Eric…. pulang kampung 3

Waarde lezers en lezerinnen,
Driemaal is scheepsrecht daar houdt Karma zich ook aan.
1. Ik lette niet goed op bij het boeken van de reis waardoor ik bijna 13 uur in Hong Kong moest wachten.
2. Mijn koffer wilde niet met mij samen in Jakarta aankomen en bleef in Hong Kong op het vliegveld en kwam een dag later aan.
3. Ik ging zaterdagochtend geld pinnen en mijn pinpas vergat ik uit de machine te halen. Het is gelukkig goed gekomen.

Dit is het verhaal over het derde punt van mijn noodlottige avonturen.
Ik ging vroeg in de morgen geld pinnen om boodschappen te gaan doen. Toen ik de boodschappen had gedaan en op mijn hotelkamer terug was kwam ik erachter dat ik mijn pasje niet bij me had. Het was ongeveer 10 minuten nadat ik gepind had. ​ I​k ben heel snel terggegaan naar de automaat, maar daar was niets te vinden. Ik kon alleen maar hopen dat niemand hem meegenomen had en ermee ging shoppen. De tweede mogelijkheid was dat de automaat hem na een tijdje had ingeslikt. Omdat ik erop gokte ​,​dat de machine de pas had ingeslikt, belde ik fluks het nummer van de bank dat op de automaat vermeld werd en na dat er opgenomen was ​,​werd ik, zoals het een goede bank betaamd, in de wacht gezet, omdat er meer klanten waren, die contact met de bank zochten. Na een paar minuten was mijn beltegoed op. Ik ben daarom maar teruggegaan naar mijn hotelkamer.
Toen ik terug was ​ op mijn hotelkamer,​kreeg ik een berichtje van mijn stiefdochter dat ze me zou komen ophalen, opdat ik de dag met haar en haar gezin kon doorbrengen.
Ik gaf een berichtje terug dat ik dat erg leuk vond, maar een probleem had met een geldpasje. Ze vroeg toen wat het probleem was, welke automaat en welke bank, ze zou dan contact opnemen met de bank. Ze kwam me om 11 uur ophalen met haar gezin. Dat zijn haar man en 2 dochters. Voor mij was het een hele grote en blijde verrassing om haar oudste dochter die 14 jaar is te ontmoeten, want anders dan op foto’s had ik haar nog nooit gezien. Ook de nanny van haar jongste dochter die 3 jaar was erbij.

We zijn naar de Aeon Mall in Jakarta Garden City gegaan. Deze ​​mall was net de week daarvoor geopend. Het is erg groot en ook wel mooi, voor zover een mall mooi kan zijn. We hebben een tijd rondgelopen, koffie gedronken en zijn toen gaan lunchen. Aeon is een Japans bedrijf, daarom zijn er veel Japanse restaurants. Wij kozen echter voor een Italiaans restaurant. Tijdens de lunch ontving mijn stiefdochter een telefoontje van de bank dat mijn pas was gevonden en dat we die de volgende dag bij de bank ko​nden ophalen. Mijn gok om die pas niet te laten blokkeren had goed uitgepakt. Na het eten hebben we nog wat geshopped. Maar toen sloeg het noodlot zijn slag bij mijn stiefdochter, want toen zij geld wilde pinnen, werd haar pas door de machine ingeslikt. Zij heeft haar pas laten blokkeren en moet maandag een nieuwe ophalen bij de bank.

Op zondag ben ik naar Depok gegaan, dat ligt iets ten zuiden van Jakarta. Over deze kleine afstand 2 uur gedaan. Ook de terugreis kostte zoveel tijd. Je kunt echt merken dat Jakarta een miljoenenstad is. Als je ergens moet zijn en met de auto gaat neem er dan de tijd voor. Maandag heb ik het kaartje gekocht voor de treinreis naar Bandung. In het station staan automaten, waar je de kaartjes kunt kopen. Dit gaat sneller dan wanneer je in de rij gaat wachten. Je toetst het vertrek- en eindstation in, welke trein en tijd je in gedachten hebt. Daarna kom je in een menu waarin je je naam, paspoort- en telefoonnummer in. Als je daarna het verschuldigde bedrag hebt gestort, ontvang je een bon met een Q-code waarmee je naar de vertrekhal gaat en je kunt je kaartje uitprinten door de Q-code voor een scanner te houden. De reis met de Argo Parahyangan van Gambir naar Bandung in de eksekutiv-klasse kost 120.000 rupia. Dus nog geen 8 euro. De trein vertrekt om 10.30 en de verwachte aankomsttijd is 13.39.

© Eric Neyndorff

© Eric Neyndorff

Dinsdag ben ik naar het museum Taman Prasasti gegaan. Ik heb daar een uur rondgekeken en veel foto’s gemaakt van zowel gemaakt van de grafstenen en -monumenten. In vergelijking met 2 jaar geleden zijn er kleine veranderingen. Grafstenen die ik 2 jaar geleden nog zag waren nu op een andere plaats, maar het maakt mij een grote indruk. Ook zag ik, omdat ik in genealogie geïnteresseerd ben veel bekende namen. Uiteraard heb ik veel foto’s gemaakt.
​O​p 11 oktober ben ik met de trein naar Bandung vertrokken. ​ Op het station werd ik door de dochters van mijn vriendin opgewacht en naar het hotel begeleid.

Tot gauw.​​

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

5 reacties op Eric…. pulang kampung 3

  1. Johny zegt:

    Selamat,
    Herkenbare situatie…zo was ik eens in Denpasar en ging ook geld pinnen in pinautomaat ruimte op terrein van een bedrijf / hotel. Daarin stonden 3 automaten en heb toen bij de aller rechtse geld opgenomen vervolgens bij de middelste geprobeerd die het niet deed, intussen stond mijn vader in een winkel op mij te wachten tot ik terug kwam, inmiddels bij de aller linkse automaat geld op te nemen die mijn pas innam en er geen geld uit kwam…potverdorie dacht ik…heb ik weer.
    Niemand aanwezig in slagboomhuisje van bewaking. Ben toen naar de ingang gelopen voor hulp en gelukkig kwam bewaker mij tegemoet lopen en zo vlug als ik kon van het eerder opgenomen geld biljet van 100.000 in mijn rechterhand gedaan en gaf bewaker een hand en vroeg hem in bahasar of hij mij kon helpen…hij keek verheugd in zijn hand en sloeg een diepe kreet van blijdschap uit.
    Ik vroeg of hij met me mee wilde gaan naar pinautomaat en legde situatie uit…er gebeurde niets pas bleef er in zitten..intussen was er een indonesiër binnen gekomen om te pinnen.
    Ik vroeg aan bewaker of hij wilde bellen naar betreffende bank en zo geschiedde, terwijl hij naar bewakers huisje liep en ging bellen bleef ik bij pinautomaten…na enkele minuten kwam hij terug en vetrelde dat bank storing had…op een gegeven moment stond die ene indonesische klant aan zelfde automaat waar mijn pas in zat…hij ging met zijn rechterhand bovenop automaat en liet hij mijn pas zien…noujahh seg…alsof hij hem al eerder in zijn bezit had of dat mijn pas werkelijk bovenop lag is mij even een raadsel…iig was ik blij en bedankte beide heren voor hun hulp en kon terug naar de winkel…al met al 30 minuten geduurd…leermoment…voortaan loop ik een bank binnen daar bankmedewerkers mij van dienst kunnen zijn.

  2. weer eeb leuk verslag Eric. gelukkig is alles goed afgelopen met je pasje,

  3. am.gijsberts@hotmail.nl zegt:

    Welk kerkhof was dit? In bandoeng?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s