Parool: We beginnen maar meteen met het slechte nieuws: met de kwaliteit van de gemiddelde saté in Amsterdam is het bedroevend gesteld, vindt Vanja van der Leeden. Zij kan het weten: de chefkok heeft Indische roots en schreef onder andere het kookboek Indostok, het ultieme ABC van de lekkerste saté. Gelukkig weten ze bij deze vijf adressen wél hoe het moet.
In het kader van Houdjeerfgoedlevend.nl van het VFonds houdt Magda Wallenburg (foto arjati.nl) een presentatie over het Indisch cultureel erfgoed. Tijdens deze presentatie gaat zij in op vormen van materieel en immaterieel erfgoed en het belang van het borgen van dit erfgoed. Met een aantal persoonlijke objecten, probeert Magda het algemene verhaal tastbaar te maken. Na de presentatie gaan we uiteen in kleine groepen en kunnen we op een persoonlijke manier in gesprek te gaan. Ook is er ruimte om verhalen te delen aan de hand van een meegenomen voorwerp, dat herinneringen oproept aan de eigen Nederlands Indische geschiedenis. Magda Wallenburg is werkzaam als opleider Cultuurspecifieke Zorg en spiritueel begeleider bij Egala Zorg, locatie Raffy in Breda. Ze is tevens lid van de Raad van Toezicht van het Indisch Herinneringscentrum.
De leerlingen uit groep 8 van basisschool De Dijk in Den Helder kregen woensdag een interessante presentatie voorgeschoteld. Geboren Nieuwedieper André Schram vertelde de kinderen over de krijgsgevangeniskampen in Japan in de Tweede Wereldoorlog. Wat zijn verhaal extra bijzonder maakte, waren de persoonlijke anekdotes van zij inmiddels overleden vader. Regio Noordkop
Moesson facebook : Op 22 april is het vijftig jaar geleden dat Jan Boon overleed. U kent hem ongetwijfeld onder zijn pseudoniem Tjalie Robinson, want zo ging hij door het leven. Als Tjalie. Hij was ‘de stem van Indisch Nederland’. Hij maakte van het noodlijdende blaadje Onze Brug het succesvolle Tong Tong wat later door zijn vrouw Lilian Ducelle tot Moesson werd gedoopt. Hij was een van de initiatiefnemers van de Pasar Malam, tegenwoordig de Tong Tong Fair en gerund door zijn kleindochter Siem
Parool : Lang was illustrator, ontwerper en kunstenaar Max Kisman totaal niet geïnteresseerd in zijn Indonesische roots. Nu eert hij in het Centraal Museum in Utrecht zijn grootmoeder met de tentoonstelling Kuspinah – Ik heb alleen jouw naam – Ik heb alleen jouw naam. ‘Mijn vader en zijn zus werden naar Nederland gestuurd.’
Stichting Indische Ouderenraad Haarlem (SIOH) heeft een Indische woongroep met 27 levensloopbestendige appartementen, een ontmoetingsruimte en een oosterse tuin gerealiseerd. De woongroep heet ’Lieflijk Indië’ en bestaat uit 27 appartementen, een ontmoetingsruimte en een tropische tuin. Wat ons bindt is het verlangen naar een plek waar we elkaar kunnen ontmoeten, herinneringen ophalen, genieten van vertrouwd gezelschap en elkaar kunnen ondersteunen. SIOH
Potjo Potjo in Santa Susanna. Honderden Molukkers en Indische mensen uit Nederland gaan jaarlijks naar Spanje om samen deze Indische linedance te dansen. Pet Holman en Marjo Peppelaar maakten er een film over. bndestem.nl
NOS: De Javaanse en Balinese tijgers werden respectievelijk in 2008 en 2013 uitgestorven verklaard, waardoor alleen de Sumatraanse ondersoort overbleef.
In 2017 was er een korrelige foto. Twee jaar later was het een haar. Twee voorzichtige aanwijzingen die erop zouden wijzen dat de Javaanse tijger dan misschien toch niet is uitgestorven. En genoeg aanleiding voor Indonesische natuurbeschermers om meer bewijs te vinden dat de soort nog steeds in het wild voorkomt.
www.museumsophiahof.nl:
Documentaire, aansluitend Q&A en nagesprek met Frans Leidelmeijer.
Op donderdag 25 april 2024 organiseren wij in samenwerking met kunstexpert Frans Leidelmeijer de vertoning van zijn nieuwe documentaire Kruisbestuiving/Pembauran 2.
Na Kruisbestuiving 1, de documentaire die handelde over de invloed van de Indonesische cultuur op de Nederlandse architectuur en toegepaste kunst 1890-1940 gaat Kruisbestuiving 2, Pembauran in het Bahasa Indonesia over de architectuur en toegepaste kunst die Nederlandse, Indisch-Nederlandse en Indochinese architecten in voormalig Nederlands-Indië creëerden in de periode 1900-1940.
Meer dan 100 jaar geleden werd dit graf aangelegd en zo te zien was de grafplaat in 2011 vernieuwd. Hier werd begraven Willem Pilgrom Dirk de Wolff van Westerrode (1857 Koudum-1904 Weltevreden, Batavia). Zoon van de arts Reinier Christoffel Willem de Wolff van Westerrode en Maria Rosina Meinsma. Willem was gouvernementsambtenaar. O.a assistent resident en bestuurder in de pandhuisregie. In 1882 huwde hij te Tjilatjap met Therese Adolphine du Perron (1862 Tjilatjap-1931 Den Haag), dochter van Pieter Johannes du Perron (1830 Magelang-1899Tjilatjap) en Henriette Geertruida van de Poel (1840 Pekalongan-1875Tjilatjap). Pieter was verzekeringsagent, consul voor Frankrijk en oudoom van de schrijver du Perron . Het zal wel Therese zijn die haar zus Louise Marie Melanie du Perron (1865 Tjihapit-1913 Den Haag) bijzette in dit graf. Haar echtgenoot Emile Constant (ca 1855 Semarang -1911 Den Haag)was voorgegaan. Emile was ambtenaar bij het Binnenlands Bestuur, werd assistent-resident en daarna resident van Kediri. Zoon van de Franse soldaat Pierre Elie Constant (1820 Parijs -1890 Semarang) en Frederike Maria Vriese. (ca 1840-1900 Salatiga), gehuwd 1859 in Semarang. Eugenie Marie Louise du Perron was in 1934 de derde zus hier ten ruste gelegd. Ze was geboren 1864 in Tjilatjap, aldaar gehuwd met Simon Eduard Toens (1861 Schoterland-1938 Hilversum). employée van de Factorij der Nederlandsche Handel-Maatschappij . Zoon van de banketbakker Sybrand Toens en Sieverdina van Rensen. Marie Henriette de Wolff van Westerrode, dochter van Willem Pilgrom en Therese was geboren in 1884 te Karang Kobar en overleed in 1945 te Meester Cornelis in het kamphospitaal Sint Vincentius, overgebracht vanuit het jappenkamp Tjideng. Ze huwde te Weltevreden in 1905 met Emile Willem Philippus Nittel, geboren 1874 Den Haag, daar begraven in 1958. Zoon van de koopman Vincenz Josef Nittel en Maria Jacoba de Weyer. Willem vertrok eind 1895 naar Indië voor een betrekking als bestuursambtenaar. Later was hij lange tijd employée van de pandhuisdienst te Weltevreden. Vermoedelijk was hij als burger in een jappenkamp. In dit graf kwamen ook Johan Nittel (1910 Batavia-1995) en echtgenote Carla Wiggelendam (1919 Roermond-1996). Johan was zoon van Emile Willem en Marie Henriette. Hij volgde de middelbare school in Nederland. Ook academisch onderwijs in de Rechten en Wijsbegeerte, en deels voor de Wijsbegeerte in Duitsland en Frankrijk gestudeerd. In 1939 terug naar naar Indie voor functie bij de Dienst der Volksgezondheid. 1942 krijgsgevangen gemaakt, heeft Birma-Siam overleefd. 1948: docent te Makassar en daar augustus 1950 vertrokken naar Nederland wegens gevechten. Later adviseur van het ministerie OKW in Den Haag. Als laatste werd bijgezet J.M. Nittel (1949 Makassar-2011 Leiden) Haar doopnamen zouden Johanna Maria kunnen zijn naar haar grootmoeder Wiggelendam-Boonzaijer, maar ze werd Kiki genoemd . Ze was arts.
In Kumpulan Bronbeek aan de Velperweg 147 in Arnhem verzorgt Jan Brokken zondag 7 april een concertlezing over zijn Indië-trilogie. Met medewerking van pianist Tobias Borsboom. ‘De Kampschilders’, ‘De Tuinen van Buitenzorg’ en ‘Mijn kleine waanzin’ van Brokken lezen als een trilogie. Ze gaan over zijn ouders die in het voormalige Indië in een jappenkamp hebben gezeten en over zijn eigen jeugd na de oorlog. Arnhemse Koerier
Database Nederlandse dwangarbeiders Birmaspoorweg: Deze database met 17.866 namen is samengesteld op basis van research van Henk Beekhuis en aanvullende gegevens. De betekenis van de afkortingen is Army (A), Navy (N) en Airforce (AF). D (died) staat voor ‘overleden’.
De paardenjongen was soms een jongen, soms een man. Hij zorgde voor het paard van de officier en daardoor ook een beetje voor de officier. Hij was dus de militaire paardenoppasser. Dat kon goed gaan, zo’n contact. Misschien verliep het zelfs harmonieus, want er bestond een zekere wederzijdse afhankelijkheid tussen de officier en de paardenjongen. Dan moet je elkaar kennen en idealiter vertrouwen. Maar iets als geldgebrek maakt veel lelijk, en dat gebeurde ook hier. In de oude Indische pers vond ik heel wat klachten van officieren – aan hoor en wederhoor deed men niet zo – en rekenvoorbeelden. Indische Schrijfschool
Luister De Indische podcast : Indisch inburgeren in Amerika (slot). Aflevering 8 en tevens slot van de serie Inburgeren in Amerika. In 2023 reisden we af naar Californië en Oregon om kennis te maken met een aantal Indische emigranten van het eerste uur. Onder hen Max Lokollo (Batavia, 1936), hij woont nu in Ripon, nabij Sacramento.
Verslag en beelden: Ellen Woensdag 27 maart 2024 vond bij De Vries Van Stockum de boekpresentatie plaats van Birney’s nieuwste boek ‘Zwerfpost (tussen oost en west)’ plaatst. De inleiding is geschreven door Gustaaf Peek, maar helaas was hij door ziekte verhinderd. Rebecca Wilson van uitgeverij de Geus las een verkorte versie van de inleiding voor. Volgens Peek is Zwerfpost een soort autobiografie. Tussen de onderwerpen door zorgde Michael, de zoon van Alfred Birney, voor het muzikale gedeelte. Het interview met Birney werd gedaan door Ad Kieboom. Uiteraard was er gelegenheid tot het laten signeren van het boek, onder het genot van een hapje, drankje en praatje. Zie de foto’s en filmpjes
UItgever De Geus Alfred Birney verdiepte zich een leven lang in koloniale en postkoloniale romans, geschiedenisboeken en nieuwsbronnen in schrift, beeld en geluid. Zwerfpost is zijn persoonlijke selectie uit wat hij daar gedurende 25 jaar over schreef: artikelen, blogposts, columns, essays, kritieken, lezingen, studies, schetsen, schotschriften, reisverslagen en portretten van onbekende schrijvers met afwijkende geluiden over Oost versus West.]
