Interview in Trouw:
De geuren van de tropen, vogelgezang, racisme en superioriteitsgevoel: het staat allemaal in Diederik van Vleutens boek over oudoom Jan en diens leven in koloniaal Nederlands-Indië. Eerlijk, zonder oordeel.
De respons op zijn solovoorstelling ‘Daar werd wat groots verricht’, waarin hij vertelt over het leven van zijn oudoom Jan in Nederlands-Indië, heeft theatermaker Diederik van Vleuten (56) ‘verbijsterd’, zegt hij zelf. Twee jaar lang trok hij volle zalen, hij ontving honderden e-mails en zijn laatste optreden in 2012 haalde zelfs het achtuurjournaal
Shelly Lapré:
Het Heden uitbeelden wat het Verleden heeft verteld en ook nu vertelt. Of anders gezegd: wat de geschiedenis ons heeft verteld maar nog steeds zijn uitwerking heeft in het heden. Hoe beïnvloed dat mijn werkproces en kom ik tot een uitbeelding of uitdrukking? Hoe ga ik hiermee om? Dat is ook de vraag aan professionele, vooral jonge kunstenaars.
Oproep aan alle professionele (Indische, Aziatische, Nederlandse/Westerse) kunstenaars van uiteenlopende disciplines om mee te doen met het kunstproject: ‘Verbinding Verleden Heden Toekomst Nederlands-Indië’.
Professionele Kunstenaars van welke afkomst dan ook, die een binding hebben met ons koloniaal verleden roep ik op om mee te doen! Wij delen een koloniale geschiedenis dat ons bindt en invloed kan hebben op wie we zijn en hoe uiten we dat in Kunst.
Elke uitdrukking is eigen interpretatie en mag gezien of gehoord worden.
Het Verleden, Heden en Toekomst op een positieve manier via kunst zichtbaar maken, is waar ik met mijn project naar streef!
Reacties heel graag per email: info@shellylapre.nl. Dan stuur ik je mijn plan.
De Indische jazzcomponist en -zanger Wouter Hamel is een van de topacts van de 60e Tong Tong Fair. More (world)jazz to come! #TTF60pic.twitter.com/2YZ656bt5N
Toen keek ik om me heen en zag Hollanders met mes en vork eten en Aziatische mensen met stokjes, en toen voelde ik me wel erg Indisch. Twijfelindo #6 Lindy Lenselink
Beroep: Communicatiemanager bij ING
Toen je van dit ‘Twijfelindo-project’ hoorde wat was toen je eerste gedachte?
Wat een goede naam! En ik was wel heel benieuwd naar de gezichten, omdat het een fotoproject is met verhalen. Nieuwsgierigheid! Geef je wel eens aan dat je Indische roots hebt? Jawel, vaak als ik met Indische mensen sta te kletsen of nieuwe Indische collega’s heb. hoezoindo.nl
Tijdens WOII werd in Nederlands-Indië én in Nederland verzet gepleegd door mensen die hun achtergrond in Indië/Indonesië hadden. In deze tentoonstelling vertellen we verhalen van deze verzetsstrijders èn van de gewone man of vrouw die grote of kleine daden van verzet pleegde. Ook staan verhalen van nazaten centraal: wat betekenen de verhalen voor hen?
OPROEP! Uw verhaal
Voor een gedeelte in de verzetstentoonstelling over de betekenis van verzet voor het heden zijn IHC en MHM op zoek naar uw verhalen. Hiermee willen we samen met u een sluier oplichten van de diversiteit aan mensen en verhalen die deze geschiedenis heeft. Door uw verhaal te delen, kunt u een belangrijke bijdrage aan deze tentoonstelling leveren en zorgen dat een stukje erfgoed bewaard blijft.
Het Indisch huiskamermuseum in Breda-Noord is zaterdag officieel geopend. Wethouder Marianne de Bie (Cultuur) en burgemeester Paul Depla waren hierbij aanwezig. Doel van het museum, een samenwerking van stichting Arjati en woonzorgcentrum Raffy, is het Indisch cultureel erfgoed te bewaren en door te geven. AD.nl
Google heeft een vertaalpagina. En die wordt steeds beter.
Schrijf je tekst in het Nederlands en vertaal die bijvoorbeeld naar bahasa indonesia. Of andersom.
AD.nl:
Betsy de Bruin werd als 16-jarig meisje verkracht door een Japanse militair. De dochter die daaruit werd geboren, wilde ze nooit accepteren. Het oorlogstrauma droeg ze in stilte met zich mee. Ze stierf thuis in Rotterdam een eenzame dood, en werd pas tien jaar later gevonden.
AD: In zijn woonplaats Den Haag is Felix Jans (94) overleden, de laatste Nederlandse overlevende van de Slag in de Javazee.
Jans verbleef op de Hr. Ms. Kortenaar op 27 februari 1942 toen het schip in de Javazee door een voltreffer van de Japanners zonk. De matroos der derde klasse viel in zee, maar wist zich met een reddingsboei in leven te houden. Hij dobberde een nacht op zee totdat hij kon worden gered door de Britten archieftopic1 en archieftopic2
NOS: Leukemiepatiënt Oscar Westbroek is overleden.
Hij maakte zich de laatste tijd sterk voor de zoektocht naar stamceldonoren.
Met stamcellen kan leukemie worden genezen.
Parool:
Snowboardster Bibian Mentel heeft bij de Paralympische Winterspelen in Pyeongchang haar tweede olympische titel gegrepen
Nadat de 45-jarige sportvrouw uit Loosdrecht eerder haar olympische titel op de snowboardcross had geprolongeerd, was ze ook de snelste op de banked slalom
Kijk, hier zijn we trots op: de Tong Tong Fair wordt genoemd in de International World Music Festival Guide 2018-19 van SONGLINES, hét internationale, toonaangevende magazine over wereldmuziek, worldjazz en fusion. We hebben ook dit jaar weer prachtige Oost-West-cross-overs! pic.twitter.com/4ORNAzLqLa
Telegraaf:
Negen maanden na de tragische dood van Sandra Reemer is nu ook haar vader overleden. Frans Reemer stierf dinsdagochtend op 98-jarige leeftijd in zijn woonplaats Sint-Michielsgestel
.
Op zondag 25 maart geeft Rick van den Broeke de lezing Voorouders op Banda. Hij is nazaat van de perkeniersfamilie Van den Broeke, die vanaf 1627 nootmuskaatperken beheerde op de Banda-eilanden in het huidige Indonesië. In de lezing gaat hij in op de relatie tussen de ‘grote’ geschiedenis van Nederland en Indië en de ‘kleine’ geschiedenis van zijn familie. Nationaal Archief
contactzutphen: Warnsvelder Henri Dekker heeft woensdag 14 maart postuum een oorlogsonderscheiding ontvangen. Burgemeester Annemieke Vermeulen reikte het Mobilisatie-Oorlogskruis uit aan de nicht van Henri, Ine van Leeuwenburg-Dekker: “Mijn vader was zijn lievelingsbroer, ik vind het een hele eer dit voor mijn oom te mogen doen.”
Bij het Monument voor de Gevallenen aan de Veldesebosweg in Warnsveld staat Ine Leeuwenberg-Dekker al met haar man te wachten. “Als kind kwam ik hier ieder jaar voor de herdenking, samen met mijn vader en grootvader,” vertelt ze. “En nu sta ik hier na al die jaren weer.”
Klik het plaatje voor locatie Porsea bij het Tobameer zien archieftopic
NOS: Het aantal stamceldonoren in Nederland neemt toe, maar nog altijd is de kans op een match klein. Al helemaal voor patiënten van gemengde etnische afkomst.
Indisch Herinneringscentrum:
5 mrt 2018 Een Indische skyline Door Ricci Scheldwacht
Op zaterdag 17 februari vond in het Indisch Herinneringscentrum (IHC) in Den Haag de presentatie plaats van het boek Een Indische skyline. Indische organisaties in Nederland tussen 1980 en 2010. Daarin bespreekt Fridus Steijlen een aantal Indische organisaties die bepalend zijn geweest voor het beeld van Indisch Nederland dat zich door de jaren heen vormde. Hoe zag dat beeld eruit en hoe veranderde dat in de loop van de tijd? Welke invloed oefenden de organisaties daarbij uit? En hoe verhielden ze zich tot elkaar en de wereld daarbuiten?
Stentor:
Waarom schildert Marion Bloem graag blote borsten?
Ze maakte zich zorgen om het milieu en kreeg last van haar gezondheid, stopte daarom met het schilderen met olieverf en zocht naar een alternatief. Marion Bloem (65) schildert nu met acrylverf en zoekt naar gezonde en duurzame manieren om te schilderen.
Foto en meer van salon1813 : Deze unieke expositie is te bewonderen bij Salon1813, Deventerstraat 13, Apeldoorn en deze wordt geopend 18 maart om 15.00u door literatuur- en cultuurheld Brecht Russchen, bekend van het boekenpanel van De Wereld Draait Door!
*** De afgelopen dagen is het plan om de hoofdstad van Indonesië te verplaatsen weer in het nieuws. indearchipel.com
*** Human rights activists are calling on Indonesia’s government to stop forcing women who join the military and police forces to prove they are virgins.
*** Verkoopverbod alcohol verwacht, ondertussen genieten thuisbrouwers van hun eigen bier
*** AD: Een video van een rokende orang-oetan
Hier een tweetal foto’s uit een album van mijn vader.
Het betreft het magazijn personeel en kader behorende tot het ‘Detachement Verbruiksmagazijn Materieel/Munitie Nieuw-Guinea’ te Hollandia en zijn van begin 1950.
Wie weet worden er nog personen herkend.
Groet, Marcel
NOS:
Bibian Mentel is voor de tweede keer op rij paralympisch kampioen snowboardcross geworden. In de finale bij de Paralympische Spelen in Pyeongchang was zij te sterk voor landgenote Lisa Bunschoten. (beiden op de foto)
Mentel en Bunschoten waren in de eindstrijd aan elkaar gewaagd, maar Bunschoten kwam bij een inhaalmanoeuvre hard ten val.
Zij nam daarbij haar opponente mee, maar die krabbelde sneller op.
Mentel keek nog even of alles goed was met Bunschoten en maakte haar race zonder problemen af.
Meer informatie Geluid zo hard mogelijk zetten. Verslag van Edu. Foto’s en films van Elmi
7e Indiëlezing; thema: Oorlog en Herinnering, Reggie Baay
OBA Amsterdam, 10 Maart 2018
Het 4/5 Mei Comité Amsterdam Zuidoost en het Indisch Herinneringscentrum (IHC) organiseerden weer de jaarlijkse Indiëlezing in het kader van de dag waarop in 1942 Nederlandsch-Indië capituleerde voor Japan en de Internationale Vrouwendag (8 Maart).
Het thema omvat de wijze waarop de (een) oorlog doorwerkt op de naoorlogse generaties, waarbij het er op lijkt dat die doorwerking voor de oorlog met Japan en de daaropvolgende dekolonisatieoorlog steeds groter wordt.
Aldus Suzanne Rastovac van het IHC en Martin Berendse van het OBA in hun inleidingen. Janneke Roos van het Comité A’dam ZO verlegde het accent naar de zogenoemde Buitenkampers, vooral Indo-Europese vrouwen, hun kinderen en ouders! Zij werden aan hun lot overgelaten en moesten zichzelf maar zien te redden. Daarna overkwam hen ook nog de ellende van de (vooral eerste) Bersiaptijd! Hun lotgevallen en die van uit krijgsgevangenschap (dwangarbeid) teruggekeerde mannen hebben vanzelfsprekend effect op de Indische Naoorlogse Generatie.
Niet in het minst omdat bespreking in de gezinnen er niet of dan moeizaam was.
