Kritiek op het excessenonderzoek

Bezwaren tegen het Nederlandse onderzoek ‘Dekolonisatie, geweld en oorlog in Indonesië, 1945-1950’
Jeffry Pondaag en Francisca Pattipilohy namen het initiatief voor het opstellen van een open brief, waarvoor Histori Bersama een platform heeft willen bieden.

Hierbij vragen wij uw aandacht voor de bezwaren die zijn gerezen tegen het Nederlandse onderzoeksproject “Dekolonisatie, geweld en oorlog in Indonesië, 1945-1950”.  historibersama

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

23 reacties op Kritiek op het excessenonderzoek

  1. RLMerrtens zegt:

    ‘Bersiap ellende’ – Voor mij is het er duidelijke link met de verloochening van het door Nederland ondertekende Atlantisch Handvest te Batavia 4/10/ 1945; gesprek vdPlas-moh.Hatta:
    Geen merdeka, dus amok! Vreemd dat geen van vermelde historici daarover(willen) spreken. Wel Abdulgani in de tv.doc.Indonesia merdeka 1976 van Rolf Kiers. Indertijd in 1995 door VPRO tv. herhaald. Met vele hoofdrol spelers aan het woord! Kijken!

  2. PLemon zegt:

    Jekyll&Hyde, engel en duivel tegelijkertijd. De mens worstelt met beide kanten van zijn natuur/persoonlijkheid.
    Het is nu mode om uit het verleden die donkere zijde naar voren te halen en de gepleegde wan-en misdaden alsnog te betreuren/veroordelen.

    ***Jeffry Pondaag en Francisca Pattipilohy  : “Echter, wij stellen dat het uitgangspunt zou moeten zijn dat de kolonie Nederlands-Indië om te beginnen al geen legitieme regering had. Nederlandse militairen die zich niet direct aan oorlogsmisdaden schuldig maakten, waren net zo goed onrechtmatig in Indonesië. KITLV-onderzoeker Henk Schulte Nordholt vuatte treffend samen waar het wringt in de Nederlandse omgang met het koloniaal verleden: “de koloniale aanwezigheid zelf is geen punt van analyse. Als het over geweld gaat, praten we graag over excessen, een incident, een overgangsverschijnsel, eigenlijk in termen van een ongelukje, terwijl dat veel fundamenteler was. … iets wat Nederlandse geschiedschrijvers niet graag willen zien.”[5] Schulte Nordholt zei dit zeventien jaar geleden maar anno 2017 is zijn commentaar nog steeds actueel.

    *** Al meer dan dertig jaar pleit Ewald Vanvugt voor een radicale herziening van de koloniale geschiedschrijving. Nu krijgt hij steun van rappers als Typhoon, Fresku, Akwasi en Jiggy Dje. ‘Voor veel mensen is de slavernij maar één of twee oma’s geleden.’

    ‘Wie weet nou dat de Nederlandse overheid in Indonesië de handel in opium monopoliseerde, dat de koloniale overheid er heel veel geld aan verdiende?’ zegt directeur Kees de Koning van het hiphoplabel Top Notch.
    De Koning las het allemaal in het in 2002 verschenen boek Zwartboek van Nederlanders overzee van Ewald Vanvugt. ‘Ik was echt gegrepen door dat boek, las het in een keer uit en gaf het aan veel mensen cadeau. Waarom leerden wij hierover niet op school? Hoe kunnen we zorgen dat onze kinderen het alsnog wel leren?’ De Koning besloot dat het hoog tijd was om het werk van Ewald Vanvugt opnieuw onder de aandacht te brengen in een herziene en uitgebreide editie vanZwartboek, dat wordt uitgebracht onder de titel Roofstaat. Wat iedere Nederlander moet weten. De Koning: ‘Wij bereiken jonge mensen, het is belangrijk dat deze verhalen verteld worden.’ 
    https://www.vn.nl/moet-koloniale-geschiedenis-uitwissen-uitleggen/