Lekker eten, muziek van de Rolero’s en Wieteke van Dort als speciale gast. Zo vierde de Nijmeegse afdeling van stichting Pelita zaterdag het 25-jarig jubileum. Maar het was tevens een afscheid. De hulporganisatie voor Indische ouderen sluit nu de eerste generatie Indische Nederlanders uitsterft. gelderlander.nl
met o.a. een lezing van Nancy Jouwe, een interview met Eric de Vroedt en scenes uit de theatervoorstelling Nina Bobo 3: Siepa van Koen Verheijden bibliotheekdenhaag.nl
denhaagcentraalnet: Het Haagse slavernijmonument komt waarschijnlijk niet recht tegenover museum Escher in het Paleis te staan. Een andere plek op het Lange Voorhout is in onderzoek.
In het Paasweekend opent het tropische dierenpark Taman Indonesia in Kallenkote weer voor het eerst dit jaar haar poorten voor de bezoekers. Er is deze winter keihard gewerkt aan een aantal nieuwe attracties. Het kraton wordt op Goede Vrijdag officieel geopend: een bijzonder, blauw, kinderpaleis van de Sultan van Solo!
NIEUW: het kraton van Solo: een kinderpaleis met wayangtheater
Naast het kraton van Solo bevindt zich de jungle waar kinderen zelf in het schaduwtheater het verhaal van het hertje Kantjil kunnen spelen. Aan de andere zijde is er een batik atelier waar workshops gehouden worden. Van Goede Vrijdag tot en met Tweede Paasdag zijn er allerlei activiteiten, zoals verkleden als prins of prinses, schaduwtheater, workshop wayangpoppen maken en als spetterende afsluiting van het Paasweekend een Indonesische dansvoorstelling met een echte hofdans van het Kraton (paleis) van Solo
Bekijk een aantal dossiers van engelandvaarders online bij het nationaal archief of direct naar de pagina index. 11% van hen heeft een Indië-achtergrond.
Een van de meer dan 2100 (dus ca 230 met Indië-achtergrond) was Oscar Louis Drijber. Zie hier bij het nationaal archief zijn dossier. Wikipedia: Drijber kreeg zijn opleiding op de KMA in Breda en diende in het Nederlandse leger tijdens de meidagen van 1940. Daarna weigerde hij de erewoordverklaring te tekenen en werd hij krijgsgevangen genomen. Hij verbleef in Oflag VI A Soest, Oflag VIII C Juliusburg en Oflag IV C Colditz. (ontsnapte daar). Via Zwitserland bereikte hij Engeland, waarna hij een commandotraining kreeg. Hij werkte voor de Netherlands Forces Intelligence Service en werd naar Australië gestuurd. Hij was betrokken bij diverse commandoacties achter de Japanse linies in Nederlands-Indië.
Het Nationale Theater: 1935, Hotel der Nederlanden in Batavia, Nederlands-Indië. De Indische familieband Brown’s Sugar Babies maakt zich klaar voor de grote finale van het jazzconcours. De feestzaal stroomt vol, maar backstage gaat er van alles mis. Een van de zangeressen is haar stem kwijt. De drummer moet last minute vervangen worden. En het jongste zusje van de familie is al dagen zoek. Ondertussen wemelt ‘t in het hotel van de meest schimmige figuren. Terwijl de problemen zich razendsnel opstapelen, zet bandleider Kurt alles op alles om zijn show te redden. Lijst waar en wanneer te zien.
Ontdek onze geschiedenis
Live komend najaar
Op dit moment werken wij hard aan de realisatie van het online platform Ons Land. Dit doen wij in samenwerking met WO2NET en de Koninklijke Bibliotheek middels het Programma Indisch Erfgoed Digitaal (PIED).
Met PIED worden Indische collecties gedigitaliseerd en beschikbaar gesteld, zodat je straks via één centrale website kunt zoeken naar de Indische geschiedenis van jouw voorouders. Dit Indisch erfgoed heeft betrekking op iedereen met wortels in voormalig Nederlands-Indië, die zelf of wiens voorouder(s) door oorlogsgeweld en naoorlogse ontwikkelingen tot 1968 naar Nederland zijn gekomen. Indisch Herinneringscentrum
15:00-17:00, Culemborg, Havendijk 1. MADUA Utrecht richt zich op de Indische en Molukse generaties. Met haar interactieve theatervoorstellingen brengt ze theater dichter bij de mensen en tracht hiermee het Indische/Molukse gevoel zichtbaar te maken. De theatervoorstelling “Iedereen Potjo Potjo!” staat symbool voor de verbinding van de emoties van de verschillende Molukse generaties. Op het podium delen drie mensen, Moluks en Indisch, hun gezamenlijke geschiedenis, maar… loopt de overeenkomst hier wel zo synchroon? culemborgsecourant.nl
Mail van Erik Michels: Woensdag j.l. is ten behoeve van mijn vader C.J. Michels, het Mobilisatie-Oorlogskruis – postuum- aan mij uitgereikt. Omdat ik veronderstel dat meerdere nabestaanden van oorlogsgetroffenen uit de Japan-tijd respect en waardering van Nederland voor hun ouder op prijs stellen, stuur ik je hierbij ten faveure van hen de betreffende informatie door.
Kijk hier The Explainers ON TOUR #1: Museum Gouda – Koninklijke Kunst & Kolonialisme | The Explainers #6 – Decolonizing Gender Identity | Filmvertoning Nusa Ina | Kopi Kecil Krea Spesial: Melati Kransen | Klub Film: Kruisbestuiving 2 Pembauran 2 Java| Roemah Papoea #5| WereldReis | ONS LAND
* Dossiers Englandvaarders online. 11% heeft Indië-achtergrond * Radio-interview over discriminatie Aziatische Nederlanders * Interview Alex en Eddie van Halen uit 1979 * Zwerfpost, nieuw boek van Alfred Birney * De Late Late Tante Beb Show. Ode aan Beb Vuyk, * over zorg- en hulpverlening aan mensen met een achtergrond in Nederlands-Indië * wandeltochten van Koloniaal erfgoed te voet
rodi.nl: Bibliotheek De Plataan was zaterdag opnieuw het hart van Indisch Vlaardingen, bij de presentatie van het 2e deel van de ‘Nederlandsch-Indische SpraakWatervalletjes’ op de ‘Indische Sooskofiie’. De Moluks-Nederlandse presentatrice Inge Dümpel hield eerst een interview met de Vlaardingse dichters Lily Touwen.
Het tweede deel van de ‘Nederlandsch-Indische SpraakWatervalletjes’ werd zaterdag op de ‘Indische Sooskofiie gepresenteerd. (Foto: Martin Hokke)
Deze 97-jarige overlevende van de Jappenkampen, is tot ‘sterrenstatus’ gerezen door haar deelname aan de documentaire ‘Als ik mijn ogen sluit Leven met de Japanse kampen’. Niet alleen speelt zij met haar gedicht ‘Ontheemde’ een belangrijke rol hierin, het gedicht wordt ook naar het Engels vertaald voor de Internationale Engelstalige versie van de documentaire, die recent in voorpremiers ging in de ‘Eye’ in Amsterdam en binnenkort op tv te zien zal zijn. Inge las hierna de brief voor van oud-minister Bot waarin hij zich excuseerde voor zijn afwezigheid
Op vrijdag 12 april presenteert Vilan van de Loo haar nieuwe boek ‘De Atjeh-generaal’ bij De Vries Van Stockum in Den Haag. In dit boek belicht zij het leven van Frits van Daalen en zijn controversiële rol in de koloniale geschiedenis. devriesvanstockum.nl
Meer informatie en bestellen bij uitgeverij Prometheus
De Nederlandse dichter Robin Block is de winnaar van de Herman de Coninckprijs voor poëzie. ‘Handleiding voor ontheemden’ gaat over zijn zoektocht naar zijn Indonesische voorgeschiedenis. VRT NWS
Zie de film. Het fragment begint na 13.57 minuten. Verliezend finalist Susan is trots op Heel Holland Bakt-deelname: “Mijn Indische oma heeft het me geleerd”Hoewel uitschakeling een paar keer op de loer heeft gelegen, heeft Susan het tot de finale van Heel Holland Bakt geschopt. Daarin heeft ze het afgelegd tegen Aruna, maar Susan kijkt vol trots terug op haar deelname. In Tijd voor MAX vertelt ze kort over haar belevenissen in de tent Bron foto : Zie video op youtube
Tijdens de Tweede Wereldoorlog stelde Mies Walbeehm haar huis Reinkenstraat 19 open voor ondergedoken Joden. Door een inval van de Sicherheidsdienst (SD) kwam hier in de nacht van 22 op 23 maart 1943 een einde aan. Via de gevangenis in Scheveningen en Kamp Westerbork werden de Joodse onderduikers uiteindelijk gedeporteerd naar concentratiekamp Sobibor. Daar vonden zij allemaal de dood. Mies Walbeehm werd in de Scheveningse gevangenis verhoord en gefolterd duinoord-denhaag.nl
Mensen uit Indië kwamen voor het eerst naar Nederland of keerden terug. Velen kozen Den Haag voor definitieve vestiging. Ze overleden daar en werden in de aarde gelegd, ondermeer te begraafplaats Oud Eikenduinen.
Francina Maria Louisa Storm van ’s Gravesande was de eerste in dit graf van 1908 te Den Haag. Dochter van o.a. assistent-resident te Palembang Frans Johan Pieter Storm van ’s Gravesande (1812 Demaray, Guyana – 1875 Batavia) en Maria Louisa Catharina Wittenrood (1822 Batavia – 1897 Batavia) Moeder van Frans was een voormalige slavin te Guyana. Maria Wittenrood heeft in opeenvolgende lijn 3 generaties voormoeders te Java. Francina kreeg 5 kinderen en ging april 1888 naar Nederland met vijf kinderen en haar echtgenoot……. Johannes Henricus Pannekoek, geboren 1844 te Zutphen en in 1917 bijgezet in dit graf. Hij zeilde in maart 1852 met zijn moeder Nicolette Adeline Henriette Wilhelmine van der Linden (1821 Amsterdam -1877 Batavia) naar Indië, waar zijn vader Jan Johan Pannekoek (1821 Zutphen-1876 Batavia) reeds anderhalf jaar werkte te Batavia als employée van de posterijen. Johannes groeide op te Batavia, werd lid van de Raad van Indië, en in 1890 te Nederland kreeg hij officieel ontslag. Nicolette Adeline Henriette Wilhelmine was een dochter van Francina en Johannes. In 1913 veranderde ze haar naam naar ’s Gravesande Pannekoek. Samen met haar zus Maria Louisa Catharina. Nicolette was geboren in 1873 te Batavia en overleed 1 april 1945 in Den Haag. Haar broer Goverdus Henricus werd schrijver . In 1928 werd zijn naam wettelijk gewijzigd naar ’s Gravesande Pannekoek
Beata van Helsdingen-Schoevers (1886-1920) is op 21 januari jarig. Ik moet zeggen: het is haar geboortedag. Maar in mijn hoofd vier ik een verjaardag. Ze verdient dat wij haar naam nog kennen. — Kort na de kennismaking schreef haar aanstaande Jacques van Helsdingen aan zijn vader: ‘Béa heeft een Indisch uiterlijk, al is het nog de vraag of zij Indisch bloed in zich heeft.’ Die vraag heeft hij haar vermoedelijk nooit gesteld. Want zij wilde niet Indisch zijn, niet zo gezien worden en dat Indisch uiterlijk heette een Italiaanse teint. Dat was 1908. Indische Schrijfschool
Dit keer staat deze bijeenkomst van Pelita volledig in het teken van de melati. Samen zullen we vilten melatibloemen maken voor de kransen die tijdens de herdenkingen in Den Haag, op Bronbeek en op een Indonesisch ereveld zullen worden gelegd.
Voor elke krans, met een doorsnede van 80 cm, hebben we minimaal 1000 bloemen nodig. Alle materialen zijn aanwezig en worden door Nationale Herdenking 15 augustus 1945 ter beschikking gesteld. Stichting Pelita verzorgt de koffie/thee met spekkoek en KOO kunstonderwijs organisatie begeleidt de bijeenkomst.
