Op 28 november 2015 is het zover, dan houdt Toko Tante Annie in Heerhugo-waard een Indische avond voor het goede doel ‘Weeshuis in Sumatera’. Tijdens die avond wordt een vliegticket en verblijf naar Sumatera verloot, dus mis het niet!
Bron: Wie gaat er met Tante Annie mee naar Sumatera? – Heerhugowaard – dichtbij.nl – Groot-Alkmaar
Dylan, een talentvolle voetbalspeler bij Vitesse C2, lijdt sinds kleins af aan aan diabetes type 1. Regelmatige controles in het ziekenhuis zijn een vast onderdeel in zijn leven. Als diabeet moet hij op veel dingen letten. Dylan moet zijn bloedsuiker constant in de gaten houden en letten op wat hij eet en doet. Leven met een diabeet in het gezin is niet altijd even makkelijk. Moeder Claudia en broer Jordy weten daar alles van.
Geronimo Matulessy : Over de achterstallige betalingen die de Nederlandse staat wil uitkeren aan oud-Indiëgangers Ruim duizend oud-Indiëgangers worden gecompenseerd met een bedrag van 25.000 euro. Alsof je de jackpot wint. Gulle gever is staatssecretaris Van Rijn, die dit toch maar mooi heeft geregeld voor dit klaagvolk. Kan hij er weer mee pronken in de toekomst, zo werkt dat.
Heb je een interessante of ontroerende foto? :
Javaanse overgrootmoeder?
Je kleinkind onder de pudding?
De boot, weetjenog?
Papagaai die ‘gila’ roept.
Een opa die je nooit gekend hebt?
Die oom die je zoekt ?
Een beschrijving,verhaal erbij en zendt het naar ons
voor “Indische portretten”.
De belangrijkste voorwaarde is
dat het iets met indisch te maken heeft
Black Eyes in de Top 2000
Black Eyes van de Tielman Brothers is het ultieme Indorocknummer. Maar waarom staat het niet in de Top 2000? Daar gaan wij wat aan doen. Hoe? Door hier uit te leggen waarom het nummer een notering verdient. Jij kunt ons daarbij helpen. Volg ons deze maand elke dag op Facebook. Terima kasih banyak!
AD.nl: Vanachter haar laptop in Amsterdam helpt Justine Grace Swaab vluchtelingen op hun tocht door Europa. Via Facebook en Whatsapp volgt haar netwerk van vrijwilligers hun reis over zee én worden slaapplaatsen, eten of nieuwe schoenen geregeld.
Lees ook haar eigen verhaal. Zie ook dit. Foto is van haar youtubekanaal . Haar grootvader Justinus Adolf S. was englandvaarder.
Aan boord – naast de vlieger, waarnemer en telegrafist – bevond zich mijn broer vliegtuigmaker konstabel 1 Louis Coenraad. Het toestel moest een noodlanding maken. De vlieger, waarnemer en telegrafist kwamen er met wat lichte verwondingen van af, maar voor mijn broer was de afloop fataal. Zijn compartiment bleek verlaten en zijn lichaam werd nooit gevonden. Lees verder
. 
. 
Links bondgirl Famke Jansen , ze schitterende in GoldenEye . Een film uit 1995. Binnenkort te zien op RTL 7. (Haar nieuwste film)
Midden: Maryam d’Abo , ze was bondgirl in 1985 in the Living Daylights met Jeroen Krabbé Onlangs toonde RTL 7 de film weer .
Rechts : Bondgirl Jane Seymour in de 1973-film Live and let die, had een moeder die het jappenkamp overleefde. Na de oorlog scheidde ze van de Indische jongen Coert en haar nieuwe man werd vader van Jane.
Famke en Maryam hebben wel Indische voorouders. Hoewel Maryam die niet gekend heeft. Ook haar opa d’Abo die in Nederland was geboren, opgroeide en huwde in Engeland heeft ze niet meegemaakt. Dus de Indische verhalen zijn nauwelijks doorgegeven in haar familielijn. Zie actuele foto’s van Maryam d’abo
Hieronder foto’s uit 1865 te Indië van haar overovergrootouders d’Abo en Kulenkamp Lemmers. Hun oudste zoon Henry was de overgrootvader van Maryam .
Henry had een overgrootmoeder Maria Coert. Haar zoon Johannes Rudolf van den Berg werd gedood in de opstand van Pattimura in 1817.
Henry had een zus Clara en haar schoonouders waren generaal Frans David Cochius en Catharina Brest van Kempen. Catharina’s broer was Carel Pieter B v K, een onwillige meerdere van Eduard Douwes Dekker in de lebakkwestie .
Sigurd Cochius, de fluitist, was een kleinkind van Clara.
De oude foto’s zijn uit de Indische Navorscher op de dvd van de IGV
Beste mensen,
Ik ben Czilla Houwaart uit Den Haag.
Kleindochter van Willem van Ommeren en Trui van Ommeren-Sembel. Mijn lieve oma en opa zijn al een tijdje geleden overleden en mijn oma heeft mij altijd veel verteld over mijn roots, mijn Manadoneese roots en ik ben daar heel erg trots op. Ze heeft mij ooit verteld dat er een radio-uitzending is geweest van de bruiloft van haar en mijn opa. Mijn opa was een Nederlandse militair die naar Manado is gestuurd voor de wederopbouw. Mijn opa heeft daar mijn oma ontmoet en ze zijn daar getrouwd voor hun komst naar Nederland.
De trouwdatum was 19 oktober 1950 te Manado.
Mijn oma vertelde mij dat ze zich niet meer precies kon herinneren hoe het radioprogramma heette. Het was iets in de trend van Rimboe Radio Boemel van Bolland en Bolland….zei ze dan, en is heel belangrijk voor jullie allemaal.
Ik kan niks vinden, misschien weet u meer?
Alvast vriendelijk bedankt en groetjes van Czilla
werkgroepcaraibischeletteren: Paramaribo – “De verhalen zijn herkenbaar.
Mijn grootmoeder heeft mij heel veel verteld en nu ik het boek lees, brengt het me terug naar toen”, zegt Leslie Veekman woensdagavond na de boekpresentatie van Edwin Linders’ boek Respect! in BuitenGewoon.
indischplatform.nl schrijft :
Heeft u vragen over de Backpay laat dan hier uw gegevens en een bericht achter.
We nemen spoedig contact met u op.
Het document aspecten van rechtsherstel werd indertijd door de heer Bussemaker gemaakt, dacht ik? Zie het Indisch Plein .
Of lees deze afzonderlijk pagina’s in een pdfje.
Een Denkende doener:
Zo zou ze zichzelf omschrijven. Arlène Berends voorzitter van de organisatie Zonnebloem Arnhem Zuid-Oost. Want ze is actief en echt van het aanpakken maar dan wel goed georganiseerd. Want de randvoorwaarden moeten kloppen dan kan het daarbinnen heel gezellig zijn en dat is belangrijk! Zij heeft altijd met mensen gewerkt en tot haar 50ste als HRM manager bij een organisatie waar ze vooral cultuurverandering teweeg moest brengen. Naast het werk nu bij de Zonnebloem is ze vrijwilligster bij zorgverandert.nl en bij Kumpulan Kita.
If the Indonesian authorities hoped to silence conversation about the 50th anniversary of the country’s anti-communist purges that killed an estimated 500,000 people in 1965, their 11th-hour curbs on the Ubud writers and readers festival failed spectacularly.
*** The government has allegedly tried to ban Indonesian students from attending a “people’s tribunal” on the 1965 Indonesian Communist Party (PKI) purge in The Hague. jakartapost The embassy denied it .
*** The Indonesian Massacre: What Did the US Know?
*** Bosbranden, verantwoordelijken bedrijven moeten betalen
*** BNN Chief Budi Waseso wants drug traffickers to eat their drugs as punishment
Van 25-29 november vindt de Amsterdam Indonesian Film Week plaats in LAB 111. Het evenement toont vijf spraakmakende Indonesische filmproducties, variërend van succesvolle kaskrakers tot geprezen arthouse films. Naast de filmvertoningen zullen ook speciale gasten uit Indonesië aanwezig zijn voor Q&A na de film. Alle films zijn Indonesisch gesproken en Engels ondertiteld. Het programma is te vinden op www.indonesianfilmweek.nl of www.lab111.nl.
In een volle Gysbert Japicxzaal van Tresoar werd vrijdag het boek ‘Karels koffer’ gepresenteerd. Het boek gaat over Indo’s in Leeuwarden.
Huis aan Huis
Mijn grootouders maakten de keuze Indonesië te verlaten in 1949. Waarom vertrokken zij en zijn ze nooit meer teruggegaan? Hoe maakt iemand de beslissing om alles achter te laten en te vertrekken naar een onbekend land? Van jongs af aan was ik al gefascineerd door de weinige verhalen van mijn opa en oma uit indonesie Cinecrowd
IAF: Tot drie keer toe zegt Elisabeth Mollema het: “Het is geen gift, het is salaris.” Ze is woedend over het besluit van Van Rijn. “Het is hun welverdiende geld, geld waar ze recht op hebben. Mijn vader heeft er duizend dagen voor in een Jappenkamp gezeten. Nu hij dood is, hebben zijn nabestaanden daar recht op.”
Freddy Mollema was vliegenier bij het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (Knil) toen Japan in 1942 de archipel overrompelde. “Ze namen hem krijgsgevangen, hij belandde in een kamp in Japan. Hij heeft de atoombom op Nagasaki zien vallen. Een dag later lieten ze hem doodleuk door de stad lopen. Na de oorlog werd hij ziek. Een paar jaar na mijn geboorte overleed hij aan een darmperforatie. Geen mens wist hoe dat kwam.”
Marion Bloem op Joop.nl:
Het gaat niet om geld, het gaat om erkenning van leed Sinds het besluit om de niet-betaalde lonen aan de nog levende KNIL-militairen en Indische ambtenaren uit te keren, wordt mij regelmatig naar mijn mening daaromtrent gevraagd. Meestal zwijg ik. Ik merk dat ik daarop niet meer zonder emoties kan reageren, en daarom liever zwijg. Eigenlijk precies zoals mijn vader, die geen verbitterde man was, die nooit klaagde over wat hij had meegemaakt, ben ik sprakeloos.
Sambal Goreng Telor is echt één van mijn favoriete bijgerechten van de Indonesische keuken. Als je eenmaal een beetje gewend bent aan pittigheid, kan het gerechtje ook best als ontbijt, lunch of tussendoortje worden gegeten. Bron
Zijn oma kwam na de Tweede Wereldoorlog, alleen met haar kinderen, naar Nederland vanuit Indonesië en begon hier met niets. Haar gastvrijheid en onvermoeibare werkethos zijn een inspiratiebron voor de Twentse ondernemer Perry Faulhaber. “Ze had weinig te vergeven, maar iedereen kon altijd mee-eten. Dat was bij ons thuis en mijn andere oma precies hetzelfde. Gastvrijheid en delen zijn belangrijke familiewaarden. “We zien het nu ook bij onze twee zonen. Na het stappen komen ze met hun vrienden bij ons over de vloer om nog even een pizza in de oven te schuiven voordat ze gaan slapen.” Faulhaber is al 27 jaar gelukkig getrouwd met Renate, zijn steun en toeverlaat. Hij woont met zijn gezin in Oldenzaal. “Mijn vrouw is een echte Boeskoolse,” zegt Faulhaber lachend. deOndernemer
Theodoor Holman: Je zeurde voort: ‘Maar wie heeft mij dan ontslagen? En wanneer?
En waarom?’ Je kreeg geen antwoord, en soms kreeg je wel iets terug, maar dat was alles behalve geld. Het ging je niet eens om de munten. Het ging je om erkenning; jij, die de overheid had vertegenwoordigd, en dat zo goed mogelijk al die jaren had gedaan, werd door diezelfde overheid keer op keer vernederd. Je wilde waar je recht op had. Dat je je recht nergens kon halen, dat je je recht niet kreeg, was bijna niet te verkroppen voor jou, met je meer dan levensgrote gevoel voor rechtvaardigheid. En een te groot geloof in de overheid.
Krissendag in Museum Bronbeek
Wie graag meer wil weten over zijn kris kan die voorleggen aan een expertpanel op de Krissendag in museum Bronbeek op zaterdag 14 november 2015.
Een kris is een soms fraai versierde, asymmetrische dolk in een schede. Veel mensen hebben een kris in huis, meestal meegebracht uit Indonesië of het voormalige Nederlands-Indië. Op de Krissendag kan men tussen 12.00 en 17.00 uur één of meer ‘blanke wapens’ voorleggen aan kenners: niet alleen krissen, maar ook pedangs, mandau’s, rentjongs, klewangs of andere dolken en zwaarden van Indonesische herkomst zijn welkom. De experts informeren de bezoeker over authenticiteit, ouderdom, herkomst en betekenis van de meegebrachte wapens. Op de Krissendag kunnen geen wapens worden verhandeld of getaxeerd. Een gesprek over een meegebrachte kris of ander blank wapen is kosteloos. Men wordt verzocht vooraf te reserveren via nb.ravensbergen@mindef.nl
Mail 1:
Hoe het nu is met het Vietnamees meisje, bekend van de foto.
Mail 2:
Ik ben op zoek naar alle beschikbare informatie over mijn opa Henkie Maarten Erik Pieters. (H.M.E. Pieters)
Geboren te 27 November 1920 te Djombang, Nederlands Indie.
Gehuwd op 17 December 1949 te Soerabaja, Nederlands Indie
Als tevens alle beschikbare informatie over zijn toenmalig vrouw:
Rona Smith, Geboren 16 februari 1932 te Bodjonegoro, Nederlands Indie.
Hij en zijn vader schijnen een hele geschiedenis in het KNIL te hebben.
Eigenlijk zou ik alle informatie willen hebben die er is.
Tevens ben ik nu voor mijn oma op zoek naar iemand die zij kende in de periode omstreeks 1950-1952. Zijn naam volgens haar: Jacob Manusama.
Hij zou ook geboren zijn in Java, Nederlands Indie en schijnt in Nieuw Guinea in het KNIL te hebben gezeten in die periode.
Mocht u nog vragen hebben, Hopende hierover van u te horen. Met vriendelijke groet, Lisa Pieters
Mail 3
Wie kan mij iets vertellen over een internaat in Gombong waar mijn opa Karel Voorbij verbleef? Periode onbekend. Jess Tonneyck
Mail 4:
Hallo .ik zoek gegevens van de Fam Wernicke die in 1950 vanuit Surabaja zijn vertrokken naar Ymuiden met De Atlantis .
in afwachting met vriendelijke grt D.Korving
Mail 5:
Wie heeft het adres in Manado van Het Nieuwe Kerkhof voor Europeanen, nr. 11?
Mijn oma Gerardine Adele Susanne Diederiks geb. van Renesse van Duivenbode, overl. op 22sten Februari 1921 is hier begraven.
Verleden jaar uitvoerig naar bovengenoemd kerkhof gezocht in Manado. Helaas niet gevonden.
