Een leegstaande woning in de Molukse wijk in Maastricht is beklad en er zijn vernielingen aangebracht. “Dit is de Molukse wijk. Alleen voor Molukkers”, staat op het raam geschreven. Ook zijn er eieren tegen de gevel gegooid. NOS
Together with the world renowned Metropole Orchestra www.mo.nl/en/, David Becker will be performing the entire BataviaCD live in the Netherlands in 2020. The concert will include a notable Dutch narrator and a visual backdrop of original photos which correspond to each story told through the music. The Batavia Project
Donderdag 28 maart nam minister-president Mark Rutte in het Torentje in Den Haag het boek Wieteke van Dort – Kind van twee culturen – Schetsen uit een Nederlands-Indische familie in ontvangst. Vijf maanden en een week na de presentatie in De Blinkerd in Schoorl, waarbij de MP verstek moest laten gaan ivm een overvolle agenda. www.conserve.nl/
Prachtige impressie gemaakt door Armando Ello van de eerste Tracing Your Roots middag op zaterdag 2 maart 2019. Jongeren (15 – 35 jaar) met Indisch-Molukse wortels gaan op zoek naar hun familiegeschiedenis en naar de verborgen geschiedenissen die daarin besloten liggen. Stichting Zieraad
Onze interesse voor onze Indische roots begon veel eerder dan deze droom en werd al op jonge leeftijd gewekt. Ik herinner mij hoe ik vroeger regelmatig met onze oudtante in de keuken stond om tjendol te maken en lemper te eten. Mijn broer Max koestert herinneringen aan de jaarlijkse kumpulans met de familie. Aanvankelijk werden deze kumpulans door de oudtantes georganiseerd, maar na hun overlijden van deze tantes zetten hun kinderen deze traditie voort. Tijdens deze get-togethers werden herinneringen uitgewisseld en familiegerechten bijeengebracht. Boekoe Banda: gebundelde familierecepten
Kies het soort en aantal tickets en daarna de betaalwijze. Na de betaling worden de tickets naar het e-mailadres gestuurd dat je hebt opgegeven. Dat gebeurt meteen. Heb je geen tickets ontvangen? Kijk dan in je spambox. Tong Tong Fair
Mail: Francois Frederick Deux is van 8-10-1831, zijn zoon naast hem is Tobi Patrice Adolphe 18-04-1862, daarnaast oudste zoon van Tobi, Emile Francois geboorte datum onbekend.
Mail : Ik heb nog een foto waarop Tobi Patrice Adolphe met zijn zonen op staan. Van links naar rechts, Tobi Patrice Adolphe, helemaal rechts is Emile Francois, links van hem zijn broertje, Adolphe Peter. Helemaal links bij Tobi staat Louis Bertrand Peter, 02-12-1916 (mijn vader) en in het midden de jongste, Charl Francois Peter 16-03-1922.
Peter Flohr van Stop Gaswinning Loon op Zand “Het zit in mijn genen. Mijn familie kwam in 1954 vanuit Indonesië naar Nederland. Het verhaal gaat dat mijn moeder twee dagen na aankomst in Den Haag ging pleiten voor een beter onderkomen. Zelf ben ik vanaf mijn studententijd al actief, sinds 2006 zit ik in de gemeenteraad. Het protest tegen de gaswinning is een strijd van burgers en kleine gemeenten tegen een machtige landelijke overheid en een grote onderneming als Vermilion.
De Rus die op vrijdagavond (22/3/2019) op de luchthaven van Bali werd gearresteerd omdat hij een orang-oetan het land probeerde uit te smokkelen, is door de politie aangemerkt als verdachte. Hij riskeert een gevangenisstraf van vijf jaar en een geldboete. IndonesieNUBron van de foto.
Banda the dark forgotten trail
datum: 14 april 2019 aanvang: 19:30 locatie: LUX Nijmegen kaartverkoop: via LUX
De documentaire laat de geschiedenis en het heden zien van Banda, één van de specerij-eilanden.
De kandidaten voor de presidentsverkiezingen in Indonesië van 2019 zijn deze week bekendgemaakt. Het zal in april 2019 gaan tussen de huidige president Jokowi met running mate Ma’ruf Amin, en het koppel van Prabowo en Sandiaga Uno. In de Archipel
Ieder teken van leven van zijn kinderen ontbreekt sinds eind oktober.Toen stond hij voor het huis van zijn ex-vrouw om volgens afspraak zijn kinderen op te halen. Maar hij treft in Apeldoorn een dichte deur en een leeg huis aan. Bij de politie doet hij aangifte van onttrekking aan het ouderlijk gezag. Hij heeft aanwijzingen dat zijn ex-vrouw met hun kinderen naar Indonesië is vertrokken, het land waar de roots van het gebroken gezin liggen en waar ze eens in de twee jaar op vakantie gingen. Een maand eerder verschenen Aipassa en zijn ex voor de rechter, die over het verzoek van zijn ex om met de kinderen naar Indonesië te verhuizen moest beslissen. Het verzoek werd afgewezen. AD.nl
Boekpresentatie Alfred Birney Donderdag 11 april 18.00 – 19.30 uur
Op donderdag 11 april presenteert Alfred Birney zijn nieuwe boek Niemand bleef, Dagboek van Meneer B. 2005-2011 bij De Vries Van Stockum Den Haag. Met bijdragen van auteurs Gustaaf Peek en Kees ’t Hart en redacteur Ad van den Kieboom. Met muzikale omlijsting door Michael Birney. Inclusief borrel, hapjes en de mogelijkheid een exemplaar te laten signeren. vanstockum.nl/
Schaduwen over smaragd
Het verhaal van een gewone jongen met een niet geheel onbezorgde jeugd in het Nederlands-Indië van voor de Tweede Wereldoorlog. Tijdens de oorlog gaat hij van kamp naar kamp om door de Japanse bezetter uiteindelijk aan het werk te worden gezet aan de Pakan Baroe-spoorlijn, de relatief onbekende ‘dodenspoorweg’. En alsof hij nog niet genoeg op de proef is gesteld, moet hij ook nog de verschrikkingen van de Bersiap-periode doormaken Kaleida.nl
Commando in Indië verteld het verhaal van Willem den Engelsman, die op 93-jarige leeftijd besloot om zijn levensverhaal op papier te zetten. Het gezin waar hij in opgroeide kende grote armoede door ziekte van twee kleine kinderen. Al op jonge leeftijd is hij gedwongen om bij een boer te gaan werken zodat de dokters rekeningen betaald kunnen worden. Tijdens zijn werk op de boerderij ziet hij hoe arme Amsterdammers die geen eten meer hebben door zijn werkgever hardhandig van het erf verjaagd worden. Deze mensen hadden gewoon geen geld meer om eten te kunnen komen. Willem besluit daarop deze mensen te helpen door aardappels onder zijn jas mee te smokkelen.
Het familiegraf Stokhuijzen-Lugt.
Hier liggen de ouders en hun 2 dochters. Nonnie en Jeannette.
Johanna Catharina Lugt (1844 Amsterdam -1912 Den Haag ) dochter van de Amsterdamse assuradeur Pieter Lugt en de Leidse Anna Stokhuijzen, zus van haar schoonvader, had zes kinderen waarvan 4 overleden als kind in 1872-1884 De eerste in 1872 overleed te Semarang, toen haar man daar marine-gezagvoerder was . Ze kwam uit een gezin van 13 kinderen en 3 overleden jong. Een broer Pieter werd jurist en was meer dan 20 jaar te Indië. Een andere broer ging als luitenant en stierf onderweg bij Mauritius.
Ook neven van haar verbleven te Indië Johanna had een nicht met dezelfde naam, moeder van de dichter Herman Gorter.
Ze huwde te Amsterdam in 1869 met Frederik Jan Stokhuijzen, (1842-1930) toen luitenant ter zee 2e klasse en klom op naar vice admiraal . Hij onderwees prinses Wilhelmina over de Marine vlak voor haar troonsbestijging in 1898. En op haar 18de verjaardag benoemde ze hem tot haar adjudant in buitengewone dienst. Maar toen was hij al weer te Indie als commandant van de zeemacht. ( biografie 1922) Frederik en zijn gezin reisden meerdere malen heen en weer naar Indië. Zijn vader Frederik was een militaire arts en later directeur van de gevangenis te Leeuwarden, ook voorvader van Kick Stokhuijzen.
De eerste die begraven werd was dochter Nonnie (1873-1904, doopnaam Anna, naar haar oma) Volgens haar overlijdensacte was ze 31 jaar, geboren te Semarang, zonder beroep , ongehuwd en woonde in Den Haag.
Vermoedelijk inwonend bij haar ouders ? Het zou best kunnen dat dit grafzerk de originele zerk was van 1904. Zie de rouwadvertentie voor Nonnie. Zuster Jeannette woonde toen in Batavia.
Jeannette Stokhuijzen, geboren 1880 in Amsterdam, was de laatste die bijgezet werd in 1972. In 1901 huwde ze te Batavia met Franciscus Ulesius Clement Gori, employee Nederlandsche Handel Maatschappij, geboren in 1873 te Amsterdam. Hun scheiding was in 1912 te Soerabaja.
Jeannette hertrouwde in 1913 te Den Haag met Joan Hendrik Tobias, makelaar te Soerabaja, geboren 1876 te Cheribon, overleden 1950 te Soerabaja.
Dit huwelijk was een handschoenhuwelijk. Jeannette was in Den Haag, haar vader was de gemachtigde en Joan Hendrik Tobias verbleef in Soerabaja
Na de scheiding met Jeannette huwde hij een achternicht van haar.
Zijn voorouders hebben Indische namen als ten Cate, Persijn, van Stralendorff.van Gumster. Zijn opa Joan Hendrik uit Zwolle was de stamvader van deze Indische familie Tobias. Hij werd in 1856-1873 resident van Ternate, Riouw, Madoera, Rembang en Soerakarta.
Dochter van Jeannette was Maria Tobias die ooit vertelde dat Louis Couperus zou overnachten bij haar grootouders Stokhuijzen te Batavia, maar dat dit niet doorging.
Mensen die terugkeerden uit Indië vestigden zich in Den Haag.
Ook veel Indische mensen die in Nederland gingen wonen kozen voor deze stad en overleden er. Dat is te zien aan de grafstenen. Bijvoorbeeld deze foto van de begraafplaats Nieuw Eykenduynen te Den Haag. Zoek naar foto’s en namen .
Per 15 augustus 2011 had het Nationaal Archief de kaarten van Japanse krijgsgevangenen online gezet. Men begon toen met 26.600 kaarten .
Die overige kaarten werden niet online gezet omdat de geboortedatum nog niet 100 jaar geleden was. Dit is een overheidsvoorschrift voor de privacy .
Sinds kort is er een update en nu zijn er bijna 39.000 kaarten beschikbaar.
De kaarten van pows die aantoonbaar de internering niet overleefden werden wel direct in het bestand opgenomen. Zie het zoekscherm
Vrienden van Bronbeek:
In het Herinneringscentrum Kamp Westerbork werd 11 maart het boek Het zwijgen verbroken. Memoires van een oorlogsveteraan van Felix C. Bakker gepresenteerd.
Felix Bakker is op 16 oktober 1925 in Batavia (hedendaags Jakarta) geboren. Geboren als zoon van een Nederlandse vader en een Indo-Chinese moeder brengt Felix Constantijn Bakker, als halfwees, vanaf zijn 4e levensjaar zijn jeugd door in een kindertehuis in Soekaboemi. De strenge Hollandse opvoeding die hij daar krijgt, staat in schril contrast met het vrije leventje bij zijn moeder in Batavia.
Op de foto Felix Bakker, marinier 3e klasse, januari 1942, ernaast een foto van Felix Bakker en Bronbeek bewoners Bol Kerrebijn en Maurits Baal. alledrie uit hetzelfde kindertehuis in Soekaboemi. Alle drie jong in dienst van het KNIL of in geval van Felix Bakker marinier.
Lody Pieters, samensteller en redacteur van zijn boek en Eva Bakker, zijn vrouw , zorgden voor een onvergetelijke boek presentatie. De eerste exemplaren van zijn boek werden door Felix zelf uitgereikt aan Schout bij nacht bd Jacques Brandt en Schout bij nacht bd Henk Itzig Heine. Organisator van deze onvergetelijke dag Lody Pieters.
RKC-speler Ezra Walian is een van de populairste voetballers van Indonesië maar mag niet spelen voor dat land>
De FIFA heeft Ezra Walian verboden om nog langer voor vertegenwoordigende teams van Indonesië uit te komen. De 21-jarige voetballer, die door RKC Waalwijk gehuurd is van Almere City, beschikt volgens de wereldvoetbalbond nog over de Nederlandse voetbalnationaliteit. bd.nl
De eerste metrolijn van Indonesië is op zondagochtend (24/3/2019) officieel ingewijd door president Joko ‘Jokowi’ Widodo. Het gaat om het eerste deel van de metrolijn (MRT) tussen Zuid-Jakarta en Centraal Jakarta. IndonesieNU
Help, ben opzoek naar
DEKKER : Cornelis Hans Amadeus 13-07-1934 geboren in Djakarta/ of zijn kinderen
DEKKER : James Karel Carrol Josef 19-01-1937 geboren in Djakarta/ of zijn kinderen
Mevr.van der Bijl – Schröder
ellyvanderbijl650@gmail.com
Groetjes
———
Goedendag,
al jaren loop ik met een Indische uitdrukking “…… i doenia” in mijn hoofd.
