bureau berekende eind ’47 dat zonder hulp de consumptie met 12% zou moeten worden verminderd, de investeringen met 40% en de overheidsuitgaven met 5%. “Dit zou onrust en spanningen onder de bevolking veroorzaken”, waarschuwde het CPB.

          De Nederlandsche Bank noemde in het jaarverslag over 1946 het deviezentekort hét centrale probleem waarvan “de mogelijkheid van ons herstel afhankelijk is”. In 1947 werd de situatie nog nijpender omdat de strenge winter en droge zomer extra importen van voedsel en brandstof noodzakelijk maakten.

          De Marshall-dollars kwamen dus precies op tijd. Ons land kreeg $1,127 miljard ofwel 109 dollar per hoofd van de bevolking; omgerekend naar de hedendaagse maatstaven een slordige 22 miljard gulden. Met zo’n 7,7% van het totale Marshall-pakket werd Nederland relatief goed bedeeld. Veel andere landen moesten het stellen met 50 dollar per inwoner.

          Volgens historica Pien van der Hoeven waren de twee Amerikaanse bazen van de Marshall-hulp, Hoffman en Harriman, nogal onder de indruk van premier Drees die ze in zijn eenvoudige woning onthaalde op thee met een mariakaakje. “In een land waar de premier zo sober leeft, is ons geld goed besteed”, moet Hoffman gezegd hebben.

          Eind april 1948 liep het eerste schip met Marshall-goederen binnen in de haven van Rotterdam. In 1949 en 1950 werd meer dan de helft van de Nederlandse invoer uit het dollargebied door de Amerikanen betaald. “Een geschenk zoals dit is in de wereldgeschiedenis nog niet voorgekomen”, noemde topambtenaar H.M. Hirschfeld, die in Nederland verantwoordelijk was voor de hulpverlening, het Marshall-plan.

        • PLemon zegt:

          @Hr e. m. “Ja maar…”

          Een beetje bingoeng ws hierdoor…
          cit :’In de eerste jaren werd de Amerikaanse hulp vooral gebruikt om de hongerige magen te vullen, onder meer door graan te importeren…”

      • Jan A. Somers zegt:

        “Rechtsopvolger …(wat dat laatste te betekenen mag zijn)” Precies wat er staat. Somers heeft een betjakbedrijf. In eigendom 100 betjaks, en een arbeidsovereenkomst met 150 rijders. Somers heeft dus aan rechten de eigendom van 100 betjaks en de rechten en verplichtingen van 150 rijders. Somers wordt oud en verkoopt zijn zaak in z’n geheel aan Lemon. Deze krijgt dus in eigendom (recht) 100 betjaks en 150 arbeidsovereenkomsten met de rijders. Lemon volgt dan met deze verkregen rechten Somers op, de vorige houder van de rechten. Is rechtsopvolger. OK? De Gouvernements Marine had (als eigendom = recht) schepen in de vaart en een arbeidscontract met mijn vader. Indië deed de Gouvernements Marine, incl mijn vader over aan de RIS. De RIS had dus alle schepen en mijn vader gekregen van Indië, de voormalige eigenaar (bezitter van de rechten). De RIS was dan als nieuwe eigenaar de opvolger van de rechten die eerst bij Indië berustten. Gevolg: Op 27 december 1949 werden op de schepen de natievlaggen verwisseld, Mijn vader kreeg voortaan zijn salaris van de RIS tot aan zijn pensionering.

        • Peter van den Broek van een andere generati zegt:

          En Indonesue is een betjakbedrijf,? Zial er wat werd overgedragen, werd er iets aan de Staat Indonesie overgedragen. Dhr Somers dient wel met een volkenrechterlijke voorbeeld en betekenis te komen. Hij is toch jurist, kan hij dat aan mij als eenvoudige boerelul uitleggen.

        • Peter van den Broek van een andere generatie zegt:

          Ik lees de discussie nog even begrijpend door.

          We moeten niet in krompraet vervallen: …… Indië, de voormalige EIGENAAR (BEZITTER van de rechten)…… is geen juristentaal. Zelfs het Nieuw BW maakt een onderscheid tussen Eigendom  (art. 544 B.W.) en Bezit  (art. 2232 B.W.). Elke weldenkend jurist weet dat.
          Aan Somers’ redenering ontbreekt daarom enig ratio, juridisch wel te verstaan.

          Aan het verkeerde voorbeeld van de betjah (een roerende zaak en geen verplichting in juridische zin) valt veel af te dingen, maar brengt mij op een idee.
          Ik veronderstel dat de vader van Somers de oorlog in het krijgsgevangenkamp heeft doorbracht. Hij kreeg als gouvernementsambtenaar zijn salaris e.d. niet uitbetaald. Na de souvereiniteitsoverdracht trad hij in dienst bij de VSI , ik veronderstel met wederzijds goedvinden.
          Aangezien in de foutieve redenering de VSI rechtsopvolger van het Indisch Gouvernement was, heeft Somers’ vader toen zijn claim van de niet-betaalde salaris e.d. de zgn backpay aan de VSI voorgelegd? Wat was daarop het antwoord van de VSI of zijn werkgever? Het zal wel de eerste keer in de geschiedenis zijn dat een Back-pay claim bij de Indonesia, de VSI is gelegd. Ik hoor daar weer wat omvallen.

          Op het argument (Boeroeng let even op!!) ………aangezien de revolutie het koninkrijk in gevaar bracht…. kom ik wel later op terug. Alsof het Indonesisch volk geen recht heeft over haar eigen bestaan zelf te beschikken, hoezo post-koloniale visie?

        • Jan A. Somers zegt:

          “Na de souvereiniteitsoverdracht trad hij in dienst bij de VSI , ik veronderstel met wederzijds goedvinden.” Mijn vader trad niet uit zichzelf in dienst van de RIS. Indië, met alles wat dat betekende , werd opgevolgd door de RIS. Die nam dus ook alle arbeidsovereenkomsten over, dus incl. mijn vader. Die hoefde niets daarvoor te doen, en zijn salaris ging ook gewoon door, zelfs tot zijn afkeuring in Nederland (zijn collega’s bleven gewoon varen, nu onder roodwitte vlag. Hadden daar geen probleem mee). Op de RTC (Ronde Tafel Conferentie) was overeengekomen dat de regering van de Republiek der Verenigde Staten van Indonesië alle burgerambtenaren zou overnemen. Mijn vader begreep al lang dat die achterstallige salarissen achterstallig zouden blijven. Hij maakte zich daar daarom niet druk over en ging gewoon door zijn leven opnieuw in te richten. Zo word je ook tevreden, en dat is belangrijk in het leven, niet hijgerig doen. Ik heb zo’n idee dat nog niemand bij Indonesië zijn/haar achterstallig salaris heeft opgevraagd. En nul op zijn/haar rekest heeft gekregen. Wat is dan het probleem?
          “De RMS? wat is dat!!! Dat heeft niks met de zaak te maken. Laat dhr Somers wel bij het topic blijven .” Ik reageerde alleen maar op uw: “De Nederlandse rechter toetst aan de wet maar niet aan internationale verdragen” Vandaar dat ik maar eens greep in de hoge hoed met als resultaat beide uitspraken over de achterstallige salarissen, en die leuke uitspraak over de KPM vs RMS. In beide gevallen teruggegrepen op een internationaal publiekrechtelijk verdrag! Goed, dat weet u nu ook, kunt u overigens nalezen in de grondwet. Dat verdrag was voor de rechter luid en duidelijk, en hij heeft zo’n verdrag ook te respecteren, hij kan er niet omheen. Bovendien ging het bij de zaak KPN over de Molukken, zit toch in de titel van dit topic? Met de M van Maloekoe?

        • Peter van den Broek van een andere generatie zegt:

          Dat Somers’ vader namelijk J.M. Somers van de Gouvernement Marine begreep dat……. die achterstallige salarissen achterstallig zouden blijven……… is juridisch niet van belang.
          Relevant is dat hij in juridische zin RECHT had op de Back-Pay, maar van wie dan wel? .

          Andere ambtenaren van het Indisch Gouvernement die aanspraak maakten op de Back pay dachten dat de Nederlandse Staat aansprakelijk was, maar kregen na 27 december 1949 in Nederland te horen ook in woorden van gelijke strekking dat:

          ………….Nederland acht zich niet aansprakelijk voor Back-pay . Aansprakelijk is namelijk Indonesië dat door de soevereiniteitsoverdracht de rechtspersoonlijkheid van Nederlands-Indië heeft overgenomen. „Eventuele aanspraken, welke ambtenaren van het indisch Gouvernement op grond van de gestelde feiten zou menen te kunnen geldend maken, zouden (…) niet behoren te worden gericht tot de Staat der Nederlanden, doch tot de rechtspersoon Indonesië”………..

