Indisch4ever

Het is geen makkelijk besluit om te nemen, maar persoonlijke omstandigheden nopen mij tot het neerleggen van mijn bestuursfunctie bij Stichting Tileng.  Na mij, ruim 20 jaar, naar beste kunnen voor de stichting te hebben ingezet, is afscheid nemen niet eenvoudig. Mijn hart ligt bij de stichting en dat zal ook altijd zo blijven.   Stichting Tileng

Helaas is het niet gelukt om een doorstart te maken van het iconische Indische restaurant Garoeda aan de Kneuterdijk. Curator Christiaan Mensink meldt dat zojuist. ,,Er zal de komende weken een veiling van de inventaris worden georganiseerd.”   AD.nl
Zie de film

Aan dat laatste gaat nu mogelijk iets gebeuren. In de deze week ondertekende overeenkomst is vastgelegd dat KNIL- Ambonezen ongewild pensioenen en salarissen zijn misgelopen en dat de ondertekende partijen zich in gaan spannen om ‘een materiële regeling bij het Ministerie van Defensie voor te leggen om dit hiaat weg te nemen.”Per persoon denken we richting 200.000 euro’Hoeveel geld die regeling gaat kosten staat nog niet in de overeenkomst. Maar volgens Leo Reawaruw van Maluku4Maluku gaat het om een substantieel bedrag. “We spreken niet over een collectieve claim, want dat is het niet. Maar je mag uit gaan van bijna 4000 militairen die met een arbeidscontract de boot op gingen naar Nederland. Per persoon denken we te gaan richting 200.000 euro.– EenVandaag

Mail 1
Fijn zo’n site over Indo’s. Ik heb ook een leuke site gevonden die wellicht jullie aandacht verdient: https://babipangang.jimdofree.com/sorong-1952-1959/
Hier vind je veel foto’s uit Sorong (Nieuw Guinea) uit de periode 1950-1960 en lekkere recepten van de tantes.

Mail 2
ik heb de documentaire ‘Geen Dag Zonder Fak Fak’ op een DVD-R maar heeft iemand voor mij een scan van de hoes zodat ik ‘m completer kan maken?
Een originele DVD met hoes zou helemaal geweldig zijn maar met een scan van de hoes zou ik ook al heel blij zijn.
Groetjes, Gérard.

De staatssecretaris wijst erop dat een deel van de Indische gemeenschap nog steeds teleurgesteld is over hoe de Nederlandse overheid en samenleving zijn omgegaan met Indische Nederlanders die de oversteek naar Nederland hebben gemaakt. “In het volle besef dat het verdriet misschien nooit helemaal zal verdwijnen, wil het kabinet zich inzetten voor de toekomst. Als dank en erkenning voor wat de Indische gemeenschap betekent en heeft betekend voor Nederland”, zegt Blokhuis.   NOS

Deze keer het levensverhaal van Maurits Apon (1925 – 2020).
Apon droeg de oorlog in zich mee, zijn hele lange leven. Maar de bescheiden Indische man klaagde nooit; hij maakte zich liever nuttig. Na zijn pensionering was hij een kwart eeuw lang vrijwilliger in een ouderencentrum. destentor.nl

Dat is een voormalige molen die rond 1950 werd getroffen door brand en daarna is uitgebouwd tot een dierenartspraktijk. Stan Hill heeft er sinds tien jaar zijn atelier. Hij was voor die tijd gevestigd in Schiedam en moest daar weg omdat het pand waar hij schilderde en beeldhouwde een andere bestemming kreeg

Wat zijn jouw roots?
Mijn vader Eddy Hillebrandt had Duitse roots en mijn moeder Elly Ruempol Hamer was van Joods-Portugese komaf. Hun voorouders waren er al een paar eeuwen, vandaar de Indische invloeden. Ik ben in 1949 in Padang op Sumatra in het toenmalige Nederlands-Indië geboren en toen ik twee was, zijn we met het gezin naar Nederland gegaan. Dat was in 1951. Mijn vader was in dienst van het KNIL, het Koninklijk Nederlands Indisch Leger. De KNIL-lers moesten als eerste weg. We gingen in Utrecht wonen en daar ben ik opgegroeid.
hartvanlansingerland.nl

Op 26 oktober vindt de uitreiking van de Amsterdamprijs plaats in ITA. De categorie Bewezen Kwaliteit heeft dit jaar maar één genomineerde en daarmee een automatische winnaar: beeldend kunstenaar Jennifer Tee. Amsterdammers kennen waarschijnlijk haar bekendste werk: Tulpen Palepai, een gigantisch collagewerk van tulpenblaadjes op het Centraal Station – AT5.
Bron van de foto is Frans Leidelmeijer.

