IGV: Muziek, Cultuur, Kids, Food & Lifestyle… Maar waar u natuurlijk echt voor komt is familiegeschiedenis – op de Pasar Leiden, dit jaar in het Wereldmuseum, (voorheen Museum voor Volkenkunde), vlakbij station Leiden centraal.
Genealogische Helpdesk: de IGV is aanwezig met een team van vrijwilligers die u 1-op-1 advies kunnen geven over uw zoektocht naar het leven van uw voorouders (of van uzelf!) in Nederlands Indië en Indonesië. Ook is er twee keer (13:00 en 15:00 h in de Kleine Zaal, 1e etage) een Genealogische Live Show, waar Maarten Fornerod live uw stamboomvragen beantwoordt op het podium: kijk mee hoe hij dat doet.
AD: Nieuwe verhalen in derde boek over lotgevallen Indische Nederlanders. Amersfoorter Jim Grondhuis (75) is alweer toe aan zijn derde boek over Indische Nederlanders, waar hij zelf ook toe behoort. Hij presenteert zijn boek op 20 september.
Wat zijn dat ook alweer, Indische Nederlanders, kortweg wel eens Indo’s genoemd? „Ik hoor wel eens zeggen: Nederlandse Indiërs. Dat is fout, helemaal fout. Indiërs, dat zijn mensen die in India wonen. Ik bedoel mensen die afkomstig zijn uit het toenmalige Nederlands-Indië – nu Indonsië – en daarvoor gebruiken we de term Indische Nederlanders.
Het Indisch Familie Archief is verhuisd naar Bronbeek. En wel naar de voormalige boerderij op het terrein waar vroeger het Indisch Herinneringscentrum verbleef.
IFA laat weten in een nieuwsbrief: Ik neem u mee in drie lopende projecten. De eerste is de verdere digitale ontsluiting en de integratie van het archief in de collectie van Museum Bronbeek. In 2023 namen we de eerste stap met de digitalisering van alle (!) familiedossiers (de blauwe ordners). Dit jaar volgt de volgende stap met de digitalisering van circa 300 fotoalbums uit onze collectie. Als deze verwerkt zijn, kunnen we de albums vanaf de computer raadplegen en blijven de originele albums veilig in het depot van het museum. Na deze eerste 300 albums volgen uiteraard de andere albums.
De tweede ontwikkeling is publicatie van een digitaal tijdschrift. Het plan is in december 2025 een online tijdschrift te laten verschijnen. Het zal genealogische artikelen en tal van andere wetenswaardigheden gaan bevatten. Roel de Neve wordt de hoofdredacteur. Het derde project is een tijdelijke tentoonstelling over de fotocollectie van het Indisch Familie Archief in de twee gangen op de begane grond van het museum. We zijn nog druk aan het overleggen over de precieze vorm, maar alle seinen staan inmiddels op groen.
Sama Nimma: voorgoed verbonden met de stad Indische gemeenschap Nijmegen herdenkt en kijkt verder Verslag: Peter van Riel Beeld: Kartini Slaats
Nijmegen- 17 augustus. In de vroege zondagochtend klinken bij de Paak Vinyl Bar aan de Bloemerstraat bij wijze van spreken nog de laatste ‘dance’ klanken van Sama Nimma, het festival dat Indisch Nijmegen goed in beeld bracht. Het gamelanconcert van een ensemble o.l.v. Sinta Wullur in de Stevenskerk was toen al voorbij, ook het ontroerende optreden van Ernst Jansz in de bibliotheek. Op het Mariënburgplein worden de tafels, kramen en podia opgeruimd waar misschien wel de langste rijsttafel van de stad of de regio heeft plaatsgevonden. Plukjes mensen praten nog even na bij LUX waar die avond films over Indonesië draaiden. “Wat me het meest aansprak was de mix van mensen hier op het plein waarvan sommigen voor het eerst kennisnamen van de achtergronden van de Indische gemeenschap”, zegt een Nijmeegse mevrouw. “Iedereen was niet alleen welkom, maar je voelde ook duidelijk die gastvrijheid”, voegt ze glimlachend toe.
Met een kleurrijk en vooral inhoudelijk sterk programma in een bijzondere samenwerking van gemeente, PION en tal van organisaties werd het herdenkingsjaar ’80 Jaar vrijheid’ afgesloten. Er was genoeg te doen, voor beginners en gevorderden. Voor kinderen was er de voorstelling ‘Patsboem’ waar spelenderwijs de koloniale geschiedenis werd verteld. Ontdekken van je Indische wortels kon bij ‘Tracing your Roots’ in het Huis van de Nijmeegse Geschiedenis. Mooie lezingen waren er in het Regionaal Archief (RAN), waar ook enkele Indische Nijmegenaren een eigen vitrine in mochten richten met hun verhaal. Voor oud-wethouder Wim Hompe was het “de eerste keer dat ik publiekelijk vertel van mijn Indische familieverleden”. Dat kon allemaal op Sama Nimma: het persoonlijke, het kleine, verbinden met de grote wereldgeschiedenis. Want toen de Nijmeegse Rolero’s (hoe Indisch wil je het hebben?) nog een keer ‘Ramona’ zongen begonnen op het Verhalenplein een paar serieuze onderdelen: een gesprek met schrijvers Lara Nuberg en Ernst Jansz over de ‘beste’ Indische boeken die zij hebben gelezen. Daarna een debat over het thema ‘De toekomst van vrijheid’ met Burgemeester Bruls, Joenoes Polnaija, Daaf Verjans, Mathilde Rosa en Simon Mamahit. Nasi van het Rode Kruis
En wie nog niet genoeg had van verdieping kon een paar fraaie lezingen met beeld in het RAN bijwonen, onder meer over slavernij in de Oost. “Ik kan niet kiezen!” riep iemand in vertwijfeling. En dat klopt; het viel niet mee om, ondanks het handige blokkenschema (in een prachtige vormgeving), alles te zien, mee te maken, dan loop je kans iets missen. Dat zou zo maar eens de Molukse tatoeagekraam kunnen zijn, of de spoedcursus line dancing op het plein, misschien wel de drumfanfare met Glenn Miller-repertoire, het Indisch familieportret in het kerkje, de mini-pasar, de genealogie-voorlichting of de expositie in de gangen van RAN en bibliotheek. Het was spreekwoordelijk een fear of missing out. Waar iedereen in elk geval enthousiast over was: de ‘nasi bungkus’ met ruim 200 deelnemers op het plein, verzorgt door Salas uit Elst. Dit rijstpakketje symboliseert de eenvoudige maaltijd die de krijgsgevangenen in Nederlands-Indië kort na de bevrijding op 15 augustus 1945 kregen uitgereikt door het Rode Kruis. Want daarmee begon dit tweedaagse evenement; met de Indië-herdenking van het einde van WO2 in Azië, in een volle St. Stevenskerk. De teksten van de sprekers in de kerk staan binnenkort online. Tenslotte, om de woorden van wethouder Cilia Daemen te citeren: “Deze twee dagen blijven vanaf nu onlosmakelijk verbonden met 4 en 5 mei”.
