[
quote: Sajor Asem Sajors zijn simpel gezegd groenten die in hun kookvocht worden geserveerd. Het kookvocht is echter zodanig op smaak gebracht dat dit niet bepaald een straf is… 🙂 Ik heb Chinese kool gebruikt. Wanneer je dat te spannend vind, kun je de kool vervangen door eigenlijk elke andere stevige groente.
Een recept uit “Het Groot Nieuw Volledig Oost-Indisch Kookboek” van J.M.J. Catenius-van der Meijden.
Singapore heeft schoon genoeg van de bosbranden in buurland Indonesië. ”We gaan aandringen op definitieve actie”, zei het hoofd van het milieuagentschap van de stadstaat donderdag. Door de branden keldert de luchtkwaliteit in Singapore. Het zakelijk leven in de welvarende stadstaat valt daardoor deels stil. Zo moesten verschillende bouwprojecten worden stilgelegd en werden legeroefeningen afgelast. NU.nl
straitstimes.com: “No planes could fly,” said airport duty manager Hasnan, adding that the airport runway was covered by the pollution. He said that 32 flights were delayed on Friday. Tempo.co reported that since Friday, the thick smoke from forest fires had covered Pekanbaru.
** Annet Malherbe over haar moeder en maagoperatie
** Emile Ratelband weer voor de rechter
** Jamai vervangt Gordon in rtl-programma Zeesterren
** Jesse Klaver publiceert boek. Radio.
** A-Film Benelux, voormalig bedrijf van San Fu Maltha, gaat failliet.
** Adriaan van Dis heeft ‘lekkerste mannelijke voorleesstem’
De Nederlandse meidengroep O’G3NE (spreek uit: odzjien) wil Nederland vertegenwoordigen bij het Eurovisie Songfestival. Dat hebben de zussen Lisa, Amy en Shelley dinsdagmiddag bekend gemaakt op Radio Gelderland.
Verpleeghuis Rumah Kita, speciaal opgezet voor Indische en Molukse ouderen in Wageningen, is gestart met het aanbrengen van 500 zonnepanelen . Bron
Als kinderen en klein-kinderen van een Javaanse oma en een Molukse opa zijn we opgegroeid met Indisch eten. Als we bij oma op bezoek gingen stond er altijd een heerlijke maaltijd voor ons klaar en het was altijd weer genieten van al het lekkers dat oma gemaakt had. Ze kon uitstekend koken en wist altijd iets op tafel te zetten. In de loop van haar leven is haar kookkunst vermengd geraakt met elementen uit de Molukse, Javaanse en Nederlandse keuken waardoor een smeltkroes van verschillende smaken is ontstaan.
Nieuwe website Spruitjes met sambal
npo.nl , zie de uitzending van 11 september online:
Nederlands-Indië
De aflevering van vrijdag 11 september gaat over Nederlands-Indië, een land waarin we in de jaren van het koninkrijk veel geld verdienen, maar waar we ook voortdurend mee in conflict zijn. Van de Java-oorlog in 1825, de jarenlange Atjeh-oorlog die begint in 1873 en de onafhankelijkheidstrijd na de Tweede Wereldoorlog.
+ Frans Leidelmeijer , specialist in kunst en vormgeving uit de periode 1880 tot en met 1980 , medewerker van het televisieprogramma tussen kunst en kitch .
Zijn stamvader de Duitser Joseph Leidelmayer arriveerde in 1803 te Indië en was militair voor de Britten en Nederland. Mogelijk was hij betrokken bij de gevechten met Pattimura .
+Frans overgrootvader Charles de Roy van Zuijdewijn, mwo-drager, officier infanterie van het Oost Indisch Leger, had een broer die voorvader werd van Edwin de RvZ, nu de ex van Prinses Margarita.
+ Een andere broer Lodewijk had een kleindochter , gehuwd met Abraham Wilkens
+ Zijn nichtje Anna Wilkens was de moeder van Han Resink, dichter, warga negara en professor in Indonesië
+ Een dochter van Anna huwde Jan Abraham Ament, o.a officier van justitie, gescheiden van Nelly Woesthoff. Haar oom Carel is overgrootvader van Dinand Woesthoff.
Jan Abraham was een zoon van Anna Henriette Boutmy
+ Haar aangehuwde oom Gillis Pieter de Neve uit Steenbergen, luitenant van de infanterie, mwo-drager en later werkzaam bij Bilitonmy had een neefje:
+ Eddy de Neve Die scoorde in de 1ste interland van het Nederlands voetbalelftal 4 goals
+ Zijn grootvader Abraham Fokker, president Raad van Justitie te Semarang, was verwant aan Anthony Fokker de vliegtuigbouwer en voorvader van de schrijver Fred Lanzing .
+ Abrahams schoonzus Henriette de Pauly (kolonelsdochter) was gehuwd met Aernoud van Haeften, majoor van de artillerie in het Oost-Indisch Leger.
En zij werden de overovergrootouders van Barbara Barend, sportjournalist.
Eerder verscheen in deze serie.
Op 8 september tekenden Yvonne van Genugten, directeur van het Indisch Herinneringscentrum en Peter Doorn, directeur van DANS, het document voor de overdracht van 70 interviews met mensen die in de perioden voor, tijdens en vlak na de Tweede Wereldoorlog in Nederlands-Indië verbleven. Indisch Herinneringscentrum
Na het succes van de 1e Open Keuken van Yvette op 21 juni jl in De Kookstudio in Kwadijk, nu het beloofde vervolg: we gaan op 20 september naar Brabant! Martha Lawalata van Makan Patita heeft een unieke grote mooie ruimte in haar bedrijfspand, met liefde aangekleed en ingericht met een Molukse twist. Martha stelt haar keuken en zaal beschikbaar voor de 2e editie van de ‘Open Keuken’, waar ik uiteraard heel blij mee ben! Bron
Het resultaat van de crowdfundingactie.
Prisoners Of War 1715-1945 Together with The National Archives, Findmypast is excited to present its Prisoners of War 1715-1945 collection. The records are diverse and varied. The size and the scope of these records make them a fascinating resource for genealogists. The records not only include military personnel, but also civilians, diplomats, missionaries and merchant seamen.
Zoek hier : Prisoners Of War 1715-1945 | findmypast.co.uk
Men kan namen vinden van Nederlandse krijgsgevangenen in de Pacific War . Ook de namen van mensen die nog geen 100 jaar geleden geboren zijn. (Het Nationaal archief publiceert die namen en scans niet, tenzij overleden in de oorlog) De scans opvragen is wel een flinke prijs betalen.
Op zaterdag 19 september is er een Pasar Purmerend in wooncomplex Heel Europa aan de Genuahaven in Purmerend Weidevenne. Een pasar is een Indische markt en er is dus veel te zien, ruiken en proeven uit Indië en Indonesië. Zo kan er heerlijk Indisch worden gegeten, worden er drie films gedraaid gemaakt door Indische jongeren voor filmfestival CinemAsia filmLab. Aan de hand van allerlei gebruiksvoorwerpen is een tentoonstelling ingericht. Er zijn leuke workshops zoals van de Purmerendse club Pencak Silat Manyang en Mas Joey die een dansworkshop geeft voor de kinderen. Ook kunnen kinderen worden geschminkt, bijvoorbeeld als draak of tijger. Ciska Cress maakt niet alleen sambal, ze schrijft er ook over. In de stand van het Leesteken zal zij ook boeken signeren. Iedereen is van harte welkom en de toegang is gratis. Purmerend leeft!
De hervormingen in de zorg betekenen dat Indische en Molukse ouderen zo lang mogelijk thuis blijven wonen. Om dit te kunnen doen, ook wanneer ze niet meer in staat zijn om goed voor zich zelf te zorgen of om sociale contacten te onderhouden, moeten ze een beroep doen op familie, vrienden en/of buren, op een sociaal netwerk van mantelzorgers en vrijwilligers. Veel ouderen beschikken helaas niet over een dergelijk vangnet. Zij dreigen tussen wal en schip te vallen.
Met de Netwerkdag op 19 september neemt Pelita het initiatief om een op termijn landelijk vangnet te helpen organiseren. lees verder…..
EigenZinnig Indisch: IndiPiet
Het verbaast me dat sommige mensen zich storen aan het fantasiepersonage Zwarte Piet. De vergelijking met een slim, behendig, behulpzaam, vriendelijk, muzikaal, vrolijk en vrijgevig personage is toch iets om blij van te worden?
Eigenlijk zouden blanke mensen zich beledigd moeten voelen want zeg nou zelf het fantasiepersonage Sinterklaas kan eigenlijk niets zelf, behalve voorlezen uit een boek dat nota bene door de Zwarte Pieten is geschreven. Hij zit hoog te paard, verheven boven het gewone volk, spreekt traag en belerend en moet daarbij voortdurend corrigerend gesouffleerd worden door Zwarte Piet. Daarbij komt dat in zijn lange gewaden en baard waarschijnlijk stofmijt en luizen zitten die graag overspringen naar andermans kleding en kinderen.
Hoe dan ook, nadenken over alternatieven kan geen kwaad. Intellectueel Nederland heeft van alles bedacht, van regenboogkleuren en roetvegen tot zelfs een gouden Piet. Regenboogkleuren zijn gekunsteld, roetvegen zijn vies, een gouden Piet is te elitair en goudverf lijkt me behoorlijk ongezond op je huid. Niet doen dus.
Een personage met de positieve eigenschappen van Zwarte Piet en in politiek correcte kleuren beschikbaar waar vind je die dan? Het antwoord is natuurlijk IndiPiet, Indische Piet is dé oplossing. Hij (en zij) is van nature getint, van grachtengordel blank tot Costa Brava bruin. Daar kan iedereen zich in herkennen. IndiPiet hoeft ook niet geschminkt te worden dat scheelt tijd en geld bij het organiseren van sinterklaasfeestjes. Wat wil je nog meer!
IndiPiet heeft dezelfde goede eigenschappen als Zwarte Piet – zie boven – en voegt daar bovendien aan toe: aanpassingsvermogen, geruisloosheid, een goed gehoor, gepaste zwijgzaamheid, gastvrijheid, goede smaak, sierlijkheid en bescheidenheid. Een niet bepaald bescheiden rijtje van goede eigenschappen.
Jutezakken – van de rijstbalen – voor de cadeautjes zijn ruim voorradig en IndiPiet neemt in plaats van een roe gewoon een sapoe lidi mee van thuis. Niet om er kinderen mee te straffen maar om de vloer schoon te vegen voordat hij met katjang pedis en katjang shanghai gaat strooien.
Nu nog Sinterklaas vervangen door IndiKlaas, dan slaan we twee vliegen in één klap. Daar moet ik nog over nadenken maar jullie hebben vast en zeker ook goede ideeën voor IndiKlaas.
Leve IndiPiet!
auteur: F.G. Geuther © 2015
Het was de klassieke leerschool. Sigmond speelt tal van instrumenten en zingt naar eigen zeggen nooit vals. ‘Ik kan muziek gewoon niet wegdenken. En dat is de schuld van God, zeg maar.’ Maar het ouderlijk huis was ook een zeer muziekvriendelijke omgeving. Zijn half Indische vader speelde in indo-rockbandjes, en liet zijn instrumenten vrijelijk door het huis slingeren. Banjo’s, gitaren, ukeleles, mandolines – niet geheel toevallig de instrumenten waar hij nog steeds een voorliefde voor heeft. ‘Een soort speelgoed was het. Je maakte ze niet kapot, maar je mocht er alles mee doen. Lees verder
Mail: Ik heb deze foto op een familiesite gevonden met de volgende tekst:
een herinnering aan opa en oma falck
Zie hier dat kleine meisje voor op de foto met witte strik dat is mijn oma . Nu op dit moment komen mooie herinneringen naar boven…Maar wat nog mooier is mijn oma heeft deze foto nog kunnen redden van de Jappen toen zij met haar kinderen moest vluchten stak ze deze nog snel onder haar hemd.Een foto waar zij op stond met haar oudste broer en zijn familie. Miss you ??
Die Oma is mijn schoonmoeder (Annie Falck -Dossin)geboren 18-9-1909 in Djonbang en overleden 18-12-1988 te ‘s-HertogenboschNu is de vraag : wie is die oudste broer en zijn familie
Deze maand in Moesson
Joshua Oppenheimer over zijn documentaires en de naweeën van het onverwerkte verleden | Philip Carli, filmmaker in Indië | Verrassende recepten van Bartje Boemboe | Zes Indonesische schrijvers van Read My World uitgelicht | Thom Hoffman over zijn plannen als Cultural Professor aan de TU Delft.
En verder: natuurlijk Frans Leidelmeijer, Patricia Jacob, Jack Poirrié en Ricky Risolles!
Krijg het boek Echo’s in Indië van Kester Freriks cadeau bij een jaarabonnement!
Kees Briët studeert af met zijn proefschrift getiteld Het Hooggerechtshof van Nederlands-Indië 1819-1848. Portret van een vergeten rechtscollege / The Supreme Court of the Netherlands Indies 1819-1848. Portrait of a forgotten court of law.
De promotor is prof. mr. L.C. Winkel.
De verdediging zal plaatsvinden op donderdag 24 september 2015 om klokke 15.30 uur in de Senaatszaal van de Erasmus Universiteit Rotterdam, Campus Woudestein, Erasmus Building, Burgemeester Oudlaan 50, 3062 PA Rotterdam.
IAF: De start van het Cultural Professorschap van Thom Hoffman komt met rasse schreden naderbij. Op vrijdag 11 september houdt hij zijn openingslezing ‘Kromo Blanda’, waarin hij zijn enthousiasme voor de fotografie naar voren zal brengen. Kaarten zijn nu verkrijgbaar. Naast zijn openbare bijeenkomsten op 11 september, 16 oktober en 27 november in de Aula wordt er bovendien een uniek Indisch Film Festival georganiseerd in Theater de Veste. Vanaf woensdag 23 september zal daar onder de noemer ‘Nederlands-Indië in beeld’ een reeks prachtige films de revue passeren.
‘TU Delta : Auteur W.F. Hermans zei eens: ‘Over het beschavingsniveau der Nederlanders in Indië hoeft men zich geen illusies te maken.’ Diverse bronnen bevestigen dat beeld. Het waren ondernemers en soldaten, carrièremakers en jeneverdrinkers. Ze vloekten en hadden het over de aanhoudende regen en snel rijk worden. Net als in de Nederlandse polder.”
Waarin was uw oma anders?
“Mijn oma was een halfbloed. Zij had roots in de Sumatraanse bevolking. Zij kwam in een soort middengroep terecht, tussen de Indonesische, inheemse, en de blanke laag in. Dat heeft van haar een sociaal capabele vrouw gemaakt. Dat zie ik terug in de foto’s die ze maakte. Als ik die analyseer, dan zie ik een vrouw die op de markt donkere vrouwen fotografeert maar die ook ontzag koestert voor de Gouverneur-Generaal. Er bestond zelfs een term voor. Een geaccepteerde inlander was officieus ‘gelijkgesteld’.”
Op 12 september is te Bronbeek de herdenking van de Japanse zeetransporten 1942-1945.
.
Op 26 augustus 2015 heeft Pia van der Molen een toespraak gehouden op de jaarlijkse Indië herdenking van de 168 Friese gesneuvelden in voormalig Nederlands-Indië en Nieuw-Guinea in de periode 1945-1962. Zij sprak daar over ‘het andere verdriet van Rawagadeh .
citaat: Een oorlog waarin ruim 6000 Nederlandse militairen sneuvelden. Een oorlog ook waarin 20.000 Indische Nederlanders door pemoeda’s werden vermoord en waarvan er nog steeds 14.000 worden vermist.