          Het kernpunt waar het omdraait is dat de Nederlandse Staat MEENT dat door de soevereiniteitsoverdracht de rechtspersoonlijkheid van Nederlands-Indië door de VSI is overgenomen .
          M.a.w.: Aangezien Ned. Indie een eigen rechtspersoonlijkheid had, de Nederlandse regering geen financiële verplichtingen had, niet verantwoordelijk was voor de gang van zaken in Ned. Indie. En daar wringt de schoen.

          Wordt vervolgd

        • Jan A. Somers zegt:

          “De Somerse betjak” Met dat verschil dat ik er niet meer zo fris en fruitig uitzie!

        • Peter van den Broek van een andere generatie zegt:

          Maar wat heeft mijn verhaal dan te betekenen voor de Molukse KNIL-militairen waar dit topic toch over gaat? De situatie ligt niet zo simpel, daargelaten dat de kwestie van de Back-pay nog steeds ter discussie staat.

          Eén en ander dient nader toegelicht te worden om de verantwoordelijkheid van het Indisch gouvernement en in laatste instante de Nederlandse regering  aan te geven,  niet alleen tegenover de  KNIL-militairen maar ook t.o. voormalige ambtenaren van het Gouvernement. 

          Chronische kwaal van de Nederlandse politiek is de hang naar het Constitutionalisme.  Er waren in de kwestie Indonesie levende krachten aan het werk die krachtiger waren als de Constitutie i.c. Grondwet van het Koninkrijk der Nederlanden. 
          Neem als voorbeeld de Belgische kwestie van 1830-1839. Koning Willem I had met zijn hardnekkig vasthouden aan het Rijksverband , weliswaar uit  eng staatsrechterlijk oogpunt steeds gelijk, maar kreeg niet zijn gelijk. Daardoor verloor hij wel Belgie.  Datzelfde gebeurde bij Indonesia.

          Menigeen heeft de neiging het Recht uit te leggen , niet zoals het was, maar zoals men wenst dat het zou zijn . In deze   zienswijze nemen Constitutionalisten   art. 1 van de Grondwet als uitgangspunt waarbij de gebiedsdelen van het Rijk uit een opsomming der delen bestaat. 

          De stelling is dat de de Rijksdelen  als vier gelijken  naast elkaar staan, wel aangeduid als nevenschikkend. Als zouden de Indische kolonies (niet alleen Ned.Indie maar ook bvb Suriname) zijn verheven Tot en Aan Nederland gelijk: d.w.z. gelijkgerechtigde en gelijkwaardige Rijksdelen.  Die zienswijze correspondeert niet met de feiten. Hierbij wordt  het jus constituendum  met het jus constitutum verwart , de tegenstelling tussen lex lata en lex ferenda. 

          Het Koninkrijk der Nederlanden wordt in die tijd als een EENHEIDSSTAAT beschouwd,  de gebieddelen zijn aan de hoogste staatsmacht onderworpen. Deze Macht beslist EENZIJDIG  in hoeverre ZELFBESTUUR zonder gevaar voor de eenheid aan de delen kan worden toegekend. Het stelt het Centraal bestuur in Nederland in staat het algemeen staatsbelang , in de tijd van de kwestie Indonesie  de voorkoming en verhindering van het uiteenlopen der gebiedsdelen te blijven verzekeren. Let wel in de koloniale tijd werd het algemeen staatsbelang vereenzelvigt met het Nederlands belang, wat anders betekent “Indie verloren rampspoed (voor Nederland) geboren .
                                                        
          Ned.Indie kan gezien worden als  een  zelfstandige Rechtspersoon naar Nederlands Recht maar was staatkundig altijd afhankelijk van c.q. ondergeschikt aan de Opperwetgever (Staten-Generaal en Kroon) en Opperbestuurder (Kroon, Koningin plus Minister) van het Koninkrijk, Belangrijk hierbij is de afhankelijkheid van de de landvoogd i.c. Gouveneur-Generaal die voor zijn doen en laten verantwoording schuldig is aan de Kroon i.c. de Minister van Kolonien.
          Art. 4  van de Geheime Instructie  van 5 Juni 1855 (let U even op Heer Somers) regelt de verhouding tussen de GG en Kroon d.w.z. de Minister van Kolonien, dat werd met een oonduidelijke aanwijziging overgenomen in art. 1  van de Indische Staatsinrichting. Dat gaf aan de instituties van Ned.Indie wel veel bevoegdheden in bijzonder aan de landvoogd. Desalniettemin in geval van een conflict tussen de Landvoogd en de Kroon gaf de Kroon de doorslag, zoals in een Eenheidsstaat natuurlijk en juridisch noodzakelijk is. 
          De omslag in dit Eenheidsdenken gebeurde na WO2. De Nederlandse  gaf in de officiele verklaring van 10 februari 1946 duidelijk aan en ik citeer:

            ………..het Indonesisch Volk in alle vrijheid moet kunnen  beslissen of zij deel wilt blijven vormen van  het Koninkrijk der Nederlanden ….

          Daarin wordt het recht op Afscheiding en met zoveel woorden  ook het Recht op Zelfbeschikking van het Indonesische Volk erkend.

          Niet-juristen vergeten voor het gemak dat het internationaal recht in deze toegepast dient te worden d.w.z. het Recht dat de verhoudingen tussen Staten regelt zoals geformuleerd in de Conventie van Wenen van 1815.  De dekolonisatie na WO2 geeft aan dat dit recht ook geldt voor Staten in wording, zoals de Republik Indonesia. 

          Constitutionalisten gaan volledig voorbij aan het Zelfbeschikkingsrecht van het Indonesische volk. met als ijkpunt de proklamasi van 17 Augustus 1945 in datzelfde Ned. Indie plaatsvond.  Alsof tijdens de oorlog en direct erna in Ned.Indie niets veranderde en dat had volgens deze redenering pas op 27 December 1949 internationaalrechterlijke juridische gevolgen. Daargelaten dat andere Staten Indonesie vòòr 1949 wel erkenden als Souvereine Staat.
           
          Ik geef alleen maar aan dat Ned.Indie weliswaar op zekere hoogte als een zelfstandige Rechtspersoon funktioneerde, maar zij was ten alleen tijden staatsrechterlijk ondergeschikt aan het Koninkrijk der Nederlanden. Dat gegeven heeft consequenties voor degenen zoals de Molukse KNIL-militairen, die Recht op Back-pay hebben.   

          wordt vervolgd.

        • Jan A. Somers zegt:

          “hang naar het Constitutionalisme. ” Ik weet niet hoe of het in Italië is, maar ik voel me binnen de constitutionele democratie in Nederland best gelukkig. Het volk beschermd tegen een mogelijk eigenwijze regering. En een beetje blij dat België niet meer van ONS is. Vreemd is dat hier op I4E het begrip Catalonië niet ter sprake komt. Ik volg dat met veel belangsteling. Met een referendum en een parlement (niet de president) dat met een meerderheid de onafhankelijkheid uitroept. (verantwoord of niet). Meer gelegitimeerd dan 17 augustus 1945! Ik dacht dat ze in Italië daar ook een beetje aan denken.
          “officiele verklaring van 10 februari 1946 ” De voorbereiding hiertoe was al sinds februari 1942. En direct al vanaf 1945 buiten Java/Sumatra voorbereid tussen Indonesische bestuurders , nationalisten en NICA-ambtenaren..
          “het Recht op Zelfbeschikking van het Indonesische Volk erkend.” En tijdens de RTC door de RIS de nek omgedraaid.
          “een onderscheid tussen Eigendom (art. 544 B.W.) en Bezit (art. 2232 B.W.). Elke weldenkend jurist weet dat.” Eigendom en bezit beginnen bij mij prietpraat te worden omdat deze begrippen definities nodig hebben die op diverse wijzen kunnen worden geïnterpreteerd. Het gebruik van het begrip ‘gerechtigd’ is nu al jaren lang in discussie onder weldenkende juristen. Een veel betere duiding, niet alleen voor zaken, maar voor alle goederen, berustend bij een (rechts)persoon. Zo ook bij de rechtspersoon Nederlandsch-Indië, net als bij rechtspersoon Philips of DSM. Maar die discussie wordt steeds lamgeslagen omdat het ‘eigendom’ zo lekker bekt, en iedereen denkt te weten wat dat inhoud. Vandaar dat ik dat ook in mijn prietpraat gebruik. Maar stel dat het gebiedsdeel Nederlandsch-Indië niet gerechtigd zou zijn (geen eigenaar) van alle activa van dat gebiedsdeel, bruggen, wegen enz.enz. dan is die soevereiniteitsoverdracht een lege dop. En moeten we nog steeds een ministerie van overzeese bezittingen hebben. Maar wel dat dat ministerie nog steeds zeggenschap heeft over die achterstallige salarissen. Dat zou leuk zijn, kan je eindelijk de Tweede Kamer erop af sturen. Met dat begrip gerechtigd vallen alle beperkingen van ‘eigendom’ of ‘bezit’ weg. Betjakbedrijf of gebiedsdeel, beide gewoon rechtspersoon. Ik had een arbeidsovereenkomst met de betjakrijders. Zij waren gerechtigd hun loon te ontvangen, ik was gerechtigd op hun rijden voor mijn bedrijf. Als ik mijn bedrijf zou verkopen, behoor ik zorgvuldig met de rechten van die rijders om te gaan, de nieuwe eigenaar, de rechtsopvolger, heb ik daartoe verplicht in de koopovereenkomst. De rechtspersoon Indië had een arbeidsovereenkomst met mijn vader..Indië was dus gerechtigd op een trouwe uitoefening van zijn beroep als Indisch ambtenaar. Dat is ook gebeurd, de GMmers bleven gewoon varen. En na 27 december 1949 bleven ze gewoon doorvaren op dezelfde schepen. onder een andere natievlag. En hun salaris kwam niet meer van het Departement Scheepvaar maar van het RIS-departement. Naadloos. Ik weet wel, prietpraat. Maar u een beetje op stang jagen is ook wel eens leuk. Het is hier tenslotte geen universiteit, maar een praethûûs. En de rechtswetenschap is niet exact, maar normatief. Deint mee met de ontwikkelingen binnen de te bedienen gemeenschap.