De Telegraaf: Het was voor het eerst dat de herdenking werd bijgewoond door een officiële vertegenwoordiger van de Japanse krijgsmacht. De man was uitgenodigd door zijn Nederlandse ambtgenoot meldt de Oorlogsgravenstichting
Twee voormalige directeuren van de Oorlogsgravenstichting te Indonesië schreven de stichting. —— Geacht bestuur van de Oorlogsgravenstichting, Zoals ieder jaar op 15 augustus vond ook dit jaar op het Nederlands ereveld Menteng Pulo in Jakarta de herdenking plaats van het eind van de Tweede Wereldoorlog.. Voor de eerste keer was daarbij een officiële Japanse vertegenwoordiger aanwezig, nl. de Japanse defensieattaché. Voor zover ons bekend is heeft van tevoren geen overleg plaatsgehad met overlevenden, nabestaanden, oorlogsveteranen, Indische organisaties en andere mogelijke belanghebbenden omtrent de aanwezigheid van een Japanse diplomatieke vertegenwoordiging bij deze Nederlandse herdenking. Ik hoef u niet uit te leggen dat dit een bijzonder gevoelig onderwerp is: de herdenking is er in de eerste plaats voor nabestaanden en overlevenden.
Japan heeft zich nooit volledig verantwoordelijk gevoeld voor het in de Tweede Wereldoorlog veroorzaakte leed in voormalig Nederlands-Indië. We hoeven maar te denken aan de gruwelijke interneringskampen, de gedwongen slavenarbeid, de talloze mishandelingen en verwoestingen, en het afschuwelijke lot van de ‘troostmeisjes’, waarvoor nooit excuses zijn geuit. Het herdenken van oorlogsslachtoffers is een delicaat samenspel van respect, erkenning en inlevingsvermogen, gevat in historische context. Dit nu blijkt volkomen afwezig te zijn geweest bij het uitnodigen van een Japanse militaire diplomaat zonder enig voorafgaand overleg met personen en organisaties, die zich hierdoor diep gekwetst voelen. Verzoening, gezamenlijk herdenken en kijken naar de toekomst is een ontwikkeling die bij meerdere herdenkingen speelt, maar daarbij is zorgvuldig overleg met nabestaanden en overlevenden, voorafgaand aan elke stap die daarin wordt genomen, vanzelfsprekend een vereiste.
Het feit dat de uitnodiging niet is uitgegaan van de OGS is een zwak excuus. De herdenking vindt plaats op een ereveld, en alles wat daarop gebeurt valt onder de verantwoordelijkheid van de OGS wier taak het is om de belangen te verdedigen en de gevoelens te vertolken van nabestaanden van oorlogsslachtoffers, en overlevenden. De OGS had zich fel moeten keren tegen zo’n ondoordachte en respectloze actie. Dat heeft zij in dit geval schromelijk nagelaten. Erger nog, de OGS heeft er willens en wetens aan medegewerkt. De aanwezigheid van de Japanse defensieattaché bij de afgelopen herdenking was uiterst ongepast, onnodig, onverstandig en onacceptabel. Dit zou nooit zijn voorgekomen in onze tijd als directeur Indonesië van de OGS.
Met vriendelijke groet, Peter Steenmeijer, directeur Indonesië van 2001-2013, Robert van der Rijdt, directeur Indonesië van 2013-2022.
15 augustus 2025 Herdenking te ereveld Menteng Pulo, Jakarta
denhaagcentraal.net: Het nieuwe Indische stadsfestival Jalan Jalan wordt volgend jaar gehouden op vrijdag 21, zaterdag 22 en zondag 23 augustus. Met als cultureel en culinair hart op het Lange Voorhout weer Jalan Pedis, het voorproefje dat afgelopen zaterdag zo onverwacht druk bezocht werd. Die vele duizenden bezoekers tussen 12.00 en 22.00 uur zorgden voor lange wachtrijen bij de eetkramen, waar soms al veel te vroeg ‘nee’ moest worden verkocht. Maar de grote belangstelling heeft de enthousiaste organisatie ervan overtuigd door te gaan met haar plannen
de 50.000e bezoeker (een 89-jarige mevrouw die toevallig óók Hetty heet) Kijk op onze website voor de nieuwe steden en vertoningen van Anak Indië. De plaatsen die nu of in het najaar voor het eerst gaan draaien zijn: Apeldoorn, Gemert, Goes, Grave, Harderwijk, Hulst, Veendam, Veenendaal, Voorschoten, Waalwijk, Winschoten, Zeist, Zierikzee en Zutphen.