    • Boeroeng zegt:

      citaat:
      ” …Echter, wij stellen dat het uitgangspunt zou moeten zijn dat de kolonie Nederlands-Indië om te beginnen al geen legitieme regering had.. “
      —–
      Mee eens, dat de Nederlandse dictatuur geen moreel legitieme regering was.
      Echter niet mee eens dit historisch onderzoek te bouwen rond een moreel politiek uitgangspunt .. dwz de opzet is dan dat het onderzoek dit standpunt bevestigd. De uitslag staat al vast.
      Daarnaast is dit het intrappen van een open deur. Men vindt reeds algemeen dat de Nederlandse dictatuur moreel fout was.
      En dit onderzoek werd ingesteld om Nederlandse excessen in kaart te brengen.
      Dat was precies wat Pondaag altijd al Nederland verweet het niet te doen.
      Een beetje vaagjes suggereren de onderzoekers aandacht te besteden aan alle excessen van alle partijen. Het is afwachten of dat ook gebeurt
      Met name de excessen van Indonesiërs tegen mensen, bevolkingsroepen die pro-Nederlands waren of niet genoeg de revolutie zouden steunen.
      Maar critici als Pondaag komt dit niet zo goed uit in hun zwart-wit visie … daar zit een doofpotneiging bij hen.
      Als we toch bezig zijn de pro-Nederlandse doofpot open te breken, doe dan ook maar de pro-Indonesische doofpot duidelijk maken…. dat echte afbreken moeten de Indonesiërs en de verdedigers van Indonesisch nationalisme zelf doen.

  3. Peter van den Broek van een andere generatie zegt:

    citaat …..”Echter, wij stellen dat het uitgangspunt zou moeten zijn dat de kolonie Nederlands-Indië om te beginnen al geen legitieme regering had.. “

    En als dat al zo ZOU zijn , wat voor consequenties heeft dat voor het gewraakte geschiedkundig onderzoek?
    Mevr. Pattipilohy en dhr Pondaag bekijken de zaak niet alleen vanuit een heel eng juridisch uitgangspunt maar gaat er vanuit dat het Nederlands optreden sowieso fout i.c. niet-legitiem was.
    Zij hebben hun oordeel over Geschiedschrijving van die oorlog als VER-oordeling al klaar, elk vooroordeel is ook een oordeel.

    Maar wij zijn hier niet bij een rechtszaak, zoals de Dame en Heer veronderstellen. Geschiedschrijving is wat dat mij betreft een wetenschap over de EXACTE beschrijving van de gebeurtenissen

    Wat ik hem wel na dien te geven dat het Onder Andere door zijn initiatief/bemoeienis bij die rechtszaken is geweest, dat de Nederlandse Regering eindelijk een onderzoek naar die gewraakte periode doet.

    Wie is eigenlijk Mevr. Pattipilohy?

  4. RLMerrtens zegt:

    ‘excessen onderzoek’ – Alleen excessen? Het onderwerp is toch; Dekolonisatie; geweld en oorlog in Indonesië 1945-1950. Dat onze regering plots is overgegaan om nu onderzoek te laten plegen door die 3 instituten geeft mij al het gevoel/veronderstelling dat het allerbelangrijkste HET REGERINGSBELEID van toen dan buiten schot blijft. Dit beleid vanaf het Atlantisch Handvest tot aan de overdracht is immers de VEROORZAKER van het geen in die periode is gebeurd! Ik denk dat nu al gegniffeld wordt door vooral de politieke/regerings adepten van voorheen, waar nu al dat gebakkelei over gaat. Excessen/ oorlogsmisdaden etc. zijn over en weer gebeurd! Wat Pietje S. daar heeft uitgevoerd/gemoord etc. heeft Limpach uitgebreid in zijn boek verwoord. Zelfs zij, die daarvoor een Willems orde hebben ontvangen. En nog veel meer. Willen wij nu ook weten waarom/ en hoe si Kromo Hendriksen heeft getjingtjangt etc.? – Waarom/hoe de besluitvorming/beleid tot stand kwam bij die politieke verantwoordelijke lieden(met naam) lijkt mij veel interessanter/wetenswaardig. Dat zij zelfs toen in staat waren om het hele Nederlandse volk te winnen/misleiden om daar in Indië, net na een wereldoorlog, alweer een oorlog te beginnen. Regering/en/politici die na het echec, door bleven regeren. Alsof er niets is gebeurd was. Drees sr. zelfs tot minister van staat werd benoemd etc. – En nu, na 70 jaar….. terwijl nu, al die nu genoemde/geroemde historici in die 70 jaren achterom/beheerders van die Instituten geen donder hebben uitgevoerd/verzwegen, nu plots actief worden. Om excessen uit te zoeken? Het hele archief van het Koninklijke Militaire Instituut zit er vol van. Zelfs mi. met de door ons(!) gewaarmerkte Indonesische excessen. – Of is het onderzoek gebaat met een genuanceerder kijk/oordeel (van Limpach) om ons verleden? Het heeft er schijn van.

