museumsophiahof :
Op zaterdag 10 oktober speelt Nusantara Beat drie keer in Sophiahof. Zes Amsterdammers die Indonesische muziek uit de vorige eeuw oppakken en er iets van nu van maken: tropisch, psychedelisch, en deze avond in een semi-akoestischere bezetting dan je ze op een festival hoort.
...........𝓘𝓷𝓭𝓲𝓼𝓬𝓱𝟒𝓮𝓿𝓮𝓻
Berichten van het heden, maar ook uit het verleden
...................
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
Bertha Lammerts van Bueren-de Wit
XXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
Deze Indo band is een aanrader. Zij spelen, naar zeggen volgens Indonesische roots, hun muziek geinspireerd door de muziek van West-Java, Zowel de taal als de klanken zijn Soendanees. Het Soendanese volk is een vrolijk volk. Dat is ook te horen in de eigentijdse klanken met toch een zeker ritme.
Ik heb deze band al in levende lijve gezien op een vroegere Haagse pasar malam (Tong tong fair). Ook kreeg ik vorig jaar hun eerste cd kado van mijn kinderen. Beluister heel vaak hun muziek (dan ben ik terug in Bandoeng waar ik tot mijn 12e jaar opgroeide.
Ik ben benieuwd naar de volgende cd!
Sundanezen zijn misschien wel vrolijk en vriendelijk maar ook veel religieuzer en meer orthodox dan andere ethische groepen. Vandaar dat ik vriendelijk bedankte toen Bernadette vroeg of ik niet in de wijk Dago wilde wonen. We logeren er af en toe bij vrienden en het is redelijk koel en mooi in de heuvels maar de oproep tot gebed is zelfs luider dan in Jakarta. En dat zegt wel wat. Die mensen hebben 5 husky’s die allemaal huilen als een roedel wolven als de moskeeën beginnen.
Ook is de toegankelijkheid van Bandung niet ideaal. Er is een hoge snelheidstrein (Woosh) maar die heeft begin en eindstations buiten de stadscentra. En de files, vooral in het weekend, zijn een ramp. En wat betreft het vliegveld, dat ligt zodanig ver weg dat je beter via Jakarta kan vliegen.
Er is momenteel wel een soort van renaissance met traditionele akoestisch instrumenten. Dat zijn de karinding (bamboe fluit) en toleat (een bamboe rietinstrument dat klinkt als een saxofoon). Er zijn zelfs -what’s in a name- “Karinding Metal” bands die tribale ritmes combineren met zware underground metal. Tja. Dan heb je ook nog moderne Jaipongan & Gamelan Fusions. En (Sunda) DJ remixes zijn ook populair; ze mengen Sundanese-teksten en traditionele ketuk tilu in muziek voor de clubs.
Heb een paar Indonesisch groepen zien optreden in Les Brigittines, een omgebouwde kerk in Brussel, als showcase voor het Europalia Arts Festival. Dat waren Indische Party en Flower Girls. Die laatsten brachten allemaal nummers van Dara Pupita. Nooit van gehoord maar Bernadette vertelde me dat ze zeer bekend waren in de jaren ‘60.