Hilversum : Zo’n 300 mensen waren bij de Noorderbegraafplaats Bergen op Zoom : Indiëherdenking brengt familieverhalen tot leven: ‘De pijn ging mee door de generaties heen’ Waalwijk : Indrukwekkende eerste Indiëherdenking Eindhoven: bij het Indisch en Moluks Gedenkteken: ‘De verhalen mogen niet verloren gaan’ Groningen : alle slachtoffers van de oorlog tegen Japan en de Japanse bezetting van het vroegere Nederlands-Indië herdacht. Zie ook oogtv Sliedrecht: zie de video Dordrecht: zie de video Enschede: zie de video ‘Sommige verhalen komen nu pas boven’ Baarn: Bijna tweehonderd belangstellenden hebben vrijdagavond de capitulatie van Japan herdacht. Breukelen: Trots dat het gelukt is om deze herdenking nieuw leven in te blazen.” Nijmegen: …. veel meer mensen dan we gewoonlijk gewend waren Utrecht: In Park de Gagel vond zaterdag de allereerste Indiëherdenking in Utrecht plaats Grave: Grote opkomst en betrokkenheid van jongere generaties Marum: Ding, dong, ding, dong. Het gedreun van de geluide kerkklokken klinkt tot ver buiten Marum als de eerste gasten worden ontvangen Almelo: zie de video Heerlen
duic.nl: Meneer en mevrouw Tan (90 en 89 jaar oud) wonen al tientallen jaren in Overvecht, maar komen oorspronkelijk uit Indonesië. Het is een goedlachs en reislustig stel. In hun leven hebben ze vele continenten en landen van hun lijstje afgevinkt. China, Brazilië, de Verenigde Staten: aan het lijstje komt maar geen einde. Hun leven begonnen ze in voormalig Nederlands-Indië, in Jakarta, beiden als kinderen van Chinese ouders.
Ter herdenking bij het heengaan van de betaalde voetbalclub Vitesse.Nu is het weer een amateurvereniging, zoals het begonmet de nevenZie ook dit archieftopic.
Sportgeschiedenis augustus 2024: Wie zich bezighoudt met Nederlandse sport tegen het eind van de negentiende eeuw, struikelt over sporters met deze opvallende achternaam: Dezentjé, gecombineerd met een hele reeks verschillende voorletters. In diverse sporten, maar vooral cricket en voetbal. Gegevens over de levens van deze jongemannen en flarden over hun sportcarrières zijn hier en daar al opgedoken, bijvoorbeeld in Nico van Horns artikel ‘De club van de “broertjes’: Vitesse’ in de SPORTWERELD #37 van 2005. Toch is er nog maar weinig bekend over de Dezentjés, terwijl een aantal van hen destijds behoorde tot de voorhoede (soms letterlijk) van de Nederlandse sportbeoefening. Hoog tijd voor een overzicht.
Op 16 augustus vond in Amsterdam op het Olympiaplein bij het Monument Indië-Nederland, de Dekoloniale Indonesië Nederland Herdenking plaats.
Gastheer, inleider en tevens mede-organisator/initiatief nemer, is Benjamin Caton. Benjamin ziet zich voor dit monument als ”staande voor een poort, een poort naar een koloniaal- en oorlogsverleden dat is bedekt en weggestopt. Een poort waar wij samen doorheen kunnen gaan, om te ontdekken wat daar allemaal verborgen is. In de vijfde editie van deze herdenking, worden de aanwezigen, door de verschillend sprekers geleid naar de geschiedenissen die minder bekend zijn, of waar men liever geen aandacht aan geeft. De artiesten, dansers en zangers geven met hun kunst een stem aan wat niet gehoord werd. Benjamin vertelt verder dat deze herdenking zonder vlaggen en militarisme is. Het nationalisme heeft hier geen rol; het gaat om de persoonlijke verhalen, het menselijk perspectief. Tijdens de tweede wereldoorlog, maar ook daarna en daarvoor. Alle groepen met banden met de archipel (of daarin zijn geïnteresseerd) kunnen zich vertegenwoordigd voelen.
Sylvia Dornseiffer vertelt ons over de geschiedenis van het monument waar we zitten. Oorspronkelijk was het monument waar wij voor zitten in 1935 gemaakt voor generaal van Heutsz. Toen was er al enige controverse, die nooit is overgegaan, totdat in 2004 is besloten de naam van Van Heutsz te verwijderen en de naam te wijzigen in “Monument Indië-Nederland”. Frits van Hall, de beeldhouwer, was een overtuigd communist en voor de onafhankelijkheid van Indonesië. Hij zei toen al, haal het portret van Van Heutsz weg en zet er merdeka (vrijheid) of Indonesë op en je heb een vrijheidsmonument. De onafhankelijkheid heeft helaas hij niet meer mogen meemaken.
Alexander Scholte (wethouder en loco-burgemeester van Amsterdam) vertelde over zijn Indo-Chinese grootouders. Zijn grootvader was een voorstander van de onafhankelijkheid. Hij heeft hij zich ingezet en verdienstelijk gemaakt voor de jonge staat Indonesië. Echter vanwege de veranderende politieke omstandigheden, moest hij en zijn gezin toch vertrekken naar Nederland. Hij benadrukt ook nog dat voor vele Molukkers, Papoea’s en Chinezen 17 augustus helemaal geen vrijheid betekende. Onderdrukking en moord hield op die datum niet op.
Reggie Baay vertde het persoonlijke verhaal van zijn vader, die voor Nederland vocht, terwijl de broer van zijn vader voor het Indonesische leger vocht. Reggie benadrukt hoe oorlog en strijd families en vriendkringen kunnen splijten en hun sporen achterlaten. De broer van zijn Indonesische moeder werd standrechterlijk geëxecuteerd (vermoord) terwijl hij zich niet met de strijd heeft ingelaten.
Feba Sukmana, journalist en schrijver uit Jakarta, vertelt ons over de gebeurtenissen op 16 augustus 1945. Soekarno en Hatta twijfelden nog over hoe verder te gaan. Een groep jongeren, die directe actie noodzakelijk vond, ontvoerde beide mannen en wisten Sukarno en Hata toen te overtuigen dat er haast was geboden. En een dag later werd de proclamatie uitgesproken.
De muzikale omlijsting, zang, poëzie en dans werden verzorgt door Gong Tirta, Dewi de Nijs Bik, Cheroney Pelupessy en Jermaine Rumahlaiselan. Gong Tirta maakt gebruik van westerse en oosterse instrumenten. Hun muziek heeft ook deze twee elementen in zich. Ook bij de andere artiesten en de dansen gaan Europese en Indonesische elementen harmonieus samen vloeiend tot in één geheel. Deze uitvoeringen pasten qua sfeer en symboliek helemaal bij de plechtigheid.
De drie hoofdkransen waren voor de plechtigheid al op standaards in het water geplaatst. De bezoekers van de herdenking hadden de mogelijkheid om een bootje met lichtje in het water te plaatsen, in plaats van een bloemendefile. Een mooi gezicht aan het einde van de plechtigheid, als het donker al is ingevallen. Daarna kom men nog in de vlakbij gelegen Willem de Zwijgerkerk terecht voor napraten en Koffie of thee met spekkoek.