“Doenia / dunia” als Maleis / Bahasa voor “wereld, verre oevers / stranden, ginds” was en is bekend Maar een zin met “i” er voor helemaal niet (tenminste niet bekend onder de hedendaagse Indonesische jongeren)
Nu zou deze zin “…… i doenia” eventueel iets van doen kunnen hebben met een gezegde onder de Javaanse militairen van het KNIL, toendertijd (wo 2) aanwezig in Australie ?!
Wie kan mij hier nu verder op weg helpen ?
Alvast bij voorbaat een hartelijk dank, Henk
Dewi Wanders (43) is in het Sint Elisabeths Gasthuis in Arnhem geboren. ,,Ik ben opgegroeid in Duiven, helaas. Het was niet het meest tolerante dorp als je van Indische komaf bent.’’ gelderlander.nl
Museum Bronbeek in Arnhem bezit honderden objecten die in de koloniale tijd geroofd zijn uit Nederlands Indië, het huidige Indonesië. De gestolen waren teruggeven is niet het eerste waar museumdirecteur Pauljac Verhoeven (foto) aan denkt.
Een schrijftafel van de Sultan van Atjeh, buitgemaakt op 23 januari 1874. Eendrietandwapen, afkomstig van de westkust van Borneo, buit gemaakt bij Montrado. Een ‘klewang’, een zwaard, buitgemaakt in het ‘Palembangsche gebied’ in 1872.
Geroofd
Zomaar drie objecten die Museum Bronbeek, verteller van de koloniale geschiedenis van Nederlands-Indië, in haar bezit heeft. Ze zijn overzee geroofd. Van de 85.000 items van Museum Bronbeek is onduidelijk hoeveel precies onrechtmatig is verkregen. Bij 102 items staat vast dat ze zijn geroofd, maar vermoedelijk is het veel meer gelderlander.nl
Bij het Plein 1813 zat ik eens lange tijd op een bankje, omdat ik veel te vroeg was voor een afspraak. Ik keek omhoog het boomgebladerte in, de zon scheen zacht, en ik werd overstroomd met herinneringen aan gebeurtenissen die ik nooit had meegemaakt.Dat is het rare als je veel oude Indische romans leest. Je raakt verzeild in een wereld zonder uitgang. Den Haag is niet meer de stad van nu, maar het decor voor wat er eens plaats vond. Het was op Plein 1813, dat ooit Yvo Sterna door wind en regens even stil moest staan. Hij was te voet, op weg naar de vrouw die hij zou trouwen, namens zijn vriend in de Oost. Zo ging dat toen. Column van Vilan van de Loo
Zondag 7 april Café Riboet: ms Oranje in Het Scheepvaartmuseum!Verhalen over het passagiersschip ‘Oranje’ staan centraal tijdens Café Riboet – ms Oranje op zondagmiddag 7 april 2019. Met als speciale gasten dichteres Ellen Deckwitz, schrijfster Inez van Loon en Miss Riboet. Café Riboet is een samenwerking tussen het Indisch Herinneringscentrum en Riboet Verhalenkunst. Deze editie vindt plaats in Het Scheepvaartmuseum Amsterdam. Indisch Herinneringscentrum
In Baru Belanda gaat sterrenchef Pascal Jalhay terug naar zijn roots en het land van zijn vader. De Indische keuken is naar zijn mening toe aan vernieuwing. Aan de hand van verhalen uit zijn jeugd en gerechten van gastchefs slaat hij een brug: met behoud van het goede van toen en gebruikmakend van de creativiteit en kennis van nu wil hij de Indische keuken weer modern maken. Baru Belanda is een culinaire ode aan de Indische keuken van toen én nu.. Zie ook dit.
Voor den Oost- Indiën en Batavia getekend, Het vergeten verhaal van de mennekes
De historie der 23.400 Belgische vrijwilligers in het Koninklijk Nederlands Indisch Leger 1816 -1930 Jaak Henri Poortman.
Veel tastbaars is er van de Belgen die tussen 1816 en 1930 gediend hebben in het Koninklijk Nederland Indische leger KNIL niet overgebleven, in België. In eigen land waren ze al lang vergeten! De families die eventueel nog iets weten van een oud familielid die ooit naar Nederlands Indië vertrok, zijn gerust op één hand te tellen. En nochtans ze waren met véél meer dan een handjevol. Ongeveer 23400 man, en daar weet men in België niets meer van. Bedroevend en beschamend vond de schrijver, die hun verhaal besloot te delen.
Bij Uitgeverij Just Publishers verschijnt half juni: De man die Nagasaki overleefde
Het ongelooflijke verhaal van soldaat Dick Büchel van Steenbergen , van auteur Gregor Vincent
“‘Fat Man’ was maar één voorval, verschrikkelijk natuurlijk, maar een van de vele die ik heb overleefd” – Dick Büchel van Steenbergen
In dit waargebeurde verhaal vertelt Dick Büchel van Steenbergen voor het eerst hoe hij als KNIL-soldaat en krijgsgevangene WO II én de hel van Nagasaki heeft overleefd. Hij is een van de allerlaatste getuigen, geboren in Nederlands-Indië en is inmiddels 98 jaar oud. In dit boek vertelt hij hoe hij de Japanse overheerser analyseerde, zes concentratiekampen, twee helse tochten over zee en de atoombom van zeer nabij (1500 meter) overleefde. Dick bleef rotsvast vertrouwen dat een krachtige geest hem erbovenop zou houden. Ook toen zijn lichaam het bijna opgaf. Hoe deed hij dit? Waarom gaf hij niet op en wist hij te overleven? Een pakkend verhaal van een bijzonder positief en veerkrachtig mens. Een inspirerend voorbeeld van een man die elke tegenslag als mogelijkheid ziet, niet als bedreiging. Zelfs de atoombom. Lees verder →
Zat u bij het KNIL of bent u een (klein)kind van een KNIL-militair? Laat het mij weten, dan kan ik er met u iets over schrijven. Doet u onderzoek en heeft u advies nodig? Ik denk graag even mee. Zo kunnen we samen recht doen aan de geschiedenis.Vilan van de Loo. Koloniale Zaken.nl
Leo Lucassen in de Volkskrant:
Omdat ze het mikpunt werden van agressieve nationalistische krachten besloot Drees doelbewust draagvlak te creëren door hen niet als vluchtelingen of immigranten aan te duiden maar als ‘repatrianten’, hoewel de meesten van hen nog nooit voet op Nederlandse bodem gezet hadden. De boodschap aan de bevolking luidde: ‘Dit zijn Nederlanders’. Velen mochten er dan wat vreemd uitzien, er andere eetgewoonten op nahouden en een vreemd soort Nederlands spreken, maar het waren wel degelijk landgenoten waarvoor iedereen een beetje moest inschikken. Dat veel Indische Nederlanders in het dagelijks leven geconfronteerd werden met allerlei vormen van racisme en discriminatie, bevestigt hoe essentieel het creëren van dat draagvlak was.
Voor vs. achter de schermen
De inclusieve ‘frontstage’ strategie van Drees vormde overigens de keerzijde van een achter de schermen (‘backstage’) zo restrictief mogelijk gevoerd beleid, met als doel de groep repatrianten zo klein en zo blank mogelijk te houden. Alleen hield men die demografische en racistische overtuigingen doelbewust verborgen voor het grote publiek teneinde het wankele draagvlak niet in gevaar te brengen.
In verband met stamboomonderzoek ben ik op zoek naar nakomelingen van Frans Johannes van der Linden, geboren Malang 18-5-1877, overleden Amsterdam 11-8-1952, trouwt te Batavia 17-3-1910 Eleonora Nicolette Wijchgel (geb 1893). Zij hadden ten minste drie kinderen, te weten
– Meta Ernestina van der Linden, geboren Batavia 2-4-1911, trouwt Soerabaja 5-11-1930 Charles Richard Paul Sleebos
– Erna Helena van der Linden, geboren Batavia 31-8-1912, overleden Zaanstad 9-3-1998, gehuwd met Dirk van Houten, twee kinderen bekend, Walther Nico van Houten en Ilse Eleonora van Houten.
– Servaas Edu van der Linden (1920-1942).
Ik wil graag in contact komen met de nakomelingen in verband met een mogelijk eerder geboren zoon van Frans Johannes van der Linden, waar mijn kinderen via hun moeder weer van afstammen.
André Sijnesael andresijnesael@gmail.com
Voor deze uitdagende functie zoeken we kandidaten met WO werk- en denkniveau. Je hebt ruime bestuurlijke/management ervaring opgedaan in een organisatie binnen de intramurale zorg (bij voorkeur de ouderenzorg) waar je integraal verantwoordelijk was. Je hebt de potentie en ambitie om nu een eindverantwoordelijke positie in te vullen. Je hebt een moderne visie op ouderenzorg en je bent in staat om je te conformeren aan de route die recent is ingezet. Je bent een zichtbare en toegankelijke bestuurder die echt de verbinding maakt met bewoners/cliënten en medewerkers. Nusantara
Mevrouw Marietje Gräber-Jans mocht donderdag 100 kaarsjes uitblazen op haar verjaarstaart. De eeuwelinge kreeg bezoek van loco-burgemeester Rotgans die een mooi boeket bloemen meebracht voor de jarige.Marietje is geboren in Indonesië in provincie Buitenzorg in het dorp Depok. Ze is in 1948 getrouwd in Indonesië, met een Nederlandse man. Gezinsblad
Wouter Neuhaus is een van de gastsprekers in het programma van Tracing your Roots. Een aantal jaren geleden nam Wouter Neuhaus het stokje over van zijn grootvader, Daniël Cordus, voorman van de Indo-Afrikaanse gemeenschap, met het doel om middels de Stichting Indo-Afrikaans Kontakt aandacht te vragen voor de vergeten geschiedenis van de Indo-Afrikanen. Tijdens de gastles ‘De vergeten geschiedenis van de Indo-Afrikanen in Voormalig Nederlands-Indië’ zal Wouter ingaan op zijn unieke familiegeschiedenis en de manier waarop hij deze levend probeert te houden. Wat weet je van jouw voorouders?Mijn opa, Daniël Cordus, en oma, Evelien Klink, zijn geboren in Indonesië, maar hebben beide een Afrikaanse stamvader en een Indonesische stammoeder. De vader van mijn opa was Johannes Cordus. Hij was de zoon was van de Afrikaanse soldaat Cordus, die in West-Afrika gerekruteerd was. In 1837 werd hij naar Batavia verscheept. Eenmaal in Indië trouwde hij met mijn Indonesische stammoeder, Siam geheten. De vader van mijn oma was de Indo-Afrikaanse David Klink, die de kleinzoon was van de Afrikaanse soldaat Klink die in West-Afrika geworven was. Mijn oma had een Indo-Europese moeder, Maria van Bellen geheten Stichting Zieraad
Zaterdag 30 maart 13.00 – 14.00 uur Toegang: Gratis
Laat tijdens de Boekenweek bij De Vries Van Stockum in Den Haag het Basisboek Indonesisch van Francis Kuijk signeren. Onmisbaar voor liefhebbers van de Indonesische keuken. Francis neemt natuurlijk ook iets lekkers mee om te proeven, mis dit niet! Met Basisboek Indonesisch haal je 130 recepten met stap-voor-stap fotografie en -uitleg in huis. De lezer wordt door Francis Kuijk aan de hand genomen en leert de Indonesische keuken kennen. Met soepen & sajoers, vlees, vis & schaaldiergerechten, rijst & noedles, ei- & groentegerechten, hartige snacks en zoete afsluiters. vanstockum.nl
Het lukt de eigenaar van het bekende Haagse restaurant Soeboer niet om met de gemeente in gesprek te gaan. ‘Het is nu wachten tot de deurwaarder komt’, verzucht hij dinsdagmiddag tegenover Omroep West. Twee weken geleden verloor eigenaar Ragner Flink een kort geding tegen de gemeente. De rechter bevestigde toen dat het Indonesische restaurant aan de Assumburgweg ontruimd mag worden. Omroep West
Lezingenmiddag Indische Letteren
Vrijdag 8 maart 2019 had de Werkgroep Indisch-Nederlandse Letterkunde weer een lezingenmiddag georganiseerd aan de Universiteit van Leiden.
Verslag en camera: Ellen.
Om 14.00 uur opende Peter van Zonneveld de middag, met de mededeling dat het programma iets gewijzigd was. Marijke Roukens zou een lezing houden over Menno van Meeteren Brouwer, maar wegens ziekte kwam dit onderdeel te vervallen.
Dirk Hulst hield een voordracht over Toneel op transport. De transfer van theater tussen Batavia en de Republiek, circa 1755-1765.
Het Chinese straattoneel neemt daar een prominente rol in. Blijkbaar keken Nederlanders er graag naar. Op straat wordt een stellage gebouwd en je betaalde om te mogen kijken. Zo werd er geld opgehaald voor ‘goede doelen’. Verbinding toneel binnen Europa en Batavia was slechts sporadisch aanwezig.
Op 8 maart 1757 is er het eerste bewijs van een schouwburg in Batavia. Er wordt dan een Romeinse tragedie opgevoerd. Het 2e bewijs is op 29 maart van dat jaar. Dan wordt, dus pas 3 weken later, de vergunning afgegeven. Zie verder de foto’s en filmpjes voor meer info.
Ruben van den Berghe hield een lezing over De stille kracht, Maar een spookhistorie. Contemporaine recensenten over Louis Couperus
Hij hield een interessant betoog over hoe de verschillende recensenten over De stille kracht dachten. Van Deysel bijv. kon alleen goedkeuring geven aan Leonie van Oudijck, terwijl de anderen er juist geen goedkeuring aan konden geven. Couperus zelf had aan zijn uitgever geschreven, dat de personage van Leonie niet overdreven was, in tegendeel!