Hopelijk kan iemand mij langs deze weg verder helpen.
Ambtenaren en militairen die tijdens de Japanse bezetting van Nederlands-Indië geen salaris hebben gehad krijgen alsnog een extra vergoeding. Ongeveer 1100 mensen die nog in leven zijn krijgen ieder 25.000 euro uitgekeerd. Staatssecretaris Van Rijn heeft daarover een akkoord gesloten met het Indisch Platform. NOS
Brief van van Rijn aan de Tweede Kamer dd 3 okt 2015
De jaarlijkse Pasar Malam Senang voor iedereen die kennis wil maken met de Indische cultuur of naar Azië wil reizen, vindt zaterdag 7 en zondag 8 november plaats. Op beide dagen is het vanaf 12.00 uur feest in congres- en partycentrum TMG aan de Sumatraweg 22. almeredezeweek.nl
I immediately drew a parallel between the Jewish people and our own Indos. What happened to our grandparents and parents during WWII was genocide. First by the Japanese who systematically starved people to death, deprived them of medical care, and treated prisoners with indescribable cruelty. Then, after the Japanese capitulation, the “Pemudas” took over—slaughtering thousands of innocent women and children because they were the hated colonialists. This was also known as the Bersiap period. The difference, however, is that the Jewish people all over the world are united in keeping the stories of the Holocaust alive. They do this by giving lectures (as Pieter does), writing books, etc. We, as Indos, are not so united. I read some of the comments on an article in “De Telegraaf” about the ceremony that was held at the Indisch Monument in Den Haag, last Saturday, in commemoration of the end of WWII in Asia. Many of them stated that “it was such a long time ago”, “we need to go on”, “let bygones be bygones”, and more of the same. THIS is the difference between the Jewish people and the Indos.
Bron: The Power of Perseverance | The Indo Project
Opgevangen in andijvielucht : In het kader van de zogeheten Birma-Thailandclaim is de Task Force Indisch Rechtsherstel op zoek naar de erfgenamen van 250 krijgsgevangenen die vlak na aankomst in Birma dan wel Thailand zijn overleden; of van wie het lichaam nooit is teruggevonden. Het merendeel van deze mannen was afkomstig uit Nederland. Neemt u de bijgevoegde lijsten graag door.
:
De Indië-weigeraars
vergeten slachtoffers van een koloniale oorlog
De Indië-weigeraars is het nieuwe boek van Antoine Weijzen,
over een pijnlijke bladzijde uit de Nederlandse geschiedenis Twee dagen na de Japanse capitulatie riep Soekarno op 17 augustus 1945
de Indonesische onafhankelijkheid uit. Als reactie daarop stuurde de Nederlandse regering dienstplichtige militairen. De meesten gingen zonder probleem, maar een kleine groep weigerde en werd daarvoor zwaar gestraft.
Het boeiende boek “De onmeetbare mens” van Fenneke Sysling, dat een half jaar geleden verscheen, geeft een aardig inkijkje in de racistische wetenschap van het opmeten van mensen in Indonesië. De eerste schedel kwam vanuit Java in 1626 naar Nederland, voor zover valt na te gaan. De eeuwen daarna zouden er veel schedels volgen. Naar verloop van tijd kwam er een ware schedel- en skelettenstroom van Indonesië naar Nederland op gang. Sysling laat zien dat het er niet zo zuiver aan toe ging.
Bosch. Het vreemde verhaal van Jeroen, zijn pet, zijn rugzak en de bal… Prentenboek
Thé Tjong-Khing dook diep in de wereld van Bosch en verbaasde zich over een schilder die hij dacht te kennen. Langzaam ontstond een verhaallijn die tijdens het tekenen steeds weer nieuwe wendingen kreeg. Het boek mocht voor jonge kijkers niet te eng worden. Gelukkig heeft de hoofdpersoon Jeroen op elk gevaar een antwoord en hij laat zien dat je nergens bang voor hoeft te zijn.
Go Tan heeft het kookboek ‘de geur van witte rijst’ uitgegeven.
Go-Tan heeft heel Nederland gevraagd om zijn of haar beste Indische familierecept en mooiste herinnering rondom eten met de familie te delen. Nederland kent nog volop mensen die een persoonlijke band hebben met de Indische eetcultuur, zowel van de eerste, tweede als derde generatie. In deze families vormt eten het hart van het sociale leven. We willen de nog weinig vertelde verhalen en bijzondere recepten behouden voor toekomstige generaties. Zie ook hier.
Zeilvaart op Nederlands-Indië identificeert de investeerders in de twaalf schepen van de Amsterdamse rederij Boissevain & Co en geeft hun precieze relatie tot de reder weer. Daarmee draagt het boek nieuwe en gedetailleerde informatie aan in de kennis van de negentiende-eeuwse partenrederij
.
Youri vindt een vreemd apparaat in het huis van opa Jo, een uitvinder. Eerst denkt hij dat de X-app niets kan, zoals alles wat opa Jo uitgevonden heeft. Maar al snel ontdekt hij dat de X-app een super-uitvinding is: het apparaat vervult alle wensen die je maar kunt bedenken!
Dag BV,
Dat is lang geleden.
Graag het volgende verzoek afgelopen vrijdag is plotseling borstkanker met uitzaaiingen geconstateerd, er zal binnen 3 weken gestart worden met de chemo, ik ben nu echter haastig opzoek naar Jamu Buah Merah, heb 1 potje van mijn oom en tante gekregen, echter is dit niet genoeg omdat mijn vrouw hiervan 15 per dag moet slikken, mijn contacten in indonesie kunnen pas over 2 weken leveren en meenemen.
Deze obat is bekend in de Indische en Molukse gemeenschap misschien dat iemand nog wat heeft staan.
En dit in nl bestellen kost mij 6x zoveel.
Graag verneem ik of je wat kan betekenen.
Mvgr Ch.
van Joty ter Kulve
Nederlands-Indië TOEN (1940-’45) – Indonesia NU (2015).
1945. De oorlog is afgelopen. Met mijn overgebleven familie loop ik door de poort van het Japanse kamp Kramat, de Vrijheid tegemoet. In Bandung aangekomen belanden wij in het hartje van de Bersiap, Bandung is in tweeën gedeeld. De hel van Bandung.
Tegelijkertijd besluit mijn man in Nederland (ik kende hem nog niet), 19 jaar oud, enkele weken gevangen gehouden door de Gestapo in Twente, zich als vrijwilliger aan te melden om de mensen in Indië te bevrijden, gevolg gevend aan een oproep van de Nederlandse regering.
Hij vertrekt – met een kennis van de wereld die niet groter is dan Overijssel en de Duitse bezetting – naar onze kolonie om mensen als ik en de Indonesiërs te ‘bevrijden’. Zo belandt hij na een heel korte opleiding in het leger.
2015. De media in Nederland staan bol van het geweld gepleegd door onze militairen in de koloniale oorlog. In Den Haag vindt in november een People’s Tribunaal plaats en daar kunnen ze ons probleem ook meenemen.
Even denk ik: ‘Als onze regering in het begin van de twintigste eeuw de Indonesische nationalisten serieus had genomen naar ze geluisterd had…….
Als de Nederlandse regering destijds Sutan Shayir, Hatta, Soekarno en vele anderen niet zonder proces jaren en jaren naar Boven Digoel en andere gevangenissen had gedeporteerd….
hadden wij dan die koloniale oorlog kunnen vermijden?
En nu, wat is ons antwoord nu? ‘Sorry’ zeggen voor de daden door ons gepleegd is moeilijk, want bijna iedereen van mijn generatie is dood. Bovendien zijn wij Indo’s zelf slachtoffer, ook onheus behandeld. En de Ambonezen? Helaas, die zijn ook smerig behandeld.
Dit is mijn antwoord aan professor Oostindie en alle Nederlanders: ‘Ik zeg geen sorry, maar ik probeer alles te doen om datgene wat toen is gebeurd NIET weer te laten gebeuren, al is het maar iets kleins wat ik kan doen’. Zoals de brief, die ik gisteren kreeg van een mevrouw die ik niet eens ken, te verspreiden, haar te steunen en al de kindertjes waar zij voor opkomt.
Daliana en Florian – de volgende generatie – steunen. Als Daliana en Florian hun visie kunnen verwezenlijken om een Internetbibliotheek te bouwen in elke dessa in Indonesia, dan is dat een antwoord dat werkt. Want als we begrijpen wat we verkeerd doen, doen we het niet weer. Educatie, onderwijs en eerlijke voorlichting zijn de poort naar vrijheid.
Joty ter Kulve
E-mail van Nel Borst aan Joty ter Kulve
______________________________________
Dag mevrouw Joty,
Ik vind het nog steeds de manier hoe Florian en ik gisteren de heer Aljosja hebben kunnen spreken, een wonder. Maar laat mij bij het begin beginnen.
Ik ben Nel de Borst. Sinds drie jaar leidt ik de Yayasan Pa Van der Steur in Pondok Gede in Jakarta. De Yayasan bestaat uit een weeshuis met 66 kinderen en een Kleuter- Lagere- en Middelbare School met 845 leerlingen.
Op 16 September jl. was er op het Erasmushuis in Jakarta een lezing over ‘Roles and Challenges of Small Creative Enterprises for Innovation’. Ik was zo onder de indruk van het werk van een paar jonge Nederlandse architecten die hier zulk goed werk verrichten voor de bevolking van Indonesia en vooral in de kampungs.
Ik sprak daar met Daliana Suryawinata. Zij vertelde dat zij en haar echtgenoot Florian Heinzelmann altijd in Nederland hebben gewoond, maar hebben nu vijf jaar uitgetrokken hebben om iets voor Indonesia te doen. Daliana nodigde mij uit om naar een Micro Library in Bandung te komen kijken.
Met de gedachte ‘BOEKEN ZIJN HET VENSTER OP DE WERELD’ kreeg zij van Ridwan Kamil, de gouverneur van Bandung, een stukje grond toegewezen waar zij haar creatie kon bouwen. De mensen in die wijk hadden op dat moment alleen een kar die ze als bibliotheek gebruikten.
De Bibliotheek car
The Micro Library in Bandung
De Micro Library in Bandung:
De benedenverdieping is een open ruimte. Hier kan vrij en ontspannen worden (voor)gelezen en soms wordt er een workshop gegeven. Op de eerste etage staan de boeken en computers.
In plaats van gewone buitenmuren zijn er tweeduizend ijsemmertjes gebruikt. Door een vernuftig luchtcirculatiesysteem met deze emmertjes is er geen airconditioning nodig. En ’s avonds, met het gebroken licht door de emmertjes, wordt dit gebouw een blikvanger voor de buurt: schitterend en toegankelijk. Het nodigt uit om fijn even weg te kruipen in een boek. Of om op internet te surfen.
De kosten van dit gebouw in Bandung bedragen € 35.000.
Sinds een paar jaar heb ik de droom om ook een bibliotheek te openen, niet alleen ten behoeve van onze kinderen, maar voor alle kinderen in de omgeving van Pondok Gede (een eenvoudig gebied van Bekasi).
Om dit te financieren heb ik advies gevraagd aan de Nederlandse Ambassadeur en zijn echtgenote, Rob en Jacqueline Swartbol. Zij waren meteen bereid om te helpen.
Op 27 oktober jl. hadden Florian en ik een afspraak op de Nederlandse residentie om over dit project te praten. Onze afspraak was om 14.00 uur, maar omdat we al eerder in de buurt van de residentie waren, besloten Florian en ik eerst wat te gaan drinken.
“Tante Nel, ik zal u in contact brengen met Joty ter Kulve” zei Florian terwijl wij aan de bar zaten. “Zij is een vrouw die zich inzet voor dit soort projecten in Indonesia. Dit zal haar aanspreken” zei hij erbij.
Een man die ook aan de bar zat, begon opeens te glimlachen. “Joty ter Kulve is mijn buurvrouw in Wassenaar” zei hij. Deze man stelde zich voor als Aljosja van Dorssen. “Dit is geen toeval!” riep ik uit. Ik zou het fantastisch vinden om u bij ons uit te nodigen zodat u Joty kan vertellen over dit werk”.
Ik weet niet of u nog van plan bent deze kant op te komen? Ik zou graag met u van gedachten wisselen. U bent van harte welkom om bij ons in het weeshuis te logeren.
Hartelijke groet,
Nel de Borst
www.pavandersteur.org
Oog op Arnhem Zuid: Bereiding en bezorging van Indische maaltijden voor senioren.
Dat is waar Heidi voor staat!! Daarmee heeft ze het roer omgegooid, want zo zegt ze,” als 50 plusser kom je niet meer aan de bak en heb ik besloten een bedrijfje te starten in iets waar ik ontzettend blij van wordt”. Zie haar website
Op zondag 8 november a.s. vertoont het IndoFILMcafé te Nijmegen twee Indonesische documentaires uit 2014.
– Akar (Roots)
Regie: Amelia Hapsari
Gesproken taal: Indonesisch
Ondertiteling: Engels
Speelduur: 23 minuten
Synopsis:
” Toen ik klein was, had ik een droom die mij angstig maakte. Ik ging naar huis en niemand herkende mij. Toen ik ouder werd, veranderde mijn droom. Ik ging mijn droom achterna, soms wist ik niet waar die mij naar toe zou brengen. Dit is een film over waar ik vandaan kom, waar dromen vergeten worden en liefde nooit uitgesproken wordt”.
Een persoonlijke documentaire van Amelia Hapsari die vertelt over de Chinezen in Indonesië.
– Tumiran
Regie: Vicky Hendry Kurniawan
Gesproken taal: Indonesisch
Ondertiteling: Engels
Speelduur: 48 minuten
Synopsis:
Het verhaal van Tumiran, die al 22 jaar als traditioneel visser op Lombok werkzaam is, maar ieder jaar weer probeert terug te keren naar zijn geboorteplaats in de regio Banyuwangi (Oost-Java), om deel te nemen aan het karbouwritueel (Kebo-Keboan) ten behoeve van een goede rijstoogst.
De oude Tumiran doet er alles aan om deze traditie door te geven.
indischhistorisch.nl:
Emilie Suzanne Houtman werd dus op 12 augustus 1890 geboren in Batavia. Haar ouders waren Albert Houtman (1856 – 1899) en Emilie Mesman (1846 – 1933). Op 6 mei 1894 werd haar zus Albertine (Tine) geboren. Vader was een succesvolle zakenman en moeder was een telg uit een Indische familie met aanzien uit Makassar. De beide zussen Suzanne en Tine groeiden op in de elitebuurt van Batavia aan het Koningsplein waarvan een van de panden het huidige ambtsgebouw van de Indonesische vice-president is.
Sharon Kromotaroeno van Javaans-Surinaamse afkomst schrijft:
Mijn documentaire ‘ het huis van mijn oma’ is zojuist afgerond. Ik ben benieuwd of u misschien iets met deze documentaire kunt voor op uw website?
