Dr L.de Jong beschrijft in deel 11b, 2e helft, pagina 640 van het bekende standaardwerk dat er op 22 april 1942 te Bandoeng twee executiesessies waren, in 2 kampen en 2×3 krijgsgevangenen, elke keer 2 Hollandse jongens en 1 Indische jongen.
In het ene kamp was de Indischman de zeven-en-vijftigjarige adjudant-onderofficier Louis August Marks. En in het andere kamp was er de indo Hendrik Karssen, die 24 jaar zou worden op 26 april. Wie ben ik om de feiten van de Jong te betwisten, dacht ik eerst? Hij zal wel documenten gevonden hebben in het toen geheten RIOD-archief en zijn teksten werden meegelezen door een team van o.a. historici die in die jaren te Indië waren. Het zal zijn dat de Jong en zijn meelezers te weinig overeenkomsten zagen om die 2 verhalen te herkennen als een en hetzelfde verhaal. Maar als ik zo andere versies lees, en die legt naast het verhaal van de Jong, dan krijg ik de indruk dat het maar 1 executiepartij was in het 15de bataljonskamp te Bandoeng. Toen was het een krijgsgevangenenkamp, later in januari 1944 werd het een burgerkamp voor mannen, waarvan burgergeïnterneerde Jan van Vleuten ( oom Jan van Diederik van Vleuten) ook een executie in dat kamp beschreef. Maar dat was in 1944.
Laat ik het maar als 1 executiesessie beschouwen van
# Hendrik Karssen, geboren in 1918 te Semarang
# Johann Wilhelm Mercus geboren te Winnenkendonk in 1917
# Andries Hielkema geboren in Nijehaske 1919
De bovenstaande tekening is van Charles Burki, het hele kamp moest toekijken, die direct na de executie een tekening maakte en deze tekening is vermoedelijk na de oorlog overgedaan.
Hendrik Karssen was matroos. De twee andere vluchtelingen waren KNIL-soldaat. Na de oorlog werd Hendrik onderscheiden met de bronzen leeuw. En de marine noemde een communicatieschip “Hendrik Karssen” .
Het schip werd in 1973 verkocht aan een particulier en nu vaart het sportvissers de zee op vanuit Den Helder. Na de oorlog werd de hoogst Japanse verantwoordelijke officier Masao Maruyama in de regio Bandoeng berecht door de geallieerde krijgsraad, die verklaarde dat hij niks wist van deze executies en enkele anderen. Hij werd vrijgesproken.
Het verhaal van een ooggetuige:
22 april 1942.., een afschuwelijke dag.
De avond tevoren was er een drukte van belang in als zowel buiten het kamp. Militaire auto’s reden af en aan. De Jappen waren zeer nerveus en wij evenzo. Een algemeen contra appel midden in de nacht, tegen drie uur weer afgelopen, iedereen direct naar bed. Geruchten, dat er drie man waren ontsnapt en de bewakers hadden beschoten. Thans gepakt en veilig opgesloten.
Ik kon geen rust vinden, was wat zenuwachtig. Ik probeerde met de andere wat te praten en maakte maar gissingen. Het was natuurlijk niet de manier om elkander wat op te beuren. Enfin van verder slapen kwam niets meer van. Ik ging terug naar mijn slaapplaats. Een vuurtje maken was gauw gedaan, want drooghout was er genoeg. Na een kwartiertje had ik een kop heerlijke zwarte koffie. Intussen was het vuur gedoofd en de resten opgeruimd. Helaas deed de koffiegeur velen naar de keuken lopen.
Gelukkig had ik geen grote voorraad gemaakt, zodat allen werden afgescheept dat het al op was.
6 april, 
” Toen mijn moeder nog in voormalig Nederlands Oost-Indië woonde, werd er door de straatventer geroepen: ‘Baso, baso!’ TV MAX – Indisch koken met Jeff Keasberry — 
Jeff Keasberry onthult in I
Wilt u met uw collega’s, uw vereniging, of gewoon uw vrienden en familie de Tong Tong Fair in groepsverband bezoeken, dan kunt u al vanaf 20 personen profiteren van een 
...................
Indisch4ever 