Ik was zelf de 15de bij de Indië herdenking in Den Haag en op de 16de bij deze herdenking. Deze twee zijn heel verschillend in allerlei opzichten, maar delen het doel om de geschiedenis niet te vergeten en deze door te geven aan volgende generaties. Het karakter van beide is niet te vergelijken. Beide hebben hun plaats en zijn waardevol. Ik heb zeker geen spijt dat ik nu voor het eerst naar Amsterdam voor deze herdenking ben geweest.
Mail 1 Herdenken in ons dorp (ben de enige 😞) maar wij denken nog steeds aan onze familie. Fijne warme dag nog, gegroet:Boet. Foto rechts.
Mail 2 Beste heer of mevrouw, Met veel belangstelling heb ik naar de documentaire ” wat wij hebben doorstaan” van de NOS gekeken. Daar kwam mevrouw Ina Funke-Krijgsveld aan het woord. Mevrouw Funke-Krijgsveld heeft in hetzelfde kamp gezeten als mijn grootmoeder en mijn moeder. Bij ons thuis werd er niet veel gesproken over de tijd in het kamp, in dit geval Ambarawa 6. Ik heb geprobeerd contact met mevrouw Funke-Krijgsveld te krijgen via de NOS, dat is helaas niet gelukt. Ik zou heel graag in contact komen met mevrouw Funke-Krijgsveld om, als zij daarvoor open staat. Ik ben benieuwd naar de herinneringen van deze tijd, wellicht kan zij mijn oma J.M. (Nelleke) Witholt- van Kuijk of mijn J.M. (Senneke) Witholt herinneren.
Bent u wellicht in de gelegenheid om de vraag te stellen aan mevrouw Funke-Krijgsveld? Mijn gegevens staan hieronder. Als er geen behoefte is aan contact dan heb ik daar natuurlijk alle begrip voor. ik hoor graag van u. Met hartelijke groeten, Geert van Wermeskerken, Vergulde Draak 9 2342 CM, OEGSTGEEST. Telefoonnummer: 06 1736 0004 . E-mail adres: kermeswerken@gmail.com
Mail 2b Beste heer of mevrouw, Bij het kijken naar de herdenking vandaag bij het Indisch monument, hoorde ik Anneke van Voorden-Boelhouwer spreken, ook zij heeft in het kamp Ambarawa 6 gezeten tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ik ben benieuwd of zij mijn grootmoeder of moeder kan herinneren. Ik heb eigenlijk dezelfde vraag als in mijn vorige mail. Bestaat er een kans dat ik in contact kan komen met mevrouw Van Voorden-Boelhouwer. Dank voor uw tijd. Geert van Wermeskerken
Mail 3 Beste Mensen, Ik zoek een oude kameraad, uit Opmeer hij werkte op de Melkfabriek Aurora in Opmeer, volgens mij is hij een Ambonees, het kan ook zijn dat hij inmiddels is overleden. Met Vriendelijke Groeten, Arie Dijkstra, 1704BJ Middenweg 400a, Heerhugowaard.
Mail 4 Persbericht: De documentaire Anak Indië van regisseur Hetty Naaijkens- Retel Helmrich heeft in 1,5 maand tijd meer dan 50.000 bezoekers naar de bioscopen getrokken en is de best bezochte Nederlandse documentaire van dit jaar. — In een uitverkochte bioscoop in Bergen op Zoom feliciteerde burgemeester Margo Mulder regisseur Hetty Naaijkens – Retel Helmrich met deze mijlpaal en zette ook de 50.000e bezoeker in het zonnetje. De film wordt uitgebracht door Periscoop Film en draait nog in 60 bioscopen in heel Nederland. http://www.anak-indie.nl
Mail 5 Zag jullie waardevolle bijdragen weer langskomen en vroeg mij af of de recentelijke bijdragen van The Indo Project hier ook inpassen. Here are the article URLs:
Verslag en beelden van Ellen Stadsfestival Jalan Jalan, 16 augustus 2025, Den Haag Zaterdag 16 augustus was er op het Voorhout een voorproefje van het stadsfestival Jalan Jalan, wat in 2026 officieel van start moet gaan. Er waren eettentjes en stands en er was een podium. En het was er erg druk. Lange rijen bij de eettentjes en veel publiek voor de Crazy Rockers.
Om 16.00 uur was de officiële opening van het nieuwe stadsfestival in Hotel Des Indes. Het inleidend praatje en de interviews werd gedaan door Vivian Boon. Ook de burgemeester van Den Haag, Jan van Zanen, hield een toespraak. Daarna werd het tijd om het glas te heffen en te genieten van een heerlijke nasi kuning (tupeng) verzorgd door Toko Frederik en Restaurant Poetri Ajoe
AD :Op drieduizend bezoekers, verspreid tussen 12.00 en 22.00 uur, had de organisatie van de pre-launch van Jalan Pedis gemikt. Die verwachting blijkt veel te voorzichtig. Eén blik op de ‘Indische Parade’ is genoeg om te concluderen dat dit aantal al vroeg in de middag is overschreden. Een gunstige voorbode voor Jalan Jalan,
Bersiap is, afhankelijk van waar u staat, een beladen woord of een woord waarover u in discussie wilt, en dat wil ik niet.Een beladen woord.Uit die tijd zijn foto’s die u en ik niet lang kunnen bekijken en toch zitten ze dan in onze innerlijke beeldbank. Er zijn verhalen over het geweld, de rechteloosheid, de angst.De verhalen gaan ook de families die verscheurd raakten. Degene die daar even mooi als aangrijpend over schrijft, is de Indische schrijfster Lin Scholte. Indische Schrijfschool
In die z’n koffer – een Indisch familieverhaal in woord, beeld en muziek
In het kader van 80 jaar vrijheid vertelt Nico van Asdonck in deze muzikale en persoonlijke voorstelling het aangrijpende verhaal van zijn familiegeschiedenis in Nederlands-Indië en Nederland. Met live muziek van Combo Tjampoer, een indrukwekkende foto-expositie en verhalen van meerdere generaties, laat hij zien wat migratie, oorlog en herinnering doen met mensen. Ontroerend, herkenbaar en ondersteund met krontjong, country, indopop, reggea en Indonesische popmuziek. Combo: Bas, Micky en Nico van Asdonck, Dick van Vliet, Ilse Knook-Serkei. Foto-expositie : Gijs Possel en Indisch gedicht: Ineke Haisma.