        • Ron Geenen zegt:

          @Vreemd is dat hier op I4E het begrip Catalonië niet ter sprake komt. @

          Niet zo vreemd. Immers 14E is een Indische website, waarbij hoofdzakelijk in de Indische history wordt gedoken. Wij zijn ook geen Spanjaarden. En zeker heel ver van mijn bed.

        • Peter van den Broek van een andere generatie zegt:

          De bewering dat Ned. Indie een Zelfstandige Rechtspersoon was door het voorbeeld aan te halen van de GouvernementsMarine snijdt geen hout. Alhoewel na 27 december 1949 de GMers gewoon bleven doorvaren op dezelfde schepen maar wel onder een andere natievlag betekent wel dat ze vòòr die datum onder de Nederlandse Driekleur voeren. Ik kan toch moelijk beweren dat de GM voor die datum onder vreemde vlag voer, dwz onder de vlag van de zelfstandige rechtspersoonlijkheid Nederlands Indie. Daarbij wordt wel het paard (1949) achter de wagen (300 jaar Nederlandse koloniale geschiedenis) gespannen.

          Om het begrip Zelfstandige Rechtspersoonlijkheid van Ned. Indie draait de hele Back-pay kwestie . Daarom dient nader in te gaan hoe dat begrip in de Geschiedenis rondom WO2 tot uiting kwam. Juist die periode haal ik aan omdat die Relevant is en ter Discussie staat in de Back-pay, weet U wel?

          De Rechtspersoonlijkheid Ned. Indie had zo haar beperking zoals blijkt aan het begin van WO2 in Zuid-Oost Azie (Oorlogsverklaring, Staat van Oorlog/Beleg etc.). Eigenlijk hield op 8 Maart 1942 de Zelfstandige Rechtspersoonlijkheid Ned. Indie bij gebrek aan een eigen territorium op te houden te bestaan, althans haar bestaan werd niet meer gelegitimeerd. De dubbel-functie van luitenant-Gouveneur-Generaal en die van Minister van Kolonien in de persoon van H.J. van Mook tijdens de oorlog heeft niet aan de legitimiteit i.c. duidelijkheid bijgedragen.

          Na de capitulatierede van Keizer Hirohito op 15 Augustus 1945 veranderde er eigenlijk weinig. Mountbatten had het militaire Oppergezag in Ned. Indie en het Nederlandse bestuurlijke apparaat was ondergeschikt aan SEAC. De naam NICA Netherlands Indies Civil Administration spreekt hierbij boekdelen.

          Dat de rol van de zelfstandige Rechtspersoon Nederlands Indie was uitgespeeld komt ook duidelijk naar voren bij de Linggadjati-onderhandelingen. Ned. Indie was ondergeschikt, tenminste geen onderhandelingspartij bij die onderhandelingen en bleef gedegradeerd tot louter administratieve eenheid. Die situatie veranderde tot aan 27 december 1949 niet.

          Mijn gepraet wordt vervolgd.

          Apropos, ik zou graag willen weten of er mensen of hun rechtsopvolgers zijn (KNIL of ambtenaren), die na de oorlog maar voor 27 december 1949 een claim aangaande de Back-pay bij het Indisch Gouvernement of bij de Nederlandse Staat hebben gelegd. Die zijn zeker niet met de kul van de Rechtsopvolging, het kluitje, in het riet gestuurd.

        • Jan A. Somers zegt:

          Wij krijgen anders van u heel veel nuttige uitleg hoe het bij u in Californië is. En bij het bestuderen van staatkundige ontwikkelingen doen we meestal ook aan rechtsvergelijking: Hoe doen (deden) zij het? Valt veel van te leren. Catalonië was al zelfstandig voordat de Republiek der Verenigde Nederlanden bestond. Dat we in die tijd vochten tegen Spanje klinkt een beetje makkelijker.

        • Peter van den Broek van een andere generatie zegt:

          Rechtsvergelijking?
          Er lijkt wel verschil te zijn tussen de Republik Indonesia /VSI en Catalonie.
          Om Catalonie als voorbeeld aan te geven van dekolonisatie is weliswaar vergezocht, maar I4E is ook een praethuus. Daargelaten of Indonesia danwel Catalonië het goede voorbeeld is, de Catalaanse situatie met terugwerkende kracht te vergelijken met Indonesia lijkt me een hele uitdaging?

          Het gaat hier om Rechtsbeginselen, zoals het Clean Slate-beginsel. Dat is nog helemaal niet aan bod gekomen bij Indonesië in samenhang met de Rechtsopvolging.

          Rechtsopvolging of Succession of State is internationaal-rechtelijk geregeld (Public International Law) . Het gaat daarbij wel om INTERNATIONALE Rechtspersonen als object van Internationaal Recht.

          Ned. Indie wordt door sommigen aangemerkt als zelfstandig Rechtspersoon daarentegen was de Republiek Indonesia of de VSI een internationaal Rechtspersoon. Een niet onbeduidend onderscheid.

          Het gaat juist om HOE Back-pay verplichtingen van een zelfstandig Rechtspersoon zoals Ned. Indie, dus niet een betjakonderneming o.i.d. überhaupt en bij een Soevereiniteitsoverdracht overgaan op een Internationaal Rechtspersoon zoals de Republiek Indonesia of de VSI.

          Hoor ik daar iets of iemand omvallen?

          Wordt ook hier vervolgd.

        • Jan A. Somers zegt:

