Indische Schrijfschool: Het Indo-Europees Verbond was precies dat: een verbond van Indo-Europeanen, opgericht op 13 juli 1919. Dat verbond beloofde samen sterker te staan, specifiek als Indo. Dat was nodig zo kort na de Eerste Wereldoorlog, gezien de situatie: Na en door de Ethische politiek was de inlandse bevolking zich aan het ontwikkelen. Hieruit kwam concurrentie voort op de arbeidsmarkt. Een Indo-Europeaan – Europees, immers – had een hoger salaris dan een inlander. Daarin zat dus een bedreiging.
Binnen Indo-Europese kringen was geleidelijk het besef gegroeid een eigen cultuur te hebben, een eigenheid, iets van waarde dat steun en bescherming nodig had om te kunnen groeien en bloeien. Daarbij was het inmiddels duidelijk dat van de koloniale overheid weinig tot geen respect te verwachten viel voor het specifiek Indische; een ambtenaar vers uit Holland kon zomaar een betere positie krijgen dan een zoon of dochter van Indië.
...................
best leuk en aardig wat het IEV deed, maar waarom richtte deze organisatie voor de Indo-Europese emancipatie geen eigen HBS op . De HBS was toch de toekomstpoort voor de universiteit, dus kwalitatief betere banen . maar bij het IEV lag de nadruk op lager en uitgebreid lager onderwijs.
Er was het Klein-Ambtenaarexamen voor toegang tot de lagere ambtenaarsrangen. Maar heeft het IEV zich ook bezig gehouden met de invoering van het Groot-Ambtenarenexamen voor Indo-Europeanen? Dan zou er echt sprake zijn van emancipatie van het Indo-Europese volksdeel.
Waarom heeft het het IEV niet het initiatief genomen voor een KNIL-officierenopleiding in Nederlands-Indië . Nu konden alleen zoontjes van officieren de gratis studie in Breda volgen.
Uit bovenstaande voorbeelden blijkt eens te meer dat Het IEV wel een lofwaardige streven had maar dat zij de status quo, de onaantastbare positie van de Totok in Nederlands Indië niet wilde doorbreken. Het IEV onderschreef hierdoor de superioriteit van het Witte ras.
Toch wel opmerkelijk voor een Verbond dat op een gegeven moment meer dan 12000 leden telde, de politieke betrokkenheid van het Indo-Europees deel was groot, maar werd in de werkelijkheid geen politieke factor van betekenis. Het IEV liep aan de leiband van het Gouvernement . Wiens brood men eet, diens woord men spreekt . Het is de IEV te verwijten dat zij zichzelf niet als politieke machtsfactor liet gelden wat duidelijk tot uitdrukking kwam bij de Besprekingen over de Indonesische onafhankelijk: if you are not at the table then you are on the menu.
Daarna is het IEV in Nederland nooit van de grond gekomen, ze was geloofwaardig geworden en had zoals gewoonlijk te weinig ambities.
correctie : het IEV was ongeloofwaardig geworden
Een IEV-HBS was wellicht te veel schoolgeld voor de indo-ouders?
En men zag ook geen particuliere sponsors voor een HBS?
De positie van de totoks kon alleen doorbroken worden door een Indonesische revolutie. Zo leerde de geschiedenis
Bedrijven in Nederland hadden het geld te investeren in Indië en men heeft vaak de Nederlandse bestuurders naar Indië gestuurd
Idem werd ook in Den Haag de hoogste ambtenaren gekozen…. meestal niet indo en heel veel in Nederland getogen
Tja, je kan dat gebrek aan eigen HBS-en op twee manieren uitleggen: óf men vond dat vakscholen en instellingen voor lagere en middelbare beroepsopleidingen meer jongeren de kans gaven direct een baan te scoren, óf men wilde niet concurreren met de overheidsinstellingen.
Tja …. Pak Bule, ik heb het idee dat (IEV) -Peter van den Broek weer eens een hond wilde slaan en naarstig naar een stok zocht.
Veel waarom’s en dan een paar antwoorden en conclusies ten nadele van het IEV, zonder enige onderbouwing. Lekker makkelijk. Wie van het vooroorlogse IEV bestuur kan nog bevraagd worden naar de motieven in de besluitvorming van het Verbond om iets wél en iets niet te entameren?