AD: Al tachtig jaar wachten oorlogsweduwen op het salaris dat hun echtgenoten – militairen en ambtenaren in Nederlands-Indië – nooit uitbetaald kregen tijdens de Japanse bezetting. Nu krijgen ze alsnog geld, beloofde het kabinet dit voorjaar. De tijd dringt. „Straks hoeven ze niemand meer uit te betalen.’’ LC : In Bandung, op het Indonesische eiland Java, werd Ripassa geboren. Maar van die tijd weet hij niks meer. Zijn eerste herinneringen zijn die van de Japanners die de macht grepen. Zijn gezin, met een Nederlandse vader en Indonesische moeder, kwam in een buitenkamp terecht. NOS: Ondertussen blijft het aantal Indië-herdenkingen toenemen. Dit jaar wordt op dertien nieuwe plekken stilgestaan bij de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog in voormalig Nederlands-Indië. Daarmee komt het aantal ceremonies in Nederland op 65, blijkt uit een telling van het overkoepelende organisatiecomité. OmroepWest: Alice had een Indische moeder, Wies, en een Nederlandse vader, Adriaan. Zij hebben elkaar ontmoet in Amsterdam. Haar vader kreeg de wind van voren dat hij met een ‘zwartje’ verkering had. Maar Adriaan trok zich daar niets van aan en vertrok naar Nederlands-Indië om met Wies te trouwen. Ze kregen zes kinderen. Alice werd in 1933 geboren. Omroep Brabant: De Eindhovense Giulia Jongbeker (23) was nooit echt bezig met de geschiedenis van haar familie in Indonesië. Tot haar oma Joyce Radesy (79) haar meenam in het verhaal van haar jeugd in Jakarta. Over een plots vertrek, zonder afscheid, en een lange bootreis vol tranen. “Ik heb de hele bootreis gehuild”, zegt Joyce. ( zie de video) NRC: Al onze trauma’s zijn ontstaan in een ziek systeem dat kolonialisme heet. En daar is mijn generatie meer mee bezig dan de vorige’ NOS op youtube: Als in Nederland de Tweede Wereldoorlog al maanden voorbij is, zitten Nederlanders in Indonesië nog gevangen in Japanse interneringskampen. In deze video zie je hoe de zware oorlogsjaren in voormalig Nederlands-Indië verliepen. Volkskrant: De blinde vlek voor de oorlogsverhalen uit Nederlands-Indië is een doorwerking van ons koloniale verleden. De Tweede Wereldoorlog eindigde voor Nederland pas echt op 15 augustus 1945. Dat er nog altijd weinig aandacht is voor de geschiedenis van Nederlands-Indië zegt veel over de bredere omgang met ons koloniale verleden, betoogt historicus Suze Zijlstra. Griselda Molemans: De herdenking dit jaar is geen afronding. Regelmatig hoor ik uitspraken voorbijkomen als zou de herdenking van de Japanse capitulatie op 15 augustus aanstaande een punt zijn. Een eindpunt. Waarbij de Indische* gemeenschap ‘vooruit moet kijken’. En ‘verhalen moet blijven vertellen.’ Prima allemaal, maar hou voor ogen dat het uitgebleven rechtsherstel ter hoogte van 40 miljard euro** nog steeds niet geregeld is. Ricardo Brouwer: De Slachter van Atjeh hoort niet in een herdenkingstuin In Arnhem, waar ik woon, wordt dat herdenken pijnlijk doorkruist. In de tuin van Museum Bronbeek staan monumenten die dit verdriet en verlies gedenken, maar ook een borstbeeld van Jo van Heutsz. De man die als gouverneur-generaal verantwoordelijk was voor ruim 70.000 doden tijdens de Atjeh-oorlog Duic: Pas de laatste jaren is Hiert in haar eigen geschiedenis gedoken, onder meer door de archieven van Stichting Pelita* uit te pluizen. Wat ze tegenkwam schokte haar diep. “Ik ben er nu pas van bewust geworden wat er zich daadwerkelijk heeft afgespeeld. Hoeveel mensen er zijn vermoord, de verschrikkingen die ze hebben moeten doorstaan”, vertelt ze. Ze valt eventjes stil. Volkskrant: Ze was 9 jaar oud toen ze met haar moeder, broertje Hugo en oudere zus Marijke in een kamp werd opgesloten. Haar moeder had papier en kleurpotloden meegenomen en moedigde haar kinderen aan vooral de heftige gebeurtenissen te tekenen. ‘Ooit komen we hieruit en dan is er bewijs nodig van wat zich hier heeft afgespeeld, zei ze ons.’ De tekeningen bleven bewaard, vijftig jaar na de bevrijding bundelde Anne-Ruth ze in een boek: De gans eet het brood van de eenden op. Michel Maas in de Volkskrant; Ook nu laten Nederlanders de koloniale droom van Indië niet los,
15augustus1945.nl: Zijne Majesteit de Koning en minister-president Schoof woonden de nationale herdenking bij het Indisch Monument in Den Haag bij. De Koning hield tijdens de herdenkingsbijeenkomst een toespraak en legde de eerste krans. De minister-president, staatssecretaris Judith Tielen van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en de voorzitters van de Eerste en Tweede Kamer waren eveneens aanwezig en legden kransen. Ter afsluiting van de ceremonie opende Koning Willem-Alexander het defilé langs het Indisch Monument. Zoë Tauran, Jordan Roy, Jamai Loman en het Orkest Koninklijke Luchtmacht onder leiding van majoor Jasper Staps verleenden tijdens de herdenking hun muzikale medewerking. In 2025 werd de vaandelwacht geleverd door het Eskader van de Koninklijke Marine. Tijdens de herdenking bracht het historische vliegtuig Catalina een eerbetoon met een flypast over het Indisch Monument.
IGV : Vandaag, op 15 augustus, is de IGV aanwezig in het Nationaal Theater aan het Spui in Den Haag (13:30-17:00) en in de Floating Pasar in Rotterdam. Op beide plekken geven vrijwilligers van de IGV advies over Indische, Molukse en (Chinees-)Indonesische familiegeschiedenis. Bovendien is er vandaag (tot en met 17 augustus) een speciale actie. Word nu digitaal lid (€24 of €18 voor CGB vrienden), en het lidmaatschap loopt tot 1 januari 2027!
