Indisch4ever

Minister Stef Blok van Buitenlandse Zaken  (foto) gaat nog eens kijken of de regeling voor schadevergoeding voor kinderen van standrechtelijk geëxecuteerde Indonesiërs in de periode 1945-1950 moet worden aangepast. Die kinderen moeten binnen een “redelijke termijn” (één tot twee jaar) nadat ze van de regeling hebben gehoord een verzoek voor compensatie indienen.

“Ik zie niet zo goed wat het bijdraagt aan onze reputatie of wat het bijdraagt aan onze gevoel van reputatie”, zei Sjoerd Sjoerdsma van regeringspartij D66 tijdens de behandeling van de begroting van Buitenlandse Zaken in de Tweede Kamer. “Schrap het als het niet nodig is.” Volgens hem maakt de termijn het “voor een aantal van deze kinderen onmogelijk om hun recht te halen”.  Wel.nl

Vera Andreas, eigenaresse van Toko Y-von in Wielwijk, is op zoek naar alle contractpensions in Dordrecht. Dit doet Vera in samenwerking met het landelijke project ‘Huizen van Aankomst’ dat plaats vindt op 12 december. Het project is van het Indisch herinneringscentrum.“
Dordrecht heeft een hele grote Indische gemeenschap. Toentertijd waren er ongeveer tien contractpensions en eigenlijk weten maar heel weinig mensen van onze aankomst in de pensions”, vertelt Vera.   RTV Dordrecht

Bij graafwerkzaamheden in de Oost-Javaanse stad Malang hebben bouwvakkers een historische vondst gedaan. Onder het asfalt van een druk kruispunt liggen tramrails begraven die in het toenmalige Nederlands-Indië hoogstvermoedelijk werden beheerd door de Malang Stoomtram Maatschappij.Bouwvakkers vonden de tramrails op dinsdag 10 november 2020 tijdens graafwerkzaamheden op de kruising tussen de straten Jalan Basuki Rahmat en Jalan Jaksa Agung Suprapto waar nog veel cultureel erfgoed ligt indonesienu.nl

Foto:  https://twitter.com/MalangTramway

IGV Bronnenpublicatie 29: Huwelijksregisters Batavia 1841-1850
door Leo Janssen
Ruim acht jaar geleden startte de redactie van de serie “Bronnenpublicaties van de Indische Genealogische Vereniging” het project om te trachten alle in de negentiende eeuw te Batavia voltrokken huwelijken als bron voor genealogisch onderzoek toegankelijk te maken. Als basis daarvoor diende de door de The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints (vaak informeel de LDS kerk of de Mormonen genoemd) te Jakarta verfilmde akten die voor het grootste deel, zij het met hiaten, bewaard zijn gebleven. In 2017 publiceerde de IGV het eerste deeltje, Bronnenpublicatie 27, van dit project, zijnde de huwelijks­ registers 1829-1840. Het thans voorliggende deeltje bevat de huwelijksregisters 1841-1850.  IGV

Nu te koop in de webwinkel van de IGV. Als gedrukt papierenboekje of als pdf-bestand, die direct te downloaden is na betaling online.  Zie de namenindex

*******

Monografie van de IGV 2020
Eddy du Perron: leven volgens de eigen aard
In deze tweede uitgave van de reeks Monografieën van de Indische Genealogische Vereniging staat Eddy du Perron centraal met tevens bespreking van zijn relaties met o.a. Couperus, Batten, Borderwijk, Vestdijk, Malraux, Multatuli en Ter Braak.
U kunt het boek nu bestellen en tekent zich daarmee in voor een gegarandeerd exemplaar van de Monografie van de IGV voor het jaar 2020 en krijgt 10% korting op de prijs.   IGV

Zie de film
https://www.npostart.nl/max-maakt-mogelijk/07-11-2020/POW_04767832

Kijk naar de beelden.  Marion Bloem spreekt op 28.20 minuten

38e Van der Leeuw-lezing: identiteit, vrijheid en herdenken in tijden van onzekerheid Marion Bloem 1e Nederlandse inleider, Daan Roovers coreferent tijdens online event op vrijdag 6 november 2020 spreekt schrijver, filmmaker en beeldend kunstenaar Marion Bloem de 38e Van der Leeuw-lezing uit. Coreferent is Denker des Vaderlands Daan Roovers.
Bloem analyseert in haar lezing de thema’s identiteit, vrijheid en herdenken en linkt deze aan de huidige coronacrisis.   Rijksuniversiteit Groningen

Geef een Gezicht gaat persoonlijke belevenissen van de eerste generatie Indische en Molukse Nederlanders op video vastleggen. Deze video’s geven inzicht in de (veelal) onderbelichte geschiedenis van Nederlands-Indië en van de Indische en Molukse Nederlanders.