Zijn er notulen van bestuursvergaderingen bewaard gebleven en zo ja, heeft de geachte schrijver-criticaster daarin gezocht naar antwoorden op zijn kritische vragen? Zo neen, heeft hij überhaupt bronnen geraadpleegd, zo ja welke?
– Waarom Geen HBS?
– Waarom geen hulp bij het Groot Ambtenaren examen?
– Waarom heeft het het IEV niet het initiatief genomen voor een KNIL-officierenopleiding in Nederlands-Indië . Nu konden alleen zoontjes van officieren de gratis studie in Breda volgen.
Op het laatste durf ik wel antwoord te geven: Er was in Bandoeng een KMA. De latere generaal RI Nasution begon daar zijn officiersopleiding. Een onderdrukte inlander nota bene.
“Het IEV onderschreef hierdoor de superioriteit van het Witte ras”. Daar komt de monjèt uit de mouw. De stok om de hond te slaan. Degelijke onderbouwing van de bewering – waar de geachte schrijver zelf zo dol op is – terlaloe tidak ada.
“Daarna is het IEV in Nederland nooit van de grond gekomen” schreef Van den Broek verder. Leek hem dat niet logisch, nadat Indië met al zijn kolonialistische trekjes verloren was gegaan en alles wat Indo was in Nederland automatisch “Europees” werd, al dan niet opgevangen in spruitjeslucht?
Ik heb een stukje tendentieus broddelwerk gelezen. Een stukje dat ik niet zou hebben verwacht van een serieus onderzoeker van de geschiedenis.
Ik stelde een vraag aan IA-program Gemini van Google
antwoord:
de scholen werden beheerd door de lokale afdelingen en de Schoolvereeniging I.E.V.. Wel is bekend dat het IEV destijds een substantieel, eigen netwerk van tientallen onderwijsinstellingen bezat om met name Indo-Europese kinderen (de zogeheten ‘kampong-Indo’s’) van goed, westers onderwijs te voorzien.
Het netwerk van de Schoolvereeniging I.E.V. bestond voor 1942 onder andere uit de volgende type scholen:
*Lagere scholen: Verschillende lagere scholen verspreid over grote steden op Java (zoals in Batavia, Bandoeng en Soerabaja).
*MULO-scholen: Waaronder de bekende IEV-Mulo te Bandoeng.
*Kweekscholen: De in 1922 opgerichte eerste IEV-kweekschool in Bandoeng (met daaraan verbonden leerschool) voor de opleiding van eigen onderwijzers.
*Vak- en handelsscholen: Zoals de Zaalbergschool (handelsschool) in Soerabaja, de Dick de Hoogschool (technische school) in Bandoeng, en een speciale IEV-vakschool voor meisjes met internaat.
*Medische opleidingen: De opleidingsschool voor accoucheuses (verloskundigen) Palang Doea in Batavia.
IEV-MULO te Bandoeng:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Indo-Europeesch_Verbond
De getrouwde zuster van mijn oma had een link met het IEV. Mijn oudoom Wilhelm Friederich Thiele was een prominent figuur binnen de Indische gemeenschap. Hij werkte als bouwkundige bij de Staatsspoorwegen in Nederlands-Indië en werd in 1934 verkozen tot landelijk voorzitter van het Indo-Europeesch Verbond (IEV).Het Indo-Europeesch Verbond (IEV), opgericht in 1919, was destijds de grootste en machtigste sociale en politieke beweging voor Indo-Europeanen (Indische Nederlanders) in Nederlands-Indië. Het verbond streed voor gelijke rechten, betere rechtsposities en betere salariëring voor mensen die in Indië waren geboren en opgeleid, ten opzichte van de zogeheten ‘totoks’ (Europeanen die vanuit Nederland naar de kolonie werden uitgezonden). Onder leiding van Thiele en zijn voorganger Dick de Hoog zette het IEV zich ook enorm in voor het bouwen van eigen scholen, landbouwkolonies en sociale voorzieningen om armoede onder Indische Nederlanders te bestrijden