Archief van Tranen Mét film van haar toespraak
+++++
Op zaterdag 29 augustus sprak de President van de Oorlogsgravenstichting de heer mr. J.P.H. Donner tijdens de herdenking Birma-Siam en Pakan Baroe Spoorweg op Landgoed Bronbeek.
” Meer dan 3.000 Nederlanders lieten daarbij het leven, samen met meer dan 12.000 krijgsgevangenen van andere nationaliteiten. En zij niet alleen; er waren meer dan 150.000 slachtoffers onder de plaatselijke bevolking, onder wie meer dan 80.000 Indische Nederlanders uit Java en Sumatra.”
plaatje 1: De vaste kamercommissie zet de Indische kwestie op de agenda van 14 oktober. Niet duidelijk is of staatssecretaris van Rijn is uitgenodigd of aanwezig zal zijn.
plaatje 2: De vaste commissie vraagt uitleg aan Rutte en van Rijn over de speech van Rutte 15 augustus bij de indiëherdenking. Het is geen uitnodiging te komen op 14 oktober.
Sandra Reemer plaatst op haar nieuwe website het verhaal van het boek ‘Vergeten door het vaderland’ en de presentatie op 10 augustus.
Lees dit krantenartikel naar aanleiding van die dag.
Radioverslag van Wilma van der Maten 6 sept OVT, Radio 1:
Start het bestand op 1.40 minuten, 20 sec
Taman Indonesia organiseert 12 & 13 september 2015 een markt vol Indonesische lekkernijen, recepten en ingrediënten, de Pasar Makanan. Het hele weekend kun je genieten van verse kruiden en producten uit Indonesië, authentieke recepten en alle informatie die je wilt weten over de Indonesische keuken. Verschillende Indische kokkies maken hun specialiteit uit het verre oosten, en zullen dat aanbieden aan de bezoekers Bron: Taman Indonesia
Telegraaf: Nederlaag verpest debuut Riedewald
Op achttienjarige leeftijd debuteren in het Nederlands elftal, dat is niet niks. Jairo Riedewald kon zondag echter maar moeilijk genieten van zijn eerste optreden in de nationale ploeg.
Henk ten Cate: Maar aan de andere kant: een jongen als Jaïro Riedewald blijft wel overeind en die is achttien’, complimenteert Ten Cate de debutant van Ajax voor zijn sterke optreden tegen Turkije.
Het conflict in voormalig Nederlands-Indië is geen voltooid verleden tijd. Dat zei premier Mark Rutte tijdens de herdenkingsbijeenkomst bij het Nationaal Indië-monument 1945-1962 in Roermond. nrc.nl
NOS: “Die dode soldaten… het had nooit gehoeven, verdomme”, vloekt een van de veteranen die met zijn zoon en kleindochter is gekomen. “Maar ik mag er niet over praten. Dat wil ik niet. Voor die arme drommels daar, ik kan dat niet eens vertellen.”
Mary-Ann Struijk-Deuning:Bovenstaande foto, behoort bij een krantenartikel dat gisteren in AD de Dordtenaar stond. Ik ben namelijk ’t afgelopen anderhalf jaar, samen met Corinne Poleij bezig geweest met het project ‘Opgegroeid in een land dat niet meer bestaat…’. Het artikel is hier terug te lezen. Wel nog even een opmerking daarover, ik heb niet over Indiërs gesproken, die wonen in India. Ik sprak over Indo’s of Indischen, die dus in Nederlands-Indië opgroeiden.
In september en oktober exposeert Verzetsmuseum Zuid-Holland over Nederlands-Indië in de periode 1942-1949. Deze jaren omvatten de bezetting door Japan en de daaropvolgende periode tot de soevereiniteitsoverdracht aan Indonesië. De expositie wordt in twee delen gepresenteerd. Beide deelexposities worden begeleid door een feuilleton in zeven delen op de website. Bovendien organiseert het museum op 12 september een Pasar Kecil, een kleine Indische markt, met zang, dans en diverse kraampjes.
Het personeelsblad “De Uitlaat” dat door de KPM vanaf 1946 werd uitgegeven, bevat veel verhalen en gegevens van personen en schepen van de maatschappij. De uitgaven die tot nu in het bezit zijn van onze vereniging, kunt U op deze pagina’s in digitale vorm te bekijken. Hiervoor heeft U een PDF reader nodig, die gratis op het internet te verkrijgen is van o.a. Adobe of Foxit Bron: De Uitlaat
IAF: Op de 42e en tevens laatste reünie van de Indiëgangers van 4-10-RI werd Kamervoorzitter Van Miltenburg stevig van repliek gediend over haar gebrekkige kennis van de Oud Indië-veteranen, die van 1946 tot 1949 in de archipel hebben gestreden voor koningin en vaderland.
Johannes Nugroho: Unbeknown to most Indonesians today, countless historic buildings across the country have irretrievably been lost to the ravages of time, wanton destruction or worse are in the process of being demolished to make way for new development.
I became acutely aware of this when searching on someone’s behalf for the precise location of a Dutch-owned paint factory, P.A. Regnault’s Verf- Inkt- en Blikfabrieken N.V, in Surabaya.
Wie kent de ouders van:
Elisabeth Johanna Haase (1854-1879) geboren te Salatiga, overleden te Batavia.
Zij was gehuwd met Jan Bakkers (1847-1880) afkomstig van Makassar. Het echtpaar kreeg 4 kinderen.
Bij voorbaat dank. Met vriendelijke groet, Corina Lobry.
ed.nl: Dick Büchel van Steenbergen (95) uit Waalre heeft vrijdagochtend het Oorlogsherinneringskruis en het Ereteken voor Orde en Vrede uitgereikt gekregen. Luitenant-generaal Bart Hoitink, Inspecteur-Generaal der Krijgsmacht, speldde hem de decoraties op tijdens een speciaal daarvoor belegde bijeenkomst op landgoed de Zwaluwenberg in Hilversum. archieftopic
Dear Friends,
As you know, The Indo Project’s mission is to educate the younger Indos as well as the general public about Indo history and culture. There are thousands of books in Dutch that do a great job of educating us. However, the rest of the English speaking/reading world cannot
read these books.
Inez Hollander Lake, a TIP board member, is looking 
for a book in Dutch which you think does a great job in telling about the Indo experience and history. Inez is willing to translate an entire book and will raise the funds to do that but would you want to suggest what book? You can let us know: via our website reply to this email pmcmullen@theindoproject.org
send an email to info@theindoproject.org
Thanks for your participation and please pass this email along to friends and family~
sbsun.com : Samuel H. Yamashita, professor of history at Pomona College in Claremont, in his study on campus on Wednesday. Yamashita’s book called
“Daily Life in Wartime 1940-1945,” is expected to be published in November by the University of Kansas Press.
De oorlog ver weg 1949-1962
De oorlog lijkt voorbij, Nederlands Indië is geen Nederlands Indië meer. De politiek heeft gezegevierd. Nederland moet internationaal gezien bakzeil halen. De vrienden uit de wereldoorlog blijken niet de vrienden die ze geacht worden te zijn. Zwollenaar Gerrit ter Haar dook, na de verschijning van het eerste boek ‘De oorlog ver weg 1942 – 1949’, opnieuw in de historie en geeft een waarheidsgetrouw beeld van de gebeurtenissen van 1949 tot 1962, aan de hand van historische gegevens en boeiende interviews.
Half oktober verschijnt de nieuwe roman van Femmy Fijten:
Vaarwel Soerabaja. Het boek zal in Bronbeek worden gepresenteerd.
Als Freddy Ribauwt in 1926 wordt geboren lijkt een mooie toekomst voor hem te liggen. Hoe anders pakt dat uit als in 1942 de Japanners Nederlands Indië bezetten. Zijn vader wordt meteen krijgsgevangen genomen. Freddy is verdacht als Indo, half Nederlands, en wat eerst een pre was, blijkt een steeds groter nadeel te worden.
Musicalworld: Op 12 september tijdens de cultuurbazaar in Veenendaal zijn Tony Neef en Maaike Widdershoven te zien en horen in een gratis musicalconcert. Gedurende dit concert zijn nummers te horen uit musicals als West Side Story, Miss Saigon en The Sound of Music.
Twee schilderijen van het arresteren van Diponogoro op 28 maart 1830. Het zal wel zijn dat de schilderijen bekender zijn in Indonesië dan in Nederland. Het verhaal is ook dat hem beloofd was gewoon vrij te vertrekken na de bespreking.
Maar wie zijn die mensen die uitgebeeld worden ?
Klik op de kleine plaatjes voor de namen ( bron )
De schilders waren respectievelijk Raden Saleh en Nicolaas Pieneman.
Tijdens de herdenking bij het Indisch Monument in Den Haag dit jaar van de capitulatie van Japan en het einde van de Tweede Wereldoorlog in Azië, had ik nog meer dan de afgelopen jaren het gevoel dat er iets fundamenteels aan de houding van Indische Nederlanders veranderd is. Alsof ze eigenlijk nu pas hebben geleerd zich vrij te uiten als het over de oorlog, en om hun wortels en hun identiteit gaat.
Bron: TROUW
Op 2 september 1945 werd de overgave van Japan ondertekend aan boord van het Amerikaanse slagschip USS Missouri. Met die ondertekening kwam er definitief een eind aan de Tweede Wereldoorlog. Bron
Stichting Pelita heeft al ruim 65 jaar ervaring in het begeleiden en ondersteunen van de Indische en Molukse groep. Onder de activiteiten vallen de gezellige Masoek Sadja (Maleis voor ‘loop maar binnen!’). Op deze inloopbijeenkomsten delen mensen hun gemeenschappelijke ervaringen en Indische en/of Molukse cultuur met elkaar, met gezelligheid, muziek, dans en Indisch eten.
‘Indisch’ moet in ruime zin worden opgevat: alle mensen met een Indische achtergrond, zij die er geboren zijn en/of gewoond hebben en zij die zich verwant voelen met de Indische cultuur; iedereen is welkom op de Masoek Sadja!
Bij de bijeenkomsten eten de bezoekers gezamenlijk een Indische maaltijd en elke bijeenkomst zoeken we naar een thema wat te maken heeft met Nederlands-Indië/Indonesië. Op de bijeenkomst is ook iemand van de Stichting Pelita aanwezig die alle vragen over WUV/WUBO, AOR en Indische/Molukse ouderenvoorzieningen kan beantwoorden.
Tijd bijeenkomsten: 10.30 – 15.00 uur.
Zaal open vanaf 10.00 uur. Entree: € 5,-
Voor de bezoekers is aanwezig: catering Von Oerthel.
Data 2015:
• zaterdag 12 september 2015
• zaterdag 28 november 2015
Danscentrum Dokman Oosterbroekstraat 4 9402 RZ Assen tel. 0592-318223
Zie ook deze facebookpagina .
Zoektocht naar Elisabeth Heuwinkel – van Voorthuijsen (Gamisch)
In maart 1946 kwamen de oorlogsvrijwilligers (OVW-ers) van 2-5 R.I. aan in Soerabaja. Zij werden in de beginperiode tijdens de nachtelijke uren in tweetallen bij families ingekwartierd om hen te beschermen tegen rampokkers. Bertus Kwertus (links) en Daan Baan (rechts) kwamen terecht bij het gezin van mevr. Elisabeth (Betty) Heuwinkel – van Voorthuijsen (midden). Na deze periode waren beiden tijdens hun verlof in Soerabaja altijd welkom bij deze vriendelijke en gastvrije vrouw. Haar echtgenote was manager van enkele bioscopen in Soerabaja en na afloop van hun bezoek kregen ze ook altijd een aantal gratis bioscoopkaartjes mee voor hun kameraden. Bij repatriëring naar Nederland in 1948 brachten de militairen voor haar een kist met waardevolle spullen naar familie in de omgeving Hilversum. Vanuit Nederland bleven de OVW-ers nog enige tijd contact met Betty Heuwinkel – Voorthuijsen, maar na enige tijd stopte dat.
Lees verder in dit document
Mail:
Lieve mensen,
Een zomer zónder Kumpulan Ini Dia kan eigenlijk niet vinden wij ………daarom zijn wij dubbel zo blij dat het nieuwe dansseizoen van Kumpulan Ini-Dia 2015-2016 weer gaat beginnen.
Wij heten u dan ook graag welkom op onze ‘eerste’ Kumpulan van het nieuwe dansseizoen op 6 september aanstaande.
Dit zal een gedenkwaardige start zijn omdat het de laatste keer zal zijn in het C.C.O.G gebouw aan de Kastanjelaan. We hebben al een kijkje mogen nemen in ‘ons’ nieuw onderkomen genaamd de OGTENT te Duiven, waar we vanaf oktober onze beroemde Ini-Dia Kumpulans zullen houden. Wij zijn super enthousiast en kunnen al zeggen dat we de beste accommodatie hebben van alle Kumpulans in heel Nederland. Het biedt in ieder geval voldoende ruimte aan onze gasten met genoeg plek om te dansen. Bent u nieuwsgierig geworden …….reserveer alvast kaarten voor oktober.
Voor het nieuwe seizoen 2015-2016 hebben we een aantrekkelijk programma gemaakt met bekende en nieuwe bands en verwachten dat u ook hiervan zult genieten.
Voor aanstaande zondag mogen wij u presenteren Brapa en Pete & Instead (Intruders), twee bekende bands voor Kumpulan
Ini-Dia die opnieuw zorgen voor een geweldige muzikale sfeer.
Een gewoonte van ons maar zeker geen sleur…..is de aanwezigheid van de beste Indonesische keuken uit de regio Á an en Ron met hun cateringservice Ini-Dia.
Wilt u op deze eerste Kumpulan van 6 september 2015 aanwezig zijn, bestel dan uw kaarten via http://www.kumpulan-inidia.nl of reserveer telefonisch uw kaarten.
Graag tot ziens op 6 september en met vriendelijke groet,
namens het team van Kumpulan Ini-Dia, Jack de Riemer
De kreet “Bord op Schoot” was een hele tijd geleden een ludieke actie van een groep voetballiefhebbers om het betaalde voetbal zondags weer om 7 uur ’s avonds op de buis te krijgen en dan met het bord op schoot te genieten van het spelletje.
Iets recenter is de noodkreet “Tablet verdringt bord op schoot”. Gelukkig geen tablet van de apotheek maar een iPad-achtige of een laptop. Allebei tegelijk op schoot is ook lastig maar kiezen tussen een laptop en een bord met eten lijkt me niet zo moeilijk, in elk geval niet in onze kringen!
Het indische “bord-op-schoot” is nooit een bedreigd fenomeen geweest. Ik weet niet beter dan dat bij verjaardagen, feestjes, kumpulans en andere samenscholingen we altijd met ons bord op schoot zaten te eten. De eettafel en het aanrecht waren afgeladen met pannen, schalen, kommetjes, potjes en veel meer en er was gewoon geen plek om aan tafel te eten. Alleen de voor de allerkleinsten was er altijd wel een campingtafeltje of een salontafel om aan te eten. En met een bord op schoot is het veel gezelliger om ongedwongen te eten en te kletsen.
Deze foto is al een halve eeuw geleden geschoten. Time flies when your having a lap-plate.
De een op de bank de ander op een eetstoel, soms bij gebrek aan plek op de leuning van een fauteuil of zelfs op een traptrede! Zij aan zij smikkelen van al het lekkers en gezellig kletsen. De meer ervaren bord-op-schoters houden het bord niet op schoot maar op de hand en eten met een vork of lepel in de andere hand. Iets lastiger is het bijvullen van je bord want dan moet je meestal acrobatische toeren uithalen over de benen van de anderen om bij de altijd onuitputtelijke potten en pannen te komen. Dat biedt meteen ook weer een leuke mogelijkheid om van plaats te wisselen en met een ander een gesprekje aan te knopen.