De docu gaat over mijn persoonlijke zoektocht, als jonge vrouw, naar mijn roots in Indonesië. Hiervoor reis ik het eiland Java af om een beeld te krijgen van de cultuur waar mijn grootouders in op groeiden.
AD.nl:Paralympisch kampioen Bibian Mentel is voor de zevende keer in vijftien jaar geopereerd aan een agressieve vorm van kanker. Nadat in 2001 haar rechteronderbeen werd afgezet, is in het LUMC te Leiden met succes een deel van haar rechterlong weggenomen
Wat gezellig en lekker! Elke zondag kun je bij Kopi Soesoe genieten van heerlijk Indisch eten. Gemaakt door onze vriend Paul Toorop van Toko Toorop. De maaltijd bestaat elke week uit twee gerechten van kip/vlees, een groentegerecht en witte rijst (vegetarisch is helaas nog niet mogelijk). We hebben er elke week 30, dus reserveren is noodzakelijk. Bron: Reserveer hier voor zondag Indisch eten
IAF: De moedermaatschappij van Google, Alphabet, heeft Indonesië uitgekozen als proeftuin voor de Loon wifi-ballonnen. Het land heeft alle eigenschappen die voor een test noodzakelijk zijn, zoals grote afmetingen, een wilde natuur met weinig netwerken en mensen die behoorlijk verspreid wonen.
Loon is een geesteskind van Sergei Brin van Google. Hij wil via ballonnen internet beschikbaar stellen in dunbevolkte gebieden en landen zonder een goede infrastructuur. “In totaal hebben zo’n 4 miljard mensen absoluut geen toegang tot internet en dat moet snel veranderen”, aldus Brin.
Op 22 oktober werd in Den Haag het boek Zoals alleen oma dat kan gepresenteerd, naar de gelijknamige 24Kitchen-serie. Daarin kookte Danny Jansen samen met Indische oma’s hun favoriete familierecepten, zodat deze culinaire schatten nooit verloren kunnen gaan. Door de mooie recepten te bundelen in dit prachtig vormgegeven boek, vol bijzondere fotografie van de oma’s en de gerechten, zal dit ook nooit gebeuren.
Bron: Nu verkrijgbaar: het boek Zoals alleen oma dat kan van Danny Jansen | 24Kitchen
1 nov : Den Helder Yaël Vinckx komt zondag 1 november naar het Marinemuseum, waar ze de lezing ‘Familiegeschiedenis schrijven’ geeft. Vinckx vertelt over de ontstaansgeschiedenis van haar familieroman ‘De oorlog van mijn moeder’ en over praktische kanten van een familiegeschiedenis schrijven. Daarnaast vertelt ze over de geschiedenis van de marine in Nederlands-Indië en haar opa, Carl Brainich von Brainich-Felth.
5 nov: Een lezing van Hilde Janssen 20:00 uur, Flexbieb IJburg, toegang 5 euro, gratis voor leden. Ze spreekt over haar boek Enkele reis Indonesië
15 nov De dubbellezing ‘Indo’s in Leeuwarden’ Auteur Henk de Vries vertelt dan over zijn nieuwe boek ‘Karels koffer’, waarin de gedwongen komst naar Nederland van de Indische familie Von Ende centraal staat.
Griselda Molemans bespreekt het het opvangsysteem in contractpensions tussen 1950 en 1970 toe, waarbij elementen als gedwongen assimilatie en de opgelegde schuld ter sprake komen Historisch Centrum Leeuwarden 14 uur
Brons
. 
Jacques Brijl schrijft :
Op donderdag 15 okt heb ik in den Haag, het MOK kunnen uitreiken aan Mw Nelly Pluim Mentz- WAS, de dochter van wijlen 1ste Luitenant Inf. KNIL Francois Johan Adriaan, WAS. Ook hij werd in jan 1943 vanuit Batavia op transport gesteld met het Japanse “Hell-ship ss Harigiku Maru” naar S’pore. Van daaruit werd hij verder overgebracht naar Siam(Thaland) om aan de beruchte Birma spw gedwongen te werken.. Als gevolg van o.m. mishandelingen, ziekte en uitputting overleed hij daar op 19 mrt 1944. Hij ligt nu begraven op het Kanchanaburi War Cementery, Thailand.
Beste lezers
Ik ben op 19 oktober met mijn vriendin Chichi naar Yogyakarta gegaan. De trein vertrok op tijd en kwam ook na 8 uur op tijd aan. Hier zou de NS een voorbeeld aan kunnen nemen.
Uiteraard heb ik weer een fout gemaakt bij de reservering, ik had plaatsen aan de linkerkant van de wagon willen hebben, maar bij de bespreking van de plaatsen had ik geen rekening met de rijrichting van de trein gehouden, waardoor ik stoelen aan de rechterkant had de plaatsen C en D, zodat ik het spectaculaire panorama bij Lebakjero miste. Ik heb wel foto’s gemaakt van het iets minder mooi panorama. Het is en blijft een mooi land.
In Yogyakarta had ik een hotel in de jalan Sosrowijayan voor 230.000 rp per nacht. De straat was zo dicht bij het station dat taxichaufeurs geen interesse hadden om me naar het hotel te vervoeren en ik daarom 2 batjaks huurde om Chichi en mij naar het hotel te brengen. 2 betjaks omdat ook de bagage meemoest. Het hotel bevond zich in een gang van de straat. Toen ik op onderzoek uitging, bleek dat de betjaks een omweg hadden gemaakt en dat het gangetje uitkwam tegenover het station, wij hadden dus ook kunnen lopen.
Helaas had het hotel geen wifi, maar ja, als je een budget hotel kiest kan je moeilijk eisen stellen. Het gangetje zat overigens vol met logementen.
De 20ste ben ik naar de wisuda (uitreiken van de bul) van Esti gegaan, het bleek dat er 3000 studenten op die dag een bul uitgereikt kregen. En dat gebeurt 3 maal per jaar. Een massale happening dus.
De 22ste ben ik naar Kediri gegaan, met een busje van Rizky Travel. Deze reis kostte 135.000 per persoon en de rit duurt 7.30 uur waarbij een onderbreking, voor de lunch, die bij de ritprijs is inbegrepen. Het voordeel van deze wijze van reizen is dat je wordt opgehaald en op de plaats van bestemming op het aangegeven adres wordt afgeleverd, in mijn geval was dat Hotel Lotus Garden. In Kediri heb ik een bezoek gebracht aan de zusters, die voor de stichting sTs, de belngen behartigen en ik ben naar de Hogeschool voor Gezondheid (Institut Ilmu Kesehatan) gegaan ook dit gebeurde voor sTs. In de middag ben ik naar het station gegaan om de treinkaartjes voor de reis van Kediri naar Bandung te kopen. Helaas is de enige verbinding van Kediri met Bandung een trein die alleen de ekonomikelas kent, de prijs hiervan is 100.000 rp per persoon.
De trein vertrok op 24 oktober om 13.40 uur en kwam de volgende ochtend om 03.40 uur aan in Kiaracondong. Wij zijn daarna met een taxi naar een hotelletje in de buurt gegaan. Bij het verlaten van het station moest de taxi echter langs de erg drukke ochtendpasar van Kiaracondong gaan, deze pasar bevindt zich dus langs de openbare weg, waarbij geen afbakening van het verkeer is. Het oponthoud werd door de taxichauffeur goedgemaakt want ik zag op de snelheidsmeter dat hij zo’n 100 km p/u haalde, en dat binnen de bebouwde kom.
Nadat ik een paar uur geslapen had ben ik naar het hotel gegaan, waar ik al een paar keer heb gelogeerd en dat zich aan de jl Wastukencana bevindt tegenover heet stadhuis ern de taman Merdeka. Ook ligt de jl Wastukenana aan de noordkant van de spoorlijn die de jl Braga en het Noorden van Bandung scheidt.
Die zondag werd gevierd dat de voetbalclub van Bandung, Persib, de beker van de President had gewonnen. Alle supporters van Persib waren op de been, een groots gebeuren, duizenden motorfietsen en vrachtauto’s reden toeterend door het centrum.
Helaas word ik geplaagd door jicht, zodat ik bijna niet kan lopen, de medicijnen die ik in Kediri kocht helpen niet erg goed, ik zal denk ik maar een traditionele heelmeester raadplegen, maar ik ben bang dat mijn mobiliteit erg beperkt blijft, ik denk ook dat ik dit jaar weer niet naar Semarang kan dankzij de jicht, maar dan heb volgend jaar weer iets om te doen.
Tot zover dit bericht van uw enigszins kreupele dalang.
groetjes
Eric
update van 28 oktober
1limburg.nl: Het Steinse PvdA-raadslid José Ie heeft thuis een derde anonieme dreigbrief ontvangen die verband houdt met haar politieke werk.
bericht van 26 oktober:
elsoo info: Een motie om mensen in nood te helpen leverde raadslid José Ie (55) ernstige dreigementen op. Maar tot haar tevredenheid ook een goede discussie in de raad en het besluit opvangmogelijkheden te gaan zoeken
—–
„Mijn ouders moesten in de jaren vijftig uit Nederlands-Indië vertrekken en het graf van hun eerste kind achterlaten. Mijn vader had de Nederlandse nationaliteit en was luchtmachtpiloot. Met ieder een kistje vol spullen zijn ze hierheen gekomen.”
Zie dit tv-programma Andere Tijden
Nog steeds komen er onbekende wandaden aan het licht en de discussie of er wel of niet structureel misdaden zijn begaan is nog altijd actueel. In deze uitzending het rumoer van de afgelopen decennia op een rij en de worsteling van historici met waarheidsvinding en gevoeligheden in het onderzoek naar geweld in Indonesië
*** Meer over dit programma .
*** Executiefoto’s , Foto toont geen hard bewijs, kritiek op deze opinie en dit reply .
*** Waarheidscommissie is nodig.
*** Libera Me, film
*** Lees dit van Brandpunt: In het boek ‘Soldaat in Indonesië‘ dat morgen verschijnt,
zijn 
bijna zevenhonderd egodocumenten van soldaten zelf (dagboeken, brieven, biografieën en memoires) op een rij gezet. Hierin worden meer dan 800 verschillende oorlogsmisdaden beschreven, begaan door Nederlandse militairen tijdens de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog. Oostindie komt tot de conclusie dat het totaal aantal oorlogsmisdaden niet in de honderden, maar in de tienduizenden loopt.
En zie het tv-interview en radio-interview met de schrijver Gert Oostindie.
Parool: Theatermaker Luc Boyer is vanavond benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje- Nassau. Hij kreeg de versierselen opgespeld door locoburgemeester Choho tijdens de première van zijn nieuwste productie Met Hart en Ziel in Theater Bellevue. Boyer is één van de grondleggers van de Nederlandse mime. Hij ontving de onderscheiding vanwege zijn jarenlange inzet voor de ontwikkeling van mime.
Groene Amsterdammer: In het glooiende landschap van het Nederlandse theater is podiumkunstenaar Luc Boyer (1935) een actieve vulkanische berg. De boomlange dinosaurus van de Nederlandse mimekunst weet na 55 jaar nog altijd goed wat betoveren is. Zielsverwanten omringen hem.
—–
O, ja, voor we het vergeten. Een afscheidsvoorstelling is dit niet? Toch? Luc?
Luc Boyer: ‘Ik ben nog lang niet klaar. Neem dit als voorbeeld: ik ben een Indo, product van een koloniaal systeem en een dito opvoeding. Maar geen slachtoffer. Hoogstens een fantast. Ik zou nog wel eens een voorstelling willen maken over mijn kinderherinneringen uit die Indische tijd.’
Oké, jubilaris, tachtigjarige dinosaurus, kersverse ridder – daar houden wij U met genoegen aan!
Mag deze foto met namen opgenomen worden op Indisch4ever? Misschien zijn er een paar Facebookers onder de dames bij.
Met veel dank,
Joyce Kater (meisjenaam Hoeke)
Zaterdag 25 oktober werd een cabaretshow uitgezonden op tv.
De cabaretière maakte grappen over haar Indische schoonvader.
Arjati schrijft: Afgelopen zaterdagmiddag 17 oktober 2015 waren de vrijwilligers van Stichting Arjati, Elly Hoed en Charlene Vodegel, de twee gastvrouwen in de bibliotheek van Breda tijdens deze expositie. Haar bezoekers werden ontvangen met spekkoek en een luisterend oor.
*** NOS: 17 doden bij brand in karaokebar Indonesië
*** NOS: Indonesië is van plan veroordeelde pedofielen chemisch te castreren. President Widodo zou de wet willen onderteken. Dat heeft de procureur-generaal bekend gemaakt ***jakartapost: The majority of buses operated by PT Transportasi Jakarta (Transjakarta) along the 12 busway corridors across the city have failed to pass roadworthy tests, an official says.
*** Telegraaf: Indonesië neemt geen halve maatregelen tegen illegale vissers.
*** indonesienu.nl: Bloedbad 1965 ‘No Goonderwerp’ op Festival Ubud
*** Dutch businesses are making investments in Indonesia’s fast-growing economy
*** Aceh demolishes churches after deadly unrest
*** Mooi filmpje over Bali
klik op het plaatje
ed.nl: 
Eindelijk kan Eindhovenaar Charles van der Duim de donkere oorlogsperiode afsluiten. Zijn vader kreeg donderdag het Mobilisatie Oorlogskruis postuum uitgereikt, voor Van der Duim een mijlpaal. Herinneringsmedaille “Mijn vader gold aan het einde van de oorlog 2 jaar als vermist. We hadden ook geen lichaam om te begraven”, vertelt de nu 81-jarige bewoner van Meerhoven.
. 
Theodoor Holman: Ik moet tegenwoordig vaak aan zijn woorden denken. Als racisme je overkomt, is dat meer dan walgelijk. Je kunt tegen vooroordelen namelijk niets doen. Behalve: beter zijn. En beter word je door harder te werken, door beter je best te doen. Racisme is onrechtvaardig, maar beter je best doen, of moeten doen, is dat niet.
De besten onder ons worden nooit gediscrimineerd.
Ik kwam op 7 juni net terug van een optreden toen ik het hoorde: dierenopvang Norma’s dieren in Ferwert was door een brand verwoest. Er waren maar liefst honderd dieren omgekomen. Ik was er kapot van. Vandaar mijn initiatief tot deze benefiet. Libelle Daily
Indonesië maakt zes oorlogsschepen en twee veerboten gereed om duizenden kinderen en ouderen die last hebben van de rook door bosbranden op Sumatra en Kalimantan te evacueren. Dat hebben de autoriteiten in Jakarta vrijdag bekendgemaakt. Telegraaf.nl
Wetenschappers van de Vrije Universiteit hebben berekend dat het bosbrandenseizoen in Indonesië dit jaar op slechte dagen meer broeikasgas uitstoot dan de economie van de Verenigde Staten. Bron
Update van 22 oktober , Inez Hollander schrijft:
Due to international and pressure within Japan, we just got word that the movie Unbroken will be released in Japan! Let the truth prevail!
Thank you all for signing and making this happen. Silence is never golden when freedom of speech gets suppressed.