          “Eigenlijk hield op 8 Maart 1942 de Zelfstandige Rechtspersoonlijkheid Ned. Indie bij gebrek aan een eigen territorium op te houden te bestaan,” Dit komt als een muzikaal rondo steeds terug. Nederland is dus op 15 mei 1940 opgehouden te bestaan? Polen? Noorwegen, Denemarken? Frankrijk, België, Luxemburg? En in 1945 Italië en Duitsland? Wordt wel een beetje leeg in de wereld. Onder welke rechtspersoonlijkheid konden in Londen en Australië dan afspraken worden gemaakt, grote aankopen verricht en betaald? Los van deze volkenrechtelijke dwaling, stond in de Japanse capitulatievoorwaarden nog ten overvloede genoemd dat Japan alle staatkundige veranderingen diende terug te draaien opdat de vooroorlogse status quo werd hersteld. Zo dus ook de verlening van onafhankelijkheid aan Indonesië op 13 augustus 1945 in Saigon.
          “De naam NICA Netherlands Indies Civil Administration spreekt hierbij boekdelen.” Gedurende de oorlog behoorde het grootste deel van de Pacific, inclusief Nederlands-Indië, maar exclusief Sumatra, tot het bevelsgebied van de Amerikanen, de South West Pacific Area (SWPA) onder General Douglas MacArthur. Voor civiele aangelegenheden was met de Indische regering in Australië het Netherlands Indies Civil Affairs gesloten. Voor Nederlandse civiele aangelegenheden in geallieerd gebied beschouwde hij de NICA als een passend orgaan, de samenwerking verliep vlot. Ik denk dat de voertaal met de Amerikanen Engels was, naderhand werd NICA een soort geuzennaam. Maar NICA wordt meestal verward met het KNIL uit die tijd. Per 15 augustus 1945 werd dat operatiegebied overgedragen aan SEAC. Aangezien SEAC (South East Asia Command) niet in staat was geheel Indië te bevrijden, werd Australische hulp gevraagd. De Australische regering was hiertoe slechts bereid indien buiten SEAC een afzonderlijk Australisch opperbevel zou worden geschapen, globaal Borneo en Oost-Indonesië omvattend. Voor de bevrijding van Oost-Indonesië werd een op Borneo aanwezige Australische divisie beschikbaar gesteld. De Australiërs lieten, net als MacArthur en in tegenstelling tot Mountbatten, het burgerlijk bestuur volledig over aan NICA (Netherlands Indies Civil Affairs), geheel in lijn met het Civil Affairs Agreement dat met de Amerikanen (South West Pacific Area) was vastgelegd. Dat betekende dat in het enorme Australische bevelsgebied NICA-ambtenaren van het begin af aan in contact en overleg kwamen met de plaatselijke Indonesische besturen en de plaatselijke leidende nationalisten. Die NICA-mensen gingen uit van de afspraken die vlak vóór de oorlog waren gemaakt: een rijksconferentie voor hervormingen op staatkundig gebied. Interessant is daarbij dat in een pamflet, uitgeworpen boven Soerabaja, met als datum Balikpapan 25 augustus 1945, werd vermeld dat in Tokio de overgavedocumenten mede zouden worden ondertekend voor Indonesia! NICA was er klaar voor. De Australiërs verleenden ook steun aan de plannen van de Nederlandse commandant in dat gebied, kolonel C. Giebel: voormalige Nederlandse krijgsgevangenen, ondanks hun slechte fysieke toestand, bewapenen en als KNIL-eenheden organiseren. Overal waar de nieuwe KNIL-compagnieën aankwamen, ruimden de Australiërs het veld. Na vertrek van de laatste Australiërs werd het commando weer teruggegeven aan SEAC. Op 13 juli 1946 werd in Makassar door SEAC het gezag over deze gebieden aan de Indische regering (niet de Nederlandse regering!) overgedragen.
          ” komt ook duidelijk naar voren bij de Linggadjati-onderhandelingen. Ned. Indie was ondergeschikt, tenminste geen onderhandelingspartij bij die onderhandelingen” Uiteraard! Die onderhandelingen waren een koninkrijksaangelegenheid Maar het ging wel om de onderhandelingsresultaten die te voren door Van Mook en Sjahrir waren bereikt. En de federale structuur die te voren in de gebieden buiten Java/Sumatra was bereikt.
          Ik vind deze discussie een beetje saai worden, en verschrikkelijk off topic. Ik stop ermee. Iedereen roept dus hoera!

        • Ron Geenen zegt:

          @Ik vind deze discussie een beetje saai worden, en verschrikkelijk off topic. Ik stop ermee. Iedereen roept dus hoera!@

          Hoera!

        • Peter van den Broek van een andere generatie zegt:

          De Wet op de Indische Staatsinrichting (the Rule of Law) voorziet niet in wanneer het Gouvernement of de Gouverneur-Generaal zich niet meer op Nederlands Grondgebied bevindt, het werd een legitimiteitskwestie.

          In een voorgaande discussie over de legitimiteit van de Regering in ballingschap heb ik dat met verwijzing naar de Nederlandse Grondwetartikelen te beginnen met art. 21 al aangegeven.

          Hoe de kwestie NICA zich verhield tot de Engelsen SEAC en vooral tot de Amertikanen? Daarbij dient aangetekend te worden dat niet Gen. McArthur besliste maar de Joint Chiefs of Staffs. Dit voor de duidelijkheid voor de Staatsinrichting van de USA (Rule of Law).

          Het is het interessant Lou de Jong deel II C blz 356 te lezen, over de Civil Agreements. Er bestonden er twee; één voor de Engelsen en één voor de Amerikanen. ik citeer:

          Dat lag, wat de Verenigde Staten betrof, ten aanzien van de erkenning van de soevereiniteit van Nederland over Nederlands-Indië heel wat moeilijker! Zou Washington ook die soevereiniteit erkennen, dan zou het daarmee zeggen: het Nederlands opperbestuur over Nederlands- Indië zal na de oorlog met onze instemming hersteld worden. Een deel van de Amerikaanse publieke opinie wilde daar niet van weten, president Roosevelt betwijfelde of de Nederlanders (de ‘poor dears’) Indië zouden terugkrijgen en in het State Department bestond een sterke stroming, met de Secretary of State Cordell Huil aan het hoofd, die gebieden als Nederlands-Indië na afloop van de oorlog onder de een of andere vorm van internationale voogdij wilde plaatsen.

          Let op de zinssnede …….. de erkenning van de soevereiniteit van Nederland over Nederlands-Indië …….Ook dat spreekt boekdelen (Rule of Law)

          De reacties van dhr Somers ontbreken elk juridische grondslag. De betreffende (Wets)-artikelen als wettelijk kader dienen wel aangehaald te worden anders wordt het toch prietpraet?

        • Arthur Olive zegt:

          Ik vind deze discussie een beetje saai worden en verschrikkelijk off topic, ik stop er mee,iedereen roept dus hoera!

          Heer Sommers, u krijgt geen hoera van mij, alhoewel off topic vind ik uw Indische geschiedenis schrijven altijd interessant.
          Het is echter jammer dat u op een minder dan beleefde manier wordt benadert voor eigen profeit. Your brain is being picked

        • Loekie zegt:

          “Die NICA-mensen gingen uit van de afspraken die vlak vóór de oorlog waren gemaakt: een rijksconferentie voor hervormingen op staatkundig gebied.”
          Nou…daar zijn kanttekeningen bij te plaatsen. In ’43 is in Melbourne een noodopleiding voor BB-ambtenaren opgezet. Deze opleiding duurde zes maanden en de cursisten kregen les in o.m. de Islam, Maleis, tropische economie en EHBO. Degenen die slaagden werden ingedeeld bij de NICA. In een verslag aan de minister van Koloniën d.d. 23 september 1943 over deze opleiding heette het dat de opleiding was gebaseerd op de rede van Majesteit op 7 december 1942.
          Ofwel: de cursus zou gebaseerd zijn op de koninklijke rede, niet de NICA.

        • Jan A. Somers zegt:

          “dat de opleiding was gebaseerd op de rede van Majesteit op 7 december 1942.” Ja, maar die rede komt van haar ministers, het uitspreken door de koningin is op zo’n datum natuurlijk geweldig, alleen werd dat in Indië niet gehoord. En die ministers waren er, na de fout met de Petitie Soetardjo, al vanaf half 1941 mee bezig. Die NICA-ambtenaren waren opgevoed met de toekomstige onafhankelijkheid van Indonesië, en brachten dat (al vóór 15 augustus 1945) in praktijk bij hun besprekingen met de Indonesische bestuurders en nationalisten, buiten Java/Sumatra. Zij konden ook niet anders met die paar KNIL-compagnieën als gezagsorgaan in dat grote gebied. Maar zij geloofden er ook in.

        • Loekie zegt:

          “De NICA houdt zich bezig met het herstel van het Nederlandse gezag totdat de gebieden worden overgedragen aan de Nederlandse regering”.

          “In september 1945 komen de eerste NICA-vertegenwoordigers aan in Batavia. Omdat door de Indonesiërs fel reageren op de komst van de NICA (en de naam Netherlands Indies) wordt in januari 1946 de naam gewijzigd in AMACAB (Allied Military Adminstration-Civil Affairs Branch). Ondanks haar naam bestaat de organisatie volledig uit Nederlands-Indische ambtenaren.”

          http://www.afscheidvanindie.nl/archieven-onderwerpen-nica.aspx

        • Jan A. Somers zegt:

          ““In september 1945 komen de eerste NICA-vertegenwoordigers aan in Batavia. Omdat door de Indonesiërs fel reageren op de komst van de NICA (en de naam Netherlands Indies) wordt in januari 1946 de naam gewijzigd in AMACAB (Allied Military Adminstration-Civil Affairs Branch).” Op 16 september arriveerde kolonel Abdoelkadir Widjojoatmodjo, een van de Commanding Officers NICA, in Batavia. In september kwamen ook de eerst KNIL-eenheden (niet NICA) in Batavia aan, als aanvulling op het bataljon Seaforth Highlanders van SEAC. De eerste NICA-ambtenaren komen daar op 4 oktober met het KPM-schip Van Heutsz met hulpgoederen, en militair personeel.
          U blijft weer, net zoals de meesten, weer hangen bij Java/Sumatra. En het is een beetje ingewikkelder, niet alleen een naamsverandering, maar een volledige verandering van positie! Alleen op Java/Sumatra! Eind oktober werd de NICA op Java ondergebracht (geen naamsverandering, een Nederlandse benaming kan niet zomaar door de Engelsen worden gewijzigd) bij AMACAB, een orgaan van SEAC. NICA was voor MacArthur het los van SWPA staande Indische bestuursorgaan waar MacArthur conform het met het Indische bestuur gesloten Civil Affairs Agreement alle bestuurstaken aan overliet. Na de overgang naar SEAC vonden de Engelsen NICA hinderlijk. Zij wilden ook het burgerlijk bestuur runnen zonder Nederlandse pottenkijkers. Vandaar dat zij NICA onderbrachten bij de reeds bestaande AMACAB, waardoor NICA op Java/Sumatra zijn onafhankelijke positie verloor, het werd een onderdeel van SEAC, ondergeschikt aan de Engelsen. Daarmee stelden zij de van SWPA overgenomen Civil Affairs Agreement buiten spel. Buiten Java/Sumatra hadden de Australiërs het gezag overgenomen van SEAC, en hielden zich aan het Civil Affairs Agreement, met NICA als een van de Australiërs onafhankelijk Indisch bestuursorgaan.
          Het Amerikaanse leger begon in januari 1943 met een grondoffensief op Nieuw-Guinea. In 1944 trekken de Amerikanen op langs de noordkust van Nieuw-Guinea (Hollandia, Biak, Manokwari) en via de Noord-Molukken (Morotai) worden de Filippijnen aangevallen (oktober 1944). Australische eenheden landen op Tarakan (1 mei 1945) en Balikpapan (1 juli 1945). In die door de Amerikanen en Australiërs bevrijde gebieden krijgt NICA vrij spel, conform het Civil Affairs Agreement dat door de Australiërs was overgenomen van SWPA. Activiteiten die volledig los staan van de gebeurtenissen op Java/Sumatra. Twee volledig van elkaar gescheiden operatiegebieden. Behalve even de Indonesische infiltraties in Zuid-Celebes en Zuid-Borneo.