Bron: Ver weg, en toch dichtbij | 1e generatie Indische Nederlanders

Zie de scan in leesbare grootte met deze link

Jakarta is uitgeroepen tot winnaar van de Sustainable Transport Award 2021. De Indonesische hoofdstad krijgt de prijs voor haar ambitieuze programma’s met betrekking tot geïntegreerd openbaar vervoer. indonesienu.nl

Steeds meer jonge Aziatische Nederlanders verzetten zich tegen de discriminatie die zij ervaren. Wat zijn hun ervaringen, hoe verzetten zij zich hiertegen, en waarom juist nu? Voor Wij Zijn Amsterdam sprak Kiki Bosman vier Aziatische Amsterdammers Bron

RD.nl De inventaris van het legendarische Indische restaurant Garoeda in Den Haag, dat recentelijk failliet werd verklaard, wordt in opdracht van de curator geveild.
—
De online veilingen bij BVA Auctions beginnen maandag

AD.nl : Kunstexpert Frits van Limpt van het online veilingplatform heeft met twee collega’s de kunstschatten geïnventariseerd, ze nummers gegeven en ze uitgestald voor de online veiling. Die opent maandag 2 november om 17.00 uur en sluit drie weken later weer, op 23 november om 19.00 uur. In diezelfde periode wordt de horeca-inventaris van Garoeda online geveild.

Het contract van zo’n 700 werknemers van Garuda Indonesia wordt vroegtijdig beëindigd. De Indonesische vliegmaatschappij, die hard geraakt is door de coronacrisis, hoopt hiermee het hoofd boven water te houden.indonesienu.nl

27 okt. 2020 15.00 zie de livestream

In haar lezing ‘Bronbeek in tijden van corona’ vertelt fotografe en kunstenares Suzanne Liem over het werk dat zij in de Maand van de Geschiedenis voor het Erfgoedfestival op Bronbeek doet.

Op 9 augustus 2020 was het 130 jaar geleden dat de eerste Javanen vanuit Java in Suriname aankwamen. Yvette Kopijn zal in haar lezing ingaan op de unieke geschiedenis van Javaanse Surinamers.

Wegens de nieuwe coronamaatregelen wordt deze presentatie zonder publiek gestreamd en op 27 oktober om 13.30 uur live via ons YouTube kanaal aangeboden (click hier).   Maand van de Geschiedenis

Carolijn Visser schreef een geschenk uit duizenden. Komende woensdag ligt De vader van Grace in de Zeeuwse boekhandels als Geschenk van de Week van het Zeeuwse Boek. Een continenten omspannend liefdesverhaal, met een familiegeschiedenis die begint en eindigt in Middelburg, wortels heeft in Ghana en zindert in Indonesië.   pzc.nl

Dreigt straks grote leegte in Museum Bronbeek in Arnhem, nadat de Indonesiërs de ‘oorlogsbuit’ en de ‘roofkunst’ uit het koloniale verleden van Nederland hebben opgeëist? Commandant Karel van Dreumel van Bronbeek noemt dat toekomstbeeld nadrukkelijk ‘onzin’. Tot nu toe heeft nog niemand iets opgeëist, zo geeft hij aan. ,,De Indonesiërs zijn terughoudend. Het vergt allemaal veel onderzoek en denkwerk van beide zijden.”  gelderlander.nl

Jacq Brijl laat weten
Postuum toekenning Mobilisatie- Oorlogskruis ( besl. dd 20 okt. 2020).