Ruim een op de drie mensen met een Oost- of Zuidoost-Aziatische achtergrond heeft recent discriminatie ervaren in Nederland. Dat blijkt uit onderzoek in opdracht van het ministerie van Sociale Zaken. Een belangenvereniging is blij met de erkenning van het maatschappelijk probleem.
—
Mensen met een Zuid- of Zuidoost-Aziatische achtergrond waren vaak niet meegenomen in onderzoeken. Nu blijkt dat Nederlanders met bijvoorbeeld roots in Indonesië en de Molukken op straat of in het openbaar vervoer worden geconfronteerd met racistisch of discriminerend gedrag. NU.nl
Jan Folkerts sprak met IGV: “Er was een oud en al bekend verhaal in mijn eigen familie dat de overgrootvader van mijn grootmoeder in 1823 in Veendam wilde trouwen, maar daarvoor geen toestemming kreeg, omdat hij niet wist wie zijn ouders waren en waar en wanneer hij exact geboren was. Hij was op zeer jonge leeftijd als kindslaaf geroofd in de Indische archipel.
—Van Surabaya reisde Muntinghe met mijn voorvader naar Bordeaux en van daar naar Fontainebleau en Parijs en tenslotte naar Veendam, waar hij werd opgenomen in het huishouden van Muntinghes ouders.Ik vroeg me toen af hoe gewoon het eigenlijk was dat nog in 1810 een Nederlandse officier een zeven- of achtjarige jongen meenam naar Nederland, die hij daarvoor op Java gekocht had. Zo kwam ik terecht bij een nog veel bekender familielid van de luitenant kolonel, zijn achterneef Herman Warner Muntinghe (1773-1827), in zijn tijd een beroemd man, maar inmiddels bijna vergeten,
—
Muntinghe was de grondlegger van de negentiende-eeuwse koloniale staat in Indonesië. Hij was de verbindende figuur tussen de Nederlandse, de Franse, de Britse en opnieuw de Nederlandse periode op Java tussen 1806 en 1827, want hij was vrijwel steeds de belangrijkste adviseur van de Indische regering. Zowel Daendels als Raffles beschouwden hem als een onmisbare figuur”
IGV: Maarten Fornerod talks about how European archives and DNA can be used to trace Indonesian family history, connect Indonesia and Belanda and make the world a smaller place. March 8, 2024 at the at the history department of the UGM (Universitas Gazah Mada), Yogyakarta, Indonesia, host Dr. Agus Suwignyo.
Op 7 maart heeft groep 7/8 van de school met de Bijbel uit Nieuwer ter Aa een bezoek gebracht aan de tentoonstelling WereldReis in het Indisch Herinneringscentrum (IHC) in Den Haag. Het bezoek werd gefinancierd door het Project Educatie Indië WO2 –Stichtse Vecht met subsidie van het ministerie van VWS. Gastdocenten Leo Bloemhard en Herbert Steffin, die eerder dit jaar al een gastles op de school hebben verzorgd, begeleidden de kinderen. VARnws Stichtste Vecht
Groene Amsterdammer :‘Ja, maar’, zegt een van de vrouwen in de documentaire Als ik mijn ogen sluit. ‘Er was altijd een ja, maar…’ Als haar moeder iets over haar oorlogservaringen probeerde te vertellen, werd ze steevast in de rede gevallen. ‘Ja maar, bij ons…’ En dan zweeg ze weer. Er was geen ruimte voor haar verhaal, want het was elders altijd erger. ‘Niemand deed dat, erover spreken’, zegt een andere vrouw. ‘Je werd hier de mond gesnoerd.’ Weer een ander geeft aan dat ze nu voor het eerst iets over haar verleden vertelt, ze was altijd in de zwijgende massa ondergedoken. Er is ook zo veel leed in de wereld, nu bijvoorbeeld met de vluchtelingen. Wat is mijn verhaal nu waard, had ze altijd gedacht.
In Als ik mijn ogen sluit van Pieter van Huystee praten ze wel, de vrouwen die als kind of tiener tijdens de Tweede Wereldoorlog in een jappenkamp zaten. Ze zijn inmiddels rond de negentig, maar ondanks decennialang zwijgen staat de oorlogstijd in hun geheugen gegrift.
indebuurt.nl: Dit jaar bestaat Indonesisch Restaurant Toko Frederik (eigen foto boven) in Den Haag veertig jaar. Het oudste restaurant van de wijk heeft niet alleen heerlijk Indonesisch eten, maar ook mooie plannen. Eigenaren Elly Thoral en André Groot Bluemink vertellen er alles over. Zie ook googlestreetview
Schil de zoete aardappelen en snijd ze in blokjes. Zet ze onder met water en sojasaus. Breng de aardappelen aan de kook, laat ze garen op een zacht vuurtje en giet ze af.
Maak ondertussen de paprika-tomatenchutney. Fruit in een scheutje olijfolie de look, gember, ui, chilipeper, komijn en kaneel aan. Voeg de tomatenblokjes en stukjes paprika toe samen met de saffraan, suiker en het sap van een limoen.
Laat het geheel een paar minuutjes stoven op een zacht vuurtje zodat alle smaken zich goed kunnen vermengen. Roer vervolgens de zoete aardappelblokjes onder de paprika-tomatenchutney.
Snijd de tempeh in blokjes en bak ze krokant in een scheutje olijfolie. Werk het stoofpotje af met groene kruiden en serveer samen met de tempeh.
Stichting Indisch Erfgoed:
Tussen 1945-1965 kwamen er 300.000 tot 450.000 Indische Nederlanders naar Nederland, maar ook gedemobiliseerde Molukse KNIL-militairen en Chinezen die geboren en getogen waren in Nederlands-Indië (Peranakan).
Echter kort na de Tweede Wereldoorlog had Nederland andere problemen waarvoor oplossingen moesten worden gezocht, dan de opvang van deze repatrianten. Goed bedoeld bedacht de Nederlandse overheid en ambtenaren op het ministerie van Maatschappelijk Werk dat de repatrianten zich moesten aanpassen aan de Nederlandse normen en waarden.
Patricia Jacob:
Hoe diep dat koloniale denken zich in mijn moeders brein had vastgezet, bleek uit iets wat mijn moeder tegen een verpleegster in haar tehuis had gezegd – ze was toen 90. “Je moeder vertelde dat in Indië de witten neerkeken op haar en de andere ‘zwartjes’. Ze namen aan dat zwartjes niets kunnen en dat ze al helemaal niet kunnen studeren. Weet je dat je moeder trots op jou is omdat jij die lui het tegendeel hebt bewezen?”
Nico van Asdonck : Op zaterdag 6 april organiseert Wijkcommissie Breukelen Noord “Selamat Datang” (= Welkom) in Theater 4en1 in het Broklede gebouw aan de Schepersweg in Breukelen. Een mooie avond voor iedereen die wil kennismaken of de kennismaking wil hernieuwen met de Indische en Molukse cultuur. Met het Combo Tjampoer gaan we voor het eerst optreden in een theaterzaal waar plaats is voor 300 mensen. Tot nu toe zijn er 120 (gratis) kaarten gereserveerd.
Aanmelden voor deze avond is, mede in verband met de catering noodzakelijk vóór 24 maart via een aanmeldingsformulier.
Toen de eerste Nederlandse kolonisten begin zeventiende eeuw voet aan wal zetten op de zuidkust van Nieuw-Guinea werden ze enthousiast verwelkomd door de eilanders. De beschilderde krijgers met hun lange speren en bogen, beenderen door de neus, peniskokers en veelkleurige vedertooien zagen er behoorlijk indrukwekkend uit en herhaalden voortdurend dezelfde woorden: kaja kaja. Dat moest de naam van dit merkwaardige volk zijn dachten de Nederlanders. Historiek
Michael Rockefeller, de zoon van een rijke gouverneur, verdwijnt in 1961 in Nieuw-Guinea. Zijn lichaam wordt nooit gevonden en het lijkt erop dat hij op een gruwelijke manier aan zijn einde is gekomen. historianet.nl Bron van de foto is Andere Tijden
Indo Go Home van Nicole Vervloed 4 MEI ’24 21:00
Storytelling Theaterzaal In het kader van Theater na de Dam presenteert Podium Mozaïek de voorstelling Indo go home van Nicole Vervloed. Over de voorstelling:
Na de Japanse bezetting van Nederlands-Indië volgde een gewelddadige periode die leidde tot de onafhankelijkheid van Indonesië. Meer dan honderdduizend Indische Nederlanders moesten hun geboortegrond verlaten en de oversteek maken naar Nederland. Een land, nog herstellende van de Duitse bezetting, dat niet op hen zat te wachten.In haar solo Indo go home onderzoekt de Indische theatermaker Nicole Vervloed de heimwee van drie generaties Indische Nederlanders en de vragen waar ze zelf mee worstelt. Wat heb je aan je Indische wortels als je niet naar de toko durft omdat je bang bent niks te herkennen? Wat betekent het thuis te willen komen in een land waar je niet eens geboren bent? Welke verantwoordelijkheid heb je nu je je geschiedenis kent? Podium Mozaïek
De veelbesproken Indonesië-tentoonstelling in De Nieuwe Kerk wordt afgesloten met een eenmalig 10-daags inhoudelijk programma. De tiendaagse, waarbij de grote tentoonstelling iedere avond tot 21.00 uur geopend blijft, geeft je de allerlaatste kans om de tentoonstelling te bekijken. Maandag 1 april, Tweede Paasdag, is de allerlaatste dag. oost-online.amsterdam
Indah… of deze link
Wat zullen ze gejuicht hebben, ‘Henk en Ingrid’, bij de overweldigende overwinning van de waterstofgeperoxeerde Indo Geert Wilders. Voor ‘Mohammed’ en ‘Fatima’ breken er onzekere tijden aan. Nederland wordt weer van de Nederlanders en er moet een einde komen aan de ‘asieltsunami’. De parellellen met de jaren vijftig, toen ‘oom Nono’ en ‘tante Toetie’ naar Holland wilden komen, zijn opvallend. Ook toen had ons land geen trek in een ‘asieltsunami’.
De regering onderscheidde destijds twee groepen: de ‘oosters georiënteerde Indische Nederlanders’ en de ‘westers georiënteerde Nederlanders. De eerste groep, waar ‘oom Nono’ en ‘tante Toetie’ toe behoorden, waren de bruine Indo’s. De tweede groep de witte totoks. De groep ‘oosterse’ Indische Nederlanders bestond volgens een regeringsrapport uit 1951 uit mensen die ‘qua houding en bijbehorende huidskleur het verst afstonden van de westers georiënteerde Nederlander.’ Het eindadvies van de commissie Werner luidde daarom dat zij moesten opteren voor de Indonesische nationaliteit.