Ook hier geldt, bekijk de foto’s en filmpjes.
Janneke van der Veer,Onrustig is ons hart. Een Indische roman van Diet Kramer.
Diet Kramer voelde zich niet de persoon om een Indische roman te schrijven. Zij vond, dat zij daarvoor te kort aanwezig was in Nederlands Indië.
Tijdens een vakantie in Valkenburg in 1929 kwam Kramer haar toekomstige echtgenoot tegen, Wim Muller. Muller was daar met zijn gezin op vakantie. In 1933 ging Kramer naar Nederlands Indië en kwam Muller daar weer tegen. Zijn vrouw en 1 kind waren al terug naar Nederland gegaan. 7 weken na zijn scheiding trouwden ze. Kramer had gezegd, een boek met kinderen in de hoofdrol te schrijven en geen Indische roman. Echter, toen Onrustig is ons hart uitkwam, was de hoofdpersoon een zelfstandige Indische vrouw van midden dertig, Henriëtte, en was het wel degelijk een Indische roman. Hoofdthema van het boek is het moederschap, in Indische setting. Haar boek Thuiswaarts gaat over haar kampervaringen en de repatriëring naar Nederland. Na de oorlog was zij niet meer in staat om te schrijven. Op 12 augustus 1956 is zij overleden.
Op de vraag van Adrienne Zuiderweg of de hoofdpersoon Henriëtte een afspiegeling van Diet Kramer zelf is, antwoord van der Veer, dat Joop van den Berg heeft gezegd, dat dit personage het dichts bij Kramer komt. Maar van der Veer heeft er zelf niets over kunnen vinden, maar raakvlakken zijn er zeker.
Na de pauze was het de beurt aan Reggie Baay. Hij werd door Peter van Zonneveld geïnterviewd over o.a. zijn laatste boek, Het kind met de Japanse ogen.
Maar eerst wordt verhaald dat ze elkaar al vanaf begin jaren 80 kennen en over hun ontmoetingen met Rob Nieuwenhuys, godfather van de Indische Letteren volgens van Zonneveld. Dit jaar is het alweer 20 jaar geleden dat Nieuwenhuys is overleden.
In vogelvlucht worden de boeken van Baay doorgenomen. De slavernij in de oost valt niet meer weg te denken. De nazaten van slaafgemaakten die Baay heeft ontmoet zijn blanker dan ‘wij’!
Dankzij de negatieven die Baay na de dood van zijn moeder heeft gevonden, kon hij de oorlogsjaren en de tijd van de politionele acties van zijn vader reconstrueren. De foto op het omslag van Het kind met de Japanse ogen komt ook uit die collectie. Het negatief was echter erg beschadigd, dus de foto is wel bewerkt. Baay zag deze foto, en heel veel andere foto’s, voor het eerst. Het boek is opgedragen aan zijn broer E, Bestebroer genaamd in het boek. Zie de filmpjes voor meer achtergrondverhalen. Helaas was er geen tijd meer om meer te horen over de 5-daagse oorlog, voorafgaand aan de 1e Politionele actie. In Nederland is er heel weinig over terug te vinden.
Op dinsdag 12 maart 2019 is in Jakarta de eerste metrolijn van Indonesië in gebruik genomen (de eerste twee weken als test). Er wordt met veel enthousiasme en verwachting gekeken naar de MRT Jakarta, die een bijdrage moet gaan leveren aan het oplossen van het enorme fileprobleem in de Indonesische hoofdstad. De eerste lijn die nu gaat rijden is een 15 kilometer lang traject van Zuid-Jakarta naar het centrum. In de Archipel
Jakarta Post: MRT Jakarta gears up for passenger safety
Foto: A passenger walks inside an MRT train car during a trial run on Feb. 12. The first phase connects Lebak Bulus in South Jakarta to Hotel Indonesia traffic circle in Central Jakarta. (Antara/Rivan Awal Lingga)
8e Indiëlezing; thema: Migratie en Aanpassen
OBA Amsterdam, 9 Maart 2019
Verslag: Edu
Camera: Ellen
Het 4/5 Mei Comité Amsterdam Zuidoost en het Indisch Herinneringscentrum (IHC) organiseerden weer de jaarlijkse Indiëlezing in het kader van de dag waarop in 1942 Nederlandsch-Indië capituleerde voor Japan en de Internationale Vrouwendag (8 Maart).
Voor hun bijdrage werd aan de sprekers vooraf de volgende stelling meegegeven:
‘De Indische gemeenschap is een schoolvoorbeeld van een succesvolle integratie’.
Het programma startte met een filmpje met interviews gemaakt tijdens Gepeperd Verleden in o.a. Amsterdam. O.a. Ernst Kraft van Ermel en Edu van Naerssen kwamen hierin aan het woord.
Gastvrouw Conchita Willems gaf eerst Janneke Roos (voorzitter 4/5 Mei Comité) en Yvonne van Genugten (voorzitter IHC) gelegenheid voor een inleidend woord van welkom.
Tot 1968 kwamen 350.000 repatrianten uit het voormalige Nederlands Indië naar Nederland. (Nu spreken velen liever over migranten hoewel dan opmerkelijke verschillen met de latere niet-Nederlandse migrantenstromen mogelijk onder de oppervlakte blijven.)
Een heterogene groep wat betreft huidskleur en opleidingsniveau; door oorlog en bersiap getraumatiseerd, berooid en ontdaan van status. Ondanks een kille ontvangst en weinig tegemoetkomen aan hun verliezen hield zij zich gedeisd en ging zij ogenschijnlijk probleemloos op in de Nederlandse maatschappij.
Assimilatie, verdergaand dan inburgeren en integreren. Wat betekent dit voor de volgende generaties? Hoe kijken de inmiddels tegen de 2 miljoen nazaten naar het thema van hun ouders en grootouders?
Deze geschiedenis hoort in de collectieve herinnering en verdient een zichtbare plaats.
Het IHC heeft daarom een project ‘350.000 mensen kwamen’ opgestart.
Migratie is voor de betrokkenen een ingrijpend veranderingsproces, maar voor de ontvangende regio ook: hoe is Nederland daardoor veranderd?
Migratie van Nederland naar Indië en vice versa is al een eeuwenoud verschijnsel.
Niet alleen lager opgeleiden en gelukszoekers trokken naar de Oost; ook expats (organisationele migranten, gestuurd door bedrijf of organisatie) die na enkele jaren terugkeerden. Rond 1900 waren er 80.000 burgermigranten in Indië en had 1 op de 40 Nederlandse ingezetenen een verleden in Indië (in den Haag 1 op de 10).
Tussen 1920 en 1940 bestond de jaarlijkse instroom vanuit Nederland soms wel voor een kwart uit Delftse en Wageningse ingenieurs. Eens in de 6 jaar hadden Nederlandse werknemers recht op groot verlof; ook deze verlofgangers hadden invloed op een Indisch leven in Nederland. Voorts zorgden ook de duizenden Nederlandse militairen die in de dekolonisatieoorlog werden ingezet voor een Indische beïnvloeding.
Ook wordt bijvoorbeeld bestudeerd hoe de beïnvloeding door de migratie uit Suriname zich hiermee verhoudt.
De naoorlogse migratie uit Indië verschilt van die van de komst van grote groepen Surinamers en gastarbeiders, maar er zijn natuurlijk ook overeenkomsten.
Identificeert de Indische gemeenschap zich met andere migranten of kunnen zij juist geen sympathie opbrengen. En verschilt dat van de houding van de overige Nederlanders?
De 2e spreker was Siem Boon, vooral bekend als directeur van de Tong Tong Fair. Zij behoort tot de zo genoemde tweede generatie.
De wijze van integratie van de Indische gemeenschap veranderde in de loop der tijd.
De eerste generatie had geleden onder oorlog, bersiap, migratie en inpassing in werk en leven in Nederland. Mensen van middelbare leeftijd hadden naast de zorg voor kinderen ook vaak die voor (groot)ouders. Zij gaven geen overlast, accepteerden discriminatie en konden kennelijk incasseren.
Dat er nog steeds zoveel misverstand en onbegrip in de Nederlandse samenleving is, is soms ontmoedigend. Meer overlast (grotere mond, slaan op tafel?) zou misschien beter zijn geweest.
Aan de tweede generatie zou je moeten aflezen of de integratie succesvol is verlopen. Dat is zeker niet het geval wanneer het Indië in je verloren gaat. Volgende generaties zouden zich meer moeten verdiepen in hun afkomst, dan gaan onze Indische waarden niet verloren. Je kunt pas van een succesvolle integratie spreken wanneer die waarden ook onderdeel van het Nederlandse erfgoed zijn. Zij staan daar niet buiten of tegenover.
Het duo Young Released verzorgt een muzikaal intermezzo voorafgaand aan de pauze (o.a. Olé sio sayangé en Blue Bayou) en later ook als afsluiting van de middag (o.a. natuurlijk We’ll meet again).
De derde spreker, Lara Mariëtte Nuberg, historica en blogger van Gewoon een Indisch meisje, is van de derde generatie.
Integratie betekent elkaar opnemen in een groter geheel; een samensmelting van beide kanten uit. Assimilatie daarentegen is eenzijdig opgaan in.
Het antwoord op de vraag wat de Indische identiteit is of Indische waarden nu zijn is niet eenduidig. Wat wil je behouden?
Zij vertelt het verhaal van haar familie. Van de voorvader die eind 19e eeuw bij een eerste njai kinderen verwekte en haar mogelijk wegstuurde. Een volgende njai kreeg ook kinderen en voedde alle erkende kinderen op volgens Europese standaard. Een nu algemeen gekend verhaal over de gemengde afkomst dat de eerste generatie toch moeilijk kon doorgeven.
Met name de tweede generatie is geruisloos geïntegreerd en is daarmee de Indische identiteit grotendeels verdwenen?
In ieder geval lijkt het er op dat steeds meer indo’s van de derde generatie op zoek gaan.
Nederlanders lijken zich niet in indo’s te willen verdiepen; steeds weer moet je toch je gemengd zijn uitleggen.
Verzwijg je achtergrond niet; wanneer je je eigen cultuur ondergeschikt maakt aan de Nederlandse neigt dat al naar assimilatie.
Panel onder leiding van Conchita Willems, met de sprekers als deelnemer
Onder Drees werd de term repatrianten gemunt om draagvlak te creëren bij de Nederlandse bevolking (de migranten zijn Nederlandse staatsburgers). Volgens Lucassen en de feiten “Frontstage”; “Backstage” werd migratie voor de indo’s bemoeilijkt en ook de kille ontvangst gaf niet de indruk dat het staatsburgers betrof.
[Vanuit de zaal werd gewezen op zelfs een onderzoek naar de relatie tussen ‘vreemd’ bloed en de kans op een succesvolle integratie!]
Boon vertelt dat zij soms moedeloos wordt wanneer zij alweer op onbegrip stuit. Zij kan nu beter invoelen dat de eerste generatie eenvoudigweg de ruimte niet kreeg om te verklaren dat indo’s een onderdeel zijn en toch anders.
Het stoort haar ook dat de TTF bedoeld is voor iedereen (onderdeel Nederlandse cultuur) en dan toch soms wordt bestempeld als een doelgroep-evenement.
Voor geschiedschrijving is naast het Groepsniveau (de Indo’s bijvoorbeeld) ook de ervaringsgeschiedenis van personen (Individuele niveau) belangrijk. Er ligt al veel, maar het beklijft kennelijk niet.
Volgens Lucassen komt dat (mede?) omdat het vak geschiedenis ontstaan is met als doel de legitimatie van de natiestaat. Wat daar minder aan bijdraagt behoeft minder aandacht.
Toch is massamigratie een belangrijk onderdeel van de Nederlandse geschiedenis. Rond 1700 was 40 % van de bevolking migrant; nu is dat 30 %!
De vraag wanneer je niet meer kunt spreken van (de zoveelste generatie) Indische Nederlanders (Indo’s) is ook al niet eenduidig te beantwoorden. Hoe sterk is het groepsgevoel en hoe indringend zijn de waarden?
Objectief – beschouwen anderen dat zo? – is dat al na 2 à 3 generaties het geval.
Subjectief – hoe voel je dat zelf – is dat een persoonlijke keuze.
Die overigens per groep sterk kan verschillen (gewezen werd op de Joodse gemeenschap).
Mensen die terugkeerden uit Indië vestigden zich in Den Haag.
Ook veel Indische mensen die in Nederland gingen wonen kozen voor deze stad en overleden er. Dat is te zien aan de grafstenen. Bijvoorbeeld deze foto van de begraafplaats Nieuw Eykenduynen te Den Haag. Zoek naar foto’s en namen .
Agatha van Renesse van Duivenbode (1896 Menado-1972 Den Haag) verloor in 1932 haar oudste kind Sidonia, een kleuter van 5 jaar. De 3 zoons overleefden haar. Agatha had 11 broers en zusters, die allen geboren werden vóór het huwelijk in 1908 van hun ouders Sidonia Catharina Engelen en Maarten Dirk van Renesse van Duivenbode, eigenaar van een steenkooltransportbedrijf te Kema bij Menado. 7 van die 11 overleden voor haar tijd .
De burgerlijke stand meldde geen kinderen Engelen geboren te Kema of Menado, en gelijkstellingslijsten kennen wel de naam Engelen uit Menado van tussen 1903 en 1919. O.a. Hendrik Wladimir.