The Jakarta Post :”Now I can talk about it without crying,” said the Dutch woman who was four when she and her family were captured and held in “horrible” conditions in a camp in Java. t has taken Tineke Einthoven 80 years to be able to speak about what she lived through as a child in brutal Japanese internment camps during World War II without breaking down.
Ron Gastrobar Bij de C in Bloemendaal krijgt vanaf 6 september een nieuwe formule. Het restaurant van chef Ron Blaauw gaat verder als Ron Gastrobar Indonesia en introduceert een menu met Indonesische gerechten.
De menukaart van de huidige vestiging richt zich op gerechten uit de kenmerkende Gastrobar-stijl, met een mix van land- en zeegerechten. Vanaf september worden deze vervangen door Indonesische gerechten zoals rendang, saté en soto. Ook komen er authentieke Indonesische rijsttafels, streetfood om te delen en cocktails met pandan en limoen. Het concept sluit aan bij de bestaande Ron Gastrobar Indonesia-restaurants in Ouderkerk aan de Amstel en Laren (NH).Naast de menuwijziging krijgt het interieur een nieuwe uitstraling, geïnspireerd op Java en Bali. entreemagazine
hetkrantje-online: Een bijzondere verjaardag werd deze week gevierd in WZH Prinsenhof in Leidschendam. Op dinsdag 12 augustus vierde een tweeling namelijk hun 100e verjaardag; de zussen Elisabeth de Jong-Tangel (Els) en Jeanne Dumpel-Tangel. Beide zussen werden op 12 augustus 1925 geboren in Tjimahi. Jeanne werkte in Indonesië nog een periode voor een verzekeringsmaatschappij, maar stopte daarmee na haar huwelijk met Paul Dumpel. Zij kreeg uiteindelijk vier kinderen. Els trouwde in 1946 met Jim de Jong en kreeg door de jaren heen zelfs zeven kinderen. In 1956 en 1957 maakten de zussen (apart van elkaar) de overtocht naar Nederland aan boord van de Sibajak. https://www.youtube.com/watch?v=7e3jo7iFUl0
In het Regionaal Historisch Centrum Vecht en Venen (RHCVV) is maandag 11 augustus de tentoonstelling Leven na de Bevrijding officieel geopend. RTV Stichtse Vecht, zie de video
Volkskrant De 105-jarige Lena Plevier-Broos is geboren op Sumatra in Indonesië, in de tijd dat het eilandenrijk nog een kolonie van Nederland was. Als twintiger maakte ze de Japanse bezetting mee tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ze moest voortdurend op haar hoede zijn om als jonge vrouw niet geronseld te worden voor gedwongen prostitutie door Japanse soldaten, die daar berucht om waren.
Ze vertelt: ‘Er waren Indonesiërs die verraadden waar Nederlanders woonden. Zo kwamen de Nippons – zo noemden wij de Japanners – ook bij ons langs. Ik heb veel angstige momenten gekend, omdat ze op zoek waren naar jonge vrouwen, voor zichzelf. Het woord verkrachting kende ik toen nog niet, maar dat was wat ze deden. Ze konden zomaar je huis binnengaan, op zoek naar meisjes. Je wist wanneer ze eraan kwamen, want dan hoorde je tetteretet van hun trompet. Dan moest ik mij snel verschuilen.’
De Volkskrant sprak met enkele laatste ooggetuigen. John Simons (102), die als dwangarbeider in Japan op een haar na ontsnapte aan de atoombom.
VK: Nadat u een paar maanden in kampen had gezeten, brachten de Japanners u in het najaar van 1942 naar Singapore, van waaruit ze dwangarbeiders verspreidden. Hoe verliep die reis? — ‘We gingen met ik weet niet hoeveel mensen aan boord van een vrachtschip. In het ruim stonden stellages waarin we konden slapen. Als we onze behoefte wilden doen, moesten we naar het dek. Veel mensen werden ziek. Vanwege het slechte eten waren ze aan de schijterij. ‘In Singapore werden we ondergebracht in een voormalige Engelse kazerne. Daar kwam ik mijn broer Bertus tegen. Hij werd later als dwangarbeider ingezet bij de Birma-Siamspoorlijn. Pas na de oorlog zag ik hem weer terug. Hij heeft me nooit veel verteld over die tijd.’
Volg het verhaal van Joty van Os, Jonge Indische vrouw gevangen in Japans kamp. Zie de filmpjes Zie ook de film op de site oorlogsverhalen: Joty ter Kulve-Van Os (geboren in Semarang op 2 maart 1927) is een dochter van een Nederlandse vader en een Indische moeder. Haar vader Koos van Os legde het eerste watersysteem aan in Linggadjati en gebruikte daarvoor bamboe pijpen.
Charles Ligtvoet in de Volkskrant: ‘Alle vrouwen werden op transport gesteld. Jongens van 10 jaar en ouder, zoals ik, moesten achterblijven. Ik zie het nog zo voor me. Mijn moeder had een klein koffertje bij zich en stapte met mijn zusje in een van de open vrachtwagens. Ik rende huilend en met een zwaaiende vuist achter de vrachtwagens aan. Het liefste wat ik op dat moment had, werd van mij afgenomen. Bij de poort kreeg ik een slag van een bewaker, het kan een geweer geweest zijn, ik weet het niet. Ik viel neer en toen ik bijkwam was iedereen weg.
BredaNu: De Indiëherdenking die elk jaar op 15 augustus plaatsvindt in de tuin van woonzorgcentrum Raffy, gaat dit jaar niet door vanwege de voorspelde hitte. De organisatie vindt het in verband met de voorspelde hitte niet verantwoord om de herdenking door te laten gaan. Het KNMI heeft tot en met vrijdag code geel afgekondigd vanwege de hoge temperaturen. “Het landelijk hitteprotocol is in werking en wij hebben ons hieraan te houden”, schrijft de organisatie in een mail aan genodigden. “Zeker gezien het feit dat veel bewoners en genodigden al op leeftijd zijn.”