TOETER, ALBERTUS JOHANNES: ‘s- Gravenhage, dd 5 mrt 1905;
Landstorm Sgt. Inf. KNIL.;
– overleden : SAIGON, vm. Frans Indo- China, dd 6 juli 1944;
– begraven : KRANJI War Cemetery, SINGAPORE.-,

VAN BERGEN, FREDERIK KLAAS:  ZUIDBROEK.-, dd 17 Jan 1908;
Militie Sld. Art. KNIL.;
– overleden : MAMOEMERE, FLORES, dd. 27 juli 1943;
– begraven : Ned. Ereveld “PANDU”, BANDOENG,

MERTENS, JOHANNES MARTINUS HENDRIKUS JACOBUS; SOLO.-, 30 april 1905;
Landsttorm Sld. Inf.;
– overleden. : MAOEMERE.-, FLORES, dd. 14 juli 1943;”
– begraven : Ned. Ereveld “ Kembang Kuning” , SOERABAJA.-,

REINDERS FOLMER, HENDRIK ANTHONY;   SLOTEN.-, dd. 15 aug. 1907;
Sld. Inf. KNIL.;
– overleden : KARIO /HAROEKOE, MOLUKKEN, dd 9 juli 1943;
– begraven : AMBON WAR CEMETERY, AMBON.-, MOLUKKEN.-

Moesson Hét Indisch Maandblad
23 oktober om 16:50 ·
ᴡɪᴇ is ᴊᴏᴜᴡ ᴘᴏᴡᴇʀ ɴᴇɴᴇᴋ? 💪
Krachtige vrouwen zijn de grondleggers van ons bestaan. Moeders en oma’s die met hun liefde, zorg en kracht de weg hebben vrijgemaakt voor ons. De volgende generatie.
Moesson is op zoek naar verhalen over jouw sterke oma of moeder.
Wat maakt haar zo bijzonder en wat zul je nooit vergeten?
Stuur jouw verhaal van max 250-300 woorden naar redactie@moesson.com

In de Carel Coenraadpolder, bij Finsterwolde, ligt een bosje met een verhaal. In de volksmond wordt dit het Ambonezenbosje genoemd. Het herinnert aan de Molukse KNIL-militairen die hier na de Tweede Wereldoorlog gehuisvest werden. In 1961 werden de Molukse gezinnen gedwongen het kamp te verlaten. Ze moesten assimileren met de Nederlandse bevolking.
Maand van de Groninger Geschiedenis

Een bedrag van 5000 euro als je vader tussen 1945 en 1950 standrechtelijk in Nederlands-Indië is geëxecuteerd. Buitenlandse Zaken en Defensie maakten deze regeling zondag bekend. Nu blijkt dat er maar drie kinderen voor in aanmerking komen.”” En: “Een trucje waardoor er wederom geen sprake is van werkelijke erkenning.” Advocaat Liesbeth Zegveld werd kwaad toen ze las aan welke voorwaarden kinderen moeten voldoen om voor de 5000 euro schadevergoeding in aanmerking te komen. In de voorwaarden staat dat ‘binnen een redelijk termijn nadat de claimant bekend is geworden met de mogelijkheid om de Staat aan te spreken’ de claim moet zijn ingediend. Zegveld: “Die ‘redelijke termijn’ is in de jurisprudentie 1 tot 2 jaar. Overschrijdt een eiser in een rechtszaak deze termijn, dan is hij alsnog niet-ontvankelijk bij de rechter.  EenVandaag

Mijn moeder Margie werd geboren op Java, als nazaat van Indonesische mensen. Veel Indische Nederlanders zwijgen over hun verleden, dat vaak vol onverwerkt trauma zit. Ik heb het geluk dat mijn familie – net als ik – graag praat. Al kom ik over als kepala kedjoe (kaaskop), hun verhalen zitten in mijn bloed.   OneWorld