Daarom is te vermoeden dat Sidonia Engelen van gemengde afkomst was.
De overgrootvader van Agatha was Maarten Dirk van Duivenbode, geboren in 1804 te Ternate , reder, handelaar in vogelveren en natuurhistorische specimens , tevens honorair gezagsdrager op Ternate . Hij en zijn zoons hielpen natuuronderzoeker Alfred Wallace. Die een aantal ontdekte vogels vernoemde naar iemand uit de familie van Duivenbode. Hij beschreef dat Maarten Dirk erg rijk was en tientallen slaven bezat.
In 1861 liet Maarten Dirk de achternaam wijzigen in van Renesse van Duivenbode. Zijn oma van Renesse, beviel in Ternate van zijn moeder, later gehuwd met de koopman Dirk van Duivenbode, komend uit Katwijk aan Zee.
Agatha huwde in 1926 met Victor Hugo Goldman, die bij de staatsspoorwegen werkte en in 1943 te Soerabaja overleed. Of hij overleed in internering is niet bekend.
In het graf werden twee zonen van Agatha bijgezet.
Johan Willem Gerard, geboren 1931 in Soerabaja, overleden in 2000 te Den Haag.
Hij was de oprichter van Technisch Handelsbureau Epe-Goldman B.V., een bedrijf wat nog bestaat.
De tweede zoon was Jan Hugo Rudolf (1933-2002), employé United Airlines te Los Angeles.
De stamvader Johan Christiaan Goldman, in Dresden luthers gedoopt, kwam als soldaat in 1785 in Indië aan en stapte over naar een civiele functie in de VOC. Onder het Indisch gouvernement bleef hij ambtenaar en was met zijn pensioen in 1838 vice-president van de Raad van Indië . In 1838 werd hij en zijn nazaten in de adelstand verheven.
De operatie van de tumor in de onderrug van snowboardkampioene Bibian Mentel heeft (tijdelijk) schade aangericht. De topsporter werd de ochtend na de operatie wakker zonder gevoel in haar benen. AD.nl
De teloorgang van de Hawaiian Muziek in Nederland’
Zondagmiddag 7 april 2019
Locatie: Migratie Museum, Hoge Zand 42, 2512 EM Den Haag
Reserveer uw ticket via: migratie-museum.nl/aloha
Voor meer informatie en de trailer zie: www.hawaiimijnlief.com
Kent u dat, dat u ergens loopt en dan steeds aan hetzelfde moet denken, elke keer weer en weer? Dat heb ik met de Sweelinckstraat. Daar studeerde ooit Jacques van Helsdingen aan de Nederlands-Indische Bestuursacademie. Maar ik denk aan zijn echtgenote, Beata van Helsdingen-Schoevers, en dan voel ik me meteen blij. Dagblad070
I’m Yvonne Eschweiler, but I’m pretty sure there are many Yvonnes out there who go by the name “Vonnie”, guess that’s an Indo thing, huh ? My dad is the Indo one, I always use him when people ask me what my ethnic background is, when the cops put “H” behind the section “Race”, I have to educate them that the “H” stands for Human, lolol, I usually tell them what it should be “Other” and not “H”. socalindo.com
Zo worden er romantische werken vertolkt door het Russisch Vocaal dames-ensemble Soedarynja en staat onder leiding van Svetlana Tsariova. Pianist Xavier Boot speelt in lijn met het Russische karakter van de avond ook werken van Rachmaninov en de serenade Don Juan van componist Tsjaikovski terwijl Ronald Willemsen zelf daarbij zingt. RTV Zaanstreek
Ik ben nu ruim een jaar verder, een jaar na het interview met Armando Ello.
Het boek ‘Twijfelindo’ is gelanceerd en alle verhalen zijn gedocumenteerd. Ieder kon zijn visie geven op de term ‘TwijfelIndo’. Een persoonlijk verhaal met een soms confronterende foto.De uiterlijke kenmerken van het Indisch zijn vervagen door steeds verdere vermenging van bloed. Voor mij persoonlijk was het een begin van een zoektocht. Een zoektocht waarin het Indische deel van mijn bloed centraal stond.Een blik naar binnen en een confrontatie met taboes. HoezoIndo
Indische woordzoeker puzzel met de betekenis van de woorden, door indopedia.nl Speelt u deze woordzoeker liever op papier, print deze dan uit. (elke vrijdag een nieuwe puzzel) indopedia.nl.
Selecteer met de muis de woorden.Als de selectie juist is, dan blijft het staan en wordt genoteerd.
De zogeheten Coroner’s Court in Kuala Lumpur is vrijdagochtend (lokale tijd) tot de conclusie gekomen dat de dood van het Nederlandse model Ivana Smit geen misdrijf is geweest. Haar familie heeft laten weten in hoger beroep te zullen gaan. NU.nl
Op uitnodiging van stichting Zieraad schreef Jeremy Flohr deze blog over zijn zoektocht naar zijn familie. Jeremy verzorgt een workshop ‘ Familieverhalen en herinneringen op video vastleggen’ tijdens het project Tracing Your Roots: Op zoek naar Indisch-Molukse wortels. Een intergenerationeel project waarin jongeren op zoek gaan naar hun voorouders en de kans krijgen om hun (groot)ouders te vragen naar hun ervaringen en hun geschiedenis. Stichting Zieraad
Het Nationaal Museum van Wereldculturen (NMVW) heeft nieuwe spelregels opgesteld voor het terugvragen van koloniale roofkunst. De beoogde consequentie is een ruimhartige teruggave van objecten uit de rijkscollectie aan herkomstlanden. Het museum, in 2014 ontstaan door een fusie van het Tropenmuseum in Amsterdam, het Museum Volkenkunde in Leiden en het Afrika Museum in Nijmegen, beheert de nationale volkenkundige collectie en publiceerde donderdagmorgen het nieuwe beleid NRC
De leukste tijdelijk baan – solliciteer voor 1 mei 2019
Elk jaar breiden wij ons vaste team uit met ruim 200 tijdelijke medewerkers.
Kom jij Team Tong Tong in 2019 versterken? Alle vacatures vind je hieronder.
Solliciteer a.j.b. vóór 1 mei 2019. Tong Tong Fair
De organisaties die onderdak gevonden hebben in Sophialaan 10 te Den Haag noemen hun samenwerking Museum Sophiahof. Men is aan het verbouwen en het plan is over enkele maanden het museum te openen.
Onderwijl is er een nieuwe website verschenen: museumsophiahof.nl
Het Indisch Herinneringscentrum heeft een nieuw bestuurslid.
Magda Wallenburg schrijft: Mijn Indisch verhaal start bij mijn geboorte in Manokwari (NNG) als kind van Indische ouders, die hun manier van Indisch zijn aan mijn broers en mij hebben overgedragen.
Door mijn werkzaamheden bij Woonzorgcentrum Raffy – 26 jaar alweer – mocht ik vele andere vormen van Indisch zijn ontdekken. En het stukje Nederlands Indische geschiedenis werd voor mij completer. Met het verzoek van de toenmalige KJBB aan mij om de 15 Augustus Herdenking in Breda te borgen, werd Stichting Arjati tien jaar geleden opgericht
De 49-jarige Remko Willems uit Nispen staat op plaats 7 in de Top 10 van Beste Akoestische Gitarist van de Benelux. Deze lijst wordt jaarlijks vastgesteld door vakblad de Gitarist. Een grote verrassing voor Willems die al van kleins af aan met muziek bezig is.
Afgelopen jaar heeft Willems, mede door zijn top 10 notering, veel door het land gereisd. Zo mocht hij onder andere de muzikale inleiding verzorgen bij de documentaire ‘Klanken van Oorsprong’. Een bekroonde documentaire die het verhaal vertelt van diverse artiesten met een Nederlands-Indische achtergrond. Voor Remko, die zelf ook een Nederlands-Indische achtergrond heeft, een verhaal dat uit z’n leven gegrepen is. “Deze film laat de treurnis van de oorlog in Nederlands-Indië zien, maar ook wat de indo’s hebben meegenomen naar Nederland: Muziek.” Internetbode
De Pianoman: Willebrordus Naessens werd geboren op 22 maart 1862 in Zaltbommel, als zoon van Willem Johannes Theodorus Naessens en Cornelia Sophia Constantia Bol. Volgens familiedocumenten zou hij in 1877, op vijftienjarige leeftijd, zijn intrek hebben genomen bij een weduwe Sanders in Leiden. Hij was een talentvol pianospeler en ontwikkelde zich tot een veelgevraagd concertpianist. Tijdens één van zijn concertreizen door het voormalige Nederlands Indië besloot hij om zich in Surabaya (Oost Java) te vestigen. Een besluit onder meer ingegeven door het feit dat hij niet erg te spreken was over de kwaliteit van de door hem in Nederlands Indië bespeelde piano’s: deze waren meestal afkomstig uit Europa en in veel gevallen niet bestand tegen de tropische omstandigheden. Hij zag hier mogelijkheden, bleek een uitstekend gevoel voor ’zaken’ te hebben, dat hij gebruikte bij het oprichten in 1891 van de firma W. Naessens & Co. Deze firma in eerste instantie gericht op de import en verkoop van piano’s en andere muziekinstrumenten, schakelde al snel over op de bouw van piano’s Groenegraf.nl.
Mensen die terugkeerden uit Indië vestigden zich in Den Haag.
Ook veel Indische mensen die in Nederland gingen wonen kozen voor deze stad en overleden er. Dat is te zien aan de grafstenen. Bijvoorbeeld deze foto van de begraafplaats Nieuw Eykenduynen te Den Haag. Zoek naar foto’s en namen .
!
Johannes Lammerts van Bueren (1908-1995) staat zonder achternaam op de zerk. Net als 2 andere namen, zijn zoon Hanne en dochter Elizabeth Henriette . Johannes geboren in 1907 in Soerakarta overleed in 1995 te Den Haag. Van 1923 tot 1930 werkte hij op de koffieplantage Kali Dompo te Djember. Daarna tot aan de oorlog, was hij employee van de Staatsspoorwegen
Hij werd gemobiliseerd en geïnterneerd als matroos van het Marine-departement. Zijn moeder was de Indonesische vrouw Minah die ca 14 kinderen had.
De vader van Johannes was Reinier LvB, eerst employee van de tabaksonderneming Gawok te Soerakarta en daarna was hij in die stad tot in de dertiger jaren verhuurder van de paardenkoets andong.
Stamouders LvB waren apotheker Hermanus Lammerts van Bueren, geboren 1820 in Geertruidenberg en Johanna Cina Dina Rovers, geboren te Poerwogondo.
Johannes huwde in 1938 te Bandoeng met Henriette Carolina Wilhelmina Christiana Adolphine Pöttger. Dochter van Hendrik Pottger en Johanna von Schukkmann. Tot aan haar huwelijk was ze klerk bij de staatsspoorwegen.
Haar vader Hendrik was ambtenaar in- en uitvoerrechten, bestuurder onderofficiersvereniging “Ons Aller Belang”, daarna in de mijnindustrie werkzaam, geboren in Batavia, waar zijn Amsterdamse ouders enkele jaren woonden en toen met het gezin terugkeerden. Ook andere broers gingen later naar Indië voor korte of langere tijd.
Stamvader Cuno von Schukkmann, geb 1793 te Stadgardt, Dld werd secretaris van Banka
Hanne was een zoon van Lammerts van Bueren-Pöttger.
Hun dochter Elize Henriette , overleden aan lymfklierkanker, was ambtenaar o.a. bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken en het Ministerie van Onderwijs en Wetenschappen. Zij was niet getrouwd en had geen kinderen. Ze was iemand die veel belangstelling had voor vrienden en familie.
Een kennis van haar merkte dat dit graf de laatste tijd goed verzorgd wordt door een onbekende.
Impressie van de eerste Tracing Your Roots middag op zaterdag 2 maart 2019. Jongeren (15 – 35 jaar) met Indisch-Molukse wortels gaan op zoek naar hun familiegeschiedenis en naar de verborgen geschiedenissen die daarin besloten liggen. Vier middagen lang kennis maken met genealogie en stamboomonderzoek, in het archief duiken en je (groot)ouders interviewen.
Wilt u weten wat uw Europese en Indische schilderijen, tekeningen en aquarellen waard zijn of uw Chinees porselein, Aziatica of design? Op vrijdag 8 maart tussen 11.00 en 16.00 uur staan de taxateurs van het Venduehuis uit Den Haag voor u klaar in Design Museum Den Bosch om uw kunst en antiek te taxeren en desgewenst in te nemen voor veiling. Speciaal voor de beoordeling van design, art deco en art nouveau en Indonesische schilderijen komt Frans Leidelmeijer mee, bekend van het tv-programma Tussen Kunst & Kitsch. Het Klaverblad
Het Werftheater: “Bij Eugenie in de keuken” is de titel van een nieuwe reeks theatervoorstellingen, waarbij tante Eus het publiek meeneemt in gebeurtenissen op en rond haar keuken.In deze Culinaire Beleving, krijgt u niet alleen te maken met keukenrecepten , maar neemt zij u ook mee in haar keukenverhalen, haar liedjes, haar anekdotes en haar keukenroddels.