Thank you, Dank u wel!
the guardian.com: Angelina Jolie’s Unbroken to be shown in Japan after racism protests
Nationalists complained about film’s depiction of sadistic Japanese guards in second world war prison camp, but Tokyo cinema will now show it
Bericht van 5 januari 2015:
de Volkskrant:
Een groep bekende Nederlanders heeft zich aangesloten bij een Amerikaanse petitie die oproept om Unbroken, de nieuwe film van Angelina Jolie, in de Japanse bioscopen te vertonen.
Onder anderen schrijver Adriaan van Dis, Doe Maar-oprichter Ernst Jansz, zangeres Wieteke van Dort en filmmaakster Hetty Naaijkens hebben de aansporing op de site Change.org ondertekend.
Onderteken hier of zet de pagina op je facebook.
Foxnews : The Japanese people deserve this kind of commitment from their leaders, not the overwhelming denial of history that led to the “Unbroken” blackout.
Egodocumenten en de Indonesische onafhankelijkheidsstrijd – wat is hun rol in deze geschiedenis, wat vertellen ze ons (en wat niet)? Tijdens deze exclusieve masterclass richt historicus Gert Oostindie zich op deze vraag en aanverwante kwesties. Dit programma vormt een opmaat voor de Nacht van de Geschiedenis in het Rijksmuseum, waar Gert Oostindie zijn nieuwe boek ‘Soldaat in Indonesië, 1945-1950‘ zal presenteren. Bron
Beste lezers,
Zaterdag 17 oktober.
Ik ben dit jaar wat meer met een angkot door Bandung gereden. Een angkot is een klein busje, dat een vaste route rijdt. Elke route heeft busjes van dezelfde kleur, zodatje snel ziet welk busje Langs de route kan hij op elk willekeurig punt worden gestopt om in of uit te stappen. De bestuurder zoekt ook naar potentiële passagiers. Als hij iemand ziet lopen, mindert hij vaart en begint te toeteren. Hij stopt soms ook even in de hoop dat er een passagier komt.
Je moet dus geen haast hebben als je met een angkot reist. Waar normaal een deur is, is deze bij een angkot eruit gesloopt, waardoor het in- en uitstappen wat sneller gaat. Ook opletten dat je dan je hoofd niet stoot.
Als een van de inzittenden wil uitstappen roept deze: “kiri”, waarna de bestuurder zo dicht mogelijk bij de stoep stopt, waarna de persoon kan uitstappen en het busje daarna doorrijdt. Het gebeurt ook, dat wanneer iemand is uitgestapt en het busje weer rijdt na als meter de volgende persoon ” kiri” roept, waardoor het busje weer stopt en deze kan uitstappen. Niet echt efficient.
Na het uitstappen wordt door het geopende raam het geld voor de rit betaald. Het is een vast bedrag nl. 5.000 rupiah, ongeveer 30 ct voor de rit.
Als het busje bij een stoplicht wacht, kan er een jonge man met een gitaar, in de ingang van het busje plaats nemen, een paar accoorden speelt en zingt en daarna de hand ophoudt om wat kleingeld in ontvangst te nemen. Is intussen het licht op groen gesprongen en het busje doorgereden, dan springt de speler uit het rijdende busje en loopt terug naar het kruispunt. Ook heb ik meegemaakt, dat iemand alleen de hand ophoudt en om geld vraagt.
Normaliter kunnen er 8 personen in een angkot, maar met wat inschikken, gaan er ook 12 personen in. Dit incluis bagage.
Na het vallen van de avond neemt het aantal angkots heel snel af en na 7 uur in de avond rijden ze niet meer.
Als ‘s-avonds in mijn hotel ben, hoor ik regelmatig geklik op straat. Het blijkt dan een venter te zijn die eten verkoopt. Hij loopt met een karretje, dat kaki lima heet door de straten en maakt bakso, nasi goreng of sate. Tegen 5 uur beginnen ze met hun handeltje. Ook zie je veel kraampjes langs de weg waar eten en drinken wordt verkocht. Het eten hier kost bijna niets naar Nederlandse begrippen. Een bordje bakso kost tussen de 10.000 en 15.000 rp. De koers van de rupiah is vandaag 15.199 voor een euro.
Zaterdagmiddag was er een receptie van een huwelijk in Padangse stijl. Alle andere kamers in het hotel zijn voor de bruilofsgasten besproken. Ik heb hier hele mooie kostuums gezien. En uiteraard mooie jonge vrouwen in erg mooie outfits. Helaas heb ik niet veel foto’s kunnen maken. Een meisje wilde voor me poseren.
Maandag 19 oktober ga ik naar Yogyakarta. Het treinkaartje heb ik al aangeschaft. De prijs biniskelas is 165.000 rp. Dat is in euros 10,75 bij koers van vandaag.
De trein vertrekt om 7.20 uur en wordt om 15.12 in Yogya verwacht.
Ik heb een plaats aan de linkerkant van de trein uitgezocht, dat geeft bij Leles het beste uitzicht op het panorama. Op de 20ste moet ik daar de promotie van Esti op de Gajah Mada Universiteit bijwonen. Dat gaat een drukke dag worden. Ik houd jullie op de hoogte.
Groetjes
Eric
Koken met Rene van Doornum bij Gasthuis du Soleil te Doesburg samen met Cherie Kelderman van Indo TV vandaag Ikan mepanggang sambal matah oftewel geroosterde vis met verse sambal en als toetje dadar goeloeng oftewel pandan pannenkoekjes.
Zie de film.
De op één na beste saté van Nederland wordt gemaakt in Doesburg. René van Doornum van Gasthuis du Soleil is maandag tweede geworden bij de wedstrijd Lekkerste Saté van Nederland. Bron
Adriaan van Dis is genomineerd voor de NS Publieksprijs, een prijs voor het beste boek, gekozen door het publiek. Het winnende boek mag zich Boek van het Jaar noemen.
De stemperiode loopt van woensdag 21 oktober tot en met woensdag 18 november .
Stem hier
6 november is de première van het toneelstuk Oeroeg:
In de opvatting van Madeleine Matzer is Oeroeg vooral een verhaal over opgroeien in een land dat nooit wezenlijk het jouwe zal kunnen zijn, en het verlangen daarnaar; over de zoektocht naar jezelf en de verzoening met het onbekende. Leopold Witte (De Verleiders, Gooische Vrouwen) en Helge Slikker (Miss Molly & Me, Gejaagd door de wind) geven samen het verhaal vorm tot een speelse, zintuiglijke en muzikale vertelling.
By Susannah Palk First Published in The Underground The Hague, Edition#4 May/June 2015 Smiling seductively as she winks playfully at the camera, the fresh-faced image of Dido Van Soest betrays little of the audacious woman underneath – the young, charismatic model turned resistance fighter, whose life would ultimately end in tragedy during the devastation of World War II.
Bron: The Indo Project
Omroep Zeeland:
Duizenden brieven van gewone Zeeuwen die werden gestuurd van en naar schepen van de Verenigde Oostindische- en West-Indische Compagnie komen beschikbaar voor publiek.
Wim Willems over Lilian Ducelle:
Wat haar altijd heeft gestoken, en dat gevoel is ook na haar tachtigste niet verdwenen, is dat Nederland de Indische gemeenschap nooit serieus heeft genomen.
Wie bruin was en uit de kolonie kwam, werd volgens haar als een soort tweederangs burger behandeld. Dat gebeurde niet alleen in de jaren vijftig, die kortzichtigheid is volgens haar nooit verdwenen.
Er moet steeds weer met de bedelnap worden rondgegaan om bestaansrecht op te eisen. Daarbij heeft ze het altijd vertikt om subsidie te vragen, dat stond haar trots niet toe.
Die houding wortelt misschien in haar persoonlijke geschiedenis, maar de positie van Indische mensen in de voormalige kolonie heeft er zeker ook mee te maken.
Zij waren weliswaar Europees georiënteerd, maar voelden nauwelijks affiniteit met de Hollandse mores van de totoks – een aanduiding voor de blanke inwoners van de tropen. Met andere woorden, de Indische leefstijl ontwikkelde zich langs vele wegen.
Volgens Lilian is de enige cultuur van Indische mensen dat ze geen cultuur hebben. Het zou gaan om een leencultuur, die zo aantrekkelijk is dat het een eigen leefstijl is geworden. Met geweldige jazzgroepen en klassieke musici, omdat Indische mensen overal inpasbaar zouden zijn en openstaan voor alles wat hen ligt.
In haar terugblik op het Indische ziet zij overal sporen van die eigenzinnige leefvorm. Wanneer Indische musici een liedje of een melodie oppikken, voegen ze er volgens haar altijd iets eigens aan toe, waardoor je ze meteen herkent. Ze zouden zich van anderen onderscheiden door hun gave om het beste uit verschillende sferen te verenigen.
Niet alleen in de muziek, ook in de keuken of bij de toepassing van (geneeskrachtige) kruiden. In het aanvoelen van allerlei dingen, het zogenaamde bijgeloof, schetst zij de Indische cultuurvorm als een melange van Europese en Indonesische waarden.
Er is een uitgesproken eigen adat, met strenge, zij het vaak onuitgesproken regels over de manier waarop dingen gedaan moeten worden. Wat Indisch is, moet je aanvoelen.
Van huis uit krijg je als kind, zij het vaak indirect, geleerd wat je wel en niet moet doen, wat niet aloes is.
Wim Willems heeft zich verdiept in de Indische Nederlanders en hun geschiedenis.
Hij schreef verslagen, lezingen, artikelen en boeken daarover.
Lilian Ducelle was weduwe van Tjalie Robinson en stond naast hem bij zijn activiteiten in Nederland en Amerika. Na zijn dood heeft zij de Tong Tong doorgezet en ze moest de naam veranderen in Moesson.
Dit hele stukje zijn de woorden van Wim Willems. Niet die van Lilian Ducelle, hoewel Willems haar persoonlijk kende.
Nou is mijn perceptie wat Indisch is anders dan die van de vorige generatie.
Lilian Ducelle was geboren in 1919 en getogen in Indië.
Ik niet (40 jaar later in Nederland geboren) .
Is de cultuur van Indische mensen een leencultuur?
Je kunt het wel eens zo noemen om een pointe duidelijk te maken. Maar mensen maken zich gewoontes, gedragingen, ideeën eigen. Of het nou uit de familie is doorgegeven of dat het komt van buiten de eigen sociale groep.
De volgende redenering kom je wel eens tegen. Het rare idee dat Indische mensen geen eigen cultuur hebben. Zo kun je een boel van vele culturen “niet eigen” noemen omdat de oorsprong buiten die samenleving ligt.
Ik leerde Nederlands van huis uit, Dat was onze eerste taal. Is dat een ‘geleende taal’ ?
Is dat niet eigen aan mij ?
Wim Willems schrijft dit om mevrouw Ducelle te verklaren:
Zij waren weliswaar Europees georiënteerd, maar voelden nauwelijks affiniteit met de Hollandse mores van de totoks
Is dat een juiste omschrijving van haar mening of van haar achterliggende gevoelens?
Wbt de periode 1800-2015: Ik zie veel affiniteit bij Indische mensen met de Hollandse mores. Taal, religie, kleding, politieke en sociale georiënteerdheid.
Het is ook tegenstrijdig met het leencultuurconcept. Wel veel overnemen van de Nederlandse cultuur , maar nauwelijks affiniteit daarmee hebben. Dat kan zo niet.
Boeroeng
De digitale zender ONS (voorheen nostalgienet) vertoont in november Stand van de zon, Stand van de maan en Stand van de sterren over verschillende generaties in de sloppenwijken van Jakarta.
Daarnaast start het programma De Reistafel met kok Lonny Gerungan.
Eind november is er een documentaire over filmaker René van Nie (niet Indisch, maar wel de vader van Nada van Nie).
Mail 1
Thank you for giving me this opportunity and telling you my story. My name is Rob Schouten and the reason that I am here is because I am on a mission on behalf of my father and myself. …
Lees verder
Mail 2
Kleindochter van Indische grootvader en Nola.
Mail 3
Ik hoef niet meer naar Indie te gaan om ketella/cassave te eten
Ik hoef niet meer naar Indie te gaan.
Mail 4
Prachtig filmpje over armoede vraagstuk. Een optimistisch geluid voor de lezers.
Mail 5
Er zitten enkele Indonesië gerelateerde dia’s tussen…Download deze.
Mail 6
Beste allemaal, dit leek me een heel leuk “verhaaltje”. M.h.g
Mail 7
Stukjes uit de biografie van Lilian Ducelle
Mail 8
Dutch East Indies in HD Color 1941
Mail 9
Daendels was hier – (1808) Dit teken staat langs de Grote Postweg in Bandung vlak bij hotel Preanger Let op het opschrift.
U kunt de nieuwsbrief hier downloaden.
NICC Magazine, oktober 2015, met onder andere de volgende onderwerpen:
– Historici, stel de juiste vragen over Nederlands-Indië
– Indischiana-Jones (deel 2)
– De val van Formosa
– Adriaan van Dus wint Constantijn Huygens prijs 2015
– Yvonne Groeneveld, Theatermaakster
– Verborgen verleden op Buru
– Uitvaartwade
– Indo’s Got Talent
– Indonesische militaire achtergrond
– Herman Bussemaker overleden
– Laatste nieuws: Update AO Tweede Kamercommissie
en verder de overige vaste rubrieken.
Welke rol heeft het Nederlanderschap gespeeld in uw werk? „Als ik geen Nederlander was geweest, was ik natuurlijk nooit met mijn ouders in Indonesië terechtgekomen. Nederland is min of meer calvinistisch, en Indonesië is vloeiend, batikachtig, liaanachtig. Samen met mijn ervaringen tijdens de sixties in Nederland heeft dat een doorslaggevend effect gehad op mijn houding en werk. nrc.nl
De grote najaarstentoonstelling van het Rijksmuseum is Azië > Amsterdam.
De mooiste kunstvoorwerpen uit China, Japan, Indonesië en India: porselein, lakdozen, zijde, zilver, meubelen, ivoor en parelmoer uit de Gouden Eeuw. De Aziatische schatten werden door de Verenigde Oostindische Compagnie (VOC) naar Amsterdam gebracht en verspreidden zich vervolgens over heel Europa. Rijksmuseum Amsterdam
,
Shit!”, zeg ik, als ik weer dat hoofdstuk vergeten ben te lezen voor donderdag. Donderdag, dan is weer mijn Indonesische les. ,,Ik moet trouwens ook nog even terugkomen op die mail, om onze rondreis op Sulawesi te voorspoedigen.”, denk ik, als ik mijn emailbox open. Ik vind daar ook een uitnodiging om een blog te schrijven voor een stel met een startende Indonesische onderneming in Nederland.
