Oproep voor Tentoonstelling Indisch verzet

Tijdens WOII werd in Nederlands-Indië én in Nederland verzet gepleegd door mensen die hun achtergrond in Indië/Indonesië hadden. In deze tentoonstelling vertellen we verhalen van deze verzetsstrijders èn van de gewone man of vrouw die grote of kleine daden van verzet pleegde. Ook staan verhalen van nazaten centraal: wat betekenen de verhalen voor hen?

OPROEP! Uw verhaal
Voor een gedeelte in de verzetstentoonstelling over de betekenis van verzet voor het heden zijn IHC en MHM op zoek naar uw verhalen. Hiermee willen we samen met u een sluier oplichten van de diversiteit aan mensen en verhalen die deze geschiedenis heeft. Door uw verhaal te delen, kunt u een belangrijke bijdrage aan deze tentoonstelling leveren en zorgen dat een stukje erfgoed bewaard blijft.

De tentoonstelling komt tot stand dankzij de samenwerking van:

.

Foto is Anda Kerkhoven.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

82 reacties op Oproep voor Tentoonstelling Indisch verzet

  1. Loekie zegt:

    Het bewaren van erfgoed.
    Behoren verzetsdaden tot het erfgoed van mensen die hun achtergrond in Indië hebben?
    Ik weet het niet, ik vraag het maar.

    “mensen die hun achtergrond in Indië/Indonesië hadden.”
    Wie zouden hiermee worden bedoeld? Indo’s? bataks? Timorezen? Arabs? Anderen?

  2. Willem Plink zegt:

    heel lang geleden heeft de NRC in een artikelenserie geschreven over het Indisch verzet in Nederland. mogelijk is dat te achterhalen

  3. Ron Geenen zegt:

    Ben benieuwd of ze geïnteresseerd zijn in het verhaal van een Indische KNIL man die de jap gevang wist te ontsnappen en vervolgens alle oorlogsjaren als spion heeft gewerkt en belastende foto’s heeft gemaakt. Die foto’s zijn als bewijs ook bij het Tokio Tribunaal gebruikt.

  4. P.Lemon zegt:

    Onder deze startpagina is eea te vinden:
    https://verzetsstrijders.startpagina.nl/

    O.a.
    Voordat Nederlands-Indië ophield te bestaan en de grote groep Indo-Europeanen en Molukkers naar Nederland migreerde, woonden er al Indische, Molukse en andere groepen uit Nederlands-Indië in Nederland. Relatief veel van hen hebben deelgenomen aan het verzet tegen het fascisme. Sommigen belandden in het beruchte Oranjehotel en in concentratiekampen. Velen van hen zijn in de strijd tegen de Duitse bezetter omgekomen. In dit oral history-project komen personen aan het woord met een Indische achtergrond die zich tijdens de oorlog tegen de bezetter hebben gekeerd.
    http://getuigenverhalen.nl/projecten/indonesisch-en-indisch-verzet-nederland-tijdens-woii

  5. Jan A. Somers zegt:

    Lees ook eens: Verzet in Nederlands-Indië (Walburgpers). Het levensverhaal van Bep Stenger. Door Nadet Somers bijeen gesprokkeld uit SMGI. Onder redactie van het Verzetsmuseum Amsterdam. Met een voorwoord van dr. E. Borst-Eilers, Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. (goedkoop in de ramsj!)
    .

  6. Loekie zegt:

    “Tijdens WOII werd in Nederlands-Indië én in Nederland verzet gepleegd door mensen die hun achtergrond in Indië/Indonesië hadden. In deze tentoonstelling vertellen we verhalen van deze verzetsstrijders èn van de gewone man of vrouw die grote of kleine daden van verzet pleegde. Ook staan verhalen van nazaten centraal: wat betekenen de verhalen voor hen?”

    Goed, het IHC moet de oorlog levend houden en moet dus allerlei thema’s verzinnen om het bestaansrecht te rechtvaardigen. Nu dus het verzet. Direct denk ik dan ook aan het verzet in Nederland en het sprookje dat heel Nederland tijdens de oorlog moedig verzet heeft gepleegd tegen de Duitsers. Inmiddels weet men beter, maar het sprookje blijft verteld worden om Nederland een waardige plaats te geven in de geschiedenis. Zeker, er zijn verzetsmensen geweest en hun namen moeten altijd in ere worden gehouden. Hun aantal echter loopt niet in de miljoenen, zelfs niet in de honderden.
    Nu Indië. Vraag aan Pelita inzage in de dossiers inzake aanvragen om een uitkering op basis van de Wet Indisch Verzet (Wiv) en je krijgt behoorlijk wat inzicht in de aantallen en de aard van het verzet. Wat dat laatste betreft: wat is verzet? Een Duitser de verkeerde kant opwijzen als die de weg naar het station vraagt (Koot en Bie), distributiebonnen vervalsen, niet buigen voor de Jap, een stuk spoorlijn opblazen, een soldaat de keel doorsnijden, spioneren…?

    Wat nu mateloos irritant is, is dat erbij halen van nazaten.
    – En Nono, wat betekent het voor jou dat jouw opa in Banjoemas in het verzet heeft gezet?
    – Als ik daaraan denk krijg ik tranen in mijn ogen, van ontzag, dankbaarheid en trots.
    – Werkt de moed van jouw opa door in jouw leven in het heden? Put jij er inspriratie uit?
    – Zeker, zeker. Ook ik kan niet tegen onrecht en ik zal altijd daartegen vechten.
    – Kun je voorbeelden geven?
    – Ik kan niet tegen discriminatie, niet tegen racisme.
    – Fijn, dankjewel voor je bijdrage.

    • Jan A. Somers zegt:

      Al zullen u en/of familieleden geen verzetsdaden hebben gepleegd, U moet wel gevoel voor verhoudingen kunnen opbrengen. Het gaat niet om sprookjes, ook niet om de meeste gewone mensen die tijdens oorlog/bersiap gewoon voortleefden als altijd. Ook in Indië. Maar het gaat hier om een keuze uit al die mensen, de beperkte groep van de gewone man of vrouw die grote of kleine daden van verzet pleegden. Die mogen best worden genoemd. Zij staken hun hoofd boven het maaiveld. De meeste Nederlanders in Indië zijn geen dodelijk slachtoffer geweest van de Japanners en bersiap. Maar die slachtoffers mag je toch wel noemen en herdenken? Zij waren een voorbeeld.

      • Loekie zegt:

        Bij mijn weten beweer ik niet dat verzetsmensen niet herdacht of genoemd mogen/moeten worden.

        • P.Lemon zegt:

          @Wat nu mateloos irritant is, is dat erbij halen van nazaten.

          ***Dat kan 2 kanten opgaan…
          a. Ze zijn er trots op dat de (voor)ouder terugvocht of een daad heeft verricht en dat ook doorvertellen. Graag in hun sporen treden.
          b. Het stil willen houden en betreuren dat ze misschien zelf geen dappere daden verricht hebben.

        • Ron Geenen zegt:

          @Ik ken een persoon wiens Indo KNIL vader als een van de weinige uit de Jap gevangenis wist te ontsnappen. Hij is tot het einde van de oorlog op vrije voeten gebleven en heeft spionage werk gepleegd. Zijn gegevens werden o.a. gebruikt bij het Internationaal Tribunaal te Tokio in 1946.
          Antwoord: Wat betreft het verhaal over verzet, heb ik uw mail doorgestuurd naar Ardjuna Candotti, de betreffende persoon binnen onze organisatie die over de verzetstentoonstelling gaat.@

          Blijkbaar wordt het getoetst of een bericht uit Ca wel de moeite waard is.

  7. Wal Suparmo zegt:

    Waarom is HIROHITO of TENNO HEIKA niet op het Internationaal Tribunaal in Tokyo vervolgd als hoofd oorlog misdadiger want ALLES(de hele oorlog) WAS TOCH VOOR HEM?.

    • Ron Geenen zegt:

      @Waarom is HIROHITO of TENNO HEIKA niet op het Internationaal Tribunaal in Tokyo vervolgd als hoofd oorlog misdadiger @

      Ergens gelezen dat Amerika dat niet wilde hebben, want ze wilden Japan te vriend houden vanwege de naderende koude oorlog met Rusland. Amerika had enkele bases en een heel leger in Japan. Mijn mening: Ik vind het jammer, want hij was inderdaad net zo’n misdadiger als Hitler. Die had nog de moed om zelfmoord te plegen. Hirohito was ook nog een lafaard.
      Heb ook nooit begrepen waarom Nederland hem had uitgenodigd. De Indo’s onder leiding van Wim Kan hadden het toen voorkomen dat hij voet in Nederland zette. Daarvoor in de plaats kwam regeringsman Kaifu, die een steen tegen zijn voorruit van de auto kreeg. Lubbers kreeg een ei tegen zijn borst gegooid. En daarna werd de krans die de jap had gelegd, in het water gegooid.
      Ook dit is geschiedenis!

    • P.Lemon zegt:

      @Ergens gelezen dat Amerika dat niet wilde hebben….