Mijn lief schreef een whatsapp: „Ik zit aan de gracht, Indische take-away.”
Indische take-away, wat is dat nou weer?
Daar zat ze, in de laatste zon, een Indisch omeletje te eten. Indofood Santai noemen ze zich en een tweede zaak komt er al aan. Als ik het goed zie, zou dit wel eens de redding van de Indische keuken in Nederland kunnen zijn. Via een broodje rendang terug naar de rijsttafel  Telegraaf.nl

https://youtu.be/qqpQS3hi36k
Bron

Het kabinet heeft een regeling getroffen voor kinderen van Indonesische mannen die tussen 1945 en 1949 door Nederlandse militairen werden geëxecuteerd. Ze kunnen aanspraak maken op een vergoeding van 5000 euro, schrijven de ministers Blok en Bijleveld aan de Tweede Kamer.  Er zitten wel een paar voorwaarden aan. Zo moeten de executies onder vergelijkbare omstandigheden hebben plaatsgevonden als die in Zuid-Sulawesi, waar de Haagse rechtbank in maart uitspraak over deed. Andere voorwaarden staan uitgewerkt in de Staatscourant.    NOS

Bron
Onderzoeksjournalist Griselda Molemans licht de ‘ins & outs’ toe van het uitgebleven rechtsherstel voor de Indische gemeenschap.
Links naar eerdere publicaties:
Follow The Money https://www.ftm.nl/artikelen/oorlogss…
Volkskrant https://www.volkskrant.nl/nieuws-acht…
AD https://www.ad.nl/binnenland/miljarde…
New Straits Times https://www.nst.com.my/opinion/column…

Het is geen makkelijk besluit om te nemen, maar persoonlijke omstandigheden nopen mij tot het neerleggen van mijn bestuursfunctie bij Stichting Tileng.  Na mij, ruim 20 jaar, naar beste kunnen voor de stichting te hebben ingezet, is afscheid nemen niet eenvoudig. Mijn hart ligt bij de stichting en dat zal ook altijd zo blijven.   Stichting Tileng

Helaas is het niet gelukt om een doorstart te maken van het iconische Indische restaurant Garoeda aan de Kneuterdijk. Curator Christiaan Mensink meldt dat zojuist. ,,Er zal de komende weken een veiling van de inventaris worden georganiseerd.”   AD.nl
Zie de film

Aan dat laatste gaat nu mogelijk iets gebeuren. In de deze week ondertekende overeenkomst is vastgelegd dat KNIL- Ambonezen ongewild pensioenen en salarissen zijn misgelopen en dat de ondertekende partijen zich in gaan spannen om ‘een materiële regeling bij het Ministerie van Defensie voor te leggen om dit hiaat weg te nemen.”Per persoon denken we richting 200.000 euro’Hoeveel geld die regeling gaat kosten staat nog niet in de overeenkomst. Maar volgens Leo Reawaruw van Maluku4Maluku gaat het om een substantieel bedrag. “We spreken niet over een collectieve claim, want dat is het niet. Maar je mag uit gaan van bijna 4000 militairen die met een arbeidscontract de boot op gingen naar Nederland. Per persoon denken we te gaan richting 200.000 euro.– EenVandaag

Mail 1
Fijn zo’n site over Indo’s. Ik heb ook een leuke site gevonden die wellicht jullie aandacht verdient: https://babipangang.jimdofree.com/sorong-1952-1959/
Hier vind je veel foto’s uit Sorong (Nieuw Guinea) uit de periode 1950-1960 en lekkere recepten van de tantes.

Mail 2
ik heb de documentaire ‘Geen Dag Zonder Fak Fak’ op een DVD-R maar heeft iemand voor mij een scan van de hoes zodat ik ‘m completer kan maken?
Een originele DVD met hoes zou helemaal geweldig zijn maar met een scan van de hoes zou ik ook al heel blij zijn.
Groetjes, Gérard.

De staatssecretaris wijst erop dat een deel van de Indische gemeenschap nog steeds teleurgesteld is over hoe de Nederlandse overheid en samenleving zijn omgegaan met Indische Nederlanders die de oversteek naar Nederland hebben gemaakt. “In het volle besef dat het verdriet misschien nooit helemaal zal verdwijnen, wil het kabinet zich inzetten voor de toekomst. Als dank en erkenning voor wat de Indische gemeenschap betekent en heeft betekend voor Nederland”, zegt Blokhuis.   NOS