Reggie Baay, Oorlog en Herinnering
Kun je herinneringen wegdrukken, je zo van het verleden ontdoen? Beschadigd door de oorlogen en dan nog gedwongen je land te verlaten. Herinneringen blijken te kleven, ook verdrongen kunnen ze als demonen uit het verleden in de dromen verschijnen!
Het KNIL was voor Indo-Europese mannen rond 1940 een uitweg naar een baan maar niet naar bevrijding. Krijgsgevangenschap, dwangarbeid en de dekolonisatieoorlog werd hun deel.
En daarna de vlucht naar Nederland, de zogenaamde repatriëring.
Krijgsgevangen Indo’s keerden (net als anderen) verzwakt terug uit de kampen maar ondervonden ook daarbij discriminatie, zelfs door het Rode Kruis. In de Bersiap en dekolonisatieoorlog laveerden Indo’s, evenals de Molukkers en andere Inheemsen vaak tussen Nederlandse en Indonesische sentimenten; familieleden ondervonden wreedheden en moord van de kant van de Pemoeda’s alsook van de Nederlandse troepen [voor de duidelijkheid: naast het KNIL de KL (Koninklijke Landmacht), commando’s (DST) en mariniers].
Baay wijst er op dat zij twee derde van deze troepen uitmaakten en hoe pijnlijk deze dekolonisatieoorlog voor hen is geweest (loyaliteitsconflict, voor zijn vader bijvoorbeeld op Celebes, waar deze zijn moeder ontmoette). Bij deze mensen zijn oorlogstrauma’s verder verdiept.
Dan moeten we het ook nog hebben over de vlucht uit Indië, de zogeheten repatriëring.
Baay vertelt hoe het gevecht tegen herinneringen in zijn gezin plaatsvond, vooral door weg te wissen. Terwijl anderzijds ooms niet konden ophouden over de oorlog! Onderling, in veilige kring, bij “koempoelangesprekken” werd er wel over gepraat, maar als kind moest je wel je oren spitsen en reconstructie kon soms eerst jaren later plaatsvinden met andere puzzelstukjes.
Hij noemt twee voorbeelden van de effecten van oorlogstrauma’s; een “onschuldige” over de omgang met voedsel; veel voorraad, nooit meer honger, te veel koken; te veel werd opgeschept maar je bord leegeten en niets weggooien.
Als tweede (soms in samenhang daarmee) disproportionele woede-uitbarstingen, gevolgd door vaak indirecte spijtbetuigingen. De oorzaak van deze woede, agressie en onmacht om het anders te doen bij het opvoeden ervoer je als kind als een geheim (er moest een verklaring zijn). Later besef je dat het niet zo bedoeld is (misschien kan je niet anders?) en kun je begrip opbrengen.
Zijn reactie is dat hij juist het onbelichte verleden, die “verzwegen en verdraaide geschiedenis” wil bestuderen en uitdragen.
Op zijn verzoek wordt tenslotte een schokkend gedeelte vertoond uit een documentaire over Sjoerd Lapré, KNIL officier, over toevallig ontdekte wreedheden begaan door Pemoeda’s (volgens hem opgehitst door de Japanners) tijdens de Bersiap.
Het duo Young Release verzorgt een muzikaal intermezzo voorafgaand aan de paneldiscussie (Bengawan Solo en Blue Bayou) en later ook als afsluiting van de middag (We’ll meet again).
Paneldiscussie onder leiding van Nancy Jouwe
Deelnemers: Reggie Baay, Sylvia Pessireron en Murjani Kusumobroto
De tweede naoorlogse generatie neemt de vloer. Later bleek dat naast deze Indo-, Molukse- en Indonesische vertegenwoordigers ook een (Chinese) peranakan was uitgenodigd, maar zij was helaas verhinderd. Kusumobroto’s ouders (vader Indonesisch en moeder Nederlands) hebben nog een derde oorlog meegemaakt. Tijdens de Duitse bezetting namen zij deel aan het verzet; in Indonesië streed haar vader tijdens de dekolonisatieoorlog voor onafhankelijkheid maar na de generaalscoup werd hij jarenlang (tot 1981!) vastgezet in Buru. Haar moeder was met de kinderen in Nederland gebleven maar hoefde, zogenaamd als Indonesisch onderdaan, niet op de overheid te rekenen.
Het relaas van Baay bracht de anderen veel herkenning. De woede bij de ouders; om wat hen was overkomen, in de steek gelaten door de Nederlandse overheid (terwijl zij zoveel voor de Nederlanders hadden gedaan). Bij de meeste vaders leidend tot verstilling, er niet over willen praten. Bij de meeste moeders was meer neiging tot opstandigheid. Niet veronachtzamen – zeker niet in verband met Internationale Vrouwendag – dat ook de vrouwen trauma’s opliepen en helemaal het idee hadden dat dit niet bespreekbaar was.
Wat voor effect heeft dat op de naoorlogse generaties (volgens onderzoek werkt PTSS zeker 2 generaties door) gehad? Pessireron verwoordt prachtig dat de tweede generatie zich het litteken voelt van de wonden, het verdriet van de ouders.
De panelleden noemen die onrechtvaardigheid als grote drijfveer voor hun strijdvaardigheid en inzet. Niet tegen onrecht kunnen leidt bij hen tot het uitdragen van het juiste, eerlijke verhaal.
Eerst dan kunnen volgende generaties echt aan verwerken toekomen. Pas als je je ervan bewust bent kan elk lijden een bevrijding betekenen.
Het dekolonisatieproces is niet afgehecht; de verdoezelde Nederlandse geschiedenis moet alsnog zodanig worden gebracht dat het Nederlandse publiek (niet alleen de Indische gemeenschap) er niet onderuit kan.
De eerste vraag uit de zaal luidt of we vertrouwen kunnen hebben in de studie van NIOD, KITLV en IMG. Volgens de steller van de vraag werd toelichting op een brief uit de Bersiaptijd niet nodig gevonden; er was voldoende aandacht en juist mensen als Princen zouden meer aandacht mogen krijgen. De scepsis wordt breed gedeeld; in het besef dat ook mensen met een Indische achtergrond (o.a. Esther Captain) in de studie participeren.
Komt het gehele eerlijke verhaal wel boven? Krijgt het “witte”perspectief weer de overhand?
Als er al naar “onze”verhalen wordt geluisterd, worden ze wel verwerkt?
Wat zou moeten of kunnen gebeuren? Met eigen media het verhaal uitdragen?
Het IHC doet al veel, maar zou meer kunnen doen?
Een goede suggestie lijkt om nu op de golven van de publiciteit rond het boek van Diederik van Vleuten, mogelijk samen met hem, mee te surfen.
Francine
Voor mijn rubriek ” Francine Bij” vind ik het erg leuk om op bezoek te gaan bij kleine ondernemers met een gróte passie. En zo ken ik dus Marc Tierolf via Facebook. Via wederzijdse vrienden kwam ik in contact met hem en zag dat hij een prachtig opstartend bedrijfje heeft in Indisch eten. Natuurlijk was ik gelijk nieuwsgierig naar het hoe en het waarom. Daarom ook deze Francine Bij Tjemaralaan 14 om de historie en het verhaal achter dit bedrijfje te leren kennen.
In ‘Daar werd wat groots verricht’, dat als ondertitel
‘De overdracht van een Indisch familiearchief’ zou kunnen dragen, vertelt Diederik van Vleuten over het leven van zijn oudoom, die zijn memoires niet schreef omdat hij zichzelf zo belangrijk vond maar besefte dat hij in een buitengewoon belangrijke tijd had geleefd.
Archieftopics over de gelijknamige theatervoorstelling. TV-interview trouw.nl: De geuren van de tropen, vogelgezang, racisme en superioriteitsgevoel: het staat allemaal in Diederik van Vleutens boek over oudoom Jan en diens leven in koloniaal Nederlands-Indië. Eerlijk, zonder oordeel.
Permafrost in de tropen, Han Deibert, Bestellen bij uitgeverij Elikser.
Dit boek gaat over de gedeelde geschiedenis van Nederland, Nederlands-Indië en Indonesië en welke invloed deze ontkende geschiedenis nog steeds heeft op de moeite die we hebben om door te groeien naar een kleurrijke samenleving.
Indo’s zijn veelal geruisloos geassimileerd en hebben vaak moeite om de eigen identiteit te (her/er)kennen. We hebben een samenleving gecreëerd waarin we wegkijken van ons racisme en leven in de illusie van het tolereren van die ‘andere’ medelander, waardoor de polarisatie en angst steeds meer toenemen.
‘Helaas zal ik niet terugkomen zoals ik gegaan ben’
Brieven van soldaat Wim Konings 47-49 Lees verder.
Zie ook Omroep Gelderland.
.
‘Het geluid van de tropen’ In de debuutroman van Jan Wieringa uit Wehe-den Hoorn staan er twee uitgangspunten centraal: de handgeschreven lezingen van zijn grootouders en zijn interesse voor Nederlands-Indië in het begin van de twintigste eeuw. Feit en fictie lopen door elkaar heen en nemen je mee in de cultuurverschillen, worstelingen en groei van de familie tijdens deze reis naar en verblijf in Nederlands-Indië.
Een kleine psychologie van het Molukker-zijn
Bram Latumahina
Het boek ‘Kleine psychologie van het Molukker–zijn’ geeft een diepgaande autobiografische beschrijving van de Molukker in Nederland. Zodra je dit boek uit hebt besef je pas hoe diep de band is tussen kind en ouder in de Molukse cultuur. Voor het eerst in Nederland wordt zo diepgaand en intiem het leven van een Molukker van binnenuit beschreven. Je zult mogelijk een traantje moeten wegpinken als lezer, of een lach niet kunnen onderdrukken
Interview Yvonne Keuls
Donderdag 22 maart Vanaf 19.00 uur Toegang: Gratis
Op donderdagavond 22 maart interviewt Vilan de Loo om 19.00 uur Yvonne Keuls over haar nieuwe boek Zoals ik jou ken, ken jij mij bij Van Stockum Boekverkopers Den Haag. Een prachtig, ontroerend relaas van de diepe vriendschap tussen de twee grote Nederlandse auteurs Yvonne Keuls en Hella Haasse.
Dit jaar, in Pyeongchang, wil ze haar paralympische titel prolongeren. Mentel besloot vlak na Sotsji om camera’s van de NOS toe te laten in haar leven. Het resultaat is deze documentaire, die wordt uitgezonden op de eerste dag van de Paralympische Spelen: een verslag van vier jaar van hoogte- en dieptepunten, van vallen en weer opstaan.
NPO 2 vrijdag 9 maart 21:15 – 22:00 uur
Later nog eens te zien op deze link.
zondag 11 maart om 13:55 NPO 2
maandag 12 maart om 00:00 BVN-TV
Bibian Mentel met vlag, opening Paralympics 9 maart 2018 in Korea
rtlnieuws: De privédetective die was ingeschakeld door de nabestaanden van Ivana Smit, heeft zijn onderzoek naar de dood van het 18-jarige model afgerond. Smit kwam eind vorig jaar onder raadselachtige omstandigheden om het leven in Maleisië.
Volgens de privédetective moet het overlijden van Smit worden behandeld als een misdrijf. Zijn onderzoeksrapport wordt vandaag overgedragen aan de Nederlandse en Maleisische autoriteiten.
Sotchi Paralympics 2014. Bibian Mentel draagt de vlag
NOS: Bibian Mentel is door chef de mission Esther Vergeer uitverkoren om bij de openingsceremonie van de Paralympische Spelen in Pyeongchang de Nederlandse vlag het stadion binnen te dragen. De 45-jarige snowboardster doet voor de tweede keer mee aan de Paralympics en is deze keer favoriet op twee onderdelen.
AD: Bij de stamceldatabank van Stichting Matchis zijn de afgelopen vier dagen duizenden aanmeldingen binnengekomen. De mogelijke donateurs geven gehoor aan de oproep voor een geschikte stamceldonor voor leukemiepatiënt Oscar Westbroek (23) uit Amersfoort.