Koloniale ‘roofkunst’ moet terug naar de landen waar die vandaan komt, zonder dat de Nederlandse regering daar voorwaarden aan stelt. Het advies van de Raad van Cultuur aan minister Ingrid van Engelshoven was helder, afgelopen woensdag. Maar hoe denken ze daarover in landen waar de kunst vandaan komt, zoals Suriname en Indonesië? Wij vroegen het correspondenten Nina Jurna (Suriname) en Annemarie Kas (Indonesië).Suriname: onrecht wordt rechtgetrokkenIn Suriname is verheugd gereageerd op het onderzoek. Rosaline Daan, directeur Cultuur bij het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap noemt het van zeer groot belang dat de geroofde spullen terug komen en een stuk onrecht wordt rechtgetrokken.   NOS

Zie deze uitzending:
https://www.npostart.nl/anita-wordt-opgenomen/11-10-2020/KN_1715840

“O, dat is al zo oud,” zei Tante Anneke, ietwat beverig wuivend naar het kamerscherm. “Mijn moeder heeft dat een keer laten maken bij een Chinees.”“Het is prachtig,” zei ik vol bewondering.Tante Anneke: “Jaja.” Zelf keek ze er al decennia naar. Dan is het nieuwe er wel af.
Ik was destijds bij Tante Anneke om te praten over het leven van haar moeder, de kruidengeneeskundige mevrouw Kloppenburg. Af en toe reisde ik naar de flat bij Arnhem, waar ik in het schemerlicht luisterde naar verhalen over Indië. Soms zag ik in dat halfduister opeens iets flonkeren, iets uit de oude tijd.   Indische Schrijfschool 

De politie in Indonesië heeft donderdag traangas en waterkanonnen gebruikt om demonstranten uit elkaar drijven. Al drie dagen zijn in de hoofdstad Jakarta op verschillende plekken protesten gaande vanwege een controversiële nieuwe arbeidswet.    Nederlands Dagblad

Frans Dekker:  Het gaat hier om de zogenaamde nieuwe ‘omnibuswet’ (Omnibus Law on Job Creation), een verzamelwet die volgens de Indonesische regering nieuwe banen creëert, een boost geeft aan de investeringen in het land en het vestigingsklimaat voor bedrijven verbetert.

Surf naar deze vergroting en klik daar nog eens

Nederland moet al het koloniaal erfgoed teruggeven aan de herkomstlanden, als redelijk zeker kan worden aangetoond dat die landen de stukken onvrijwillig zijn kwijtgeraakt. Dat advies geeft de Raad voor Cultuur vandaag aan minister Van Engelshoven.    NOS

Verdrietig nieuws voor alle fans van de populaire rockband Van Halen. De medeoprichter en gitarist van de band, Eddie van Halen, is namelijk dinsdag op 65-jarige leeftijd overleden. Dat meldt zijn zoon op Twitter.    RTL Boulevard

Een stukje Indonesië in Baarn. Warung Tunjungan is het afhaalcentrum waar authentieke gerechten uit de Indonesische keuken met pure ingrediënten bereid worden.
Aan de Nieuwstraat 17, om de hoek van de grote parkeerplaats, is Warung Tunjungan gevestigd. Sinds juni van dit jaar zijn Ida Ramlan, samen met haar zoon Andhika en man Gali de nieuwe gezichten.  BaarnscheCourant

Deze week had ik oud-KNIL Bo Keller (92) aan de telefoon. Ja, wat een leeftijd, en niks mild geworden hoor. Ik moest de telefoon zelfs een beetje van mijn oor afhouden omdat er stoom uit kwam. Hij was boos over het gebrek aan kennis in Nederland van Indië, zeker in de naoorlogse tijd. “ Indische Schrijfschool

Het Bussumse verpleeghuis sloot drie weken geleden haar deuren nadat bewoners op drie verschillende leefgroepen besmet bleken met het coronavirus. Het bleek totaal te gaan om twaalf besmette bewoners. Patria meldde vorige week al dat daarvan vier bewoners waren overleden. Dat aantal is afgelopen week opgelopen naar zeven.
Patria is vanwege de coronagevallen nog altijd dicht voor bezoek van buitenaf. Bestuurder Roy Dom van het overkoepelende Nusantara Zorg gaf vorige week al aan te hopen dat de uitbraak van het virus na de twaalf besmettingen onder controle is.  NH Nieuws