Dit graf was gemaakt voor Gerardina Elisabeth Wilhelmina Windt (1866-1934 Den Haag),dochter van de stoffeerder Carel Lodewijk Windt (1837 Den Haag-1904 Wiesbaden) en Anna Elisabeth Scholder (1934 Den Haag-1921 Den Haag). In januari 1945 werd haar broer Hubertus Gerardus Carel Windt bijgezet. Hij was te Den Haag geboren in 1871 en overleed te Apeldoorn oudjaarsnacht 1943. Eind 19e eeuw werd hij employée van de tabaksplantage Soengei Krio te Bindjei bij Medan. Na zijn huwelijk was hij enkele jaren employée in de makelaars-vennootschap van zijn schoonvader en schoonbroer Monod en Co. Zijn echtgenote sinds 1905 was Jacqueline Catharina Monod de Froideville, ter ruste gelegd in dit graf in 1957. Ze was geboren in 1883 te Semarang, dochter van Charles Louis Frederic Monod de Froideville (1842 Magelang-1922 Semarang) en Antoinette Caroline de Ravallet (1850 Bagelen-1923 Soerabaja). De ouders van Charles zijn ook de stamouders van deze familielijn. Zij waren Ida Jacoba Steyn Parvé en de Duitser Louis Wilhelm Diederich Monod de Froideville, gouvernementsambtenaar sinds 1836
Indische Theatermiddag richt zich op de Naoorlogse generatie Indisch/Moluks. Zij nodigt theatermakers uit om interactief de verbinding aan te gaan met het publiek. Ná de voorstelling volgt er een korte Meet&Greet. De theatermakers, Marion Gerverdinck en Harriët Bergsma, samen “OerSprong Theater”, is uitgenodigd met hun voorstelling “Langzaam…wordt het lichter”. Het is het slot van hun “Indië”-vierluik. Voor mensen die in oorlog leefden, en uit lijfsbehoud moesten vluchten, is (bijna) niets meer zo simpel als het lijkt. Naast onverteerbare woede of wrok van “moeten behouden/moeten vasthouden”, want…het verleden. In dit vierde stuk willen de theatermakers een stop op die steeds weer terugkerende gevoelens een stop zetten. VARnws Leidsche Rijn Ook voorstellingen 14 april in Enschede en 28 mei in Wageningen.
Indo of Indisch, dat is de vraag. of is het toch Indische Nederlander, of een Indische achtergrond? Gevoel telt. — Indo is een gewoon woord, inmiddels. Het lijkt wel of steeds minder mensen ‘Indisch’ zeggen of, ‘Een Indische achtergrond’ of ‘Indische Nederlander’. Indische Schrijfschool
Wilt u graag een bloemstuk of krans laten leggen op het graf van uw dierbare, dan verzorgen wij dit graag voor u. U ontvangt na uiterlijk zes weken een foto van het graf met de bloemen. De foto’s worden altijd aan het begin van de maand verstuurd. Oorlogsgravenstichting register en dossiers van oorlogsslachtoffer
Ze genieten van de heerlijkste gerechten uit het land van hun jeugd: gado gado (groente met pindasaus), rendang (vlees), roedjak (salade) en sambal goreng telor (ei). Maar het gaat om meer dan dat bij de halfjaarlijkse Indische eettafel in Spijkenisse. De eters kunnen weer herinneringen aan hun geboorteland ophalen. Aan tempo doeloe: die heerlijke jaren van toen. AD.nl
Er is een lijst vastgesteld van personen woonachtig in Soerakarta/Solo tijdens de bloedige periode aan het begin van de Indonesische Revolusi. Vanaf oktober 1945 werden in Soerakarta/Solo Indo-Europese vrouwen,kinderen en (oudere) mannen, veelal “Buitenkampers , door Indonesische Nationalisten voor hun eigen veiligheid in kampen geïnterneerd. Deze kampen werden bekend als “Beschermingskampen”. Ik zoek via mail kontakt met nabestaanden van in onderstaande lijst vermelde personen uit Soerakarta/Solo, zodat eindelijk vastgesteld kan worden wat er met deze personen precies gebeurde in de periode oktober 1945 -1946. Informatie te sturen aan Peter van den Broek: vandenbroek@libero.it
Zaterdag 16 maart begint de Boekenweek dat dit jaar als thema ‘Bij ons in de familie’ heeft. In het kader van deze Boekenweek heeft Boekhandel Kramer de schrijfster Maddy Stolk uitgenodigd. Op donderdag 21 maart vertelt zij over haar boek ‘Soedah, laat maar ‘; in het Doopsgezinde kerkje aan de Torenstraat 4. Kaarten zijn te koop via info@boekhandelkramer.nl, of tel. 0543-512173 en kosten 10 euro (incl. koffie /thee). Aanvang 20.00 uur. AchterhoeknieuwsWinterswijk.nl
Wieteke van Dort (80) werd vooral bekend met het typetje tante Lien: een heerlijk uitgesproken Indische tante. Nog steeds treedt ze ermee op voor ouderen en in het theater. Dit doet ze naast het schrijven van boeken over haar jeugd in Nederlands-Indië. Een gesprek over haar leven toen én nu. “Contact met publiek vind ik een van de allerleukste dingen.” Margriet
Mail 1 Geachte redactie, Mijn moeder, M.E.R. de Vries-Crone, was afkomstig uit Sukabumi. Zij is inmiddels reeds enige tijd overleden. Veel van haar verhalen over mijn opa, Alfred Crone, die ik nooit heb gekend, zijn weggezakt maar nu ikzelf op een leeftijd ben gekomen, waarop je gaat mijmeren en proberen dingen terug te halen, merk ik dat ik daarbij hulp nodig heb. Is er onder uw lezers iemand, die informatie/herinneringen heeft aan de onderneming Halimun te Sukabumi? Ik ben met alles blij. Vriendelijke groet, Fred de Vries
In Bakermat aan de Izaak Evertslaan 11 in Arnhem wordt vrijdag 15 maart in het kader van Theater in de wijk het stuk ‘Stil Water’ opgevoerd. Van 20.00 tot 22.30 uur (inloop 19.30 uur). Entree 17,50 euro p.p. (inclusief één consumptie en Indonesische hapjes).
‘Stil Water’ is een monoloog geschreven door toneelschrijver Peer Wittenbols voor actrice Gerrie Abels, gebaseerd op haar Indische familiegeschiedenis. In deze monoloog vertelt een naamloos negenjarig meisje over haar gezin dat in de late jaren ’50 halsoverkop Indonesië moest verlaten om in het verre Nederland een nieuw bestaan op te bouwen. Arnhemse Koerier
A personal journey into the secrets of Indonesian cuisine Talking about terasi, the shrimp or seafood paste (fermented) from Indonesia, opens up many avenues of discussion. Such was my experience KITLV
Welkom bij Indisch & Indonesisch, de podcast voor iedereen die interesse heeft in Nederlands-Indië, het moderne Indonesië en de Indonesische taal en cultuur in het algemeen. Wat betekent het anno nu om Indisch te zijn? Hoe verhoudt de nationale taal, Indonesisch, zich tot de verschillende regiotalen? Welke interessante projecten zijn er op dit moment gaande op het gebied van de Indische en/of Indonesische taal en cultuur? Beluister de podcasts van Klarijn Anderson
Zie een herdenking bersiapslachoffers in de gemeenteraad Den Haag dd 28 februari Begin te kijken op 4.02.00 minuten. Hierna spreken gemeenteraadsleden over de motie bersiapmonument, wel aangenomen in december 2022 ,maar er is nog niks gebeurd. Burgemeester van Zanen (4.28.20 minuten) zegt dat hij geen geld heeft en de initiatiefnemers hebben geen voorstel tot een locatie aangedragen. Hij wachtte op hen.
Historiek: In Indonesië was de bersiap-periode (eind 1945, begin 1946) niet alleen een tijd van moord en doodslag door fanatieke Indonesische ‘pemoeda’ (jongeren). Gematigde pemoeda interneerden en evacueerden van oktober 1945 tot eind mei 1947 zo’n 56.000 (Indo-)Europeanen waardoor deze die barre tijd overleefden. Mary van Delden beschrijft het in het recent verschenen boek De andere kant van de bersiap.
Op zaterdag 6 april organiseert Wijkcommissie Breukelen Noord “Selamat Datang” (= Welkom) in Theater 4en1 in het Broklede gebouw aan de Schepersweg in Breukelen. Een mooie avond voor iedereen die wil kennismaken of de kennismaking wil hernieuwen met de Indische en Molukse cultuur in al haar facetten. Verwacht een avond vol muziek, prachtig theater en heerlijk eten. RTV Stichtse Vecht
In Nederland wonen naar schatting nog ongeveer 50.000 mensen met een Indische achtergrond die de Tweede Wereldoorlog hebben meegemaakt. Voor hen en andere belangstellenden organiseerde Stichting Pelita op zaterdag 2 maart een Indische Eettafel in Wijkcentrum Noord.
Stichting Pelita zet zich, naast activiteiten zoals de genoemde Eettafels, in voor hulp aan mensen met een Indische achtergrond. Dat kan heel praktisch van aard zijn: een hulpmiddel of een aanvraag voor de WMO, maar ook bij bijvoorbeeld hulp en voorlichting bij dementie grootnissewaard.nl
De contractarbeiders van Deli De slavernij bleef in Nederlands-Indië ook na de officiële afschaffing voortbestaan. Reggie Baay vertelt een vergeten hoofdstuk uit de Nederlandse koloniale geschiedenis.Deli, tweede helft negentiende eeuw. De slavernij is officieel afgeschaft, maar in deze provincie op Oost-Sumatra ontstaat een nieuwe vorm van uitbuiting. Koloniaal geleide plantages rekruteren op grote schaal en op slinkse wijze zogeheten ‘contractarbeiders’ – ‘koelies’ in de volksmond.
Diep Meer, een roman van Monica Betist, verschijnt 20 april
1925. De jonge Rosalien groeit op in Padang aan de westkust van Sumatra. Haar vader is huisarts en haar moeder kampt met depressies waar het hele gezin onder lijdt. Rosalien heeft veel steun aan haar Batakse overgrootmoeder die beschikt over natuurgeneeskundige gaven. Na een verlof in Nederland keert Rosalien samen met haar echtgenoot terug naar haar geliefde Sumatra. Er volgt een gelukkige tijd maar dan slaat het noodlot toe: als haar man en kinderen tijdelijk in Nederland zijn, breekt de oorlog uit. Rosalien verliest een aantal familieleden waaronder haar vader. Ze wordt uit handen van de Japanners gered door een Batakse nationalist die zij nog uit haar jeugd kent. In een verborgen grot aan het Tobameer gebeurt het ondenkbare, waardoor het leven van Rosalien voor altijd verandert. 2017. De pas afgestudeerde Aniane vertrekt naar Sumatra met in haar rugzak een schrift met herinneringen van haar overgrootmoeder Rosalien. Ze ontdekt daar niet alleen haar geheime familiegeschiedenis, maar worstelt ook met de duistere praktijken van een Nederlandse chirurg en de onweerstaanbare aantrekkingskracht van de knappe consultant Dirk.
Een laatkoloniaal experiment Hollandia, Nieuw-Guinea, 1944-1962 De laatste Nederlandse kolonie in Azië, Nieuw-Guinea, werd door Nederland tussen 1944 en 1962 in recordtempo klaargestoomd voor zelfbeschikking. Hollandia, de hoofdstad, groeide en raakte snel bevolkt door groepen met verschillende achtergronden die elk hun eigen verwachtingen over de toekomst hadden: Papoea’s, Indo-Europeanen, Molukkers, Chinezen, Toegoenezen, totoks en nieuwkomers uit Nederland. De geschiedenis van Hollandia en daarmee Nieuw-Guinea, wordt hier vanuit de bewoners zelf bekeken. Hoe gaven ze de stad vorm? Hoe gingen de verschillende groepen met elkaar om?