(klik op het plaatje)
Behalve uitvaartverzorger voor mijn eigen uitvaartonderneming, ben ik ook donateur voor Stichting Tileng. De stichting probeert de leefomstandigheden in dorpen op Java te verbeteren door het financieel mogelijk maken van projecten die door de bevolking zelf worden aangedragen. Vaak vragen mensen mij hoe mijn passie voor Stichting Tileng is ontstaan. Het is een bijzonder verhaal dat begon toen ik oprichter Ton Lange ontmoette. Stichting Tileng
Mijn Indische moeder was 15 toen ze in 1955 alles wat haar lief was achter moest laten omdat het gezin naar het onbekende Nederland repatrieerde. Haar vriendinnen heeft ze nooit meer teruggezien. Tot ze door een toevallige ontmoeting na 63 jaar met een van haar vriendinnen werd herenigd. tubantia.nl
Moeder Yuen van Mei Wah in Eindhoven bestiert al 53 jaar de keuken. Toch is ze beslist met haar tijd meegegaan.
restaurantgids Gault Millau riep Mei Wah dit jaar uit tot het beste Aziatische restaurant van het land. Taks Yuen, een grote, joviale Brabander met een vriendelijk brommende basstem, leidt inmiddels als derde generatie het bedrijf, samen met zijn vrouw en met zijn moeder Sui Wan Yuen-Ko. Die laatste loopt tegen de 80 en bestiert al 53 jaar de keuken – ik geloof niet dat er in Nederland een chef is met een langere staat van dienst. Volkskrant
Charley Toorop (1891-1955) was misschien wel de meest eigenzinnige vrouw van de twintigste eeuw. Ze moest knokken voor een plaats in een mannenwereld én wilde zich bewijzen tegenover haar vader: de beroemde kunstenaar Jan Toorop. Ze koos voor het kunstenaarschap en daar moest alles voor wijken.Stevige discussies vanaf de wcToorop had met veel beroemde kunstenaars contact en vaak kwamen ze bij haar over de vloer. Ze maakte geen verschil tussen beginnende kunstenaars of kunstenaars die het al hadden gemaakt. Iedereen met talent was welkom.Ze was dikke vrienden met Piet Mondriaan en in haar huis aan de Leidsegracht kwamen veel kunstenaars bijeen, waaronder schilder Carel Willink, architect Gerrit Rietveld en filmregisseur Jorens Ivens. Toorop ging stevige discussies aan gaan met haar gasten en stond erom bekend dat ze haar pittige discussies zelfs door de wc-deur van haar huis in Bergen voortzette Het geheim van de Meester – AVROTROS.nl, zie de documentaire over een analyse en kopie van een schilderij
Hij is inmiddels 76, maar staat nog elke dag om een uur of vijf op om te schrijven. ”Dat is mijn grote passie. Ik werk er keihard aan om een goede schrijver te worden.” Jan Tomasowa is regelmatig te zien en te horen in Barneveld. Hij promoot daar zijn boeken. De ex- Barnevelder leverde de afgelopen jaren een trilogie bestaande uit Pattimura, De schreeuw van de adelaar en Ezra Makakea Poeta. Barneveld Vandaag.
In zijn essay ‘Molukse overpeinzingen’ zoekt Jan Tomasowa op kritische en openhartige wijze naar antwoord op vragen over de dieper onderliggende oorzaken van ontwikkelingen die de geschiedenis en de
maatschappelijke positie van de Molukkers in Nederland in sterke mate beïnvloeden. De auteur gaat oa. in op de vraag waarom, na eeuwenlange onderdrukking door het Nederlands koloniaal bewind, zoveel Molukkers er toch voor kozen om Nederland trouw te dienen. De Nederlandse regering weigerde zelfs de soldij van Molukse KNIL-militairen die tegen het Japanse leger hadden gevochten te betalen. Waarom streden zij, na de Japanse capitulatie, samen met Nederlandse militairen tegen de vijanden van het Nederlands bewind? De auteur vraagt zich af waarom de duizenden Molukse pro RMS KNIL-militairen, die op Java waren gelegerd, aldaar de TNI niet massaal aangevallen hebben, toen op de Molukken, de TNI oorlog voerde tegen de Republik Maluku Selatan (RMS). Zij deden dat wel op Celebes. En daarna? Waarom geloofden de Molukse KNIL-soldaten, die in 1951 op militair bevel met hun gezinnen naar Nederland vertrokken, dat zij tijdelijk in Nederland zouden verblijven? Waar hadden zij na een half jaar naar toe willen gaan? Tomasowa stelt vast dat de Molukse leiders niet altijd in het belang van de Molukse bevolking hebben gehandeld.
De Indië-herdenking in Heerlen gaat dit jaar definitief door op 15 augustus. Stichting Waringin is eruit met APG over het gebruik van de Tuin van Dinger.In de aanloop naar 15 augustus, de dag waarop de Japanners in 1945 capituleerden, waarna kort daarop een bloedige onafhankelijkheidsoorlog in Nederlands-Indië begon, wordt een monument geplaatst. Dat had afgelopen jaar al moeten gebeuren, maar toen bleek de tijd te kort om de financiering rond te krijgen. De Limburger
Blake en Mortimer 25 – Vallei der Onsterfelijken is het 26e album (U-straal is numero nul) uit de reeks Blake en Mortimer. Het album kent een scenario van Yves Sente en tekeningen van Peter van Dongen (Rampokan, Familieziek) en Teun Berserik (Vincent van Gogh: de Jonge Jaren).
Het is voor het eerst dat een Nederlandse tekenaar -of in dit geval zelfs twee- mee hebben gewerkt aan Blake en Mortimer. stripwinkelblunder.nl
.
Ze rekenden al wel op veel mensen op hun bruiloft in 1970, er waren tenslotte 400 uitnodigingen verstuurd, maar wat er 4 april 1970 in het World Forum gebeurde, overtrof de stoutste verwachtingen van de Haagse actrice Wieteke van Dort en haar echtgenoot. Op de receptie stonden 1.000 mensen. Omroep West
KUMPULAN TANTE LIEN/RICKY RISOLLES
9 maart 2019, aanvang 20.15 uur
DAG LUITJES,
De INDO-lente trapt af met niemand minder dan Tante Lien met een aantal heel speciale gasten, waaronder Ricky Risolles!
Verbinden van culturen
In deze show wordt Wieteke alias Tante Lien bijgestaan door een aantal indisch/molukse gasten waaronder de zanger Ais Lawalata, ook wel genoemd “the godfather of the Moluccan soul” en de dynamische indische cabaretier Ricky Risolles.
Wieteke ziet Ricky zelf als haar nieuwe, jongere opvolger. Hij is inmiddels beroemd en berucht onder de Indo’s en Indolovers.
Wieteke, Ricky, Ais & Friends verbinden culturen en generaties met een muziek- en cabaretshow die zijn weerga niet kent.
* De bij heeft een spanwijdte van meer dan zes centimeter! Grootste bij op aarde herontdekt in Indonesië
* Het Indonesische leger heeft een vliegtuig ingezet dat artificiële regen kan creëren tegen bosbranden.
* Indonesië stelt zich kandidaat voor de Olympische Spelen van 2032
* Zenders in de Indonesische provincie West-Java mogen sommige Engelstalige liedjes overdag niet meer uitzenden. Op het Indonesische eiland Sulawesi zijn mogelijk tientallen mensen levend begraven bij het instorten van een illegale goudmijn. Inmiddels zijn er drie doden geborgen en zijn zeker veertien mijnwerkers gered. Naar schatting zitten er nog iets meer dan veertig mijnwerkers vast. NOS
De gemeente Den Haag mag het restaurant van Soeboer ontruimen. Dat heeft de Haagse rechtbank woensdagochtend in kort geding bepaald. Volgens de uitspraak van de rechter had Soeboer kunnen zien aankomen dat de gemeente over zou gaan tot ontruimen en staat de gemeente in haar recht dat ook te doen. De eigenaar hoopt – ook na deze uitspraak – alsnog een deal met de gemeente te kunnen sluiten. Maar die blijft onvermurwbaar en wil het restaurant gauw weg hebben. Omroep West
Vandaag wordt de Slag in de Javazee herdacht, die op 27 februari 1942 plaatsvond tussen een geallieerd smaldeel onder leiding van schout-bij-nacht Karel Doorman en de Japanse Keizerlijke marine onder schout-bij-nacht Takeo Takagi. De Combined Striking Force van 14 Nederlandse, Amerikaanse, Britse en Australische schepen verloor. Vooral voor de Koninklijke Marine was de klap groot. Naast Doorman zelf verloren 900 Nederlanders het leven in de blauwe wateren van Indonesië. historiek.net
Voor een groot deel van de Nederlanders is Indonesië niet meer dan een paradijselijke vakantiebestemming waar je uit kokosnoten kunt drinken. Achter het smetteloze reisgidsenimago gaat echter een beladen geschiedenis schuil die mede heeft bijgedragen aan onze complexe culturele identiteit. De erfenis van de kolonie is tot op de dag van vandaag zichtbaar en voelbaar – in Nederland, in Indonesië en in alle verhalen uit de tentoonstelling Indo, Indië, Indonesië: Door de ogen van generatie NU. Het Nutshuis, Den Haag
Een bijzondere middag in de Kumpulan Bronbeek, over de Japanse hellships in de Tweede Wereldoorlog. Dat waren vrachtschepen met dwangarbeiders en krijgsgevangenen die naar werkkampen in de Indonesische Archipel werden vervoerd. Met voordrachten en verhalen van o.a. Aarnout Loudon, Heiko Roelfsema, Nicola Meinders en Adriaan van Dis.
De Junyo Maru, met 6520 opvarenden, werd op 18 september 1944 door een Engelse duikboot getorpedeerd. 5640 opvarenden kwamen om.
Willem Punt kon zich van het schip redden, maar werd alsnog door Japanners uit zee opgepikt en vervolgens tewerkgesteld aan de Pakan Baroe-spoorlijn op Sumatra.
Zijn klein-schoondochter Nicola Meinders heeft zijn ervaringen opgetekend, aangevuld en feiten gecheckt. Ze heeft vijf jaar, in haar vrije tijd, aan het boek gewerkt: ‘Survivor Junyo Maru en Pakan Baroe’. Vorig jaar werd het boek gelanceerd in aanwezigheid van toenmalig minister van Defensie Janine Hennis-Plasschaert. Dat was op landgoed Bronbeek, bij de jaarlijkse herdenking van de slachtoffers van de Japanse zeetransporten. Willem Punt is een trouwe bezoeker.
In deze Nieuwsbrief kijken we vast vooruit naar maart. Dan organiseren we in het kader van de herdenking van de aankomst van Molukkers in Nederland een bijzonder evenement in samenwerking met Verhalenhuis Belvédère en Collectief Teru. Het Molukse verhaal vond ook zijn weg in een nieuwe uitgave van Simone Berger en Armando Ello over de betekenis van meegebrachte voorwerpen uit voormalig Nederlands-Indië. En aandacht voor de Molukse wijk in Bemmel waar een gezamenlijke geschiedenis de basis vormt voor duurzame saamhorigheid. Nieuwsbrief februari 2019
Mensen die terugkeerden uit Indië vestigden zich in Den Haag.
Ook veel Indische mensen die in Nederland gingen wonen kozen voor deze stad en overleden er. Dat is te zien aan de grafstenen. Bijvoorbeeld deze foto van de begraafplaats Nieuw Eykenduynen te Den Haag. Zoek naar foto’s en namen .
Jilles Teunis Heeg, geboren in 1893 te Watergraafsmeer, ging als officier voor het Oost Indische Leger naar Indië waar hij in 1919 huwde. In 1937 verliet hij het leger. Zie pagina 2 van het bestand in docplayer.
Hij was zoon van de trambestuurder te Amsterdam Jacob Heeg en Antje Hoogendoorn.
Deze familie Heeg vindt zijn oorsprong in Sneek
Gehuwd in 1919 te Semarang met Martina Maria Margaretha Toussaint Zannet (1900-1992) Dochter van Maria Margaretha Horn en Charles Toussaint Zannet, opzichter bij de Java Petroleum Maatschappij te Kendal. Petrus Johannes, overgrootvader van Martina kreeg in 1829 wettelijke permissie de naam Sannet te voegen bij zijn naam Toussaint.
Mogelijk was Paulus Joseph Zannet uit Zwitserland die in 1770 als VOC-soldaat arriveerde zijn adoptievader. Bij zijn overlijden in 1829 was die gepensioneerd luitenant-kolonel te Semarang.
Het is niet bekend hoe Petrus Johannes aan de naam Toussaint kwam. Was dat zijn biologische vader, maar nooit door hem erkend of geadopteerd ?
Opmerkelijk is hoe Petrus beschreven werd in zijn huwelijksacte en overlijdensacte:
….Petrus Johannes Tousijn ook genaamd Toussaint bijgenaamd Zannet…..
Molukkers beginnen in Zwolle campagne voor hun megaclaim: ‘Wij willen eindelijk wachtgelden zien’
Het wordt de grootste claim ooit in Nederland, stelt Leo Reawaruw. De staat zou al met al circa 875 miljoen euro moeten aftikken. Oftewel 230.000 euro aan achterstallig wachtgeld en pensioen voor ieder van de circa 3800 Molukse oud-militairen van het voormalig Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL). destentor.nl.
Bekijk dit archieftopic. Zie website maluku4maluku.
Indische woordzoeker puzzel met de betekenis van de woorden, door indopedia.nl Speelt u deze woordzoeker liever op papier, print deze dan uit. (elke vrijdag een nieuwe puzzel)De oude puzzels kunt u hier spelen
Selecteer met de muis de woorden. Als de selectie juist is, dan blijft het staan en wordt genoteerd.