Historicus Hans Goedkoop, presentator van Andere Tijden, komt donderdag 22 oktober naar Winterswijk. Hij vertelt in het Doopsgezind kerkje over het koloniale verleden, de KNIL en de repatriëring in Nederlands-Indië. Goedkoop is zelf de kleinzoon van een Nederlandse officier daar. gelderlander.nl
Laat u tijdens de Pasar Malam Rijswijk van 17 & 18 oktober 2015 verrassen door de rustieke Aziatische sfeer, voortreffelijk exotisch eten, swingende muziek en indrukwekkende dansshows en vele kramen. Twee dagen lang is deze oriëntaalse jaarmarkt dé ontmoetingsplek voor iedereen die open staat voor de warme Indische cultuur. U bent van harte welkom.
Hieronder kunt u een film terugvinden met sfeerbeelden van de editie in februari 2015
Mail:
Hello Indisch4ever,
HELP WIE KENT deze Indische dame ?
Amsterdam 1949-1951? Ortelius straat 58,1 hoog, Amsterdam–west
Zij kwam net uit Indonesia.
Mijn naam was Wil(ie) Visser,(ik sta rechts van de Indische Dame) my broertje heet Ronald en mij zus heet Gerda.
Wij hadden honger gekend maar deze buurvrouw kookte heel lekker Indonesisch eten.(na de oorlog)
Speciaal kreeg ik van haar het grootste gedeelte
Zij woonde boven ons en woonde in bij een family en was waarschijnlijk een student.
Zij zorgde heel erg goed voor mij en ze heeft mijn leven beïinvloed met haar vriendelijkheid. Zij woonde boven ons en woonde in bij een family en was waarschijnlijk een student.
Zij zorgde heel erg goed voor mij en ze heeft mijn leven beïnvloed met haar vriendelijkheid.
Mijn eerste meisje was ook een Indische en helaas overleed zij na 3 jaren huwelijk! Ik woon nu al jaren in New Zealand.
Ik heb ook nu nog steeds Internationale Studenten.
Ik ben een Vice President geweest van een Multicultural Group inc.
Mijn leven is vol met different cultures en mensen van over de gehele wereld
Ik schrijf een boek over mijn leven en de reden waarom ik gehandeld heb. Mogelijk woont ze in Nederland.
Aub help mij haar te vinden. Willen jullie dit bericht aub delen??
Mijn email is: harmonyatnz@hotmail.com.
Skype naam: Bill-Visser.
——
Het bovenstaande was een bericht van 1 oktober 2015
Update van 17 oktober .
Er is nu meer bekend van Mona Iswin. Ze huwde met Slamet Saubary.
Daarom deze oproep:
Wie heeft een boek genaamd: Keluar-masuk perdjoangan translation “And out of struggle” Written by Slamet Saubary (Raden) geb 5/1/1927 (Indonesia)
Het was geschreven in 1951 Hij woonde in: Amsterdam 1950 – 1956
Edinburgh 1956 – 1960 waar hij een student was in Research
Zij vertrokken van Southampton ( 7 Oct. 1960) naar Jakarta on the Ben Line company : Ms Benhiant
Zijn vrouw woonde ook in Amsterdam Mona Iswin.geb 18/04/1928 (Indonesia)
zijn dochter: Siti I. Saubary geb 6/09/1957
zijn zoon Chaldun Saubary geb 26/03/1959
I kan het nergens meer verkrijgen. Amezon.com heeft het ook niet meer.
Ook als iemand mij meer kan vertellen van de schrijver, aub,
Bill Visser harmonyatnz@hotmail.com
Herman Salomonson (=Melis Stoke 1892-1942) wordt door zijn biograaf Gerard Termorshuizen als een ‘humaan koloniaal’ getypeerd.
.
Karels koffer
Nooit sprak het Indische echtpaar Karel en Marie von Ende over hun woelige tijd in Indië en het latere Indonesië. Een kleine koffer met unieke documenten en foto’s doorbreekt vele jaren na hun dood het zwijgen. De inhoud, aangevuld met informatie uit archieven en gesprekken, legt een heftige episode bloot van onze geschiedenis.
** Speciaal voor de Maand van de Geschiedenis is een toptitellijst opgesteld door de CPNB. Op nr 6 staat Gesloten Koffers. Geschreven door Sylvia Pessireron die eerder de roman De verzwegen soldaat publiceerde, co-scenarist van de televisiefilm De Punt was. En nu voorzitter is van TFIR .
Schaduw van de Blauwe Bergen , Kroniek van een Indische familie.
Van Jouke Schotel.
Drie generaties van de familie Charon dienen onder verschillende omstandigheden als militair in verschillende krijgsmachtdelen. Johan Charon, geboren in Nederlands-Indië in 1916, dient bij het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger. Hij vecht tegen Japanners en overleeft als krijgsgevangene de Birma-spoorweg dwangarbeid. Na de soevereiniteitsoverdracht emigreert hij naar Nederland. Hij bouwt samen met zijn vrouw Liz een nieuw leven op.
‘Onbereikbaar dichtbij‘ bevat persoonlijke verhalen van Nederlands-Indië- en Nieuw-Guineaveteranen uit Dordrecht e.o., opgetekend door studenten van het Grafisch Lyceum Rotterdam. Het boek brengt de eerste generatie in gesprek met de derde generatie, begeleid door de tweede generatie. Met de hoop dat meer begrip er voor zorgt dat de jongere veteranen niet ook 70 jaar lang getergd worden door de ‘krassen op hun ziel’.
Volkskrant: Opnieuw zijn foto’s opgedoken van mogelijke executies in voormalige Nederlands-Indië. Op een van de afbeeldingen zijn de lichamen te zien van zes geëxecuteerde Indonesische mannen. ( )
Volgens Henk Schulte Nordholt, bijzonder hoogleraar Indonesische Geschiedenis aan de UniversiteitLeiden, wordt het tijd voor een diepgaand onderzoek naar de ware aard van de oorlog in voormalig Nederlands-Indië. ( )
De foto’s maken onderdeel uit van van de expositie Indië in oorlog – Oorlog in Indië in het Verzetsmuseum in Gouda.
NOS: Zweers meent dat de foto van de zes neergeschoten mannen gemaakt is in Bandung, in het voorjaar van 1946. “Daar was het toen chaos”, zei hij op NPO Radio 1. “Er zaten Brits-Indische troepen, KNIL-eenheden en Indonesische jongeren die daar een guerrilla-oorlog voerden, waarbij nogal wat Nederlandse en Indische ongewapende burgers werden vermoord.”
Op de site van het Verzetsmuseum :
Geschiedenisles van oom Harry 4 delen van een serie van 7, deel 1, 2, 3, 4 .
.
.
Hetzelfde verhaal over oorlogsleed in resp de Stentor en AD.
Het derde artikel in de Telegraaf beweert dat excuses en erkenning om de kille ontvangst gaan.
Maar deze foto’s zijn toch duidelijk , maart 2013 de stille tocht Den Haag.
De erkenning en excuses gaat om het discriminerend overheidsbeleid door de jaren heen met de backpay en materiële oorlogsschaderegeling.
Nieuws museum Bronbeek De tekening is van ca 1850 .
Op 22 oktober organiseert de Historische Vereniging Rijswijk de lezing “Sporen van Smaragd – Indisch Erfgoed in den Haag”. De stad Den Haag heeft een belangrijke historische band met Nederlands-Indië, de Gordel van Smaragd. Dat Indische verleden heeft haar sporen in het stadsbeeld achtergelaten: Lees verder
Indonesië is het thema op de Frankfurter Buckmesse.
Vandaar dit interview met de schrijfster Laksmi Pamuntjak in Trouw over Soehartokillings en de nationale verwerking.
Nog een artikel in Trouw. Over excessen van Indonesische strijders.
Beste lezers,
Ik ben nu een week in Bandung. Logeer in hotel Malaka, dat 2 jaar geleden is geopend. Het is een leuk klein hotel, met een jonge en vriendelijke staf. Ze zijn heel ook heel behulpzaam, toen ik vroeg waar ik een warnet (waroeng internet) kon vinden, konden ze me vertellen waar er een was, maar ze boden me direct een laptop aan om te gebruiken. Ook is er een auto beschikbaar om me naar het centrum van de stad te brengen.
De prijs van een kamer met korting is 300.000 rp, hetgeen nog net geen € 20 is, en dit is incluis ontbijt. Als ontbijt wordt brood of nasi/bami goreng, bubur, divers fruit, gorengan (kleine loempias) en vruchtensap aangeboden.
Op de plaats waar het hotel staat was vroeger Valkenet gevestigd een bekend restaurant en bakkerij. Ook een prettige bijkomstigheid is dat er geen moskee in de directe nabijheid is zodat je niet om 5 uur ‘s-ochtends rechtop in je bed zit.
Zondag ben ik op een feest geweest ter viering van de besnijdenis van een jongen van 10 jaar. De gebeurtenis werd voornamelijk gevierd door veel eten en drinken aan te bieden, waarbij ieder van de familie de kookkunst had kunnen uitvoeren. Ik was de vreemde eend in de bijt, die geen lid van de uitgebreide familie was, en moest daarom met iedereen op de foto. Het eten was trouwens erg lekker.
Vanmiddag ben ik naar een supermarkt geweest om snacks en drinken te kopen. Het viel me op dat in de supermarkt ook diverse stands zijn waar je pizzas, donuts en dim sums enz. kunt kopen. Deze stands worden door zelfstandige ondernemers gerund en hebben niets met de supermarkt te maken, behalve dat ze de ruimte huren. Om de supermarkt te bereiken ben ik met een angkot gegaan en het is me gelukt om deze keer mijn hoofd niet te stoten bij het instapppen. Angkots zijn kleine busjes die een bepaalde route rijden en die op elke willekeurige plek gestopt kunnen worden om passagiers in of uit te laten stappen. Ongeacht de afstand geldt één tarief 5000 rp, die je bij het uitstappen aan de chauffeur overhandigt.
Tot zover dit verslag tot de volgende keer.
Groetjes
Eric
NOS:
Ambtenaren en militairen die in Nederlands-Indië tijdens de oorlog geen salaris hebben gehad krijgen mogelijk toch nog een extra financiële tegemoetkoming. Daar leek het niet van te komen, maar staatssecretaris Van Rijn zei vanmiddag dat hij opnieuw om de tafel wil om tot een oplossing te komen.
BNR
Op aandringen van de Tweede Kamer wil Van Rijn nog een keer proberen een oplossing te vinden voor zo’n 1100 mensen uit de Indische gemeenschap die tijdens de Tweede Wereldoorlog geen salaris of soldij kregen.
Over de zogeheten ‘backpay’-kwestie’ wordt al jaren gesproken. Eerdere kabinetten vonden dat Nederland juridisch niet verplicht is achterstallig salaris uit te keren en wezen erop dat in 2000 al een finaal gebaar is gedaan. Van Rijn onderschrijft dat, maar stelt vast dat dit er niet toe heeft geleid dat ,,gevoelens van onvrede en onrust zijn weggenomen”.
De heer van Rijn heeft 14 oktober een onderzoeksverslag (=impactanalyse) van de SVB naar de Tweede Kamer gestuurd . De SVB onderzocht in 2013 een voorstel van het Indisch Platform. Bron
Stukken die van Rijn aan de Kamer stuurde op 14 okt 2015:
*** Impactanalyse van de SVB
*** Begeleidend schrijven van de SVB
*** Regelingen rond backpay en oorlogsschade
Grote bosbranden op Borneo en Sumatra hullen Indonesië in smog. Sporten is een gruwel, een groot zwemtoernooi is afgelast, scholen sluiten de deuren. Het is een jaarlijks terugkerend fenomeen, waar Indonesië zelf verantwoordelijk voor is. De branden worden namelijk opzettelijk aangestoken. NOS.
De rook van Indonesische bosbranden teistert al geruime tijd de hele regio. Ondanks een bestaand akkoord binnen hun associatie staan de Zuidoost-Aziatische landen – tot hun grote frustratie – vrij machteloos.
IAF: The Indonesian Hajj Committee (PPIH) announced early on Tuesday that they had identified three more victims of Indonesian hajj pilgrims from September’s stampede in Mina, Saudi Arabia, bringing Indonesia’s death toll from the incident to 127.
straitstimes: Catholics are gathering at a church in Subang Jaya to witness claims that a statue of Virgin Mary is growing taller, smiling, and at times, shedding tears.
One man was killed Tuesday (Oct 13) in violent clashes that saw a church burned to the ground by hundreds of armed men in Indonesia’s conservative Islamic province of Aceh Bron
De INYS kreeg een verzoek van het Lantun Orchestra uit Indonesië. Ze zijn op zoek naar een podium in Nederland. Wellicht dat jullie een geschikt evenement weten? Het Lantun Orchestra is een modern Jazz ensemble uit Indonesië zie : https://www.youtube.com/channel/UCO592GJBk81i8_D_Sg8SbZw/videos
De Indische kwestie. Wederom naar de rechter?
Backpay
Nederlandse ambtenaren te Indië hebben nooit hun salaris volledig uitbetaald gekregen gedurende de tijd dat zij gevangen zaten
Materiële schadevergoedingen
Er was wel een vergoeding van de staat voor schade te Nederland in 40-45. Maar Nederlanders met schade te Indië in die WOII werden bewust uitgesloten .
Naar aanleiding van het démasque van van Rijn die eindelijk openlijk erkent dat dit kabinet net als voorgaande regeringen weigert de totale sommen te betalen, gaan er weer stemmen op opnieuw naar de rechter te gaan.
Wat Griselda Molemans schreef in het boek Opgevangen in Andievijlucht. Zie facebook.
Een aantal van die stemmen dus:
————————-
Jeroen zegt:
13 oktober 2015 om 14:11 (bewerken)
Het is inderdaad tijd voor juridische stappen, dat was het trouwens allang.
Ik stel voor dezelfde advocaat in de arm te nemen die Indonesische slachtoffers heeft bijgestaan. En dat de Indo’s in de V.S. er bij betrokken worden.
De regering is er schuldig aan dat het om miljoenen gaat, zij hebben immers tijd lopen rekken.
———
Jos H Crawfurd zegt:
13 oktober 2015 om 14:32 (bewerken)
Heer Jeroen; dus U bedoelt: Liesbeth Zegveld.
Mij om het even; maar laat het niet slechts bij praten blijven.
———
Jos H Crawfurd zegt:
13 oktober 2015 om 15:40 (bewerken)
Zou onze webmaster; Dhr Boeroeng willen starten met deze gedachten van ons.
Uiteindelijk is hij hier de eigenaar van en moet hij het willen wat hier betaamd wordt.
Laat he horen Boeroeng.
Mvg. Jos H Crawfurd.
———
Boeroeng zegt:
13 oktober 2015 om 15:45 (bewerken)
Niet “wij” ….. maar waar de Nederlandse staat verantwoordelijk voor is.
Zegveld en Knoops hebben beiden een goed imago en grote bekendheid.
Maar jaaaaaaaaaa…. wie betaalt hen ?
