Groot de Fryske Marren:
Boudewijn, Boudie voor intimi, woont in Lemmer. Hij staat ons op te wachten bij de deur van zijn appartement. Bij het binnenkomen geeft hij direct aan dat hij als enige in het gebouw nog voor zichzelf zorgt. Hij heeft zich verslapen en daardoor nog geen tijd gehad voor een kop koffie. Het huis laat zich het beste omschrijven als een persoonlijk museum, vol schatten en herinneringen van zijn leven: foto’s, beeldjes, sarongs, schilderijen met sawa’s (rijstvelden), boekjes, cd’s, wajangpoppen. Het is er vol, elke ruimte is benut. Deze man bewaart veel spullen, alles heeft waarde voor hem. Omdat Boudewijn behoorlijk slechthorend is, is een gesprek voeren lastig. Hij kan wel heel goed en gedetailleerd vertellen en zo neemt hij ons dan ook graag mee naar het verhaal van zijn repatriëring. Het verhaal van hoe Boudewijn als klein jongetje na de Tweede Wereldoorlog vanuit Indonesië naar Nederland is gekomen.
...................
Indisch4ever 
@GerardBrekelmans; ; krontjong etc.’- Luister naar het Indisch Muziek Collectief/IMC: Lief Java! Zij vertolken mi. de echte krontjong muziek!
onmertens schreef 16 april 2026 om 16:46: “…. krontjong etc.’- Luister naar het Indisch Muziek Collectief/IMC: Lief Java!”.
“Lief Java”? Adoeh ….. is dat niet een product van koloniale liefde voor een eiland dat niet van de kolonialen was?
De reis van Batavia naar Asterdam duurde 6 weken omdat het Suez kanaal nog gesloten was vlak na de oorlog en ze om Kaap de Goede Hoop moesten varen.
Wat nieuw is voor mij is dat ze hun kleren in Arabie kregen en niet Attaka zoals velen van ons.die later kwamen.
A.Olive
Ik heb de krontjong niet van huis uit meegehad. Mijn ouders waren er niet dol mee.
Het lied “geef mij maar nasi goreng” heb ik nooit gezien als krontjong
https://nl.wikipedia.org/wiki/Krontjong
“Kenmerkend voor krontjong is het gebruik van kleine snaarinstrumenten die lijken op een ukelele, samen met gitaar, viool en fluit. Dit zorgt voor een zacht, ritmisch en vaak melancholisch geluid. De zang is belangrijk en gaat vaak over thema’s als liefde, heimwee en het dagelijks leven. In Nederland werd de stijl ook bekend door Wieteke van Dort, met haar typetje Tante Lien en liedjes zoals “Geef mij maar nasi goreng”.”
Heb zo mijn twijfels of Wieteke ooit krontjong heeft gezongen en of ‘Geef mij maar nasi goreng’ krontjong is….maar maakt niet uit.