Para Olympic snowboard star and UNYQ’er Bibian Mentel at the Laureus World Sports Awards on Monday – nominated for comeback of the year – after losing a leg to bone cancer. Tiger Woods pipped her at the post. An incredible woman. @bibianmentel#medtech … https://t.co/I208vazYaJpic.twitter.com/vE3tiudTpb
De 24-jarige Dennis van Aarssen uit Spijk heeft The Voice of Holland gewonnen. Hij liet tijdens de finale geen steek vallen en eiste op overtuigende wijze de titel op. AD.nl
Dennis heeft een Javaanse oma en een Limburgse opa van Aarssen. Opa was 18 jaar in Indië .
Het is even geleden, maar de wat oudere Harderwijkers zullen het zich misschien nog herinneren. Eind jaren zestig leek het alsof ze uit het niets tevoorschijn kwamen; drie Harderwijkse zusjes uit een Indische familie, die plotseling zeer succesvol waren in de muziek, The Hearts of Soul... ( clip songfestival 1970)
Ze werden in 1970 voor Nederland afgevaardigd naar het Eurovisie songfestival, in die tijd een absolute publiekstrekker en scoorden diverse hits. Nu, ruim veertig jaar later staan de zusjes Maessen nog steeds op de bühne. Ze hebben veel meegemaakt, zijn er niet rijk van geworden maar kunnen wel terugkijken op een mooie carrière met hoogte- en dieptepunten.En, hoewel ze al lang in het Brabantse Veghel wonen zijn ze Harderwijk nog niet vergeten. indischeharderwijkers.nl
Mail 1 :
Goedemiddag, ik zou graag een oproep willen plaatsen om meer informatie (namen, data, herinneringen, foto’s) over de familietak van mijn inmiddels overleden grootmoeder.
Haar naam was Johanna Hillegonda Sloot geboren Das (Gon), geboren 21-8-1918 in Soerakarta.
Haar ouders waren Gerardus (Gerrit) Das (mogelijk geboren op 26-1-1876 te Amsterdam) en Rooslien Robinson (Roos, geboren 15-10-1892 te Kediri) , 30-05-1906 getrouwd in Soerakarta. De moeder van Rooslien heet Sinem, haar vader Alexander Robinson (waarschijnlijk geboren in 1845 in Soerabaja).
Mijn oma is eerst getrouwd met een dhr. Sloot met wie zij in 1944 een dochter kreeg. Hij schijnt overleden te zijn tijdens de oorlog.
Daarna heeft ze 4 kinderen (2 in Indonesïe, en 2 in Nederland) gekregen van de al getrouwde Pieter Michiel Willem Henssen (geboren 22-7-1909 gestorven in 1962 in Schiedam). Toen hij geïnterneerd werd woonde hij in Solo, daar heeft ook mijn grootmoeder gewoond. Hij was onderwijzer WLO, en kon auto en motorrijden. In Nederland hebben zij enige tijd samen gewoond (deels ook met een van zijn dochters uit zijn huwelijk) op een woonboot en naast een kerk in Oenkerk.
Mijn oma kwam uit een groot gezin, een van haar broers Willem Nicolaas Das (geboren 1908-07-29) is gestorven in 1943 tijdens internering (No.2 Detached Camp of No.3 Branch Camp of Java POW Camp, Maumere, Flores Island). Haar jongste broer noemden wij Jan, geboren op 19 september. Een oudere zus is mijn tante Greet (Rosa Margaretha 17-7-1913) getrouwd met Tom van Son (geboren 1910). Zij had ook oa nog een zus Alida, een broer Wim (Willem?).
Hopelijk kan iemand mij meer vertellen. Vriendelijke groet, Margreet van der Veen
Mail 2:
Zoek mijn 2 neefjes
Dekker. Cornelis Hans Amadeus roepnaam Harro Jakarta 13 Juli 1934
Dekker. James Karel Carrol Josef roepnaam Jimmy Jakarta 19 Januari 1937
Hun vader Cornelis Willem Gerardus Dekker 14 Februari 1900
Hun moeder A.S.T.von Jaroschka Pol 30 November 1912
Harro en Jimmy zijn in 1947 of 1948 met hun moeder naar Nederland vertrokken
Hun vader en mijn moeder waren broer en zus. ellyvanderbijl650@gmail.com
Mail 3
Ik wil heel graag iets vragen, een vraag waarvan ik denk dat jullie daar een antwoord op hebben. Ik ben een Totok, geboren en getogen in Indië, in Jappenkamp Lampersari (Semarang) gezeten, en daarna een mooie, fijne jeugd op Kalimantan doorgebracht tot mijn twaalfde jaar.
Veel vriendjes en vriendinnetjes gehad daarginds in dat mooie land, waar ik nog steeds van houd. Veel gezongen ook, o.a. dit prachtige liedje, op de wijs van Terang boelan:
Ik ben geen kind van deze Westerstranden,
daar ver in ’t Oosten, daar ligt mijn vaderland.
Daar waar de zon mijn huid heeft bruin doen branden
ligt Insulinde, mijn tropisch dromenland.
En nog steeds voel ik me zo.
Het vervelende is nu dat ik al heel lang naar dit liedje zoek, op grammofoonplaat of op CD of DVD, en ik kan het nergens vinden. Ook niet op Internet, het is volkomen onbekend.
Zou jij mij kunnen zeggen waar ik het kan vinden? Of waar ik zou moeten zoeken? Aan wie kan ik dat het beste vragen? Ik heb Wieteke van Dort al gemaild, maar die kan me ook niet verder helpen. Wel kent ze het lied ook.
Ik wil het heel erg graag hebben.
Als je er moeite voor moet doen dank ik je alvast. Hoop dat je iets vindt.
Sampai jumpa lagi. George Venendaal
Mail 4
Zoudt U welwillend zijn onderstaande oproep te willen plaatsen?
Is er wellicht een lezer die een Indisch schilderij heeft dat gemaakt is door onze oudoom E.R. Deschaux ?
Eugène Rudolphe Deschaux (1895 – 1938 Jakarta) maakte veel landschaps- en portretschilderijen en wij zijn benieuwd hoe dat eruit ziet, dus een foto hiervan zou geweldig zijn.
Via Google is gevonden dat in 1996 door Christies in Amsterdam 2 schilderijen van hem verkocht zijn, onderdeel van “Indonesian Pictures, Watercolours, Drawings and Works of Art”:
Lot 59 E.R. Deschaux (fl 1930-1940) Dessa near Tjiarua – Oil canvas 26,5 x 40 cm
Lot 61 E.R. Deschaux (fl. 1930-1940) Sawah landscape near Tasik Malaya – Oil canvas 62 x 102 cm
Alvast bedankt, Eugène Deschaux
Mail 5
Ik ben op zoek naar personen, die mijn Opa in zijn laatste maanden hebben gekend, en die eventueel weten waar hij begraven ligt.
Naam: Johan Christiaan Frederik Asbeek Brusse
Geboren in Amsterdam op 20-08-1868 en overleden omstreeks 1943 in Bandoeng.
In 1941 heeft hij gewoond op de Grote Postweg Oost 250 te Bandoeng.
Alvast hartelijk dank!
Michel Maas, correspondent Zuidoost-Azië voor de NOS en de Volkskrant, keert terug naar Nederland. Maas woont en werkt sinds achttien jaar in Indonesië villamedia.nl
De uit Simpelveld afkomstige journalist Step Vaessen (54) heeft na 22 jaar Indonesië voor Rusland verruild. 1Limburg
Een Javaanse sage van de zee:
Kerto is dol op verhalen. Vooral het verhaal van Ratoe Loro Kidoel, de meedogenloze koningin van de Zuideroceaan, die de vogelnestjesplukkers de zee in trekt als hun offer niet groot genoeg is. Op zijn tiende verjaardag besluit Kerto dat hij een man is en zijn eigen avonturen wil beleven. Hij gaat daarom met zijn vader mee vogelnestjes plukken. En dan staat hij plots oog in oog met de wrede Zee koningin..
De Koningin van de Zuideroceaan is een vertelvoorstelling gebaseerd op twee uit Indonesië overgeleverde “Sagen der Zeegeesten”.
Duur voorstelling: 45 minuten (o.v.b.)
donderdag 28 februari // 15:00 uur Maaspodium, Rotterdam. Bestel tickets
Schrijver Sarah Sluimer trad de afgelopen maanden op met De Indië Monologen. ‘Ik dacht dat ik na deze tournee eindelijk alles zou begrijpen over de Indische identiteit, maar ik bleek alles al te weten. Het zit in me, onuitgesproken.’ vn.nl
Er was plan van een te ondertekenen open brief van Dekolonisatie Netwerk Voormalig Nederlands-Indië
(dit is hun facebook.) Maar dat is nu onzeker
quote uit de brief:
maak Nationaal Museum Slavernijverleden inclusief en vertel óók over de Nederlandse rol in Indisch-oceanische slavernij
In de Driesprong in Breda wordt op 24 april een monument onthuld voor de eerste generatie Molukkers die zich hier begin jaren vijftig van de vorige eeuw hebben gevestigd. bndestem.nl.
.
Maar het leven gaat door. Bijvoorbeeld in de Driesprong, de Molukse buurt in Breda. Daar groeit nu een vierde generatie Molukkers op. Hoe kijkt deze gemeenschap naar het beladen verleden? En voelt ze zich na al die jaren opgenomen in de Nederlandse samenleving? bndestem.nl
Erfenis van de knilsoldaat, meer over dit boek.
. Artikel emmen.nu: Oorlog en strijd kenmerken het leven van Berend Stenekes (1890-1954). Als uit Dokkum afkomstige kanonnier in het neutrale Nederlandse leger stond hij tijdens de Eerste Wereldoorlog in de loopgraven, vervolgens moest hij als onderdeel van het Koninklijk Nederlands Indische Leger (KNIL) tijdens de Tweede Wereldoorlog de Japanners weren uit de toenmalige kolonie Nederland-indië. In datzelfde land werd hij na de oorlog opgeroepen om deel te nemen aan de politionele acties om het naar onafhankelijkheid smachtende Indonesië weer in het gareel te krijgen.
Ook na de oorlog moet Berend blijven strijden door proberen een bestaan op te bouwen voor hem en zijn gezin in een Nederland dat hem na al dat wapengekletter naar zijn gevoel in de steek laat. Zoon Dave Stenekes uit Emmen tekende het verhaal van Berend en zijn gezin op in het boek Erfenis Van De KNIL-Soldaat.
Mensen die terugkeerden uit Indië vestigden zich in Den Haag.
Ook veel Indische mensen die in Nederland gingen wonen kozen voor deze stad en overleden er. Dat is te zien aan de grafstenen. Bijvoorbeeld deze foto van de begraafplaats Nieuw Eykenduynen te Den Haag. Zoek naar foto’s en namen .
Willem Ruys was geboren 26-5-1883 te Batavia, overleden 14 juli 1967 te Den Haag. Zoon van Theodorus Ruys uit Amsterdam, advocaat en procureur Hooggerechtshof van Ned.Indië, 50 jaar in Indië geleefd en Anna Jacometti geboren te Batavia. Anna was de dochter van Maria Beth uit Batavia, achterkleindochter van gouverneur van Makassar Willem Beth (geb 1750 Amsterdam) en een Makassaarse vrouw.
Haar vader Albert, geboren in Overschie, had met 2 broers het handelshuis Fa Jacometti & Co in Batavia. Zij kwamen in Indië terecht door hun ouders. Stamvader Jacometti uit Rotterdam was kapitein in de koopvaart.
Anna, nicht van Johan Jacometti die 12 mei 1940 sneuvelde op de Grebbeberg te Rhenen, had een broer Albert die in Amsterdam woonde en omstreeks 1898 kwam de jonge Willem Ruys in huis en die studeerde aan de Zeevaartschool . Maar Willem werd in 1900 verwijderd van de school wegens “voortdurend wangedrag” . Daarna had hij in Indië meerdere betrekkingen kort achter elkaar. En werd hij ambtenaar bij de rijksplantentuin te Buitenzorg, In Kleians adresboeken is hij in de dertiger jaren genoteerd als handelsreiziger, wonend te Depok.
Willem had een verre achterneef Willem Ruys, die 10 jaar jonger was en directeur werd van de rederij Koninklijke Rotterdamse LLyod. De nazi’s executeerden hem.
In 1946 werd het schip Willem Ruys naar hem vernoemd. In Indische kringen is dit schip bekend geworden door de overtochten van en naar Indië/Indonesië.
In de Nederlandse publieke opinie is vooral de kaping van 1985 bekend onder de scheepsnaam Achille Lauro .
Maria Grohé, roepnaam Bessie, geboren 10-12-1898 rubberonderneming Tjikandé te Serang, overleed 17-2-1987 te Den Haag.
Haar moeder was Julia Francisca Grohé en haar vader is onbekend. Ook de ouders van Julia (geb 1862 Buitenzorg) zijn niet bekend.
Julia woonde tussen 1900 en haar overlijden in 1940 in Gang Rijckmans te Weltevreden.
En ze had 2 dochters en 2 zonen. Met haar naam Grohé.
Maria woonde ook tot 1925-1931 te Weltevreden, vermoedelijk in Gang Rijckmans. Ze stond in 1910-1914 genoteerd als klerk bij het depot leermiddelen . Vanaf 1914 was ze werkzaam als verloskundige. Zoals in die tijd meer gebeurde , werd ze soms door patienten en familie per advertentie in een krant bedankt voor de goede zorgen.
Te Buitenzorg 20 juni 1931 huwde ze Willem Ruijs. En omdat er toen snel 2 zonen kwamen zal ze wel na 16 jaar gestopt zijn als verpleegster.