Deze keer het levensverhaal van Maurits Apon (1925 – 2020).
Apon droeg de oorlog in zich mee, zijn hele lange leven. Maar de bescheiden Indische man klaagde nooit; hij maakte zich liever nuttig. Na zijn pensionering was hij een kwart eeuw lang vrijwilliger in een ouderencentrum. destentor.nl

Dat is een voormalige molen die rond 1950 werd getroffen door brand en daarna is uitgebouwd tot een dierenartspraktijk. Stan Hill heeft er sinds tien jaar zijn atelier. Hij was voor die tijd gevestigd in Schiedam en moest daar weg omdat het pand waar hij schilderde en beeldhouwde een andere bestemming kreeg

Wat zijn jouw roots?
Mijn vader Eddy Hillebrandt had Duitse roots en mijn moeder Elly Ruempol Hamer was van Joods-Portugese komaf. Hun voorouders waren er al een paar eeuwen, vandaar de Indische invloeden. Ik ben in 1949 in Padang op Sumatra in het toenmalige Nederlands-Indië geboren en toen ik twee was, zijn we met het gezin naar Nederland gegaan. Dat was in 1951. Mijn vader was in dienst van het KNIL, het Koninklijk Nederlands Indisch Leger. De KNIL-lers moesten als eerste weg. We gingen in Utrecht wonen en daar ben ik opgegroeid.
hartvanlansingerland.nl

Op 26 oktober vindt de uitreiking van de Amsterdamprijs plaats in ITA. De categorie Bewezen Kwaliteit heeft dit jaar maar één genomineerde en daarmee een automatische winnaar: beeldend kunstenaar Jennifer Tee. Amsterdammers kennen waarschijnlijk haar bekendste werk: Tulpen Palepai, een gigantisch collagewerk van tulpenblaadjes op het Centraal Station – AT5.
Bron van de foto is Frans Leidelmeijer.

Koloniale ‘roofkunst’ moet terug naar de landen waar die vandaan komt, zonder dat de Nederlandse regering daar voorwaarden aan stelt. Het advies van de Raad van Cultuur aan minister Ingrid van Engelshoven was helder, afgelopen woensdag. Maar hoe denken ze daarover in landen waar de kunst vandaan komt, zoals Suriname en Indonesië? Wij vroegen het correspondenten Nina Jurna (Suriname) en Annemarie Kas (Indonesië).Suriname: onrecht wordt rechtgetrokkenIn Suriname is verheugd gereageerd op het onderzoek. Rosaline Daan, directeur Cultuur bij het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap noemt het van zeer groot belang dat de geroofde spullen terug komen en een stuk onrecht wordt rechtgetrokken.   NOS

Zie deze uitzending:
https://www.npostart.nl/anita-wordt-opgenomen/11-10-2020/KN_1715840

“O, dat is al zo oud,” zei Tante Anneke, ietwat beverig wuivend naar het kamerscherm. “Mijn moeder heeft dat een keer laten maken bij een Chinees.”“Het is prachtig,” zei ik vol bewondering.Tante Anneke: “Jaja.” Zelf keek ze er al decennia naar. Dan is het nieuwe er wel af.
Ik was destijds bij Tante Anneke om te praten over het leven van haar moeder, de kruidengeneeskundige mevrouw Kloppenburg. Af en toe reisde ik naar de flat bij Arnhem, waar ik in het schemerlicht luisterde naar verhalen over Indië. Soms zag ik in dat halfduister opeens iets flonkeren, iets uit de oude tijd.   Indische Schrijfschool 

De politie in Indonesië heeft donderdag traangas en waterkanonnen gebruikt om demonstranten uit elkaar drijven. Al drie dagen zijn in de hoofdstad Jakarta op verschillende plekken protesten gaande vanwege een controversiële nieuwe arbeidswet.    Nederlands Dagblad

Frans Dekker:  Het gaat hier om de zogenaamde nieuwe ‘omnibuswet’ (Omnibus Law on Job Creation), een verzamelwet die volgens de Indonesische regering nieuwe banen creëert, een boost geeft aan de investeringen in het land en het vestigingsklimaat voor bedrijven verbetert.

