Backpay regeling. Ons Stille, Indische Leed

gastpikirans
In 2015 kondigde staatssecretaris Van Rijn van het ministerie VWS aan dat er een regeling zou komen waarin zou worden bepaald dat de oud-ambtenaren en oud-militairen werkzaam in voormalig Nederlands-Indië een bedrag van 25.000 euro zouden krijgen als vergoeding voor de periode dat zij geen salaris hebben ontvangen. Deze periode loopt tijdens de tweede wereldoorlog van 1942 tot 1945. Het zure is dat de erfgenamen van de oud-ambtenaren en oud-militairen niets krijgen. Dat is te zeggen: de erfgenamen van de oud-ambtenaren en oud-militairen krijgen wel de 25.000 euro als deze oud-ambtenaren en oud-militairen nog in leven waren op 1 augustus 2015. Dit is natuurlijk bijzonder zuur voor erfgenamen indien de oud-ambtenaar/oud-militair overleed in, bijvoorbeeld, januari 2015.

De organisatie “Ons Stille, Indische Leed”komt hiertegen in het geweer, omdat dit onrechtvaardig is. De onrechtvaardigheid doet des te meer pijn omdat Nederlanders met een Indische achtergrond, of met een Molukse achtergrond het erg zwaar hebben gehad tijdens en na de tweede wereldoorlog. Deze trauma’s zijn voor vele mensen nog altijd voelbaar. Wij vinden dat er een morele verplichting heerst bij de Nederlandse overheid om Nederlandse erfgenamen van Nederlandse ambtenaren/staatsburgers niet in de kou te laten staan. De erfgenamen van ambtenaren uit Roodeschool of Lutjebroek krijgen wel gewoon geld indien deze ambtenaren uit Roodeschool of Lutjebroek overlijden. Waarom krijgen de erfgenamen van Indische Nederlanders niets? De organisatie “Ons Stille Indische Leed” wil in een positieve dialoog proberen om de inktzwarte bladzijde uit de recente vaderlandse geschiedenis om te slaan.
De website van de organisatie “Ons Stille, Indische Leed” heeft ook als doel om informatie te geven aan alle Nederlanders, dus niet alleen aan Nederlanders met een Indische of Molukse achtergrond. Daarom volgt er een piepklein stukje Indische, vaderlandse geschiedenis over de bevolkingsgroepen in voormalig Nederlands-Indië.

Groningen hoorde bij het Koninkrijk der Nederlanden evengoed als Java, Bali, Sumatra en al de andere eilanden behorende tot voormalig Nederlands-Indië. Helaas associëren mensen Nederlands-Indië hoogstens met de Pasar Malam, saté, bami en nasi. Het gaat te ver om op de homepagina van deze webstek de geschiedenis van Nederlands-Indië uit de doeken te doen, omdat deze geschiedenis vier eeuwen teruggaat in de tijd. Wel volgt er een korte weergave van de herkomst van de Indische Nederlanders.
In de afgelopen eeuwen zijn er diverse etnische minderheden ontstaan door immigratie naar Nederlands-Indië. De Arabische handelaren in specerijen waren al voor de komst van de eerste Europeanen aanwezig in voormalig Nederlands-Indië. Zij brachten de Islam naar de gordel van smaragd. Na het einde van de middeleeuwen kwamen de Europeanen naar Indië om in eerste instantie handel te drijven in specerijen. Specerijen werden namelijk populair in Europa. Tot dan toe beheersten de Arabieren de handel in specerijen. De Europeanen wilden de specerijen zelf gaan halen. Eerst kwamen de Portugezen naar voormalig Nederlands-Indië. Daarna kwamen de Britten en de Nederlanders naar voormalig Nederlands-Indië. Uiteindelijk bleef de Portugese aanwezigheid in de Indische archipel beperkt. De Hollandse aanwezigheid bleef niet beperkt. Hoewel pas in de negentiende en de twintigste eeuw het Nederlandse gezag pas echt stevig werd gevestigd. Vanaf 1816 maakte Nederlands-Indië onderdeel uit van het Koninkrijk der Nederlanden.
Echter, waar bestond de bevolking van Nederlands-Indië uit? Grofweg kan gezegd worden dat de bevolking bestond uit inheemsen, Europeanen en Indo-Europeanen. Indo-Europeanen waren het resultaat van huwelijken en het zogenaamde concubinaat van Inheemse vrouwen en Europese mannen. Nadat Nederlands-Indië onderdeel van het koninkrijk was geworden, nam het aantal ambtenaren toe. Ook werd er een leger gevormd, het KNIL. ‘Veel Indo-Europeanen waren ambtenaar of dienden in het Koninklijke Nederlands-Indisch leger (KNIL), en waren Nederlands/Europees georiënteerd. Het KNIL was tussen 1816 en 1870 voor Indo-Europeanen de grootste werkgever,’ aldus het Centrum Onderzoek Maatschappelijke tegenstellingen in 1992. Ook in de jaren daarna waren vele Indo’s ambtenaar en militair, maar zij hebben tijdens die periode van 1942-45 nooit salaris ontvangen. Ook voor Molukkers geldt hetzelfde verhaal. Terwijl de Molukkers toch trouwe militairen waren van het KNIL. Zeker in de tijd na de tweede wereldoorlog (tijdens de politionele acties) waren de Molukkers trouwe militairen. Er zijn verhalen bekend van Molukkers, die krijgsgevangenen waren en na de tweede wereldoorlog een paar maanden moesten aansterken en daarna, hup een nieuwe oorlog in. Deze keer had die oorlog de naam Politionele Actie. Tot dusverre de zeer, zeer korte weergave van een stuk vaderlandse geschiedenis.

