Eric in Indonesië Kacung pulkam 4

ericheaderBeste vrienden,
Ik kreeg de vraag over kosten in Indonesië, dit zijn mijn ervaringen tot nu toe en die verschillen niet met vorig jaar.
Let wel, ik reis op een bescheiden budget.Toen ik ik nog niet gepesioneerd was had ik meer speelruimte en ik bleef niet zolang.

Het guesthouse in Bandung waar ik verblijf ligt aan de jl Wastukencana, tegenover de ingang van het Merdeka-park achter het stadhuis. Ik betaal daar 300.000 rupiah per nacht. Dat is ca 20 euro per nacht. Het is eenvoudig,redelijk schoon, heeft airco en wifi. De jl Wastukencana ligt aan de andere kant van de spoorbaan, in het verlengde van de Braga, op 5 minuten lopen hiervan. Het ligt ook op loopafstand van het Bandung Indah Plaza aan de jl Merdeka. In het weekend is het guesthouse vol met mensen uit Jakarta, die in Bandung “verkoeling” zoeken.

In vergelijking met de vijftiger jaren is Bandung echter ca 10 graden warmer geworden. Ook is hier enorm veel smog. Ik liep eens na een regenbui de jl Wastukencana richting noorden af en ik kon de bergen die Bandung omarmen zien, nu zijn ze bijna onzichtbaar vanwege de vervuiling. Op zondag zijn verschillende straten in het centrum van Bandung autovrij van 7 tot 10 uur, dit om de luchtvervuiling tegen te gaan.De jl Braga is erg vervallen en lijkt niet meer op de oude Bragaweg.
In Kediri is het Lotus Garden hotel voor me gereserveerd, dit kost me 1.800.000 rp voor 7 nachtenincluis ontbijt.

Vervoer: Een angkot, dit is een klein busje voor 8 personen, waar eventueel meer in gepropt worden, kost 5.000 rp, ongeacht de afstand. Pas wel op je hoofd bij het instappen(eigen ervaring). Taxi’s hebben in Bandung een minimum tarief van 20.000 rp. Voor de rit van het Bandung Indah Plaza naar Pandu was ik 50.000 rp kwijt, wel heb ik vergeten op te letten of de meter was aangezet. De rit terug was 111.000 rp, maar we zijn toen op mijn verzoek via de jl Cisangkui in het noorden van Bandung gereden.

De trein van Bandung naar Yogyakarta was vorig jaar 200.000 rp, dit kan niet erg veel gestegen zijn. Dit is dan “eksekutif” klasse en je bent zo’n 400 km verder. Dat is ongeveer de prijs voor een treinkaartje Den Haag-Amsterdam 2e klas.
Het eten is ook erg goedkoop. Ik heb bij de BMC (Bandoengse Melk Centrale) bubur ayam kampung als ontbijt gegeten en teh es manis gedronken, hetgeen me 24.500 rp (1,70 €) terugzette. Ayam goreng bumbu kacang in het foodcourt van BIP kostte me 19.600 rp. Het laatste exclusief belasting 10% en servicekosten 5%.
Omdat de prijzen inclusief service zijn geef ik alleen een fooi als ik erg tevreden ben over de bediening.
Dit is een foto van mijn ouderlijk huis aan de jl Cipunegara:ouderlijkhuiseric

Tot mijn volgende bericht.
Groetjes,
Eric

Dit bericht werd geplaatst in Gast Pikirans. Bookmark de permalink .

21 reacties op Eric in Indonesië Kacung pulkam 4

  1. ellen zegt:

    Dag Eric. Wat leuk, zeg. Bedankt voor de foto van zo’n soort Hollands huis waar mijn Indische ouders met hun drie kinderen gewoond hebben. Ook mijn oma (moeder van mijn moeder) woonde – zowel in Indonesie als in Nederland – bij ons in. Mijn oma was een Indische vrouw, maar zij kleedde zich altijd – ook in Nederland en als zij naar buiten ging – in sarong en kebaja. Naar voorbeeld van haar moeder die een inlandse Javaanse vrouw was. Ik heb mijn oma nooit in een Europese jurk gezien. Als kind vond ik het heel normaal. Als jong kind speelden wij kinderen altijd in de grote achtertuin van ons huis. Voor de veiligheid. Het leek weliswaar voor een kind een zorgeloze tijd, maar gedurende het laatste jaar in Bandoeng (1957) gebeurden er ook minder prettige dingen, die mij onbewust gevoelens van spanning en soms een vlaag van angst gaven, die ik nog niet begreep. Zo trof ik een keer ’s ochtends mijn school aan met muren beklad met onvriendelijke, vijandige leuzen zoals “weg met de Nederlanders” enz. Scholen werden gesloten (omdat veel Europeanen wegtrokken) en fuseerden met elkaar. Thuis stond de radio altijd aan met de schreeuwerige en ophitsende stem van Soekarno, die in die tijd aasde op Nieuw-Guinea. Op een bepaald moment werd er ook een voedselboycot afgeroepen voor de Europese groep. Er mochten geen levensmiddelen meer aan ons geleverd worden. Via Indonesische vrienden werden wij bevoorraad. Na Zwarte Sinterklaas werd het duidelijk voor mijn vader dat er geen toekomst meer zat in dit tropisch land. Wij vertrokken naar Nederland in 1958. Op de boot zijn mijn angst en spanningen weggetrokken, en ik heb genoten van de bootreis.