        • Ron Geenen zegt:

          @Activiteiten die volledig los staan van de gebeurtenissen op Java/Sumatra. Twee volledig van elkaar gescheiden operatiegebieden.@
          Er was zelf een groot verschil van optreden van de Engelsen tussen Java en Sumatra. De Engelsen waren op Sumatra bezig eerst de Engelse en Australische gevangenen in veiligheid te brengen en de Nederlandse militairen moesten in Maleisie werkeloos wachten. Daarbij liepen heel wat Nederlandse gevangenen in de kampen het gevaar door de ploppers vermoord te worden. De toen nog Luit. Westerling heeft met zijn geheime politiemacht heel veel van hun in veiligheid gebracht, waaronder een tante van mij en haar zoon.

        • Loekie zegt:

          “Zeker, de Nica was in de Grote Oost op de enkele eilanden of delen van eilanden die door MacArthur bevrijd waren, bevredigend gaan opereren maar die eilanden waren dunbevolkt en in politiek opzicht onbelangrijk. Celebes, Sumatra en vooral Java zouden een probleem vormen dat van een geheel andere orde van grootte was.”
          (dr. L. de Jong, dl 11C).

        • Jan A. Somers zegt:

          “in politiek opzicht onbelangrijk.” Dat zou ik niet willen beamen. In dit gebied is de RIS geboren! Van onder af. Pas toen de RI akkoord was gegaan met die federale opzet, sloot dat gebied zich aan bij de gezamenlijke optredens in de onderhandelingen. Maar de RI bleek op de RTC liever het zelfbeschikkingsrecht om zeep te helpen en schafte hioertoe later de RIS af.
          Waar het mij om gaat is dat hier de verhoudingen op de werkvloer tussen bestuurders, nationalisten, politie, NICA en KNIL op een enkel geknetter na, rustig verliepen. Met wederzijdse achting. De bestuurders bestuurden, de politie deed wat politie moet doen. De nationalisten waren bezig met merdeka, de NICA-ambtenaren waren bezig met de oude bezettingsproblemen te helpen oplossen, het KNIL was te zwak om strijdlustig te zijn. De Australiërs vonden het best, en SEAC was er niet! Bij afwezigheid van de KPM, kreeg het prauwverkeer een belangrijke rol. In Makassar stimuleerde het departement van economische zaken de organisatie van kustvaartrederijen, gesteund door een kredietfonds voor de bouw van zeilprauwen. Fraude, als gevolg van een gebrek aan toezicht, werd op de koop toe genomen. Die opleving kon overigens slechts in de politiek rustige gebieden goed op gang komen: het oostelijk deel van de archipel, de Molukken, Celebes, Borneo en de Kleine Soenda-eilanden. Omvangrijk driehoeksverkeer vond plaats tussen Makassar, Bandjermasin, Bali, Lombok. Al in april 1946 werd meer dan duizend ton producten door de zeilvaart in Bandjermasin aangebracht. Grote hoeveelheden goederen moesten worden getransporteerd: primaire levensmiddelen (zout, rijst, meel, suiker e.d.). Rode Kruispakketten, geneesmiddelen, kleding, schoeisel enz. uit enkele basishavens naar de buitengewesten. Duizenden tonnen kopra, rubber en andere exportproducten, alsmede tienduizenden drums benzine, smeerolie e.d. moesten over de archipel gedistribueerd worden. Honderden voertuigen van allerlei soort en afmetingen voor economische en overheidsdoelstellingen moesten worden verplaatst. Mannen, vrouwen en kinderen uit evacuatiecentra moesten naar veiliger oorden worden overgebracht en tevens moesten enige duizenden door de Japanners weggevoerde Indonesiërs weer naar hun plaats van herkomst worden teruggebracht. Ook moesten Japanse militairen naar hun repatriëringcentra worden gebracht. De herrijzenis van het plaatselijke Indonesische bestuurssysteem verliep praktisch zonder problemen. Om in lijn te blijven met de toekomstige veranderingen was al eerder (buiten Java/Sumatra) de naam Gouvernements Marine informeel veranderd in Federale Marine, daarna Federale Schependienst. Die dienst zorgde onbewapend voor de verbindingen waarbij bijvoorbeeld onbewapende NICA-mensen naar de door hun te bezoeken plaatsen werden gebracht. Met een paar honderd grotere en kleinere vaartuigen, waarmee alle uithoeken van het omvangrijke gebied werden bestreken. Zo was het weer mogelijk de meeste, ook kleine, bestuursposten te bezoeken. Overal waar ze kwamen werd dezelfde, gedurende de bezetting verwaarloosde situatie aangetroffen. Een steigertje, met een vlaggenstok met een rood-witte vlag, en het opschrift ALRI (Angkatan Laut Republik Indonesia)-Hoofdkwartier. Een schildwacht gewapend met een geweer of een speer naarmate de post meer of minder belangrijk was. Op bezoek bij de bestuurder was meestal ook de plaatselijke nationalistische leider aanwezig. Als ze verlegen waren met hun primitief kantoortje, werd het bezoek aan boord voortgezet, vergezeld van vrouw en kinderen. Bij een eerste bezoek was de administratie natuurlijk tijdrovend. De plaatselijke politieke verhoudingen, de technische staat van de post, het budget, salaris enz. Enkele keren bleken bestuurders en bemanningsleden oude bekenden van vóór de oorlog, resulterend in een geanimeerd gesprek. Als je de bersiap aan de lijve hebt ondervonden een bijna onvoorstelbare situatie. Maar kennelijk kon het zo ook! Maar in onze discussies zijn natuurlijk al die nullen slachtoffers en slechte Hollanders veel leuker. Ik stop hiermee, verschrikkelijk off topic! Sorry Boeroeng.

        • Anoniem zegt:

          “Maar kennelijk kon het zo ook! Maar in onze discussies zijn natuurlijk al die nullen slachtoffers en slechte Hollanders veel leuker. ”
          Die zijn niet leuker, wel belangrijker.

        • Jan A. Somers zegt:

          De RIS was het antwoord van buiten Java/Sumatra op de al vóór de oorlog bekende Javaanse arrogantie t.a.v. de buitengewesten. Ook in Nederland hoor. Als je in Amsterdam de trambestuurder vraagt of hij en bepaalde halte ook aandoet krijg je: Mijnheer komt zeker uit de provincie. En terug, moeten ze in onze buitengewesten Zeeland en Groningen niets van de randstad weten: Den Haag doet niets voor ons, en als ze iets doen, doen ze het ook verkeerd.

    • Jan A. Somers zegt:

      https://javapost.nl/2017/01/28/hoe-een-weduwe-de-nederlandse-staat-deed-buigen/
      “De Staat der Nederlanden is aansprakelijk gesteld voor de gevolgen van de moord op Uw echtgenoot”. Dat is geen internationaal publieksrecht. Een moord of misschien oorlogsmisdaad kent geen rechtsopvolger. Moordenaar blijft gewoon moordenaar.

  16. RLMertens zegt:

    ‘erkenning, erkenning, erkenning etc.’- Al vanaf 17 augustus 1945 lijdt Nederland aan een anti erkenning ziekte. Erkenning van …warempel ja zelfs van het ondertekend Atlantisch Handvest 24 sept.1941, van slavernij, van genocide, van excessen, van backpay, van eigen slachtoffers….?
    Niets wordt erkent, laat staan bekent. Tot de vraag om erkenning…. eindelijk ophoudt.
    Wat dat betreft hebben Molukse ex.Kniller geluk…..