      *** MacArthur wilde overigens wel dat Hirohito aanbleef als keizer en niet voor een rechtbank verantwoording moest afleggen voor de Japanse oorlogsmisdaden. Volgens de Amerikaanse generaal zou dat het land destabiliseren en voer voor de communisten in China en Rusland maken. Hirohito kon het volk bij elkaar houden, zo meende MacArthur. Verschillende Japanse legerleiders moesten na de oorlog wel voor het Internationaal Militair Tribunaal voor het Verre Oosten verschijnen en werden veroordeeld tot lange gevangenisstraffen en soms zelfs tot de doodstraf. Hirohito bleef dit lot echter bespaard.
      https://historiek.net/hirohito-keizer-japan-tweede-wereldoorlog/61218/

      • Ron Geenen zegt:

        Soepel verliep het proces niet. Het tribunaal bestond uit elf rechters, uit elk van de overwinnende landen één, maar die waren het geregeld niet met elkaar eens. India was bijvoorbeeld van mening dat alle verdachten vrijgesproken moesten worden en de Nederlandse rechter Bert Röling vond dat vijf ter dood veroordeelde verdachten vrijgesproken moesten worden. Frankrijk kon op grondwettelijke gronden niet akkoord gaan met het meerderheidsvonnis.

        In Tokio stonden in totaal achtentwintig mannen terecht. Op 12 november 1948 werden zeven van de verdachten ter dood veroordeeld:

        Hideki Tojo – Oud-premier van Japan en opperbevelhebber
        Kenji Doihara – Bevelhebber van het Kwantunleger
        Seishiro Itagaki – Opperbevelhebber Kwantungleger
        Iwane Matsui – Bevelhebber Speciale Afdeling Kwantungleger
        Akira Muto – Plaatsvervangend stafchef Japans Leger Centraal-China
        Heitaro Kimura – Stafchef Kwantungleger, commandant Japanse troepen in Birma
        Koki Hirota – Minister van Buitenlandse Zaken, oud-premier van Japan
        Naast deze zeven ter dood veroordeelden, werden zestien verdachten veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf. Twee verdachten kregen een tijdelijke gevangenisstraf en drie werden er vrijgesproken.

        De Japanse keizer Hirohito en de andere leden van de keizerlijke familie werden niet vervolgd door het International Military Tribunal for the Far East.

  8. Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

    Het verzet bestaat niet

    Bron:
    https://www.historischnieuwsblad.nl/tweedewereldoorlog/artikelen/het-verzet-bestaat-niet.html?utm_source=HNredactmail20032018&utm_campaign=HNredactmail20032018

    Bas Kromhout over zijn essay Beelden van verzet:
    Al sinds de bevrijding gebruiken en misbruiken diverse politieke groepen de herinnering aan de Tweede Wereldoorlog en het verzet. Dat toont historicus Bas Kromhout aan in zijn essay Beelden van verzet. Hoe elke generatie anders omgaat met het verzetsverleden. Kromhout is redacteur bij Historisch Nieuwsblad en auteur van diverse boeken, waaronder een biografie van Nederlandsche SS-voorman Henk Feldmeijer. In opdracht van het Nationaal Comité 4 en 5 mei onderzocht hij hoe men in Nederland en Europa naar de oorlog en het verzet tegen de nazi’s keek in de afgelopen 73 jaar. ‘De polarisatie is helemaal terug.’

    1. Welke rol spelen historici in de herdenking van de oorlog en de kijk op het verzet?
    
‘Historici die nuchter kijken naar de Tweede Wereldoorlog zijn een vrij recent verschijnsel. Hans Bloms oratie uit 1983, In de ban van goed en fout?, was een oproep tot professionalisering van de geschiedwetenschap. Onderzoekers als Ismee Tames proberen de oorlog te depolitiseren en er neutraal naar te kijken. Dat is aardig voor academici maar bij het grote publiek slaat zo’n benadering niet aan. Mensen willen geen nuchtere beschouwing van de feiten.’
 
Hoe ziet de toekomst van het herdenken eruit?
‘De huidige polarisatie lijkt vooralsnog niet ten einde te komen.

    2. Is er nog een verhaal waarin iedereen zich herkent en waarvoor iedereen bij een monument wil staan?
    3. Wat blijft er over van het “echte” verhaal van de oorlog in de herdenking?
    4. En hoe lang blijf je een oorlog herdenken?’

    Mijn vraag van iemand die het niet heeft meegemaakt.
    5. En hoe was de het verzet in Nederlands Indie? Wie was de Anna Frank in Ned. Indie? Als Mussert een collaborateur was, was Sukarno en met hem de hele Indonesische bevolking niet ook collaborateurs?
    Ik trek de lijn door:
    6. waren de Indo-Europeanen, die buiten het kamp zaten ook niet eigenlijk collaborateurs of waren die louter door hun aanwezigheid Verzetshelden?

    7. Hoe gaat het Indisch HerineringsCentrum met haar track record dat verhaal in een tentoonstelling in beeld brengen?
    Ik herinner de tentoonstelling Het (onvolledige” Verhaal van Indie o.i.d. waarbij het IHC 3 lullige Samoeraizwaarden toonden op een hellend vlak. Toen ik me boog om de nietszeggend titel bij die zwaardjes te lezen, boog ik onwillekeurig en onbedoeld voor de Japanse oorlogsvlag die boven en voor het hellend vlak was opgesteld. Dat had het IHC er niet erbij verteld.

    Ik ben benieuwd of ze niet een Duitse vlag met hakenkruis ophangen bij de tentoonstelling. Dat baart niet alleen opzien maar genereert ook veel publiciteit.

    • Jan A. Somers zegt:

      “4. En hoe lang blijf je een oorlog herdenken?’” Daar weten de geallieerden uit WO I goed antwoord op te geven. In mijn jongere jaren ben ik een paar keer naar de Flanders Fields geweest. Daar word je nu nog stil van. De rode klaproos is nog steeds min favoriete bloem. In Ieper wordt nu nog elke avond de Last Post geblazen. Zonder overheid die dat organiseert, zonder besluit van de gemeenteraad, zonder subsidie. Gewoon een gewoonte van de plaatselijke brandweer. Nogmaals, daar word je stil van. Op 11 november 2014 was er op de BBC te zien hoe rond de wereld de taptoes elkaar opvolgden. Die marathon willen ze dit jaar nog intensiever doen. 100 jaar na dato!
      Als mijn Zeeuws meisje en ik jaarlijks onze levenden en doden in Vlissingen opzoeken, eten we ons boterhammetje op een rustig bankje bij het ereveld uit WO II. Prachtige plek. Met een hoofd buigen bij de onbekende soldaten, known unto God. Zij krijgen nooit bezoek. 70 jaar na dato. Pas in Vlissingen aangekomen hebben we vanuit de RHBS op 11 november nog gecollecteerd voor de aanleg van dat ereveld. Zo’n bankje wil ik ook graag bij het Indisch Monument in Den Haag. Heel simpel, met een klein bordje: Bersiap. 70 jaar na dato! Jammer dat ik te oud ben geworden voor een pelgrimage naar Kembang Kuning. Daar liggen stukjes van mijn geschiedenis. Op een prachtig verzorgd ereveld.
      In Flanders fields the poppies blow
      Between the crosses, row on row,
      That mark our place; and in the sky
      The larks, still bravely singing, fly
      Scarce heard amid the guns below.
      We are the Dead. Short days ago
      We lived, felt dawn, saw sunset glow,
      Loved, and were loved, and now we lie
      In Flanders fields.
      Take up our quarrel with the foe:
      To you from failing hands we throw
      The torch; be yours to hold it high.
      If ye break faith with us who die
      We shall not sleep, though poppies grow
      In Flanders fields.
      Major John McCrae – 1915
      Boezinge

    • Loekie zegt:

      Ja, WW1…Keizer Wilhelm, aanstichter van dat onheil, kreeg aan het einde van die oorlog asiel in Nederland. En Anthony Fokker deed in die jaren goede zaken met de Duitsers, evenals vele andere Nederlandse fabrikanten en leveranciers overigens. Nederland was toen niet voor niets neutraal..

      • Jan A. Somers zegt:

        In oorlogstijd hebben neutrale landen vaak een nuttige functie. Daar kunnen vijanden elkaar ontmoeten. Met alle ruzie tussen Nederland en Indonesië was er in Zwitserland een plek waar men open met elkaar kon spreken. En niet zo lang geleden hebben de VS en Cuba elkaar gevonden in Vaticaanstad. De Heilige Stoel is in alle opzichten een staat, maar wil dat niet zijn. Wel handig bij ruzies tussen staten. Maar van dit soort activiteiten hoor je niet veel. Uiteraard! Dat was ook de bedoeling. Maar Flanders Fields is een plek om te herdenken, om even stil te zijn, niet om moeilijk te doen.

        • Loekie zegt:

          Jawel, zeker waar, maar een land is niet helemaal neutraal als het asiel verleent aan de aanstichter.

        • Arthur Olive zegt:

          Mij werd verteld dat Zwitserland neutral was omdat alle fabrikanten hun geld daar hadden, net zoals Costa Rica.