In het voormalige pand van Rituals in het Stadshart is restaurant Seinpost Indonesia geopend. Kleine groente- en visgerechten, boxen met Indonesische maaltijden en specials kun je afhalen of gezellig in het restaurant opeten. Sommigen kennen Indonesisch restaurant Seinpost Indonesia in Scheveningen al. Oprichters Glenn en Anneke, ook bekend als de vorige eigenaren van horecazaken De indebuurt Zoetermeer

Een groot vrachtschip ramde afgelopen donderdag een aantal boten en woningen in Indonesië NU.nl

Thuis werd er niet veel over het verleden in Indië gesproken, zoals over de Tweede Wereldoorlog, de Bersiap en de Politionele Acties. Toch voelde kunstenares Shelly Lapré (1958) de pijn en het verdriet van haar ouders. Als studente op de Academie Industriële Vormgeving Eindhoven (1984-1989) waren de Indische invloeden, zoals de kleuren en vormen, in haar werk al zichtbaar.
Haar roots is altijd een inspiratiebron voor haar geweest, vooral de oude foto’s uit de familiealbums van haar ouders. Jaren geleden maakte Shelly een kunstwerk van de oude reiskoffer van haar moeder, die zij meenam naar Nederland als zestienjarig meisje in 1950. De koffer bewerkte Shelly met antieke batikstoffen en nostalgische oude familiefoto’s en wordt nu uitgestald als een soort klankkast van herinneringen aan het leven van haar familie in Nederlands-Indië. Toen begonnen haar ouders te vertellen…. Meer dan Babi Pangang

Heerlijk zien ze er altijd uit, die gerechten in kookboeken. Maar kunnen we dat zelf ook? Deze week testen we ’De bijbel van de Indonesische keuken’ van Maureen Tan. Telegraaf.nl

archieftopics

Geachte heer, mevrouw,
Voor een artikel in Indische Letteren ben ik zoek naar foto’s van Bernardus Anthonie Barkey (23 mei 1866-27 februari 1938), zijn vrouw Marie Elisabeth (Barkey-)Mentel (18 oktober 1870/1871-14 januari 1934) en hun drie jonggestorven kinderen. Zou u een oproep willen plaatsen alstublieft?
Hartelijks, Coen van ‘t Veer

In de biografie Indra: een wajangleven (2020) schrijft cultureel antropoloog Lizzy van Leeuwen over het leven van podiumkunstenaar Indra Kamadjojo. Als Indische man in Nederland bracht hij de Javaanse dans ten tonele in een rumoerige eeuw:

‘Indra was wat nu een ‘tussenfiguur’ wordt genoemd. Hij verbond verschillende werelden via zijn Javaanse dans- en vertelkunst. Hij is geboren uit een Nederlandse vader die een hooggeplaatst bestuurder was in de kolonie en een Indische moeder die van gemengde afkomst was. Het gezin was eigenlijk heel bekakt, een dure familie, en toen ze in 1920 aankwamen in Nederland was het uitgesloten dat Indra zoiets zou kunnen gaan doen als dansen. Dat was in die tijd minder dan min, dat deden pooiers. Toch heeft hij zijn rechtenstudie opgegeven en is gaan dansen. Hij begon in revue- en variététheaters. Dat was niet bepaald verheven kunst, het was amusement  8weekly.nl

Toch valt het Hetty op dat de films nauwelijks bezocht wordt door Indische mensen. Later maakt iemand de opmerking: “Indische mensen willen niet naar een film over hun personeel kijken’. Ze besluit het verhaal van de Indische Nederlander te ontrafelen
—-
Ze noemen zichzelf Indonesisch, omdat ze het verschil niet kennen tussen Indisch of Indonesisch en laten zich tatoeëren met Indonesische symbolen, iets waar hun grootouders zich in hun graf van om zouden draaien. Daarom ben ik zo blij dat er plannen zijn voor een Nederlands-Indische omroep. Het werd tijd!    Meer dan Babi Pangang        Diverse meningen, hier te zien.

Bron is Eef en Armand

Mail:
Op 3 april 2018, maakte ik melding van de verfraaiing van de enige nog overgebleven begraafplaats van de Indo-Europeanen in Sumatra op instigatie van mijn vrouw en ondergetekende en last but not least mijn goede vriend Indra Youssef. Sindsdien heeft men niet stilgezeten. Ik zend u een aantal foto’s van de situatie nu.