    • PLemon zegt:

      @Erkenningsziekte?
      of na 300 Jr op een verantwoorde manier loslaten/samenwerken?

      ***Analyse en perspectieven inzake het Indonesische vraagstuk medio Mei 1947
      In de vergadering op Vrijdag 16 Mei 1947 om 9 uur n.m. ten Paleize Koningsplein merkte de Minister van Overzeese Gebiedsdelen op, dat de uitspraken van de verschillende sprekers hem hadden bevestigd hoe moeilijk de overeenkomst van Linggadjati was en, erger nog, hoe de moeilijkheden eigenlijk eerst na de ondertekening zijn begonnen.

      De urgentie van het opmaken van een balans is duidelijk, omdat talloze Nederlanders en ook Indonesiërs zich afvragen en betwijfelen, of de tot heden gevolgde weg bij de behandeling van het Indonesische vraagstuk nog voldoende perspectieven biedt, of dat geheel nieuwe wegen dienen te worden ingeslagen.

      Ook de regering ziet zich voor deze vraag gesteld. Het opmaken van een balans is bovendien nodig, omdat het uit een oogpunt van onderhandelingstactiek noodzakelijk is bij eventuele voortzetting van de sedert 25 Maart aangevangen pogingen vast te stellen, welke constructies, bestuursvormen en regelingen de regering aangeboden, aanvaard en nagekomen wenst te zien en welk het alternatief is, dat de Commissie-Generaal bij haar onderhandelingen kan hanteren, opdat zij die ruggesteun ontvangt, die bij een onderhandelingspositie als de onderhavige onontbeerlijk is.

      Over het gehele werk
      AUTEURS C. Smit
      I. Huidige toestand A. Politiek

      Na een gedachtenwisseling tussen Nederland en de Republiek Indonesië, die onzerzijds op 3 Februari is ingeluid, werd op 17 Maart 1947 de Commissie-Generaal gemachtigd de overeenkomst van Linggadjati te ondertekenen op de voorwaarden, genoemd in de brief van de voorzitter van de Republikeinse delegatie van 15 Maart aan de Commissie-Generaal.

      http://www.dbnl.org/tekst/sche115dagb01_01/sche115dagb01_01_0016.php

      • RLMertens zegt:

        @Lemon; ‘hoe moeilijk de overeenkomst van Linggadjatti was’- Inderdaad, een school voorbeeld hoe ‘gewoon erkennen van..’ tot kunst verheven wordt; het zo moeilijk mogelijk te interpreteren/maken’ om tot een overeenstemming te komen. Om tot ontkenning te komen! Ontkennen ligt ons beter in de mond!(en in daden)- Nederland wilde helemaal geen overeenkomst met de Republiek. Het wilde militair toeslaan; want de troepen waren op sterkte! Alleen vanwege de VN wilde speelde men het ‘spel; van goede wille te zijn’ mee. Als men de inhoud doorneemt; daar staat in elk artikel wat er gebeuren moest. Zo simpel als wat. Zelfs met een artikel 3; de mogelijkheid geboden wordt tot een verbintenis te kunnen komen met het Koninkrijk ( de Molukken, Menado) etc. Het begon al met ; Nederland eiste; soeverein/de baas zijn in de overgangsfase etc. TNI moest worden opgeheven! Vanwege de oprichting van een federale leger met het Knil als voornaamste onderdeel! En gen.Spoor dus de opper bevelhebber. Zelfs, dus ook over de opgeheven TNI !!!
        En als klap; Nederland negeerde gewoonweg art. 17/2; geschillen op te lossen via arbitrage!!!! Drees sr.; ‘onze jongens zijn toch niet voor niets naar Indië gekomen’ En de laatste trein(!) met Indo’s uit de Republikeinse beschermkampen in Batavia aankwam
        Startte Nederland de 1e ‘politionele actie’.
        Zie de tv.doc. Indonesia merdeka 1976 van Rolf Kiers! Met de oog getuigen uit die tijd; Johan Fabricius, Hatta, Nasoetion, Koets (as. van Van Mook) ea.- Planter Marsman; ‘onze gedode jongens op het kerkhof zijn een souvenir van een falend politiek beleid’. Wat een afgang!

        • Jan A. Somers zegt:

          “‘hoe moeilijk de overeenkomst van Linggadjatti was’” Uiteraard als u leest wat er daarna nog moest gebeuren: (huidig) art 91 grondwet: “1. Het Koninkrijk wordt niet aan verdragen gebonden en deze worden niet opgezegd zonder voorafgaande goedkeuring van de Staten-Generaal.”

        • RLMertens zegt:

          @JASomers; ‘aan verdragen gebonden etc.’ – Van goede wille om oprecht van elkaar te scheiden was voor onze politieke leiders vreemd. Tot naar de toekomst kijken waren zij niet staat! Zoals een weekblad indertijd opmerkte/vast legde; ‘kruideniers politiek tegen wereld politiek’! Dat was toch aan het resultaat te zien/merken? Of is het bij u nog niet door gedrongen, 70 jaar na dato?

        • Jan A. Somers zegt:

          “onze politieke leiders” Gelukkig is de grondwet ervoor ons, burgers, te beschermen tegen die politieke ( maar ook militaire) leiders. Natuurlijk moeten onze politieke leiders naar de toekomst kijken, maar ze hebben altijd toestemming nodig van het parlement. Dat is dan ook keurig gebeurd. Maar die politieke leiders keken daarbij ook naar de toekomst. Linggadjati was nog niet goedgekeurd door het parlement ( en door onze militaire leiders die daar overigens niks over te zeggen hadden), maar het einddoel stond al vast, en gemengde ambtelijke commissies waren direct na Linggadjati begonnen met de inventarisatie van de rechtsovergang. De politiek neutrale onderwerpen konden zo al vroegtijdig in bijlagen bij de akte worden verwerkt. Werd alleen maar twee keer kortstondig verstoord door de politieke acties waarbij verkeer tussen Batavia en Djokja niet mogelijk was.

        • e.m. zegt:

          @maar ze hebben altijd toestemming nodig van het parlement.@

          — Dag meneer Somers, ALS een enkeling onder ons EERDER geboren ZOU zijn geworden, en MOGELIJK dictator van Nederland WAS geweest, dan ZOU die hele dekolonisatie van Nederlands-Indië heel anders zijn gelopen, heul wat anders; zoals ACHTERAF ‘gewenst’ … zeg maar. Maar ja, achteraf hè !

          Ik heb gisteren nog een eendagsvlieg levenslang opgelegd. Hattie de suikerklontjes maar niet moeten koloniseren. Achteraf had ik ‘m eigenlijk gewoon dood moeten slaan. Maar ja … da’s weer ACHTERAF hè !

          Goed weekend !

        • RLMertens zegt:

          @JASomers; ‘om burgers te beschermen etc.’ – Nou, dat is dan daar indertijd gebeurd!
          Duizenden doden. Voor wat? Voor dat einddoel? Wat nu nog ‘na smeult’?
          @em; ‘ALS etc,’ – Het beleid ….van lik m’n vestje; dekolonisatie zo lang mogelijk uitstellen …tot tenslotte in; samengaan/Unie met onze HM aan het hoofd, strandde toch op een volledige debacle in 1950. Gewoon in plaats van ALS; de adviezen volgen van hen; vRandwijk, JdeKadt(PvdA kamerlid), ds.JVerkuyl, prof.Wertheim ea die toen vooraf(!) de 1e actie reeds als een noodlot bestempelden. ACHTERAF; het toenmalige beleid/prestaties afrekenen is toch normaal. Dat is toch geschiedenis?

        • RLMertens zegt:

          @JASomers; ‘toestemming van het parlement etc.’- Het parlement nb. stuurde een (parlementaire) commissie naar Linggadjatti en kwam tot een overeenstemming. Het document werd zelfs door beide regeringen(!) ondertekend. Dus met instemming van het parlement! Niet door de staten generaal?Dus ….? U zegt alleen door de militaire leiders? Door Spoor en door de TNI? Die waren juist tegen deze overeenkomst. Dus hoezo burgers beschermen tegen politieke leiders?
          ‘de inventarisatie van de rechtsovergang’? Met die 2 ‘politionele acties’?

  17. P.Lemon zegt:

    @Hr Mertens…is uw invalshoek (blanda boesoek) niet een beetje uitgelokt door het republikeinse kamp? Achteraf natuurlijk onverstandig van Nederland met repressie te reageren want getalsmatig en in de internationale opinie zou men toch het onderspit delven. Laten we maar het op houden dat een hollandse en indonesische kat in het nauw, rare sprongen kan maken.