Luister: Podcast The Bridge A (No) Fara met Patrick Wouters “Begin op een betoverende literaire reis met de debuutroman van Patrick Wouters, ‘ Vlucht in de Werkelijkheid.’ Het boeiende verhaal van de hoofdpersonen Ralph en Eric, twee vrienden van Indische afkomst wier paden vanaf hun twaalfde met elkaar verweven zijn, om op hun zeventiende uit elkaar te drijven. Een speling van het lot herenigt hen in het Nationaal Archief in Den Haag, wat leidt tot een opmerkelijke reis door de Nederland, Indonesië en Suriname. Te bestellen.….. Archieftopic
goudsepost.nl : Diverse kunstwerken die te zien zijn in de tentoonstelling ‘Koninklijke kunst – Wilhelmina en de Haagse school’, zijn verweven met de koloniale geschiedenis. Daarom organiseert het museum een thema-avond over het onderwerp. NU.nl : Drie musea, waaronder het Rijksmuseum, gaan optrekken met een instituut voor oorlogsstudies. Zo hopen ze beter te kunnen bepalen welke museumstukken in het koloniale verleden zijn geroofd en terug moeten naar de rechtmatige eigenaren. Dagblad van het Noorden :Groningen krijgt twee aparte monumenten voor VOC en WIC-slavernijverleden. Groene Amsterdammer:De oorsprong en invloed van een museumtwist Moet het Nationaal Slavernijmuseum enkel over de trans-Atlantische slavernij gaan, of ook die in de Indische Oceaan omvatten? Van Abbemuseum: Het koloniale verleden van het van Abbemuseum wordt zichtbaar in de tentoonstelling Verborgen Verbanden
Mokum Filmdistributie: Vanaf 28 maart Wat hebben de vrouwen en kinderen in de Japanse kampen in Nederlands-Indië meegemaakt? Welke wonden en trauma’s zijn daarbij achtergebleven en hoe zijn ze daar tijdens hun leven mee omgegaan? Als ik mijn ogen sluit… is een film over de vrouwen en meisjes die de Japanse kampen overleefden en hoe zij hier later in hun leven mee omgingen. De Japanse kampen lieten immers grote littekens na, en veel van die littekens zijn nog niet genezen of verdwenen.
** De Amsterdamse band Nusantara Beat maakt muziek die teruggrijpt op Indonesische pop uit de jaren 60 en 70. De bandleden komen uit allerlei bands, zoals als Jungle by night, Eut en Altin Gun, maar ze vonden elkaar in hun Indonesische roots. Op 1 maart reist de band af naar het land van hun dromen, Indonesië. ** Bali sluit voor een dag: ‘Toeristen worden verplicht in villa of hotel te blijven’ ** Beelden van Nederlandse doelman gaan viraal: Sonny Stevens scoort in laatste minuut met kopbal. ** Hoe gaat het verder na de verkiezingen in Indonesië? Vijf vragen en antwoorden ** Podcast: Prabowo wil bouw zeewering Jakarta nieuw leven inblazen ** (PDIP), de grootste partij van het land, wil onderzoek naar schendingen verkiezingen. ** Inflatie Indonesië februari hoger dan verwacht door stijgende rijst- en chiliprijzen
Cor den Ouden (1927-2017) is postuum toegekend het Ereteken voor Orde en Vrede. Dit voor zijn militaire dienst in Indië. Deze onderscheiding werd in Zuid Afrika ontvangen door zijn dochter Jos den Ouden, echtgenote van Antoon Cornelissen, vaste lezer van Indisch4ever. De brenger was kolonel Marchal, namens de Nederlandse ambassade in Pretoria.
Vilan van de Loo (foto) in de Indische Schrijfschool: Know how. Hoe begin ik? De 5 grote HOE-vragen voor beginners die graag hun familieverhaal op papier willen zetten. Bomvol tips zodat u meteen aan de slag kunt. Ja, er komt weer een workshop. Ik zeg: hoera.
Wegens veel mail met “ik kan ’s morgens niet” komt er nu ook een workshop in de avond. Dus: maandag 4 maart 2024, en dan om 1900 uur. Meedoen? Dat kan zolang er plaats is. Het is gratis en online, dus u kunt ook met een bord vol voor de computer gaan zitten. Hieronder nog eens het opgeven-formulier. Heeft u een vraag, mail me gewoon even.
Met de volgende onderwerpen : ** Begripvol Zorgen – Echo’s uit Nederlands-Indië ** 27 februari: Presentatie videoleerlijn Begripvol Zorgen in Den Helder ** Pelita Lotgenotenbijeenkomsten in maart en april ** Vrijwilligers gezocht voor ondersteuning bij dementie ** Wilt u Pelita Magazine eens per twee maanden in de brievenbus ontvangen? Word donateur voor 25 euro per jaar. ** Indische Eettafel Spijkenisse in de krant ** Uit het Oog: Wie kent Julia Lekawael, Wim Kipuw en Anis de Lima? ** 9 maart: Vrouwenkracht toen en nu in Nederland en Indonesië ** 12 maart: Kopi Kecil Krea ‘Glas in Lood’ ** 16 maart: Documentaire Selling a Colonial War in Museum Sophiahof ** 23 maart: Pelita Steunpunt Nijmegen bestaat 25 jaar! ** 23 maart: Pelita Theatermiddag ** 20 april: Pelita Landelijke Naoorlogse Generatiedag ** Wonen in woonzorgcentra van Nusantara?
Vilan van de Loo in dagblad010 Overal zijn er aankondigingen en activiteiten, en in onze overvolle evenementen-maatschappij valt het alleen op aan degene die ernaar zoekt: wat gebeurt er dit jaar op Internationale Vrouwendag? Gelukkig komt er steeds meer aandacht voor bijzondere vrouwen uit het verleden, en ook uit het Indische verleden. Maar het blijft behelpen, en mijn zorg is dat het toch steeds meer behelpen gaat worden. Want Indië, dat is de koloniale tijd, en de activistische bezem veegt die hele lange periode het liefst totaal in het verdomhoekje dan wel onder het moreel correcte tapijt. Dan blijft er weinig over om naar te kijken .
Ter ere van de komende vrouwendag zet ik een grote stap terug in de tijd, naar het jaar 1853, als Marie Sloot het levenslicht ziet. Ze zal uitgroeien tot de eerste Indische bestseller-auteur van haar tijd. Vooral onder het pseudoniem Melati van Java publiceerde ze de ene roman na de andere, veelal over Indië. Dankzij het succes werd ze voor zover bekend de eerste Indische vrouwelijke auteur die lid mocht worden van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde, samen met een groep andere ‘eerste vrouwen’.
Joseph Petrus Nicolaas Dieudonné (1821 Breda- 1877 Den Haag) ging als korporaal van de infanterie naar Indië in 1843. Hij werd enkele malen bevorderd en pensioneerde in 1877 als kapitein kwartiermeester. Hij was zoon van de koffijhuishouder Franciscus Josephus Dieudonné (1784-1837) en Dominica Maria Bogaerts (1791-1870) Beiden geboren, gehuwd en overleden in Breda. Hij huwde in Ternate op 18 sept 1854 met Emilie Gertrude Antoinetta Goldman (1836 Riouw -1912 Soemedang), dochter van Carl Frederik Goldman (1800 Batavia – 1862 Soerabaja ) en Louisa Carolina Elizabeth Engler (1809-1876 Batavia). Carl Goldman was resident op verschillende plaatsen en administrateur van de suikerfabrieken Tjomal en Bandjardawa.
Mensen uit Indië kwamen voor het eerst naar Nederland of keerden terug. Europa was deels een geboorteland. Velen kozen Den Haag voor definitieve vestiging. Ze overleden daar en werden in de aarde gelegd, ondermeer te begraafplaats Oud Eikenduinen.
Telegraaf.nl: Insprekers in de Haagse raad vroegen op bijzondere wijze aandacht voor het vooralsnog uitblijven van het beloofde Bersiap-monument in Den Haag. Door de namen te noemen van honderden slachtoffers die zijn omgekomen tijdens de Bersiap, de gewelddadige periode die direct volgde na de capitulatie van Japan in voormalig Nederlands-Indië. Er werden vlak na WO II naar schatting tussen de 5.000 en 30.000 Indische Nederlanders door Indonesiërs vermoord.
Dit waren gewelddadige aanvallen in het voormalige Nederlands-Indië tussen oktober 1945 en begin 1946.,,Dit is de allereerste herdenking in Nederland die herinnert aan deze periode”, zegt Andrew van Esch (D66) nadat de namen. werden voorgelezen door de insprekers. Alle raadsleden gingen staan en reageerden verbaasd. In december 2022 werd een motie aangenomen door de raad die opriep tot het realiseren van een Bersiap-monument in Den Haag dat herinnert aan deze periode
D66 ondersteunde de motie en het onderwerp raakt raadslid Andrew van Esch ook persoonlijk. ,,Mijn inmiddels 87-jarige vader bleef na de oorlog als enige over van zijn gezin, dat bestond uit vijf kinderen”, zegt Van Esch. ,,Nooit hebben wij een graf of begraafplaats kunnen vinden waar mijn vaders moeder, drie zusjes en broertje zijn begraven. Nooit hebben wij een plek gehad waar we kunnen herdenken. Heel graag hoop ik dat ik zo snel mogelijk met mijn dementerende vader, samen bij een monument of een plaquette kan staan, om samen met heel veel anderen zijn en mijn familie te herdenken en om er bloemen te leggen.”
Ditjes en Datjes: Het festival CinemAsia gaat dit jaar de in juli overleden regisseur Leonard Retel Helmrich eren. De cineast krijgt postuum een Lifetime Achievement Award voor zijn volledige oeuvre. De prijs wordt uitgereikt aan zijn zus en vaste artistieke partner, Hetty Naaijkens. Dat maakte CinemAsia dinsdag bekend.
Het evenement vindt van 5 tot en met 10 maart plaats in bioscopen Studio K en Rialto in Amsterdam. Helmrich ontvangt de prijs vooral voor zijn trilogie over een gezin in Indonesië.
Foto: Leonard en Hetty Retel Helmrich in gesprek met Robert Redford op het Sundancefestival 2011. Ze kregen de Prize for Best Documentary.
Sabine Bolk: Hoeveel kebaya’s/kebaja’s had jouw (voor)moeder? En waren die allemaal wit? Misschien heb je er nog eentje of meer liggen, in de kamferkist of linnenkast. En wie weet wil je die door ons, Sabine Bolk en Dido Michielsen, laten bekijken en het bijbehorende verhaal aan ons vertellen. En misschien heb je er zelfs foto’s bij waarop diezelfde kebaya wordt gedragen!
Wij, Sabine Bolk, kunstenaar en batik onderzoeker, en Dido Michielsen, schrijfster, vinden
dat van het duo sarong&kebaya, de laatste nogal een ondergeschoven kindje is. Er is weinig tot geen onderzoek naar gedaan, terwijl het kledingstuk notabene genomineerd is als UNESCO immaterieel erfgoed. Bovendien lijkt het alsof de witte kebaya in het voormalige Nederlands- Indië voornamelijk werd gedragen door (Indo-)Europeanen en vrouwen die zich in hun kringen begaven. Daarom vroegen we ons af: heeft de kleur wit in dit geval een extra, wellicht koloniale, betekenis?
Bep Rietveld (1913-1999), dochter van meubelontwerper en architect Gerrit Rietveld en leerling van Charley Toorop, schilderde en tekende haar hele leven portretten en stillevens. Na een stukgelopen huwelijk reisde zij in 1938 naar Batavia om daar een nieuw leven te beginnen. In de Tweede Wereldoorlog kwam zij met haar kinderen in de verschrikkingen van verschillende Japanse interneringskampen terecht. Daar maakte zij met minimale middelen portretten van met name kinderen en haar medekampgenoten. kunstbus.nl
Java Post in 2018: Schilderes Bep Rietveld veranderde dat in de oorlog tijdens haar verblijf in een jappenkamp. Ze maakte honderden kinderportretjes voordat ze van hun ouders werden gescheiden. Jongens van 10 jaar oud die naar een mannenkamp zijn weggevoerd, zoals ook haar zoon Fons, heeft zij de dag voor de deportatie geportretteerd.