Aan indische bord-op-schoot etentjes kan geen vijf¬sterren ¬restaurant zich meten, laat staan een tablet. En voetbal kijken? Who cares met een bord nasi koening op schoot!
auteur: F.G. Geuther © 2015
Wij vertonen in september de volgende film:
JALANAN is een bekroonde documentaire die middels de levens van Ho, Boni en Titi de schaduwzijde van het leven in Indonesië laat zien. Terwijl zij hun brood verdienen met het spelen van liedjes in lokale bussen, proberen de drie straatmuzikanten een balans te vinden tussen hun verlangen om liederen te gebruiken als satirische expressie en het spelen van luchtigere, lucratievere nummers over het aanbidden van God. Door middel van de ontberingen van de straatmuzikanten, schildert de film een rauw en intiem portret van het volk en de situatie in hedendaags Indonesië . JALANAN is de eerste documentaire die een bioscooprelease door heel Indonesië wist te krijgen. De film werd geprezen om z’n concessieloze realisme en humaniserende kijk op het Indonesische klassenstelsel. Er is zes jaar lang gewerkt aan deze documentaire, die begon als een film over de straatmuzikantengemeenschap maar zich uiteindelijk ontpopte tot een diepgaande kijk op een immer evoluerend Indonesië.
70 jaar geleden was de Tweede Wereldoorlog echt voorbij. Toen de Japanners capituleerden. Maar niet voor de Japanners die op dat moment in Brazilië woonden. Toen ‘t bericht kwam van de Japanse capitulatie geloofden ze dat niet. Ze verzetten zich ertegen, soms met geweld. Java Post
Voor een documentaire-project over 75 jaar immigratie naar Rotterdam ben ik, met enkele collega’s, op zoek naar iemand die tussen 1940 – 1949 vanuit Indonesië naar Rotterdam is gemigreerd.
Een behoorlijk pittige zoektocht, want zie maar eens iemand te vinden die in dit profiel past, zich deze gebeurtenis nog kan herinneren én erover wil vertellen.
Van verschillende wegen kreeg ik het advies u te benaderen omdat u wellicht een idee heeft hoe deze doelgroep te pakken te krijgen en een uitgebreid netwerk heeft.
Mocht dit zo zijn, dan hoor ik graag van u.
Wie weet dat wij zo weer een stapje dichter in de buurt komen.Met vriendelijke groet, Dore van Duivenbode
519 Nederlanders kwamen tijdens de Tweede Wereldoorlog om toen zij onder erbarmelijke omstandigheden moesten werken aan de ‘Dodenspoorweg’ Pakan Baroe op Sumatra. Nooit werden zij groots herdacht. Zaterdag kregen de slachtoffers een namenmonument op het Arnhemse landgoed Bronbeek. Omroep Gelderland, met filmpje
Tropenmuseum: opiumschuiven te BaliOp 29 augustus 1842 sloten het Verenigd Koninkrijk en het Chinese Qing-keizerrijk het zogenaamde Verdrag van Nanking. Daarmee kwam er een eind aan de Eerste Opiumoorlog (1839-1842). Voor China was het verdrag een grote vernedering.
Lees verder en lees ook wikipedia.
In Indië gebruikte men in 1842 nog het woord amfioen voor opium.
In de Javasche Courant van 1842 staan advertenties van een openbare aanbesteding . In naam des konings worden de verkooprechten van amfioen verpacht.
Danny Blind heeft de Ajacieden Kenny Tete (foto rechts) en Jaïro Riedewald (foto links) opgenomen in de definitieve selectie van het Nederlands elftal. Dat heeft de KNVB vrijdagmiddag bekendgemaakt.
Calvin Verdonk (rechts) zit in de selectie voor Oranje onder de 19 voor
2 komende oefenwedstrijden .
Interview Kenny Tete: ‘Mijn moeder is Indisch.
Ik denk niet dat er veel Mozambikaanse Indo’s bij Ajax hebben gespeeld. Mijn moeder noemt mijn zussen en mij Afrindo’s. Mijn vader deed ook aan topsport. Hij werd Europees kampioen ‘kickboksen, als zwaargewicht.
Nu heeft hij een beveiligingsbedrijf en hij is portier bij The Bulldog op het Leidseplein.
blendle.com: De afgelopen maanden werd gesuggereerd dat Sandra zelfs plannen heeft om in de politiek te gaan. ‘Nee hoor,’ zegt ze. ‘Ik weet wel waar die geruchten vandaan komen. Ik heb verschillende ontmoetingen met politici gehad om de ‘Indische kwestie’ te bespreken en meteen is daar de conclusie uit getrokken dat ik een politieke carrière wil. Maar ik probeer alleen maar ‘Den Haag’ wakker te schudden.
weekkrant.nl: Sandra Reemer nam het eerste exemplaar van Dromen van Vrijheid in ontvangst. “Deze geschiedenis mag niet onder het karpet worden geschoven”, vindt ze. “Er is zo weinig kennis van de Tweede Wereldoorlog in Nederlands Indië. Er wordt niet over onderwezen. Daarom ben ik ook zo blij met dit boek.
Nieuwe site van Sandra Reemer: Het was een indrukwekkende herdenking die werd bijgewoond door o.a. de koning, premier Rutte en staatssecretaris Van Rijn. In Nederlands Indië (Indonesië) capituleerde Japan 70 jaar geleden. Het was mijn eerste keer en dankzij Henk Krol, die mij had uitgenodigd, zat ik behoorlijk vooraan, op de 3e rij. Ondanks dat kon ik niet alles zien, ben gewoon veel te klein 🙂 maar gelukkig dat ik de rechtstreekse uitzending heb opgenomen, kon ik het thuis nog eens beleven en alles zien. De speech van Rutte was buitengewoon teleurstellend en emotioneel manipulatief, omdat hij zijn Indische achtergrond in de speech gooide:
Nog een nieuwe site van haar op facebook.
In april 1815 vond de krachtigste door de mens gemeten vulkanische explosie plaats, een ramp van een dusdanige omvang dat nu, 200 jaar later, onderzoekers nog steeds moeite hebben om de gevolgen ervan te begrijpen. Het leidde tot ijskoud weer, ineenstorting van de landbouw, en wereldwijde pandemieën. En zelfs tot populaire monsters. Java Post.
Van 5 t/m 27 september 2015 exposeren Jenny van den Bor en Joe Etty in het Kunstenaars Centrum Nieuwegein. Zij hebben elkaar twee jaar geleden leren kennen in het atrium van het Stadshuis tijdens de Atelierroute 2013. Toen hebben zij niet kunnen bevroeden dat zij ooit nog eens samen zouden exposeren. Bron: dichtbij.nl
Onderteken de petitie door een emailadres op te geven:
Why this is important
Only 100 KNIL soldiers alive…
‘De Indische Kwestie’ concerns two serious issues regarding compensation to the Dutch-Indonesians, for their loss and suffering during WWII under Japanese occupation in the Dutch East Indies.
1. Dutch-Indonesian government officials and soldiers, to this day, never received pay for service during the 41 months of the Japanese occupation! On the other hand, Dutch officials and soldiers who were held prisoner or detained by the Germans did receive their pay retroactively after the war from the Dutch Government.
2. The Dutch Government never compensated the Dutch people from the Dutch East Indies for private war damage. In 1951, a Dutch law was passed allowing claims for war damage due to German occupation. The Dutch people from the Dutch East Indies were excluded from receiving any compensation. Instead, the Dutch Government stated that the new and penniless Republic of Indonesia should be held responsible for their claims.
Hier het speciale augustus (herdenkings) nummer van NICC Magazine, met o.a. de volgende onderwerpen.
– Stiefkinderen van de koloniale rekening
– Het verzet in Indië
– De Nationale Indië Herdenking
– Geboortegrond in een fles
– 15 augustus
– Partijdige excuses van Mitsubishi
– Herdenken en vooruit denken
– Herdenken is erg belangrijk
– Unicef Talent Battle
– Causaliteit van osteoporose en de 2e Wereldoorlog
*** Kim Jong Un Hailed as Global Statesman by Sukarno Center.
*** aziatische tijger: Indonesië in top tien reisbestemmingen
*** Jakarta Post : Bali bomber apologizes to victims’ families
*** Minder Babi Guling .
*** Jakarta Globe: MUI Demands That ‘Tuhan’ Change His Name
*** Er komt voorlopig geen einde aan de voetbalsancties tegen Indonesië.
*** De sluipende genocide in Papoea .
Hi,
In 2012 ben ik gewapend met oude mappen die ik vanuit Den Haag verkreeg met chauffeur/gids tweemaal vanuit Soerabaja naar Malang gereden om oa. te zien waar we gedurende de oorlog in een Jappenkamp hebben gezeten. Ook heb ik heel even gezocht naar de locatie van de onderstaande foto die om en bij 1941 is genomen van mij als kind met mijn moeder. Heb de plaats (zie de bergen op de achtergrond), zelfs met hulp van mijn gids niet kunnen vinden. Is of was ’t ergens buiten Malang, Batu of Tretes? Elders?
Ik hoop nog eenmaal vanuit New York naar mijn geboorteplaats Soerabaja te reizen en ook Malang nog eens te bezoeken. Kan iemand mij vertellen waar de foto precies genomen is?
Alvast mijn dank.
De Nederlandse regisseur Pieter Verhoeff gaat een film maken over het Proces van Tokio, het strafproces dat na de Tweede Wereldoorlog werd ingesteld om Japanse oorlogsmisdadigers te berechten.
Lees verder.
Indiëherdenking te Los Angeles 15 augustus 2015
Indiëherdenking te San Francisco 2 augustus 2015
Indiëherdenking in Hilversum
In de expositie over Veenendaal en de Tweede Wereldoorlog in Museum Veenendaal (Kees Stipplein), is er ook aandacht voor de Japanse bezetting van Nederlands-Indië. Een en ander in het kader van de capitulatie, op 15 augustus precies zeventig jaar geleden.
In een vitrine is een aantal voorwerpen te zien die herinneren aan deze tijd overzee VeenendaalseKrant.nl.
IAF: Tonny Bouwmans werd geboren op 19 december 1941 in Buitenzorg, tegenwoordig bekend als Bogor op West-Java. Hij was dus ontzettend jong tijdens de Japanse bezetting. “Tonny heeft wel eens tegen mij gezegd: ‘Ouders denken vaak dat hun kinderen niet veel zien of onthouden, maar kinderen zien veel meer dan hun ouders vermoeden.’” Zo was Tonny meermaals getuigen van publiekelijke bestraffingen van opstandelingen. Daarbij heeft hij zelfs onthoofdingen gezien. “Zijn moeder bedekte dan zijn ogen, maar een kind ziet dat soort dingen toch.”
Lezing John Janssen van Galen tijdens herdenking jongenskampen.
Kamerlid de Roon van de PVV wilt geen Nederlandse vertegenwoordigers bij een WO II herdenking te China .
Zie de kamervragen en antwoorden.
Dat lijkt misschien op de namen van de vechters bij een kickboxwedstrijd of een rapper fight maar het betreft ijskoude lekkernijen. IJs Shanghai kennen de meesten wel. Heerlijk verfrissend, geschaafd ijs met stroop susu, vruchtjes, jonge kokos en melk. We kregen het zelden, de koelkast deed pas in de jaren zestig zijn intrede en de ijscoman had het niet in zijn karretje. Maar op pasar malams was het de lekkernij die altijd op mijn verlanglijstje stond en soms kreeg ik het op een feestje bij een indische tante.
Een tijdje geleden waren we in een country store in de VS waar allemaal spulletjes uit de jaren vijftig of eerder rommelig en gezellig waren uitgestald. In zo’n winkel kan ik uren ronddwalen. Het opmerkelijke hier was dat niet alleen de spullen gedateerd waren, ook de meeste verkopers hadden al wat jaren achter de rug. Ouderwets klantvriendelijk mét kennis van zaken. Ik dwaal af, de reden voor dit verhaal was een kraampje naast de winkel waar je geschaafd ijs met warme Maple Syrup (Esdoorn stroop) kon krijgen. Sugar-on-Snow, heette het. Amerikaanse IJs Shanghai zou je zeggen ware het niet dat hierbij grote plakken pickles (augurken) en grote brokken donuts worden geserveerd. Een vreemde combinatie. We hebben het geproefd en het is echt lekker zelfs met de augurken. Het was ook nog gratis want de clou is dat ze geld verdienen met de verkoop van maple syrup. Niet te missen zoals je kunt zien op de foto. Voor wat betreft de prijs gaat het bij maple syrup ongeveer hetzelfde als bij olijfolie, van dure eerste persing van een speciale soort tot goedkope blends.
Komt het op jurering aan dan gaan onze douze points toch uit naar het indische IJs Shanghai met rozenstroop. Misschien was de buitentemperatuur daar medeschuldig aan, het vroor toen we Sugar-on-Snow proefden en IJs Shanghai genieten we meestal op zomerse dagen. Of zouden chauvinisme en nostalgie ons oordeel hebben bepaald?
Chauvinisme en nostalgie, ijskoud de besten.
auteur: F.G. Geuther © 2015
Mail 1
Ik ben op zoek naar Fred Agerbeek, waarschijnlijk geboren ongeveer 1933. Fred kwam uit Indonesie bij mij in de klas op de MULO in Murmerwoude. voor zover ik weet woonde hij in Akkerwoude.
We hebben nog wel eens contact gehad, later heeft hij geprobeerd mij te bellen, maar kreeg mijn man aan de telefoon. Mijn man heeft helaas niet naar zijn telefoonnummer gevraagd.
Dit is enkele tientallen jaren geleden.
Af en toe denk ik nog aan hem, maar op internet kom ik niet verder, daarom probeer ik het op deze wijze.
Vandaag is de herdenking van de onderdrukking van de Jappen , ik weet dat hij in een kamp heeft gezeten en daar gezien heeft hoe zijn moeder mishandeld werd.
Op deze dag doe ik nog eens een poging om hem, zo hij nog leeft, te vinden.
In afwachting van uw reactie,
Tony van Ramshorst Beukenhof 254 8212 EE Lelystad 0320 236503
Mail 2
In 1950 woonde ik in een grote woning aan de Gunung Sahariweg nummer 10 in Jakarta. We woonden daar met vijf gezinnen, ik denk, uit veiligheidsoverwegingen. Van twee families ken ik nog de namen, namelijk de familie Rosario en Bakker. Een van de jongens werkte bij de KLM. Een jongen genaamd André speelde mondharmonica het liedje “Varia, varia” in de droge betonnen vijver in de voortuin. Ikzelf was toen 7 jaar.
In deze woning woonde een alleenstaande vrouw met een dochter. Met die dochter heb ik gespeeld. In hun woonkamer maakten we samen hutjes door kleden of dekens te spreiden over enkele stoelen. We hebben leuk met elkaar kunnen spelen met de schaarse middelen die er waren. Ook maakte ik eenvoudige pistooltjes van luciferdoosjes en een soort autootje van klosjes garen met elastiek.
Ik ging naar de kleuterschool en de school met de bijbel. Hiervan heb ik helaas helemaal geen foto’s van.