    ***…in het regentschap Modjokerto. Daar wordt door de Republikeinse militairen op grote schaal inbreuk gemaakt op de afspraak. Het schijnt dat het civiele Republikeinse bestuur hiertegen volstrekt onmachtig is en het beklaagt zich hierover openlijk tegenover onze autoriteiten. Volgens deze brief zijn in het tijdvak van 24 April tot en met 22 Mei in het gebied van Modjokerto de volgende handelingen van de zijde van de TRI verricht:
    a. 15 bruggen vernield
    b. 43 versperringen opgesteld
    c. 27 mineringen verricht
    d. een mijn geplaatst in een dijklichaam
    e. op 12 Mei een brug opgeblazen, de verbindingen met Modjokerto doorgesneden en hevig mortier- en mitrailleurvuur op de jodiumfabriek gelegd
    f. 14 vexatiegevallen van de bevolking (kidnappen, berovingen, gedwongen voedselleveranties aan de TRI, verplichte heffingen om het gebied te betreden, gedwongen afstand voor rijstoogst aan de TRI, gedwongen evacuatie)
    g. 3 gevallen van sabotage achter de frontlijn
    h. elke dag in genoemd tijdvak Nederlandse patrouilles een of meermalen beschoten met geweer- en mitrailleurvuur.

    Het is duidelijk dat blijkbaar op andere wijze tegenover ons door militaire instanties wordt opgetreden dan door de Republikeinse regering, te goeder trouw naar wij voorshands aannemen, met ons wordt afgesproken. Deze aanname van goede trouw is in dit geval niet zo gevaarlijk, omdat immers de gehele regeling inzake Modjokerto bij complete uitvoering in het voordeel van de Republiek werkt, terwijl het aan Republikeinse zijde ook duidelijk moet zijn dat de thans door hun militairen toegepaste handelwijze slechts ten gevolge kan hebben, dat het door ons toegezegde herstel van het complete Republikeinse bestuur en terugtrekking onzer militairen onmogelijk wordt gemaakt.

    Een verschijnsel als het onderhavige behoeft men niet alleen uit een zekere eigengereidheid van het Republikeinse militaire apparaat te verklaren. Men kan er ook het gevolg in zien van hun overtuiging, dat, ondanks de tussen de delegaties getroffen regeling, in Modjokerto er toch gevochten zal worden en dus militaire voorbereidingen in het naar het Zuiden gelegen terrein door de TRI moeten worden getroffen. Deze laatste veronderstelling is in overeenstemming te brengen met een opmerking, die de heer Sjahrir tegenover de voorzitter van de Commissie-Generaal maakte in het evenaangehaalde gesprek, waarin hij zei dat zelfs Sjarifoedin de regeling van Modjokerto niet had begrepen en verschillende anderen er een Nederlandse listigheid in zagen om dit regentschap vrij van republikeinse militairen te krijgen, teneinde er daarna met de Nederlandse gemechaniseerde macht zeer gemakkelijk doorheen te komen. Domineert inderdaad een dergelijke opvatting in Djocja, dan kan men begrijpen dat de angst voor ons militair optreden de overhand heeft over het vertrouwen in de civiele regeling inzake Modjokerto.

    In deze sfeer past ook de opmerking van Sjahrir, dat velen in Djocja zo ver weg zijn, dat zij iedere redelijk klinkende gedachte van de Nederlanders als ongeloofwaardig beschouwen en er a priori slechte bedoelingen achter zoeken.

    Kijkt men nu naar andere verschijnselen in de praktijk, dan vertonen zij vergelijkbare beelden.

    • bokeller zegt:

      ### Laten we maar het op houden dat een hollandse en indonesische kat in het nauw, rare sprongen kan maken.###

      Tsja, ook ik maakte deze rare sprongen mee.
      Want zo lief waren wij ook weer niet, dat
      wij ons aan de verdragen hielden.
      In mijn beperkte omgeving in Noord-Sumatra
      heb ik wel staaltjes meegemaakt van uitlokking.
      Wel stonden onze kranten toen van Indonesische
      aanvallen.
      Laten we dit ook niet vergeten.
      siBo

    • RLMertens zegt:

      @Lemon; ‘belanda boesoek etc.’ – Met bovenstaande door mij genoemde Nederlandse eisen;Nederland souverein, TNI opheffen etc. krijgt/lokt men toch reacties uit! Vooral van uit het TNI kamp. Zoals bestandsschendingen etc. Terwijl de troepen aanvoer als maar plaats vond. En dan nog het Linggadjatti artikel arbitrage; indertijd door Sjahrir ingebracht, volkomen negeren! Welke partij was hier; boesoek?

      • P.Lemon zegt:

        @ Welke partij was hier; boesoek?
        Zij die het meest te verliezen hebben ( de totoks en indo’s) nl hun geboortegrond en bestaan, kiezen denk ik niet voor de nationalisten die de hele truc’enkast openden voor hun merdeka.
        Maar objectief zullen derden de koloniaal aanwijzen die hoewel hij het in bezit genomen land tot ontwikkeling bracht later met stank voor dank het veld moest ruimen. Bizar om te zien hoe nu met een grote legermacht een kopie van koloniale onderdrukking over de verschillende bevolkingsgroepen wordt uitgevoerd.

        • RLMertens zegt:

          @PLemon; ‘truckenkast openden etc.’ – Het was toch te voorspellen/verwachten dat de wereldse sympathie niet bij de bezetter/kolonisator lag. Er lag duidelijk een weg om tot een vergelijk te komen. Om (vooral) nog profijt te hebben van onze(?) investeringen. We wisten welk economische potentie er nog was. De Britten wezen er op, zoal zij het met India deden. Maar onze regering bleef stupide bezig zijn!
          Uw opmerking over het Indonesië van nu, geeft natuurlijk blijk van de frustraties van/over toen.
          Die bevolkingsgroepen zijn Indonesiërs! Vroeger door ons Inlanders genoemd.
          En natuurlijk willen zij hun land bijeen houden; Eenheid in verscheidenheid.
          Zoals toen hun leermeester hen hebben voorgedaan; hen hebben aangedaan!
          Enfin; het vaarwel tot betere tijden…..

  18. P.Lemon zegt:

    @Hr Mertens ” geeft natuurlijk blijk van de frustraties van/over toen”

    Anders dan u dat opvat …een spreuk die de lading niet dekt…want de indo’s en totoks waren net zo goed landskinderen en toch verdreven.

    ***Bhinneka Tunggal Ika is de wapenspreuk van Indonesië. Deze Oud-Javaanse zin wordt meestal vrij vertaald als ‘Eenheid in verscheidenheid’. Letterlijk betekent die echter ‘(Ofschoon) verdeeld in stukken, toch één’.

    Deze zin is een citaat uit het Oud-Javaanse literair werk Kakawin Sutasoma. Dit is een gedicht dat geschreven werd door Mpu Tantular uit Majapahit in de loop van de 14e eeuw.

    Dit gedicht is bijzonder omdat het verdraagzaamheid propageert (WIKI)

    • Jan A. Somers zegt:

      “‘Eenheid in verscheidenheid’. Letterlijk betekent die echter ‘(Ofschoon) verdeeld in stukken, toch één’.” Dat is toch precies de federale staatsvorm van de RIS? Net als de USA, de Bundesrepublik Deutschland), België, Spanje, en nog zoveel meer? (Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden!!!)

    • RLMertens zegt:

      @PLemon; ‘lands kinderen etc. – Indo’s en Totoks zijn/waren kinderen van de bezetter! Van de bezettende macht, die alle voordelen naar zich toetrok/vastlegde. De bezettende macht, die de maatschappij aldaar in een ‘raciale verdeling’ in zijn macht had; Europeanen en Inlanders. Die maatschappij was gedoemd te verdwijnen zoals moh.Hatta bij zijn pleitede in 1927(!!); Indonesië vrij voor het gerechtshof in Den Haag voorspelde; ‘vroeg of laat zal elk overheerst volk zijn vrijheid hernemen. Dat is de ijzeren wet der wereld geschiedenis. Alleen de omstandigheden waaronder die vrijheidsherneming plaats vindt, worden mede bepaald door de houding van hen, die de macht in handen hebben. Of de vrijheidsgeboorte zal gaan met bloed en tranen of zal voltrekken langs vreedzame weg’.

      • PLemon zegt:

        @ ” Kinderen vd bezetter die zich bevoordeelden tov de autochtone bevolking”

        Dat is wel heel kort door de bocht om zo vooral in de naoorlogse periode na de machtsoverdracht notabene, een in de gemeenschap gewortelde bevolkingsgroep die vanzelfsprekend z’n bevoorrechte status kwijtraakte, alsnog een trap na te geven. Het was toch éénheid in verscheidenheid?
        Waren de bersiap slachtpartijen onvoldoende als afrekening voor het feodale koloniale tijdperk?