Het Indische licht. Nederlands-Indië en de portretten van Bep Rietveld Op 8 maart 2024 verschijnt bij uitgeverij Ambo|Anthos mijn boek Het Indische licht. Nederlands-Indië en de kampportretten van Bep Rietveld.Van de achterflap: ‘In dit boek kijken we door Beps ogen naar de kinderen en vrouwen die ze portretteerde voor, tijdens en na haar gedwongen verblijf in de Japanse burgerkampen. De verhalen achter de portretten vertellen de geschiedenis van de koloniale samenleving in Nederlands-Indië. Hoe waren die kinderen, vrouwen, en hun families in de loop der tijd in Nederlands-Indië terechtgekomen? Het Historisch Bedrijf
Op zoek … naar wie? Lucius O’Brien (1830 geboren) ? Voor familieonderzoek is DNA-profielen maken en uploaden naar sites met meerdere profielen een heuse vooruitgang. Men ontdekt verre familie of soms ook nabije familie en dan weer soms ….. blijkt wat men dacht nabije familie te zijn…. het juist niet. Zo ook kreeg ik contact met een achterachterkleindochter van een broer van mijn overovergrootvader. Zij vond een ander achterachterkleinkind van die broer en er was een match tussen hen….dwz duidelijk gemeenschappelijk dna en ze wisten beiden hun familielijn naar hun overovergrootouders. Maar….. mijn dnaprofiel matchte niet met die van hun. We waren geen familie, dus. Of die twee broers waren geen broers. Wat ze wel waren met hun geboorteakten te Middelburg. En als een van hen éen andere ouder had, dan was er nog steeds een gemeenschappelijk dna tussen mij en de twee nazaten van de broers. In theorie zijn er meerdere mogelijkheden hoe deze twee vrouwen geen familie van mij zijn. Een mogelijkheid is dat mijn overgrootvader, geboren te Sumatra , niet een zoon was van de broer uit Middelburg. Wie was dan wel zijn vader ?
Het viel me op dat ik op sites als ancestry en myheritage nogal wat engelstalige verre verwanten heb. Van een aantal kon ik achterhalen dat zij dezelfde voorouders O’Brien-Ffrench hebben. Lucius O’Brien en Anne Ffrench, in 1768 gehuwd Lucius werd gekozen in het Brits parlement en was ook 3de Baronet of Lemeneagh and Dromoland, co. Clare. Baronet was een titel voor landadel. Hun zoon Lucius Robert O’Brien (1775-1825) werd Britse officier, ging vanuit India naar Java in het leger van Thomas Raffles. Vertrok in 1815 maar zijn zoon Edward, geboren in 1802 werd ook officier en stapte over naar het Nederlandse leger in 1825. Hij sneuvelde in 1835 in een veldslag te Bondjol, westelijk Sumatra . Zijn twee jonge zonen Lucius en Edward bleven in Sumatra wonen. Kan een van hen de biologische vader zijn van mijn overgrootvader ? Dan is Lucius (1830-1875 Batavia) een meest waarschijnlijke kandidaat . We zullen het nooit zeker weten.
Lucius, 3de Baronet had overovergrootouders Edward Hyde en Frances Aylesbury Hun kleindochter Mary Stuart (1662-1694) werd met haar echtgenoot Willem III van Oranje Nassau koningin en koning van Brittanië. Na haar dood werd zus Anne de koningin.
In 1940 voerde de Verenigde Staten vanwege Japans agressieve optreden in China een volledig olie-embargo tegen Japan in. Zonder die olie kon Japan haar militaire apparaat en economie niet in stand houden. Onderhandelingen met Nederland om uit Indië met haar rijke grondstofvoorraden voldoende brandstof te krijgen, mislukten. Hierna voerde Japan op 7 december 1941 een verrassingsaanval uit op de Amerikaanse vlootbasis Pearl Harbour, waarop ook Nederland Japan de oorlog verklaarde. Nederlands-Indië met haar grote olievoorraden was daarna één van de belangrijkste doelwitten van Japan. Historiek
MS De Ruyter
Dit artikel is een verkorte weergave van een hoofdstuk uit het boek De Javazee-campagnes van schout-bij-nacht Doorman, recent uitgegeven door Van Soeren&Co. In dat boek is een uitgebreid noten en bronnen overzicht opgenomen.
Binnenkort gaat Peter van Riel (Almelo 1957) met pensioen. “Het steunpunt van Pelita Nijmegen moet bij gebrek aan een opvolger helaas sluiten”. Volgens hem mede vanwege de keuze van de landelijke organisatie om de activiteiten in de randstad te concentreren. De eerste generatie Indische Nederlanders sterft uit, de doelgroep slinkt, ook in onze stad. “De stichting blijft landelijk nog wel bestaan. Het werk hier gaat tot op zekere hoogte door, mede dankzij vrijwilligers en de specifieke aandacht die welzijnsorganisaties hebben toegezegd voor de Indische ouderen in Nijmegen. Ook in het OBG zullen incidenteel nog wel Indische activiteiten plaatsvinden, georganiseerd door vrijwilligers. Maar mijn taak als beroepskracht zit erop”, aldus Van Riel. Nieuws uit Nijmegen
De nieuwsgierigheid naar onze voorouders is groot, blijkt wel uit het drukbezochte voorouderspreekuur van het Regionaal Archief Alkmaar. Tientallen mensen stonden daar afgelopen vrijdag voor in de rij, in de hoop meer te weten te komen over hun familiegeschiedenis. “Ik krijg altijd de vraag of ik Indische roots heb, daar hoop ik antwoord op te krijgen”, vertelt Herma uit Bergen. NH Nieuws
Lees de nieuwsbrief Klub Buku #1: Tussen Twee Werelden | Kopi Kecil Krea Glas in Lood | Filmvertoning Indië Verloren | The Explainers ON TOUR #1: Museum Gouda – Koninklijke Kunst & Kolonialisme | The Explainers #6 – Decolonizing Gender Identity | WereldReis | ONS LAND
Delftse Panda : Bekijk het menu van Delftse Panda uit Delft en bestel gelijk je favoriete gerechten online. Geniet binnen minuten dankzij van een heerlijke maaltijd.
Moord in Batavia, kort na de kerst van 1916. Wat was er gebeurd? Op 27 december 1916 was mevrouw Maitimo neergestoken door haar huisjongen. Opeens. En erger: ze was pas getrouwd, pas in verwachting en dan dit.
Dus door iemand in je eigen huis.
En had niet zowat iedereen bedienden? Precies. Heden zij en morgen.. Indische Schrijfschool
NOS : De dood van de Chileense dichter en Nobelprijswinnaar Pablo Neruda in 1973 moet opnieuw worden onderzocht. Dat heeft een hof van beroep in Chili bepaald in een zaak die was aangespannen door een nabestaande van Neruda.In december had een rechter het verzoek om het onderzoek naar de dood van de dichter te heropenen nog verworpen. Neruda overleed kort na de militaire staatsgreep in Chili in september 1973 onder verdachte omstandigheden.
Maria Antonia Hagenaar (1900 Djokjakarta-1965 Den Haag) dochter van Richard Hagenaar en Antonia Vogelzang, huwde in 1930 te Batavia met Pablo Neruda . Ziekelijk kind, ongelukkig huwelijk. Zie de archieftopics
Er zijn transportlijsten van Nederlandse militairen op de Japanse schepen. Te veel lijsten zijn niet bekend, dus meerdere namen zijn niet opgenomen in deze database.
Dinsdag 13 februari was een bijzondere dag voor Hans (98) en Ank Duyvendak (94). Dit was de dag waarop ze zeventig jaar geleden elkaar het ja-woord gaven; niet wetend dat hun huwelijk de platinastatus zou gaan halen.
—
Zowel Hans als Ank zijn in voormalige Nederlands-Indië geboren. Hij op Java en zij op Sumatra. Vanwege de astma van zijn vader vertrok het gezin Duyvendak in 1932 naar Nederland. Hij woonde tijdens de bezettingsjaren in Schiedam. Daar zou hij samen met zijn broer ontsnappen aan een grootscheepse razzia. oegstgeestercourant
De Andere Krant
“Onze mooie beschaving staat op springen. Zorgen onze overheden wel zo goed voor ons als zij beweren? Of gaat het hun alleen maar om geld en macht? Kunnen wij ze nog wel vertrouwen? Die vragen gaan steeds meer gesteld worden. Zijn wij zoet gehouden met leugens, met propaganda? Het kan zo niet verder gaan, we zorgen niet goed meer voor elkaar, voor deze aarde, deze prachtige aarde. Er moet een omwenteling komen. Maar wanneer, wat en hoe?”
Op zaterdag 27 januari hield historicus Michiel Schwartzenberg een mooie lezing over de activiteiten van de Recovery Allied Prisoners of War and Internees (RAPWI) in Thailand en op Sumatra. Schwartzenberg brengt naar verwachting volgend jaar een boek uit over dit onderwerp.De lezing vond plaats in de Indische Zaal van Museum Bronbeek en werd gratis aangeboden door het Indisch Familie Archief in samenwerking met Museum Bronbeek. Het was de eerste IFA-lezing die bij Museum Bronbeek plaatsvond. Indisch Familie Archief
Hier werd de as begraven van Karel Johan Staverman. Hij kwam ter wereld 4 augustus 1875 in Batavia en overleed 24 december 1925 in Den Haag. Zoon van de indo-europese moeder Josephina Rosina Osten (1849 Batavia-1904 Amersfoort) en de kolonel artillerie Wennemar Hendrik Staverman (1841 Ootmarsum-1918 Baarn). Karel begon als chemiker in de suikerindustrie te Java en bij overlijden was hij directeur van de suikerfabriek Tjomal bij Pekalongan. Te Blitar in 1900 huwde Karel met Engelina Elizabeth Helena Etty die hem 45 jaar overleefde en bij hem begraven werd. Engelina overleed in 1970 te Den Haag en ze was geboren te Probolinggo in 1880, dochter van de suikerfarikant Thomas Charles Etty (1844 Probolinggo- 1925 Montreux) en Alberdina Kluijt (1857 Rembang -1944 Den Haag)
Mensen uit Indië kwamen voor het eerst naar Nederland of keerden terug. Europa was deels een geboorteland. Velen kozen Den Haag voor definitieve vestiging. Ze overleden daar en werden in de aarde gelegd, ondermeer te begraafplaats Oud Eikenduinen.
rtlnieuws.nl: Het recept bestaat uit drie delen. Als eerste lees je de aanwijzingen voor de sambal goreng tempeh, waarna de instructies van de rijst volgen. Verderop in het recept lees je hoe je de groenten met kokos bereidt.
Verstrengeld in mijn Wortels is bedoeld om vragen op te roepen bij de kijker en hen uit te dagen om de verborgen verbanden te vinden in het complexe weefsel van Henks zoektocht naar identiteit en verlichting. Zijn toewijding aan het herontdekken van zijn Javaanse wortels biedt een diepgravende inkijk in de persoonlijke en culturele odyssee die velen binnen de in Nederland woonachtige Javaans-Surinaamse gemeenschap doormaken. LantarenVenster Rotterdam
gids tv: Wie geen genoeg kan krijgen van Patty Brard zit zondag 18 februari goed bij RTL 4 ( alleen deel 1) en Videoland (5 delen). Hier kun je namelijk kijken naar de gloednieuwe dramaserie PATTY, die uiteraard draait om het leven van de presentatrice.
volkskrant Het leven van Patty Brard stond model voor de dramaserie Patty die deze week op Videoland begint. ‘Ik vind het de grootste eer die iemand toebedeeld kan krijgen. Nu maakt niks meer uit, morgen kan ik met pensioen.’
veteranennw-veluwe.nl: De opa van meneer Bisschop gaat in 1893 op weg vanuit het Koloniaal Werfdepot Harderwijk richting Sumatra en belandt daar in Kotta Radja. Hij maakt daar kennis met een Indisch meisje, wordt verliefd en uit die verbintenis is de vader van meneer Bisschop geboren. Helaas overlijdt de moeder korte tijd na de bevalling en opa Bisschop raakt in moeilijkheden om de zorg van de nieuwe wereldburger op zich te nemen. Aangezien hij goed bevriend is met een getrouwde collega-militair, Agerbeek geheten, was die familie genegen om de kleine op te vangen en tegen een bepaalde vergoeding in de familiekring op te nemen.