..

Het aardige is dat men nu ook een lijst heeft van personen (voor zover bekend), waaronder mijn familieleden, die aldaar zijn begraven.
Voor zover ik van mijn vriend . heb begrepen zullen er in de toekomst meerdere activiteiten worden ontplooid waaronder een documentaire. Ik maakte  hier al eerder melding van. Helaas is vanwege deze bizarre tijd zulks op de lange baan geschoven.
Met vriendelijke groet,   Leendert Kranendonk
 archieftopic

Vierde ‘Indische Letteren-lezing’,  25 september 2020

Olf Praamstra, emeritus hoogleraar ‘Koloniale en postkoloniale letterkunde’ Universiteit Leiden  Een rusteloos leven na de dood. Pieter Erberveld in Indië, Japan, Indonesië en Zuid-Afrika.

Op een muur in Batavia stond vanaf 1722 een afschrikwekkende tekst over Pieter Erberveld, die daar gewoond had, met daarboven een met een pijl doorboord hoofd, al even afschrikwekkend.
Lange tijd werd alleen het verhaal van Valentijn – die het had vernomen van een vriend – voor waar aangenomen: De mesties Erberveld, bekeerd tot de Islam, leidde een samenzwering samen met 16 Inlanders om alle Christenen om te brengen. Met hulp van imams zouden wel 17.000 Inlanders op de been kunnen worden gebracht. Het werd ontdekt en samen met de Javaan Cartadria werd hij gruwelijk gemarteld en gefolterd. Zijn huis werd gesloopt en daar mocht nooit meer worden gebouwd.

In 1840 was er het verhaal van Ritter, die er wat aan toevoegde: o.a. dat Erberveld een Islamitische Staat wilde vestigen en dat zijn slaaf de (afgeluisterde) plannen aan de Gouverneur zou hebben doorgebriefd.
In de archieven van de VOC kan geen bewijs worden gevonden: Erberveld werd opgepakt op basis van geruchten en bekende op de pijnbank! Gouverneur-Generaal Hendrick Zwaardecroon (in het toch al graaiende wereldje bekend als zeer grote graaier) zou een stuk land van Erberveld willen verkrijgen dat hij echter niet van Erberveld mocht kopen. Hij verspreidde de geruchten en Erberveld was geen landverrader. Het verhaal van Ritter bleef echter overeind.

In 1889 verscheen het verhaal in het Maleis, alsook in 1924 van de hand van Tio Ie Soei op basis van het verhaal van Ritter. De nadruk verschoof naar het opstandige tegenover het koloniale gezag.    Juist in die tijd kwam ook het Indonesisch nationalisme op.

Nadien werd dit verhaal ook in Japan verspreid door toedoen van de grote groep Japanse expats in Nederlands-Indië. Passend in het antiwesters gezinde Japan waar een Pan Aziatische ideologie groeide. Tijdens de Japanse bezetting was respect voor Erberveld kennelijk vergeten.
Ook zijn gedenkteken viel ten prooi aan de opdracht om alle sporen van de Nederlandse koloniale tijd – ook de monumenten – te verwijderen!

Na de Onafhankelijkheid plaatste de Indonesische Regering (Suharto) in 1970 een replica van het monument. Op basis van het verhaal van Tio Ie Soei bracht Erberveld het bijna tot de status van Nationale Held! In 1986 moest de replica toch verdwijnen, oh ironie, ten behoeve van de bouw (dus toch!) van een Toyota vestiging! Het werd verplaatst naar de erebegraafplaats Tanah Abang.

De Zuid-Afrikaanse scheepsarts Leipoldt raakte begin 20^ste eeuw geïnteresseerd in het verhaal na lezing in een boek van de Brit Barrington uit 1864 (het verhaal van Ritter).

Vreemd genoeg ging hij ervan uit dat Indo-Europeanen niet gelijkgesteld waren aan de volbloed Nederlanders. Dat was voor hen met een Nederlands paspoort (door de Nederlandse vader erkend of geadopteerd) echter wel degelijk het geval. Mogelijk had hij tijdens zijn reizen gezien dat in de praktijk van enige achterstelling sprake was.
Hij veronderstelde dat Erberveld daarom in opstand was gekomen en vond dat ook in Zuid-Afrika de kleurlingen gelijkgesteld zouden moeten worden.
In zijn boek uit 1932 liet hij echter 3 hoofdstukken uit het manuscript weg, hij durfde het niet aan.
In 1980, op het hoogtepunt van de Apartheidspolitiek, was er een hoorspel op de radio. Ook daarin werd het te beladen geachte thema versluierd.
Elsa Joubert liet in 1997 een reisverhaal verschijnen (Gordel van Smarag) waarin zij stelde dat Leipoldt in ieder geval geen Multatuli was.