Aan de rechterzijde van het huis was een Chinese school waar de kinderen om 7 uur in de morgen simultaan gymnastiekoefeningen moesten doen. Dit onder leiding van een leraar die commando’s gaf en op een fluit blies. Onze woning grensde aan de kali waar Indonesische vrouwen de was deden en waar vissers probeerden vis te vangen. Verschillende jongens vliegerden en hadden de draden voorzien van glasscherven bevestigd door hars. Daarmee werden vliegergevechten uitgevierd. Als een draad van een vlieger hierdoor werd afgesneden, dwarrelde de vlieger over de daken van de huizen naar beneden. Mijn vraag is deze. Wie kan zich herinneren van deze woonsituatie en heeft ook in deze woning gewoond. Ik zou het leuk vinden als ik met André en dat meisje waarmee ik speelde in contact zou kunnen komen.
Isak Laurens, Onnesweg 113, 1233 JD Hilversum, 035-6853546
Mail 3
Linkje: Een vleugje inheems bloed, een grote dosis Italiaans, een flinke scheut Afrikaans en nog wat snufjes Japans, Duits en Arabisch erbij. En voilà: je hebt een typische Braziliaan.
Mail 4
Mail 5:
correspondent.nl: De grootvader van gastcorrespondent Ronald Nijboer diende tussen 1946 en 1948 in Nederlands-Indië en tekende zijn belevenissen op in een dagboek. Bijna zeventig jaar na de onafhankelijkheid van Indonesië bezoekt hij dezelfde plekken als zijn opa. Waarom weten we zo weinig van die tijd
Mail 6
.
.
4th July USA
Telegraaf: „Intens teleurstellend”, vindt Ton te Mey (foto) het optreden van premier Rutte.
Het kabinet maakt zijn beloftes niet waar omtrent de erkenning van achterstallige salarissen van militairen en ambtenaren in dienst van toenmalig Nederlands-Indië.
Dat zegt het Indisch Platform, dat al jaren onderhandelt met het kabinet over erkenning, excuses en financiële compensatie voor niet uitbetaald salaris tijdens de Japanse bezetting van Indië.
Naar eigen zeggen had het platform van staatssecretaris Van Rijn (Volksgezondheid) de toezegging gekregen dat de premier of de koning tijdens de Indië-herdenking van vorige week zaterdag erkenning en excuses zou uitspreken. Ook zou hij een voorschot geven op een financiële regeling voor (nabestaanden van) de ongeveer 50.000 oud-ambtenaren. „Dit is ons op 8 juli persoonlijk door Van Rijn toegezegd”, zegt Ton te Mey van het Indisch Platform. Maar in de toespraak van Rutte bleek niks van die toezegging. Er kwamen geen excuses.
„Intens teleurstellend”, vindt Te Mey, vooral omdat de premier in zijn toespraak suggereert dat de zogeheten backpaykwestie al in kannen en kruiken is. „De regelingen met de erkenning van achterstallige salarissen en geleden oorlogsschade lieten lang op zich wachten”, zo zei de premier. „Maar die regelingen laten nog stééds op zich wachten”, zegt Te Mey. „Er zijn nog niet eens woorden van erkenning of excuses uitgesproken, laat staan dat er is gecompenseerd. Een aanfluiting.”
Leugen
Een woordvoerder van premier Rutte zegt de kritiek niet te kunnen plaatsen. Volgens hem was de toespraak lang van tevoren gedeeld met het Indisch Platform. „Ze hebben er ook mee ingestemd.” Volgens het Indisch Platform is dat ’een grove leugen’. „Er is niks gedeeld. Dat was wel de bedoeling. Maar we kregen juist ruim voor de toespraak te horen dat we de speech niet mochten inzien.”
Staatssecretaris Van Rijn kan geen uitsluitsel geven over wie er gelijk heeft. Zijn woordvoerder wil bevestigen noch ontkennen of er toezeggingen zijn gedaan over excuses en compensatie voor de Indische gemeenschap.
Zie de scan van het Indisch platform.
historiek.net. In Ede is zaterdag een grote vliegshow gehouden, ter ere van de Nederlandse luchtvaartpionier Jan Hilgers, die in 1910 als eerste Nederlander ooit met een vliegtuig in eigen land het luchtruim koos.
Meer informatie in deze archieftopics .
IAF: In ‘Gua Maria’, het belangrijkste Mariaheiligdom van Indonesië, werd op 16 augustus een nieuw Mariabeeld onthuld. Met zijn 42 meter hoogte is het beeld Onze-Lieve-Vrouw Tenhemelopneming van het eiland Java het hoogste Mariabeeld ter wereld
Marc Rutte negeert Nederlands-Indische gemeenschap wereldwijd met nietszeggende speech. Na 70 jaar van lege beloften wacht de internationale Nederlands-Indische gemeenschap op actie van de Nederlandse regering
door Inez Hollander
Duizenden Indo’s die na de oorlog via Nederland naar Amerika, Australië en elders emigreerden, keken vol verwachting uit naar de speech van Premier Marc Rutte op de 70-jarige herdenking van het einde van de Tweede Wereldoorlog in Nederlands-Indië. Gepubliceerd op de site van the indoproject.
Silfraire Delhaye:
“Het was mager en niet erg overtuigend. De toespraak was niet duidelijk voor de Indische Gemeenschap”, zegt Delhaye. “De speech bevatte onjuistheden en doet geen recht aan de gevraagde erkenning en excuses.
Jairo Riedewald (18, zie foto) en Kenny Tete (19) waren de grootste verrassingen in de 31-koppige voorselectie van bondscoach Danny Blind.
Calvin Verdonk in selectie Oranje onder de 19 van bondscoach Aron Winter
Foto zoekt familie: Evaluatie van een innovatief mediaproject
Er werd met veel lof over geschreven. Het project ‘Foto zoekt familie’ van het Tropenmuseum/KIT kreeg vanaf zijn geboorte een enorme media-aandacht. ‘Sympathiek’, ‘vernieuwend’, ‘warm en menselijk’, waren veel gebruikte termen. Langzaam maar zeker werd het echter stil rond het project, en hoorden we niets meer. De ‘officiële’ afloop, een verantwoording naar de subsidieverstrekkers, kwam niet meer in de pers. Werden de ‘families’ van de foto´s gevonden, en was het project geslaagd? Of niet?
Java Post evalueert.
A Nazi-themed café that was shut following after international protest at its décor has re-opened — still bearing quotations and paintings of Adolf Hitler, and staff in Nazi uniforms. The Independent
Op zaterdag 22 augustus, de eerste dag van de Heideweek,is er weer de jaarlijkse Pasar Toko Neba. De gezelligste festiviteit van de Heideweek. Dit jaar hebben zich weer vele bands aangemeld om een benefiet-optreden, met de hele dag live-muziek, te mogen verzorgen.
Singer, songwriter Ray Smith zal de gehele dag presenteren en om 11.00 uur zelf ook een optreden verzorgen. EdeStad.nl.
Java Post: Nederlandse militairen hebben structureel en op grote schaal extreem geweld gebruikt tegen Indonesiërs in de periode 1945-’50, na het uitroepen van de Indonesische onafhankelijkheid, maandag zeventig jaar geleden. Ze gingen daarna meestal vrijuit omdat autoriteiten de misstanden systematisch in de doofpot stopten. Dat concludeert de Zwitsers-Nederlandse historicus Remy Limpach
NRC: Het kabinet moet een allesomvattend onderzoek laten doen naar het handelen van Nederlandse soldaten na het uitroepen van de Indonesische onafhankelijkheid in 1945. Dat zegt D66-Kamerlid Sjoerd Sjoerdsma. Nederlandse kabinetten zijn hier nooit toe bereid geweest.
leidenuniv.nl: Nederlandse militairen gebruikten structureel en extreem geweld tegen de Indonesiërs, zo blijkt uit nieuw onderzoek. In zijn boek Soldaat in Indonesië (publicatie eind oktober) trekt historicus Gert Oostindie uit andere bronnen dezelfde conclusie. Hij presenteert nieuwe bevindingen en maakt duidelijk wat de soldaten bewoog.
—–
Wij onderzochten 700 gepubliceerde getuigenissen van bij elkaar ongeveer 1400 soldaten .
—
Wij stuitten in deze egodocumenten op zo’n 700 afzonderlijke gevallen van oorlogsmisdaden.
Nederland en de dekolonisatie van Indonesië
€ 29,90 Auteur J.J.P. de Jong
Een koppig Nederland kon tussen 1945 en 1950 geen afstand doen van zijn kolonie. Dat is, ook onder historici, nog altijd een brede overtuiging. Maar de conclusie van J.J.P. de Jong is grensverleggend. Hij neemt niet alleen afscheid van Indië, maar ook van vele mythes
Mail:
Goedenavond.
Ik weet echt niet of dit hier kan en mag, als het niet mag, excuses hiervoor. Maar ik heb een vraag betreffende dit beeld.
Wij hebben dit beeld 20 jaar geleden op Bali gekocht.
We zijn dit beeld nooit meer ergens tegen gekomen (snap ik wel) want het ziet er niet uit.
Maar wat wij zo willen weten is of dit beeld een betekenis heeft, of een naam?
Hopelijk dat één van uw leden de betekenis hiervan kent.
Bij voorbaat dank voor de moeite.
Vriendelijke groet. Marjo Vlietstra.
Als klein meisje dacht ik er niet bij na. Alles wat er zich plaats vond of afspeelde binnen de familie en rondom ons gezin, beschouwde ik niet anders als fijn. Het voelde goed en daarom telde ik er geen vraagtekens bij op. Van anders zijn was geen sprake. Ik dacht er zelfs niet bij na. Pas naarmate ik ouder werd merkte ik verschillen en begon mijn moeder met verdere uitleg en vertelde mijn vader meer verhalen
Indo’s be like.
Telegraaf.nl: De bejaarde zusjes Kalshoven zijn vergeten Nederlanders die in armoede leven in indonesië. Zij mochten na de oorlog ons land niet in omdat hun vader en zij geen identiteitspapieren hadden. Lezer Dirk Rieuwers vindt dat zusje destijds in de steek zijn gelaten. Hij roept de Nederlandse regering op hen alsnog te ondersteunen. Bent u het met deze lezer eens? We horen graag uw reactie.
NRC: Emile Ratelband is ook in hoger beroep vrijgesproken van betrokkenheid bij brandstichting op zijn eigen huis in het Gelderse Huissen. Dat meldt persbureau ANP. Het Hof oordeelde in het hoger beroep dat er geen direct bewijs is dat Ratelband betrokken was bij de brand. Het Openbaar Ministerie (OM) eiste twaalf maanden cel tegen de 66-jarige positiviteitsgoeroe, waarvan zes voorwaardelijk. Ratelband werd ervan verdacht medeplichtig te zijn aan een aanslag op zijn eigen huis
In februari 1942, vlak voor de Japanse bezetting van Java, vond in het diepste geheim een kapitaalvlucht plaats vanuit de kluizen van De Javasche Bank in Batavia naar de zwaarbeveiligde kluizen van de Federal Reserve in New York. Volgens het overheidsrapport, opgesteld door het NIOD, heeft deze kapitaalvlucht nooit plaatsgevonden. Het NIOD valt dan ook onder ministeriële verantwoordelijkheid.
De hele ontrafeling van het grootste bedrog uit de geschiedenis van de 20e eeuw is begonnen: de optelsom van de openstaande claims van de Indische gemeenschap. Waarvan het verzwegen weggesluisde bedrag van ruim 550 miljoen gulden – met een huidige, geindexeerde waarde van 3 miljard euro – deel uitmaakt. (Publicatie in Het Parool, 15 augustus 2015)
Bron is de facebooksite van opgevangen in andijvielucht
Griselda Molemans in de Volkskrant: Indonesië betaalde destijds 600 miljoen gulden (273 miljoen euro) ter compensatie voor de nationalisatie van bedrijven en voor geleden verliezen van particulieren en ondernemers. Gedupeerde Nederlanders die gevlucht waren, konden een schadeclaim indienen, maar de meesten hebben dat nooit geweten. Tot op de dag van vandaar zijn ze ervan verstoken gebleven.
Opiniepeiling van de Telegraaf:
De ’Indische kwestie’ moet nu maar eens geregeld worden, vinden de stemmers op de Stelling van de Dag. Slachtoffers van de oorlog in Nederlands-Indië willen genoegdoening en erkenning, maar hebben die van de Nederlandse regering nooit gekregen.
** Bersiapplaquette in Ter Apel onthuld. (foto) Lees de tekst.
** Indiëherdenking Raffy.
** Oostburg: Oom door nagasakistraling overleden.
** Den Bosch herdacht.
** Rotterdam, video
** Goede opkomst in Hilversum.
** Indrukwekkende Indiëherdenking in Hardenberg
** Zwolle : Ted Hielckert treedt af
** Wieteke van Dort was in Breukelen .
** 70 jaar na de bevrijding: altijd bang om verlaten te worden
** De zussen Steur in Den Haag .
** En deze foto’s uit Den Haag
.
Telegraaf.nl:
Famke Janssen heeft een nieuwe rol te pakken. Ze is te zien in het tweede seizoen van de tv-serie How To Get Away With Murder
NU.nl:
Nadja Hüpscher (43) zat een aantal jaar geleden in een dal. Een onbeantwoorde kinderwens en een acteercarrière in het slop veranderde in twee zoons en uitverkochte voorstellingen tijdens de Parade.
Hüpscher (43) ijsbeert door de Paradetent Casa Mondo. Ze heeft zojuist haar eerste voorstelling van de avond afgerond, moet er nog twee en is de vertwijfeling zelve. ‘Ik ben zo bang dat het niet leuk is, waardoor ik maar dóór blijf razen met mijn tekst’, zegt ze tegen haar regisseur.
‘Ik ga veel te snel. Dit is kut! Fuck man, ik ben toe aan een sigaret.’ ‘
de Volkskrant.
Er zijn twee verklaringen gekomen van het Indisch Platform.
De eerste is ondertekend door voorzitter Silfraire Delhaye.
De tweede is niet ondertekend, maar kennelijk wel namens het Indisch Platform opgesteld. Of het is iemands persoonlijke toelichting
Opmerkingen naar aanleiding van de toespraak van Minister President Rutte bij de 70e herdenking van de capitulatie van Japan op 15 augustus 1945 bij het Indië monument in Den Haag.
De Stichting Indisch Platform is verheugd dat de Minister President aandacht vraagt in zijn toespraak bij de 70e herdenking van de capitulatie van Japan voor het moeilijke en pijnlijke verhaal van de Nederlanders uit Nederlands-Indie. Het is alleen jammer dat Minister President onduidelijk is over de regelingen met betrekking tot de erkenning van de achterstallige salarissen en geleden oorlogsschade. Daarvan zijn de Nederlanders, die zich op 15 augustus 1945 in Nederlands-Indië bevonden of van daaruit door de Japanse overheid naar elders waren getransporteerd, tot op heden nog steeds van uitgesloten.
De Indische Kwestie betreft juist die uitsluiting van betaling van achterstallige oorlogssalarissen aan de Nederlandse Militairen en ambtenaren in dienst van de Nederlands-Indische overheid en de diskwalificatie van oorlogsschade op grond van het territorialiteitsbeginsel van Nederlandse burgers uit Nederlands-Indië bij de Wet Materiële Oorlogsschade. De erkenning daarvan is in de toespraak van de Minister President bij de 70e herdenking van de Japanse capitulatie vaag en niet geheel duidelijk. Het feit dat hij het gevoel van miskenning bij de Indische gemeenschap betreurt geeft aan dat de Minister President vindt dat Nederland begrip moet tonen voor de ondergane oorlogsverschrikkingen. Zijn oproep is mager en niet erg overtuigend.