Krant en Online: Op zaterdag 2 maart organiseert Pelita een Indische Eettafel in Spijkenisse en wel in wijkcentrum Noord. Het programma begint om 12.00 uur en eindigt om 15.00 uur. De kosten bedrag € 15,00
NOS
Het Nationaal Slavernijmuseum moet komen op de kop van het Java-eiland in Amsterdam, en het moet “een compleet beeld geven van het Nederlandse koloniale slavernijverleden”. Dat adviseert een commissie die plannen voor het nieuwe museum heeft voorbereid.
—
Daarin moet de trans-Atlantische slavernijgeschiedenis centraal komen te staan.
De nieuwe week startte voor 175 leerlingen van 5-vwo op maandagochtend met een projectdag over Nederlands-Indië. De vakgroepen Nederlands en geschiedenis hadden een aantrekkelijk programma georganiseerd. nieuwsbladdekaap.nl
De Havenloods : Cultuur op postzegelformaat, zo zou je het programma in het brugwachtershuisje aan de Lage Erfbrug in Delfshaven kunnen noemen. Sinds een jaar organiseert Albert Kokosky Deforchaux, bekend van Ap Halen, in de weekenden kleine culturele evenementen in het huisje. Van documentaires tot disco’s, van boekpresentaties tot workshops. Met twaalf deelnemers zit het al bommetjevol.
De Indonesische minister van Defensie Prabowo Subianto (72) heeft de overwinning opgeëist in de eerste ronde van de Indonesische presidentsverkiezingen. Hij zei in Jakarta tegen zijn aanhangers dat uit alle tellingen blijkt dat hij heeft gewonnen.”Deze overwinning zou een overwinning moeten zijn voor alle Indonesiërs”, zei Prabowo. Die ligt volgens onofficiële uitslagen op koers om de volgende president van Indonesië te worden. De officiële uitslag wordt pas volgende maand verwacht. RTL Nieuws
rodi.nl :Nederland heeft een grote Indonesische gemeenschap. Afgelopen zaterdag komt een groot aantal van hen naar de Rijswijkse Broodfabriek om hun stem uit te brengen. Na afloop gaan ze niet gelijk naar huis, maar eten ze in de Bazaar bij één van de ruim veertig kramen met authentieke Indonesische gerechten.
hln.be : De favoriet om de Indonesische verkiezingen te winnen, Prabowo Subianto, beging in het verleden enkele misdaden. Maar nu lijken jonge kiezers gecharmeerd door de make-over van de minister van Defensie. De ex-commandant van de speciale strijdkrachten, achtervolgd door beschuldigingen van mensenrechtenschendingen en verdwijningen, is een schattige opa geworden die gemaakt is voor memes op sociale media.
NRC De stembusgang in Indonesië op 14 februari 2024 behoort tot ’s werelds grootste democratische verkiezingen. Ruim 200 miljoen Indonesiërs kiezen een nieuwe president, vicepresident en zo’n twintigduizend volksvertegenwoordigers op nationaal en districtsniveau. Maar veel analisten vrezen dat deze verkiezingen de laatste stuiptrekkingen zullen zijn van een vrije Indonesische democratie. Want de kans is groot dat de economische, militaire en politieke elite die is ontstaan in de tijd van generaal Soeharto (1966-1998), opnieuw een autocratische leider op de troon zal zetten. „Als Prabowo wordt verkozen”, zegt Wijayanto, een Indonesische politicoloog aan de Diponegoro Universiteit van Semarang, „dan kunnen we niet meer spreken van een democratisch Indonesië”.
dewereldmorgen.be Verkiezingen Indonesië: organisaties voor mensenrechten zeer ongerust
Tv-chef Lonny Gerungan (67) zette met het programma De Reistafel samen met assistente Sandra Masmeijer de Indonesische keuken op de kaart. Hij woont inmiddels niet meer in Nederland, maar op Bali. Weekend vroeg hem hoe het nu met hem gaat.De bekende kok heeft een pittige periode achter de rug. Hij verloor in 2021 zowel een broer als een zus en door de corona-uitbraak moest hij zijn restaurant sluiten. “Tegelijkertijd was het een wake-upcall: Lon, het is genoeg. Stop met het restaurant, ga lekker leven.”
Van alle Indië-romans die in Nederland verschenen is De tienduizend dingen van Maria Dermoût misschien wel het meest bijzonder, alleen al vanwege de taal. Het boek uit 1955 is opnieuw uitgegeven bij Querido. Kester Freriks schreef een boek over haar, Geheim Indië, het leven van Maria Dermoût, en vertelt over wat er zo bijzonder is aan haar werk. NPO Radio 1
Het nieuws sloeg in als een bom. Vorige maand werd duidelijk dat de restaurants van Seinpost Indonesia de deuren moesten sluiten, vanwege een faillissement. Maar er gloort hoop. Één van de zaken maakt onder dezelfde eigenaren een doorstart. Wat ging er mis, maar vooral: hoe ziet de toekomst eruit? Wij vroegen het eigenaresse Anneke van Leeuwen. Ze doet het allemaal met haar man Glenn (61). ‘We zitten al sinds ons twintigste samen in zaak’, vertelt de 59-jarige Van Leeuwen aan Omroep West. ‘En na dit faillissement moeten we weer helemaal opnieuw beginnen. Eigenlijk weer als een soort startende ondernemer. Maar ja, dit is ons leven. Het is ook wel weer een uitdaging’, klinkt het in een mengeling van beteuterd en enthousiast Omroep West
Verliefd op Bali van regisseur Johan Nijenhuis heeft de Gouden Film-status gehaald. De film heeft 100.000 bioscoopbezoekers bereikt. Nederlands Film Festival
https://www.lekkerensimpel.com/indische-gerechten Indische gerechten en Indonesische gerechten zijn niet hetzelfde, maar ze zijn wel aan elkaar verbonden. Daarom vind je beide keukens op deze pagina terug. De gerechten zijn vaak lekker kruidig en bevatten veel groente. Je kunt daarnaast variëren met vlees, vis of vleesvervangers. Eet smakelijk!
Een mens moet tenminste engelengeduld hebben om de geschiedenis van de Rotterdamse passagiersvaart naar ‘de Oost’ na te vorsen. Maritiem historisch publicist Bram Oosterwijk heeft dat. Hij ging terug naar 1596 om meer te weten te komen over de scheepvaartroute vanuit de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Zijn bevindingen staan in het eerste hoofdstuk Eerste Schipvaart naar de Oost in zijn lijvige boek begin deze eeuw. Rotterdam en de passagiersvaart op de Indië-route. Vandaagenmorgen.nl
The Streetrollers met hun jarenlange ervaring beloofd een fantastische middag te worden. De Band speelt voornamelijk covers uit de jaren 50/60 zoals: Cliff Richard – The Everly Brothers – Elvis Presley – Buddy Holy enz. Ook brengen ze geregeld enkele Maleisische liedjes ten gehore
Heeft u de Street Rollers gemist tijdens de Pasar Malam in het West Fries Museum, dan is dit een unieke gelegenheid om bij te wonen. De Kumpulan begint om 13.30 uur tot 17.30 uur De Indische catering verzorgt heerlijke maaltijden en diverse snacks.
Reserveer of boek tijdig uw toegangskaartje via: adoe.adoe@acaravitanova.nl of http://www.podiumplein.nl. Reserveren kan ook via telefoon nr. 06 – 83351218 U wordt verzocht om tijdig een tafel te reserveren want op is op.
Oosterkerk, Huiskamer van Hoorn / Grote Oost 58-60 / 1621 BX Hoorn
Mensen uit Indië kwamen voor het eerst naar Nederland of keerden terug. Europa was deels een geboorteland. Velen kozen Den Haag voor definitieve vestiging. Ze overleden daar en werden in de aarde gelegd, ondermeer te begraafplaats Oud Eikenduinen.
Frans David Cochius (17 dec 1786 Valburg – mei 1876 Rijswijk) Zoon van landbouwer en burgemeester Gerrit Jan Casparus Cochius (1744-1838) en Anna Dibbets(1754-1838) 1808 luitenant 1812 richting Rusland bevolen om Napoleon bij te staan, strandde in Duitsland 1815 naar Indië als kapitein-ingenieur 1821 bevorderd tot luitenant-kolonel en te Palembang gevochten 1830-1835 opperbevelhebber Oost-Indisch Leger 1837 slag geleverd te Bondjol 1843 bevorderd tot luitenant-generaal 1844 slag te Balie Balining 1848 met pensioen en naar Nederland In 1835 huwde hij te Batavia met Catharina Brest van Kempen (1805 Breda- 1887 Arnhem),die te Java arriveerde met ouders, zussen en broers in 1834. Een broer was Carel Pieter Brest van Kempen ( foto zijn kleinkinderen in auto 1905)met wie Eduard Douwes Dekker conflicten had te Lebak. Een achterkleinkind Cochius-Brest van Kempen was de fluitspeler en straatmuzikant Sygurd Cochius.
Tijdens de salon zijn te gast:
Elias Rinsampessy. Auteur van ‘Echte Molukkers slurpen papeda. De dynamiek van Molukse sociale en culturele symbolen in Nederland’*enMarijke Roukens. Auteur van ‘De ware Jacob, een ontdekkingsreis door Nederlands-Indië, Australië en Nederland in 350 geheime brieven van een KNIL-vlieger en zijn vrouw, 1920-2010′. Pelita
Dinsdagavond, tijdens de gemeenteraadsvergadering, hield Herbie Guldenaar een ’emotioneel sterk en warm’ pleidooi voor de komst van het monument, zegt Linders. Raadsleden spraken van ‘een indrukwekkend betoog’. “Vorig jaar, na de Indië-herdenking in de Cacaofabriek in Helmond vertrouwde de voorzitter van het evenement mij toe dat men bezig was met het verkrijgen van de nodige gelden ter financiering van het monument. Omdat ons raadslid Herbie zelf ook heeft moeten vluchten voor het oorlogsgeweld, leek het mij wijs om hem erbij te betrekken. Herbie heeft hierna vijf maanden zijn billen onder zijn kont uitgelopen om alles inzichtelijk te krijgen voor de komst van het monument. En daar is hij in geslaagd”, aldus Linders. Ditishelmond.nl
Mail 1 Toevallig kwam ik op jullie site terecht. Van 1947 (maiden trip Willem Ruys) tot 1 augustus 1957 (oranje) heb ik in Djakarta gewoond. Op de Ligthartschool (CAS) trok ik veel op met Eliette v.d. Vaart. Wie weet meer over haar. In 1957 woonde zij nog in Den Haag. Hoor het graag, Marion van Voorthuysen – Coops
Mail 2 Geachte mevrouw/ mijnheer, Vriendelijk verzoek of iemand mij kan helpen bij mijn zoektocht naar mijn roots van mijn grootvader van mijn moeder’s kant. Uit DNA-onderzoek is gebleken dat ik, via mijn grootvader, geboren te Batjan in 1887 en overleden oktober 1957 te ‘s-Gravenhage, een rechtstreekse afstammeling van Johan Stormer, geboren 1853 te ’s-Gravenhage en overleden 27 december 1930 te Bandung, ben. Johanna Paulina Aldegonda (genaamd Jopie) Stormer, erkend door Johan Stormer 6 januari 1893 te Batjan en overleden in juli 1982 in Canada, zou dan een halfzus of mischien wel een volle zus van mijn grootvader zijn. Er is verder niets over Jopie te vinden, behalve dan dat ze in 1916 uit Utrecht is afgeschreven is en vandaar naar den Haag en later naar Amsterdam en vervolgens naar Wiesbaden vertrokken is. Ook is zij als erfgename van Mathilda Georgina Einthoven-Baumgarten, die op 1941-12-06 overleed te ‘s-Gravenhage genoemd. Kan iemand mij vertellen: 1. Wie de moeder was van Jopie (Johanna Paulina Aldegonda Stormer) 2. Waar en bij wie Jopie opgroeide tot 1916 3. Bij wie zij verbleef in Utrecht tot 1916. 4. Wat de relatie van Mathilda Georgina Einthoven-Baumgarten met Jopie was? Bij voorbaat mijn hartelijke dank, Silsillah
gooisemerennieuws: Nusantara is een zorginstelling gericht op ouderen met een achtergrond of sterke verbondenheid met voormalig Nederlands-Indië en de Molukken. Dit is dus geen standaard verpleeghuis, maar een cultuursensitief thuis waar liefdevolle zorg centraal staat en er nog tijd genomen wordt voor echte, oprechte, aandacht voor de bewoners. Een belangrijk aspect hierbij is het met elkaar genieten van een op de locatie, in eigen keukens, bereide maaltijd. Kortom: een plek waar ouderen een thuis ervaren die hen herinnert aan hun erfgoed.
