Oproep MS Johan van Oldenbarnevelt: Resultaten

gastpikirans

Beste lezers van Indisch4Ever,

Hartelijk dank voor jullie interesse en reacties na de oproep voor belevenissen op de MS Johan van Oldenbarnevelt die op 13 februari hier werd geplaatst. Het heeft mij aangenaam verrast. Nu we twee weken verder zijn kan ik een terugkoppeling geven over de resultaten.

Het aantal reacties was groot en ze liepen uiteen van uitgebreide verhalen tot korte beschrijvingen van gebeurtenissen en waarnemingen.
Twee uitgebreide verhalen werden geplaatst door Lilian Ashof (reis in 1951) en Ellen (reis in 1958).
De korte beschrijvingen gingen o.a. over: de overtocht betalen door te werken aan boord; aangrijpende sterfgevallen; een omweg via Kaap de Goede Hoop; zware storm in de Golf van Biskaje; nationaliteiten van de bemanning; wc’s op een rij zonder afscheiding; ombouw van het schip voor troepentransport; aan boord verdwaalde kinderen; kinderen die zonder ouders de grote reis maakten; gedwongen vertrek uit Indonesië (de zwarte sinterklaas periode).

We lazen ook over reizen op andere “Indische” schepen beschreven door: Huib, met de Willem Ruys in 1950; Jan Somers, met de Princess Beatrix in 1945 en de Sloterdijk; Eppeson Marawasin met de Zuiderkruis in 1952; Pierre de la Croix, ook de Zuiderkruis; Bokeller, met de Waterman in 1950; Arthur Olive, met de Klipfontein in 1946.
Uitgebreid waren de aanvullende meldingen over de Bandungse bokser Fighting Mieck, door Ronald Willemsen en Bokeller; over 69 verstekelingen op één reis, gemeld door Ellen; over de pijn van het moeten achterlaten van huisdieren, bedienden en vrienden, beschreven door Pierre de la Croix en Huib.

Daarnaast ontving ik kopieën van menukaarten, een krantenbericht met passagiersnamen, een geboorteannonce met geboortetegel en verwijzingen naar passagierslijsten op internet, films op internet en op DVD en informatie op andere websites zoals Javapost.nl. Alles heel informatief.
Muzikale noten waren er ook met teksten van liedjes van het Cocktail Trio en de Blue Diamonds en clips van de Blue Diamonds en de Hearts of Soul!

briefopeneroldenbarneveltbriefopener 1949, foto J. Hollander

Hoe nu verder?
Op zondagavond 1 maart en 8 maart verschijnen de laatste twee VerreWonderingen.
Ik heb nog vijf korte verhalen voor Indisch4Ever, het eerste verhaal heet “Een Bootreis”.
Dat verhaal gaat over de reis van mijn ouders en mij met de Johan van Oldenbarnevelt naar Nederland.
Het is in 2004 geschreven door mijn vader. Een passende bijdrage voor de oproep naar belevenissen op de JvO en tevens de eerste van de vijf nieuwe verhalen.

Daarna ga ik onder (dek)zeil om alle JvO materiaal nog eens te lezen te laten bezinken.
In mijn eigen JvO dossier zitten verhalen die ik jaren geleden heb ontvangen van lezers van het veteranenblad Checkpoint. Die gaan natuurlijk mee onder het zeil.
Wat er vervolgens uitkomt is koffietoebroekdik kijken, het kan variëren van enkele korte verhalen tot een groter verhaal waarin meerdere gebeurtenissen een plekje vinden.

Wie weet komen er in de tussentijd nog meer MS Johan van Oldenbarnevelt belevenissen los uit de Indisch4Ever lezerskring.
Stuur ze op! Ik blijf nieuwsgierig naar interessante gebeurtenissen.

Al vast bedankt!
Ferry Geuther

Dit bericht werd geplaatst in Gast Pikirans. Bookmark de permalink .

13 reacties op Oproep MS Johan van Oldenbarnevelt: Resultaten

  1. eppeson marawasin zegt:

    “Midscheeps!’ Recht zo die gaat .. Koers!’

    atas nama Zuiderkruisridder
    e.m.

  2. Alweer zo’n toeval. Ik zie de naam Fighting Mieck. Ik kende hem vrij goed. We hebben in de goede oude tijd nog samen gejaagd.
    Cap

  3. Anoniem zegt:

    Ik wil nog graag een verhaal schrijven…moet echter nog aan mijn moeder vragen wat zij nog weet…

    • Ferry Geuther zegt:

      Goed idee. Wat vaak helpt is een paar trefwoorden opschrijven en daarmee het gesprek op gang brengen. Succes!