        • Jan A. Somers zegt:

          Het maakt helemaal niet uit ‘hoe’ neutraal . Als het maar bruikbaar is om het gesprek gaande te houden. Net als in het Indië-Indonesiëconflict.

        • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

          ?

      • Jan A. Somers zegt:

        En Nederland was in WO I een ideale plek voor Duitse, Engelse en Franse geheime diensten! Plus de eerste geheime besprekingen voorafgaand aan de wapenstilstand. Waarbij ook het vrijgeleide van de Duitse keizer aan de orde kwam.

        • Loekie zegt:

          Waar en wanneer waren die geheime besprekingen?

        • e.m. zegt:

          Geheim wil toch zeggen dat eh … dat eh . . .

        • Jan A. Somers zegt:

          Geheim, zonder notulisten, net als bij de Nederlands-Indonesische besprekingen in Zwitserland. Maar in WO I dacht ik vanaf augustus/september 1948. Wilhelm II kwam in Nederland terecht nadat het Duitse volk in november 1918 de republiek had uitgeroepen, en zijn generaals het vertrouwen in hem hadden opgezegd. Nederland ging akkoord waarna een dag daarna de wapenstilstand een feit werd. Het onderwerp valt buiten mijn actuele hersenactiviteit, zodat ik niet zeker ben van de data. 11 november 1918 staat wel in mijn hersens gegrift, mede vanwege de voortdurende herdenkingen.

    • Jan A. Somers zegt:

      “Wie was de Anna Frank in Ned. Indie?” Vreemde vraag, Anne (niet Anna!) Frank was geen verzetsheld, wel een voorbeeld voor weerloosheid.
      “dat Indo-EUropese spionnen van de NEFIS door hun uiterlijk wel opvielen in bezet Ned.Indie. ” Ook de Nefisspionnen waren geen verzetshelden, deden gewoon hun werk. In het register van geëxecuteerde Partyleden tel ik 24 Indonesiërs. Uit de registers Samenstelling Parties en Onderscheidingen NEFIS III-personeel, kunt u de Indonesiërs zelf wel tellen

      • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

        Maar Heer Somers toch, het is toch ook voor een grote Boeng als U een kleine moeite om de Indonesiers tussen het NEFIS-III personeel te tellen, U heeft toch alles bij de hand of dien ik als Uw Djongos Uw werk af te maken? Misschien was U gewend in de koloniale tijd bevelen te geven, maar die tijd, tempo doeloe is ook voor U voorbij.

        Ik wilde alleen maar schetsen hoe zwaar en ongelijk de omstandigheden ook voor Verzet in Ned. indie waren in vergelijking met Nederland. Alle Indo-Europeanen waren toch slachtoffer van de oorlog/oorlogsslachtoffer en waren weinig tot niet in staat Verzet te plegen met al die Indonesiers op hun lip, die zich na de oorlog als bloeddorstige pemoeda’s ontpopten.

        En dan praat ik niet over het brute optreden van de Kempeitai, de Japanse tegenhanger van de Gestapo, tegenover Indo-Europeanen. Hoe vaak heeft dhr Somers niet verhaald dat hij dat brute optrede zelf ondervonden heeft?
        Indo-Europeanen leefden in de oorlog toch ook in Ghetto’s, gezellig bij elkaar. De Japanners hielden toch ook Razzia’s tegen de Nederlandse bevolking? Nederlanders werden toch opgesloten in Interneringskampen (in het Duits vertaald in Konzentrationslager), die later toch meer karaktertrekken vertoonden van Vernichtungslager? Helaas hadden die Japanners geen Zyklon-B tot hun beschikking anders hadden ze toch ook een Endlösung (industrieel vernietiging) voor alle Nederlanders in Indie gevonden.
        Met dit woordgebruik wordt het wellicht voor Nederlanders duidelijk hoe de situatie in Indie in de oorlog was.

        Ik gebruikte Anna, wat de veritaliaanse versie is van Anne. Ook dat weet dhr Somers niet. Zolang dhr Somers zich bezig houdt met zulk soort correcties en niet inhoudelijk ingaat op mijn verhaal , kan ik rustig doorgaan.

        • Jan A. Somers zegt:

          “of dien ik als Uw Djongos Uw werk af te maken?” Nee hoor. Ik reageerde alleen over uw opmerking over Indonesische NEFIS-leden. Verder lag dat buiten mijn interessesfeer. Bovendien gaf baboe Soep de bevelen. Net als bij het lijken bergen onze Indonesische ploegbaas. En bij de Kenpeitai konden de Indonesiërs harder meppen dan de Japanners. Alleen kenden ze van de karwats geen onderscheid tussen voor- en achterkant. Meestal mepten ze met het harde handvat, alleen maar bloed en breuken. Geen striemende wonden die gingen ontsteken.
          “wat de veritaliaanse versie is van Anne” In Nederland. op een Nederlandse site, probeer ik Nederlands te spreken. Ik ging ook in op uw plaatsing van Anne Frank onder het hoofdstuk Indisch VERZET. U gebrujkt wel vaker een moeilijk woord. Ik dacht bij mij in de buurt een keer ‘fascistoïde’ langs te zien komen. Typisch Italiaans, ‘Una Giornata Particolare’ .
          “Ik kan mij nauwelijks indenken dat bvb Ambonese Knillers voor spionage activiteiten werden ingezet. ” Als u belangstelling heeft waar de verschillende etnische Indonesiërs werden ingezet kunt u zoeken in de registers. Wel moeilijk, want u moet namen zien te koppelen aan etniciteit. Er werd geen etnisch onderscheid gemaakt, net zo min als tussen totok en Indo. Zo’n sergeant schrijver Militaire Administratie kan toch niet uitmaken wat u bent? Voor uw gemak heb ik even gekeken waar die acties plaats vonden: Borneo Kuching Main Landing, Borneo vier subsidiary operations. Java drie Main, drie subsidiary, Kleine Soenda-eilanden twee main, vijf subsidiary, Celebes een Main, drie subsidiary, Molukken een Main, een subsidiary, Ambon een Main, een subsidiary, Nieuw Guinea een Main, twee subsidiary, Arafurazee twee subsidiary. (ik kan wat fouten hebben gemaakt, de kaart was al wat smoezelig, en mijn ogen niet best. En sorry voor de Engelse benamingen, het was een Engelse kaart.

        • e.m. zegt:

          @Ik ging ook in op uw /…/@

          — Ik weet het meneer Somers, zonde van uw tijd, u hebt wel leukere dingen te doen. Maar tjonge jonge, al die platvoerse drogredeneringen ten spijt (c’est trop compliqué pour leur petites têtes;), wat een substantiële intellectuele meerwaarde hebben uw bijdragen toch altijd weer. Niet hijgerig, maar vanuit een evenwichtige mindset; kortom veel wol. Terima Kasih Goeroe Besar !

        • Loekie zegt:

          Zei je dat op school ook elke dag tegen de leraren ? :
          “wat een substantiële intellectuele meerwaarde hebben uw bijdragen toch altijd weer. Niet hijgerig, maar vanuit een evenwichtige mindset; kortom veel wol. Terima Kasih Goeroe Besar !”

        • e.m. zegt:

          @Loekie zegt: 22 maart 2018 om 18:44 Zei je dat op school ook elke dag tegen de leraren ? :@

          — Wat denkt u zelf ?

        • Jan A. Somers zegt:

          “Nederlanders werden toch opgesloten in Interneringskampen (in het Duits vertaald in Konzentrationslager), die later toch meer karaktertrekken vertoonden van Vernichtungslager?” Gisteren net een aardig artikel in de NRC: ‘Ze bracht vrolijkheid in het kamp. In het jappenkamp was Mieke-Beversluis (1921-2018) lid van een padvindersgroepje.’ Ook leesbaar: ‘Gestrand in Indië’, Muziek en cabaret in gevangenschap. Ook leesbaar: Het Oostindisch kampsyndroom van Rudy Kousbroek. (maakt duidelijk hoe Kousbroek staat tegenover weeklagende exgeïnterneerden). Ik denk ook aan mijn broer die in het kamp zijn gymnasiumstudie heeft afgemaakt, eindexamen heeft gedaan, dat na de oorlog is geaccepteerd met een normaal diploma voor verdere studie. Ja, mijn zus is er minder goed van af gekomen, maar het was niet allemaal kommer en kwel.

      • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

        Nou Heer Somers, Toch opmerkelijk dat deze grote Boeng een kaart in het Engels dient te raadplegen om uit te vissen waar de NEFIS-missies in Ned. indie plaatsvonden. Gaf Google alleen een verwijzing naar Engelse bronnen of is hier sprake van een vergevorderd stadium van Internet-analfabisme?