Voor Praamstra is het opmerkelijk dat deze in Nederland vergeten geschiedenis zo rond kon gaan in verschillende culturen met een grotere of kleinere Nederlandse inslag.
Een voorbeeld van het verbinden van deze culturen dat niet vergeten mag worden

Chris werd geboren in Indonesië en vluchtte toen ze 3 jaar was met haar ouders (haar vader werkte bij Shell) naar Nederlands Nieuw Guinea. In 1959 pakte ze als 12-jarig meisje het vliegtuig naar Holland om daar naar het voortgezet onderwijs te gaan. ‘Ik ging op kostschool bij de nonnetjes in Amersfoort. In 1962, toen Nederland de kolonie verloor aan Indonesië, kwamen mijn ouders ook naar Nederland. In Soest werd ons gezin herenigd.’ Noordoostpolder

CNN heeft rendang meerdere keren gekroond tot het beste gerecht van de wereld. Bij ons in West kun je dit stoofgerecht op diverse plekken krijgen en in heel bijzondere vormen   De Westkrant

https://twitter.com/jellevanlottum/status/1308331295001522176

https://twitter.com/jellevanlottum/status/1308335335907233794

Ritsko van Vliet achter de draaitafel in La Bella.
Hij was vijf jaar de vaste dj in de discotheek.
frieschdagblad.nl

Twee miljoen Nederlanders hebben een band met voormalig Nederlands-Indië. Zo ook de jonge Zwolse theatermaker Elise Doll van Meraki Theaterproducties. Haar Nederlandse overgrootvader is samen met haar Duitse overgrootmoeder naar Indië vertrokken en daar gaan werken bij de PTT. Ze hebben in 1920 in Batavia een zoon gekregen; de opa van Elise.

Elise Doll maakt van haar speurtocht naar de Indische familiegeschiedenis een podcastserie en een theaterproductie. Inmiddels is ze als theatermaker van Meraki Theaterproducties de podcastserie gestart onder de naam ‘Postcast’, waarin allerlei mensen worden geïnterviewd met een Indische achtergrond: https://www.meraki-theaterproducties.nl/postcast/. De eerste podcast is 15 augustus live gegaan  Weblog Zwolle – Nieuws

Many Britons think our former empire is something to be proud of, but we are not the nation most likely to feel this way  YouGov

Een burgerinitiatief in Hoorn voor het verplaatsen van het standbeeld van J.P. Coen is van tafel. De gemeenteraad sprak er afgelopen avond over en was het erover eens dat het initiatief wordt betrokken in aangekondigde stadsgesprekken NOS

Duizenden Nederlandse krijgsgevangenen verrichtten in de Tweede Wereldoorlog dwangarbeid in Japanse kampen. Velen stierven door honger, uitputting en ziekte. Oud-marineman Henk Kleijn (95) overleefde de oorlog. Precies 75 jaar geleden werd hij bevrijd uit het kamp Fukuoka 2B.   AD.nl

De oudste inwoner van Nederland is vorige week op 114-jarige leeftijd overleden, laten het wooncentrum waarin de vrouw woonde en mensen rond haar familie woensdag aan RTV Utrecht weten.
Anne Brasz-Later werd op 16 juli 1906 geboren in Goes. Ze woonde ongeveer veertig jaar van haar leven in Nederlands-Indië en kreeg drie kinderen met haar echtgenoot. Haar man overleed zo’n tachtig jaar geleden al bij een auto-ongeluk.  NU.nl

De Delftse Netty van Lawick van Pabst was een hardwerkende dokter die leefde voor haar vak en haar geloof. Lanterfanten, of je talenten verspillen, was een doodzonde. Deze keer in de rubriek Van Wieg Tot Graf het levensverhaal van Mary Ernestine van Lawick van Pabst (7 augustus 1928 – 18 juni 2020).  AD.nl

Om echt te kunnen starten met een appartementencomplex voor Molukkers en Nederlanders met een Indische achtergrond zijn minstens 30 mensen nodig, die er willen gaan wonen. Daarom organiseerden de initiatiefnemers van Rumah Kasih, zoals het huis gaat heten, een bijeenkomst om de belangstelling te peilen. De opkomst afgelopen zaterdag in Boogie Woogie was goed en na afloop leverden meteen al zeventien mensen een ondertekende intentieverklaring in.
achterhoeknieuwswinterswijk.nl/