De Back pay regeling.
Allereerst wil ik duidelijk maken dat deze zeer korte uitleg beslist niet gaat over WUBO- uitkeringen of WUV-uitkeringen, enz. Bovendien zijn dit totaal andere trajecten, die je als oorlogsgetroffene moet doorlopen. WUBO-uitkeringen en WUV-uitkeringen staan dus volledig los van de uitbetalingen van salarissen van oud-ambtenaren en oud-militairen in voormalig Nederlands-Indië werkzaam tijdens de tweede wereldoorlog.
Voor alle duidelijkheid: deze zaken staan los van elkaar, omdat deze uitleg gaat over tegoeden uit een overeenkomst. Om uit te leggen wat er aan de hand is, moet ik eerst in het kort de casus weergeven. Wat is er nu eigenlijk aan de hand? Normaal gesproken krijg je als werknemer salaris. De werknemer stelt zijn arbeid beschikbaar en de werkgever betaalt voor die arbeid. Eigenlijk is het daarom vreemd dat de oud-ambtenaren hun salarissen nooit gekregen hebben. Uiteindelijk heeft staatssecretaris van Rijn namens de regering als gebaar van goede wil daarom besloten de oud-ambtenaren en oud-militairen een vergoeding van 25.000 euro per persoon toe te kennen, maar de weduwen en de kinderen van de reeds overleden oud-ambtenaren krijgen geen uitkeringen. Dit is toch een vreemde situatie, want normaal gesproken erven de erfgenamen vorderingen van overleden werknemers. Bovendien vallen vorderingen meestal in een huwelijksgoederengemeenschap. Deze strategie doorbreekt de normale gang van zaken in het burgerlijke recht. Deze juridische bevoegdheid is er, maar een breuk met de normale gang van zaken in het burgerlijk wetboek blijft raar.
Toch zijn er heel misschien nog mogelijkheden voor de weduwen en kinderen van de oud-ambtenaren om toch de achterstallige salarissen te ontvangen.
De regeling Backpay genaamd valt onder het bestuursrecht.
Edoch, wat is het bestuursrecht? De overheid in al haar gedaantes van provincies, gemeentes, tot het CBR heeft een bepaalde macht om te besturen. De overheid kan burgers, bedrijven, stichtingen, verenigingen binnen de grenzen van de wet haar wil opleggen. Wij moeten allemaal de overheid gehoorzamen, omdat moet er bestuurd moet worden in dit land. Van bovenaf wordt de wil opgelegd. Het bestuursrecht gaat dus uit van een verticale benadering. Natuurlijk is de macht van de overheid beperkt. Zij moet zich houden aan de wet en dan met name de Algemene Wet Bestuursrecht. Regels zijn vaak nader gespecialiseerd in bijzondere bestuursrecht.
De overheid in al haar gedaantes kan bestuursrechtelijke wetgeving nader concretiseren d.m.v. van besluiten en beschikkingen. Een besluit bindt iedereen. Denk, bijvoorbeeld, aan de plaatsing van een verkeersbord op de autosnelweg. Iedere automobilist moet zich daaraan houden. Echter, een beschikking richt zich tot een of meerdere, bepaalde personen. Tegen een beschikking staat altijd bezwaar open. Tegen een besluit staat geen bezwaar open. Als het bezwaar niet wordt gehonoreerd, dan kan men terecht bij de bestuursrechter. Om terug te komen op dat geldbedrag dat de weduwen en kinderen zouden moeten krijgen: als dat geldbedrag naar de regels van het burgerlijk recht wordt uitgekeerd, dan kunnen de weduwen en kinderen van de ambtenaren niets. Wordt het geld in de vorm van een beschikking uitgekeerd, dan kunnen zij bezwaar maken als zij niets krijgen. De rechtsbescherming is dus veel beter.