        • Jan A. Somers zegt:

          Ik schreef u toch dat ik voor dit onderwerp niet zoveel interesse had (behalve een stukje enkele jaren geleden in Javapost, had u kunnen lezen). Daaruit had u met enig begrijpen kunnen afleiden dat ik het betere werk aan anderen overlaat, met de hoop tegen Pasen wat eieren te kunnen aanschouwen. Ik heb alleen voor u de moeite genomen even te zoeken in mijn schoenendozen. Prachtig zo’n ouwe echte kaart in handen te hebben. Was inderdaad een Nederlandse kaart in een Engelse versie, geschikt voor Australiërs en andere nationaliteiten binnen NEFIS. Tijdens mijn Delftse studie gebruikte ik ook Nederlandse topografische kaarten, tijdens de oorlog in Amerika gedrukt op de achterkant van afgeschreven Amerikaanse kaarten. Kunt u nog bewonderen bij de Topografische Dienst en het Legermuseum. Internet is geen onderdeel van mijn wetenschappelijke vorming, daar ben ik niet jong genoeg voor. Daar heb ik anderen voor. Maar met één tramrit zit ik zowel bij de KB als het NA. Veel leuker door al dat spul heen te bladeren. Met één nadeel, je ziet veel meer andere leuke dingen dan waar je echt op zoek naar bent. Plus de enthousiast geworden medewerkers die mij nog verder overstelpen. Ik ben een liefhebber van serendipiteit. Geschiedenis blijft daardoor veel leuker dan achter zo’n stom beeldscherm hangen. Maar ik begrijp uw mening over mij wel, wij hebben ook geen smartfoons, Feesboek, Joetjoeb of Twitter enz. Hebben genoeg aan, naast de vaste telefoon, twee mobieltjes die je vroeger van de Postbank (niet meer bekend bij de jongere generaties) cadeau kreeg als je 500 gulden langer dan drie maanden op hun spaarrekening liet staan. Maar ik had wel het voordeel het computeren van het begin af aan te gebruiken. MS-DOS, WP, en dat soort zaken, tijdens mijn Rotterdamse studie. Wist zelfs wat af van programmeren. Jammer dat in die tijd computers zo duur waren. Mijn eerste, met van die grote flappen, kostte zo’n vierduizend gulden, na aftrek van de subsidie van de universiteit..

        • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

          Ik begrijp even iets niet, wellicht ligt het aan mijn gebrekkige kennis van het Nederlands, met wel het heel goedkope excuus dat ik 30 jaar uit Nederland ben, zelfs met mijn zoon spreek ik geen Nederlands.

          Als iemand zegt: “op een Nederlandse site, probeer ik Nederlands te spreken” en diezelfde persoon laat een Nederlandse kaart in een Engelse versie zien , dan kan ik dat toch nauwelijks consequent noemen. Wellicht denkt deze persoon “all animals are equal but some Grote Boengs are more equal than others. Of heeft deze uitspraak een substantiële intellectuele meerwaarde , niet hijgerig, maar vanuit een evenwichtige mindset?
          Op zo’n maniert word ik langzamerhand wel tolol.

          Ik laat het weekend maar vroeg beginnen. Ik heb mijn vakantie voor het volgende week al gepland. Kan ik even bijkomen van deze intellectuele added value.

        • Jan A. Somers zegt:

          Foutje van mij: ‘te spreken’ moet natuurlijk zijn ‘te schrijven’. Niet consequent zijn levert veel verrassingen op. Omdraaien van een oude schoenendos bijvoorbeeld, daar komen juweeltjes uit. U weet altijd alles te vinden, misschien mogen we tegen Pasen de Nederlandse versie van die kaart hier zien. U bent overigens moderner dan ik, gezien ‘mindset’. Ik weet niet of ik zo’n ding heb, zal wel eens zien. Gelukkig hoef ik in een praethûûs niet zo wetenschappelijk te doen.
          “toch ook in Ghetto’s, gezellig bij elkaar. ” Ik kreeg onlangs van een kennis een heel bijzonder boekje: Cornets de Groot, Tropische jaren, Roman. ISBN 90 6801 062 x. Indische jongens en meisjes, pubers, die tijdens de Japanse bezetting allerlei leuke dingen op elkaar uitproberen. Waar hun eten vandaan moet komen staat er niet bij. Ik moest er hard voor werken. Ik schijn heel wat te hebben gemist. Hij schijnt overigens als schrijver niet de eerste de beste te zijn.
          Leuk boek van George Orwell. Ik vond 1984 overigens ook goed.

        • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

          Rudy Cornets De Groot “tropische jaren” uit 1986 staat toevallig in mijn boekenkast onder de C. een helaas te vroeg overleden schrijver.

          Ik lees de aantekening bij blz 36 over halfbloed.
          De waan van de suprematie van het blanke ras…. werd door de bezetter op zijn kop gezet en tot systeem verheven. De Japanners hielpen de ironie van de geschiedenis een handje en dat kwam bij de voormalige heersers hard aan.

          Dan ga je toch niet druk maken waar het eten vandaan kwam, daar zorgde de baboes toch voor, dat waren toch de koloniale verhoudingen in Ned.Indie? Ik wil wel de eerste totok samen met de grote Boengs zien, die in het zweet des aanschijns het eten in Ned. indie moest verdienen, toch niet bbij de GM, in de Indische maatschappij sloeg de klok toch anders, zuivere Apartheid.

        • Jan A. Somers zegt:

          Ik reageerde op uw ‘gezellig bij elkaar’. Ik dacht altijd gehoord te hebben dat die bezettingsjaren voor de ‘buitenkampers’ zo zwaar waren. Volgens dat verhaal kwam dat bij de voormalige heersers niet zo hard aan. Inderdaad gezellige stoute spelletjes met elkaar. En baboe Soep ging dan wel voor de blandja voor een huishouden van tien personen naar de pasar, maar moest hier toch wel met contant geld betalen! Dat moesten mijn moeder en ik toch eerst verdienen? Van een voedselverbod van Soekarno hebben we overigens niets gewerkt. Ook ik reed na mijn werk op de melkerij gewoon mijn klanten langs met melk, karnemelk en boter. Met het lijstje van een Indonesische huisarts. En bij de vraag van de boodschapper van mijn dood naar geld, knikte baboe Soep: doen. Maar dat geld moest wel eerst zijn verdiend. Verder merk ik steeds meer dat u geen ervaring heeft met Indische verhoudingen, noch vóór de oorlog, noch tijdens de oorlog, noch tijdens de korte tijd van de bersiap. noch daarna, noch in het huidige Indonesië.. Geeft niets hoor, u bent niet de enige. En over enkele jaren heeft uw generatie altijd gelijk, zonder tegensprekende ervaringsdeskundigen. Alle kolonialen dood, dat stemt toch tot tevredenheid? Wordt het wat rustiger op I4E.

        • Anoniem zegt:

          @Verder merk ik steeds meer dat u geen ervaring heeft met Indische verhoudingen, noch vóór de oorlog, noch tijdens de oorlog, noch tijdens de korte tijd van de bersiap. noch daarna, noch in het huidige Indonesië.. @

          Dat lijkt mij ook vrij moeilijk. zeker op ieder eiland ging het vaak anders toe. Ook verschillende mensen gingen op verschillende manieren met elkaar om.

        • Jan A. Somers zegt:

          Dat viel wel mee hoor. Het Indische gebeuren speelde zich voornamelijk af op Java en delen van Sumatra. De rest, het grootste gebied van Indië, waren de buitengewesten. Voor velen werd plaatsing in die gebieden vaak opgevat als degradatie. Overigens met als gevolg dat die Nederlanders in de buitengewesten zich als ‘vrij’ gingen profileren. Ver weg van ‘Batavia’.

        • P.Lemon zegt:

          @ geen ervaring met Indische verhoudingen…

          Hoewel met uitzonderingen was onderstaande observatie wel algemeen….

          *** Uit: Dubbelspoor: herinneringen-Cees Fasseur

          Het sociale leven bleef beperkt tot de omgang met ‘europeanen’ onderling. Nooit of te nimmer ben ik in mijn jeugd met een Indonesisch kind na schooltijd mee naar huis gegaan of vice versa.
          De bekende dichtregels van Rudyard Kipling ‘ was op deze situatie ten volle van toepassing.

          https://books.google.nl/books?id=qDw6DAAAQBAJ&pg=PT21&lpg=PT21&dq=omgang+bevolking+onderling+indi%C3%AB&source=bl&ots=Kk0ZJT4hNP&sig=JWOXBBoVB1wUZ1Woi6Jkh9BPMQ0&hl=nl&sa=X&ved=0ahUKEwjolfauo4XaAhWBY1AKHdPvC_Y4ChDoAQgMMAE#v=onepage&q=omgang%20bevolking%20onderling%20indi%C3%AB&f=false

        • P.Lemon zegt:

          Typo De bekende dichtregels van Rudyard Kipling ‘East is east and West is west and never the twain shall meet’ was op deze situatie ten volle van toepassing.

        • e.m. zegt:

          @Verder merk ik steeds meer dat u geen ervaring heeft met Indische verhoudingen, noch vóór de oorlog, noch tijdens de oorlog, noch tijdens de korte tijd van de bersiap. noch daarna, noch in het huidige Indonesië..@

          — Poor fella . . . en maar gewichtig doen; zelfs te klein voor het servet.