———
Willem Plink zegt:
13 oktober 2015 om 17:32 (bewerken)
dat bedoelde ik ook, wat ons wordt aangewreven maar de staat is verantwoordelijk
———
PLemon zegt:
13 oktober 2015 om 17:16 (bewerken)
@Boeroeng, ‘….Wie betaalt hen?’
Het is verstandig om maar eerst te peilen of we met z’n allen hiervoor een crowdfunding actie willen starten dmv een web – enquête bijv. Als het animo hiervoor positief uitvalt bedenken we stap 2 en anders is het ‘ over en sluiten ‘ , tenzij er een wonder gebeurt.
———
Willem Plink zegt:
13 oktober 2015 om 17:31 (bewerken)
het gaat me niet eens meer om het geld , maar om het principe. Dus zo nodig crowd funding.
———
Arthur Olive zegt:
13 oktober 2015 om 19:12 (bewerken)
@ Boeroeng….”Wie betaalt hen”
Als er advocaten zijn die de Indische kwestie willen opnemen door alleen compensatie te krijgen als ze winnen of zelfs pro bono dan kan dat toch. Japanse Amerikanen die in concentratie kampen hebben gezeten kregen zo doende ook een apology en $20000 van de regering
Update
Teken het condoleanceregister
Het Indisch Platform schrijft:
Ons Indisch Verdriet: R.I.P. Herman Bussemaker.
Vanmiddag om 14.00 uur bereikte ons het droevige bericht dat onze oud-voorzitter van het Indisch Platform, de heer Herman Bussemaker vannacht in zijn slaap is overleden. Op de dag dat we de langverwachte reactie van Staatssecretaris Martin Van Rijn ontvingen, geeft dit nieuws gestalte aan ons aller Indisch Verdriet. Wij hopen dat hij hiervan gespaard is gebleven.
Onze gedachten gaan uit naar zijn echtgenote Wil Bussemaker en zijn familie en vrienden.
Wij danken Herman Bussemaker voor zijn volharding in het oplossen van de Indische Kwestie, waarbij hij tot het laatst betrokken is geweest. Recht tegenover het onrecht ons aangedaan, blijft overeind zijn integriteit om de historische feiten boven tafel te dwingen. Ons achterlatend met zijn indringende boek het ‘Indisch Verdriet’.
Namens het Algemeen Bestuur Stichting Het Indisch Platform.
http://indischverdriet.nl
Wie weet mij meer te vertellen of in contact te laten brengen met iemand die meer weet over de foto.
De foto was te zien in 20015 op de tentoonstelling op de boulevard in Kijkduin in 2005.
Inzittenden van vlucht MH17 zijn enkele seconden na het inslaan van een Buk-raket vorig jaar buiten bewustzijn geraakt. Volgens nabestaanden is dat een van de conclusies van de Onderzoeksraad voor Veiligheid (OVV). Zo’n 600 nabestaanden werden vanochtend op het World Forum in Den Haag bijgepraat over de vier rapporten naar vlucht MH17.
NPO Radio 1
Luister ook naar Robby Oehlers, oom van Daisy Oehlers die met haar vriend Bryce Fredriksz omkwam. Zijn moeder haalde de wereldpers.
Hallo Lezers,
Later dan mijn bedoeling was, volgt hier deel 2 van mijn verslagen.
De reis naar Hong Kong verliep zonder problemen, we arriveerden op de verwachte tijd en het wachten op de vervolgvlucht ging ook goed. Tijdens de vlucht heb ik 2 romantische Chinese films bekeken en verder kon ik niet goed slapen, maar de inwendige mens werd door de stewardessen goed verzorgd.
Bij aankomst in Jakarta had de douane alleen belangstelling voor mijn handbagage die door de scanner moest, maar verder kon ik direct doorlopen.
Ik heb op het vliegveld geld gewisseld en de koers was toen 16.000 rp voor 1 euro. Ik heb daarna een taxi gehuurd bij de balie aan de overzijde van de moneychanger. De prijzen voor een taxi naar Menteng varieerden tussen de 250.000 en 300.000 rp.
Bij aankomst in het hotel dat voor mij besproken was, werd mij echter verteld dat het hotel een fout had gemaakt en dat er geen kamer vrij was, maar ze verwezen me naar een hotel dat om de hoek lag en ik kon daar een kamer krijgen voor 270.000 rp per nacht. Hetgeen dus goedkoper was dan het besproken hotel. Hotel Menteng 1 ligt aan de jl Soeroso in Menteng en is centraal gelegen in Jakarta, het ligt ook dicht bij het Station Gambir.
Op Vrijdag ben ik naar het ereveld Menteng Pulo gegaan, waar een van de medewerkers, de heer Suripno, 25 jaar in dienst was en met een medaille werd onderscheiden. Hierna volgde een selamatan. Na afloop ben ik meegegaan naar het kantoor Indonesië van de OGS, waar ik de kennismaking met de medewerkers vernieuwde. Het bleek dat een van de dames in Bandung in dezelfde wijk had gewoond waar ik vroeger ook woonde. Hetgeen toch een band schept.
Op zaterdag ben ik in de ochtend naar het Museum Prasasti, dat vroeger het Tanah Abang Kerkhof was, gegaan om te kijken hoe de restauratie is gevorderd. Ik kan melden dat het mooi is geworden. Het blijkt dat ook van geruimde graven op andere kerkhoven monumenten hier naar toe zijn overgebracht. Ik heb hier veel bekende namen gezien. Ook graven uit de 19e eeuw. Een aanrader dit museum. Zaterdagmiddag om 15.00 uur werd ik door Rethy, mijn stiefdochter opgehaald en wij zijn samen naar het graf van Tilly, haar moeder die 10 jaar geleden overleden is, gegaan om een bloemetje te leggen. ‘s-Avonds zijn we gaan eten in de Plaza Indonesia een erg grote mall bij het Grand Hyatt hotel en Hotel Indonesia.
Ook heb ik zaterdagochtend een kaartje gekocht voor de Argo Parahyangan, de trein die Jakarta met Bandung verbindt. Kosten voor deze ca 180 km lange tocht zijn 100.000 rp, omgerekend dus ongeveer 6 euro. Toen ik het station binnenkwam om 8.30 uur was er een lange rij wachtenden voor het loket dat om 9 uur open zou gaan. Omdat ik geen zin had om in de rij te gaan staan, ben ik naar de Indomaret supermarket gegaan, waar een computer staat en men zelf het kaartje kan bestellen. Na betaling aan de kassa krijg je een code mee waarmee op het station een kaartje wordt uit geprint, al met al was ik 10 minuten kwijt. Ook kreeg ik van Indomaret een pak travel-tissues mee.
Zondag ben ik met de familie van Tilly naar Depok gegaan. Hier woont haar
Dinsdagmorgen om 8.30 uur vertrok deze trein om mij naar Bandung te brengen. Ook hier heb ik een hotel dat nieuw voor mij is. Het is het hotel Malaka aan de jalan Palasari 36. Het is pas gebouwd hotel, dat er ruimtelijk uitziet, maar vrij kleine kamers heeft. Het ligt in de wijk Karees, waar in de oorlog een japans kamp was. Mijn overgrootmoeder is hier overleden. Dit jaar ben ik naar het Ereveld Pandu gegaan om een bloemetje bij haar graf te leggen. Ook heb ik op de algemene begraafplaats Pandu gezocht naar het graf van Klaaske Terpstra, maar dat helaas niet gevonden, wel heb ik een steentje van het Kerkhof meegenomen.
Tot hier het 2e deel van mijn ervaringen en tot de volgende e-mail.
groetjes
Eric
Op donderdag 15 oktober organiseert de Haagse Kunstkring een herdenkingsavond voor de slachtoffers van Japanse bezetting van Nederlands-Indië. Acteurs, schrijvers en muzikanten staan stil bij de verschrikkingen die zich tijdens de Tweede Wereldoorlog in Nederlands-Indië hebben afgespeeld. Aan de hand van beelden van Indische monumenten proberen zij de vraag te beantwoorden wat kunst kan betekenen Bron
Telegraaf.nl:
In een brief aan de Tweede Kamer schrijft staatssecretaris Van Rijn (Volksgezondheid) maandag dat een financiële tegemoetkoming voor Indische Nederlanders het kabinet ’voor een onoverkomelijke financiële opgave zou stellen’. Het zou al snel gaan om honderden miljoenen euro’s. Een oplossing voor wat de ’payback-kwestie’ is gaan heten, is ’helaas niet voor handen’, schrijft Van Rijn.
Indisch Platform:
Het IP beraadt zich vandaag op de te ondernemen stappen vóór het Algemeen Overleg in de 2e kamer op 14 oktober a.s. om 13.00 uur, naar aanleiding van onderstaande brief.
Deze brief reflecteert vanzelfsprekend NIET de gesprekken die er zijn gevoerd met VWS Van Rijn en de diverse Kamerleden omtrent precedentwerking. Oplossingen genoeg voorhanden én aangereikt.
Zie de genoemde kamerbrief-over-indische-kwestie_okt2015
In het diepste geheim rapporteerde een commissie onder aanvoering van jurist Ph. Werner in de zomer van 1953 over de grote groep van circa 136.000 Indische Nederlanders die zich op dat moment nog in de republiek Indonesië bevond. De strikte aanbeveling van het rapport was om hen zo veel mogelijk de toegang tot Nederland te ontzeggen. Bron: Opgevangen in andijvielucht | Facebook
Zondag 18 oktober komen Hedy en Roy Grünewald naar Theater Peeriscoop met Selamat Makan. ( inclusief maaltijd ) Broer en zus zijn opgevoed in de naoorlogse Indo cultuur. Zij bedachten een voorstelling vol Indische verhalen. Grappig, ontroerend, soms pikant. gorcumsecourant.nl
SoccerNews.nl:
Ajax-verdediger Tete liet na de wedstrijd aan De Telegraaf weten: “Het was even wennen, ook aan het kunstgras dat moeilijk bespeelbaar was. Bovendien speelde ik voor het eerst met deze jongens samen. Maar ik ben tevreden met mijn optreden. Er is niets mooiers dan debuteren voor Oranje.”
de Volkskrant: Het Indische lid had verteld dat zijn familie was vermoord tijdens de zogeheten Bersiap-periode op Indonesië. Dat was een gewelddadige periode in de jaren 1945-1947, net na de bezetting door de Japanners. Radicale Indonesiërs vielen in dit machtsvacuüm Europeanen en Indo-Europeanen aan. Daar was zijn familie slachtoffer van geworden, vertelde de vrijmetselaar eind jaren tachtig aan zijn broeders. Hij vertelde hoe hij de mannen opspoorde. ‘Ik heb er geen een geliquideerd zonder te vertellen waarom.’ Hij kreeg daarbij hulp van een andere man. ‘Ik heb al die 17 man in de ogen gekeken voordat ik schoot.’
Ernst Jansz treedt vrijdag 16 oktober op in Cultuurkapel Deurne. Lezers van het Weekblad voor Deurne kunnen toegangskaartjes winnen door onderstaande vraag te beantwoorden. Ernst Jansz brengt in de Cultuurkapel de voorstelling: Gideons droom en andere Indische sprookjes. Jansz speelt het repertoire dat hij heeft samengesteld ter gelegenheid van de heruitgave van zijn debuutroman Gideons droom (1983/2013). Het zijn versies van een aantal van zijn mooiste liedjes. Daaronder Rumah Saya .
Bron: Weekblad voor Deurne
Deze maand in Moesson
Annet Malherbe en Frédérique Spigt over sambal, Elvis en onbereikbare moeders
Lola, begon haar eigen toko en deelt haar recept voor kwee dadar
Zuster Emi bestreed de pest op Java
Mampiren in de biologische super van Bogor
Exclusieve voorpublicatie uit de roman Honolulu King
En verder: natuurlijk Frans Leidelmeijer, Patricia Jacob, Jack Poirrié en Ricky Risolles!
Krijg het boek Echo’s in Indië van Kester Freriks cadeau bij een jaarabonnement!
Begin vorige week kreeg ik een berichtje van Leroy met daarin de vraag of ik mee wilde naar de rode loper. De kleine filmster in mij werd meteen enthousiast en antwoorde vervolgens mee te gaan. En ja, zelfs in sarong met kebaya zoals gevraagd. Want zie, afgelopen zaterdag was HET rode loper debuut van Ricky Risolles. Aan hem de eer om een zeer belangrijke gastrol te vertolken in de nieuwe film van de jeugdhelden Bassie & Adriaan, genaamd “Keet en Koen, de speurtocht naar Bassie & Adriaan”. Voor deze premiere had Ricky een hele Indo crew verzameld om mee te feesten.
IAF:
Ik was afgelopen zaterdag aanwezig op de laatste dag van het literair festival
Read My World, dat dit jaar Zuidoost-Azië in de schijnwerpers zette, met speciale aandacht voor Maleisië, Singapore en (jawel!) Indonesië. Ik maakte een mooie selectie uit hun programma. Read My World vond plaats in de Tolhuistuin in Amsterdam Noord, net over het IJ naast EYE.
Muzikaal talent gezocht!
Ben jij tussen de 15 en de 30 jaar en beschik je over een prachtige stem waar niemand omheen kan? Meld je dan NU aan voor Indo’s Got Talent en wie weet, word jij geselecteerd om op 15 november tijdens INDOroutes in Dordrecht voor een vijfkoppige jury op te treden. Lees verder .
Zaterdag 19 september was Tekad Santosa (Santos – onze General Manager) met de bus naar Imogiri gekomen om samen met de vertegenwoordiger van de desa Imogiri, Puri Purwanto, bij ons in het busje te stappen en mee te rijden naar Tileng/Manggung.
De weg ernaartoe was al een belevenis. Steile weg met haarspeldbochten en mooie uitzichten. De voorzitter van het plaatselijk bestuur in Tileng en zijn 16 woongemeenschappen, de heer Jaelani was zelf niet aanwezig, hij was bij een bruiloft van familie, maar we werden hartelijk ontvangen door de familie Widayati Stichting Tileng
Koning Filip heeft donderdagmiddag de Prijs der Nederlandse Letteren overhandigd aan Remco Campert. De 86-jarige schrijver, dichter en columnist kreeg de driejaarlijkse oeuvreprijs in de troonzaal van het koninklijk paleis in Brussel. eo.nl
…
I became increasingly dismayed as I did my research: How was it possible that nobody had any idea about this dark history?” says Reggie Baay, author of Daar werd wat gruwelijks verricht: Slavernij in Nederlands-Indie (Gruesome things were committed there: Slavery in the Dutch East Indies).
——
Van Rossum estimates that between 660,000 and 1,135,000 slaves were shipped into and from VOC territories in Asia during the 17th and 18th centuries — markedly more than between 495,000 and 850,000 in the West Indian colonies.
The Jakarta Post
In 2016 organiseren we al weer de 58e Tong Tong Fair, van zaterdag 28 mei t/m zondag 5 juni. Negen heerlijke dagen Tong Tong Fair, Food & Festival op het Malieveld in Den Haag. We zijn voortaan iedere dag een uur vroeger open: van 11.00 uur t/m 22.00 uur.