Reis was erg prettig – vertelden zijn ouders.Ellende begon in het Suezkanaal, daar moesten ze van boord om winterkleding uit te zoeken. Men wist niet wat wanten etc waren. Ze kenden dat niet. Het was steenkoud toen de Oranje aanmeerde in Nederland. Er zijn nog foto’s van, maar je kan ze nauwelijks herkennen. Je ziet donkere koppies en mensen helemaal ingepakt, rillend van de kou. Vanaf de Oranje begon de indeling in bussen. Ouders ervoeren het als prettig. Vader zat bij het KNIL, dus die werd gratis gerepatrieerd. Later kreeg hij wel een rekening voor de kleding die ze in Egypte moesten uitzoeken. Daar was hij echt zo boos over. Hij heeft het nooit betaald. Op een gegeven moment kwam er een deurwaarder om het geld te halen. ‘Laat maar’ zei de deurwaarder. Dus alle boosheid heeft wel geholpen De Verhalenvanger
Growing up, jazz guitarist David Becker heard stories of how the Japanese captured his Dutch grandparents during the invasion of Indonesia in World War II.On his new album “Batavia,” Becker retells his family’s adventures through music.SponsorInstrumental jazz might seem an unusual medium for a family war story, but for Becker, it just happened.”Suddenly music was coming out of me in a very strange way,” he said during a recent recording visit to the Twin Cities. “Things that I necessarily wouldn’t write, but I knew they were related to these stories.” MPR News
Indonesië heeft een lange, multiculturele geschiedenis. Al in de eerste eeuw na Christus begon de Indiase Hindoe invloed in Indonesië. Rond de achtste eeuw waren de Indonesische Hindoe-koninkrijken verbonden met India. Net zoals later bij de Europeanen begon dit eerst met handelaren. Deze koninkrijken bestonden tot in de 14e eeuw. De Prambanan, Borobudur en verhalen zoals de Ramayana en de Maracharata zijn herinneringen aan deze trotse periode.
En wederom brachten handelaren iets nieuws. Tussen de 8e en de 13e eeuw brachten Arabische handelaren de Islam naar Indonesië. En in de 13e eeuw zag Marco Polo op de weg terug van China een moslimstad in
Indonesië. Rond die tijd was er ook een moslimsultanaat in Noord Sumatra.
Maar de Indiase en Arabische handelaren die hun cultuur en religie brachten waren niet de laatste. In de 16e eeuw kwamen Europeanen onder andere de Portugezen en de Nederlanders naar Indonesië. Net
zoals hun voorgangers begon het met handel, maar onze christelijke religie en Europese cultuur volgden al snel.
In 1602 verleende het Nederlandse gezag de VOC een monopolie op de handel en koloniale activiteiten in de regio, nog voordat de Nederlanders heersers waren in Java. Echter, als wij bedenken dat wij slechts met 100.000Nederlanders vertegenwoordigd waren over de hele archipel en de Indonesiërs toen met 70 miljoen en nu met 270 miljoen rest ons enige bescheidenheid.
Mijn familie kwam naar Indonesië op het eind van de 18e eeuw. Misschien zochten ze in die tijden van de napoleontische oorlogen een betere toekomst buiten hun eigen continent.
In mijn familie zitten vier verschillende nationaliteiten. De Pereira’s, katholieke joden uit Portugal. De familie Dom uit Antwerpen. De familie Etty uit Zuid Schotland en dan natuurlijk mijn vader Koos van Os uit Noord Holland.
Papa kwam als KMA officier naar Indonesië maar werd al snel een succesvol ondernemer. In ons prachtige familiehuis op de Ceremai vulkaan bij Cirebon is later in 1947 de Lingadjatti conferentie georganiseerd.
Zij kwamen allemaal voor een beter leven en probeerden als ondernemers, bestuurders en predikanten een leven op te bouwen. Tegenwoordig zou je ze beschrijven als economische vluchtelingen of expat-ondernemers.
Recent heb ik een DNA-onderzoek gedaan bij “23&me”. Naast al deze Europeanen zaten er
ook Chinese en Javaanse genen in mijn bloed. Indonesië, net zoals mijn genen, is een mix van bewogen wereldgeschiedenis. De Indonesiërs praten over diversity in unity. Ik geloof dat dat ook waar is voor mijn eigen familie. Net zoals jonge Indonesiërs zien mijn eigen kleinkinderen dit natuurlijk niet. Die denken dat zij volbloed-Hollanders zijn net zoals de kleinkinderen van mijn Indonesische vrienden denken dat ze echte Indonesiërs zijn. De realiteit is natuurlijk dat we allemaal een mix zijn van de geschiedenis, zowel onze genen, religies en culturen.
Als je 92 jaar bent, laat je lichaam je soms in de steek.
Maar het leuke van 92 is dat je de geschiedenis echt hebt geleefd. Van de vooroorlogse koloniale jaren, de Japanse bezetting (en het vele buigen), de repatriëring naar Nederland en het onderdeel
worden van een nieuwe naoorlogse Nederlandse geschiedenis.
Een geschiedenis waar wij Indo’s ook een trots onderdeel van maken.
Joty ter Kulve
Wassenaar
Het ministerie van Volksgezondheid heeft gezegd dat van januari tot februari van dit jaar 628 mensen zijn besmet met hondsdolheid in het hele land, met minstens 12 dodelijke slachtoffers. Zes sterfgevallen werden geregistreerd in Dompu (Sumbawa) in West-Nusa Tenggara (NTB), drie in Noord-Sumatra en drie in Midden- en Noord-Sulawesi.Volgens Antara meldden gezondheidsambtenaren in Ambon één dodelijk ongeval en 101 besmettingen in de stad Maluku. nieuwsuitindonesie.com
Indisch Restaurant Bandoeng in de Kanaalstraat is al 45 jaar een begrip in Oost-Souburg. Het restaurant is een familiebedrijf sinds 1973. Het was reden voor een feestje waar het restaurant met een zogenaamde ‘pittige actie’ geld inzamelde voor een donatie aan het voedselproject ‘Trakteer een Maaltijd’, bestemd voor het dorpje Morekau op het eiland Ceram, het grootste eiland in de Molukken. De Faam.nl
Gezocht: nabestaanden massa executie Balikpapan. o.a.:
Deursen, van, Dick Harry,
Lammerding, Louis Charles Ernst Edward,
Pesch, Gustaaf,
Tijdeman, Joos Willem,
Jorissen, Lambertus Gerardus,
Gillet, Caesar Engelbert
Waar we veel minder vanaf weten is de persoonlijke beleving van de uitgezonden militairen. Waarom traden zij in dienst? Hoe verliep de reis? Wat ging er in hen om? De bronnen uit die vroege periode zijn op de vingers van één hand te tellen. Eén springt er echter uit. Een verslag van een anonieme soldaat die in 1817 dienst neemt in het Oost-Indisch leger en zijn overtocht beschrijft. Hij heeft zich aangemeld in Harderwijk als gewoon soldaat maar de tekst getuigt van een brede ontwikkeling, een scherpe geest en kennis van de klassieke oudheid. IGV Forum en Frontpage
Indisch Herinneringscentrum:
Op zaterdag 9 maart vindt de Indiëlezing plaats: een initiatief van Stichting 4/5 mei Comité Amsterdam Zuidoost en wordt georganiseerd in samenwerking met het Indisch Herinneringscentrum. De lezing wordt gefaciliteerd door de Openbare Bibliotheek Amsterdam.
Het thema dit jaar is ‘Migratie & aanpassen’. Prof. Dr. Leo Lucassen, (Directeur Onderzoek van het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis (IISG) in Amsterdam en hoogleraar Sociale Geschiedenis aan de Universiteit Leiden. Tevens auteur van o.a. Vijf Eeuwen Migratie) schetst in zijn lezing een wetenschappelijke analyse t.a.v. de post-koloniale Indische migratiegeschiedenis en het integratie- en assimilatieproces in Nederland. Na Leo volgt spreker Siem Boon, heel haar leven werkzaam bij de Tong Tong Fair in Den Haag en sinds 2017 directeur. Zij initieerde het theater voor gesproken woord en de boekenkrant Indisch Anders. In het verleden was zij bestuurslid van het Indisch Wetenschappelijk Instituut. Hoe heeft zij de zg succesvolle integratie als 2e generatie persoonlijk ervaren?Tot slot deelthistorica en blogger van Gewoon een Indisch Meisje, Lara Mariette Nuberg vanuit haar perspectief als 3e generatie Indische Nederlander, haar ervaring met publiek. Er is ruimte voor vragen uit publiek.
Net na het 60 jarig jubileum lijkt het Indonesisch eetimperium van Toko Soeboer op omvallen te staan. Door een conflict met de gemeente Den Haag staat de toekomst van het bedrijf – en de dertig werknemers – op het spel, zegt de eigenaar tegen Omroep West. Hij dreigt voor bijna een half miljoen het schip in te gaan, allemaal vanwege een paar papegaaien en een aantal portocabins. Omroep West
Deze keer vindt u in de Leestrommel een verrassend feuilleton van Melati van Java, uit 1899. Altijd is de moeder-dochter verhouding bij deze schrijfster positief en hartverwarmend en ook nog eens uiterst belangrijk, maar hier niet. Zelden heb ik in de Indische letteren zo’n akelige en benauwende moeder-dochter relatie gelezen als hier. Lees en huiver: Laatste droom. Ik vond het feuilleton in een mijn favoriete tijdschriften: De Huisvriend. Het staat vol met kleine en grote verhalen en hier en daar zijn er ook Indische verhalen. Zoals dus Laatste droom, dat gaat over liefde en opoffering en recht op geluk. Een mooi gedeelte is dat waarin Roeland de Wit en Eugenie Nederkerke hierover spreken: De Leestrommel
Telt Nederlands leed? Het is een vraag waaraan volgers van het onderzoek Dekolonisatie, geweld en oorlog. Indonesië 1945-1950 niet kunnen ontkomen. De opzet van het onderzoek is zo weinig onbevangen en onafhankelijk dat het lijkt alsof er moet worden toegewerkt naar een maatschappelijk wenselijke conclusie. Het is het resultaat van jarenlang gelobby door een bont gezelschap van dubieuze activisten, waardoor Nederlands leed wordt gebagatelliseerd en weggemoffeld.
Je zou op zijn minst verwachten dat een land dat zijn eigen oorlogsmisdaden gaat onderzoeken dit doet in samenwerking met de slachtoffers en eventueel nog een andere onafhankelijke (internationale) partij.
Merkwaardige keuze
Dat dit niet het geval is, toont dat het onderzoek slechts stoelt op het vertrouwen dat we moeten hebben in de integriteit van Nederlandse historici. Het is een vertrouwen dat moeilijk te verkrijgen is,
The Indo Project will be bringing the film Klanken Van Oorsprong – Sounds of our Origin mentioned in this article to Southern California on June 15 and 16. Don't miss it. More information coming soon. Follow The Indo Project for more information…. https://t.co/tmotvUvG1x
Vilan van de Loo : Winnie Goldman-Schultz schreef me. Of ik haar verhaal wilde lezen. Ja, natuurlijk. Ik las het en moest het meteen herlezen, maar toen zat er een klem om mijn hart. Maar ik was blij dat ze het schreef. En om het positieve einde. Het verhaal had ze ingestuurd voor de Nusantara wedstrijd.Ik ben een Indische vrouw van 83 jaar, geboren in Semarang, Midden-Java. Omdat ik nu alleen ben, sinds 5 jaar weduwe, nemen de herinneringen een grote plaats in mijn gedachten in. Als een uitdaging zich voordoet – zoals deelnemen aan een schrijfwedstrijd – en omdat ik graag schrijf en praat, moet ik van mezelf op de uitdaging ingaan.
Mensen die terugkeerden uit Indië vestigden zich in Den Haag.
Ook veel Indische mensen die in Nederland gingen wonen kozen voor deze stad en overleden er. Dat is te zien aan de grafstenen. Bijvoorbeeld deze foto van de begraafplaats Nieuw Eykenduynen te Den Haag. Zoek naar foto’s en namen .
Theodora Petronella Bloem, overleed in 1976 te Den Haag.
Volgens deze grafzerk was ze geboren 1 mei 1886, maar de regeringsalmanak van 1888 noemde 1 mei 1887 .
Haar ouders waren Victor Albert Leopold Bloem en Maria (Nijland ?).
In de huwelijksacte van haar moeder wordt Maria omschreven zonder achternaam als ” inlandsche Christenvrouw”. Ook in een lijst van overledenen in 1939 van Het Soerabaijasch Handelsblad staat alleen Maria. Er zijn websites die haar de achternaam Nijland meegeven.
Haar vader Victor Bloem (1848-1923) was commies Weeskamer te Batavia, brak zijn been in 1886, was nog even commies op het assistent-residentie kantoor te Sintang en werd toen benoemd als boekhouder van de Weeskamer te Soerabaja. Daar werd hij in 1899 verdacht van medewerking ontoelaatbaar grijpen in de kas.
December 1901 werd hij vrijgesproken, blijkbaar werd hij niet opnieuw aangesteld doch met pensioen gestuurd.
Willem Bloem, overgrootvader van Theodora, was de stamvader van deze familie , waar Overbeek Bloem een vertakking van is.