          ‘k Ga maar weer wat leuks doen: “Summertime … and the livin’ is easy”

      • Tolol. zegt:

        Schitterend 1-2 tweetje .Loekie “”Waar en Wanneer waren die geheime besprekingen ?””En dan het orakel uit de Molukken ( grapje) “” Geheim wil toch zeggen dat eh…dat eh “” Wat ook grappig is dat al die koninklijke staatshoofden familie van elkaar waren ,Wilhelm met z,n korte pootjes was een neef van zowel de koning van Engeland als de Tsaar van Rusland en Wilhelmien had ook familie banden met de Tsaar ( via Anna Paulowna ) Als die koninklijke mafheden nou die ruzie gewoon in de familie hadden gehouden waren er geen miljoenen mensen omgekomen !

  9. bokeller zegt:

    Den Haag

    De Nederlandse regering zat in zak en as met zijn recalcitrante rechter

    Waar haalden zij het recht vandaan misdaden tegen de vrede te veroordelen?
    Röling vond het “een schandalig meten met twee maten,
    waarbij Japan schuldig werd geacht waar westerse kolonisatoren eeuwenlang
    niets anders gedaan hadden.”

    Hij vond een medestander in de Indiase rechter, Radhabinod Pal.
    Tussen de twee mannen ontstond een innige vriendschap.
    Ze voelden zich gesterkt in hun minderheidsstandpunt,
    al ging Pal’s visie van Japan als antikoloniale mogendheid Röling te ver.

    https://biografieportaal.nl/recensie/bert-roling-hugo-roling-rechter-die-geen-ontzag-had/

    siBo

    • Ron Geenen zegt:

      @De rechter die geen ontzag had. Bert Röling en het Tokiotribunaal is het fascinerende verhaal van een eigenzinnige persoonlijkheid, die zich niet van zijn stuk liet brengen in zijn rechtsgevoel, hoezeer Washington, Moskou, Londen en Den Haag hem ook wilde overtuigen van zijn ongelijk.@

      Ik had altijd gedacht en vernomen, dat rechters de wetten dienen te eerbiedigen en ook toe te passen! Dus niet hun eigen rechtsgevoel. Er hoort ook rekening gehouden te worden met de mensen die door riskante spionage, gegevens hebben verzameld en die als bewijs in dat Tribunaal werden gebruikt.

      • Jan A. Somers zegt:

        “dat rechters de wetten dienen te eerbiedigen en ook toe te passen!” Dat was nou net het probleem voor Röling. Art. 16 GW: ‘Geen feit is strafbaar dan uit kracht van een daaraan voorafgegane wettelijke strafbepaling.’ Voor zijn rechtsgevoel diende hij dit artikel ook toe te passen in de niet-Nederlandse setting van dit tribunaal, waar de Nederlandse grondwet niet meespeelde. Hij zat tenslotte namens Nederland in dit tribunaal. In nieuwe situaties die zich nog niet eerder hebben voorgedaan moet je toch ook met je eigen mening kunnen beslissen, ook als iedereen kwaad naar je kijkt. Hij zat er voor het doen van recht, niet voor vergelding. Ik neem mijn petje voor hem af.

        • Ron Geenen zegt:

          @Hij zat er voor het doen van recht, niet voor vergelding. Ik neem mijn petje voor hem af.@
          Precies! Hij zat daar voor zijn eigen ik (recht) en niet rekening houdend met de slachtoffers. In zijn ogen hadden de slachtoffers geen recht van spreken. Velen konden het ook niet, want die hebben kennis gemaakt met de samoerai.

        • Jan A. Somers zegt:

          “dat rechters de wetten dienen te eerbiedigen en ook toe te passen!” Dat schreef ik toch over de keus van Röling? Hij paste de (enige) bestaande wet toe waar hij als Nederlandse rechter aan was gebonden. In strafrechtwetten zijn er geen slachtoffers, het gaat om daders van misdrijven, die als zodanig in een wet moeten zijn genoemd/beschreven. Sinds kort bestaat er in Nederland wel spreekrecht voor slachtoffers of nabestaanden, maar het blijft gaan om de dader die berecht moet worden. En daar ging het in Tokio ook over.

        • Ron Geenen zegt:

          @In strafrechtwetten zijn er geen slachtoffers, het gaat om daders van misdrijven, die als zodanig in een wet moeten zijn genoemd/beschreven.@

          Ben blij dat hier in Amerika wel degelijk met slachtoffers rekening wordt gehouden.

        • Loekie zegt:

          Zomaar een willekeurig wetsartikel:
          “Artikel 307
          1 Hij aan wiens schuld de dood van een ander te wijten is, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste twee jaren of geldboete van de vierde categorie.
          2 Indien de schuld bestaat in roekeloosheid, wordt hij gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste vier jaren of geldboete van de vierde categorie.”

          Volgens mij wordt er weldegelijk een slachtoffer genoemd : … de dood VAN EEN ANDER…

        • Jan A. Somers zegt:

          Klopt helemaal. Maar wel als lijdend voorwerp, zonder dode geen moord. Verder komt die in het verhaal niet voor, het gaat om de dader. Als je als nabestaande genoegdoening wilt (sommigen willen geld zien) moet ja dat in een aparte zaak doen. Behalve als er voor iets anders sprake is van schadevergoeding, dan kun je daarin voegen. Maar de rechter heeft verder met de dode niets van doen.

  10. Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

    Het Indisch HerinneringsCentrum kan best een tentoonstelling organiseren over de verhalen van deze verzetsstrijders èn van de gewone man of vrouw die grote of kleine daden van verzet pleegde., maar dan dient zij, het Centrum het verzet wel in de juiste context te plaatsen.

    Het Verzet in indie was niet te vergelijken met het Verzet in Nederland, dat laatste niet te verwarren met het tomeloze Verzet van na de oorlog.
    In Indie was geen sprake van overvallen op distributie-kantoren want de Japanners distribueerden niks. In Nederland kon je nog gezellig luisteren naar radio Oranje uitgezonden vanuit London, maar heeft de Koningin ooit een toespraak gewijd aan haar indie, behalve die loze verklaring op 7 December waar na de oorlog toch niks mee gebeurde. Daargelaten dat Engeland welhaast naast de deur van Nederland ligt terwijl Australië toch wel verder dan die deur verwijderd is. .
    Mij zijn Engeland-vaarders wel bekend , maar heeft iemand ooit gehoord van Australie-vaarders, of dienen we het koloniale establishment van Nederlands-indie zo te noemen, die in de dagen van de capitulatie hals over de kop naar Australië vluchtte. Kan een ervaringsdeskundige mij vertellen welke Indo-Europeanen zijn in die periode ook naar Indie gevlucht? Hier is toch geen sprake van discriminatie.

    Dat niet alleen Indo-Europeanen werden nauwkeurig door de Kempeitai gecatalogiseerd (pendafteran) en later in de kampen gestopt. Inheemsen, ook Indonesiers genoemd waren maar al te graag bereid Indo-Europeanen bij de Kempeitai te melden, de rekeningen werden wel even vereffend. Dat is toch niet te vergelijken met Nederland, waar de treinen op tijd naar Westerbork reden, ondanks spoorwegstaking in 1944. Dat laatste was voor veel NS-personeel een opportune reden aan het eind van de oorlog onder te duiken en na de oorlog werden ze als verzetshelden onthaald, ondanks dat ze jarenlang ongewenste vreemdelingen zoals Anne Frank gratis en voor niks een enkele reis naar het Oosten bezorgden.
    Over de bereidwillige hulp van de Nederlandse politie in die tijd zal ik maar niet praten. Dat is toch niks i.v.m. Sukarno. een Nederlands onderdaan, die met de Japanners collaboreerde. Mussert was ook een oorlogsmisdadiger, die werd netjes geëxecuteerd,die andere werd zelfs president van een voormalige kolonie.

    Last but not least zijn er nog de Buitenkampers, een term wellicht door een Binnenkamper uitgevonden. Die eersten hadden het voorrecht om voorlopig niet door de Japanners in de kampen opgesloten te worden. Was dat geen passieve collaboratie of een voorbeeld van geweldloos verzet?

    Over de Jappenkampen, een woord dat het Herinneringscentrum uit het Indisch geheugen probeert te vdeleten, althans niet herkenbaar te maken als Indisch erfgoed heeft Nederland een unicum. Volgens sommige geïnterneerden zijn er gecertificeerde kampen en niet-gecertificeerde kampen, ook wel niet-erkende kampen. ook hier is er een probleem van Recognition, door wie? door die zelfde geïnterneerden, van die laatsten dient het alcoholpercentage in het bloed gemeten te worden.

    Dat niet alleen, waren de Jappenkampen ergelijkbaar met een Duits vernietigingskamp? Als ik de dodencijfers van de laatste maanden van de oorlog doortrekt naar de toekomst, trendanalyse, dan hadden die kampen wel het karakter van vernietigingskamp a la Germania. Dat mag natuurlijk niet hardop gezegd worden om Japanners niet naar het hoofd te stoten.

    • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

      Correctie, mijn Nederlands is na 30 jaar buitenlands verblijf er niet beter op geworden: Het volgend citaat dient te zijn:…..Kan een ervaringsdeskundige mij vertellen welke Indo-Europeanen zijn in die periode ook naar AUSTRALIE gevlucht.

    • Boeroeng zegt:

      De Japanse troepen weten snelle vorderingen te maken en bezetten de Nederlandse kolonie. De Nederlandse strijdkrachten geven zich op 8 maart 1942 over. Er worden geheime militaire operaties in Indië uitgevoerd vanuit Australië, waar tientallen KNIL-militairen heen zijn gevlucht toen het KNIL moest capituleren. Ze vormen kleine groepjes, ‘party’s’, die naar Indië en Nieuw-Guinea teruggaan om militaire informatie te verzamelen over de Japanners. In totaal zijn er ongeveer tien ‘party’s’ geweest. Vanuit Australië worden in Nieuw-Guinea door ‘party’s’ spionageacties uitgevoerd door achter de Japanse linies gedropte militairen.

      Bij die tientallen moet ook indo-europese knillers zitten
      http://www.papuaerfgoed.org/nl/

      • Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

        Of bij die tientallen ook Indo-Europese Knillers zaten is aannemelijk, maar moeilijk te achterhalen. Uit de namenlijsten kan ik natuurlijk niet opmaken wie Totok of een indo-Europese militair was, zo racistische was het KNIL OFFICIEEL niet ingesteld.

        Probleem was dat Indo-EUropese spionnen van de NEFIS door hun uiterlijk wel opvielen in bezet Ned.Indie. Wat vroeger een koloniaal voordeel was, werd nu wel een nadeel. De spionen moesten in een vijandelijke omgeving opereren waarbij op de steun van de locale, autochtone bevolking niet te rekenen was. Houdt daarbij rekening dat de missies in het algemeen weinig tot niet succesvol waren, aangezien ze soms heel amateuristisch werden opgezet. (bij één spion werd het Australisch wasmerkje in de broek gevonden). een aantal van 10 parties voor Ned. indie is toch wel een schamel resultaat.

        Wel heb ik foto’s gezien waarbij Nederlandse onderdanen (Indonesiers dus) werden ingezet. https://www.awm.gov.au/visit/exhibitions/alliesinadversity/australia/nefis.
        Ik kan mij nauwelijks indenken dat bvb Ambonese Knillers voor spionage activiteiten werden ingezet. Indonesiers, maar bvb ook mijn moeder kunnen aan de mensen zien van welk eiland ze komen. Dan valt ook een Ambonese spion in bvb Java of Sumatra op en werd dan wel aangegeven bij de Kempeitai.

      • Jan A. Somers zegt:

        “Er worden geheime militaire operaties in Indië uitgevoerd vanuit Australië” Zie in Javapost: Herdenking Indië, 14 augustus 2012.

    • Loekie zegt:

      Kom je net terug van de opera of zo?

  11. bokeller zegt:

    De overlevenden van de GEVECHTSGROEP KOKKELINK ,
    werd door één speciale gedropte knil afd,in het oerwoud
    van Nederlands Nw.Guinea opgespoord en naar Australië
    overgebracht ,waar het spoedig Wereldnieuws werd.
    Van daaruit ,wederom naar Japans bezet gebied om de
    geinterneerde vrouwen en kinderen te ontzetten.

    Als bijz, dank kregen deze Nederlandse Guerrilla’s
    in het Rijksmuseum Bronbeek na 1jaar tegenwerking
    en complete leugens van Directeur Museum,eindelijk
    een plekje in de zijgang en zoals daar gebruikelijk
    zonder enige toelichting.
    Schande !!
    siBo

  12. bokeller zegt:

    .Tokio tribunaal
    Radhabinod Pal

    Het sluitstuk van de oorlog speelde zich af op een ander front: de rechtszalen van Neurenberg en Tokio, waar de overwinnaars de verliezers aan hun vonnis onderwierpen.
    Op het proces van Tokio stal een andere Indiër de show, rechter Radhabinod Pal.
    Hij verraste de wereld door als enige de vrijspraak van de Japanse oorlogsleiders te bepleiten.

    Radhabinod Pal (spreek uit: ‘raadhaabinood paal’) werd op 27 januari 1886 geboren in het Bengaalse dorpje Salimpur, nu in Bangladesj. Na een leergang wiskunde aan het befaamde Presidency College te Calcutta (nu Kolkata) studeerde hij rechten aan het Law College van de University of Calcutta
    Daar zou hij van 1923 tot 1936 ook zelf doceren.
    In 1941 werd hij rechter aan het Calcutta High Court, in 1944 rector van de University of Calcutta, tot 1946.
    Sinds 1927 was hij ook juridisch adviseur bij de Brits-Indiase regering, die hem in 1946 als rechter op het proces van Tokio benoemde.

    Zijn positie als dienaar van het Britse Rijk had hem overigens nooit belet om de gerapporteerde successen van Subhas Bose te bewonderen.

    Van 1952 tot 1966 was hij nog lid van de UN International Law Commission.
    Inmiddels probeerde hij nog carrière te maken in de deelstaatspolitiek van West-Bengalen.
    In 1952 dong hij voor de Congrespartij zonder succes naar de federale parlementszetel voor Calcutta-zuidoost toen die door de dood in gevangenschap van de hindoe-nationalistische partijvoorzitter Shyam Prasad Mookerjee vrijkwam.
    In 1955 werd hem gevraagd een onderzoekscommissie te leiden naar de niet geheel opgeklaarde dood van Subhas Bose, maar premier Nehru benoemde uiteindelijk een eigen vertrouweling.
    Pal kreeg ook India’s hoogste onderscheiding, de Padma Vibhushan.

    In 1966 bezocht Pal Japan, waar hij openlijk verklaarde dat hij Japan sinds jonge leeftijd bewonderd had omdat het de enige Aziatische natie was die zich met het Westen durfde te meten.

    Keizer Hirohito verleende hem de Orde van de Heilige Schat eerste klasse. Pal stierf kort nadien, op 10 januari 1967

    http://www.koenraadelst.info/index.php?option=com_content&view=article&id=48:radhabinod-pal&catid=35:wo2&Itemid=53

    siBo

  13. bokeller zegt:

    Er waren wel degelijk pure Indonesiërs in
    het aldaar opgezette spionage groepen
    waarbij deze personen werden gezocht
    in de gestrande Mekka-gangers in Arabië.
    Dus nmi niet alleen Knil -militairen.
    siBo

  14. Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

    Terug naar het topic “Verzet in Nederlands indie” en ik lees op een web site opmerkelijke uitspraken die het verzet in Indie toch wel in een ander daglicht plaatst.

    Het Indisch verzet
    “De aanvankelijke steun van de bevolking aan het verzet, voor zover aanwezig, hield op en de ene na de andere verzetsgroep werd opgerold; slechts enkele groepen wisten het op Oost-Java onder steeds slechtere omstandigheden vol te houden. Uiteindelijk zijn naar schatting 15.000 mensen, die verdacht werden van ondergrondse activiteiten, in gevangenschap door marteling, gebrek, ziekte, fusilering of onthoofding om het leven gekomen; Op het ereveld Antjol, aan de baai van Djakarta, liggen de graven van 1.328 deelnemers aan het verzet.

    Het aantal verzetsstrijders was ongeveer tien keer zo groot als in Nederland, dus het verzet in Nederlands-Indië was vrij algemeen; ………………Ir. A.G. Koops Dekker zei over het verzet in Nederlands-Indië: ……………… In Indonesië zijn mensen uitgeschakeld die getoond hebben alles, ook hun leven, voor hun land over te hebben. De besten zijn tot vreemdeling verklaard.”
    Het verzet kostte aan 15.000 deelnemers het leven, waarvan 5.000 geëxecuteerd werden (waarbij dus niet gerekend zijn de slachtoffers van Japanse krijgsgevangenschap en de concentratiekampen)”.

    De zinssnede over het aantal verzetsstrijdersis zeer interessant, wordt hier een luchtballon doorgeprikt….. dat ongeveer tien keer zo groot als in Nederland, dus het verzet in Nederlands-Indië was vrij algemeen……” “…….Het verzet kostte aan 15.000 deelnemers het leven…..”?
    Ik ben benieuwd naar de kwantititieve onderbouwing!

    ene Bert Immerzeel wordt in de bronvermelding genoemd, waar ken ik die naam van?
    1992. Redactie: Bert Immerzeel & Frank van Esch Verzet in Nederlands-Indië tegen de Japanse bezetting, 1942-1945 SDU

    Dril ik even door zie historisch 1 dan kom ik op de website van het Verzetsmuseum tegen:
    
Onno Sinke, Strijden voor erkenning. Vergeten verzet in Nederlands-Indië. Trouw van 12 augustus 2009.
    Onno Sinke? Die naam komt meook bekend voor! Dat is toch wat anders dan het vastgeroestte clubje historici en ervaringsdeskundigen van het post-koloniale establishment.

    https://www.nederlandsekrijgsmacht.nl/index.php/kl/209-koninklijk-nederlandsch-indisch-leger/expedities-van-het-knil/activiteiten-van-het-knil-tussen-1939-en-1950/1196-verzet-tijdens-de-bezetting-door-japan

    • bokeller zegt:

      Soedjono hoorde ik dat alle ex-leden van het Vernielingskorps van de Koningin Emma School door de Kem Pei Tai gezocht werden. Een Chinese jongen genaamd Lim Tan Ko-Ko had zich inmiddels ontpopt als een berucht spion van de Kem Pei Tai. Hij had Indische ex-scholieren van de KES verraden, waardoor zij gearresteerd, verhoord en gemarteld waren.
      Onze leiders, de leraren Sonneville en de gebroeders Trestorff, waren al gearresteerd, gemarteld en onthoofd. Dus ook ik werd gezocht.