    • Boeroeng zegt:

      Weet iemand hoe dat zat met die voedselboycot van 1957?
      Door de regering ingesteld ? Hoe lang duurde dat ?

      • Surya Atmadja zegt:

        De regering haf 6 stappen ondernomen:
        1. Stakingen van de arbeiders bij Nederlandse bedrijven
        2.verbieden van film en uitgave van boeken etc in het Nederlands.
        3.Vliegverbod van KLM
        4.Beperken en of verbieden van lNederlandse Consulaire vertegenwoordiging .
        5.Nationalisatie van Nederlandse maatschappijen.
        6.Uitvaardiging van de TRIKORA (bevrijding van West Irian ).
        Ik heb niks gehoord over voedselboycot van mijn school/klasgenoten ( I.E.V school) in Djakarta.

      • Hans Boers zegt:

        De problemen, die mijn ouders ondervonden met betrekking tot “voedselboycot” in die periode (circa) was het feit, dat er geld “geknipt” werd door de regering. Een biljet van 1000 Rph werd ineens 100 Rph waard.

        De detailhandel trok hier meteen profijt uit en de voorraden voedsel (rijst, suiker e.d.) in de (chinese) toko’s werden “bevroren” en/of schaars verkrijgbaar tegen enorm gestegen verkoopprijzen. In de jalan Kanginan (parallel met de voormalige Cannalaan) te Surabaya was bijvoorbeeld een (chinese) toko c.q. hun woonhuis, die zichtbaar balen vol met rijst gewoon in de toko (=woonkamer) voorraad had, doch niet verkocht tot “nader order”.

        Hoe lang het duurde weet ik niet precies meer (misschien circa een week of iets dergelijks) en werd de verkoop weer “vrijgesteld”, maar uiteraard tegen veel hogere prijzen als voorheen.

        Het lijkt me dat dit een logisch resultaat was van de maatregelen. Immers, ook de handelaar zal met “geknipt” geld, want de verkoopprijzen en voorraden waren in de praktijk niet geknipt. (Theoretisch moest dit wel gebeuren, doch dat lapte een iedere handelaar/winkelier natuurlijk aan zijn bakeak (= houten klomp met een rubberen bovenstuk.)

        • Mas Rob zegt:

          Hans,
          Was dat knippen van het geld niet in 1950 – dus vele jaren eerder dan 1957 -, als maatregel in het kader van een geldzuivering?

          CITAAT
          “Due to the large amount of currency, the minister of finance, Sjafruddin Prawiranegara, sought to reduce the money supply by one half. This reform was decreed from 19 March 1950. People were to cut all of their notes of 5 gulden and up in half, with the left half to be replaced with new banknotes, and the right half for a government bond with a 3% coupon. In addition, half of all bank deposits over 400 rupiah were also to be forcibly used to buy the government bonds.” Zie: http://us.exchangecurrency.biz/currencies/idr (met veel informatie over de monetaire geschiiedenis van Indonesia).

        • Hans Boers zegt:

          Zou best kunnen Rob, maar volgens mij is het twee keer geweest. Ik kan me de eerste keer 1950 niet heugen (men praat over guldens in jouw referenties), aangezien ik nog in de blote pantat rondliep zonder luiers. De keer dat ik het me herinnerde (Rupiahs – zie boven) was ik al ietsje groter en kreeg de officiële rang toebedeeld van toko-waren-inkoper en pasarganger…. Maar, nogmaals…als de geschiedenis het zo schrijft….

        • Pierre de la Croix zegt:

          Was in 1950.

          Soortgelijke maatregel had minister Piet Lieftink vlak na de oorlog in NL opgelegd: Iedereen een tientje.

          In Duitsland was er de “Währungsreform”. Allemaal monetaire maatregelen om ’s lands financiën weer op orde te brengen.