Surf naar deze vergroting en klik daar nog eens

Nederland moet al het koloniaal erfgoed teruggeven aan de herkomstlanden, als redelijk zeker kan worden aangetoond dat die landen de stukken onvrijwillig zijn kwijtgeraakt. Dat advies geeft de Raad voor Cultuur vandaag aan minister Van Engelshoven.    NOS

Verdrietig nieuws voor alle fans van de populaire rockband Van Halen. De medeoprichter en gitarist van de band, Eddie van Halen, is namelijk dinsdag op 65-jarige leeftijd overleden. Dat meldt zijn zoon op Twitter.    RTL Boulevard

Een stukje Indonesië in Baarn. Warung Tunjungan is het afhaalcentrum waar authentieke gerechten uit de Indonesische keuken met pure ingrediënten bereid worden.
Aan de Nieuwstraat 17, om de hoek van de grote parkeerplaats, is Warung Tunjungan gevestigd. Sinds juni van dit jaar zijn Ida Ramlan, samen met haar zoon Andhika en man Gali de nieuwe gezichten.  BaarnscheCourant

Deze week had ik oud-KNIL Bo Keller (92) aan de telefoon. Ja, wat een leeftijd, en niks mild geworden hoor. Ik moest de telefoon zelfs een beetje van mijn oor afhouden omdat er stoom uit kwam. Hij was boos over het gebrek aan kennis in Nederland van Indië, zeker in de naoorlogse tijd. “ Indische Schrijfschool

Het Bussumse verpleeghuis sloot drie weken geleden haar deuren nadat bewoners op drie verschillende leefgroepen besmet bleken met het coronavirus. Het bleek totaal te gaan om twaalf besmette bewoners. Patria meldde vorige week al dat daarvan vier bewoners waren overleden. Dat aantal is afgelopen week opgelopen naar zeven.
Patria is vanwege de coronagevallen nog altijd dicht voor bezoek van buitenaf. Bestuurder Roy Dom van het overkoepelende Nusantara Zorg gaf vorige week al aan te hopen dat de uitbraak van het virus na de twaalf besmettingen onder controle is.  NH Nieuws

In het voormalige pand van Rituals in het Stadshart is restaurant Seinpost Indonesia geopend. Kleine groente- en visgerechten, boxen met Indonesische maaltijden en specials kun je afhalen of gezellig in het restaurant opeten. Sommigen kennen Indonesisch restaurant Seinpost Indonesia in Scheveningen al. Oprichters Glenn en Anneke, ook bekend als de vorige eigenaren van horecazaken De indebuurt Zoetermeer

Een groot vrachtschip ramde afgelopen donderdag een aantal boten en woningen in Indonesië NU.nl

Thuis werd er niet veel over het verleden in Indië gesproken, zoals over de Tweede Wereldoorlog, de Bersiap en de Politionele Acties. Toch voelde kunstenares Shelly Lapré (1958) de pijn en het verdriet van haar ouders. Als studente op de Academie Industriële Vormgeving Eindhoven (1984-1989) waren de Indische invloeden, zoals de kleuren en vormen, in haar werk al zichtbaar.
Haar roots is altijd een inspiratiebron voor haar geweest, vooral de oude foto’s uit de familiealbums van haar ouders. Jaren geleden maakte Shelly een kunstwerk van de oude reiskoffer van haar moeder, die zij meenam naar Nederland als zestienjarig meisje in 1950. De koffer bewerkte Shelly met antieke batikstoffen en nostalgische oude familiefoto’s en wordt nu uitgestald als een soort klankkast van herinneringen aan het leven van haar familie in Nederlands-Indië. Toen begonnen haar ouders te vertellen…. Meer dan Babi Pangang

Heerlijk zien ze er altijd uit, die gerechten in kookboeken. Maar kunnen we dat zelf ook? Deze week testen we ’De bijbel van de Indonesische keuken’ van Maureen Tan. Telegraaf.nl

archieftopics

Geachte heer, mevrouw,
Voor een artikel in Indische Letteren ben ik zoek naar foto’s van Bernardus Anthonie Barkey (23 mei 1866-27 februari 1938), zijn vrouw Marie Elisabeth (Barkey-)Mentel (18 oktober 1870/1871-14 januari 1934) en hun drie jonggestorven kinderen. Zou u een oproep willen plaatsen alstublieft?
Hartelijks, Coen van ‘t Veer