      Birney – Tolk van Java, 133-135
      [Surabaya 1 – Raad van Justitie]

      Karel waarschuwde me dat ik me rustig moest houden en niet zo veel door de stad moest fietsen. Hij vreesde dat Lim Tan Ko-Ko en zijn baas Oei Boen Pong mij al een poos hadden geschaduwd.
      Maar het was al te laat. Ik had van mijn inheemse vrienden de opdracht gekregen om dat tweetal in de gaten te houden, maar de zaak was door mijn onoplettendheid omgedraaid: zij hadden juist mij in de gaten gehouden.
      Op een avond ter hoogte van de Pasar Besar zag ik aan de overkant Oei Boen Pong staan, met zijn handen in zijn zakken. Hij keek strak in mijn richting en ik merkte niet dat ik door vier leden van de Kem Pei Tai werd omsingeld. Ze kwamen op mij af, trapten me in elkaar en sleurden me mee naar hun hoofdkwartier, gevestigd in het voormalige Paleis van Justitie, tegenover het gouvernementskantoor aan de Pasar Besar.

      Daar werd ik in een geblindeerde ruimte met beide polsen vastgebonden aan een kabel en met een katrol opgetakeld, met mijn voeten een paar decimeter boven de vloer hangend. Een beul sloeg me met een baseballknuppel op mijn maag, ribben, rug en benen. Ik verloor snel mijn bewustzijn. Toen ik bijkwam, lag ik in een cel.

      Ik zag het gezicht van broer Karel voor me en hoorde hem weer zeggen: ‘Schrap de woorden “bang” en “angst” uit je woordenboek. Al word je nog zo hard geslagen, dood ga je niet’.

      Twee jappen legden me op een plank en bonden me erop vast met dikke touwen.
      Eén duwde een trechter in mijn mond, een ander goot met een emmer de trechter steeds vol water.
      Ik moest het water doorslikken, voelde mijn maag opzwellen en werd daarna hard op mijn maag getrapt, zodat het water door mijn mond, neus, en anus naar buiten werd geperst. Deze foltering werd vier maal herhaald, totdat er bloed uit mijn anus kwam.
      De touwen werden losgemaakt en ik werd in de hoek van de cel getrapt.

      De verhoorder trapte me bij elke vraag die hij stelde, half in het Japans, half in het Maleis: ‘Waar heb je je wapens verstopt? Wie zijn jouw vrienden? Voor wie heb je gespioneerd?’

      Ik verging van de pijn, alles duizelde, maar ik bleef zwijgen.
      Ik wist niet hoeveel dagen en nachten ik in die cel zat, het was er zo donker dat ik dag en nacht niet van elkaar kon onderscheiden.
      Op een gegeven moment kwam er een officier mijn cel binnen met eten.
      Hij maakte mij duidelijk dat het mijn galgenmaal was en dat ik om half twee in de middag zou worden onthoofd.
      Ik kon niet eten, alleen maar kermen van de pijn. De deur ging weer dicht en later weer open. Twee jappen pakten me beet en gaven me ondersteuning op weg naar het bureau van de wachtcommandant.

      Tot mijn blijdschap zag ik daar oom Soen zitten.
      ‘Arend, ik kom jou halen. Je bent vrijgekocht. Vraag me niet hoe’, zei hij.
      De wachtcommandant verontschuldigde zich voor het ‘ongemak’ dat mij was overkomen.
      ‘Bakeiro’, mompelde ik.
      Hij werd zo kwaad dat ik hem ‘idioot’ had genoemd, dat hij onmiddellijk zijn samoeraizwaard trok. Oom Soen en een andere jap kwamen tussenbeide. Mopperend sleurde oom Soen me naar buiten.
      Op de Pasar Besar riep oom Soen een betjak, want ik kon nauwelijks lopen.
      Het leek hem beter om mij niet direct naar huis te brengen, bang dat Mama een zenuwinzinking zou krijgen.
      Ik zat onder de bloedvlekken en stonk naar urine en stront, als gevolg van de waterfoltering.
      Oom Soen bracht me naar tante Kiep in Simo Kwagean. Ze barstte in tranen uit.
      Ze ontdeed mij voorzichtig van mijn kleren, waste me en wreef me in met kruidenolie, terwijl oom Soen schone kleren voor me haalde bij de buren.
      Tante Kiep liet me een poosje op de divan liggen en jammerend maakte ze een kruidendrank voor me. Ze vermoedde dat ik een maagbloeding had opgelopen.
      Die drank deed me vrijwel direct goed.

      Oom Soen vertelde me dat hij was ingelicht door een kennis van hem, die had gezien dat ik gearresteerd werd. Oom Soen was allerlei invloedrijke Chinezen langsgegaan om geld in te zamelen waarmee hij enkele kopstukken van de Kem Pei Tai had kunnen omkopen. Volgens hem had ik vier dagen in dat gebouw vastgezeten.

      Birney – Tolk van Java, 135-136
      siBo

      • Ron Geenen zegt:

        Wat kan het leven toch mooi zijn zonder jap.

        • Wal Suparmo zegt:

          Dank zij de aan de kRANIGE maar domme oorlog verklaring van Holland aan de Jap,want anders was Ned Indie behandeld zo als Thayland.Laos en Cambodja.Lees mijn artikel ” TIEN JAAR JAPANS GEWROED IN NED. INDIE”.WEt de Jap wil hebben is de monopolie van producten van Ned Indie voornamelijk OLIE en MIJN producten,Ook Sukarno die in gevangenschap was , had gevraagd om mee geëvacueerd te worden naar Australie maar blunt geweigerd door de GG omdat hij een vuile inlander was en niet gelijk als de hoogstaande Hollanders.Anders was er geen proclamatie van MERDEKA( aldus de historicus GIEBELS in BIOGRAFIE VAN SOEKARNO).

    • Jan A. Somers zegt:

      “het Verzetsmuseum ” Dat was de medefinancier van het boekje Verzet in Nederlands-Indië, Het levensverhaal van Bep Stenger. Ze vertelt ook iets over de groep Meelhuysen.

  15. Peter van den Broek van die andere generatie zegt:

    Goed verhaal van Birney, met dank aan de zeer geachte Heer Keller.

    Volgens Mevr. E. Captain heeft de eis van assimilatie en integratie van de Indische Nederlanders in de jaren vijftig een grote rol gespeeld in het zwijgen over het Indische verzet en de oorlog in Indië in het algemeen. Ze zegt dat de repatrianten werd verteld zich zo veel mogelijk als Nederlander te gedragen en te vergeten wat ze hadden meegemaakt in Indië. Wie kans wilde maken op een baan of huisvesting kon zich maar beter gedeisd houden. DISCRIMINATIE en een stigma als koloniale uitbuiter maakten het leven al moeilijk genoeg.

    Mevr. Captain wijst er verder op dat het beeld van het verzet werd bepaald door het Nederlandse verzet tegen de Duitsers: ‘Je zag heel duidelijk een hiërarchie in leed tussen het verzet en de oorlog in Nederland en Indië. Indische Nederlanders kregen te horen: “Jullie hebben het tenminste nog lekker warm gehad. Wij hebben hier de hongerwinter gehad.” Er werd ook tegen hen gezegd: “Je hebt dan wel in een kamp gezeten, maar het was maar een Japans kamp; het was geen Duits concentratiekamp.” Heel veel Indische Nederlanders hebben dat lange tijd geaccepteerd. Het heeft een hele tijd geduurd voordat onder hen een soort van zelfbewustzijn opkwam. Daarom pleit ik ervoor om termen zoals razzia’s, ghetto’s, concentratie-en vernietigingskampen en etnische zuiveringen te gebruiken, net zoals in de inburgeringscursus.

    En hoe zat het het verzet in Nederlands Indie? Er is weinig over bekend, maar dat wil niet zeggen, dat er geen verzet was, als sommige bronnen mij willen doen geloven. Heeft zeker met de colonial mindset te maken.

    Het Verzet kosten het aantal van 15.000 deelnemers het leven. Dat waren niet altijd Nederlanders (Totoks en Indo-Europeanen) maar klaarblijkelijk ook Chinezen en Indonesiers i.c. inheemsen/inlanders. Maar die kom ik nergens tegen in de verhalen,zeker white innocence of Nederlandse onverschilligheid (ignorance) . Die mensen stierven toch ook voor Koningin en het verre Vaderland?