          Pak Pierre

  2. ellen zegt:

    In maart 1957 kondigde president Soekarno de staat van beleg af en in oktober van dat jaar startte de Indonesische regering een ‘Nieuw-Guinea campagne’. Deze campagne mondde uit in openlijk geweld tegen Nederlanders en hun bezittingen, en in boycots van Nederlanders in winkels en markten. Bij benadering 50.000 Indische Nederlanders lieten – alsnog – Indonesië achter zich en vertrokken naar Nederland. Onder Amerikaanse druk droeg Nederland op 1 oktober 1962 Nieuw- Guinea over aan de Verenigde Naties, nog geen jaar later gevolgd door de overdracht van Nieuw-Guinea aan Indonesië.

    Hierbij een stuk tekst over het jaar 1957 in Indonesie, waaronder Zwarte Sinterklaas. De sfeer was best grimmig.
    http://www.indisch3.nl/zwarte-sinterklaas-1957/

    • bo keller zegt:

      Vergeet dit niet . De SPIJTOPTANTEN
      hier blijven of naar het koude kikkerland?
      siBo
      Brave vaderlander
      Vader Van Minos toont zich een brave vaderlander en volgt net als velen het advies van zijn regering. Hij blijft. Want Nederland zou te klein zijn voor al die nieuwkomers en volgens ambtenaren liggen er culturele botsingen op de loer. Van ongehuwd samenwonen -op dat moment redelijk gangbaar in de Oost- gruwelt men bijvoorbeeld in de lage landen.

      Al snel wordt duidelijk dat er ook in het eilandenrijk botsingen zullen volgen. Zeker als Indonesië en Nederland beginnen te touwtrekken om Nieuw-Guinea. Auteur Boudie Rijkschroeff: ‘In de praktijk werd je nog steeds verbonden aan dat oude koloniale regime. Je was blanker dan de Indonesiërs, je sprak de taal anders. Discriminatie was aan de orde van de dag.’

      Medeauteur Georgine Kwa kent de voorbeelden als geen ander. Het gezin met zes dochters koos voor de Indonesische nationaliteit. Nadat alle Nederlanders in december 1951 definitief hun keuze hadden moeten maken verslechterde de sfeer.

      Geïntimideerd
      Kwa: ‘Mijn zussen en ik werden lastig gevallen. Mijn ouders geïntimideerd door de politie. Ze waren daar kapot van. Uiteindelijk vertrokken we halsoverkop op de dag van de staatsgreep van generaal Soeharto. Het bleek het laatste vliegtuig tussen Indonesië en Nederland te zijn.’

      Ook Emie van Minos maakte het nodige mee in de jaren zestig. ‘Als kind voelde ik me gevangen. Geïsoleerd op 25 vierkante meter erf. Mijn moeder was getraumatiseerd door de oorlog. Ze was bang van haar Indonesische omgeving die steeds heftiger werd. Op muren stond gekalkt: weg met de honden. Die honden waren wij, de Nederlands-Indische gemeenschap.’

      Aandacht voor de achterblijvers
      Rijkschroeff en Kwa hebben in hun boek ruim aandacht voor achterblijvers, spijtoptanten die niet wegkwamen. Ze volgden het spoor van Stichting Halin dat maandelijks een klein bedrag aan 800 mensen in armoede overmaakt. Veel van hen kregen in hun leven nauwelijks een kans ….

  3. ellen zegt:

    http://www.npogeschiedenis.nl/andere-tijden/afleveringen/2007-2008/Zwarte-Sinterklaas.html

    Het filmpje doet het niet. Maar hier is nog wat info over het jaar 1957 in Indonesie.

  4. Surya Atmadja zegt:

    @ Mas Rob en Pak Boers.
    Over “potong uang”, dat was een monetaire maatregelen geweest (katanya) .
    Ja op zijn minst 2x , vooral “groot” geld die vaak onder de matras of in de lemari sepen werd verborgen ( dus bij de rijken en grote handelaren) verliezen zo hun waarde.
    Veel mensen/handelaren, en mss grootgeld bezitters zijn behoorlijk gedupeerd.

    Kennelijk is mijn oude heer ook direct of indirect op de hoogte geweest van de voorgenomen operatie .
    Weet niet precies of hij toen nog verbonden was bij de Monetaire Raad of al overgeplaats naar de Centrale Bank.