In de biografie Indra: een wajangleven (2020) schrijft cultureel antropoloog Lizzy van Leeuwen over het leven van podiumkunstenaar Indra Kamadjojo. Als Indische man in Nederland bracht hij de Javaanse dans ten tonele in een rumoerige eeuw:

‘Indra was wat nu een ‘tussenfiguur’ wordt genoemd. Hij verbond verschillende werelden via zijn Javaanse dans- en vertelkunst. Hij is geboren uit een Nederlandse vader die een hooggeplaatst bestuurder was in de kolonie en een Indische moeder die van gemengde afkomst was. Het gezin was eigenlijk heel bekakt, een dure familie, en toen ze in 1920 aankwamen in Nederland was het uitgesloten dat Indra zoiets zou kunnen gaan doen als dansen. Dat was in die tijd minder dan min, dat deden pooiers. Toch heeft hij zijn rechtenstudie opgegeven en is gaan dansen. Hij begon in revue- en variététheaters. Dat was niet bepaald verheven kunst, het was amusement  8weekly.nl

Toch valt het Hetty op dat de films nauwelijks bezocht wordt door Indische mensen. Later maakt iemand de opmerking: “Indische mensen willen niet naar een film over hun personeel kijken’. Ze besluit het verhaal van de Indische Nederlander te ontrafelen
—-
Ze noemen zichzelf Indonesisch, omdat ze het verschil niet kennen tussen Indisch of Indonesisch en laten zich tatoeëren met Indonesische symbolen, iets waar hun grootouders zich in hun graf van om zouden draaien. Daarom ben ik zo blij dat er plannen zijn voor een Nederlands-Indische omroep. Het werd tijd!    Meer dan Babi Pangang        Diverse meningen, hier te zien.

Bron is Eef en Armand

Mail:
Op 3 april 2018, maakte ik melding van de verfraaiing van de enige nog overgebleven begraafplaats van de Indo-Europeanen in Sumatra op instigatie van mijn vrouw en ondergetekende en last but not least mijn goede vriend Indra Youssef. Sindsdien heeft men niet stilgezeten. Ik zend u een aantal foto’s van de situatie nu.

..

Het aardige is dat men nu ook een lijst heeft van personen (voor zover bekend), waaronder mijn familieleden, die aldaar zijn begraven.
Voor zover ik van mijn vriend . heb begrepen zullen er in de toekomst meerdere activiteiten worden ontplooid waaronder een documentaire. Ik maakte  hier al eerder melding van. Helaas is vanwege deze bizarre tijd zulks op de lange baan geschoven.
Met vriendelijke groet,   Leendert Kranendonk
 archieftopic

Vierde ‘Indische Letteren-lezing’,  25 september 2020

Olf Praamstra, emeritus hoogleraar ‘Koloniale en postkoloniale letterkunde’ Universiteit Leiden  Een rusteloos leven na de dood. Pieter Erberveld in Indië, Japan, Indonesië en Zuid-Afrika.

Op een muur in Batavia stond vanaf 1722 een afschrikwekkende tekst over Pieter Erberveld, die daar gewoond had, met daarboven een met een pijl doorboord hoofd, al even afschrikwekkend.
Lange tijd werd alleen het verhaal van Valentijn – die het had vernomen van een vriend – voor waar aangenomen: De mesties Erberveld, bekeerd tot de Islam, leidde een samenzwering samen met 16 Inlanders om alle Christenen om te brengen. Met hulp van imams zouden wel 17.000 Inlanders op de been kunnen worden gebracht. Het werd ontdekt en samen met de Javaan Cartadria werd hij gruwelijk gemarteld en gefolterd. Zijn huis werd gesloopt en daar mocht nooit meer worden gebouwd.