Bezoek deze pagina voor meer informatie:

Het burgerinitiatief van G. Raap wordt ondersteund door 64 inwoners uit Hoorn. In het initiatief staat dat ze willen dat J.P. Coen verplaatst wordt naar een plek voor educatieve doeleinden. Daarvoor in de plaats zou een monument opgericht dient te worden wat de slachtoffers van de Molukken herdenkt. De indiener wil dat dit monument ontworpen wordt door een Molukse kunstenaar, gekozen door een democratische commissie. NH Nieuws

KoopdeHema is een initiatief van  stichting HENA (Het Enige Nederlandse Alternatief). Het doel van de stichting is de duurzame continuïteit van de HEMA, in evenwicht met de belangen van werknemers, consumenten, investeerders en het milieu. Ons plan is om via deze stichting iedereen die dat wil de mogelijkheid te geven mede-eigenaar te worden van de HEMA.   Koop de HEMA

Het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid heeft een collectie Japanse propagandafilms uit de Tweede Wereldoorlog online toegankelijk gemaakt. De films werden gebruikt als propaganda in voormalig Nederlands-Indië, dat van 1942 tot 1945 werd bezet door Japan.   De auteursrechten op de films zijn vervallen, waardoor ze in het publieke domein zijn gekomen en dus online beschikbaar kunnen worden gesteld.  Historiek

Tijdens de Tweede Wereldoorlog kwamen 28 KNVB-leden uit Friesland om het leven. De meesten van hen kwamen uit Leeuwarden, maar ook in Sneek, Harlingen, Huizen, Wolvega, Bolsward en Joure vielen slachtoffers te betreuren. Jouster Herman Jongbloed kwam wreed aan zijn einde in Nederlands-Indië.  Leeuwarder Courant

Amber Nefkens Productions:
     Ik herdenk op 15 augustus in het bijzonder de vader van mijn oma. Haar vader, Louis Napoleon, werd te werk gesteld in kamp Kamioka, Osaka Japan. Mijn oma heeft haar vader nooit meer teruggezien. Daar heeft zij nog altijd hartzeer van: Hati Sakit. Haar vader is in kamp Kamioka overleden op 29 december 1942. Zijn urn is bijgezet in het columbarium bij Ereveld Menteng Pulo.

Wie heeft interesse in deze billitonboeken ?

Toko en poelier Wijngaards is al 93 jaar een begrip in Apeldoorn. We praten met Henry en Miranda Wijngaards (beide 51), over kip, hobbykoks, de Indonesische gemeenschap in Apeldoorn en de boel in balans houden. “We zijn nu met een team van twintig, als pa dit eens zou zien…”De familie Wijngaards – Henry en Miranda (beide 51) en hun dochters Romy (24) en Laura (19) hadden eindelijk hun agenda’s allemaal tegelijkertijd vrij kunnen maken voor een reis naar Indonesië. “We hebben al dertig jaar een toko maar waren nog nooit in Indonesië geweest”, aldus Henry. Maar toen kwam corona. “Dan gaan we het volgend jaar maar weer proberen”, zegt Miranda.  – indebuurt Apeldoorn

Van kruidige soto ayam tot heerlijk malse saté of groentegerecht gado gado: de Indonesische keuken kent wat ons betreft héél wat lekkere gerechten. En sinds kort heeft Leiden er een nieuw adresje bij waar je al dit lekkers kunt halen: Toraja House.
Toraja House is al zes jaar een begrip in Amsterdam en nu ook in Leiden te vinden. Het afhaalrestaurant van eigenaresse Fina opende op zaterdag 22 augustus in de Herenstraat. De gerechten die Fina maakt, kun je dus niet ter plekke opeten maar neem je lekker mee naar huis.   indebuurt Leiden

Dit jaar is het 75 jaar geleden dat met de capitulatie van Japan op 15 augustus de Tweede Wereldoorlog eindigde in voormalig Nederlands-Indië. Voor Indonesië is 17 augustus vanwege de proklamasi een belangrijke historische datum. Tegelijk is dit verhaal groter. De gevolgen van kolonisatie, oorlog en dekolonisatie werken tot op de dag van vandaag door.
De docufilm DIASPORA / Erfgoed in beweging zoomt in op de vraag wat dit erfgoed betekent voor een jongere generatie, geboren en getogen in Nederland, met wortels in Indonesië. Zie de film ,