,,We krijgen veel telefoontjes van mensen van Nederlands-Indische (of Aziatische) afkomst die zich specifiek willen aanmelden voor een stamceldonatie aan Oscar, maar expliciet aanmelden voor één persoon kan niet. Je wordt opgenomen in de databank en dan blijkt of er een match is. Dat kan met Oscar zijn, maar dus ook met iemand anders”,
In oktober 2016 werd de 31-jarige Djordy Latumahina in de parkeergarage van zijn woning doodgeschoten. Vandaag begint de inhoudelijke behandeling van de strafzaak tegen de zeven verdachten die betrokken zouden zijn bij de moord.
De van Molukse afkomst Djordy Latumahina was al een aantal jaar actief bezig met zijn eigen bedrijf Concept385, waarmee hij feestconcepten ontwikkelde. Daarnaast was Latumahina een bekende in het Amsterdamse uitgaansleven. Zo stond hij regelmatig achter de draaitafel in clubs als Bitterzoet. lindanieuws
Hallo Boeroeng,
Ik zag laatst een berichtje op I4e, dat iemand op zoek was naar de familie Poitier.
En die naam zei mij wat; ik ben gaan zoeken in de fotoalbums van mijn vader en ja, daar stond een foto van het gezin Nienkemper voor hun huis, met eronder Pa Bert met zijn zoons en gevel van Poitier. Deze foto is in 1923 genomen in Bodjonegoro op 2e Pinksterdag Ben erg benieuwd of dit de gezochte fam Poitier is. Hoor graag van je, met vriendelijke groeten, Bep
*** Geen prioriteit aan luchthaven in zee bij Bali
*** Dorpelingen maken bedreigde Sumatraanse tijger af
*** Duiker bij Indonesië omringd door plastic in plaats van vissen
*** New requirement for foreign researchers to obtain permits to enter museums run by the military aims to bolster questionable Suharto-era narratives.
*** Heri Budiawan kreeg op 24 januari 2018 tien maanden cel voor ‘misdaden tegen de staatsveiligheid’. Hij zou een communist zijn.
*** Indonesië blokkeert Tumblr om ‘porno’
Stadsomroeper, columnist, oud schouwburgdirecteur, evenementenmakelaar, organisator van OPEnRAam en Mozart aan de Merwede, regisseur, theatermaker, cultuursoldaat en ideeënman, aldus een greep uit de vele kwalificaties en hoedanigheden, die de man passen. Roy Grünewald, ik spreek hem op de plek waar zijn Gorcumse leven begon. In theater de Vijfzinnen, voorheen Schouwburg De Nieuwe Doelen, waar hij maar liefst 16 jaar directeur was. Over Indo’s, de geschiedenis van De Nieuwe Doelen en over cultuur. destadgorinchem.nl
Rick van den Broeke is nazaat van de perkeniersfamilie Van den Broeke, die vanaf 1627 nootmuskaatperken beheert op de Banda-eilanden in het huidige Indonesië. Door deze familieband raakt Van den Broeke gefascineerd door de geschiedenis van Banda, de strafexpeditie van J.P. Coen en de invloed van de VOC op de uiteindelijke kolonisatie van Indië.
Van den Broeke gaat in op de relatie tussen de ‘grote’ geschiedenis van Nederland en Indië en de ‘kleine’ geschiedenis van zijn familie. Meer informatie en tickets bestellen
in de archipel: ·
Dit artikel geeft een overzicht van getallen in de Indonesische taal. Als je op reis gaat naar Indonesië is het nuttig om wat van de getallen te leren, bijvoorbeeld om prijzen in rupiah te begrijpen.
→ Houd bij de Indonesische getallen rekening met de uitspraak van de Indonesische taal. Bij het tellen zijn de belangrijkste aandachtspunten daarbij dat je de ‘u‘ uitspreekt als [oe], de ‘j‘ als [dj] en de ‘e‘ vaak als ‘stomme e’.
Het Indisch Herinneringscentrum organiseert i.s.m. Museum Volkenkunde Gepeperd Verleden #1: Kleur Bekennen op zaterdag 31 maart in het Museum Volkenkunde te Leiden. Met o.a. Anousha Nzume, Nancy Jouwe, Esther Captain en Wayne Modest. Acteur Thom Hoffman over beeld en representatie in koloniale foto’s. Muziek van Francesca Pichel en meer. Kom ook naar Gepeperd Verleden!
Als gefrustreerde ex-crimineel waant Ferry Kotadiny zich onaantastbaar. Drugs zouden hem ook niet klein kunnen krijgen. Toch raakt hij zwaar verslaafd. Hij gaat naar een samenkomst en leert God kennen. Zijn leven verandert radicaal. visie.eo.nl, zie de film.
Georgina Verbaan in Indonesië:
‘Niet in een restaurant eten hoor, je moet alles bij die karretjes langs de weg halen.” Mijn vader is sinds zijn elfde niet meer terug op Java geweest. Ik was er nog nooit geweest. Nu ben ik er voor het programma Verborgen Verleden. Hij is niet mee. Dat is jammer. Ik had die ouwe indo hier graag zien rondlopen. Gelukkig zie ik hem soms zitten langs de weg met een sigaretje. Dezelfde kleermakershouding, zelfde gebogen rug. Of soms, in het passeren, iemand met een stukje oog. Korte wimpers die naar beneden wijzen. Recht, als een bezem. Ik zie tjitjaks. Die vielen vroeger weleens op zijn hoofd als hij op de wc zat, vertelde hij. Zo van het plafond op zijn kop. Mijn opa aan mijn moeders kant zie ik hier in gedachten ook. Hij woonde ooit in Jakarta met een aap die zeep at. Aan postbodes had die aap een grote hekel, en dat was wederzijds. Ze smeten rennend de post naar binnen. Zie haar eigen foto.
Op 24 februari 1934 kreeg veelvoudig moordenaar Saleh Soekoe Petapang zes jaren gevangenisstraf opgelegd. Hij had bloedige taferelen achtergelaten in een autobus. Wie het hele verhaal kende, voelde ondanks de bewezen feiten vooral mededogen. De bewezen feiten waren kil en zakelijk op te sommen, zoals de Sumatra Post al deed op 15 februari 1934. De […] historiek.net
Sambal, een pittig indisch feest is een traditie in Amersfoort aan het worden.
Voor de derde keer presenteren wij je dit pittig indisch feest met dat ‘ouderwetse’ gevoel van Kumpulan en Pasar Malam maar in een nieuw modern jasje.
Zaterdag 3 maart a.s. kun je genieten van dit gezellig samenzijn met veel muziek en heerlijk eten en.. een hoog reünie gehalte. Lees verder
Ruim twee jaar geleden kreeg Oscar te horen dat hij leukemie heeft. Een stamceldonor kan zijn leven redden, maar die is nog steeds niet gevonden. Met nog maar een maand te gaan zetten zijn ouders alles op alles om de zoektocht naar een match tot een goed einde te brengen. rtlnieuws
Zie archieftopics .
Deltadua:
Als echte militair ben je loyaal aan je overste, zorg je voor rust in chaos en volg je zonder twijfel orders op. Zelfs als het om je eigen familie gaat. Maar wat als je op latere leeftijd begint te twijfelen aan je daden? Hoe ga je van trots en schuld – naar het accepteren van wie je was – tot wie je daadwerkelijk bent?
De muziektheatervoorstelling ‘Westerling’ vertelt over het leven van de Molukse ex-militair Mozes onder bevel van de Nederlandse Kapitein Raymond Westerling.
Per 1 januari 2018 is Peter Keppy lid van de Pensioen- en Uitkeringsraad. Schrijver van het boek
“Sporen van vernieling. Oorlogsschade, roof en rechtsherstel in Indonesië 1940-1957” .
Indisch Herinneringscentrum Den Haag:
Op zaterdag 10 maart vindt in de OBA in Amsterdam de zevende Indiëlezing plaats. Met als hoofdspreker Reggie Baay. Meer info volgt. Aanmelden kan alvast via onderstaand formulier.
OBA: Aan de hand van zijn eigen familiegeschiedenis schetst Reggie Baay in zijn lezing de effecten van deze oorlogen waarvan de laatste al bijna zeventig jaar achter ons ligt, maar die nog steeds bij velen hun invloed uitoefenen.
NOS:
De stichting Vliegramp MH17 heeft geen goed woord over voor het bezoek aan de Russische Doema van PVV-leider Wilders.
Ook een tweet waarin Wilders een foto toont van een Russisch-Nederlandse vriendschapsspeld op zijn pak keuren de nabestaanden met kracht af.
(…)
Thomas Schansman, (foto) wiens zoon omkwam in de MH17 op 17 juli 2014, schrijft dat hij met ingehouden woede Wilders’ tweet over de met trots gedragen vriendschapsspeld heeft gelezen.
Zijn wens komt uit: terugkeren naar West-Papoea waar hij geboren is. De verdronken Nixon (23) uit Boekel kan worden begraven in zijn geboorteland. Met een inzamelingsactie hebben zijn vrienden en familie 10.230 euro opgehaald, genoeg geld om het lichaam te repatriëren. omroepbrabant
Stichting Indisch erfgoed :
Op zondag 18 maart 2018 wordt in de Kumpulan op
het landgoed Bronbeek te Arnhem het onderwerp ‘De Molukken’ behandeld. Sprekers zijn Fridus Steijlen, Hans Straver, Jeftha Pattikawa en Jeanne Brunk-Tan.
Dit is de derde en laatste themazondag van het 12e seizoen. Bestel snel uw kaarten!
Nu voor slechts € 27,50 incl. rijsttafelbuffet.
2017:
Een van de laatste Nederlandse overlevenden van de Slag in de Javazee van precies 75 jaar geleden, dat is Felix Jans (93). Toen torpedobootjager Hr. Ms. Kortenaer in tweeën brak, na de explosie van een Japanse torpedo, zwiepte Jans van dek en belandde hij in zee ‘magazines.defensie.nl.
Lees ook dit NOS-artikel.
De Paralympische Spelen komen steeds dichterbij. Voor @BibianMentel betekent dat dat ze veel op reis is en haar kinderen soms lang moet missen. Gelukkig zijn haar zoon en twee dochters er ook bij in Korea! 💓 #PS2018#TeamNLpic.twitter.com/QS7uwwKTk4
Op woensdag 14 maart wordt in Den Haag de Littéraire Witte Prijs 2018 uitgereikt aan Yvonne Keuls voor haar oeuvre.
De Prijs is ingesteld door de Nieuwe of Littéraire Sociëteit De Witte en wordt tweejaarlijks toegekend aan een letterkundig werk van een Haagse auteur, over een Haags onderwerp of voor een oeuvre waarbij het Haagse element nadrukkelijk aanwezig is.
Theater Oostblok, Amsterdam.
Zoals ik jou ken, ken jij mij
De schrijfster Yvonne Keuls is een verhalenverteller pur sang en brengt een ode aan Hella S.Haasse met dit boek.
Zoals ik jou ken, ken jij mij biedt een geweldig inkijkje in de televisiewereld van de jaren zestig en zeventig, én in de literaire wereld van die tijd, met vergeten schrijvers als Couperus en Vestdijk. Yvonne Keuls beschrijft de groeiende populariteit van de televisie en de emancipatie van de vrouw, evenals de generatie die ‘dat Indische leven’ in Nederland zo mist. Maar bovenal toont dit prachtige verhaal op ontroerende wijze de klievende momenten in het leven van de twee schrijfsters, die van grote betekenis zijn geweest voor hun vriendschap.
s’Lands Plantentuin in Buitenzorg.
Pa en Ma Boon met Coby, Frank en Judy.
Onder : Pa en Ma Boon, te weten
Alexander Boon en Mathilde Andela.