Desondanks blijft de Stichting Het Indisch Platform zich inzetten om de erkenning van de achterstallige salarissen en geleden oorlogsschade verder te verduidelijken en blijft daartoe in overleg met de Staatssecretaris van VWS de heer M. van Rijn. Op korte termijn zal dit overleg mede naar aanleiding van de toespraak van de Minister President worden voortgezet.
Namens de Indische Kwestie delegatie van het Indisch Platform,
S. Delhaye
Voorzitter.
De tweede verklaring
Toespraak tijdens Indie-herdenking 15 augustus 2015 door Minister President Marc Rutte
Deze toespraak was onvoldoende en niet duidelijk voor de Indische Gemeenschap.
De toespraak bevat onjuistheden en doet geen recht aan de door het Indisch Platform gevraagde Erkenning en Excuses en mogelijke tegemoetkoming.Alinea 6: “De regelingen met de erkenning van achterstallige salarissen en geleden oorlogsschade lieten lang op zich wachten.
De acties hiervoor, de behandeling ervan en de uitvoering met formulieren, bezwaren en procedures raakten pijnlijk aan oude wonden en verdrongen herinneringen.”
En laten nog steeds op zich wachten
Uit deze letterlijke tekst uit de toespraak van de Minister President blijkt dat hij nog steeds niet begrijpt waar het omgaat.
Er is nog steeds geen erkenning van de Indische Kwestie.
Kortom een betekenisloos verhaal zonder enig concreet commitment en schuldgevoel.
Triest, triest en moeilijk aanvaardbaar !Op grond van de onafhankelijke NIOD Rapporten van enkele jaren geleden heeft de Nederlandse regering nog steeds de taak de Indische Kwestie op te lossen.
Na de oorlog kwam burger- en militair personeel terug naar Nederland. Getraumatiseerde, deels uitgemoorde families, berooid, beroofd van al hun geld en bezittingen; soms arriverend in een vaderland dat ze nog nooit hadden gezien.
Bij deze terugkomst werd van hen verwacht dat ze de overtocht en kleding zelf betaalden.‘Loot all, kill all and leave no traces’, dat was in augustus 1944 het ultieme lot van Japanse gevangenen, geformuleerd in een geheime order van de Japanse keizer aan zijn troepen.
De vervolgingsslachtoffers van de Japanse bezetting waren 42 maanden in handen van een bezetter die zich niets aantrok van Internationale Conventies. Ze werden beroofd, gemarteld en systematisch uitgehongerd, terechtgesteld met de bajonet of onthoofd met het Samoerai zwaard. Duizenden overleden, te werk gesteld aan o.a. de beruchte Birma spoorlijn.
Het Indisch Platform vraagt de Minister President op korte termijn om nader overleg over zijn uitspraken gedaan op de Indie-herdenking 15 augustus 2015
Zie ToespraakRutte15aug2015
Zie dit archieftopic.
Indonesia, GIVnews.com – The people of the Republic of Indonesia celebrate the country’s 70th anniversary of its independence today (17/8). President Joko ‘Jokowi’ Widodo has instructed national and provincial leaders to hold ceremonies and encouraged other activities to keep the celebratory mood all around.
In Jakarta, like in the past years, President Jokowi will lead a flag-hoisting ceremony this morning at the Merdeka Palace front yard. It will start at 10 am.
Video van 2 minuten plechtigheden van 17 augustus 2015, gevolgd door een oudere documentaire in het Nederlands.
npogeschiedenis.nl: Pas een maand nadat Soekarno op 17 augustus 1945 de Indonesische onafhankelijkheid uitriep, drong dit bericht tot Nederland door. Het kwam van de hand van John Bowers, vóór de oorlog correspondent van United Press in Indonesië. Gedurende de Japanse bezetting wist hij zich schuil te houden in het oerwoud nabij Bandung. Op 18 september 1945 schreef hij zijn eerste verslag na de Japanse capitulatie, nadat hij persoonlijk met Soekarno had gesproken.
Hoe kan zo’n enorm land met allerlei conflicthaarden de zeventig halen? En hoe bepalend zijn die historische splijtzwammen voor het heden?
Goenawan Mohamad (74) denkt al decennialang over deze vragen. Hij is een van Indonesië’s meest vooraanstaande intellectuelen, als dichter en journalist houdt hij de vinger aan de pols van samenleving en politiek. Hij stond op de barricaden tegen de Soeharto-dictatuur en steunt de vorig jaar gekozen president Jokowi, die hoop op vernieuwing bracht. “We hebben goede en slechte geschiedenis, zoals corruptie. Sommige sectoren worden door de mafia geregeerd”, stelt hij.
Na ruim drie jaar kwam er op 15 augustus 1945 een einde aan de Japanse bezetting van Nederlands-Indië. In die jaren waren kinderen geboren van Japanse vaders en Indische of Hollandse moeders. Na zeventig jaar zoeken zij nog steeds naar familie in Japan.
De op Java geboren 70-jarige Claudine Meijer uit Spijkenisse is één van hen. Na een zoektocht van veertig jaar werd zij in juli herenigd met haar familie in Japan. Dat gebeurde via de Stichting Oorlogsgetroffenen in de Oost (SOO), die de Japans-Indische kinderen bijstaat in hun zoektocht.
Lees verder in deze scan van het Reformatorisch Dagblad
Tong Tong Fair 2013 Claudine in het wit met twee kennissen
quotes:
Vreemd genoeg leeft de Indië-herdenking nauwelijks bij de Molukse gemeenschap in Nederland. Vreemd, omdat vele familieleden vaak duur hebben betaald voor hun band met Nederland en het koningshuis. Molukkers in Nederland lijken zich over het algemeen niet aangesproken te voelen als zij de term Indisch horen gebruiken. Zo wordt mogelijk het Indisch-monument in Den Haag veelal geassocieerd met (Indische) Nederlanders, niet met Molukkers of, zoals de aanduiding vroeger luidde, met Ambonezen. Maar, ook in eigen kring wordt nagenoeg geen aandacht geschonken aan de Molukse slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog in Nederlands-Indië.
—-
In het slachtofferregister van de Oorlogsgravenstichting zijn tenminste 2340 Molukse slachtoffers geïdentificeerd. Hierbij moeten de genoemde ruim vijfhonderd slachtoffers uit The Encyclopedia worden opgeteld. Er is nog geen sprake van zicht op het totale aantal Molukse slachtoffers. Aanvullend onderzoek is nodig MUMA .
* Elel was in Den Haag: We waren al vroeg op het veld, 10.15 uur, maar we waren niet de eersten. Nadat we eerst door de controle waren gegaan, de tassen werden gecontroleerd, bleek de voorste rijen in de vakken waar een ieder mag zitten, al reeds bezet te zijn. Het werd al snel drukker. Drukker dan verleden jaar dus dat betekende, dat er heel veel mensen moesten blijven staan. ( zie foto) Met als gevolg, dat voor de mensen die een zitplaats in het ‘vrije’vak hadden weten te bemachtigen zelfs het scherm niet meer konden zien…..
* Herdenking in Geldrop brengt moeder en dochter dichter bij elkaar
* Dick Buchel van Steenbergen ontmoet Willem-Alexander
* Catalina mocht toch vliegen boven Den Haag
* Breda: En dan is er een gezellige kumpulan, samenzijn, binnen bij Raffy. Samen bijkletsen, een glaasje tjendol drinken.
*Laatste Indië-herdenking in Bergschenhoek .
* Amstelveen :Druk bezochte herdenking bij Indisch monument
* Honderden bij Indiëherdenking Enschede .
*Herdenking in Suriname,
* Arnhem, Sawah Belandamonument . Met film. Zie foto.
Zie de NPO-opnames 15 augustus Indië-herdenking in DenHaag en de documentaire ‘Wat komen jullie hier doen?’.
NOS: De Japanse keizer Akihito heeft gevoelens van “diep berouw” uitgesproken tijdens de nationale herdenking van de Tweede Wereldoorlog. Het is vandaag 70 jaar geleden dat Japan zich overgaf.
Hirohito spreekt
De radio-toespraak van Hirohito op 15 augustus 1945.
Luister en lees de engelse vertaling.
update 15 augustus 13.30
Rechts: birma-siam-veteraan Felix Bakker die een krans legde .
NOS: Minister-president Rutte betreurt het dat Indische Nederlanders zich sinds de Tweede Wereldoorlog niet erkend hebben gevoeld door de Nederlandse regering. Dat zei hij bij de herdenking van de Japanse capitulatie zeventig jaar geleden.
nrc.nl. Premier Mark Rutte zal morgen tijdens de Indië-herdenking geen excuses maken voor het leed dat Nederlandse militairen na de Tweede Wereldoorlog in Indonesië hebben veroorzaakt.
NOS: “Ik verwacht van de Nederlandse overheid iets van sorry”, zegt Piet Rosier die bijna 70 jaar geleden na de Tweede Wereldoorlog naar Nederland kwam. Het doet hem nog steeds pijn dat er zo weinig aandacht voor de oorlog in Indië was en is.
SPOORLIJN NAAR DE VRIJHEID
(1942 – 1946)
Hoofdstuk 3. BEVRIJDING EN TERUGKEER
Capitulatie van Japan, 15 augustus 1945
Van Tamarkan gingen we naar Chungkai en van daar naar Kanchanaburi, een plaats dichtbij Bangkok. Daar was ik toen Japan capituleerde.
“De oorlog is voorbij”
“Japan heeft gecapituleerd”
“De stad Hiroshima is plat gebombardeerd”
Deze geruchten werden in het kamp rondgefluisterd, niemand durfde het hardop te zeggen. Dagen gingen voorbij. We werden nog steeds door de Japanners bewaakt. Van een beëindiging van de oorlog was niets te merken. Onze blijdschap werd met de dag minder tot op een dag een paar geallieerde officieren het kamp binnenstapten begeleid door Japanse officieren. Ze gingen rechtstreeks naar het verblijf van de Japanse kampcommandant. Onze Nederlandse commandant ging mee.
Bevrijding
Enkele ogenblikken later werden we door hem bijeengeroepen. Een korte toespraak volgde:
“De oorlog is voorbij. We moeten ons waardig gedragen. Geen wraakacties tegen de Japanse bezetters. We moeten ons ook netjes gedragen tegenover de plaatselijke bevolking”.
Een groot gejuich steeg op en iedereen maakte vreugdesprongen. Maar hoewel de oorlog voorbij was werden we nog steeds door de Japanners bewaakt. Bewaakt, niet om vluchten te voorkomen maar om ons te beschermen tegen kwaadwilligen. Het kostte moeite om aan de nieuwe situatie te wennen. We hoefden onze hoofden niet meer te buigen voor de Japanners. Nu deden zij dat, soms reeds enige meters van tevoren. Corveediensten werden nu door de Jappen gedaan, door ons met een vergenoegd gezicht gadegeslagen. Hoewel sommigen van ons tijdens de krijgsgevangenschap wraakgevoelens hadden jegens bepaalde Japanse bewakers waren deze gevoelens verdwenen. Waren we misschien te blij met onze verkregen vrijheid?
Om echt feest te kunnen vieren moesten we wachten op fatsoenlijke kleding en geld. Gelukkig heeft dit niet lang geduurd. Kleding, noodrantsoenen, sigaretten enz. werden het kamp binnengebracht. Soldij werd uitbetaald.
In de stad, ruim een half uur lopen vanuit het kamp, verschenen eet- en danstentjes en zoals te verwachten verschenen ook Thaise schonen uit de omgeving op het toneel. Er werd ons wel aangeraden om niet alleen de stad in te gaan omdat er wel eens berovingen plaatsvonden. Het feesten duurde soms tot in de vroege ochtenduren. Bij het kamp verschenen verkoopsters met manden vol etenswaren en fruit. Natuurlijk werd er ook met deze verkoopsters geflirt. Dat liep soms op een huwelijk uit. Er waren zoveel huwelijken tussen ex-krijgsgevangenen en Thaise meisjes dat zij een eigen barak kregen. Deze barak werd bewaakt door een Japanse soldaat om ongewenste personen buiten te houden.
Terugkeer
Het waren niet alleen dagen van feesten maar ook van piekeren. Velen dachten aan de situatie op Java met ouders, echtgenotes en kinderen, familie en vrienden. Sommigen is het gelukt vrouw en kinderen te laten overkomen naar Siam om van daaruit naar Nederland gerepatrieerd te worden. De meesten wilden echter zo gauw mogelijk terug naar Java om weer herenigd te worden met hun gezin en familie. Anderen wilden terug om de orde in Indië te herstellen. Ze mochten niet zo gauw terug, ze moesten eerst op krachten komen. Uiteindelijk gingen we in het voorjaar van 1946 per boot terug naar Indië naar de haven Tandjung Priok. De Indonesische nationalisten hadden intussen volop tijd gehad om door te gaan met hun strijd. De politionele acties begonnen.
Frits Geuther, Siam 1946
Terug op Java, werden we in kazernes ondergebracht om later ingedeeld te worden in de diverse compagnieën van het KNIL. Ik heb niet lang hoeven te zoeken voor ik mijn moeder, een zuster en een broer vond. Ze waren allemaal zoals vele anderen in een kazerne ondergebracht. De ontmoeting was zeer emotioneel ook met mijn nieuwe zwager. Toen hoorde ik dat mijn vader was overleden in 1944. Hij heeft een zwaar leven gehad maar was een goed mens. We moesten allemaal opnieuw beginnen met elkaar en de schamele bezittingen die we nog hadden. Ik had het geluk de oorlog overleefd te hebben en gezond te zijn en besloot verder te gaan als soldaat van het KNIL. Nu met de verantwoordelijkheden als oudste zoon van mijn vader.
Drieëntwintig jaar oud en eindelijk een vrij man!
In datzelfde jaar ontmoette ik Lucie Klein, het meisje met wie ik de rest van mijn leven zou delen.
Lucie Klein en Frits GeutherJohan Frederich Geuther
Eindhoven, 1999.
NAWOORD
Nooit pronkte mijn vader met zijn onderscheidingen. Bij dit verhaal mogen ze niet ontbreken: Het Koningin Wilhelmina Oorlogsherinneringskruis (1949), de Medaille voor Orde en Vrede (1949) en de Medaille voor Trouwe Dienst (1958).
Hij overleed in 2004 maar schreef in dat laatste jaar ook nog uitgebreid en optimistisch over de belevenissen in zijn jongensjaren bij Pa van der Steur.
“Vooruitkijken, dat is belangrijk”, zei hij en hij gaf ons zijn levensverhaal. Een verhaal dat ons kan helpen bij het vooruitkijken.
Ferry Geuther
Augustus 2015
© F.G. Geuther, 2015 Foto’s tenzij anders vermeld: collectie F.G. Geuther
e-mail: blikveld@outlook.com
Lees deel 1, deel 2.
Een eresaluut aan alle omgekomen militairen, verzetsleden, burger – en krijgsgevangenen, de Indonesische slachtoffers , Chinezen, Arabieren en alle andere bevolkingsgroepen.
The Netherlands, Aug. 10 (Xinhua) –– For Berthe Korvinus, a 77-year-old Dutch woman who spent more than four years of her early childhood in Japanese concentration camps in Indonesia, her experiences during the war have become a driving force to fight for justice for all victims.
Dit artikel verscheen ook in het chinees.
Patricia Steur. Klik op het plaatje.
NOS-artikel
Eric Schneider speecht bij monument. Zat bij Jinek op 25.15 .
Omroep West: Catalina mag niet vliegen boven het monument
NIJMEGEN – In het Nijmeegse gemeentehuis worden vrijdag de slachtoffers van WO II in Nederlands-Indië herdacht. De 73-jarige Frans van Beers is hierbij zeker van de partij. Want hoewel hij nog maar in de luiers zat toen hij in een Jappenkamp terechtkwam, blijven herdenken is volgens hem van het grootste belang.