Willem Bloem uit Rotterdam, onderkoopman en resident te Bandjermasin 1797-1808, provisioneel koopman 1801, buiten emplooi 1808-(1810), baljuw te Semarang 21 jan. 1812, op 4 okt. 1812 als baljuw en waterfiscaal wegens afpersingen geschorst, doch 22 jan. 1813 gerehabiliteerd en weer tot openbare ambten benoembaar verklaard, resident te Pontianak (W.-Sambas) 27 dec. 1813, ontvangt 29 april 1815 last om vandaar op te breken, arriveert 19 okt. 1815 te Semarang, resident van Tegal 1816, lid van de Raad van Justitie te Semarang 1819 (Bron is Indische Navorscher 1995 pag 137)
Theodora huwde in 1908 met de PTT-er Hans Casimir Sigismund von Cosel
Het was een handschoen-huwelijk. Hans was in Lahat, Zuid-Sumatra en Theodora stond in Soerabaja voor de trouwambtenaar. Na zijn pensionering ca 1931 was Hans actief in de Malangsche Voetbalbond (MVB). Zijn grootvader de telegrafist Oscar Heinrich von Cosel, gehuwd met Louise Zeijdel , was vermoedelijk een Duitser.
Theodora had een zoon die in 1939 overleed. Haar 3 dochters overleefden haar en de jongste was Ingeborg die in 2005 werd bijgelegd in dit graf. Ze was gehuwd met H. Weevers. en samen arriveerden ze in 1950 te Rotterdam met de Willem Ruys.
Dit jaar is het 400 jaar geleden dat Batavia werd gesticht, het handelscentrum van de Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC) in Azië. Daar staan het Westfries Museum en het bijbehorende VOC-museumschip de Halve Maen in Hoorn dit seizoen bij stil. Het museum lanceert op 30 mei Batavia 1627 VR, een nieuw virtual reality-programma. Verder is er vanaf 10 februari de expositie Indisch Palet, met Indische kunst, met meer dan vijftig kunstwerken van bijna twintig kunstenaars.In de zomer volgt de tentoonstelling Depok, de droom van Cornelis Chastelein. Lees verder.
NOS: Eerste competitietreffer Verdonk
Na de openingstreffer begon het een stuk beter te lopen bij de Rotterdammers en vlak na rust werd het 2-0: linksback Calvin Verdonk maakte zijn eerste competitiedoelpunt voor Feyenoord met een schot vanuit de draai. foxsports.nl Zie een interview en het doelpunt
Voetbalprimeur: Het is niet uitgesloten dat Calvin Verdonk aan het einde van het seizoen vertrekt bij Feyenoord. De 21-jarige linksback maakte indruk in de gewonnen Klassieker tegen Ajax (6-2) en heeft zich daarmee nadrukkelijker in de kijker gespeeld in het buitenland.
Het Westfries Museum in Hoorn exposeert van 10 februari 2019 tot en met 9 juni “Indisch Palet”. Op deze tentoonstelling zijn zo’n veertig werken te zien van toonaangevende kunstenaars die zich hebben laten inspireren door de natuur, cultuur en mensen in de Indonesische archipel. De werken zijn ter beschikking gesteld door kunstverzamelaars Rob Colauto en zijn vrouw Yvonne van Peperstraten. Hun collectie Indische kunst wordt algemeen beschouwd als een van de grootste en meest gevarieerde van Nederland. In “Indisch Palet” is werk te zien van vijftien tot twintig verschillende kunstenaars, voornamelijk uit de eerste helft van de twintigste eeuw. Daaronder zeven topstukken van de schilder Isaac Israëls en werken van Pieter Ouburg, Dolf Breetvelt, Rudolf Bonnet, Willem Hofker en Johannes ten Klooster.
En dit ander verhaal in het AD
De Indonesische stoofschotel rendang is het populairste gerecht ter wereld. Wonderlijk genoeg op de voet gevolgd door nasi goreng: gebakken rijst met de kliekjes van gisteren.
Bamboe buigt maar breekt niet is het indrukwekkende levensverhaal van Anne Koen, die samen met haar ouders de Japanse interneringskampen in voormalig Nederlands Indie overleefde. In 1946 repatrieerde zij met haar moeder naar Nederland, studeerde aan de Rietveld Academie en creëerde vele prachtige schilderijen en aquarellen, die vaak betrekking hebben op haar bijzondere jeugd in Nederlands-Indië.
In 1978 werd haar echtgenoot gegijzeld bij een Molukse actie in het provinciehuis van Assen.
Boekbespreking Zo’n beetje in alle boeken over het voormalig Indië, de zogenaamde politionele acties en de onafhankelijkheidsstrijd na de Tweede Wereldoorlog is er sprake van meedogenloos geweld dat op alle manieren beeldend beschreven wordt. Met als dieptepunt De Tolk van Java waar het bloed bijna van de pagina’s afspat. Dusdanig dat het begint te vervelen. Niets van dit alles in de familiekroniek ‘Gordel van Geweld. Overleven in Indië’ van Art de Vos. Waar het oorlogsgeweld weliswaar als een schaduw over het leven van de personages hangt maar min of meer op de achtergrond meespeelt.
Nusantara: De Raad van Toezicht heeft per direct afscheid genomen van bestuurder Frans Broekhuizen, omdat het vertrouwen in hem zeer ernstig en onherstelbaar is beschadigd. Enige tijd geleden ontving de Raad van Toezicht signalen uit de organisatie over mogelijk grensoverschrijdend gedrag van de bestuurder met betrekking tot wet- en regelgeving, governance en uitvoering van beleid. Gelet op de ernst ervan heeft de Raad van Toezicht deze signalen direct zeer serieus genomen en een externforensisch onderzoeksbureau opdracht gegeven tot nader onderzoek.
Na het onderzoek heeft de Raad van Toezicht de bestuurder Frans Broekhuizen geschorst.
Toko Toet, de oudste Indische toko van Den Haag, is een begrip. Een klein eethuis aan de Beeklaan, met een paar tafeltjes, waar al sinds de jaren vijftig eten wordt geserveerd en afgehaald. TV West zendt zaterdag 9 februari de Westdoc ‘Toko Toet: een plek van Indische ontmoetingen’ uit, waarin het levensverhaal wordt verteld van een groep vrouwen die allemaal na de oorlog in Nederlands-Indië hun bestaan in Den Haag hebben opgebouwd. Omroep West
Zie google streetviews.
Indische woordzoeker puzzel met de betekenis van de woorden, door indopedia.nl Speelt u deze woordzoeker liever op papier, print deze dan uit. (elke vrijdag een nieuwe puzzel)
De oude puzzels kunt u hier spelen. indopedia.nl
Selecteer met de muis de woorden.
Als de selectie juist is, dan blijft het staan en wordt genoteerd.
Jim Taihuttu draait zijn film over de Indonesische onafhankelijkheidsoorlog gewoon op Java
De opnamen van het Nederlandse oorlogsdrama De Oost zijn begonnen in Indonesië. Hoofdrollen in Jim Taihuttu’s periodefilm over de Indonesische onafhankelijkheidsoorlog worden gespeeld door Martijn Lakemeier en Marwan Kenzari. Volkskrant
Jesse-Jane Velden, achterkleindochter van Kiss Riemvis, is niet door naar de volgende ronde van de talentenjacht DanceSing. Archieftopic Zie dit laatste optreden. Jesse-Jane in de meest donkere kleding.
Vilan van de Loo in Dagblad070:
Dat is het merkwaardige van onze tijd. We wijzen gemakkelijk en graag naar militairen die in Indië geweest zijn, maakt niet uit wanneer. Dat is wijzen met een hele grote vinger en met stemverheffing en met verschrikkelijke woorden, waardoor elke kamer meteen gevuld is met verontwaardiging, zonder ook maar het kleinste beetje ruimte over te laten voor die ene onwelkome waarheid: dat een paar generaties geleden zowat de hele stad meedeed met de koloniale onderneming. Zo zijn wij, Hollanders. Als er ergens grof geld te verdienen valt, dan zijn we erbij. Het bedrijfsleven was óók koloniaal, daar hoor je haast niemand over.
NU.nl:
Meity Völke uit Roermond heeft woensdagavond met haar gedicht ‘Onder Water’ de Turing Gedichtenwedstrijd 2019 gewonnen. Dat leverde haar een geldprijs van 10.000 euro op.
De dichtwedstrijd werd gehouden in de Rode Hoed in Amsterdam en de uitslag werd live bekendgemaakt in het radioprogramma Met het Oog op Morgen.
( zie de film)
Vorig jaar ontstond het idee om systematisch onderzoek te doen naar de perkeniersfamilies en de resultaten daarvan te publiceren als deel in de reeks Monografieën van de Indische Genealogische Vereniging. Doel is antwoord vinden op verschillende vragen, zoals vormden de perkeniers een gesloten gemeenschap, waren zij honkvast, hoe waren hun maatschappelijke omstandigheden en welke families waren het meest actief. De meeste vragen kunnen alleen worden beantwoord als we de genealogieën van de perkeniersfamilies kennen. Op dit moment zijn IGV-leden Ad Lans en Tjaart Schillhorn van Veen druk bezig met het genealogische onderzoek. Inmiddels hebben zij flinke stappen gezet, maar er is nog veel te doen. Met het oog daarop zouden zij graag in contact komen met mensen die genealogische gegevens over perkeniersfamilies hebben – bijvoorbeeld omdat zij tot zo’n familie behoren – en die gegevens met hen zouden willen delen.Reacties op dit bericht worden uiteraard zeer gewaardeerd en kunnen gestuurd worden naar monografie@igv.nl. IGV
…..….. Mensen die terugkeerden uit Indië vestigden zich in Den Haag.
Ook veel Indische mensen die in Nederland gingen wonen kozen voor deze stad en overleden er. Dat is te zien aan de grafstenen. Bijvoorbeeld deze foto van de begraafplaats Nieuw Eykenduynen te Den Haag. Zoek naar foto’s en namen .
Herman Ernst Paul Albouts was te Java employee van het Gouvernements Pandhuis en pensioneerde als beheerder van een pandhuis in 1933.
Zoon van Petrus Jacobus Albouts (1840 Amsterdam -1927 Weltevreden) en Louise Caroline Doelitzsch.(1853 Semarang -1916 Batavia)
Petrus ging als militair uit Amsterdam in 1859 naar Indië, afgegaan in 1866 en was in 1900 steenbakker te Batavia. Louise was de dochter van een Duitse sergeant, die het leger verliet in 1839, en het indisch meisje Johanna Mischke.
Herman huwde met Sophia Helena Hess in 1912. Vermoedelijk dochter van de opzichter bij de staatsspoorwegen Heinrich Hess uit Duitsland en Sophia de Vriese.
Hun dochter Lieneke werd bijgelegd in het graf. Ze was Pauline Sophie Louise en geboren in 1913.
Ze huwde de werktuigkundige Frans Kleian en met 5 kinderen gingen ze in 1946 naar Nederland. Frans was krijgsgevangene in 1942, zoon van Hendrik Kleian en Toerminah.
Hendrik verliet in 1885 te Nederland een militaire gevangenis waar hij 10 jaar zat wegens doodslag op een collega. Hij ging naar Indië waar al 2 broers verbleven. En werd eigenaar van een dakpannenfabriek. Een van de broers was de officier Frederik August die na zijn pensionering de Kleians adresboeken ging samenstellen. Een belangrijke bron voor de Indische genealogie, ook voor dit artikel.
Een kleindochter van Frederik August was Adriana Kleian . Zij huwde Theodoor Albouts, een broer van Herman.
Verder is op begraafplaats Nieuw Eykenduynen het graf van Clementine Pijloo te vinden.
Ze huwde met Alexander Albouts, broer van Herman. Alexander was o.a. opzichter mijnbouw te Muntok en later werd hij PTT-employee.
Clementine was de dochter van Joseph Ferdinand Charles Pijloo, in 1900 commies residentiebureau te Bandoeng en later was hij algemeen ontvanger van het gouvernement. Haar moeder was Clementine Josephine Hoogbruyn, dochter van de commissionair Johan Albertus Hoogbruyn en Engelina Wilhelmina Rhemrev.
Er is niet veel bekend van stamvader Pijloo. Hij kreeg ca 1796 en 1799 te Semarang 2 zonen, Bernardus en Jacobus.
Vier middagen lang maken jongeren kennis met genealogie en stamboomonderzoek. Ze duiken in het archief, interview-en hun (groot)ouders en houden bij wat ze tijdens hun zoektocht ontdekken over hun familiegeschiedenis. Daarnaast komen de jongeren via gastlessen, toneel en muziek in contact met hun eigen geschiedenis. De Tracing Your Roots middagen worden afgesloten met een familiedag, waarin jongeren laten zien wat zij ontdekt hebben over hun wortels, en waarbij verhalen en herinneringen met genodigde familieleden gedeeld worden. Stichting Zieraad
In de zomer van 2019 verschijnt de gelegenheidsglossy PINDA*, een magazine van, voor en over Indisch Nederland.
Met schrijvers als Marion Bloem, Adriaan van Dis, Reggie Baay en Gustaaf Peek.
De redactie van PINDA* is voor de komende periode tot 1 augustus 2019 op zoek naar iemand die de redactie komt assisteren.
Heb jij Indische roots en kun je goed regelen? Laat dan van je horen. Lees verder
Het archief van Indisch4ever is best wel te filmen !!
......................................
.......... Bekijk ook de archipelsite met honderden topics.
Zoekt en gij zult vinden. !
Categorieën
Zoeken op deze weblog
Meest recente berichten : Het gebeurde ergens in de Indonesische archipel
… 
* 
...................
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
Bertha Lammerts van Bueren-de Wit
Bisch
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
Indisch4ever 