    • Boeroeng zegt:

      Natuurlijk had het kabinet Rutte II niet de bedoeling om het regeringsbeleid in de Indonesiëkwestie te laten onderzoeken. Dat was ook niet wat de 3 instituten hadden voorgesteld.
      Het maatschappelijk debat ging over dat Nederland geweldsexcessen in de doofpot had zitten en dat dit openbarstte.
      Dat kolonialisme fout was. Dat de Nederlandse politiek de Indonesische revolutie niet voorzag en niet op tijd de biezen pakte… zijn van die oordelen die al lang breed leven in Nederland. Velen roepen dit niet hardop, maar men vind dit wel.
      Het is een open deur intrappen om een onderzoek te willen die persé op deze conclusie uitkomt. Die conclusie bestaat al breed in de publieke opinie.
      En Limpach heeft zonder schroom een eigen onderzoek gedaan naar Nederlandse excessen. Ik vind het aanmatigend de man te verdenken van dat hij nu die excessen gaat verbloemen..
      Daarbij vind ik dat ook Indonesische excessen worden uitgespint.
      Prima om de focus te zetten op Nederlandse wandaden, maar doe dat niet te eenzijdig en beschrijft dan ook de geschiedenis van Nederlandse slachtoffers en pro-Nederlandse slachtoffers.

      • RLMerrtens zegt:

        @Boeroeng; ‘lang en breed leven etc.’ – Echter niet met naam en toenaam van hen die toen leidende waren in de politiek. Hoe die besluit vorming tot stand kwam. Door wie? Waarom? Onder welke invloed? etc. Hun memoires bv.Drees vertellen niet de exacte beweegredenen. – Wat mij opvalt is; dat wij een volk van ‘de kosten gaan van voor de baat’, juist op dat moment-17/8’45- niet voor ogen hadden.
        Welke economische potentie daar nog lag. J.de Kadt nb. verwoorde het al 1946- lees;Een tragedie van gemiste kansen- het echec en wat daar te verliezen was.
        Alles wat daarna gebeurde; bersiap/misdaden/slachtoffers/overdracht etc. vond hier/ bij de regering zijn oorsprong. Elk gevolg heeft een oorzaak!
        note;. En waarom aanmatigend? Ik wil de waarheid weten over deze periode( ivm. 70 jaar ontkenning/gezwam etc.)Ik verdenk; eerder de regering! Zoals indertijd gebeurd is met de Excessen nota 1969. Waarom zgn. een haastig/ bij elkaar geveegde rapport. Als blijk dat dat het hele archief van het Koninklijk Militair Instituut vol zit met rapporten over misdaden! Zie de notitie van Limpach!

        • PLemon zegt:

          @Hr Mertens “Hun memoires bv.Drees vertellen niet de exacte beweegredenen.”

          Zet u schrap…alvast enkele passages uit dit artikel…

          *** De biograaf van Drees, Hans Daalder, beklemtoont de zwakke positie die Drees tijdens de eerste belangrijke maanden in zijn eigen kabinet had. Hij had immers een minderheidspositie in een vier partijen kabinet. Het Indonesië-beleid was tijdens de formatie vooral door Beel en Van Schaik bepaald. Bovendien waren de belangrijkste posten op dit terrein niet in handen van de PvdA.