Sander, zoon van Cornelis Boon en Fela Robinson, kwam om bij Nagasaki aan boord van hellship Tamahoko Maru in 1944.
Mathilde Andela, dochter van Wilhelmus Andela en Gertrude van Amersfoorth, worstelde zich de oorlog door met 4 kinderen en overleed in Nederland.
Tokyo criticized Seoul on Friday over a South Korean minister’s use of the term “sex slaves” at a U.N. committee meeting in Geneva to describe the women who were forced to work in Japanese military brothels before and during World War II.
“Japan is of the view that the expression ‘sex slaves’ contradicts the facts and should not be used,” the Foreign Ministry said in a statement. The Japan Times
South Korean Gender Equality and Family Minister Chung Hyun-back (right) attends a meeting in Seoul in November to promote documents related to ‘comfort women’ to be nominated for UNESCO’s Memory of the World Register, along with Lee Yong-soo, who was forced to work in Japanese wartime military brothels. | KYODO
Op zondag 11 maart 2018 vertoont IndoFILMcafé de Indonesische speelfilm ‘Kartini’ van regisseur Hanung Bramantyo.
De film gaat over Raden Ajeng Kartini, een historische figuur die leefde op Java aan het eind van de 19e eeuw. Kartini werd geboren in een aristocratische familie en in een tijd waarin vrouwen geen of weinig onderwijs ontvingen. Zij mocht echter wel tot haar 12e jaar de (Nederlandse) lagere school bezoeken waardoor ze goed Nederlands leerde spreken. Na haar 12e jaar werd ze thuis gehouden om haar voor te bereiden op haar huwelijk. In die tijd correspondeerde zij met Nederlandse penvriendinnen waaronder Rosa Abendanon. Na de geboorte van haar zoon in 1904 overleed zij, slechts 25 jaar oud.
Caroline Drieënhuizen: Ik ben onderzoeksmateriaal kwijt en zit met groeiende frustratie door mijn mappen op mijn computer te scrollen. Als gevolg daarvan kwam ik onderstaande foto van het eerste Nederlandse bobsleeteam weer tegen. Hier zijn vijf van de zeven Nederlandse deelnemers aan de tweede Olympische Winterspelen in 1928 in Sankt Moritz afgebeeld.
universiteitleiden.nl:
Niet eerder werd onderzoek gedaan naar de gang van zaken in de koloniale rechtbanken op Java tijdens de negentiende eeuw. Sanne Ravensbergen biedt met haar proefschrift Courtrooms of Conflict inzicht in de werking van het koloniaal strafrecht. Promotie op 27 februari.
Zodra de VOC ‘arriveerde’ op Java, in de zeventiende eeuw, begonnen de Nederlanders zich te bemoeien met de bestaande Javaanse rechtssystemen. Dit leidde in de negentiende eeuw tot een koloniaal strafrechtsysteem met aparte rechtbanken en wetten voor verschillende bevolkingsgroepen. Er waren rechtbanken voor Europeanen, en er waren andere rechtbanken voor de overwegend Javaanse en Chinese bevolking.
mareonline:
Sanne Ravensbergen onderzocht de rol van Javaanse rechters in Nederlands-Indië.
‘We moeten wel een beetje naar ze luisteren, verzuchten de Nederlanders.’
Door Vincent Bongers ‘Het is echt een zoekplaatje.’ Sanne Ravensbergen wijst naar de foto op de cover van haar proefschrift dat ze op 27 februari verdedigt. Het gaat om een landraad in Nederlands-Indië, een zitting van de rechtbank voor de lokale bevolking die rond 1865 plaatsvond in Pati, een regentschap op Java.
Omroep MAX:
Vaarwel Nederland
We volgen het spoor van emigranten naar Canada, Amerika, Australië en Nieuw-Zeeland, aan de hand van persoonlijke verhalen, foto’s en archiefbeelden.
Vanaf vrijdag 23 februari 2018 21.05 uur, NPO 2 (4 afleveringen)
De afleveringen zijn bij BVN te zien op 2 (Canada), 9 (VS), 16 (Australië) en 23 maart.
De aflevering over Nieuw-Zeeland is als laatste en wordt 23 maart uitgezonden.
Update 21 februari nu.nl: Nederland begint deze week met de Indonesische autoriteiten aan een onderzoek naar locaties waar mogelijk stoffelijke resten liggen van zeelieden van drie gezonken Nederlandse oorlogsschepen in de Javazee.
Dat heeft minister Ank Bijleveld (Defensie) woensdag in de Tweede Kamer bekendgemaakt.
Het Rode Kruis draagt zijn oorlogsarchief over aan het Nationaal Archief. Het bestaat uit 1,3 kilometer aan archiefmateriaal over onder meer vermiste personen, slachtoffers van bombardementen en krijgsgevangenen. De symbolische overdracht was vrijdagmiddag, de fysieke verhuizing is over twee weken. omroepwest
Rode Kruis: Direct na de overdracht start het Nationaal Archief met het maken van inventarissen, herpakken en stickeren. Een noodzakelijke slag, om het archief goed beschikbaar te kunnen stellen aan het publiek. Dit zal enkele maanden duren. Vanaf het najaar is iedereen van harte welkom om het archief te gebruiken.
Stichting Nasi Idjo stopt na vijftien jaar
Indische stichting viert derde lustrum met afscheidsfeestje
De Indische organisatie Nasi Idjo stopt, na vijftien jaar bijgedragen te hebben aan het Indisch landschap van Nederland. Op zaterdag 3 maart viert de stichting samen met vrienden en donateurs, relaties en andere genodigden haar afscheidsfeest.
Gasten Wouter Muller, Lizzy van Leeuwen, Ricci Scheldwacht en Margaret Leidelmeijer leveren die middag een bijdrage aan het forumgesprek over ‘Indisch anno nu’.
Naast een korte terugblik door het bestuur op de afgelopen vijftien jaar en muzikale bijdragen van Ukelelelust en dj’s Ron & Richie, schept het door Nasi Idjo geïnitieerde forumgesprek een beeld van het huidig Indisch, cultureel-maatschappelijk landschap waar de stichting op lokaal, regionaal en landelijk niveau deel vanuit maakte. Het bestuur – bestaande uit voorzitter Vaya Nijhof-Schippers, Paula Hinne, Theresa Kock en Iris Cousijnsen – ziet deze dialoog als een ijkpunt; waar stond de Indische gemeenschap vijftien jaar geleden? Waar staat ze nu? Maar vooral ook: is er in de afgelopen jaren iets veranderd op het gebied van Indisch bewustzijn en identiteit, integratie en overdracht? En hoe zichtbaar is dit buiten de Indische gemeenschap?
Over de sprekers
Het forumgesprek wordt geleid door journalist, redacteur en uitgever Paul Abels, die het gelijknamige boek bij de expositie Aanpassen! van stichting Nasi Idjo mee hielp redigeren. Als outsider binnen de Indische gemeenschap voelt hij de vier gasten en enkele bestuursleden op frisse wijze aan de tand. Ricci Scheldwacht, journalist bij HP De Tijd, NRC en Moesson en auteur van Echte hockeyers douchen niet (genomineerd voor beste sportboek 2015), en cultureel antropoloog en publicist Lizzy van Leeuwen (o.m. De Groene Amsterdammer) zijn deelnemende sprekers. Van Leeuwen schreef tien jaar geleden Ons Indisch Erfgoed – zestig jaar strijd om cultuur en identiteit.
De andere twee gasten zijn muzikant/singer-songwriter en Tubantia-columnist Wouter Muller en historicus Margaret Leidelmeijer. De laatste werkte mee aan onderzoeksprojecten voor onder meer het NIOD en Nationaal Archief en leidt sinds 2009 haar eigen bedrijf: Leidelmeijer, Historisch Onderzoek & Advies.
Over Nasi Idjo
Vanuit de behoefte binnen Indische ouderenverenigingen in Overijssel (destijds SIKB) om een jonge(re) doelgroep aan te spreken werd in 2003 stichting Nasi Idjo opgericht. Al vanaf het begin was de organisatie een zelfstandig opererende organisatie met eigen evenementen. De inspanningen van stichting waren erop gericht als platform te dienen om de Indische identiteit en geschiedenis zichtbaar, herkenbaar en tastbaar maken voor iedereen, al dan niet Indisch. Dit deed Nasi Idjo door het initiëren van projecten of het aangaan van gezamenlijke projecten met partners rondom actuele, universele thema’s en persoonlijke verhalen, dit alles onder het motto: Indisch, maar dan anders. De laatste jaren is dit gewijzigd in: Nasi Idjo – jouw Indisch podium.
Willem Mackay1858-1929 was eerder gehuwd Met Jacoba Engler, Willem was een zoon van Abraham Mackay, die huwde een Inlandse vrouw, deze Abraham kwam uit Utrecht, Willem als onderofficier tekenaar van de genie eindigde zijn dagen in Bandung. Zijn 2e dochter uit het eerste huwelijk Wilhelmina Johanna Mackay 1885-1947, huwde met freiherr Edmund Wilhelm Frederik Carl Gedult von Jungenfeld 1883-1950 of deze foto Wilhelmina Johanna betreft is niet 100% zeker, gezien het uniform wel 1900-1920, maar het zou ook mevrouw Swensen kunnen wezen, duidelijkheid hebben we niet, jammer genoeg.
Zie ook deze site.
Foto’s, film en verslag van Elmi
Zondag 18 februari interviewde journalist Ricci Scheldwacht tekenaar Peter van Dongen over zijn beeldroman Familieziek. Dit was in boekhandel van Stockum, Spui, Den Haag:
Voor ‘Familieziek’ bewerkte Peter van Dongen de gelijknamige roman van Adriaan van Dis tot een beeldroman. 9,5 jaar heeft dit project geduurd. Het verhaal gaat over een Indisch gezin, getekend door de oorlog, dat probeert te aarden in het Holland van de jaren vijftig. Zowel de familie van van Dis als van Peter van Dongen zelf heeft model gestaan. De oma van van Dongen ging met haar 3 dochters (één ervan is de moeder van van Dongen) naar Nederland. Ook de moeder van van Dis kwam met 3 dochters naar Nederland. De mannen van beide vrouwen zijn in de oorlog omgekomen. Net als met veel andere Indische families zijn er raakvlakken.
De zussen fluisteren achter het gordijn over hun geheimen. De vader, gebrand op rechtsherstel, bereidt zijn zoon voor op een nieuw gevaar: de Russen! Te midden van dit alles vindt de jongen troost bij zijn schaduwbroertje, wiens aanwezigheid hij voelt maar over wie nooit gesproken mag worden.
De boekpresentatie Een Indische skyline van Fridus Steijlen vond op 17-02-2018 plaats in het IHC te Den Haag. Steijlen is senior onderzoeker bij het KITLV en bijzonder hoogleraar Molukse migratie en cultuur in comparatief perspectief aan de VU Amsterdam.
Na een welkomstwoord van Yvonne van Genugten (directeur IHC) en Jan-Peter Wissink (directeur Amsterdam University Press) kreeg Prof. dr. Rinus Penninx het woord. Er was hem gevraagd iets voor de achterflap te schrijven en van wat hij heeft geschreven, bleef één zin over en die is ook nog eens ingekort. Maar, hij kreeg nu de kans om toe te lichten wat hij precies bedoelde met zijn nogal cryptische omschrijving.
Op de site van het IHC valt verder te lezen:
Een Indische Skyline
Zoals de contouren van een skyline door gebouwen bepaald worden, zo bepaalden de Indische organisaties de contouren van Indisch Nederland. Hoe zag het samenspel eruit tussen de verschillende organisaties, wat wilden zij zelf uitstralen en wat zag de buitenwereld? Wie deed mee in de organisaties en wat waren de spelregels? Wat was de invloed van overheidssubsidies? Welke conflicten deden zich voor bij het verstrekken van deze subsidies?