    Captain beweert: ‘Iedere generatie zoekt een vorm van expressie die bij haar past. Je ziet dat de tweede en derde generatie op zoek gaan naar betekenisgeving aan het Indische verzet in de vorm van meer eigentijdse uitingen zoals interviewprojecten en de productie van documentaires, reportages en websites.’
    Kijk maar naar de toekomstige tentoonstelling van het Indisch HerinneringsCentrum, maar of we daar iets weten als meer Wahrheit dan Dichtung (Goethe) wat daar in Nederlands Indie in WO2 Iets (wat?) groots werd verricht in de vorm van Verzet, waag ik te betwijfelen.

    Indisch Verzet als Entertaininfo. vooral die 2de generatie (IHC) heeft hier een zware verantwoordelijkheid die ze kennelijk niet kunnen dragen als de ondraaglijke lichtheid van het bestaan (Milan Kundera).

    • Ron Geenen zegt:

      “People are always shouting they want to create a better future. It’s not true. The future is an apathetic void of no interest to anyone. The past is full of life, eager to irritate us, provoke and insult us, tempt us to destroy or repaint it. The only reason people want to be masters of the future is to change the past.”
      ― Milan Kundera

      • bokeller zegt:

        De ”Bersiap” werd later ook vergeleken met
        de Gongo opstand waar de Belgen er van langs
        kregen en de gebeurtenissen wel de kranten haalde.

        Hr. van de Broek, wat niet vermeld staat over het
        Indisch verzet is het” Vermeend Verzet.”
        Zoals dat de Nederlandse Ombillin mijnwerkers
        overkwam, die al ruim een jaar in gevangenschap leefden.
        Nl. Door stommiteit van de nieuwe bestuurders vloog
        de dynamiet opslag de lucht in en waarschijnlijk ook
        een spoorongeluk ,zocht de nip het kwaad in sabotage
        en dat moet dus volgens hun bestaande vreemde opinie
        door Nederlanders zijn veroorzaakt.
        Na verschrikkelijke mishandelingen ntb. in een
        vml. Katholiek Mariahuis kwam uit eindelijk
        een bekentenis en werden ook doods -en gevangenis-
        straffen opgelegd.
        Met angst-terreur – verraad en zware mishandelingen,
        werkte de Japanse Ken Pei Thai
        siBo

        ,

        • Jan A. Somers zegt:

          Het vreemde is: Bij elk verhoor zaten twee Japanners op een vaste plaats achter een tafeltje. Met twee karwatsen op dat tafeltje. In die paar maanden hebben die Japanners mij met geen vinger aangeraakt, alleen af en toe een vraag in gemengd Engels/Maleis. Het vuile werk werd door drie Indonesische ondervragers gedaan. Die zullen ook al wel dood zijn, als geschiedenis in de boekenkast.

        • Ron Geenen zegt:

          Ter aanvulling van jouw schrijven waarbij je aanhaalt de martelingen, die plaats vonden in het Maria huis in Padang door de nips en enkele medewerkende indonesiers (uit het boek KURA!)
          De japanse beulen van de kempeitai werden na de oorlog beschuldigd van de volgende inhumane handelingen op hun slachtoffers, zowel de Indonesiërs als de Indo-Nederlanders en alle anderen:

          Het onophoudelijk en langdurig slaan met stokken, staven, bullenpezen, ploertendoders, knuppels, speciaal voor dat doel vervaardigde karwatsen (touwwerk of staal – of elektriciteitsdraad)
          Het tegen de grond werpen door toepassing van jujitsu-grepen
          Het met brandende sigaretten, of met open vlam aanbrengen van brandwonden
          Het laten ondergaan van diverse vormen van de waterkuur met flankerende mishandelingen
          Het op de meest gevoelige plaatsen van het vooraf nat gemaakte lichaam onder stroom zetten
          Het op welke wijze dan ook verwondingen op het lichaam aanbrengen
          Het lichaam met handen en voeten aan de rugzijde gebonden en waartussen een draagstok gestoken werd, aan twee steunpunten op te hangen
          Indien vrouw, in deze toestand te verkrachten
          het met opzet van grote hoogte te laten vallen
          het met zwaar geschoeide voeten springen op verschillende delen van het lichaam
          het steken van naalden onder de nagels
          het steken van potloden tussen de vingers, deze samenknijpen en vervolgens de potloden te draaien
          het laten knielen op de scherpe kanten van driehoekige balken geplaatst ter hoogte van de knieën en op de overgang van de schenen naar de voeten, terwijl op de plank over de kuiten geplaatst kempei’s gingen staan of springen
          het dagenlang zonder eten of drinken in de zon of elders laten staan
          het aan de benen ophangen met het hoofd omlaag
          het met een ijzeren staaf op de handen slaan
          het opzettelijk ontzeggen van voedsel, drinken, medicijnen of medische hulp
          het dagenlang in overvolle lokalen opsluiten, zodanig dat het onmogelijk was het lichaam uit te strekken.

          Het uitoefenen van deze systematische terreur en folteringen door de nips had veelal de dood tot gevolg of veroorzaakte zwaar lichamelijk of geestelijk letsel en leverde de gevangenen zwaar lichamelijk en geestelijk lijden.
          Op mijn website staan de namen van de slachtoffers, o.a. mijn vader.

  16. bokeller zegt:

    Ik had eind 1944 een heel andere en nare
    ervaring met de Jap,niet voor inlichtingen
    maar pure straf om ’n voor mij onbekende
    reden.
    Zomaar met drie anderen geplukt uit het
    kamp en hun trap en smijt technieken
    mogen ondervinden,de Inheemse politie
    keek alleen toe.
    Net toen ik van plan was alle aantuigingen te
    bekennen stopten de heren en gingen er vol in
    op de twee anderen, die ik na de oorlog weer
    in levende lijve terug zag.
    Helaas voor korte tijd,want in de olo affaire
    lafhartig vermoord.
    siBo

  17. Bert zegt:

    Er komt een vrouw van 80 jaar bij de dokter ,zegt die dokter “” Zo mevrouwtje zegt u maar eens waar uw beide ouders aan zijn overleden “” Zegt die vrouw “” Weet ik niet ,ik zal ze even bellen “” Die vrouw was Noelle van Hulst ex t.v presentatrice ,en haar vader was prof dr Johan van Hulst vandaag overleden op de leeftijd van 107 jaar . van Hust was onderwijzer ,hoogleraar ,senator ,eerste kamer voorzitter ,verzetsheld maar voor mij het belangrijkste een zeer fanatiek schaker .25 jaar geleden speelde ik regelmatig tegen hem,nu pas besef ik dat hij toen al 82 jaar was .Hij heeft in de oorlog 600 Joodse kinderen helpen ontsnappen uit de Hollandsche schouwburg ,plantage Midden laan in Amsterdam .Daarvoor heeft hij de Yad Vashem mogen ontvangen.Gevraagd naar het Nederlandse verzet zei hij “” Nederland heeft procentueel het hoogste percentsage Joodse slachtoffers van Europa ,zegt al genoeg denk ik “” Vooral de politie reed een hele scheve schaats ! Volgens de Duitsers kwam het verzet vooral van de kolonialen ! ( Indonesiers ,Indo,s ,Molukkers ,Surinamers etc)

    • Boeroeng zegt:

      Ook totoks uit Indie. Veel studenten

      • Bert zegt:

        @Boeroeng “Ja klopt ,ik realiseerde mij dat pas later b.v die jongens uit die film ,ik denk dat die Duitsers afgaande op de geboorte plaats ( Indie) de Totoks tot de kolonialen rekenden.

        • Bert zegt:

          Die film heette “” Soldaat van Oranje “” en de meeste hoofdrolspelers waren Totoks .

        • Jan A. Somers zegt:

          Ik heb ergens gelezen dat die ” Soldaat van Oranje “ met een club met o.a. generaal Kruls en admiraal Helfrich een plan hadden om na ‘Linggadjati’ een coup te plegen. Het lukte ze (uiteraard!) niet van koningin Wilhelmina steun te krijgen. De toenmalige minister van oorlog kon natuurlijk niet hierover spreken (geheim van paleis Noordeinde) maar betreurde dit gesprek. Was dan ook amateuristisch van die hoge officieren om koningin Wilhelmina in die plannen te betrekken, maar die wist er wel raad mee. Waarschijnlijk kopje thee met kaakje.

  18. Jan A. Somers zegt:

    Madurodam was een blijvend geschenk van de familie Maduro aan Nederland. Hun in Nederland studerende zoon George was in het verzet omgekomen. Met de opbrengsten van Madurodam werd het Studentensanatorium in Crailo betaald. In die tijd, kort na de oorlog, was er onder studenten veel TBC! Op de TUDelft werden allerlei hulpmiddelen ontwikkeld om liggend te kunnen studeren, practica e.d. Naderhand kwam hier de Studentenbioscoop Kriterion bij, een bioscoop die geheel in het teken stond van het ideaal van het werkstudentschap. In die tijd hadden studenten nog sociale idealen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.