In dit verband is het van belang om uit te leggen wat een bestuursorgaan is in de zin van het algemene bestuursrecht, want alleen een bestuursorgaan kan beschikkingen geven. Een bestuursorgaan in de zin van het bestuursrecht is bijvoorbeeld het college van burgemeester en wethouders. Zo kunnen zij op basis van o.a. de Woningwet een bouwvergunning afgeven. Die bouwvergunning is een beschikking. Als de vergunning niet wordt toegewezen, dan kun je in bezwaar gaan.
Wat betreft de uitkering aan de oud-ambtenaren: de uitkering is een beschikking. Artikel 10 van de ministeriële regeling met de naam Backpay geeft de mogelijkheid om in bezwaar te gaan als men het niet eens is met de beslissing van de staatssecretaris van sociale zaken. Het is zeer aan te raden om een aanvraag te doen als erfgenaam. Volgens de regels van de Algemene Wet Bestuursrecht is het bestuursorgaan verplicht om te antwoorden. Als het bestuursorgaan, in dit geval de minister, weigert om te antwoorden, dan is de weigering ook een beschikking waarmee men naar de bestuursrechter kan stappen. De weduwen en de nabestaanden vallen volgens artikel 3 en 4 uitdrukkelijk niet onder de Backpayregeling, maar dat moet hen niet weerhouden om toch een aanvraag te doen.
Waarom moeten ze de aanvraag toch doen ondanks het feit dat hun aanvraag niet zal worden toegewezen? Welnu, die aanvraag moet gedaan worden, omdat er op juridisch gebied toch nog wel iets valt af te dingen op deze regeling. Men zou heel misschien kunnen zeggen deze regeling het in strijd is met het gelijkheidsbeginsel. Het gelijkheidsbeginsel is een rechtsbeginsel dat in de Grondwet staat. Om het gelijkheidsbeginsel heel erg in het kort te concretiseren: artikel 4 van de ministeriële regeling bepaalt dat degene, die in aanmerking wilde komen wel in leven moest zijn op vijftien augustus 2015. Als een oud-ambtenaar in (bijvoorbeeld oktober 2015 overleden) is, dan krijgen de erfgenamen wel 25.000 euro. Als een oud-ambtenaar in (bijvoorbeeld januari 2014) overleden is, dan krijgen de erfgenamen helemaal niets. Kortom: gelijke gevallen worden niet gelijk behandeld. Je kunt ook nog andere redenen aanvoeren waarom deze ministeriële regeling in strijd is met het gelijkheidsbeginsel, of andere algemene beginselen van behoorlijk bestuur.
De rechter kan deze backpay regeling naar aanleiding van de bezwaarschriften dan toetsen aan hogere wetgeving, Algemene Maatregels Van Bestuur (AMVB) De rechter kan deze regeling zelfs toetsen aan het internationale recht, met de vraag: is deze regeling niet in strijd met internationale verdragen?
In het verleden is geprobeerd om via de rechter de achterstallige salarissen van de oud-ambtenaren uitgekeerd te krijgen in de rechtszaken het Comité Civiele Vorderingen (8 december 1955) en de Stichting tot Opeising van Militaire Inkomsten ex-Krijgsgevangenen (30 november 1955) en het geding Froeling (24 oktober 1957, zijn deze pogingen mislukt. Het hoogste gerechtelijke college heeft gezegd dat de staat Indonesië hier verantwoordelijk voor was. Dat is inderdaad zo volgens de doctrine van het internationale recht. Elke keer vingen de oorlogsgetroffenen bot. Daarom moet er eerst gekeken worden of er juridische gaten kunnen worden geschoten in de huidige Backpay regeling.
Advies.