Janny Liem-Tan De Chinese naam van Janny Liem-Tan (1925) luidt Tan Yan Nio. Ze werd geboren in Bandoeng en maakte de oorlog als buitenkamper mee. Zij was 17 jaar oud toen de oorlog uitbrak. Ze herinnert zich nog hoe zijzelf en de andere meisjes zich moesten verstoppen als de Japanners eraan kwamen. In 1966 moest ze afscheid nemen van haar geboorteland en kwam ze met haar gezin naar Nederland. Tijdens de herdenking zal mevrouw Liem- Tan een testimonial uitspreken.
Jordan Bramsen Jordan Bramsen (2002) is docent Engels op een middelbare school. Ze maakt deel uit van Jong1508 sinds januari 2025. Jordan is Indisch van moederskant. Haar Indische oma kwam in 1957 naar Nederland en haar Molukse opa in 1958. Tijdens de herdenking zal Jordan een testimonial uitspreken.
Zie andere deelnemers: Eltjo Ockeloen, Zoë Tauran, Jordan Roy, Jamai Loman, Femke Groustra-de Kat en haar dochter Marjolijn en kleindochter Josje, Anneke van Voorden-Boelhouwer, Roy Meelhuysen Meer informatie uit Moesson juli/augustus
Zie documentaire Jan Brokken zijn oorlog, 55 minuten Schrijver Jan Brokken vertelt in deze documentaire het verhaal van zijn eigen familie. Zijn ouders en twee oudere broers overleefden ruim drie jaar in Japanse interneringskampen op Sulawesi. Eén op de zes mensen overleefde deze kampen niet. Velen stierven aan honger, uitputting, mishandeling of ziektes. Maar bij terugkeer in Nederland werden zij nauwelijks erkend. “Ach, bij jullie viel het toch wel mee? Wij hadden de hongerwinter!” Het is een opmerking die Brokken in de documentaire herhaalt, met de wrange ondertoon van iemand wiens familie getekend werd door deze oorlog.
Jan Brokken werd pas ná de oorlog geboren. En toch was die oorlog in zijn jeugd voortdurend aanwezig. Hij groeide op tussen de scherven van een verleden dat zijn ouders diep had getekend. Zijn vader leed aan een oorlogstrauma, gebruikte veel medicatie en dronk. Als kind moest Jan samen met zijn moeder zijn vader naar bed tillen als hij, onder invloed van pillen en drank, op de vloer lag. ’s Nachts hoorde hij zijn vader schreeuwen van de nachtmerries.
Selling a colonial war (bron inleiding) In het lijvige ‘Indië Verloren… Selling a Colonial War’ houdt regisseur In-Soo Radstake de beeldvorming over de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog kritisch tegen het licht. Hij bracht weken door in het Nationaal Archief en reisde naar Australië, de VS en Indonesië om verschillende historici te spreken. Samen schetst dit alles een gedetailleerd en ontluisterend beeld van een van de zwartste bladzijden van de Nederlandse geschiedenis. Van een overheid die koste wat kost haar handelsbelangen wilde behouden en daarvoor nietsontziend te werk ging.
Te zien bij de NPO Deel 1 en Deel 2, van 51 en 53 minuten
Een tijd terug op tv geweest:
Als ik mijn ogen sluit – Leven met de Japanse kampen 94 minuten Wat hebben de vrouwen en kinderen in de Japanse kampen in Nederlands-Indië meegemaakt? Welke wonden en trauma’s zijn daarbij achtergebleven en hoe zijn ze daar tijdens hun leven mee omgegaan?
De oorlogservaringen en de grootschalige ontheemding die volgde werken door tot op de dag van vandaag bij inmiddels 2 miljoen Nederlanders met een Indisch oorlogsverhaal in de familie en ook in onze samenleving als geheel. Daarom breng ik een bijzonder E-Book uit met nog niet eerder gepubliceerd werk rond dit thema.
Van elk verkocht exemplaar gaat 1 euro naar Stichting Nationale Herdenking 15 Augustus 1945 Daarnaast bevat de bundel ook gedichten over de hedendaagse oorlogen die nog altijd woeden. Ik hoop dat de woorden troost en herkenning kunnen bieden en hen die dat nodig hebben.
Per 1 september 2025 treedt Pepijn Hentenaar aan als nieuwe directeur van Stichting beheer Sophiahof/Museum Sophiahof. Hentenaar (50) brengt een brede professionele achtergrond mee. Hij werkte jarenlang als journalist en programmamaker bij programma’s als DWDD, Nieuwsuur, College Tour en de talkshow van Humberto Tan. Hij was daarnaast actief als strategisch adviseur in maatschappelijke verandertrajecten. Hentenaars betrokkenheid bij de doelstellingen van de Sophiahof is diepgeworteld. Zijn familie heeft Indische wortels, en als veteraan weet hij hoe gelaagd herinnering kan zijn. Hij stond als journalist jarenlang midden in de samenleving en zag hoe belangrijk het is dat we het verleden écht onder ogen durven zien. “Het koloniale verleden van Nederland is geen voetnoot,” zegt hij, “maar een fundamenteel hoofdstuk dat nog te vaak wordt verzwegen. Sophiahof is voor mij een plek waar geschiedenis en actualiteit samenkomen – een huis waarin verhalen verteld en gehoord mogen worden”. museumsophiahof:
Den Haag FM: Voor liefhebbers van de Pasar Malam, die later de Tong Tong Fair ging heten, is er voorzichtig positief nieuws: mogelijk komt de Indische markt terug op het Malieveld. Afgelopen week is een aanvraag gestuurd naar de gemeente, vertelt initiatiefnemer Jeffrey Bloem van JC Events. ‘De weduwe van Indië, Den Haag, daar hoort gewoon een Pasar Malam op het Malieveld’, vertelt Bloem in het radioprogramma CultuurBoulevard. Bloem is Hagenaar en van Indische afkomst. Met zijn evenementenbureau organiseert hij al jaren Indische markten, ook in Zoetermeer en Rotterdam. Als de ondernemer groen licht krijgt van de gemeente, zal het evenement op het Malieveld de Kumpu Fair heten.
centraal+ : De gemeente Leidschendam-Voorburg organiseert op 13 augustus een eerbetoon aan Leidschendammer Pieter de Kock, in het kader van 80 jaar vrijheid. De Kock streed met zijn verzetsgroep in de jungle van Nieuw-Guinea.