          De onderhandelingen met de Republiek mislukten. Er werd door het kabinet een unaniem besluit genomen tot politionele actie. Volgens Drees was er de keuze “gewapend optreden of wegtrekken…”. Het ingrijpen moest, zo werd 13 december besloten, dan maar na 16 december plaats vinden, want dan zou de Veiligheidsraad met reces zijn. De unanimiteit duurde nog geen dag, een brief van Hatta kwam binnen, waarin hij aangaf concessies aan Nederland te willen doen. Minister Sassen zei, zo herinnert Van den Brink zich “’Wat een manoeuvre om hier verdeeldheid te zaaien.’ Nou, dat gebeurde ook hè.”

          De PvdA kwam tegenover de KVP te staan. Drees zag nog ruimte om het besluit tot de politionele actie terug te draaien en Van den Brink stond ook niet geheel negatief tegenover de brief van Hatta. “Wat ik werkelijk voelde of dacht, kon ik niet zeggen, want dan had ik meteen kunnen opstappen uit de partij waartoe ik hoorde uiteraard.” De persoonlijke opvatting liep niet gelijk aan de partijlijn. Door de patstelling vond Drees dat hij naar de koningin moest gaan, maar Van den Brink meent dat hij niet de innerlijke overtuiging had om dat te doen. “Een kabinetscrisis op dat moment is bijna een misdaad.”
          Op de partijraad van 11 december 1948, toen Drees het militaire ingrijpen al als ´onontkoombaar` had beoordeeld, kreeg de premier steun en kritiek van zijn partijgenoten. De verdeeldheid in de partijraad was zo dreigend dat voorzitter Vorrink de leden opriep ‘geen beslissing te nemen die de PvdA-ministers in de problemen zou kunnen brengen.’ Er werd derhalve geen uitspraak gedaan. Fred van Praag, die op het partijbureau werkzaam was, had in Drees een onbegrensd vertrouwen. “Hij was eerlijk, hij zei de dingen altijd op een manier die aanvaardbaar voor je was.”

          Vier dagen na het begin van de politionele actie, op 23 december werd een nieuwe partijraad belegd. De sfeer was emotioneel. Van de 27 leden in de fractie in de Tweede Kamer hadden er zes tegen gestemd, terwijl er twee leden afwezig waren. Drees moest omzichtig te werk gaan. Hij verdedigde zijn positie in een lange inleiding, maar kreeg veel kritiek, vooral van Jacques de Kadt. Weliswaar begreep De Kadt het politieke dilemma waarin Drees gevangen zat, maar hij beschouwde dit besluit als avontuur. Oud-premier Schermerhorn zag de militaire actie als heilloos en Gardenier vulde aan dat de “Indonesische bevolking tegenover ons leger staat, zoals wij in ´40-´45 tegenover de Duitsers stonden.”

          De mensen werden, zo voelde hij, tegen de Nederlanders opgezweept. “Het was belangrijk dat je liet zien dat je er was. We moesten, net als in Irak, pacificeren.” En toen kwam Jansen Venneboer ook in een hinderlaag. Een trekbom, een wapen dat ook nu nog in Irak wordt gebruikt, ontplofte onder een gepantserde auto. Acht doden. “Orde en gezag? Wat doe ik hier! Hoe kom ik hier zo snel mogelijk weg?” Het buitenland bleek geen abstractie te zijn, de Veiligheidsraad kwam terug van reces en de druk op Den Haag werd opgevoerd. “Het internationale aspect bezorgde hem [Drees] slapeloze nachten. Nederland werd dag in dag uit in de Veiligheidsraad aangevallen”, schrijft Daalder. “Drees gaf toe dat er grove blunders waren gemaakt, met name tegen Cochran [de Amerikaanse vertegenwoordiger in de Commissie van Goede Diensten], waarvan nu de zure vruchten geplukt werden. Zowel voor als tijdens de tweede politionele actie had Drees al het idee dat hij de zaken niet onder controle had. De met name door Beel gemanipuleerde druk waaronder het kabinetsbesluit viel, ervoer Drees als een ramp. Het politieke vervolg was en bleef een nachtmerrie
          https://anderetijden.nl/aflevering/449/Drees-en-Indonesie

        • e.m. zegt:

          “”De geschiedenis valt niet meer terug te draaien, wel nader te belichten.””