Het is van eminent belang dat de nabestaanden zich verenigen in een belangenvereniging, of dat ze een stichting oprichten. Dit scheelt namelijk in de procedurekosten. Een advocaat, of een andere juridische deskundige moet dan maar eens uitleggen aan de belanghebbende wat de proceskansen zijn. Ik maan hierbij tevens tot spoed, omdat de aanvragen tot 1 januari 2017 gedaan kunnen worden. Als de aanvragen daarna pas gedaan worden, dan loopt men de kans dat zij niet in behandeling worden genomen. Het devies is dus niet: dit gaan wij eventjes doen!

Peter Logman

Contact: Peter Logman Zonegge 4 08 6903 EH Zevenaar
Email: sl.lotus@online.nl
Auteur: mr. C.O.V. van Randwijck
Franky Nijman

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Gast Pikirans. Bookmark de permalink .

14 reacties op Backpay regeling. Ons Stille, Indische Leed

  1. George zegt:

    Zo gaat het nu meestal. The Dutch uncles give you a Dutch treat! Je wordt blij gemaakt met een dode djangkrik!

  2. PLemon zegt:

    De pikiran ziet nog een juridisch gaatje om de nabestaanden toch tegemoet te komen. Maar is het juridisch ‘gevecht’ niet allang gestreden en voorbij? Van Rijn is vanwege het morele aspect met een ‘zuinig compensatie bedrag’ en niet begroot bedrag op de proppen gekomen en dat ‘slim’ niet als nabetaling van de gederfde salarissen genoemd of beschouwd.

    ***
    Toen de rechters in alle aangespannen processen de eisers op backpay ook nog eens op juridische gronden in het ongelijk stelden, resteerde de gedupeerden tenslotte niets anders dan de morele kaart te spelen. Vanaf de jaren ’50 evolueerde de backpay-controverse steeds meer van een puur zakelijk conflict, in een meer moreel geschil met een grote psychologische lading.
     http://www.hetindischplein.nl/cms/publish/content/showpage.asp?pageid=501

  3. Boeroeng zegt:

    mr. C.O.V. van Randwijck betoogt dat deze nieuwe backpayregeling een ‘beschikking’ is.
    En dat deze in overeenstemming moet zijn met het gelijkheidsbeginsel.
    Diegenen ( en hun erfgenamen) die voor 15 augustus 2015 overleden hebben geen recht op de 25.000 euro
    Zij die overleden na 15 augustus 2015 ( en hun erfgenamen) hebben wel recht op de 25.000.
    Je kunt voor de rechter dit aanklagen als ongelijke behandeling
    Dat kan voor de Nederlandse rechter of voor een internationaal hof.

    Mijn zegen heeft men…. Sui the *** !!!!!

    • Mas Rob zegt:

      Het zou kans van slagen hebben als er sprake zou zijn van een Overheidsbesluit dat met terugwerkende kracht het recht op achterstallig loon toekent.

      Daarvan lijkt hier geen sprake. De Backpay regeling is een tegemoetkoming en geen vaststelling van recht op loon uitbetaald door de Nederlandse staat. Een van de regels van goed bestuur stelt vast dat je niet per terugwerkende kracht een regeling kunt laten ingaan. Dit werkt beide kanten uit. Als nu belasting voor het bezit van een auto zou worden verhoogd, dan kan de regering dit niet vijf jaar geleden laten ingaan. Andersom: als vanaf nu die belasting zou worden verlaagd, dan is er geen recht op een verlaging van die belasting van voorgaande jaren.

      Kortom, het ligt aan de aard van de backpay regeling of het gelijkheidsbeginsel wel of niet van toepassing is. Van Randwijck zal moeten aantonen dat de Nederlandse overheid met de backpay regeling heeft besloten dat Nederland zich verlpicht heeft tot uitbetaling van het achterstallig loon. Ik denk dat dit bijzonder weinig kans maakt.

      Zoals gezegd, de uitbetaling van backpay is een MORELE kwestie, geen juridische zaak.

      • Boeroeng zegt:

        Elk overheidsbeleid kun je toetsen aan het gelijkheidsbeginsel.
        Het is even niet aan de orde dat de overheid zich slinks ontdaan heeft van haar salarisschulden en dat foute rechters dit goedpraatten.
        Aan de orde is deze regeling. En die valt juridisch aan te vechten.
        De eis is niet dat de overheid de schulden moet erkennen , maar de eis is een gelijke behandeling met deze afkoopsom nr 3.
        Of de rechter een klager gelijk geeft ? Niet geschoten is altijd mis.
        Sui the *** !!