Indisch Herinneringscentrum Vrouwenkracht toen en nu in Nederland en Indonesië Kom naar de Openbare Bibliotheek Amsterdam voor een veelzijdig programma met lezingen, interactieve gesprekken, dans en spoken word. Met o.a. een videoportret van de jonge Indonesische feministische moslimschrijfster Kalis Mardiasih, Lara Nuberg, Feba Sukmana, Nancy Jouwe, Tieka Masfar, Julia Jouwe, Melissa Knollenburg en The Domiknow. De presentatie is in handen van Yulia Pattopang en Marischka Verbeek.
Een Fongers rijwiel, dat was iets. Stevig en solide. Als ik de oude advertenties mag geloven, fietste het halve KNIL op een Fongers. Wat bleek: de fabriek stond in Groningen. Op deze foto uit 1915 staat een tweede luitenant met een fiets, grote kans dat het een Fongers is. Hij ziet er indrukwekkend uit. Indische Schrijfschool
Historiek : Depok: een opmerkelijk sociaal experiment in Indië Unieke stuk geschiedenis leeft nog steeds voort. De West-Javaanse stad Depok, tegen de zuidgrens van de Indonesische hoofdstad Jakarta geplakt, heeft een heel bijzondere geschiedenis. In 1714 vormden vrijgelaten slaven er een unieke gemeenschap. De onafhankelijke Republiek Indonesië maakte daaraan in 1952 een einde. Maar nog steeds voelen verre nazaten van de vrijgelaten slaven een bijzondere band. Jan-Karel Kwisthout beschrijft deze opmerkelijke geschiedenis in het zojuist verschenen boek Drie eeuwen Depok
Gunung Darah: Bloedberg Stripboek fictie: Peter Nuyten,gaat dieper in op historische gebeurtenissen in het voormalige Nederlands-Indië. Nuyten heeft zelf een Indonesische achtergrond. — “Het voormalige Nederlands-Indië, 1898. In de nadagen van de Tempo Doeloe, tijdens de lange bloedige oorlog in Atjeh, verdwijnt het tienjarige Duits-Nederlandse meisje Jutta van het terrein van de Koninklijke Nederlandsche Petroleum Maatschappij. Het vermoeden is dat de eveneens verdwenen verstandelijk gehandicapte Atjehse jongen Syah het meisje, de dochter van ingenieur Rasmussen, meegenomen heeft de jungle in”
De andere kant van de bersiap Een reconstructie van de interneringen in en de evacuaties uit de republikeinse kampen op Java, oktober 1945-mei 1947 Decennialang is in de media, in publicaties en op websites – zonder enige nuancering – gesproken over gewelddadige, ongedisciplineerde, gehersenspoelde en ongeorganiseerde Indonesische jongeren die na de Japanse capitulatie – onder de naam pemoeda – moordend en plunderend door Java trokken. Daarbij zouden tienduizenden doden zijn gevallen. Uit de reconstructie van de interneringen in en de evacuaties uit de zogenoemde republikeinse kampen blijkt dat lang niet alle pemoeda gewelddadig waren.
De Nederlandse gastronomie heeft met Anita Boerenkamp een pionier verloren. Een chef die niet in de spotlights stond of de aandacht opzocht, maar een bescheiden dame die een buurtrestaurant begon in een rustige villawijk in Hilversum en er de Indische keuken op de kaart zette. Ze opende de Spandershoeve in 1972 en slaagde er op haar manier in om de toenmalige vooroordelen over de Aziatische keukens tegen te gaan. guide.michelin.com archieftopicswebsite Spandershoeve
Het initiatiefvoorstel van Hart voor Hoorn om de J.P. Coen-knoop definitief door te hakken, kon dinsdagavond op weinig bijval rekenen. Een meerderheid van de gemeenteraad vindt dit voorstel ‘veel te voorbarig’, en wil eerst het vervolg van de stadsgesprekken afwachten. En dus wordt het besluit over het lot van het standbeeld weer op de lange baan geschoven.Protest bij standbeeld J.P. Coen in 2022 – Foto: Doorbraak.euAlleen al de zeven insprekers toonden dinsdagavond aan dat het standbeeld nog steeds veel losmaakt in Hoorn. Niet alleen in de lokale politiek wordt deze discussie gevoerd, zei inspreker Rik Meester, die eerder pleitte voor een referendum over het beeld. Ook in de samenleving zorgde het standbeeld voor een splijtzwam, vertelde hij. “Op de avond van de rellen in 2020 ontstond er tussen twee van mijn vrienden een discussie die ertoe leidde dat zelfs een van hen voorgoed uit onze appgroep ging.” NH Nieuws
bndestem :
Lang geleden verlieten ze hun geboorteland, aan de andere kant van de wereld. Nu wonen senioren met een Indische achtergrond bij elkaar in Spijkenisse-Noord. Zondagmiddag kon iedereen die dat wilde, kennismaken met de klanken en de smaken van hun Indië.
Nog voor je de gemeenschappelijke ruimte van het appartementengebouw aan de Lobeliastraat binnentreedt, komt de muziek je tegemoet. Het koor en de band zijn aan het inspelen voor hun eerste optreden
Om een goede aansluiting te vinden en nog betere zorg te verlenen aan ouderen met een achtergrond in Nederlands-Indië is het belangrijk kennis te hebben van de geschiedenis, cultuur en ervaringen. Want wat vroeger is gebeurd, kan nog altijd grote impact hebben.
Schrijf je nu in om de hele videoleerlijn ‘Begripvol zorgen – Echo’s uit Nederlands-Indië’ te volgen. https://arq.org/projecten
In de Indische boekenpodcast bespreken Lara Nuberg en Ricci Scheldwacht samen met twee gasten boeken uit hun Indische boekenkast die je gelezen moet hebben. Elke aflevering staat een andere titel centraal.
In aflevering 1 gaan Lara en Ricci in gesprek met Dido Michielsen en Suze Zijlstra over het boek De njai van Reggie Baay. Indische Boekenpodcast
Deel de podcasts via springcast
Telegraaf: Michael Huijser, directeur van het Scheepsvaartmuseum, benadrukt dat het schip absoluut niet zal verdwijnen. „Dat zijn allemaal aannames. Wij willen juist dat mensen hierover kunnen discussiëren. Want het schip wekt natuurlijk wel wisselende gevoelens op bij mensen, maar die ruimte is er”, aldus Huijser. Waarom moesten de vlaggen dan wel verdwijnen? „Die vlaggen hadden geen enkele historische waarde want de replica is gebouwd in de jaren tachtig. Veel mensen hadden last van de wapperende vlaggen. In het museum hebben we natuurlijk veel historische stukken liggen, maar die geven we context. Mensen die zo’n vlag in de verte zien, kunnen we geen context geven.”
Historiek: De ondergang van het VOC-schip Amsterdam (1749) De reis die gedoemd was om te mislukken.
Inzender: Helaas weet ik niks van deze man, want ik vond deze foto tussen de paperassen van mijn vader die in 1989 is overleden. Mijn vader heeft het laatst in Lisse gewoond en voor ons vertrek naar Nederland woonden wij in Bandoeng. Ik heb mijn familie ook al gevraagd, maar zij kennen die man ook niet. Constance
Tachtig jaar Indische geschiedenis wordt in 2026 getoond in het Dordrechts Museum. Om de tentoonstelling tot een succes te maken, doet Stichting Indisch Dordrecht een oproep. ,,We zijn op zoek naar documenten, foto’s, objecten, oude kookboeken en filmpjes die passen in de tentoonstelling”, zegt Vera Andreas. AD.nl
This digital collection consists of 49 rare newspapers and magazines published during the period of World War II and the Indonesian National Revolution. The publications form a valuable source of information on the Second World War in Indonesia and the early years of the Republic of Indonesia. The titles originate from various islands and cater to different groups of readers such as Muslims, Chinese, women and children. They are in Indonesian and Dutch. Whereas in the first year of the war the Indonesian journalists and editors still enjoyed relative freedom in their professional work, strict censorship later turned most newspapers and magazines to mouthpieces of the Japanese administration.
Chefkok Titi Waber (54) ziet de rijke variatie van de Indonesische eilanden – met hun eigen talen, culturen en gewoonten – ook terug in de keuken van haar geboorteland. Ze is niet bang om met die rijkdom te experimenteren, bijvoorbeeld met haar vijftig sambalgerechten. ‘Het is leuk om te kijken hoe ver je kunt gaan.’ OneWorld
Foto-expositie: Ilona Langbroek: Remembrance, t/m 24 februari in Galerie Bildhalle, Willemsparkweg 134, Amsterdam.
parool.nl Opa kon niet tegen kleine ruimtes. Tegelijkertijd vulde hij het huis met de constante dreiging van geweld. Kinderen en later kleinkinderen liepen altijd op eieren. “Je mocht niet echt aanwezig zijn,” herinnert Ilona Langbroek zich. Toen zij vijf was, voelde haar opa het einde naderen en zocht hij toenadering. Hij leerde haar Maleis en vertelde over zijn verleden als KNIL-militair in Nederlands-Indië, de dwangarbeid die hij had verricht aan de Birmaspoorweg en zijn verblijf in het Jappenkamp voordat hij trouwde met haar Chinees-Indische oma. “Maar mijn moeder kapte die verhalen af. Zij dacht mij ermee te beschermen, maar deed het ook uit zelfbescherming.”
Zie de film Pulang De goedbedoelende maar impulsieve Agus neemt zijn puberdochter Robin voor de zomervakantie mee naar zijn ouders in de Molukse wijk van zijn jeugd. Hier hoopt hij hun vader-dochterrelatie te verbeteren en de verhollandste Robin kennis te laten maken met de Molukse cultuur: het vechtvliegeren, eten, de muziek, saamhorigheid en spiritualiteit. Maar onverwerkte trauma’s binnen de familie en de wijk zetten hun relatie op scherp, waarbij vader en dochter steeds verder van elkaar af dreigen te drijven.
Theater De Roode Bioscoop: In de documentaire wordt aan de hand van gefilmde interviews een stem gegeven aan de naoorlogse generaties. Stemmen die tot uiting komen in literatuur, voordrachten en kunstuitingen. Na de vertoning is er een Q&A met de makers. De makers Simone Berger en Armando Ello gingen tijdens het themajaar 2023 Leven met oorlog dieper in op de transgenerationele overdracht van (oorlogs)trauma’s. Onderwerpen waarover de oorlogse generatie niet sprak of niet benoemde, niet uitsprak of verzweeg. Meer vertoningen
Het archief van Indisch4ever is best wel te filmen !!
......................................
.......... Bekijk ook de archipelsite met honderden topics.
Zoekt en gij zult vinden. !
Meest recente berichten : Het gebeurde ergens in de Indonesische archipel