—-
Waarom 9 dagen? De eerste Pasar Malam Tong-Tong in 1959 duurde slechts 3 dagen. Dat werden er 4, 5,7, 10, 11 en in 1996 uiteindelijk 12. Dat we nu naar 9 dagen gaan, heeft onder andere te maken met de jaarlijks stijgende kosten om het Malieveld te huren. Een andere reden is dat verkorting tot 9 dagen de personeelskosten verlaagt voor oude én nieuwe standhouders.
Bron is facebook
Interview in de Volkskrant met Rob Malasch, oa organisator van indomania .
Als beroepsprovocateur ging Rob Malasch tekeer tegen het ‘burgerlijke bolwerk’ theater. Tot hij werd gevraagd voor een figurantenrol bij ToneelgroepAmsterdam.
‘Dan schijn je er toch nog toe te doen.’
Lees hier
Hof Amsterdam oordeelt dat niet de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, maar het hof de bevoegde hoger beroepsinstantie is met betrekking tot de aanslag afvalstoffenheffing. De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie niet-ontvankelijk omdat de aangevoerde klachten geen behandeling in cassatie rechtvaardigen (art. 80a Wet RO). Belanghebbende, X, is kleinzoon van een ex-militair van het Koninklijk Nederlands-Indische Leger, Bron
Siti
Indonesië; 2014 Lengte: 95 min. Regie: Eddie Cahyono
Gesproken taal: Indonesisch Ondertiteling: Engels
Siti is een jonge moeder, getrouwd met een visser die door een bootongeluk verlamd is geraakt. De boot was met geleend geld betaald en nu zit het jonge gezin, inclusief schoonmoeder, zonder werk en inkomen. De onvermoeibare Siti maakt er het beste van. Overdag verkoopt ze snacks (jingking crackers) op het strand en ’s nachts werkt ze in een illegale karaokebar.
IAF: Wetenschappers hebben op het Indonesische eiland Sulawesi een nieuwe diersoort ontdekt: een rat met de neus van een zwijn.
Purwakarta: Sommige moeders zijn naar verluidt erg blij met de maatregel: Ongetrouwde koppels mogen sinds 1 oktober na 21.00 uur niet meer met elkaar zoenen in het conservatieve Indonesische district Purwakarta.
Purwakarta:Indonesian woman claims she is 140 years old… but she doesn’t look a day over 100: Great-grandmother takes DNA test.
Aceh: Honderd zweepslagen en honderd maanden gevangenisstraf riskeren twee jonge Atjese vrouwen voor het knuffelen in het openbaar. De jonge meiden kunnen geseling ontlopen als ze zich laten genezen van deze ‘ziekte’ in een kliniek.
Scholen in Maleisië dicht vanwege bosbranden Indonesië
De 3e generatie is zeker Indisch
Geen twijfel over mijn identiteit Indo of Indisch-zijn is meer dan alleen een afkomst. Het is een identiteit. En die is voor mij heel duidelijk. Ik ben vrouw, geboren in Nederland, houd van badminton en ben open-minded. Vertaal dit naar identiteit dan ben ik: vrouw, Nederlander, badmintonner, een vrije geest en Indo. Daar twijfel ik nooit aan en waarom zou ik? Moet ik twijfelen aan mijn afkomst, omdat sommige Indischen mij niet als een Indisch willen zien? Claimen deze mensen het Indisch-zijn omdat zij in Indië zijn geboren? Vinden zij dat nakomelingen van de 2e generatie Indischen zich niet Indisch mogen voelen?
Een reactie op bovenstaande:
Ik heb met meer dan normale belangstelling jouw blog ‘De 3e generatie is zeker Indisch’, gelezen. Ik beschouw het een beetje als een hartenkreet. De ongefundeerde opmerking van die oudere Indische dame dat jij, als derde generatie een blanda zou zijn, raakt je meer dan je wil doen voorkomen. En ik kan me dat heel erg goed voorstellen. Nogmaals de opmerking van die mevrouw was erg ongenuanceerd.
Het verhaal over de KNIL topografische expeditie op West Borneo in 1948 is nu als tweetalige paperback uitgebracht.
Een verhaal over een expeditie in het hart van Borneo met landingsvaartuigen, prauwen, stroomversnellingen, nachtelijke metingen, jagen, wapens en veel meer. Voorzien van authentieke zwart-wit foto’s van de stoere KNIL topografen en de Dajak gidsen en helpers, hun meetinstrumenten, de havenstad Pontianak, de Kapoeasrivier, jungle bivaks, visvangst, vaartuigen en meer.
105 bladzijden in een handzaam formaat van 12,5 x 20 cm.
Auteur: Ferdinand Geuther, september 2015. ISBN 978-94-6203-902-5.
Prijs € 8,95 plus € 3,00 verzendkosten Nederland.
Verkrijgbaar via de auteur : stuur een mail
Na de zomerstop organiseert de Indische vereniging O.W.T.S (Oost en West Te Saam) zaterdag 13 oktober, weer een gezellige Herfst Kumpulan in dorpshuis De Lindehof in Spijk. De middag begint om 13.00 uur en zal ongeveer om 19.00 uur eindigen. Er zullen verschillende spelletjes te spelen zijn, zoals bingo en er kan gedanst worden op de muziek van Tony and Friends. Tevens zijn er typisch Indische en Hollandse hapjes.
Bron: DeStadGorinchem.nl
In Het Pakhuis in Hoorn is op 16, 17 en 18 oktober een bijzondere dansvoorstelling te zien. In ‘Een Geschiedenis’ danst een vrouw van 86 jaar uit Castricum, Dolores de Raaf, haar eigen levensverhaal. Zij komt uit Indië en heeft daar een Japans kamp meegemaakt. Daarna was er de gedwongen verhuizing en het aanpassen in een koud Nederland. Het terugkrijgen van haar vrijheid op latere leeftijd is ook een belangrijk element.
dichtbij.nl
Soerabayasch Handelsblad 28 april 1936 . De hele pagina
De Nederlands- Indische gemeenschap in Hattem staat centraal in een lezing die Herman van Keulen op 16 oktober geeft in de Bongerd. Van Keulen heeft een passie voor geschiedenis. Hoewel hij al jaren niet meer in Hattem woont, blijft de historie van zijn geboortestad hem boeien.
Bron: Veluweland.nl
ZWOLLE – Het nieuwe pand van ProReva aan Hyacinthstraat 57 is afgelopen weekend feestelijk in gebruik genomen.
Bibian Mentel – gouden medaillewinnares tijdens de paralympics in Sochi 2014 – en directeur Herwin Renshoff openden het pand voor de orthopedische instrumentenmaker.
IPC reveal shortlist for 2015 Paralympic Sports Awards:
The Netherlands’ Bibian Mentel-Spee, who was the female recipient of the Whang Youn Dai Award, is nominated after she won women’s snowboarding gold having boosted the campaign to have the sport included at the Games.
Hollands praten in Yogyakarta : Oude Javanen spreken graag Nederlands. De enkele toerist geven ze graag een „rrrrrrrrrrondleiding” in het „krrrrrrrraton”.
Een groepje jongeren hangt op het plein bij de Jalan Malioboro, in het centrum van Yogyakarta, zoals hangjongeren plegen te doen
——
We puzzelen met hun woorden, you, English, a minute, learn, school, enfin, na veel handen- en voetenwerk blijkt dat ze vragen of we een minuutje tijd hebben om Engels met ze te babbelen, want dat willen ze goed leren spreken. Engels is de grote mensentaal die een wereld voor ze zal openen.
Een pikirans van Joty ter Kulve
Deze week een aangrijpende, ontroerende foto van twee oude mannen, die hun stempel hebben gedrukt op de wereldgeschiedenis, Paus Francis met Fidel Castrol in Havanna 20 september 2015. De warmte straalt af van de foto als de Paus zijn beide handen op de handen van Castro legt. Hiermee bezegelt Paus Francis de nieuwe relaties tussen Cuba en Amerika. Wie herinnert zich nog de Cuba crisis in de zestiger jaren, kernraketten, Kennedy, Khrushchev, de wereld hield de adem in.
In NRC een krantenartikel met de kop: Indonesië vindt zijn geheugen terug. Jonge generatie vraagt aandacht voor jacht op communisten in 1965. Hoe begon het eigenlijk allemaal?
Ja, met Marx in Engeland die ‘’ das kapitaal ‘’ schreef een beschrijving van de industrialisatie in Engeland. De Engelsen begonnen trein en spoorwegen te bouwen. De arbeidsomstandigheden waren erbarmelijk. Door de industrialisatie ontstond de trek naar de grote steden ( Dickens beschrijft het in zijn boeken), het bracht grote armoede in de steden. De industrialisatie verspreidde zich over Europa. Ook Rusland vond zijn weg naar gedwongen nationalisatie en industrialisatie. Het marxisme, communisme verspreide zich als een olievlek ook in Azië, Amerika ja de hele wereld. Interessant detail, Marx is nog een verre neef van de Philips familie in Eindhoven.
De Nederlanders brachten de spoorwegen en industrialisatie naar de koloniën ook naar Nederlands Indië. De eerste spoorweg werd aangelegd van Semarang naar Djokja in het jaar 1850. De spoorwegen zorgden voor makkelijker vervoer van landbouwproducten, tin en erts.
Het communisme sloeg aan wereldwijd, het verdeelde families, kerken, regeringen. En eiste een hoge tol aan mensenlevens. In Rusland, onder het bewind van Stalin werd het communistisch systeem ingevoerd, miljoenen en miljoenen Russen werden vermoord. Afrika, Zuid- Amerika, de communistische ideologie veroverde jong en oud. China, Noord Korea, Cambodia, Vietnam
Ik herinner mij nog dat ik vlak nadat ik afgestudeerd was in de jaren vijftig naar Parijs ben vertrokken en daar logeerde bij de familie van de eigenaar van de Gaumont Filmindustrie. Ze hadden twee dochters van mijn leeftijd, 1 dochter deelde communistische pamfletten uit aan de ingang va de Sorbonne universiteit. Haar zusje sprak niet meer met haar en was fel anti- communist. Ook in Duitsland in de Ruhr vormden zich communistische cellen.
In Indonesië sloeg de ideologie aan bij jonge mensen in het begin van de twintigste eeuw. Nationalisme, communisme, veel mensen waren enthousiast over de ontwikkelingen in Rusland. Gelijke kansen en niet onderdrukt worden door overheersers of een kliek , zijn vruchtbare bodems.
Vlak na W.O II ontstond de Koude Oorlog. Amerika probeerde zijn hegemonie, macht over de hele wereld te behouden. Toen Chang Kai Shek het onderspit moest delven van het toneel verdween en de oorlog in Vietnam in alle hevigheid woedde wilde Amerika niet dat het communisme zich zou verspreiden in Indonesië en besloot oud-President Soeharto te steunen. Ook in Nederland staan vandaag de kranten vol van de miljoenenmoord in 1965 in Jakarta.
Daarom vind ik de foto van Paus Francis en Fidel Castro zo ontroerend en spreekt er zoveel hoop uit.
Ook nu anno 2015, te midden van de hemeltergende beelden uit het Midden Oosten, zijn er mensen die ons een weg wijzen naar verandering, duurzaamheid, gelijke kansen, rechtvaardigheid en vrede. Vele jonge mensen zoals nu ook in Indonesië hebben de moed het verleden onder ogen te zien. En dat geeft de mensheid hoop.
Joty ter Kulve
Wassenaar, oktober 2015
Rémy Limpach via Java Post: De analyse van enkele in de overheidsarchieven goed gedocumenteerde gevallen van extreem geweld illustreert dat er vaak een zeer brede coalitie van directe of indirecte daders op alle hiërarchische militaire en civiele niveaus bestond, die het extreem geweld systematisch in de doofpot stopte. Op een lager, lokaal niveau konden commandanten zo oogluikend en ongestraft toestaan dat gefrustreerde en door de Indonesische guerrilla in het nauw gedreven minderen een ‘afschrikwekkend voorbeeld’ stelden – als ze Nederlandse ‘contraterreur’ niet al zelf expliciet bevolen onder de leus ‘het doel heiligt de middelen’.
Telegraaf: Terwijl door nieuw onderzoek telkens meer duidelijk wordt over het door Nederland gebruikte geweld in het toenmalige Nederlands-Indië, buigt de rechter zich donderdag over een uitzonderlijke zaak: de verkrachting van de toen 18-jarige Tremini door militairen van het Nederlandse leger in 1949 in het Javaanse dorp Peniwen.
Wikipedia: Aage Vening Meinesz (Malang, 19 juni 1942 – Den Haag, 31 oktober 1985) was een Nederlands meesterkraker, die bekend werd onder de naam Aage M. en het alias de Meesterkraker die hij vanwege zijn zeer goed voorbereide berovingen kreeg.
Meinesz was een charmante verschijning die zijn verhaal mooi kon brengen, en verwierf dan ook grote bekendheid.Als gereedschap gebruikte hij vaak een thermische lans, een apparaat bestaande uit een buis gevuld met staven magnesium waar zuurstof doorheen wordt geperst.
De economie van Indonesië groeit jaarlijks met 5 tot 6 procent. In vergelijking met andere opkomende landen is het land daarmee een baken van economische stabiliteit en biedt volop kansen. Aernout Bouwman-Sie zet de belangrijkste cultuurverschillen op een rij. Lees verder
Bij het Stadsarchief Amsterdam is recent een tot nu toe onbekend aandeel van de Verenigde Oostindische Compagnie (VOC) ontdekt. Het gaat om een van de oudste aandelen van de VOC. Het aandeel, ter waarde van zeshonderd gulden, werd op 6 oktober 1606 gekocht door Theunis Jansz, een kruidenier en later haringkoper die in de Vrouwensteeg in Amsterdam woonde. historiek.net
In Utrecht op het Nederlands Film Festival is er een gouden kalf uitgereikt aan Gustaaf Peek. Dit in de categorie beste scenario voor de film Gluckauf, die de beste film werd en ook won als beste regie en beste camerawerk.
Georgina Verbaan werd gekozen tot de beste actrice. Voor haar rol in de film Surprise, een romantische komedie.
Feyenoord nieuws: Jari Schuurman, Calvin Verdonk en Justin Bijlow starten de komende interlandperiode aan de kwalificatie voor het Europees kampioenschap voor spelers onder de 19 jaar. De twee selectiespelers en de doelman van Feyenoord onder 19 zijn door KNVB-coach Aron Winter opgenomen in de definitieve selectie van Oranje onder 19 voor het eerste EK-kwalificatietoernooi, in Frankrijk. De nationale jeugdploeg treft op 7 oktober Gibraltar, twee dagen later Liechtenstein en sluit het toernooi op 12 oktober af tegen het gastland. De beste twee landen gaan door naar de Eliteronde, die in het voorjaar van 2016 op het programma staat. De EK-eindronde wordt in de zomer van 2016 in Duitsland gespeeld.
.