        • Mas Rob zegt:

          Nee, niet het beleid maar bestuurlijke besluiten van de overheid ten aanzien van aanvragen van burgers. Daarom spreekt de advocaat ook over een beschikking. Dat is een stuk waarin een dergelijk besluit van de overheid is vastgelegd. Tegen een dergelijk besluit kun je bezwaar maken en als dat niets uithaalt in beroep bij de bestuursrechter.

          Het gelijkheidsbeginsel wil zeggen dat in gelijke gevallen gelijke besluiten moeten worden genomen. Alleen als er een rechtsgrond is voorafgaand aan de backpay regeling gaat dit op.

        • Boeroeng zegt:

          Ja Rob, nu zitten we op juridisch terrein. Niet ons cup-of-tea.
          Maar als een advocaat zegt dat het te proberen waard is…..dan is dat een advies uit deskundige hoek… Neem dat koekje dan ..

        • Mas Rob zegt:

          Een blauwe maandag wel eens iets met bestuursrecht gedaan. Te weinig om in finesses van de hoed en rand te weten. Genoeg om de hoofdzaken te weten te zien.

          Ik denk echt dat ik er niet zover naast zit met wat ik schreef. Maar ik zou me graag laten overtuigen door een jurist dat ik het mis heb.

  4. ellen zegt:

    “Daartoe dienen de nabestaanden zich wel te verenigen in een belangenvereniging of dat ze een stichting oprichten”. En moeten wij bezwaar maken (liefst voor de deadline van 1 januari 2017) en eerst nog een stichting oprichten? De stichting die de Indische gemeenschap moet vertegenwoordigen bestaat toch al: het Indisch Platform. Zij hebben zeventig jaar strijd achter de rug. Zitten er desondanks toch nog gaten in de wet (mazen in het net) dan dient het IP dit te signaleren en ernaar te handelen, nogmaals naar de overheid toe. Is zij daartoe in staat? Ach, wij weten, dat groepsclaims een goudmijntje zijn voor – vooral – juristen. Misschien kan de Indische gemeenschap haar energie beter richten op het streven naar een herdenkingsmonument voor bersiapslachtoffers en buitenkampmoeders. Ook zoiets wat moeilijk grijpbaar is. Maar dat zal meer voldoening en erkenning geven voor onze Indische geschiedenis, met name als het monument bijgezet wordt bij het Nationaal Indisch herdenkingsmonument in Den Haag.

  5. Huib Otto zegt:

    Ik sluit me volledig aan bij mevrouw Ellen. Maar het is A Hell Of A Job om in Indische kring een paar bestuursleden te vinden die hun schouders onder zo’n stichting willen/kunnen zetten zonder elkaar de tent uit te vechten.

    Ook de heer Logtenberg heb ik vorig jaar benaderd om bestuursvoorzitter te worden maar helaas was hij wegens drukken werkzaamheden niet beschikbaar.

    Aan de andere kant als hij met zijn club er in zou slagen de centjes lost te peuteren kunnen we door gaan met de strijd Voor een Monument voor bersiaplachtoffers en buitenkampmoeders in Den Haag. Ik zal hem dus laten weten dat ik hem zal steunen.
    Huib

  6. RLMertens zegt:

    Waarom reageert mr.COV van Randwijck niet?

  7. Peter zegt:

    Zou het een idee zijn om Liebeth Zegveld te vragen, toch een goede advocaat. Hoeft ze ook geen dure reizen te maken naar Indonesie, toch gambang?
    Geen klagende weduwen, maar eerlijk vragende Indo’s, waaronder ikzelf….
    Zien jullie het gebeuren?

    • RLMertens zegt:

      Wijlen mijn vader heeft al vanaf na 1945 moeite gedaan. Wat er nu gebeurd is een aanfluiting. Het kneuterige ten top; een kruideniers mentaliteit van de staat tov. zijn onderdanen, die nb. als krijgsgevangenen deze periode hebben moeten ondergaan.
      Poekoel teroes, zou ik zeggen. Vrijblijvende aanvraag; kans berekening + offerte aanvraag, bij mevr.Zegveld! Daarna namen opgave plus inschrijfgeld en starten!
      Wat is uw mening hr.van Randwijck?

  8. Nazaat zegt:

    Ze blijven een nare VOC mentaliteit gebruiken. Zelfs nu proberen ze er zelf beter van af te komen. Met deze onzinnige regeling kunnen ze minder uitkeren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.