In zijn boek Een Indische skyline gaat Fridus Steijlen nader in op deze vragen. Hij onderzoekt de Indische organisaties die tussen 1980 en 2010 actief waren in Nederland en van invloed waren op het beeld dat in die periode van Indisch Nederland bestond. Door hun activiteiten, de discussies die werden gevoerd en de manier waarop zij naar buiten traden, bepaalden die Indische organisaties het beeld dat vervolgens over dat Indisch Nederland ontstond.
Over hoe de Indische skyline er in de toekomst uitziet ging Fridus in gesprek met Siem Boon (directeur Tong Tong Fair), Geert Onno Prins (Uitgever Indisch Maanblad Moesson) en Yvonne van Genugten (directeur Indisch Herinneringscentrum).
Na afloop was er uiteraard tijd voor een drankje en een hapje én om het boek aan te schaffen en te laten signeren!
Zie ook de filmpjes die op de pagina van de foto’s staan. Deze filmpjes zijn bedoeld om naar te luisteren……..
De boekpresentatie Een Indische Skyline werd georganiseerd door het Indisch Herinneringscentrum in samenwerking met Amsterdam University Press.
***************************************
Een verslag van Edu van N. :
Boekpresentatie “Een Indische Skyline” geschreven door Fridus Steijlen.
Eerste exemplaar overhandigd aan Ellen Derksen. Gebouw IHC, 17 februari 2018
Yvonne van Genugten, directeur Indisch Herinneringscentrum (IHC), heet de ongeveer 100 belangstellenden hartelijk welkom bij deze door het IHC en de uitgever, AUP, georganiseerde boekpresentatie.
Jan Peter Wissink, directeur Amsterdam University Press (UAP), vertelt hoe het project in gang werd gezet nadat Steijlen een half jaar geleden met zijn voorstel voor een boek langs kwam.
Rinus Penninx, emeritus hoogleraar aan het Instituut voor Migratie en Etnische Studies (VU), zet uiteen waarom dit boek interessant is en toegevoegde waarde heeft.
Organisaties nemen een middenpositie tussen Overheid en Beleid en de mensen om wie het gaat in. Zij mobiliseren individuen, zij brengen gelijkgestemden bij elkaar.
Zij ontstaan vanuit de basis en kunnen ook verdwijnen bij verlies van draagvlak.
Het onderzoek van Steijlen beslaat de periode 1980-2010, de opkomst van de tweede generatie binnen de organisaties. Wat er aan vooraf ging moet natuurlijk ook vermeld.
De groep Indische Nederlanders is toch zeer divers, een breed palet met daarbinnen organisaties die opkomen en verdwijnen. Interessant is wat de mensen motiveert, wat zijn hun onderwerpen.
Fridus Steijlen gaat uitgebreid op zijn studie en het tot stand komen van het boek in.
Compensatie voor oorlogsleed In de Pacific kwam niet of laat op gang en had aanvankelijk geen betrekking op de Indo-Europeanen. Zij hadden (uiteraard wel de krijgsgevangenen) niet in kampen gezeten en waren kennelijk (volgens de Nederlandse overheid) niet als slachtoffer te beschouwen. Het “Gebaar” zou genoegdoening voor de kille ontvangst in Nederland moeten geven.
Vanuit het project “Oral History” van het KITLV werd duidelijk dat de Buitenkampers wel degelijk slachtoffer waren. Een memo van Steijlen maakte de weg vrij.
Onder meer voor zogeheten Collectieve Projecten. Eén ervan werd binnen het KITLV geformuleerd en samen met het Indisch Wetenschappelijk Instituut ingediend:
Een Indisch Knooppunt; een digitale catalogus voor de Indische Archieven.
Belangenorganisaties, culturele organisaties, organisatoren van reünies en kumpulans zijn geïnterviewd, zelfs ook bij bijvoorbeeld verzorgingstehuizen.
De database is gemaakt en ondergebracht bij de UB-Leiden.
Het onderzoek gaf inzicht in de doelen, de drijfveren en het reilen en zeilen van de organisaties. Hier zag hij de aanleiding voor het voorstel aan de AUP om de Indische organisaties te beschrijven. Het zou een boek moeten zijn over de organisaties (de gebouwen) en het totaalbeeld (de skyline).
Beperking was nodig om het overzicht te behouden. Naast beperking in de tijd (1980-2010) omvat het boek geen beschrijving van de Indische organisaties buiten Nederland en van de verzorgingstehuizen.
Welke gebouwen bepalen de Indische skyline?
Slachtofferorganisaties en belangenbehartigers zijn belangrijke Indische organisaties.
Erkenning van je oorlogservaring; ook van de kinderen (KJBB) uit de oorlog en later de naoorlogse generatie. Onder Lubbers kwam min of meer toevallig het Indisch Platform tot stand, nog steeds de gesprekspartner voor de overheid.
Verder spelen Culturele organisaties een grote rol waarbij de Tong-Tong/ Moesson en de jaarlijkse Pasar Malam Besar/ Tong-Tong Fair vooraanstaand en maatgevend zijn.
Tenslotte noemt hij Jongeren organisaties en de inzet voor het lot van Indo’s in Indonesië. De oorlog raakt steeds verder uit zicht en sommige andere organisaties zijn weer opgeheven.
Zal de skyline zich verder ontwikkelen en zo ja, hoe?
Ellen Derksen, zo lang al betrokken bij het Culturele leven, krijgt van Steijlen het officiële eerste exemplaar overhandigd.
Paneldiscussie
Hierna volgde een paneldiscussie met Siem Boon (Tong-Tong Fair), Geert Onno Prins (Moesson) en Yvonne van Genugten (IHC) onder leiding van Fridus Steijlen.
Het IHC wordt (voor de duur van 5 jaar) gesubsidieerd; de ander 2 organisaties genereren eigen inkomsten en fondsen. Subsidie is wellicht niet noodzakelijk maar komt de kwaliteit van activiteiten ten goede. Projectsubsidies worden nu (maar ook al in het verleden) binnengehaald: als minderheidsgroep, als nasleep van de oorlog.
Eén niet nieuwe, maar wel opmerkelijke vaststelling: in de weer oplaaiende dekolonisatie/ postkolonialisme debatten is de Indische gemeenschap zowel dader als slachtoffer.
Wat moet meer op de Indische skyline zichtbaar worden?
De eigen geschiedenis meer uitdragen. Trots is nog steeds niet vanzelfsprekend.
Meer inhoudelijke samenwerking.
Meer samenwerking met niet Indische organisaties. Het is tenslotte een deel van de Nederlandse geschiedenis.
Harriet Duurvoort in de VK: Mama was als gekleurd meisje een curiositeit in het Scheveningen van de jaren dertig. Als baby was zij, het biologische kind van een Friese jonge vrouw en een Afro-Amerikaanse jazzmuzikant die in het Haagse uitgaansleven van de roaring twenties een onwaarschijnlijke romance hadden beleefd, geadopteerd door mijn streng gereformeerde grootouders, een verplegersechtpaar. Ze was gewend mikpunt te zijn van scheldpartijen. ‘Het was altijd poepnikker en zo.’
Op zaterdag 17 maart 2018 viert de Indische Genealogische Vereniging (IGV) het 30-jarig bestaan op het landgoed Bronbeek in Arnhem.
Eerst vindt de Algemene Ledenvergadering plaats.
Tijdens deze vergadering zal de vernieuwde website van de IGV worden gepresenteerd. Deze vernieuwde website zal o.a. een Indisch genealogische werkwijzer bevatten en onderling contact nog beter mogelijk maken. Ook zal de redactie van De Indische Navorscher het jaarboek 2017 presenteren. Deze editie zal parentelen bevatten.
De redactie van Bronnenpublicatie presenteert maar liefst twee bronnenpublicaties namelijk:
* R. Melger, L.M. Janssen: De Burgerlijke Stand van Soerabaja V. Huwelijksregisters 1918 en 1920 (BRP/26)
* L.M. Janssen: De Burgelijke Stand van Batavia. Huwelijksregisters 1829-1840 (BRP/27)
BPR/27 is het resultaat van een project dat ruim vijf jaar geleden door de redactie van de serie “Bronnenpublicaties” werd gestart met als doel alle in de 19e eeuw te Batavia gesloten huwelijken als bron toegankelijk te maken.
Tijdens het ook voor niet-leden toegankelijke middagprogramma worden vier lezingen gehouden:
1. Gerrit Woertman, Bart Lenselink en Maarten Fornerod over DNA bij Indisch genealogisch onderzoek
2. Ron Habiboe over Molukse elite en Europese banden
3. John Soedirman over de Bersiap
4. Prof. Dr. Ulbe Bosma over de historische steekproef Nederlands-Indië
Vragen op Indisch genealogisch gebied kunnen worden beantwoord door de volgende deskundigen:
*Algemeen Indisch genealogisch onderzoek en publiceren hiervan: Adriaan Intveld
* Chinees Indisch genealogisch onderzoek: Tjabring van Egten
* Moluks genealogisch onderzoek: Ron Habiboe
* DNA bij genealogisch onderzoek: Gerrit Woertman, Bart Lenselink en Maarten Fornerod
Meer informatie over dit evenement is te vinden op de website van de IGV www.igv.nl of op te vragen via secretaris@igv.nl
Terug naar Lombok van Frans Strijbosch
Op uitnodiging van zijn dochter bezoekt Fons Strijbosch na
veertig jaar weer Indonesië, het land waar hij zijn eerste stappen
als juridisch antropoloog heeft gezet, Lezing over dit boek op 11 maart .
Dr.J. de Vries – Indische volksverhalen/
Tweede druk van Dr.J. de Vries
Tweedehands € 1,50 excl porto
Antara Nusa
Levensverhalen van ouderen uit Indië/Indonesië van Yvette Kopijn
Aan het woord komen ouderen van Indische, Molukse, Timorese, Indonesisch-Chinese en Surinaamse afkomst
Verschijnt in maart
Boekpresentatie: 24 febr. 14:00-17:00 uur Bijlmer Parktheater, Amsterdam Aanmelden vóór 20 februari.
Werftheater, Utrecht: Van boottocht tot dagelijks leven in Indië, van ethische politiek tot de opkomst van het nationalisme, van kolonie tot onafhankelijk Indonesië: scènes met belangrijke politieke gebeurtenissen worden afgewisseld met scènes over cultuur en samenleving. De literatuur uit Nederlands-Indië speelt ook een belangrijke rol. Sommige scènes zijn geïnspireerd door de verhalen van schrijvers als Raden Adjeng Kartini, Multatuli, Louis Couperus, Madelon Szeleky-Lulofs en Hella Haasse.
Ten slotte zullen er muzikale intermezzo’s zijn: nieuwe liedjes waarin het thema Adieu Indië naar voren komt.
Zet maar vast in de agenda. 17 april 2018: Demonstratie Indisch Platform 2.0 / Indische Kwestie. We stoppen het negeren! Invulling van de middag volgt zsm. Klik hier voor aanmelding of stuur een mail naar indischekwestie@gmail.com
Ana schrijft: Indonesische roots Het was een concert tour met ook een persoonlijk doel, want Johannes en ook zijn broer Jakob (gitarist) hebben Indonesische roots. Tijdens deze reis wilden ze meer te weten komen over hun voorouders. Zo heeft Blaudzun een bezoek gebracht aan het huis van zijn opa en oma die voor de oorlog in Lawang Malang leefden.
Foto: Blaudzun en Ana terug naar de roots
Familie geschiedenis Ik had de eer om mee te gaan naar Lawang. Het is bijzonder dat het huis die hoort bij de familie geschiedenis van Blaudzun nog bewaard is gebleven en aan de zijkant van het huis waar zich vroeger een apotheek bevond tref je zelfs nog Nederlandse teksten aan.