          — Terima Kasih, Pak Lemon voor dit inkijkje hoe of dat de parlementaire democratie te dien tijde in Nederland functioneerde.

        • P.Lemon zegt:

          @Hr e.m. “dit inkijkje”

          At your service. Natuurlijk ook extra nieuwsgierig geworden door Mertens mantra van ‘belanda buusk’ en de vraag hoe destijds de paarden liepen.
          Zoals voorspelbaar gaf de economie ( behoud grondstoffen en bodemschatten) de doorslag boven de internationale politieke werkelijkheid. Dat desondanks men met de Marshall hulp en de aardgasvondst toch het niet te voorkomen verlies vd eilandenstaat zou compenseren kon men toen ook niet voorzien. Als repatriant kwam je uit de armoede(alles kwijt op een paar koffers na) in een nieuwe armoede ( zie ‘andijvielucht’) en over het algemeen kille niet hartelijke ontvangst terecht ( onwetendheid vh bestaan v tropische landgenoten).
          Inderdaad we kunnen de historische feiten niet terugdraaien maar wel be- en toelichten en zoals met de Indische kwestie/backpay iets van de verloren rechten terugvorderen.

        • P.Lemon zegt:

          typo : belanda buusk .=…belanda busuk of boesoek.

        • Jan A. Somers zegt:

          “de aardgasvondst” Op de tijdlijn was dit een beetje verder. En de voordelen daarvan waren nog een paar jaar verder.
          “in een nieuwe armoede ” Voor mij en mijn Zeeuws meisje kwam die pas later, zelf voor gekozen.

        • RLMerrtens zegt:

          @PLemon;’de onderhandelingen met de Republiek mislukte etc.’ – Het waren NIET de onderhandelingen die die 2e actie inzette. Beel in Indonesië begreep dat de Republiek, na de gehouden conferentie in Bandoeng, mei 1948, zonder Nederland(!);de leiding had. Uitkomst in de overgangsfase tot vorming van de RIS: de lt.gg/HvK vervangen door een directorium van 3 Indonesiërs en 1(!) Nederlandse Hoge commissaris. Nederland/Beel was verbolgen en begreep dat de Republiek het toch(!) voor het zeggen had. Bereidde een plan voor om hoe dan ook tot militair ingrijpen over te gaan. Plan Beel( met gen.Spoor!); geen Soekarno! En zocht toenadering tot sultan van Djokja. Die niet thuis aangaf, op verzoeken van Beel. Intussen werd de Republiek bestookt met een ultimatum, waarvan hij zeker wist, dat de Republiek het zou afwijzen; Nederland; de baas in de overgang, TNI moest ontbonden worden, de Republiek ook een gewone deelstaat etc. Binnen een vastgestelde termijn door de Republiek te beantwoorden. Drees sr. werd onder druk gezet om tot militair ingrijpen te komen. -JdeKadt; ‘Alleen een politiek, zonder chicanes en zonder voortdurend inmenging van Beel-Spoor cs, in een snel tempo een soevereine Indonesische staat laat ontstaan, kan ons in de wereld rehabiliteren. Ik vermoed van niet.’ -Over paarden gesproken….. wedden op het verkeerde paard/Beel!