NOS: De voorzitters van de Eerste en Tweede Kamer hebben de slachtoffers herdacht die tijdens de Tweede Wereldoorlog in Nederlands-Indië vielen.
Update
Radio 1, kijk en luister live 14 augustus 20.30 : In Twee Dingen praat Sandra Reemer met presentator Margreet Reijntjes over de naweeën van de oorlog en de kracht van herdenken. Luister op de gegeven link.
Bericht van 8 augustus
NPO Cultura ( Ziggokanaal 222, als ie goed doorkomt) is ook online te bekijken op de pagina achter deze link. Je ziet dan de uitzendingen die op dat moment via de kabel op de televisies komen.
In de maand augustus vertoont de zender een aantal programma’s met het thema Indië Lees hier en noteer de data.
Zoek in de gids van Nostalgienet voor de maand augustus.
NOS: 15 aug 12.10 live herdenking Den Haag NPO 1
NOS: 15 aug 18.35 samenvatting herdenking Den Haag NPO 2
Pia Media: 15 aug 17.40 uur. Wat komen jullie hier doen ? MAX, NPO 2,
VARA : 15 aug 19.50 Daar werd wat groots verricht NPO 2
NOS: 15 aug 23:20 De oorlog van acteur Eric Schneider.
Volkskrant : Japan heeft ‘onmeetbare schade en lijden’ toegebracht aan onschuldige mensen in de Tweede Wereldoorlog. Dat heeft de Japanse premier Shinzo Abe vandaag, een dag voor de zeventigjarige herdenking van de capitulatie van Japan, gezegd. Abe toonde ‘diepe rouw’ voor iedereen die in de oorlog is gestorven Video met vertaling
Zie de video.
Een kwart van de Japanners wilt meer spijtbetuigingen .
Zie ook deze reactie.
Telegraaf.nl: Weduwen van slachtoffers van standrechtelijke executies in Nederlands-Indië krijgen nog twee jaar langer de tijd om een schadeclaim in te dienen bij de Nederlandse staat. Dit heeft minister Bert Koenders (Buitenlandse Zaken) donderdag laten weten in antwoord op vragen van SP-Kamerlid Harry van Bommel.
Onderteken deze statement door te reageren.
Het is een plannetje net vanmiddag uitgedacht en snel-snel de film gemaakt.
SPOORLIJN NAAR DE VRIJHEID
(1942 – 1946)
Hoofdstuk 2. OVERLEVEN ALS KRIJGSGEVANGENE
Bewaking
De bewaking van de kampen was soepel. Op weg naar de werkplek gaf de Japanse bewaker soms zijn geweer aan een krijgsgevangene om het te dragen. De bewaker was niet bang dat hij gedood zou worden of dat er een krijgsgevangene zou vluchten. Voor het doden van een Japanner stond onthoofding als straf. En vluchten? Waarheen? Alles om ons heen was oerwoud.
Slapen en kleding
We sliepen in bamboebarakken in rijen naast en boven elkaar. Eigen spullen hadden we zo goed als niet: een lendedoek, een vest dat vol klerenluizen zat, soms een hoofdkussentje en een lapje dat als handdoek of reserve schaamlap diende, dat was ons hebben en houden. De werkkleding was voor de meesten van ons een tjawet, een soort luier.
Ziekte
Zieke krijgsgevangenen werden door de Jap slecht behandeld. Trouwens ook hun eigen zieken behandelden ze slecht. Een zieke was voor hen niets waard omdat die niet productief is. Een gezond iemand daarentegen werd gewaardeerd, die werd voorgetrokken met voedsel en soms met privileges. Voor zieken met dysenterie hadden de Jappen grote angst. Ze meden de barak waar deze zieken lagen.
Er waren veel doden te betreuren. Dood door ziekte, door ondervoeding, door heimwee, door piekeren naar huis, naar vrouw en kinderen. Ik had geen last van piekerans, ik was immers vrijgezel.
Wij hadden eigen artsen in het kamp die zich over de zieken ontfermden. De Romusha’s, de geronselde dwangarbeiders, hadden die niet. Als één van hen ziek was, kon geen dokter hem helpen. Vele van deze Romusha’s kregen diarree of malaria. Niemand keek naar hen om. Ze lagen langs de weg te creperen, wachtend op de dood.
Onze artsen hadden het moeilijk want medicijnen hadden ze niet. Gelukkig waren er onder ons ook mannen die verstand hadden van kruiden als medicijn. Tijdens werkpauzes gingen ze deze kruiden zoeken in het oerwoud.
Medicijn om een tropische zweer te behandelen was er niet, al het pus van de zweer moest worden uitgelepeld of er werd een gekweekte made van een vlieg op de zweer geplaatst. Deze made at dan al het vuil van de zweer op. De gekweekte maden werden ook gebruikt voor zieken die heel erg verzwakt waren. De maden werden in een pan geroosterd en het vet werd aan de zieke te eten gegeven.
Ik had in krijgsgevangenschap niet zoveel problemen. Ik was nog jong, had een sterk lichaam en had geen piekerans. Als je werkt heb je geen tijd om te piekeren, bovendien houdt het je lichaam fit. Ernstig ziek was ik nooit. Ik heb alleen een lichte diarree gehad en tegen het einde van de oorlog was ik nachtblind door gebrek aan vitamine A. Ook had ik malaria. De nachtblindheid ging vanzelf over toen na de oorlog ik genoeg te eten had. De malaria werd met een pillenkuur gestopt.
Eten
Het eten was karig en schraal. ’s Ochtends rijstepap. Flauw, smakeloos. Daarom waren we ook zuinig met het stukje zout of suiker dat we hadden. Een likje op het bruinesuikerklontje, dan een lepel pap de mond in. Overdag bestond het eten uit rijst met wat gezoute vis of adellijk vlees (vlees wat aan het rotten was of waar maden op zaten) en wat sajoer. Het avondeten was hetzelfde, weinig dus. Tijdens de eetpauzes zochten we naar eetbare groenten in het oerwoud. Slangen of ratten waren welkom. Een echte traktatie.
In vergelijking met de Engelse en Australische krijgsgevangen waren er onder de Nederlandse krijgsgevangenen niet veel doden dankzij onze kennis van kruiden en eetbare wilde groenten. Zoals gezegd was het eten karig maar het was net voldoende, je had wat in je buik. De Nederlanders, die op Java door de Jap geïnterneerd waren, hadden het wat het eten betreft veel slechter.
Bombardementen
De kampen waarvan de geallieerden vermoedden of zagen dat er vaten met olie opgeslagen lagen, werden soms gebombardeerd. De kampen waar ik zat hadden geen last van de bombardementen. Pas tegen het einde van de oorlog werd een kamp waar ik gevangen zat gebombardeerd. De geallieerden dachten dat daar een luchtafweergeschut stond opgesteld, maar het waren niets anders dan boomstammen die als namaak luchtdoelgeschut opgesteld stonden. Dat “geschut” werd getroffen door een bom. De geallieerden dachten dat ze doel hadden getroffen maar de Jappen lachten, ze hadden de vijand beetgenomen.
Houten spoorbrug, Tamarkan, Thailand. c. 1945Tegen het einde van de oorlog zat ik in het kamp Tamarkan (Tha Makhan) in Thailand. Het kamp werd meerdere malen door de geallieerden gebombardeerd. Ik vermoedde dat de bommen bestemd waren voor de spoorbrug (de River Kwai Bridge) die daar in de buurt was. De brug was namelijk al eerder door bommen getroffen. Treintransporten moesten voor de brug stoppen. De reizigers, voor een groot deel Japanse soldaten, moesten door de rivier waden om aan de over¬kant te komen.
Goederen werden uitgeladen en met mankracht naar de overkant van de rivier gedragen en daar op een wachtende trein geladen. Dit alles werd ’s-nachts gedaan. Tijdens het overbrengen van de goederen werd veel gestolen. De draagstokken (jukken) waren van dikke bamboe, en er kon veel in de holle bamboe¬stok worden gestopt. Kippen werd de nek omgedraaid. Ook onder hoeden werden gestolen spullen verstopt. Een Jap zag een krijgsgevangene eieren onder zijn hoed stoppen. Toen die man hem passeerde gaf de Jap een klap op die hoed. Een lol dat die Jap had!
Lees deel 1,
IAF:
Ziggo staakt definitief de doorgifte van The Indonesia Channel.
Het kabelbedrijf heeft dit aan Totaal TV bekendgemaakt.
Technische redenen zijn de oorzaak van het besluit.
Deze maand in Moesson
Speciaal herdenkingsnummer in het teken van getuigen
| Esmay Usmany ‘Mijn oma stopte haar hele leven in een koffer’ | Herman de Pauw, al 65 jaar illegaal in Indonesië | Objecten uit de oorlog: stille getuigen | Pauline kookt 578 recepten van Beb Vuyk | De 10 beste speelfilms over de oorlog in de Pacific.
En verder: natuurlijk Frans Leidelmeijer, Patricia Jacob, Jack Poirrié en Ricky Risolles!
Krijg de dvd Opgevangen in Andijvielucht cadeau bij een halfjaarabonnement!
SPOORLIJN NAAR DE VRIJHEID
(1942 – 1946)
Een bevrijdingsverhaal uit Nederlands-Indië.
VOORWOORD
Mijn vader Frits en zijn jongere broer Otto waren “Steurtjes”, kinderen uit het tehuis van Pa (Johannes) van der Steur in Magelang midden-Java. Een spartaanse omgeving om in op te groeien maar waar ze gelukkig ook een goede scholing kregen.
Pa van der Steur en studenten, Magelang 1941In december 1941 werd Frits opgeroepen voor militaire dienst. Hij was 19 jaar oud, had Mulo-B gedaan en zat in de tweede klas van de Algemeene Middelbare School (AMS) in Jogjakarta. Op de drempel van het volwassen zijn werd zijn toekomst bruut overgenomen door de Tweede Wereldoorlog. Hij kwam terecht bij de beruchte Birma-Siam spoorweg, de Death Railway. In het voorjaar van 1946, ruim een half jaar na de capitulatie van Japan kon hij pas terugkeren naar Java. Vier jaar na zijn gevangenname.
In 1999 – op 76 jarige leeftijd – schreef hij het grootste gedeelte van zijn levensverhaal met daarin ook de periode vanaf zijn mobilisatie en krijgsgevangenschap tot en met de terugkeer vanuit Siam naar Java.
Een verslag zonder geklaag, verbittering, haat- of wraakgevoelens. Heel bijzonder als je beseft welke verschrikkingen hij en zijn mede-krijgsgevangenen hebben moeten doorstaan.
Voor tienduizenden krijgsgevangenen en dwangarbeiders betekende deze spoorweg hun soms gruwelijke dood. De titel van dit verhaal is niet bedoeld als ontkenning van al die doden. Het is het verhaal van één overlevende.
Een verhaal dat het waard is om gelezen te worden, in het bijzonder op 15 augustus, de bevrijdingsdag van Nederlands-Indië.
Ferry Geuther
Augustus 2015
Inhoud:
Hoofdstuk 1. Mobilisatie en spoorlijnwerk
Hoofdstuk 2. Overleven als krijgsgevangene
Hoofdstuk 3. Bevrijding en terugkeer
Nawoord
.
SPOORLIJN NAAR DE VRIJHEID
(1942 – 1946)
bron: “Mijn Verhaal”
autobiografie van Johan Frederich Geuther
(Batavia 1922 – Eindhoven 2004)
Hoofdstuk 1. MOBILISATIE EN SPOORLIJNWERK
Mobilisatie
Kort nadat de oorlog tegen Japan uitbrak werd ik gemobiliseerd, dat was op 12 december 1941. Gelukkig hoefde ik niet deel te nemen aan gevechtshandelingen. Op 8 maart 1942 capituleerde het KNIL en werden de militairen krijgsgevangen genomen. Ik werd overgebracht naar een kampement in Tjimahi bij Bandoeng. Later werden alle krijgsgevangenen geconcentreerd in de kampementen van het 4e en 9e bataljon in Bandoeng. In de volgende maanden werden de krijgsgevangenen getransporteerd naar onder andere Japan om in de mijnen te werken en Sumatra, Birma (nu Myanmar) en Siam (nu Thailand) om aan spoorwegen te werken.
Transport naar Birma
Ik werd met vele anderen getransporteerd in een omgebouwd vrachtschip. Van één scheepsdek waren drie gemaakt. Die dekken waren als slaapplaatsen bedoeld. We sliepen zo in drie lagen. Je moest met opgetrokken knieën slapen en je kon ook amper zitten. De transporten werden gebombardeerd door de geallieerden. Gelukkig vond mijn transport tijdens de kerstdagen plaats. Tijdens de kerstdagen vlogen de geallieerden niet en werd dus niet gebombardeerd. In Singapore kwamen we aan land en per vrachtauto gingen we naar een Brits kampement in Changi Hill in afwachting van ons vertrek naar Rangoon in Birma om als slaven aan de Birmaspoorlijn te werken. Ook de Engelsen en Australiërs die in het kamp lagen waren in afwachting van een verder transport.
In Changi Hill stroopten de Nederlandse krijgsgevangenen van alles om wat te eten te hebben. Alles wat de lokale boeren en Engelsen daar verbouwd hadden werd geplunderd. Cassaveplanten werden met wortel en al uit de grond getrokken. Ook de maïsplanten moesten het ontgelden.
Van Singapore werden we, wederom per boot, naar Rangoon in Birma getransporteerd en daarna in een gevangenis in Moulmein ondergebracht in afwachting van ons vertrek naar het eerste werkkamp. Aan de spoorweg werkten behalve Nederlanders, Engelsen en Australiërs ook Indonesische arbeiders. Deze Romusha’s waren door de Japanners onder valse voorwendselen geronseld en werden ook als slaven behandeld.
Birma-Siam spoorlijnHet werk aan de spoorlijn
Langs de aan te leggen spoorlijn waren werkkampen met bamboebarakken gebouwd door krijgsgevan¬genen. Mijn eerste werkkamp was Kamp 30. Dit kamp lag circa 30 km van Rangoon. Van hieruit begon het werk aan de spoorbaan dat hoofdzakelijk bestond uit grondverzet ten behoeve van de spoordijk. Er waren meer van dit soort kampen. In tegengestelde richting vanuit Siam werd ook aan de spoorlijn gewerkt. Kamp 108 zou de ontmoetingsplaats zijn van de beide werkgroepen. Toen de spoordijk bij Kamp 30 klaar was, gingen we te voet naar het volgende kamp, Kamp 45. Hierna kwam het Kamp 70, toen Kamp 108 (de Drie Pagoden Pas) en tenslotte Kamp 114. De verplaat¬sing van kamp naar kamp werd soms uitgevoerd per vrachtwagen. De totale lengte van de spoorlijn bedroeg ongeveer 415 km. Zoals gezegd bestond het werk in het begin voornamelijk uit grondverzet. Grond om de spoordijk te maken. Met “brancards” – jutezakken met twee stokken erdoor – werd de grond naar het tracé van de spoorlijn gedragen om daar leeggestort te worden. In het begin moesten we per man per dag een halve kubieke meter grond verzetten. Die hoeveelheid werd telkens opgevoerd. Toen het twee kubieke meter per persoon per dag werd kwamen de meesten heel laat van het werk terug. Vooral de ouderen moesten het ontgelden, zij kwamen zo laat terug dat zij geen tijd meer hadden of te uitgeput waren om zich te wassen en te verzorgen. De jongeren waren meestal op tijd terug. Zij hadden nog de energie om de met grond gevulde brancard naar de spoordijk te sjouwen. Hoe hoger de spoordijk werd des te zwaarder het werk, want je moest tegen de steeds hoger wordende spoordijk opklimmen om daar je brancard met grond leeg te storten. Er werd in groepen van een man of zes gewerkt. In zo’n groep werd ook een oudere persoon ingedeeld. Het was dus niet zo dat een groep alleen uit jongeren of uit ouderen bestond.