In 1840 was er het verhaal van Ritter, die er wat aan toevoegde: o.a. dat Erberveld een Islamitische Staat wilde vestigen en dat zijn slaaf de (afgeluisterde) plannen aan de Gouverneur zou hebben doorgebriefd.
In de archieven van de VOC kan geen bewijs worden gevonden: Erberveld werd opgepakt op basis van geruchten en bekende op de pijnbank! Gouverneur-Generaal Hendrick Zwaardecroon (in het toch al graaiende wereldje bekend als zeer grote graaier) zou een stuk land van Erberveld willen verkrijgen dat hij echter niet van Erberveld mocht kopen. Hij verspreidde de geruchten en Erberveld was geen landverrader. Het verhaal van Ritter bleef echter overeind.

In 1889 verscheen het verhaal in het Maleis, alsook in 1924 van de hand van Tio Ie Soei op basis van het verhaal van Ritter. De nadruk verschoof naar het opstandige tegenover het koloniale gezag.    Juist in die tijd kwam ook het Indonesisch nationalisme op.

Nadien werd dit verhaal ook in Japan verspreid door toedoen van de grote groep Japanse expats in Nederlands-Indië. Passend in het antiwesters gezinde Japan waar een Pan Aziatische ideologie groeide. Tijdens de Japanse bezetting was respect voor Erberveld kennelijk vergeten.
Ook zijn gedenkteken viel ten prooi aan de opdracht om alle sporen van de Nederlandse koloniale tijd – ook de monumenten – te verwijderen!

Na de Onafhankelijkheid plaatste de Indonesische Regering (Suharto) in 1970 een replica van het monument. Op basis van het verhaal van Tio Ie Soei bracht Erberveld het bijna tot de status van Nationale Held! In 1986 moest de replica toch verdwijnen, oh ironie, ten behoeve van de bouw (dus toch!) van een Toyota vestiging! Het werd verplaatst naar de erebegraafplaats Tanah Abang.

De Zuid-Afrikaanse scheepsarts Leipoldt raakte begin 20^ste eeuw geïnteresseerd in het verhaal na lezing in een boek van de Brit Barrington uit 1864 (het verhaal van Ritter).

Vreemd genoeg ging hij ervan uit dat Indo-Europeanen niet gelijkgesteld waren aan de volbloed Nederlanders. Dat was voor hen met een Nederlands paspoort (door de Nederlandse vader erkend of geadopteerd) echter wel degelijk het geval. Mogelijk had hij tijdens zijn reizen gezien dat in de praktijk van enige achterstelling sprake was.
Hij veronderstelde dat Erberveld daarom in opstand was gekomen en vond dat ook in Zuid-Afrika de kleurlingen gelijkgesteld zouden moeten worden.
In zijn boek uit 1932 liet hij echter 3 hoofdstukken uit het manuscript weg, hij durfde het niet aan.
In 1980, op het hoogtepunt van de Apartheidspolitiek, was er een hoorspel op de radio. Ook daarin werd het te beladen geachte thema versluierd.
Elsa Joubert liet in 1997 een reisverhaal verschijnen (Gordel van Smarag) waarin zij stelde dat Leipoldt in ieder geval geen Multatuli was.

Voor Praamstra is het opmerkelijk dat deze in Nederland vergeten geschiedenis zo rond kon gaan in verschillende culturen met een grotere of kleinere Nederlandse inslag.
Een voorbeeld van het verbinden van deze culturen dat niet vergeten mag worden

Chris werd geboren in Indonesië en vluchtte toen ze 3 jaar was met haar ouders (haar vader werkte bij Shell) naar Nederlands Nieuw Guinea. In 1959 pakte ze als 12-jarig meisje het vliegtuig naar Holland om daar naar het voortgezet onderwijs te gaan. ‘Ik ging op kostschool bij de nonnetjes in Amersfoort. In 1962, toen Nederland de kolonie verloor aan Indonesië, kwamen mijn ouders ook naar Nederland. In Soest werd ons gezin herenigd.’ Noordoostpolder

CNN heeft rendang meerdere keren gekroond tot het beste gerecht van de wereld. Bij ons in West kun je dit stoofgerecht op diverse plekken krijgen en in heel bijzondere vormen   De Westkrant

https://twitter.com/jellevanlottum/status/1308331295001522176

https://twitter.com/jellevanlottum/status/1308335335907233794

Ritsko van Vliet achter de draaitafel in La Bella.
Hij was vijf jaar de vaste dj in de discotheek.
frieschdagblad.nl