        • Jan A. Somers zegt:

          “na de gehouden conferentie in Bandoeng, mei 1948, zonder Nederland(!)” Dat was vaak al eerder gebeurd. Op een voorgaande conferentie te Pangkalpinang op Bangka met afgevaardigden van minderheidsgroeperingen zoals (Indische)-Nederlanders, Indo-Chinezen en Indo-Arabieren was al instemming betuigd met de resultaten van Malino. Op 7 december kwamen in Den Pasar op Bali 55 gekozen en 15 benoemde afgevaardigden van alle landstreken en bevolkingsgroepen van Oost-Indonesië bijeen. Allemaal zonder Nederlandse/Indische inmenging. In Bandoeng was het nog drukker. Na de eerste politionele actie waren in de bevrijde gebieden nog meer deelstaten opgericht, die waren er in Bandoeng ook bij. Goed toch dat dat kon tijdens de Nederlandse bezetting? Net als heel vroeger in oktober 1928 dat grote jeugdcongres in Batavia. Waar in een openbare plechtige eed de drie idealen werden geformuleerd: één vaderland, Indonesië; één natie, Indonesië; één taal, Bahasa Indonesia, de nieuwe taal van de nieuwe entiteit. Nederland was hier toch ook niet bij? Net als in Nederland bij de vergaderingen van de Perhimpoenan Indonesia.
          “Zie de notitie van Limpach!” Waarom had de heer Limpach geen voorgangers uit de Indische gemeenschap in Nederland? En andere promovendi uit Nederland en Indonesië? Bij mijn eigen onderzoek (1996-2001) ben ik nooit promovendi uit Nederland en/of Indonesië voor dit onderwerp tegengekomen.

        • RLMerrtens zegt:

          @JASomers; ‘al vaker eerdere conferenties; Pakal pinang etc.’ – Deze conferenties werden door Nederland/vMook geïnitieerd/leiding. Echter in Bandoeng, mei 1948; werd Nederland niet uitgenodigd! Een bittere pil voor Beel, die altijd dacht dat de Federale Staten( vMook!) aan de kant van Nederland stonden.
          ‘Limpach, geen voorgangers uit de Indische gemeenschap’ – Zelfs geen Nederlandse! Laat staan Indische! Het laat zich toch makkelijk raden? Vooral als U al meteen, aangaande het ‘regeringsbeleid’ opmerkt; wanneer we inzicht krijgen in het Indonesische regeringsbeleid etc.? Heel simpel; Nederland uit Indonesië!
          Ad. regeringsbeleid; door mij verstaan; de partij mannetjes/popjes van toen, die aan dit Indië echec hebben meegewerkt wo.; Gerbrandy, Romme, Welter ea.

    • Jan A. Somers zegt:

      “HET REGERINGSBELEID van toen dan buiten schot blijft.” Hoezo? De Nederlandse partner van het dekolonisatieproces was toch de Nederlandse regering? En hun beleid t.a.v. die dekolonisatie was toch regeringsbeleid? Ik heb hier op I4E zo vaak ministers langs zien komen, akelig of aardig, maar wel leden van de regering? Vaak aangestuurd door ons parlement! Waar ze naar moesten handelen. Wanneer krijgen we overigens zicht op het Indonesische regeringsbeleid? En wat nog belangrijker is, het beleid van de Indonesische strijdkrachten, de meest belangrijke factor aan Indonesische kant.

  5. Peter van den Broek van een andere generatie zegt:

    Uit bovenstaand blijkt weer dat de Indische regering geen partij was in het dekolonisatie proces, dus wat blijft erover van die gekunstelde constructie van “zelfstandig juridische eenheid”. Dat was de RMS ook in een rechtszaak (KPM?), maar geen internationale juridische eenheid, daar zit de knijp.

    Maar nu on-topic, de opmerkingen van dhr Pondaag c.s. wordt daar nog op ingegaan of gaan we direct naar de soos? Daargelaten dat de Heren van die andere generatie al zoveel voorwerk hebben gedaan, dat eigenlijk die instituten niks meer hoeven te onderzoeken.

    • RLMerrtens zegt:

      @PetervandenBroek; ‘zelfstandige juridische eenheid etc.’ – Bedoelt is de zgn. ‘sterfhuis constructie!’ Een regeringsprimeur van toen! Uiteraard met( ingecalculeerde) juridische gevolgen. Zelfs met ver(!) strekkende gevolgen!( voor de slachtoffers, uiteraard)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s