** Het heeft even geduurd, maar een speciaal museum over Multatuli is nu geopend in Rangkasbitung, waar hij heeft gewoond. Het Multatuli Huis in Amsterdam doneerde een eerste druk van de Max Havelaar. volkskrant. foto van de auteur Michel Maas. Luister ook dit op 10.10 minuten
** 24 human skulls in the mail from Bali to the Netherlands
** New penal code: How are we worse than the Dutch? Zie ook dit.
** Protesters wear Jokowi masks to demand heritage protection (vd Parra-woning)
** Máxima in gesprek met president Indonesië
Drie (of eigenlijk vier) generaties Indische roots. Iedere generatie geeft wel wat door aan de volgende. Ik merk dat ik – naarmate ik ouder word – steeds meer aandacht krijg voor mijn verleden, mijn cultuur, de vorige generaties. En ook voor de vraag: wat geef ik ons dochtertje mee? 40envoorheteerstmoeder.nl
Taman Indonesia:
Tijdens het Wastra Weekend maak je kennis met de bijzondere textielsoorten uit Indonesie. Natuurlijk staat batik centraal, maar ook ikat, kain bali en vlechtwerk uit papua komen aan bod. Deze eerste editie staat in het teken van Film, en zal onder andere ‘The journey to Batik – Tari Batik’ vertonen van batik blogger & kunstenaar Sabine Bolk. Daarnaast is er een een batik expositie en batik photobooth voor jouw eigen batik statement!
Zandfoort aan de Eem,Amersfoort: SamBAL wil dat “Indische” gevoel van Kumpulan en Pasar Malam in Amersfoort. Daarom organiseren we op zaterdag 3 maart een gezellig samBAL feest met muziek door; de samBAL Houseband: Mr Atjar Tjampoer Selection met o.a. Steffen de Wolff, Natahalie D’Alessandro en George Pelupessy die weer garant staan voor een heerlijk avondje swingen!!
Wat is een indisch feest zonder Makan makan, Bung Bung Badi, Peter Badebroek zorgt ervoor dat er heerlijk gegeten kan worden deze avond. Selamat Makan!
In Eetcafé De Leyens in het seniorencomplex aan de Gondelkade 33 is op woensdag 21 februari een Indische avond, met een buffet en live muziek verzorgd door de ‘Tropical Sound’. Het wijkrestaurant is open vanaf 17:00 uur en vanaf 17:30 uur staat het eten klaar. De kosten bedragen 14,95 euro per persoon. Reserveren kan door […] Zoetermeers Dagblad
Op de fotomiddag ‘Mijn opa was een…’ kunt u terecht bij een team van foto-experts. Zij gaan in op alle vragen over uw eigen foto’s van Nederlands-Indië en/of het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL). Bronbeek Museum
Lara Nuberg: Voorafgaand aan het programma werd een filmpje vertoond waarin aan verschillende mensen op straat werd gevraagd wat de betekenis was van 4 en 5 mei, 1 juli en 15 augustus. Gek genoeg wisten alle geïnterviewden wat we herdenken en vieren in mei, maar die overige data? ‘Geen idee!’ Alleen de mensen met een Surinaamse/Antilliaanse achtergrond wisten 1 juli te duiden als Keti Koti, slechts één eenzame indo noemde 15 augustus 1945 als de dag waarop Japan capituleerde en de Tweede Wereldoorlog dus officieel ophield.
AD 9 febr: In het integratiedebat zijn weinig lessen meegenomen uit de Molukse kwestie. Dat stelt Fridus Steijlen, die vandaag wordt geïnstalleerd als hoogleraar Molukse migratie en cultuur. ,,Het Molukse verhaal is belangrijk in de geschiedenis van multicultureel Nederland.”
Toen de laatste nog levende Molukse oud-KNIL-militairen enkele maanden geleden van Defensie eerherstel kregen, was Fridus Steijlen (61) sceptisch. De ceremonie op een chique landgoed, waar een handvol krasse oudjes een medaille en de veteranenstatus kregen van de inspecteur-generaal der krijgsmacht, had in zijn ogen veel weg van een publiciteitsstunt.
,,Iedereen die in een gewapend conflict voor Nederland heeft gevochten, is automatisch veteraan’’, zegt Steijlen. ,,Als je de daarbij behorende rechten wilt genieten, moet je die status officieel aanvragen. Tientallen Molukkers hebben dat in het verleden gedaan
Soms werd een aanvraag afgewezen, omdat er volgens Defensie onvoldoende bewijs was, maar dan hielp het Veteraneninstituut zoeken.
Vergeten
De inspecteur-generaal stapelde in zijn onderbouwing de ene onjuistheid op de andere over de komst van de Molukkers, hun plotselinge ontslag uit het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL) en het politieke rumoer daaromheen. Hij ging voorbij aan het feit dat Defensie zelf de Molukkers altijd heeft ‘vergeten’.
Yvonne van Genugten:
In Den Haag kan het Indisch Herinneringscentrum invulling geven aan de gewenste groei en ontwikkeling tot een volwaardig herinneringscentrum waar de herinnering aan de Tweede Wereldoorlog in Nederlands-Indië en de nasleep daarvan (de Bersiap-periode, de dekolonisatieoorlog en de ‘repatriëring’) levend wordt gehouden.
Tegelijkertijd wordt het een centrum waar de betekenis daarvan voor generaties van nu én de toekomst een prominente plek krijgt. Deze nieuwe situatie biedt kansen: nieuwe energie en nieuwe activiteiten op de pleisterplaats Sophiahof én door het land.
Het is onze ambitie om vanuit een sterke positie onze zichtbaarheid in het land te vergroten en de geschiedenis levend te houden. Het IHC heeft een sterk betrokken achterban, een breed netwerk opgebouwd en bouwt hier samen met partners én met u aan verder in en vanuit Den Haag. Zie de nieuwsbrief.
G. Pietraroia :
Opa werkte voor de Japanse inval als ambtenaar bij het gevangeniswezen te Pekalongan, Midden Java. Na de Japanse overname kwam hieraan een eind en Opa moest op zoek naar ander werk en vond dit in de suikerfabriek te Jatibarang een plaats niet ver van Brebes. Daar kwam het gezin te wonen in een speciaal gebouwde wijk voor werknemers van de suikerfabriek en zij werden de buren van de hierna genoemde families Havelaar en Soffner. In oktober 1945 begon de Bersiap en de mensen in Jatibarang werden opgepakt door Pemuda groepen. Een deel van de mannen werd bijeengedreven op de tennisbanen van de suikerfabriek en omgebracht. Een ander deel werd afgevoerd naar de gevangenis te Brebes waaronder Opa Oma mijn vader en zijn broertje alsmede de gezinnen Havelaar en Soffner en anderen.
Van Mary Leurs verscheen onlangs het boek Nevel over de padi-velden. De Leusdense beschrijft hierin haar gelukkige jeugd in Nederlands-Indië, maar ook de tijd van de Japanse bezetting en terugkeer naar Nederland. Volgens Leurs moest dit boek er komen. ,,Omdat menigeen weinig of geen kennis heeft wat er zich destijds heeft afgespeeld in Nederlands-Indië. Het is een geschiedenis die niet verzwegen mag worden.” Lees dit artikel.
Mengelmoes De zoektocht naar mijn identiteit Elvira Nanariain.
Elvira is half-Moluks en half-Nederlands. Haar Molukse opa en oma waren gedwongen naar Nederland gekomen en hebben nooit meer terug kunnen keren naar hun vaderland. In het leven van Elvira is het trauma van de eerste generatie Molukkers nog steeds voelbaar en zichtbaar. lezing 8 februari
Alweer een sieraad voor de stad
Het werk van Ed. Cuypers en Hulswit-Fermont in Nederlands-Indië 1897-1927 Obbe Norbruis
Met grote vanzelfsprekendheid kwam het ene gebouw na het andere tot stand in Nederlands-Indië. Kranten schreven telkens jubelend van ‘een sieraad voor de stad’. De man daarachter was Eduard Cuypers (1859-1927).
‘Helaas zal ik niet terugkomen zoals ik gegaan ben’
Brieven van soldaat Wim Konings 47-49 Lees verder.
Zie ook Omroep Gelderland.
.
‘Het geluid van de tropen’ In de debuutroman van Jan Wieringa uit Wehe-den Hoorn staan er twee uitgangspunten centraal: de handgeschreven lezingen van zijn grootouders en zijn interesse voor Nederlands-Indië in het begin van de twintigste eeuw. Feit en fictie lopen door elkaar heen en nemen je mee in de cultuurverschillen, worstelingen en groei van de familie tijdens deze reis naar en verblijf in Nederlands-Indië.
Permafrost in de tropen,
Een verzwegen Indische Familiegeschiedenis
Han Deibert
Het boek vertelt een verhaal dat verteld moet worden. Niet omdat ik dat wil, maar voor de erkenning van de niet geziene verhalen van onze voorouders. Voor onze kinderen en de kinderen die nog volgen, om vrij de juiste stappen te kunnen zetten op hun levenspaden.
Een kleine psychologie van het Molukker-zijn
Bram Latumahina
Het boek ‘Kleine psychologie van het Molukker–zijn’ geeft een diepgaande autobiografische beschrijving van de Molukker in Nederland. Zodra je dit boek uit hebt besef je pas hoe diep de band is tussen kind en ouder in de Molukse cultuur. Voor het eerst in Nederland wordt zo diepgaand en intiem het leven van een Molukker van binnenuit beschreven. Je zult mogelijk een traantje moeten wegpinken als lezer, of een lach niet kunnen onderdrukken
Jacques Brijl laat weten over de laatste uitreikingen.
Oa is hiermee zijn project stadswachters bijna volledig gelukt.
De opsporingen en aanvragen werden door hem gedaan.
Inspecteur Generaal van Griensven las onderstaand schrijven van Jacques Brijl voor, omdat hij niet aanwezig kon zijn voor gezondheidsredenen.
.
Uitreiking onderscheidingen op 7 febr. 2018 op het Landgoed “de Zwaluwenberg “ te Hilversum.
Op 7 feb j.l., tussen omstreeks 15.00 en 15.30 uur werden de genodigde familieleden van de tijdens WOII overleden KNIL. militairen en belangstellenden ontvangen door de IGK en zijn Staf, op het Landgoed “de Zwaluwenberg” te Hilversum.
Om 15.30 uur werd de bijeenkomst geopend en gevolgd door een toespraak van de Luitenant-generaal Hans van Griensven (IGK). Na het voorlezen van de oorkondes, werd overgegaan tot de uitreiking van het Mobilisatie kruis aan:
a. vwb. de geëxecuteerde KNIL. militairen in “Tiga Roenggoe
– Mw. drs. Cato Cramer, die aanwezig was met haar drie kinderen, Luce, Frederik en Thijs Fernhout. Zij ontving het MOK voor haar Oom, Mlt. Kanonnier van de Art., Gerrit van GERREVINK, die op 13/14 mrt. 1942 door het Jap. leger werd geëxecuteerd bij TIGA ROENGGOE, Tapanoeli, M.-Sumatra.
-Prof. Dr. Wilco Pleun werd vergezeld door enige familieleden. Hij ontving het MOK voor zijn grootvader Ldst. Sld. Cornelis Eikens, die op 13/14 mrt. 1942 eveneens door het Jap. Leger bij TIGA ROENGGOE werd geëxecuteerd.
-Doordat de zoon van Mlt. Stw. Sgt. Jan Reinders met verplichtingen elders, niet in staat was om naar Hilversum te komen, werden de versierselen van de onderscheiding + docn. van zijn vader, per “Aangetekende” post naar het huisadres van zijn zoon verzonden. Sgt. Jan Reinders was ook één van de slachtoffers van “TIGA ROENGGOE”
-Mw. Muriel Janse en 5 nabest. van Stw. Sgt. AVC/KNIL. Pieter Jacob JANSE, aan wie reeds in 1949 een medaille was toegekend en aan de familie was uitgereikt, waren namens hem, ook aanwezig.
b. vwb. de gesneuvelde KNIL. militairen bij Porsea.