Soms moest er een spoorbrug gebouwd worden. Het bouwen van een brug bestond uit het heien van boomstammen in de grond, daarna werden boomstammen op deze heipalen gezet en met metalen krammen werd alles bij elkaar gehouden. Om te kunnen heien moest eerst een heistellage worden gebouwd. Het in het juiste tempo ophijsen en laten vallen van het heiblok werd gedaan door het zingen van een Japans werklied. Al die boomstammen voor de spoorbrug kwamen uit het aangrenzende oerwoud. Het leggen van de spoorrails werd door de railploegen gedaan. Later bestond het werk uit houthakken. Er was hout nodig om de ketels van de locomotieven te stoken. Ook daarvoor moest je per persoon elke dag een grote hoeveelheid hout hakken.
Zie de film.
80-year-old man treated for non-critical burns after setting himself on fire, police say He was attending a protest over Japan’s treatment of Korean women in World War II
De wonderlijke zoektocht van de Indonesische tweelingzusjes Lin Backlund en Emelie Falk breidt zich uit naar Nederland. De zusjes werden 32 jaar geleden gescheiden en geadopteerd, maar vonden elkaar 3,5 jaar geleden terug in Zweden, slechts 50 kilometer van elkaar. En nu zoeken ze hun broer Heru, die ooit waarschijnlijk in Nederland belandde.AD.nl.
door Joty ter Kulve
Een Japanse vriendin schreef mij een paar dagen geleden vanuit Tokyo: ’’ Vandaag in de kranten lees je alleen maar over Hiroshima. Ondanks alle aandacht voor WO II, blijven de analyses, bijna impressionistische vage verhalen’’
Als het al moeilijk is voor de huidige generatie journalisten in Japan om geconfronteerd te worden met hun verleden, hoe kunnen zij dan de gruwelijke gebeurtenissen die begaan zijn in WO II aan het Japanse volk uitleggen?
En hoe leggen ze mij dan hun cultuur, God uit en alles wat er gebeurd is tijdens W.O. II. Hoe moet ik die oorlog begrijpen anno 2015? En wat gaat hun Premier zeggen op 15 augustus?
Ik herinner mij als de dag van gisteren onze eerste kennismaking met het concentratiekamp in Bandung, Java. Ik was 14 jaar oud. Twee keer per dag moesten wij een buiging maken van 90 graden voor hun Keizer, die ook hun God was. Was hij ook mijn God? Vroeg ik mij af.
Ik herinner mij ook dat ik diep onder de indruk was, geschokt door de verhalen van jonge Japanners, die getraind werden als kamikazepiloten. In kleine éénmansvliegtuigen gooiden ze bommen uit en vlogen hun vliegtuigjes te pletter op de oorlogsschepen van de geallieerde troepen.
Kamikaze, lijken de acties niet op die van jonge tieners die strijden voor ISIS in het Midden Oosten? Ze zijn ook zo trots op wat ze doen, anders toonden ze de hele wereld toch niet al de afgehakte hoofden van hun gevangenen?.
Maar terug naar WO II hoe kon ik als jonge teenager van 14 jaar iets begrijpen van deze Japanse kamikazecultuur? Nu na zeventig jaar zou ik de Japanners willen vragen : leg mij dat eens uit.
Ik zou ook willen weten wat het Japanse volk dacht en het heeft ervaren toen in 1945, de Amerikanen hen bevolen een democratie te worden, een nieuwe Grondwet te maken. De Amerikanen lieten ook in de Grondwet opnemen dat Japan nooit meer een leger mocht bezitten. Het is nogal ironisch dat Amerika binnen haar eigen grenzen, anno 2015 niet erg geweldloos is en zoveel incidenten met dodelijke wapens heeft. Wapens die de meerderheid van de Amerikanen niet willen opgeven.
Ook eisten de Amerikanen dat de Keizer, geen God meer mocht zijn. Zijn onderdanen moesten hem accepteren als een mens, een Japanse man.
Hiroshima, 6 augustus 1945. Totale vernietiging, ouders, kinderen levend verbrand door de eerste atoombom een bom ontworpen in het brein van een Europeaan. Technologische vooruitgang .
Op 25 augustus kwam de Tweede Wereldoorlog officieel tot een einde. De Yasukuni-tempel in Tokyo herinnert ons er aan. Twee miljoen vierhonderd zestigduizend zielen van oorlogshelden huizen in deze Tempel. Hun lichamen zijn hier niet begraven, maar hun namen zijn gegraveerd op heilige sacramenten.
O.a. het verhaal van Tomio Kita, 39 jaar oud, enkele uren voordat hij werd geëxecuteerd in Singapore op 23 mei 1946 schreef hij: ’meer dan tien jaar diende ik in het leger, ik heb moedig gevochten. Ik verlaat deze wereld voor mijn geliefde ouders, mijn vrouw en kind. Ik sterf in vrede, een hoeksteen voor de natie. Ik zal jullie beschermen’’
Ja, Tomio Kita meende dat hij moedig vocht voor zijn land, net zoals miljoenen ander Japanse teenagers. Op hetzelfde moment vochten Nederlandse, Engelse, Duitse, Chinese, Amerikaanse teenagers ook moedig voor hun land, hun vlag, hun vrijheid. Als al deze tieners elkaar op een Pop festival zouden ontmoeten zouden ze grappen en grollen maken, elkaar omhelzen dansen, springen op en , op en neer op het ritme van de muziek op de ‘ beat’ van de D J.
Ik denk dat zeventig jaar na de oorlog, wij het verplicht zijn onze verhalen door te geven aan onze kinderen en kleinkinderen, aan volgende generaties. Maar moeten wij ze ook niet vertellen dat er een andere weg is?
Laten wij proberen het verleden te begrijpen, ons bewust te worden van wat er met ons en de mensheid gebeurt tijdens conflicten en oorlog. En de realiteit onder ogen zien : dat wat je zaait je ook oogst.
En waarom zou Japan ons niet voor gaan op de weg naar vrede ? Ik kijk uit naar de verklaring op 15 augustus a.s. van de Premier van Japan Z.E. Shinzo Abe over W.O. II
Joty ter Kulve
Wassenaar 2015
klik op het plaatje om haar filmpje te zien
quote: Het boek beschrijft het leven van een gewone familie (mijn familie : Marlies) in buitengewone omstandigheden. Het begint in 1901 als mijn oma het Lutherse weeshuis intrekt. Daar ontmoet ze mijn opa, Bart Neervoort. Ze trouwen met de handschoen en zij volgt hem naar Indië. Daar ontmoeten zij hun verwanten de familie Spoor. Anna en Melie zijn jeugdvriendinnen. Dan komt de Crisis van de Jaren dertig maar in Bandoeng komt men daar op inventieve wijze bovenop. Drie zoons zijn in Nederland als ons land door de Nazi’s wordt binnengevallen. Twee krijgen te maken met de Arbeitseinsatz, één, mijn vader vindt ‘werk’ bij Philips.
Even loopt de correspondentie nog via familieleden in de VS. De communicatie stokt als de Indische familie in Jappenkampen terecht komen; Annie, Vonnie, Melie en Zus zitten in hetzelfde kamp. Als Eindhoven bevrijdt is melden twee zoons zich voor militaire dienst in Indië. Als zij Indië naderen is Japan gecapituleerd. Dit betekent geen vrijheid maar voor de kampbewoners een verlenging van gevangenschap nu juist beschermd door Japanners en Gurkha’s tegen de Ploppers in de Bersiap periode. Dit loopt uit op de z.g. dekolonisatie of bevrijdings (Merdeka) oorlog die tot eind 1949 duurt. Daarin speelt familie lid Generaal Spoor een zeer actieve rol. Het verhaal eindigt met de bruiloft van André Spoor met Melie Neervoort in 1960.
De auteur, Marlies ter Borg-Neervoort werd geboren bij Pladjoe bij Palembang op 24 december 1948, toen de Veiligheidsraad in spoedzitting bijeen was om de Nederlandse inval in Djogjakarta te veroordelen.
Het boek bevat brieven en foto’s afkomstig van familieleden over de hele wereld. Deze worden in de soms gruwelijke historische context geplaatst. Zo komt de geschiedenis tot leven. Verkrijgbaar aan de zaal (reserveren) of bij www.Amazon.de
—-
De presentatie is 15 Augustus, 11 uur in Restaurant Garoeda, Kneuterdijk 18 A, Den Haag
Bij ons in de uitzending Yvonne van Genugten, directeur van het Indisch Herinneringscentrum en de 26-jarige Aura Pattinama, zij is kleindochter van twee opa’s die in een jappenkamp hebben gezeten.
Luister naar de uitzending 12 aug 15.04 Radio 1.
Yvonne vertelde dat het IHCB continu doorwerkt deze dagen om de melati-broches te verpakken en te versturen.
Men heeft al 3500 verzonden. Bestel hier. 
de Volkskrant: Vijftien satésauzen proeven, hoe lekker is dat? Nou, niet echt en soms ook echt helemaal niet. Kreten van verrukking stijgen niet op uit het testpanel van V. Dat is best vreemd, want Nederlanders zijn dol op satésaus. Van patatje oorlog tot en met de barbecue: een flinke lepel bruine saus hoort erbij.
De Stichting Oorlogsgetroffenen in de Oost (SOO) presenteert in het Marinemuseum in Den Helder ruim 1800 vertaalde registratiekaarten van marinemensen die tijdens WOII Japans krijgsgevangene (‘prisoner of war’, POW) zijn geweest. De presentatie van de vertaalde registratiekaarten vindt plaats op vrijdag 14 augustus, de dag voor de herdenking van de capitulatie van Japan. Bron .
Zoek hier in de database .
AD.nl: Nick (14) en Emre (16) bedachten zich geen moment toen ze door het raam van één van de flats voor Indische Nederlanders een vrouw op de grond zagen liggen.
NOS: De familie van de in 2008 overleden oud-president Soeharto van Indonesië moet een slordige 300 miljoen euro terugbetalen. Dat heeft het hooggerechtshof bepaald.
Den Haag: 15 augustus , met aanwezigheid van Koning Willem Alexander.
Binnenhof: 14 augustus 11.00 herdenking door de Kamervoorzitters
Duinzichtkerk Den Haag: Herdenkingsdienst 16 augustus 16.30
Ter Apel : Herdenkingsdienst en onthulling plaquette herdenking bersiap.
Rotterdam: Reggie Baay spreekt op 15 augustus en onthulling van Indisch straatsieraad. Donaties gewenst.
Heerenveen: 15 aug 19.00 het Indië-monument bij het plantsoen aan de Van Kleffenslaan.
Amstelveen: De heer Ron Wong spreekt dit jaar Zie ook hier.
Nijmegen: Dit jaar vindt de herdenking van slachtoffers van de oorlog in Indië voor de tiende keer plaats.
Tegenover Bronbeek : 15 augustus 14.00 monument Sawah Belanda
Weesp: Ook dit jaar is er in de synagoge weer een Indië-Herdenking
Breukelen:15 aug de Pauluskerk in Breukelen, een herdenkingsbijeenkomst voor de duizenden slachtoffers die zijn gevallenen tijdens de Japanse bezetting
Bergschenhoek Laatste Indië-herdenking
De Bilt-Bilthoven: 15 augustus 13.30
Den Helder: 15 augustus 11.00
Eersel: 15 augustus 13.30
Enschede: 15 augustus 10.15
Haarlem : 15 augustus 10.30
Hardenberg: 15 augustus 19.30
Den Bosch: 15 augustus 14.15. Zie ook dit .
Marum: 15 augustus 19.00
Wageningen : Rumah Kita : 15 augustus 10.30
Los Angeles: a Memorial Ceremony will be held at “the Flag Pole of the Los Angeles National Cemetery”.
Breda: Als vanzelfsprekend organiseert Stichting Arjati ook dit jaar de 15 Augustus Herdenking bij het Indië monument in de tuin van Woonzorgcentrum Raffy in Breda.
Zuidplas: Op vrijdag 14 augustus : Indiëherdenking bij het Indiëmonument aan de Kerklaan in Nieuwerkerk aan den IJssel.
Geldrop: Op zaterdag 15 augustus 2015 is de jaarlijkse Indiëherdenking. Bij het gedenkteken bij de ingang van de algemene begraafplaats ’t Zand,
Hilversum: Op zaterdag 15 augustus wordt in Hilversum voor het eerst een centrale herdenking gehouden voor alle gemeenten in de regio Gooi en Vechtstreek. Daarom komt dit jaar de traditionele herdenkingsbijeenkomst bij het oorlogsmonument aan de Frederik van Eedenweg in Bussum te vervallen.
Het herdenking 15 augustussymbool
Meer informatie bij Pelita
asal oesoel : In het Bataviaasch Nieuwsblad van 29 november 1910 stuitte ik op een krantenbericht, dat als volgt opende: ‘V.W. van Gogh. – Men schrijft ons uit Nederland dat op den 19en October te Apeldoorn is overleden de heer V.W. van Gogh, laatstelijk erfpachter in het Soekaboemische, oud-secretaris der Soekaboemische Landbouwvereeniging, en eenige maanden geleden tot herstel van gezondheid naar Nederland vertrokken.’
The Indo Dutch roots of Alex and Eddie Van Halen:
En toen geschiedde een wonder. Na meer dan zestig jaar kon Jan Maarten Koeman zijn ‘oudere broer’ Karel in de armen sluiten.
Op woensdag 5 augustus 2015 kwam er een einde aan de zoektocht, die begon bij de presentatie in het Hilversumse Mediapark van het boek Opgevangen in Andijvielucht van Griselda Molemans, twee jaar eerder. Jan Maarten had aan het boek meegewerkt, net als vele anderen die met contractpensions voor repatrianten uit Indonesië te maken hadden gehad, en hij hoopte zó dat zijn ‘oudere broer’ Karel misschien ook wel aanwezig zou zijn. Door het boek en het zoeken (en vinden) van oude foto’s kwam de vraag: ‘wat zou er toch van Karel geworden zijn?’ steeds dringender naar boven.
Hotel Pension Het Witte Huis, Laren.
IndoGo:
“A journey of a thousand miles begins with a singe step.”
De eerste crowdfund acties met Nederlands-Indische thema’s die inmiddels van de grond zijn gekomen zijn succesvol gelanceerd.
Onder eigen oproepen op facebook en nieuwsbrieven bijvoorbeeld of op andere bekende Nederlandse crowdfundwebsites. Maar het kan beter..
Telegraaf : De Nederlandse regering moet zorgen dat hoogbejaarde Indische Nederlanders in Indonesië een AOW-uitkering krijgen. Daarvoor pleit Indonesië-correspondent Wilma van der Maten in haar boek ‘Vergeten door het vaderland’, dat maandag uitkomt.
In het boek beschrijft ze het lot van Nederlanders die na de onafhankelijkheid in Indonesië bleven, vaak aangespoord door de Nederlandse overheid die niets zag in een toeloop van Indische Nederlanders. Ze moesten hun Nederlandse paspoort inleveren, maar Indonesiër werden ze ook niet en vielen zo tussen wal en schip.
Zie ook IAF , HALIN . Luister naar deze oude reportage.