      • bokeller zegt:

        Misschien hoort dit ook in het rijtje evacuatieboten
        thuis

        Klik om toegang te krijgen tot 6335.pdf


        siBo

        • Ferry zegt:

          Bedankt voor de link naar dit bijzondere document. Het geeft een aardig inkijkje in wat er achter de schermen moest gebeuren om mensen te evacueren.

      • Beste Ferry,
        Veel kan ik niet schrijven over Fighting Mieck. Al voor de oorlog was hij bekend als kampioen boxser. Later, als bij toeval, ontmoette ik hem omdat hij ammunitie maakte voor antieke (oude) geweren. Daardoor kwamen we als jachtlustigen bij een. Later, alweer als bij toeval, ontmoette ik hem weer op het Hoge Commissariaat waar hij als cipier (jaga pintu) werkte. Ik werkte daar toevallig ook.
        Fighting Mieck was niet alleen een boxer, in Bandung gaf hij les in Jiu-Jitsu. Dat was wel vreemd aangezien hij gebouwd was als een boxer en meer dan 100Kg. woog. Als Jiu-Jitsu beoefenaar moet je min of meer slank zijn en dat was hij niet. Een ding weet ik wel, nl dat hij mij met een hand boven zijn hoofd kon optillen (ong. 60 kg). Een andere hebbelijkheid van Mieck was dat hij altijd vriendelijk was en klaar stond om anderen te helpen.
        Meer kan ik niet vertellen. Vergeten? Ja, erg veel. In Indie kende je elkaar, maar je was nooit geinteresseerd in familie gechiedenis. Wel jammer. Maar wat kan je er “tegenaan” doen.
        Cap.

        • Ferry Geuther zegt:

          Beste Cap,
          Het zijn toch bijzondere dingen die je hebt onthouden van F.M. Een boeiend personage.
          Bedankt voor deze informatie.

  4. We sailed on the Oldenbarnevelt leaving the Indies–Indonesia for the last time–August 1950. We were my Mom, my two older brothers who were 13 and 12, and me. I had just turned 4 in June of that year. My father stayed behind to close things and get his father as his mother had already passed away. My Daddy and his father left in September on the Ormonde.
    I can remember the typical snippets of a 4-year old. My mother was expecting her fourth child; however, upon arrival in Haarlem (that’s where they put us up until my father arrived), she experienced a miscarriage and the child, a daughter, was stillborn. I remember as we boarded and went down below, it was awful! There seemed to me a million people there who were to sleep as if in a ward–crowded. I experienced a severe case of claustrophobia, especially during the meal times to the point where I simply couldn’t eat–there was so much noise and so many people. My mother, being concerned that her little girl wouldn’t eat, went to the ship’s doctor so see what could be done. He suggested I take my meals on deck so that I would have lots of fresh air and nature as my companion. So it was. My Mom and I, on the deck, virtually alone during meal times—I remember it well. I would take a bite, run to the end, run back for the next bite. Meal times were great.
    I remember watching someone being buried at sea, and asking my mom what on earth…she simply said that he had died and for me not to worry. I remember sitting on deck with my mom and other ladies simply enjoying the passing of time as we sailed along.
    The other noteworthy event on the ship was when we sailed by Spain, and I was told that’s where Sinterklaas lived and I best behaved. Of course, I did.
    That was my memory of that boat trip on the Oldenbarnevelt in August arriving in mid-September 1950 in Amsterdam.
    Only my younger brother who was born in Alkmaar and I are left of our family, and I am working hard at writing down all the stories so that my son and his children might gain a better understanding of their rich heritage.

    • Ferry zegt:

      Hello Louise, Thanks for sharing your JvO story with us. Success in writing down your family history. Your children and grandchildren will be very grateful for that.

  5. bokeller zegt:

    En janganlah lupa deze zeetransporten.
    http://60jaarmolukkershuizen.com/ontwzjmh/Nieuw_ontwerp_site/overtocht.html#jtwo

    En ik licht er wat uit. Nl de op Engelseschepen geboren molukse kinderen
    kregen ook naar Engels recht ,de Engelse nationaliteit
    siBo

  6. ludopaf zegt:

    Mijn naam Lowy Cremers man nu 77 jaar.Ik voer als steward op de jvo en voer ook op de Batjn van smn.Het was rond 1960 de reis ging naar Newzealand.Ik schreef een boek dat is het leven over mijn zeemans loopbaan.U lunt het gratis krijgen stuur me een mailtje emai adres owy.cremers.senior@gmail.com
    mvg Lowy Cremers Thailand

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.