-Mw. Marleen van Asperen Vervenne vergezeld door haar kinderen Bram en Hannah Vreugdehil, haar zuster Lilianne vd Weert- van Asperen Vervenne, neef Eric David en Johanna en nichten Lorain en Heleen. Zij ontving het MOK voor Mlt. Sld. Bernard Rinz(Rinie) Agerbeek. Tijdens moedige gevechten met de Jap. vijand, in de omgeving brug over de rivier de Asahan bij PORSEA verloor hij op 13/14 mrt. 1942 zijn leven te samen met zijn Brigade-C., Mlt. Sgt. Henri Dekker.
-Aan mw. Marleen van Asperen Vervenne werd eveneens het MOK uitgereikt van haar grootvader, Ldst. Sgt. Rinz Louis AGERBEEK, die op 20 mei 1943 te Thakery, Thailand overleed.
…..noot: Mw. Ine Leeuwenburg- Dekker zal voor haar neef, Mlt. Sgt. Inf. KNIL. Henri Dekker, – die op 21 mei 1915 te Warnsveld werd geboren – het postuum aan hem toegekende MOK , uit handen van de Burgemeester van de Gemeente Zutphen op 14 mrt. a.s. ontvangen, bij het oorlogsmonument in Warnsveld.
c. vwb. de gesneuvelde militairen bij Kota Boeloe/ K.B. Benteng.
-Mw. DR. Livia Fuchs- Visser, die aanwezig was met haar dochter Ir. Elisabeth Rijkers- Visser met haar man Ir. Lex Rijkels en hun kinderen. Zij ontving het MOK voor haar Oom, Mlt. Sgt. Inf. KNIL. Carel Christiaan Johan VAN BRANINGEN. Hij sneuvelde op 24/25 mrt. 1942 toen de pantserwagen waar hij in zat, door vijandelijk vuur werd getroffen en in een ravijn neerstortte bij Kota Boeloe, waarbij alle inzittenden het leven verloren.
– Majoor Gnk. Tpn. Georg van der Most ontving het MOK voor zijn neef, Ldst. Sld. Georg Joseph Alexander BICKEL. Ook Ldst. Sld. BICKEL sneuvelde op 24/25 mrt 1942 bij Kota Boeloe, in dezelfde pantserwagen, die o.a. door een mortiergranaat van de Japanse vijand werd getroffen en vervolgens in het ravijn stortte, waarbij hij het leven verloor te samen met alle overige inzittenden.
Na enige toespraken werd het officiële gedeelte van de bijeenkomst afgesloten en was er tot in de late middag, met alle aanwezigen nog een gezellig samenkomst op het Landgoed “de Zwaluwenberg”.
JZB. .
Links: foto’s van de broers van Agerbeek Rechts: Cato Cramer haar oom van Gerrevink herdenkend.
Meer inleidende informatie:
Telegraaf: De Tweede Kamer wil snel een debat met minister Ferd Grapperhaus van Justitie en Veiligheid over een oproep op Facebook om Sinterklaas om het leven te brengen. De oproep is al onderwerp van strafrechtelijk onderzoek. De aanvoerder van de extreemlinkse actiegroep De Grauwe Eeuw, Michael van Z., wordt verdacht van het oproepen tot een moordaanslag. Beoogd slachtoffer was Stefan de Walle, de acteur die Sinterklaas speelt tijdens de landelijke intocht.
Michael van Zeijl is van Indonesische afkomst, zegt hij zelf.
De nationale sinterklaas is Stefan de Walle, echtgenoot van Esther Scheldwacht, actrice en voormalig moessoncolumniste.
omroepbrabant: Het restaurant van Jermain de Rozario in Helmond is bestempeld tot Beste Nieuwkomer van Nederland. Het team van de Restaurant Awards ging met een cameraploeg bij de winnaar langs. “Super dik, zeg. Dankjewel. Dit is echt vet, ik kan wel janken. Het is een eer om in deze lijst te staan”, zegt hij als hij de award krijgt.
parool.nl:
Jazzmusicus en arts Boy Edgar, in 1980 overleden,
krijgt in april een onderscheiding van Yad Vashem.
In de oorlog bracht hij Joodse kinderen van Amsterdam naar onderduikadressen in Gelderland.
Lelystad – In het Agora Theater in Lelystad wordt zondag 11 februari vanaf 16.00 uur genoten van prachtige verhalen en Indisch eten tijdens de voorstelling ‘Selamat Makan’.
Veiling : 20 gebonden jaargangen van de Indische Navorscher. Genealogieën van Indische families of informatie uit diverse bronnen
Er kan nog geboden worden.
indonesienu.nl: Elf Nederlandse toeristen zijn afgelopen weekend geëvacueerd uit het Lore Lindu Nationaal Park in Centraal Sulawesi. De Nederlanders zouden niet meer in staat zijn geweest hun wandeltocht te vervolgen wegens uitputting.
Aan het Indonesische persbureau Antara vertelt een parkwoordvoerder dat de Nederlanders op vrijdag 2 februari 2018 hun wandeling door het park zijn begonnen.
Een reizend onderzoek naar de betekenis van gedeelde koloniale thema’s vanuit verschillende perspectieven. Actuele thema’s in een breder perspectief.
In 2018 start het Indisch Herinneringscentrum met Gepeperd Verleden: een programmareeks rondom vijf thema’s dekolonisatie, verzet, migratie, racisme en slavernij
Tijdens de kick-off passeren de vijf thema’s de revue.
Tijdens panelgesprekken spreekt moderator Wim Manuhutu in diverse samenstellingen met: Reggie Baay (auteur van o.a. Daar werd wat gruwelijks verricht), Marjolein van Asdonck (hoofdredacteur Moesson), Lara Mariette Nuberg (historica en blogger van Gewoon een Indisch Meisje), Stephanie Welvaart (socioloog en onderzoeksassistent binnen het project Getuigen & Tijdgenoten), Bo Tarenskeen (theatermaker en mede-oprichter van Theater na de Dam), Yomi Hitijahubessy (Zwart onder Oranje) en vast panellid, journalist Ricci Scheldwacht (o.a. journalist en auteur van Echte Hockeyers douchen niet). Ron Habiboe (historicus en onderzoeker o.a.project De Doden Tellen) was door ziekte verhinderd.
Vocaliste Esther Nijhove zorgde, samen met gitarist Marcel Atapary,tweemaal een muzikaal optreden tijdens het middagprogramma.
DANSPERFORMANCE ASIAN PERSUASION
Tijdens de kick-off namen Nita Liem en Rajiv Bhagwanbali ons mee in de thematiek en dansen een duet uit de voorstelling AsianPersuasion van collectief Don’t Hit Mama.
Asian Persuasion is een mobiel laboratorium, waar de fricties in ons hedendaagse global village in dans, fotografie en tekst aan de kaak worden gesteld. Een verhaal over familiebagage uit een koloniaal verleden.
Oprichtster Nita Liem beweegt tussen twee werelden: de oude traditie versus het hier en nu – Javaanse hofdans en hiphop. Het parcours dat ze bewandelt komt voort uit haar eigen reis van Indonesië naar Nederland. Onderweg strijden verschillende kwaliteiten om de voorrang – soms vullen ze elkaar aan. Wat kies je als tweede of derde generatie en welke bagage kiest jou? Wat neem je mee, wat laat je achter?
Historica en blogger van Gewoon een Indisch meisje Lara Mariette Nuberg is één van de panelleden tijdens Gepeperd Verleden. Ook vertellen zij en videograaf Armando Ello over de reportagereeks die zij gaan maken i.h.k.v. Gepeperd Verleden.
Lara: “Nu ik me meer verdiept heb in de Indische geschiedenis, verbaas ik me steeds meer dat een Indisch perspectief zo vaak ontbreekt in debatten over bijvoorbeeld dekolonisatie, migratie en racisme. Ik hoop er tijdens deze reportagereeks achter te komen waarom dit zo is en hoe Indisch Nederland denkt over deze thema’s en hoe dit zich verhoudt tot andere perspectieven van nazaten uit andere voormalige koloniën van Nederland.”
Jeremy Flohr las een fragment voor uit het dagboek van zijn opa Rugebregt. Zijn opa, KNIL-militair, kon een opdracht niet uitvoeren. Het was onmogelijk voor hem om een groep Indonesiërs op een open veld te fusilleren.
Er was niet veel gelegenheid voor het publiek om mee te discussiëren, maar wel werd een aantal keren om onze mening gevraagd en kon er, via je mobiel, worden gestemd.
Uiteraard liep het programma uit, maar er was nog wel tijd voor een borrel en een hapje. En ondertussen begonnen Lara Nuberg en Armando Ello vast aan hun reportagereeks door een aantal gasten te interviewen.
Janet van den Brand, kleindochter van Jan Somers maakt films ad.nl:
De documentaire Ceres van de Oostvoornse filmmaakster Janet van den Brand draait volgende maand op het wereldberoemde filmfestival van Berlijn. Ze maakt kans op een Kristallen Beer.
. Voor de geschiedenis, Willem Mackay zijn 2e vrouw Marchant, tweede foto Jeanette Christine Mackay, zoontje Johannes en broertje Benjamin Mackay te Bandung rond 1941 , foto rond midden 1950 te Bandung en onbekend Japans zusje,
huwelijks foto Francoise Prud,Homme De Lodder en Mackay 1934 te Bandung huis Willem Mackay op foto Bron, natuurlijk heb ik meer foto,s ga volgende maand naar Bandung, zoeken naar graf moeder en naam Japans half zusje, verder weet ik sinds enkele jaren dat Gabriel Johannes eerste man is van mijn moeder en heb zoon gevonden van deze kinderen, dus mijn leven kan niet kapot, MVG Felix alia Bartholomeus Robert van der Puyl Mackay geadopteerd Meihuizen
Anneke van de Casteele schrijft:
Indo’s en Groningers hebben meer met elkaar gemeen dan je op het eerste gezicht zou denken. Het zijn dappere mensen, doorzetters. Ze houden van gezelligheid en ze helpen elkaar als dat nodig is. Het Nederlands staatsburgerschap? Ja, dat hebben ze ook gemeen. Maar de grootste overeenkomst is misschien wel dat ze allebei bedonderd zijn door de overheid. Jarenlang.
Programma
15.00 Opening door de voorzitter.
15.10 Lisanne Snelders: Tjalie Robinson, ‘voorvechter’ van de Indische gemeenschap? Toe-eigening van en kritiek op Jan Boon als voorman.
15.30 Nora Iburg: Schrijven over een Indische identiteit. Een persoonlijke motivatie achter ‘het Indische’ als thema.
16.00 Theepauze
16.30 Petra Boudewijn: De stem(men) van warm bloed. Indo-Europeanen in de Indische letteren.
16.50 Discussie
17.00 Sluiting
Plaats: Universiteit Leiden, Lipsius-gebouw 1175, Cleveringaplaats 1, 2311 BD Leiden, zaal 003. De toegang is gratis. Alle belangstellenden zijn als altijd van harte welkom.
Framer Framed en het Indisch Herinneringscentrum organiseerden op 9 februari 2012 i.s.m. de Reinwardt Academie het symposium Omstreden geschiedenis over de (re)presentatie van de Nederlands-Indonesische geschiedenis in musea. Het symposium vond plaats in de Kumpulan op Landgoed Bronbeek in Arnhem. Video: totstandkoming van de tentoonstelling Het Verhaal van Indië Verschillende opvattingen Aanleiding is de overzichtstentoonstelling Het […] framerframed.nl
Deze maand in Moesson
Snowboardster Bibian Mentel: ‘Zo lang het gaat, ga ik door’| Vervoer in Indonesië: druk-druk-druk | Blandja op 1.800 m2 in de grootste Aziatische supermarkt | Lunchen bij Cinta Coffee in Rotterdam | De Indische gijzelaars van nazi-Duitsland
Natuurlijk zijn ook Ricky Risolles, Patricia Jacob, Frans Leidelmeijer en Jack Poirrié weer van de partij
Nooit meer een nummer missen? Neem nú een jaarabonnement en krijg het kunstboek Nieuw Licht, het Indisch impressionisme van Bleckmann cadeau!