  5. Boeroeng zegt:

    Dus het was geen voedselboycot van de regering en het duurde niet lang ?
    Het doet me wel denken aan jodenvervolgingen.
    Een etnische groep vervolgen,extra belasten, extra belasteren, uitsluiten van de gemeenschap

    gergezinsblad1957
    Bron

  6. bo keller zegt:

    Pak Boeroeng,
    Heel indrukwekkend geschiedenis rondom die tijd over
    Nederlanders die uit Indonesie werden weg gewerkt.
    Daarna /tijdens deze anti -Nederlandse uitbarstingen kwamen
    de Warga- Negara’s aan de beurt die tussen de indonesiers leefden
    geen steun van wie dan ook kregen en aan hun lot werden
    overgelaten. En dan heb ik het niet over tien of twintig mensen.
    Ik denk,dat het eens tussen ”Wal en Schip” in herinnering
    was gebracht of indisch4ever.
    siBo

    • Surya Atmadja zegt:

      bo keller zegt:
      17 oktober 2014 om 11:26
      1.Heel indrukwekkend geschiedenis rondom die tijd over
      Nederlanders die uit Indonesie werden weg gewerkt.

      2.Daarna /tijdens deze anti -Nederlandse uitbarstingen kwamen
      de Warga- Negara’s aan de beurt die tussen de indonesiers leefden
      geen steun van wie dan ook kregen en aan hun lot werden
      overgelaten.
      ===============================================================
      1.Ja , dat moet verteld worden.
      Dat Den Haag de belangen van de Nederlanders in Indonesia verwaarloosd hadden cq vergeten.

      2. Dat is altijd het geval , tenminste wat ik gezien en gehoord heb.
      Mijn tante en nicht waren getrouwd met orang Indo , die tot de warga negara’s behoren.
      Ze hebben wel redelijk goed , ook goede banen.
      Van de bijna 31.000 warga negara’s geworden Nederlanders(veel Indo’s- bron Lembaran Negara) ) gingen bijna 80% alsnog gegaan naar Nederland.
      De rest (ongeveer 6000) waren later de clienten van Halin geworden .(Heb ergens gelezen).
      De uitwijzing van de Nederlanders ( dus geen warga negara’s ! ) na 1957 werd door de Minister van Justitie(Kehakiman) Maengkom geregeld.
      Ze werden in 3 categorieen onderverdeeld, de steuntrekkers(zonder werk=9000), de middenstanders , vakspecialisten.

      En toch waren er veel Indo’s die later een plek hadden veroverd in de Indonesia na 1957.
      De I.E.V werd G.I.K.I , Gabungan Indo untuk Kesatuan Indonesia opgericht in 1951 en opgehouden te bestaan op 14-5-1961
      Tegenwoordig ( 2014) heb je in Jakarta Lagere school GIKI ? ( vroeger mijn froebelschool) , de SMP GIKI (mijn lagere school- Jln Tjilamaja) en ergens SMA GIKI.

  7. Jos H Crawfurd zegt:

    Heren best leuk om dat nu weer te lezen;inderdaad werd het papier geld twee keer gegunting;daarom heeft mijn Vader Zalige voordat we in 1957 de benen namen naar Papua dubbeltjes en kwartjes bespaard,omdat de koers gelijk is.
    Zodoende had hij bij aankomst kunnen inwisselen;het was een slimme zet van hem.
    Honger kenden we toen nauwelijks;we kregen elke dag eten van de Chinese handelaars; mijn Vader behoorde tot de directie van Pasar Pabean.
    En Hans Boers;je mag mij wel laten weten dat Ted Grashuis ook een van onze buren in Ambengan was. Hij is een hele tijd mijn koncoh geweest met badminton,nu zit hij op een of andere danscluppie waar ze poco-poco doen;woont in H-I Ambacht;de rest hou ik geheim; anders is het het hele jaar een zoete inval.
    En over de Chinese winkel in Kanginan:schuins tegenover een warung,waar je voor weinig lekkernij kan kopen;tot es gandool.
    Sedih weer mijn binnenste;konden we maar weer terug naar de tijd.
    Mvg Jos H Crawfurd.

    • Jan A. Somers zegt:

      “Pasar Pabean” Het douanekantoor. Leuk die naam weer eens te hebben gezien. Het schijnt een verbastering te zijn Paap Jan, de mythische koning, die de Portugezen had moeten helpen in hun strijd tegen de Islam.

      • Jos H Crawfurd zegt:

        Weer wat geleerd conservator Heer Jan Somers;die Surabayanen hebben altijd wat bijzonders.
        Leuk om weer effe zo’n prikkel te krijgen.
        Mvg Jos H Crawfurd.

    • Hans Boers zegt:

      @ Jos Crawfurd: Ted zei…niet zeggen.

  8. Kembang zegt:

    Terug naar jou ouderlijke woning….was staat t nog prima bij ná zoveel jaar…..
    Leuk hé? De herinneringen zie je voor je ogen voorbij gaan…dat had ik in 2006 gehad toen ik in de tuin stond van mij ouderlijke woning in Soerabaya.
    Ik lees met plezier je verhalen Erik….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.