Hallo beste vrienden,
Ik blijf me verbazen over het verkeer hier. Iedereen doet maar wat, en toch heb ik (nog) geen ongelukken zien gebeuren. Ik ben gisteren in een angkot gestapt. De chauffeur van zo’n busje is met meerdere dingen bezig, hij rijdt en zoekt tegelijkertijd klandizie. Het is dan ook niet de snelste manier om op je bestemming te komen. De angkots rijden bepaalde routes en je kunt overal langs de route instappen, de kosten zijn ongeacht de lengte en de duur van de rit 5.000 rp. De chauffeur drukt zijn vervoermiddel in de kleinste gaatjes.
Wat me meevalt is dat als je moet oversteken, alle chauffeurs je die kans geven om de overkant te halen, het makkelijkste is dat met de motorfietsen. Deze wijken gewoon uit terwijl ze toch geen vaart minderen, auto’s willen als ze je niet kunnen ontwijken, toch wel stoppen, maar je moet als je eenmaal de eerste stap hebt gezet wel doorlopen.
Iedereen is met een mobiele telefoon bezig. Men is of aan het sms-en of er wordt een foto gemaakt, al dan niet van zichzelf. Dit begint al bij kinderen van 7 jaar. Ook wil iedereen met je op de foto, en vindt men het prachtig dat je een foto van hem of haar maakt. Het komt voor dat een wildvreemde vraagt of je een foto van hem wilt maken.
Elkeen denkt dat je iedereen in Nederland kent. Hoe vaak is het me niet overkomen dat iemand me zei, dat hij of zij een vriend in Nederland had en teleurgesteld was, dat ik die persoon niet kende.
Op zaterdag 18 en zondag 19 oktober werd de 204e verjaardag van Bandung gevierd. Zaterdag was in het Merdekapark een festival van muziek en eten. In de avond werd er vuurwerk afgestoken. Het feest duurde tot middernacht. Een echte pasar malam. Op zondagochtend waren alle stands afgebroken en nieuwe opgebouwd om een toernooi van marching bands te houden. Bussen vol met muzikanten en dansmariekes werden aangevoerd en deze marcheerden dan langs een jury, waarna ze weer werden afgevoerd. Uiteraard waren er weer overal eetstands.
De dochter van mijn vriendin deed mee met een wedstrijd voor cheerleaders in een mall in Oost Bandung, vandaar mijn besluit om in een angkot te stappen. Haar groep is eerste geworden, ik ben er dus niet voor niets naar toe gegaan.
Maandag 20 oktober werden de nieuwe president en vice-president van Indonesië ingezworen. In Jakarta was het feest. Ik heb het via de tv gevolgd. Ik zag dat in Jakarta op de rotonde voor het Hotel Indonesia een groot feest was, waar gratis snoepgoed werd uitgedeeld. Uiteraard was daar een leger politie op de been. Ik heb er in Bandung niets van gemerkt, ondanks dat ik tegenover het stadhuis van Bandung logeer.
Een foto van het huis op de jl Sumatera nummer 17
Heel veel huizen uit de Hollandse tijd zijn omgetoverd tot winkels, als ze uberhaupt nog niet zijn gesloopt.
Tot het volgende verslag.
Groetjes,
Eric.
Mail:
kaapster 
Hierbij de originele petitie 238 en de vertaling.
Sheny Andrea is een Indonesische sinetronactrice. Beroemd in Indonesië. Maar nu woont ze in Nederland.
Het moge duidelijk zijn, wij zijn gek op verse sambal. Maar wie regelmatig zelf sambal maakt, weet ook dat tijdens de bereiding je keuken soms dagen is doordrenkt van een penetrante geur. Niet voor niets staat bij veel sambalrecepten op internet de volgende waarschuwing: “Let op! Zet ramen en deuren open tijdens het koken want de dampen en geuren kunnen irriteren!”Inwoners van Irwindale, in de Amerikaanse staat California, kunnen hierover meepraten. In oktober 2013 spanden zij een rechtszaak aan tegen de plaatselijke sambalfabriek. De inwoners klaagden over de indringende geur uit de plaatselijke sambalfabriek en hadden last van tranende ogen, keelpijn en hoofdpijn. 
Terwijl zijn band Kane een sabbatical heeft, slaat zanger Dinand Woesthoff een andere weg in. Dinand speelt mee in de nieuwe serie Nieuwe Buren, met o.a. Thijs en Katja Römer-Schuurman met wie hij bevriend is. 
...................
Indisch4ever 