Nieuwsgierig? Klik op de cover en blader door een aantal pagina’s.
Publiekslieveling Yvonne Keuls was goed bevriend met de ‘grand old lady’ van de Nederlandse literatuur Hella S. Haasse (1918-2011). Maar groter kon het verschil in karakters tussen de twee vrouwen bijna niet zijn. Zelfs hun gedeelde Indische jeugd verschilde als dag en nacht. In Hella Haasse’s 100ste geboortejaar brengt Yvonne Keuls een ode aan deze bijzondere vriendschap. In Zoals ik jou ken, ken jij mij. Mijn jaren met Hella Haasse geeft ze haar herinneringen aan een dierbare relatie met ups en downs. Daarnaast biedt het boek een fascinerende inkijk in de beginjaren van de televisie
Lees verder op indisch anders
telegraaf.nl: Vrouwen en kinderen die zeggen dat hun vaders in het voormalig Nederlands-Indië door het Nederlandse leger zijn geëxecuteerd, mogen tientallen getuigen laten horen. Het is de eerste keer in deze zaken dat de rechtbank Den Haag hiertoe overgaat.
historiek.net:
Op donderdag 30 januari 1913 begon eindelijk het proces tegen de Indische man J.C. Ztauk. De aanklacht: moord. Maar wat Indië liever wilde weten wat of Ztauk krankzinnig was of niet. Hoe zat dat?
“Een drama van liefde en moordlust,” kopte het Bataviaasch Nieuwsblad op 22 oktober 1912. Het artikel dat volgde, stelde niet teleur. Slechts enkele dagen geleden, zo berichtte de krant, had in kampong Djagalan (Soerabaja) een poging tot moord plaatsgevonden. J.C. Ztauk, voorheen werkzaam bij de staatsspoorwegen, had met een revolver getracht zijn ex-vrouw neer te schieten.
Een bijzonder programma met soundscapes in gamelanachtige sfeer en improvisaties in klassieke Indiase stijl. De spil is Sinta Wullur, een veelzijdige componist die verschillende genres beheerst. Een belangrijk thema in al haar werk is de overbrugging van culturen.
Naast klassiek piano maakte ze zich Indonesische gamelan- en Indiase muziek eigen. Voor het verwezenlijken van haar ideeën liet Wullur een nieuw instrumentarium bouwen, de twaalftonige chromatische gamelan waarmee ze tijdens het Holland Festival 2017 diepe indruk maakte Zie ook
Boekpresentatie Een Indische skyline door Fridus Steijlen
Het Indisch Herinneringscentrum en Amsterdam University Press nodigen u van harte uit voor de boekpresentatie Een Indische skyline door Fridus Steijlen. Deze vindt plaats op zaterdagmiddag 17 februari bij het Indisch Herinneringscentrum te Den Haag.
Boekpresentatie
Tijdens de presentatie bespreekt Fridus Steijlen zijn nieuwe boek Een Indische skyline: Indische organisaties in Nederland tussen 1980 en 2010. Aan de hand van het boek blikken we terug op wat er was en waar we staan. En, hoe ziet de Indische skyline er in de toekomst uit? Fridus gaat hierover in gesprek met Siem Boon (directeur Tong Tong Fair), Geert Onno Prins (Uitgever Indisch Maanblad Moesson) en Yvonne van Genugten (directeur Indisch Herinneringscentrum).
Deelname is gratis, aanmelden wel verplicht.
Datum: zaterdag 17 februari 2018
Tijd:13:30 ontvangst, 14:00 aanvang programma, 16:00 borrel
Locatie: Indisch Herinneringscentrum, Sophialaan 10, 2514 JR, Den Haag
Aanmelden: via dit formulier
Vorig jaar juni is Fridus Steijlen benoemd tot bijzonder hoogleraar Molukse Migratie en Cultuur in Comparatief Perspectief aan de Faculteit der Sociale Wetenschappen. Stijlen houdt zijn oratie op 9 februari om 15.45 in de Aula van de VU Amsterdam.
Stichting Sri Lestari uit Zoetermeer gaat de ‘Vergeten Indische Nederlanders in Indonesië’ steunen. Met dit doel organiseert Sri Lestari op zaterdag 21 april een Kumpulan Benefiet.
Klik op het plaatje om verder te lezen in de Postiljon nr 3 van 2018, pagina 31
Anneke van de Casteele
Het laatste Indische avondmaal
Je moet er toch niet aan denken dat je je geliefde bordje nasi goreng moet missen? En dat je voortaan met een bord aardappelen met andijvie op schoot op de bank naar De Wereld Draait Door zou moeten kijken? Welk een gruwel! Hou op, schei uit. Nee, we mogen ons dan wel ‘geruisloos hebben aangepast’ in Nederland, maar onze nasi blijft onaantastbaar Indisch erfgoed en dat houden we in ere. Maar zappen naar een TV-programma waarin we wél iets terugvinden van dat erfgoed kunnen we altijd. Tenminste, dat zou leuk zijn.
Diversiteit
Er zijn best weinig Indo’s of Molukkers op TV. Papua’s, Chinezen of mensen met een andere etnische achtergrond uit de Oost ook niet. Hoe kan dat nou, met de circa 1,7 miljoen Nederlanders wiens roots in het voormalig Nederlands-Indië liggen?
Goeiemorgen! Tijdens mijn speurtocht naar meer informatie over de Nederlandse bewoners in N/O Indie kwam ik op jullie website uit. Mijn overgrootvader heeft zicht in 1921 in Indie gevestigd, als referendaris van de NL spoorwegen aldaar. Hij heeft op diverse plaatsen gewoond naar wat ik begreep. Ik vroeg mijzelf af of jullie meer informatie over die tijd hebben, en als dat niet zo is, waar ik dat kan vinden. Ik ben al in contact geweest met het Indisch archief en Den Haag en er komen tzt enkele stukken mijn kant op. Nu heb ik ook zeer interessante foto’s uit die tijd van mijn Oma gekregen voordat zij stierf, waaronder ook 1 grote met een groepsfoto van de NL Spoorwegen, misschien kan ik jullie verblijden met een digitale kopie? Er staan zoveel mensen op, dat ik mijzelf goed kan voorstellen dat er wellicht nog familie is van 1 van deze personen die het ook leuk zou vinden om de foto te krijgen (digitaal) Groetjes, Patricia
Foto is genomen tijdens onthulling van het monument, waar ze bij staan. in 1926
Het monument was ter ere van het 50 jarige bestaan van de nederlndse spoorwegen daar.
Staat op het terein van de spoorwegen. Te Semarang
Laatste rij, 3de man van rechts, Th. L. G. Boekhout geboren 12 sept. 1889 te Arnhem
Indofilmcafé:
Verzet in Indië
Documentaire van Peter Hoogendijk
Lengte : 80 min.
Gesproken taal: Nederlands/Indonesisch/Japans
Ondertiteling: Nederlands
Maart 1942. Het Japanse leger verovert Nederlands Indië. Net zoals er in Nederland ondergronds verzet is geweest tegen de Duitsers, is er in Indië verzet gepleegd tegen de Japanners, maar over deze geschiedenis is weinig bekend. De omstandigheden zijn volkomen anders dan in Nederland. In 80 minuten reconstrueert deze film aan de hand van getuigenissen van Indische, Indonesische en Japanse veteranen het onbekende, huiveringwekkende verhaal van een strijd die gedoemd was om te mislukken, Trailer
A painting by renowned Indonesian artist Raden Saleh has been discovered in a cellar in France. Titled Perburuan Banteng (Banteng Hunt), the painting is set to be auctioned on Jan. 27. thejakartapost
Gelderlander.nl: Museum Bronbeek wil in twee jaar tijd uitgroeien tot het koloniale museum van Nederland. Daar zullen historici een eerlijk beeld geven van het slavernijverleden. Dat gaat gepaard met een vernieuwingsoperatie die zo’n 2,2 miljoen euro gaat kosten.
Hoge Nederlandse militairen hebben tijdens de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog (1945-1949) tweegevechten georganiseerd tussen inwoners van het toenmalige Nederlands-Indië die ze verdachten van verzet. Wie verloor, kreeg de kogel. Trouw.
Parool :
De Nieuwe Kerk krijgt een gedenksteen ter ere van de in 2011 overleden schrijfster en dichteres Hella S.Haasse.
De steen wordt aan de vooravond van haar honderdste geboortedag op donderdag 2 februari onthuld door haar kleindochters Merel en Alissa van den Berg.
NOS:
Het kabinet gaat nieuw onderzoek doen naar de verdwijning van Nederlandse oorlogsschepen in de Javazee. Aanleiding zijn nieuwe berichten in de media over de drie schepen die in de Tweede Wereldoorlog door de Japanners tot zinken werden gebracht.
Het kabinet maakte vorige week bekend dat het onderzoek door Nederland en Indonesië geen spoor van de schepen of de daders heeft opgeleverd. Volgens het onderzoek zijn de schepen zonder vergunning van de Indonesische autoriteiten “op industriële wijze” geborgen. Wie dat heeft gedaan, is niet meer vast te stellen, zeiden de onderzoekers.
Massagraf
Met de berging van de De Ruyter, Java en Kortenaer zouden ook de lichamen zijn verdwenen van de militairen die met hun schip ten onder gingen.
Maar de afgelopen dagen doken nieuwe berichten op. Een Indonesische nieuwssite meldde dat er wel degelijk vergunningen zijn afgegeven voor bergingswerkzaamheden in het gebied waar de schepen lagen. Ook zouden menselijke resten in een massagraf zijn begraven. Deze versie leidde tot nieuwe beroering in politiek Den Haag.
De ministers Bijleveld, Zijlstra en Van Engelshoven schrijven nu aan de Tweede Kamer dat de nieuwe berichten begrijpelijke emoties hebben opgeroepen en dat dat vooral geldt voor informatie over stoffelijke overschotten. Het kabinet heeft opnieuw contact opgenomen met de Indonesische autoriteiten en die zullen de berichten onderzoeken. Nederland wil daarbij helpen.
Het archief van Indisch4ever is best wel te filmen !!
......................................
.......... Bekijk ook de archipelsite met honderden topics.
Zoekt en gij zult vinden. !
Categorieën
Zoeken op deze weblog
Meest recente berichten : Het gebeurde ergens in de Indonesische archipel
Interview in Trouw:
Rick van den Broeke is nazaat van de perkeniersfamilie Van den Broeke, die vanaf 1627 nootmuskaatperken beheert op de Banda-eilanden in het huidige Indonesië. Door deze familieband raakt Van den Broeke gefascineerd door de geschiedenis van Banda, de strafexpeditie van J.P. Coen en de invloed van de VOC op de uiteindelijke kolonisatie van Indië.
Per 1 januari 2018 is
Soffner. In oktober 1945 begon de Bersiap en de mensen in Jatibarang werden opgepakt door Pemuda groepen. Een deel van de mannen werd bijeengedreven op de tennisbanen van de suikerfabriek en omgebracht. Een ander deel werd afgevoerd naar de gevangenis te Brebes waaronder Opa Oma mijn vader en zijn broertje alsmede de gezinnen Havelaar en Soffner en anderen.
Jeremy Flohr las een fragment voor uit het dagboek van zijn opa Rugebregt. Zijn opa, KNIL-militair, kon een opdracht niet uitvoeren. Het was onmogelijk voor hem om een groep Indonesiërs op een open veld te fusilleren.
...................
Indisch4ever 