
Toch een rare zomer. Anders dan anders. Joty pikir-pikir.

ISIS, het midden oosten, oekraïne….., wat doet het met een mens?
Ja, wat doet al dat nieuws op TV, in de kranten, oorlogsgetrommel, wrede executies van onschuldigen, Kamerleden, die overtuigd zijn, dat Nederland moet deelnemen aan de gevechten tegen ISIS in Irak en Syrië
Ouder worden betekent niet dat je met alles maar instemt voor de goede vrede. Helaas lijkt de trend steeds meer dat oude mensen niet worden geraadpleegd omdat “ze er toch niets van snappen’’ Dat laatste extrapoleert men dan kennelijk vanuit het niet voor 100% meelopen van de ouderen met de digitalisering van de samenleving.
Voor wat betreft oorlog en vrede: er zijn in ons land nog maar weinig mensen die uit eigen ervaring weten wat oorlog kan betekenen. Alles is maakbaar dus dàt (oorlog) daar vinden we wel wat op…….
Ik ben één van de weinigen die nog leeft, die met mijn familie W.O.II een Japans concentratie kamp bewust heeft ondergaan, ik was 14 toen de kampdeuren zich achter ons sloten en 17 toen de gevangenisdeuren weer openden en ik de vrijheid letterlijk weer kon ruiken en proeven.
Met al dat oorlogsgeklepper om ons heen, ben ik in mijn boekenkast gaan zoeken naar Geert Maks boek ‘’in Europa’’. Een boek, dat ik had gekocht, wilde lezen, maar het is zo dik…. Was er dus nog niet aan begonnen. Ik wil nu iets meer weten van Europa. Ik ben er aan begonnen en heb ‘’in Europa’’ niet meer neergelegd.
Geert Maks ‘’In Europa’’ is een boek dat iedereen zou moeten lezen van voor naar achteren en van achteren naar voor.
Op Maks reis door Europa ben ik nu beland in de Baltische Staten, Polen de Oekraïne in de dertiger en veertiger jaren en kwam tot de vreselijke ontdekking dat Hitler een vriendelijke man lijkt, vergeleken met de gemiddelde man in de Baltische staten en niet te vergeten in Oekraïne, waar het werk van de uitroeiing van de Joden met plezier door de lokalen ter hand werd genomen.
Wat moet ik nu denken van Europa en Amerika en al de informatie die ik lees in kranten en zie op t.v.
En mijn gedachten dwalen dan af naar ons buurland, Duitsland. We hebben Duitsland geconfronteerd met hun verleden, de Duitsers zelf hebben misschien als enigen in de wereld diep in hun ziel gekeken, we hebben ze vergeven en wij hebben het huidige Duitsland hoog in ons vaandel. Maar de Duitsers zijn wel de hele weg van Canossa gegaan.
Als je Geert Maks boek leest kun je niet ontkomen aan de gedachte dat de toenaderingen van “Europa” om de Oekraïne als lidstaat op te nemen, wel eens heel slecht zou kunnen vallen bij Rusland. Immers, de Oekraïne kan gezien worden als de achtertuin van Rusland, is bevolkt door veel Russen en het is niet verwonderlijk dat zo’n benadering van Europa door Rusland gezien wordt als een provocatie. Hoe zouden wij het vinden als Rusland interesse toont in Finland…? Het zijn maar gedachten…
Je zou je bovendien moeten afvragen hoe verstandig het is een land met 50 miljoen mensen en een besmette recente historie zo maar op te nemen in ‘’Europa’’ dat het al zo moeilijk heeft met het vinden van gemeenschappelijk gedeelde issues, doelstellingen en waarden.
Laten wij realistisch zijn. Ik ken geen land, dat in zijn lange historische verleden vrij is van onrecht, anderen aangedaan. De realiteit gebiedt ons te erkennen dat “ de wereld” wreed kan zijn zoals de natuur naast mooi, indrukwekkend en lief, ook wreed kan zijn.
Maar om dat zo maar te accepteren, daarvoor hebben wij als mensen meer in ons ransel. Wij kunnen de zwakken beschermen, zorgzaam zijn en ons leven in dienst stellen van “ human kind” En wij kunnen denken en verstandige keuzes maken,
Ik hoop op betere tijden.
Joty ter Kulve, Wassenaar 12 september 2014