        • Anoniem zegt:

          @PLemon; ‘een trap na te geven’- Dat is nou, het resultaat geweest van ons naoorlogse beleid; een oorlog te voeren tegen beter weten in. Tegen de wereld(VN) visie in. Tot haat gedreven werden wij geslachtofferd door/voor dat (zinloze) doel. Zelfs onze vlucht daarna naar het vaderland werd bemoeilijkt. Kort door de bocht?

        • PLemon zegt:

          @Tot haat gedreven werden wij geslachtofferd …

          Net als later tegen hun eigen communistengroepering werd die haat er door agitatie propaganda (o.a. Japanse bezetter) ingebracht.Geef u op een briefje dat op de kleine bovenlaag na, de rest vd bevolking het een worst zal zijn of de andere landskinderen er blijvend wonen.
          Nee, die kunstmatig ingebrachte haat was bedoeld als een tijdelijk instrument om te laten zien dat er een machtswisseling zou plaatsvinden. Het wegjagen van Indo en totok is dan ook overdreven nadat het punt(bersiap) en teruggave Nieuw Guinea was gemaakt. Politiek gezien moet je na de zege met de verslagen tegenstander immers aan een nieuwe toekomst bouwen.

        • Ron Geenen zegt:

          @Net als later tegen hun eigen communistengroepering werd die haat er door agitatie propaganda (o.a. Japanse bezetter) ingebracht@

          Primitieve mensen zijn ook heel makkelijk op te jutten.

        • RLMertens zegt:

          @PLemon; ‘de rest van de bevolking etc.’ – Bersiap /opstand was een volks(!) woede tegen alle overheersingen; Nederland en Japan! Zie de opschriften etc. op de gebouwen in 1945. ‘alleen een kleine bovenlaag etc.’- Is Nederlandse propaganda.! Dat zeiden zeiden we ook tegen de Britten/Mountbatten in 1945! Over trucages gesproken!
          Tijdens de Irian kwestie werden WN’ers (ex Belanda’s) toch ook belaagd.

        • PLemon zegt:

          @Hr Mertens “Is Nederlandse propaganda.!”

          Zou bv de opsteller v deze (tjechische) afstudeerscriptie er niet doorheen kijken ?
          (uitgebreide literatuurlijst en geraadpleegde websites)

          *** Nederland en de dekolonisatie van Indonesië
          JANA HEGEROVÁ bachelorscriptie

          De onafhankelijkheid van de Verenigde Staten van Indonesië had ook de internationale weerklank. De Verenigde Staten namen het resultaat van de conferentie positief aan en beschouwde de onafhankelijkheid van Indonesië als het begin van een nieuwe politiek in Zuidoost-Azië. Maar Frankrijk en Groot-Brittannië vreesden dat de conferentie een voorbeeld voor de gelijksoortige onderhandelingen over de toekomst van de Franse Indochina zou worden. De Sovjet-Unie verzette zich tegen de overeenkomst omdat er geen onafhankelijke staat ontstond maar alleen een Indonesische federatie. De overeenkomst bracht ook bepaalde problemen in de toekomst, die het onderwerp van de Nederlands-Indonesische confrontatie tot 1965 enz.

        • RLMertens zegt:

          @PLemon; ‘Nederlandse propaganda etc.’- Dat het overgrote deel van de bevolking niets van doen heeft met Hatta/Soekarno etc. Dit werd ons ingegeven vanwege de slogan; het Indonesische volk bij te staan tegen deze oproerkraaiers. En zodoende eigen volk(!) en de buiten wereld te misleiden. Nb. net na de bevrijding alle gelden aan te wenden om een oorlog in Indië te voeren. Echter de hele wereld keerde zich tegen Nederland.
          ‘de Sovjet-Unie keerde zich’ – Ook zij hadden het door, dat die hele federatie opzet uit de koker van Nederland kwam. Wat tenslotte ook is uitgekomen. Nog maar enkele maanden na de overdracht werd de RIS een Republiek!

      • Jan A. Somers zegt:

        “‘lands kinderen etc. – Indo’s en Totoks zijn/waren kinderen van de bezetter! ” Dat woord landskinderen heb ik voor het eerst gelezen bij Sjahrir; “een deel van ons volk”. Soetan Sjahrir, Onze strijd (Uitgave onder auspiciën van de ‘perhimpoenan Indonesia’ 1946, 13. Amsterdam: Vrij Nederland 1946. Dit heb ik heel lang geleden gezien in een vitrine in het Tropenmuseum. Die landskinderen konden gewoon blijven in het moderne Indonesië.

        • Ron Geenen zegt:

          @Die landskinderen konden gewoon blijven in het moderne Indonesië.@

          En dat bleek ook maar een lege belofte. Vraag het maar aan de in de steek gelaten oudjes als Els Brail die o.a. door Francine worden geholpen.

  19. Boeroeng zegt:

    Vergeet die medaille, opa, wij weten beter.
    Jeftha Pattikawa schrijft zijn overleden opa, over een veel te laat eerbetoon voor Molukse KNILmilitairen 

     NRC

    Journalisten hebben de persberichten opgevat als ‘men had geen veteranenstatus en nu krijgt men die wel’ . Ook deze lezer Pattikawa heeft die misvatting overgenomen.

    • PLemon zegt:

      @misvatting veteranenstatus….

      Blijkbaar werden er uitzonderingen?

      *** Tijdens de bijeenkomst op 21 november zal onder andere worden bekeken of de oud-militairen van het KNIL de onderscheidingen hebben gekregen die ze verdienen. Ook zal Defensie nagaan wie er recht heeft op de veteranenstatus en de veteranenspeld. 

      “Sommigen hebben die status al aangevraagd, anderen niet. Daar zullen we hen bij helpen”, zegt de defensiewoordvoerder. “Ook gaan we volgend jaar extra aandacht voor hen vragen tijdens de Landelijke Veteranendag, waaraan zij ook als groep kunnen deelnemen.” Door de status als veteraan kunnen de oud-militairen bijvoorbeeld een jaarlijkse reünie organiseren
      https://www.trouw.nl/home/eerbetoon-defensie-voor-molukse-knil-militairen~a03ea964/

      • PLemon zegt:

        Typo….werden er ….uitzonderingen = waren er ….

      • Boeroeng zegt:

        Inspecteur generaal van Griensven zei in een radio-interview dat men reeds de veteranenstatus had, als men in Nederlandse militaire dienst in een oorlogssituatie verkeerde.
        Waar hij het heeft over erkenning dan was dat geen juridische of administratieve erkenning. Maar een morele erkenning die hij met dit evenement wilde doen.
        Zover ik hem begreep.
        Wbt die medailles …. Ook vele niet-molukse veteranen hadden geen Mobilisatie Oorlogskruis ontvangen, Het ministerie van Defensie heeft kennelijk nooit actief de veteranenlijsten ter hand genomen om iedereen een MOK toe te kennen. Welke medailles er ook bedoeld zijn, in de berichtgeving ligt nu een beetje de suggestie dat Molukse veteranen minder medailles dan niet-Molukse veteranen ontvingen. Is dat zo en waarom ?

        Een medaille hebben Molukse veteranen meer gehad dan niet-Molukkers… dat is de rietkerkpenning.
        https://nl.wikipedia.org/wiki/Herdenkingspenning_komst_Ambonezen_naar_Nederland
        Vele veteranen uit Indië hebben zoiets niet gehad, hoewel ook zij hun geboortegrond verloren hebben.
        Voor mij hoeft het ook niet. Die rietkerkpenning was een zoethoudertje.. voor Molukse onvrede.

      • RLMertens zegt:

        @PLemon; ‘een jaarlijkse reunie etc.’ – Is dat alles? Wat houdt status nog meer in? Welke geldelijke(!)? Elke militair, die in oorlog is geweest, desnoods als schrijver of hospik, is toch een veteraan?

    • Ron Geenen zegt:

      Afgelopen donderdag tijdens onze kumpulan vertelde ik aan een Molukse vriend Bob het feit dat de Molukse Knil veteranen erkenning kregen.
      Bob stak zijn vuist op en zei: “Het werd tijd na 70 jaren arrogantie. Hoop dat ze ook de families van de overleden KNIL’ers gaan eren en hun niet betaalde salarissen toekennen”.

  20. Boeroeng zegt:

    Woede en verdriet over valse start in Nederland dreunen nog altijd na bij tweede en derde generatie Ambonezen
    Een doorbraak. Zo ervoeren veel Ambonezen de toenadering van Defensie deze week. Er komt een officiële ontvangst als blijk van erkenning voor Molukse veteranen die dienden in het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL). Ze werden afgedankt nadat ze bereid waren geweest hun leven op het spel te zetten voor volk en vaderland. De woede en het verdriet daarover dreunen tot de dag van vandaag door bij kinderen en kleinkinderen.
    Telegraaf

  21. J.Blankers zegt:

    Mijn schoonvader was knil militair. Heeft geleden onder bezetting. Is inmiddels overleden. Komen nabestaande nog in aanmerking voor een uitkering? 3 december 2017.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s