Koloniale geschiedenis is een nog onderbelicht, maar belangrijk deel van onze vaderlandse geschiedenis. Daarom organiseert Museum Bronbeek de Week van de koloniale geschiedenis
Zie de bronbeeksite
Zie ook deze lezing van 18 oktober:
Het eindspel van de Indische Kwestie. Lezing door Henk Harcksen.
Henk Harcksen, auteur van ‘Liefde als ruwe diamant’ (2014), geeft een lezing over de meest recente ontwikkelingen in de Indische kwestie.
Het is een verhaal over rechtvaardigheid en strijd tegen politisering. Onderliggende onderhandelingsprocessen worden besproken en de details van de uiteindelijke closing stage in kaart gebracht. En zie hier
Gelderlander: Ganjar Pranowo brengt zondag 4 oktober een bezoek aan Arnhem. De gouverneur van de Indonesische provincie Jawa Tengah is met een delegatie van 20 personen vanaf 10.30 uur te gast in het Koninklijk Tehuis voor Oud-Militairen en Museum Bronbeek. Doel van het bezoek is het uitbouwen van de wederzijdse samenwerkingsrelatie op museaal gebied. De samenwerking zal om 14.00 uur worden vastgelegd in een formele intentieverklaring.
In Indonesië bestaat een groeiende belangstelling voor de koloniale geschiedenis.
Deze week waren er twee films op de Nederlandse TV. Bekijk ze online:
Zie de film The Act of Killing
In 1965 werden talloze communisten in Indonesië omgebracht door het leger. Vijftig jaar later zijn de beulen nog altijd trots op hun daden. Regisseur Joshua Oppenheimer legt in The Act of Killing vast hoe zij hun daden verfilmen.
Look of silence is het vervolg:
Zie de film Look of silence 
Als Adi, zelf geboren na de gruwelijke genocide, ontdekt hoe zijn oudste broer destijds is omgekomen, gaat hij de confrontatie aan met de mannen die verantwoordelijk waren voor de dood van zijn broer. Zo tracht hij de angstvallige stilte van de overlevenden te doorbreken – iets dat bijna onmogelijk is in een land waar de daders door de huidige regering nog altijd als helden worden gezien. “The Look of Silence”, die op het internationale filmfestival van Venetië maar liefst vijf prijzen in de wacht sleepte, is een waardig vervolg op “The Act of Killing” en een meesterwerk op zich
Onderwijl , vandaag in Jakarta:
President Joko Widodo confirmed that Indonesia will not issue an apology for its role in what has been described as one of the worst mass killings of the twentieth century, as the nation commemorates the horrific events that occurred 50 years ago today.
Speaking to guests after leading the Pancasila Efficacy Day ceremony at the eponymous monument in East Jakarta on Thursday morning, Joko reminded the nation not to let history repeats itself.
“We must be vigilant; don’t lose our guard and let the incident happen again,” he told reporters.
It is unclear whether Joko was referring to the killing of several top military officers in 1965, or the ensuing bloody military crackdown that killed between 500,000 and one million people.
5 oktober Writers Unlimited:
De Indonesische schrijfster Laksmi Pamuntjak en de Nederlandse Hilde Janssen spreken over de massamoorden in Indonesië in de periode 1965/1966. Een gesprek in het Engels o.l.v. Remco Raben.
Mijn broer heet Proletariyanto, mijn zus Revolusiyati’. Tjiptaning zegt het zonder te lachen, want het is geen grap. Zelf heet zij voluit: Ribka Tjiptaning Proletariyati en zij draagt die naam als een geuzennaam. Daar is in Indonesië nog steeds moed voor nodig. Voor een communistenkind doet Tjiptaning het hier lang niet slecht. Zij is arts geworden, leidt een kliniek waar arme Indonesiërs gratis worden behandeld, en sinds 2004 bekleedt zij bovendien een zetel in het parlement de Volkskrant
krancher.com:
Het geslacht Kouthoofd: De afstammelingen van Philippus Jodocus Kouthoofd (van Brussel) en Francina Dolphina Florus (de eerste vier generaties) kunt u hier bestellen.
Pasar Malam betekent letterlijk Indonesische avondmarkt. Struinend langs de vele kraampjes met Indische en Aziatische spullen, kruiden en specerijen waant u zich even in het verre Oosten. Het gedimde licht, de klanken van Indonesische muziek en de geuren van Oosterse gerechten maken een bezoek aan de Pasar Malam Enschede tot een unieke belevenis. Bron
Opgevangen in andijvielucht:
Op zondag 20 september 2015 vond in het gebouw van stichting Kandjoli in Wierden een bijzondere bijeenkomst plaats. Voor het eerst in ruim 60 jaar sprak de Babarese gemeenschap over de beruchte massamoord op Babar tijdens de Japanse bezetting. Het ging om een strafexpeditie tegen de Molukse bevolking, waarbij als extra maatregel een groep jonge meisjes afgevoerd werd naar Japanse militaire bordelen.
Wikipedia:
Nadat enkele dorpelingen door de troepen van de marineadjudant Makino Shujiro waren gedood werd er een verzoenende toon aangeslagen en zou alles vergeven worden. De volgende dag was er door de Japanners een feest georganiseerd, waarbij iedereen was uitgenodigd. Meer dan 400 mensen, vrijwel de gehele bevolking van Empalawas, kwam naar het feest; nadat tien meisjes waren afgezonderd voor prostitutiedoeleinden werden allen door mitrailleurvuur om het leven gebracht.
Stichting Adinda: 
Wat een dag, wat een dag mensen! Een stralende zondag, niet te warm, ideaal Indisch weer voor een Indischedag. We begonnen wel met een chaotische entree in Reeuwijk. Rijkswaterstaat had enkele wegen afgesloten, dus omrijden en soms nog een keer omrijden, dat was wel vervelend.
Eindelijk dus kwamen we “De Brug ”binnen waar al volop Indische mensen rondliepen om dingen te regelen en te organiseren. Een heel gezellig begin dus. Begroetingen, geciumd en gepelokt, wat waren we blij elkaar weer te ontmoeten,
Lieve Lezeressen en Lezers,
Eindelijk, eindelijk, hier is het tweede deel van Slamat, geschreven door de eens beroemde Nji Sri. Wie was zij toch? Een vrouw die wat durfde, dat staat vast. Het eerste deel kunt u hier vinden, als u nu gaat lezen, kunt u daarna weer hier komen. Mooi, hè? Nu dus het tweede deel, dat nog schokkender is. Melanie Clifford leek in deel 1 nog een geweldige Indische heldin te zijn, maar in dit gedeelte lijken al haar mooie eigenschappen in haar nadeel te veranderen
De Leestrommel
Vijf jonge Rotterdammers met Indische roots gaan een vijfdelige documentairereeks maken over de culturele erfenis van Nederlands-Indië.
Inmiddels zijn de eerste delen uitgezonden op de zender Open Rotterdam. Die zit op de kabel en op het internet.
Bekijk hier: deel 1 , deel 2, deel 3, deel 4, zie de livestream
Bij het monument Papoeastrijders te Bronbeek is 1 oktober de herdenking van Papoea’s die werden ingezet in Nieuw-Guinea in de periode 1942-1962.
Meer informatie .
Dinnershow Pandora’ is een prikkelend avontuur vol passie, verleiding en spanning waarin betoverende klanken en breekbare schoonheid strijden om je aandacht. Genietend van een heerlijk diner serveert de oogverblindende Miss Pandora samen met twintig zangers, dansers en artiesten, je een avond vol top entertainment.
met Dewi Pechler en Roman van der Werff,
Ik heb het ooit wel gevraagd aan mijn vader, maar volgens hem wonen er geen directe familieleden meer in Indonesië. ,,Allemaal netjes het land verlaten toen het moest.” Maar er moeten verre ooms, tantes, neven en nichten op Java wonen, want de Javaanse oma van mijn vader en haar kant van de familie, hebben Indië nooit verlaten. Ervan uitgaande dat deze oma ook nog andere familie had die niet gemengd was. Maar hoe vind ik die?
Lees verder
Het was bijna 5 jaar geleden dat ik bij Santos, onze vertegenwoordiger in Indonesië, op bezoek was. Maar toen we elkaar weer zagen leek het pas gisteren. Wat was het fijn elkaar weer te zien en om ‘live’ bij te praten. Uiteraard hebben we ook een paar projecten van Stichting Tileng bezocht. Als eerste gingen we naar de ‘Groene School’ Sekolah Alam Baturraden. Bouworde Vlaanderen heeft in samenwerking met onze stichting een mooi gebouw neergezet, waarin de directrice Myra Safar onder andere een bibliotheek zou willen hebben. Er wordt binnenkort een aanvraag bij Stichting Tileng ingediend.
Stichting Tileng
In samenwerking met Moesson organiseert het Indisch Herinneringscentrum een gezellige middag met interessante gasten en natuurlijk een lekker Indisch hapje.
Mis dit niet! Lees meer
Update van 26 september
Op 1 oktober treedt Erry Stoové af als voorzitter van het Indisch Herinneringscentrum. Hij wordt opgevolgd door Jan Willem Kelder, die net als Stoové bestuurslid van het eerste uur is.
Wikipedia: Jan Willem Kelder (Semarang, 31 mei 1949) is een Nederlandse viceadmiraal en voormalig commandant van de Nederlandse zeestrijdkrachten.
Bericht van 22 september:
Bij de start hebben wij als bestuur besloten ons te houden aan de moderne spelregels voor Goed Bestuur. Aan ons bestuurslidmaatschap hebben wij om die reden een termijn verbonden. De eerste die aftrad is de heer Kees Neisingh. Nu ben ik aan de beurt. Indisch Herinneringscentrum
Lectori Salutem,
Dit is de eerste en hopelijk niet de laatste e-mail, waarin ik kond ga doen van mijn wederwaardigheden op mijn reis naar Indonesië in 2015.
Ik vertrek op 30 september om 13.10 uur met Cathay Pacific vanaf Schiphol en kom om 6:20 uur aan op Chek Lap Kok het vliegveld van Hong Kong, Het tijdsverschil met Hong Kong is 7 uur, zodat het 23:20 onze tijd is. Ik moet 3 uur wachten op de vlucht naar Jakarta, die om 9:20 vertrekt, waarna ik om 13:10 uur verwacht te landen op het vliegveld Soekarno-Hatta, Het tijdsverschil West-Indonesië – Nederland is in de zomer 5 uur en in de winter 6 uur. Ik ben dan al 19 uur onderweg. Het vliegveld is in 1998 in gebruik genomen. Daarvoor was Kai Tak de luchthaven van Hong Kong. De aanvliegroute van dit vliegveld was spectaculair, omdat tussen de wolkenkrabbers werd gevlogen en een scherpe bocht moest worden gemaakt om de landingsbaan te bereiken. Ik heb deze landing een keer mogen meemaken. Ik herinner mee ook dat ik in een taxi naar Kai Tak zat en een vliegtuig tussen de huizen zag opstijgen, een gekke gewaarwording.
In Jakarta verblijf ik in Menteng in International Guest House Gondia, in de jalan Gondangdia Kecil op no 22. Ik verwacht dat ik gezien de drukte in Jakarta er 2 uur over zal doen om van het vliegveld het guesthouse te bereiken. De vorige keer logeerde ik in Guesthouse Yanni aan de jalan Raden Saleh tegenover het Cikini Ziekenhuis, maar dit guesthouse reageerde niet op de telefoontjes die werden gepleegd, vandaar dit nieuwe adres. Ik betaal bij Gondia 300.000 rp per nacht, hetgeen bij de koers van vandaag neer komt op ca 20 euro.
Een van de eerste dingen die op mijn lijstje van taken staat is een prepaid sim-kaart kopen, waarvan ik het nummer in mijn volgende e-mail zal opgeven, dit voor het geval iemand de dringende behoefte heeft mij te willen bellen. Waarschijnlijk kan ik die kaart al op het vliegveld kopen, anders koop die in een Mall in Jakarta.
Op 2 oktober ben ik uitgenodigd om op het Ereveld Menteng Pulo, de uitreiking van een medaille aan een medewerker, die daar 25 jaar werkzaam is, bij te wonen, waarna ik naar het kantoor Indonesië van de Oorlogsgravenstichting zal gaan om mijn kennismaking met de medewerkers daar te vernieuwen.
Verder ben ik ook van plan om in het weekend naar de Algemene begraafplaats Menteng Pulo te gaan om het graf mijn vriendin Tilly te bezoeken en daar een bloemetje te leggen. Ze is alweer 10 jaar geleden overleden, wat gaat de tijd toch snel. Ik weet nog dat ik in 2005 in Jakarta aankwam en na een week weer terugging, in plaats van de 1,5 maand die ik geboekt had, omdat ik daar toen verder niets meer te zoeken had, het heeft daarna 4 jaar geduurd voor ik weer terugging naar Indonesië.
Ik wil ook in Jakarta naar de voormalige begraafplaats Tanah Abang, dat tegenwoordig Museum Prasasti heet, te gaan. Ik ben daar in 2013 ook al geweest, maar ik wil graag zien wat voor vorderingen er zijn gemaakt bij de restauratie van de grafmonumenten. Het beloofde toen al heel mooi te worden. Ook staat een bezoek aan het Museum Nasional op mijn lijstje. Ik ben erg gecharmeerd van het beeldje van Prajanaparamita, of zoals het in de volksmond Ken Dedes genoemd wordt. Het is voor zover ik weet afkomstig uit Singosari, een tempel bij Malang. Hier is een link naar de Wikipediapagina over Singosari: https://en.wikipedia.org/wiki/Singhasari
Op 6 oktober vertrek ik naar Bandung. Ik denk dat ik met de trein (Ka Argo Parahyangan) ga. Ik zal in Bandung in het hotel Malaka gaan logeren. Dit hotel ligt in de wijk Kareës waar mijn overgrootmoeder in een jappenkamp is overleden. Ook heb ik van verscheidene mensen verzoeken gekregen om te kijken of hun ouderlijk huis in Bandung nog bestaat en om er een foto van te maken. Ik hoef me in Bandung dus niet te vervelen. Ook dit jaar zal ik weer het Ereveld Pandu gaan bezoeken.
Later zal ik naar Yogyakarta gaan, waar ik acte de presence moet geven op de promotie van Esti, die mij als vader heeft geadopteerd. Dit gebeurt op de Gajah Mada Universiteit aldaar. Ik zal ook naar Kediri gaan, en de 2 Erevelden Kalibanteng en Candi in Semarang staan op mijn lijstje van plaatsen die ik wil bezoeken.
Op 25 november vertrek ik weer naar Nederland, maar dat is nog een tijd weg.
Tot zover dit inleidende e-mailtje, en ik houd de aandachtige lezers op de hoogte. De volgende keer vanuit Jakarta.
Eric
...........𝓘𝓷𝓭𝓲𝓼𝓬𝓱𝟒𝓮𝓿𝓮𝓻
Berichten van het heden, maar ook uit het verleden
21 jaar !!
...................
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
Bertha Lammerts van Bueren-de Wit
XXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
Indisch4ever 