Museum De Fundatie in Zwolle is in 2013 heropend met een uitbreiding op het dak van het klassieke gebouw. Geen gewone extra etage maar een enorme hypermoderne ellipsvormige koepel, een platgedrukte golfbal, getiteld ”Het Oog”. Een bezienswaardigheid vanaf het eerste uur. In de golfbal bevinden zich twee tentoonstellingsverdiepingen en via een groot venster, het oog, kun je een deel van de Zwolse binnenstad overzien. Een mooi vormgegeven golfbal zowel van buiten als van binnen. Een kunstwerk op zich. Ik ben geen voorstander van moderne aanbouwsels op klassieke gebouwen maar dit is fantastisch gedaan door architect Hubert-Jan Henket.
De reden voor ons bezoek was de overzichtstentoonstelling van het werk van Jan Cremer. Hij is wereldwijd bekend geworden door zijn geruchtmakende boek ”Ik Jan Cremer” uit 1963 maar Cremer is begonnen als kunstschilder en naast het schrijven van boeken heeft hij gefotografeerd én veel werken op canvas vervaardigd. De expositie ”Cremer in Verf 1954 – 2014” is tot en met 23 augustus te zien. Een tentoonstelling met heel veel werken uit zijn hele oeuvre, ruimtelijk ingericht waarbij elk werk goed tot zijn recht komt en met waar het uiteindelijk om gaat: prachtige schilderijen, voor wie van modern en abstract houdt. Abstract maar ook met herkenbare scenes, altijd kleurrijk en visueel indringend. De vaak dikke vegen verf op canvas met jute geven de afbeeldingen extra diepte. Zeer de moeite waard om een reisje naar Zwolle te ondernemen.
Er zijn ook interessante werken van andere beroemdheden te zien onder andere van Picasso en Van Gogh, maar beperkt in aantal vanwege de Cremer expositie. Van Jan Sluijters wordt een hele serie politieke spotprenten uit De Nieuwe Amsterdammer van 1915 – 1919 getoond.
Waarom hier dit verhaal over Jan Cremer?
Ik meld dit op Indisch4Ever omdat één schilderij – een van zijn eerste werken – tamelijk afwijkt van zijn andere werk. Hij heeft het in 1956 geschilderd en het heet ”Portret oud KNIL militair”. Hoe hij op dat thema is gekomen is me niet duidelijk. Misschien via iemand uit zijn omgeving of misschien kende Cremer deze man. In elk geval een erg ongebruikelijk onderwerp voor een 16-jarige. Het portret biedt geen verwijzingen naar het KNIL. Geen uniform, hoofddeksel, wapen of onderscheidingsteken. Louter een gezicht. Rood met zwart-grijs haar, dat wel. De verbeelding en het inlevingsvermogen van de kijker worden uitgedaagd. Hoe heet de man? Waarom rood? Wat heeft deze KNIL militair meegemaakt? Hoe ziet hij zijn toekomst? Heeft Cremer zichzelf geprojecteerd in de militair?
Vragen die je zelf mag beantwoorden.
Portret oud KNIL Militairauteur: F.G. Geuther © 2015
Met dank voor de foto aan K. Schuurhuis, Museum De Fundatie
zie ook: www.hpdetijd.nl/2015-04-23/
De Aziatische Tijger : Natuurlijk, een nasi goreng en een sateetje gaat er altijd wel in. Maar wat zijn nu lekkere, minder bekende Indonesische gerechten? Een top vijf.
Lotek
.
Lees het artikel Vader van wifi.
tudelft.nl: Hayes is one of eight people to be inducted in the Consumer Electronics Hall of Fame later this year. Created in 2000 by the U.S. Consumer Electronics Association, the Hall of Fame honors visionaries in the technology industry who have advanced innovation. The 2015 CE Hall of Fame honorees include company founders and inventors, those who promote technology, and the retailers that market and deliver products to consumers.
Ter Apel : Herdenkingsdienst en onthulling plaquette herdenking bersiap
Rotterdam: Reggie Baay spreekt op 15 augustus en onthulling van Indisch straatsieraad. Donaties gewenst. (plaatje en zie IAF)
Sandra schrijft op haar facebookpagina:
Zondag a.s ben ik te gast in het @NPORadio5 programma : Hijlco’s Helden” tussen 14 en 16 uur. Je kunt ernaar luisteren via www.radio5.nl of via http://radioplayer.npo.nl/radio5/. of gewoon 747 AM (747 kHZ middengolf). Ook via de kabel .
Ricky Risolles schrijft: Videokèlips en nieuwe songs makèn kòst gèld.. Bèst wel véél gèld kèn ik je sèggen. Locaties huren, zangeressen regelen, studiomixen betalen, filmcrew, editors, makanan… (niet vergeten). Tot òp heden deed ik dit altijd mèt mijn eigen gèld, tapi mijn uang al bijna yang òp! Mèt jouw bijdrage gaan wij van Team Ricky Risolles weer aan de slag òm nieuw Indo-materiaal te schrijven èn te creeëren òm fèrfòlgens désè online te gooien èn.. Mèt als ultimate goal een theatershow!
Met boekpresentatie ‘Voor altijd Indië’ door schrijfster Janneke Budding. In het kader van de 70-jarige herdenking van het einde van de Tweede Wereldoorlog in ZO Azië en de Pacific wordt een expositie gehouden over die oorlogstijd, in relatie met het Nederlands koloniaal verleden.
—-
Met een maquette en tekeningen toont de Stichting Herdenking 15 Augustus 1945 Steenwijk haar plannen voor een Indisch Herinneringsveld, dat in juli 2013 bij het gemeentebestuur is ingediend.
De expositie wordt gehouden in de Vermaning, Onnastraat 10 in Steenwijk Bron.
6 en 9 augustus 1945
tv-documentaires op 6 augustus
NOS: In Japan is om 8.15 uur lokale tijd (1.15 uur Nederlandse tijd) een minuut stilte gehouden ter herdenking van de slachtoffers die precies zeventig jaar geleden vielen in Hiroshima.
De NOS doet vanavond verslag van de herdenking in het Vredespark in Hiroshima. De uitzending is om 19.10 uur op NPO 2 en NOS.nl.
NOS: “Ik was 1,5 kilometer van de plek waar de bom afging. Toen ik omhoogkeek, wist ik niet wat ik zag. Wat was dat felle licht?”, zegt Miyoko Hashimoto. Ze was 14 jaar op 6 augustus 1945,
Dick Büchel van Steenbergen en Ronald Scholte, volkskrantinterviews dd 6 augustus 2015. Lees In Nagasaki toen de bom ..
Ronald Scholte: Een lichtflits, een klap, „ik werd zo’n 8 meter weggeslingerd.”
Everhard Schouten overleefde Nagasaki
Japanner verzet zich tegen nationalisme:
Many Japanese don’t know so much about their own war, or they knew only a limited part of it, as I used to. They are even not aware that so many Japanese felt deceived when they lost the war. This is to warn them by sharing stories about a few witnesses of the war including my father. Lees verder.
japantoday.com: Hoshino, a survivor of the Aug. 6, 1945, U.S. atomic bombing of Hiroshima, is among the majority of Japanese who oppose Prime Minister Shinzo Abe’s plan to reboot reactors taken offline after the Fukushima disaster.
“Van Gedachten naar Gedichten en Horizonverbredende Vergezichten” wás de titel van mijn boek… al schrijvende kwam ik erachter dat mijn eerste bundel van korte verhalen en poëzie anders heette. De naam die het op het lijf is geschreven is
RESPECT!
Dat is wat ik ben, waar ik voor sta en wat ik uitdraag.
Indien er voor 15 augustus 2015 tenminste 300 exemplaren zijn besteld en betaald, is het boek vanaf september 2015 verkrijgbaar. Bestel nu uw exemplaar! Book – doSinyo.
NOS: De actrice Ellen Vogel is overleden. Haar familie heeft dat laten weten aan het ANP. Ze gold als de Grande Dame van het toneel.
Ellen Anthing Vogel was de dochter van de voordrachtskunstenaars Louis Albert Anthing Vogel uit Bergen op Zoom en Ellen Buwalda geboren in Semarang.
The Indonesia Channel is temporarily not being transmitted. We are working on the problem and will be back soon. Thank you.
historiek.net: Adjudant-onderofficier b.d. Cornelis Willem Ottevanger, de oudste bewoner van het militair tehuis Bronbeek, hoopt op 13 augustus aanstaande zijn honderdste verjaardag te vieren.
** Ook Roosendaal krijgt een pasar malam, oftewel een Indonesische avondmarkt.
** Kaatsheuvel :
“Een leuk evenement midden in de vakantie,” vond de Rotterdamse familie Spaans die op de camping vertoeft. En de heer en mevrouw Muskens uit Kaatsheuvel hadden genoten van de Indische klanken en dans. “De jongere generatie weet niet eens meer wat een Pasar Malam is. En wij hebben niks met “Ons Indië”, maar we krijgen er toch melancholische gevoelens bij.”
24Kitchen beleeft een mooie zomer. Het tv-station heeft zijn beste maand sinds de lancering in 2011 achter de rug. Dat heeft een woordvoerder vandaag laten weten. Vooral de serie Zoals Alleen Oma Dat Kan, waarin Danny Jansen Indische oma’s opzoekt om hun recepten te ontfutselen, trekt een groot kijkerspubliek Mediacourant.nl .
Update van 3 augustus:
GEZOCHT: NEDERLANDSE EX-DWANGARBEIDERS VOOR MITSUBISHI DIE NOG IN LEVEN ZIJN. Bent u een zoon of dochter dan wel kleinkind van een voormalige dwangarbeider die tijdens de Tweede Wereldoorlog in Japan voor Mitsubishi heeft moeten werken? Of kent u iemand van de 3.332 Nederlandse dwangarbeiders die nog in leven is?
Neem dan contact op met de Task Force Indisch Rechtsherstel (tfir.nl) via het e-mailadres stichtingtfir@gmail.com
bericht van 28 juli:
Mitsubishi maakte vorige week maandag na 70 jaar excuses aan de Amerikaanse krijgsgevangenen die dwangarbeid moesten verrichten tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het Japanse bedrijf maakte vrijdag jl. ook excuses aan de Chinese krijgsgevangenen en kondigde aan dat zij een compensatie van 17.500 euro (per persoon) aan hen gaat betalen.
Christiaan Kwasanco, een van de laatste Nederlandse ex-dwangarbeiders die nog in leven zijn, vertelt TFIR-voorzitter Sylvia Pessireron wat hij van Mitsubishi verwacht en van de Nederlandse regering.
Zie de video op de facebookpagina van TFIR.
Zoals beloofd in het verhaal over de Kembang Sepatu (21 juli 2015) heb ik een huis-tuin-en-keuken schoenpoetstest uitgevoerd met de Kembang Sepatu bloemen.
Gebruikt
Zwart leren werkschoen, dof door slijtage.
Hibiscus syriacus, bloemblaadjes.
Katoenen poetsdoekje.
Tests
A: verse bloemblaadjes, rechtstreeks op het leer uitgewreven.
B: uitgebloeide bloemblaadjes, rechtstreeks op het leer uitgewreven.
C: gestampte bloemblaadjes, uitgeperst in een wit katoenen doekje, doekje uitgewreven op het leer.
15 minuten gewacht, resultaat gefotografeerd.
Resultaat
Bevindingen
Het leer gaat inderdaad glanzen. Geen merkbaar verschil tussen methode A en B.
Methode C (blaadjes uitpersen in een doekje) werkt het prettigst.
Het sap van de bloem voelt vettig en kleeft hardnekkig aan je handen.
Het sap is paarskleurig, op zwart leer is dat niet zichtbaar. De gevolgen voor licht gekleurd leer zijn niet onderzocht.
Conclusies (met een knipoog)
De bloemblaadjes van de Kembang Sepatu kunnen worden gebruikt om leren schoenen te laten glanzen.
Schoenpoets uit de winkel is veel handiger en het hele jaar door verkrijgbaar.
Disclaimer (met dubbele knipoog)
Hoewel de tests met aandacht zijn uitgevoerd zijn de resultaten geen garantie voor de bruikbaarheid van de Hibiscus bloemblaadjes als schoenpoetsmiddel. Nadoen geschiedt geheel voor eigen risico.
Ferry Geuther
1 augustus 2015
Het land is droog in Indonesië. In sommige regio’s heeft het sinds maart niet meer geregend en volgens de weermannen blijft het nog tot november kurkdroog. De waterputten zijn leeg, drinkwater moet met tankauto’s worden aangevoerd of wordt met emmers uit de rivier geschept. De rijstoogsten dreigen te mislukken. NOS.
De Aziatische Tijger : Tot voor kort voor mij een lege bladzijde in de Vaderlandse geschiedenis. Slavernij in voormalig Nederlands-Indië, waar honderdduizenden Aziaten en Afrikanen in een hel terechtkwamen in de Gordel van Smaragd in de 16e en 17e eeuw. Een schandvlek voor Nederland en als je het boek leest totaal onbegrijpelijk hoe mensen zo met elkaar om kunnen gaan. Maar het gebeurde wel.
Zie ook dit: Volgens Baay was het aantal tot slaaf gemaakten in “de Oost”, dat wil zeggen: in Nederlands-Indië, minstens zo omvangrijk als in “de West”, dus in Suriname en op de Nederlandse Antillen. Des te ontstellender is het dat de VOC-slavernij vrijwel geheel uit het collectieve bewustzijn lijkt te zijn verdwenen, zeker in Nederland en grotendeels ook in Indonesië, zoals Baay betoogt.
Nederlandsch-Indië is weer het thema van de maand van nostalgienet.
Een aantal documentaires zijn gepland oa ‘Indo nu’ op maandag 3 aug 01.00, 07.00 13.00.
Deze documentaire was een productie van Cerita Fakta die ook de rondvaarten in Amsterdam organiseert . De eerst komende tocht is op 8 augustus en reeds volgeboekt.
NOS: In de Brabantse plaats Sint Willebrord is de auto van de burgemeester van de gemeente Rucphen in vlammen opgegaan. De politie vermoedt dat de BMW van Marjolein van der Meer Mohr afgelopen nacht in brand is gestoken.
Meer over de Indische familie van der Meer Mohr. (zie onder VII)
Vorige week overleed Rudy Matulessy. Zie dit.
Met zijn echtgenote Bea Stolze en de kinderen waren zij het keroncongorkest Rayuan Samud’ra. En waren vaak op de Pasar in Den Haag. Zie video.
De foto is van een optreden in 1999. Bekijk de film.
Al tijdens het schrijven van zijn roman Ik kom terug (Libris Literatuur Prijs 2015) stond Adriaan van Dis een toneelstuk voor ogen. Hij hoorde zijn moeder praten, zag haar aan tafel zitten, nu eens jong, dan weer oud. Ze liet hem over haar schouder meekijken in vergeten familiealbums en opende een kist vol geheimen die hem meenamen naar verre buitenposten in de tropen. Ook stond ze ineens op haar hoofd en bewonderde hij haar zuilen van benen. En knal! Ze kon nog schieten ook… Het leven van zijn bijna honderdjarige moeder schreeuwde om theater.
Bos Theaterproducties. Zie de speellijst, première is in december .
Een compilatie van de eerste editie van De Indische Tuin op 6 juni 2015 in ZIMIHC theater Stefanus, Utrecht. zie de film.
...........𝓘𝓷𝓭𝓲𝓼𝓬𝓱𝟒𝓮𝓿𝓮𝓻
Berichten van het heden, maar ook uit het verleden
21 jaar !!
...................
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
Bertha Lammerts van Bueren-de Wit
XXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
Indisch4ever 