Dit jaar staat in het teken van 80 jaar vrijheid. Ter gelegenheid van dit jubileumjaar staat de gemeente Leidschendam-Voorburg extra stil bij het einde van de Tweede Wereldoorlog in het Koninkrijk der Nederlanden. Als onderdeel daarvan wordt een eerbetoon georganiseerd aan De Kock. Hij streed met zijn verzetsgroep in Nieuw-Guinea. Daar woedde de oorlog langer dan in Nederland: de overgave van Japan in Nederlands-Indië vond pas plaats op 15 augustus 1945.
Dido Michielsen schreef Verborgen Vader: Wanneer haar vader plotseling uit haar leven verdwijnt, weet de zevenjarige Dido niet wat haar overkomt. Rudy Michielsen was alles voor haar. Die liefde slaat om in afkeer voor de onbetrouwbare man die door haar moeder terecht buiten de deur is gezet.
Die afkeer is haar pantser. Maar na verloop van tijd dringen steeds meer vragen zich aan haar op. Waaróm was hij zo onbetrouwbaar, zo moeilijk? Wat was hem in een Japans krijgsgevangenkamp overkomen? Wat spookte hij uit in de strijd tegen de Indonesiërs, van wie hij nota bene zelf afstamde? Vaak houdt Dido’s vader zich verborgen, maar ze vangt ook glimpen op van zijn ware karakter, zijn bizarre leugens en egoïsme. Heeft zijn plotselinge vertrek haar een vaderwond bezorgd?
De boekpresentatie is 12 augustus 17.00 bij boekhandel Paagman, Den Haag
Er is een heruitgave van de kampdagboeken van Beb Vuyk.
Te bestellen bij uitgever Cossee: In de week voor kerst, op 20 december 1942, krijgt Beb Vuyk een oproep zich samen met haar twee zoontjes te melden voor internering in Bandoeng. Eerst valt het kampleven nog alles mee – er heerst grote solidariteit onder de vrouwen, vooral tussen Beb en haar kleine groep van trouwe vriendinnen. ‘Kon erger’, menen veel van de geïnterneerden. Maar in de laatste maanden van de oorlog wordt de situatie steeds slechter voor de kampbewoners. Vuyk observeert scherp en zonder bitterheid hoe de laatste restjes beschaving wegvallen, hoe het kampregime inhumaner wordt, hoe de smakeloze pap die ze voorgeschoteld krijgt steeds uit meer water en steeds minder rijst bestaat, en hoe genadeloze ziektes als cholera en tubercolose vele slachtoffers eisen. ** Fragmenten zijn te lezen bij de site Indische Literaire Wandelingen . ** Eric de Vroedt praat bij de Taalstaat over Bep Vuyk, dit boek en de presentatie op 15 augustus. ** De theatrale presentatie in Den Haag van het boek is uitverkocht.
Land van Cuijck Indiëherdenking 15 augustus Patrijzenveld 117 om 15.00 uur Men wil een Indiëmonument maken en er wordt verzocht te doneren. Zie het ontwerp: * Geldrop : De officiële herdenking is tegenwoordig in Eindhoven, maar in Geldrop wordt op 15 augustus toch ook weer stilgestaan bij de oorlogsslachtoffers in voormalig Nederlands-Indië. * Rijswijk: Nederlands-Indië en Indonesië: verbinding en ontmoeting rond een gedeeld verleden op zaterdag 30 augustus * Expositie De Vergeten Oorlog opent 16 augustus * 15 augustus bij boekhandel Moesson: Expositie ‘Herdenken met beelden’ * Meer dan 70 Indiëherdenkingen in Nederland.
Indische Schrijfschool:
Krankzinnig is een breed begrip, en een mens is niet altijd ja dan nee krankzinnig, het kan in golven komen, in gradaties verschijnen en soms is het te genezen. Maar hoe dan ook is het ellendig, en het ellendigste was de situatie te Atjeh, eind negentiende eeuw.
NOS: Net als zijn collega in Gelderland is Poortvliet enthousiast over de smaak van ganzenvlees. “Het is wel even wat anders dan kip of kalkoen”, zegt hij. “Ganzen kunnen honderden kilometers vliegen, dus ganzen hebben veel meer spieren. Het vlees heeft een heel andere structuur, is ook wat taaier. Maar als je het laat sudderen is het geweldig lekker. Mijn vrouw is Indisch, die maakt er rendang van.
Volkskrant: In Japan is de atoombomaanval op Hiroshima herdacht De Japanse autoriteiten maakten woensdag rond de herdenking de namen bekend van bijna vijfduizend nieuwe geïdentificeerde slachtoffers, waarmee het totaal op bijna 350 duizend doden komt. Het daadwerkelijke aantal kan nog hoger liggen.
Woensdagochtend (lokale tijd) stonden overlevenden en nabestaanden tachtig jaar na dato stil bij de ramp. Van degenen die de aanval overleefden zijn er inmiddels minder dan honderdduizend over.
NPO radio 1 Villa VdB: Op 4 augustus 1993 erkende de Japanse regering voor het eerst dat tijdens de periode 1938-1945 tienduizenden vrouwen onder dwang werden ingezet als zogeheten ‘troostmeisjes’ – een systeem van seksueel misbruik en structurele oorlogsverkrachting door Japanse militairen.
ACARA VITA NOVA: Rijsttafelbuffet op de woensdagen 17 september, 15 oktober, 19 november en 17 december. Aanvang 16.00 uur. Op deze woensdagen vindt een speciale rijsttafelbuffet plaats in Huiskamer Betsy Perk, Betsy Perk 1-5 in Hoorn Kersenboogerd. Hier kunnen tot 50 mensen samenkomen om te genieten van authentiek Indisch eten.
In het kader van familieonderzoek zou ik graag willen weten wie er op de twee foto’s uit Nederlands-Indië staan. De ene foto, met jonge vrouw, is gemaakt in Malang op 21-04-1941 en de andere waarschijnlijk in Soerabaja in de periode 1938-1941 (mogelijk juni 1941). Op de foto met de twee mannen en twee vrouwen is maar één persoon bekend, en dat is Chris de Jong (geboren 1920), de tweede persoon van links met zijn knie omhoog. De eerste persoon van links is vermoedelijk dezelfde vrouw als op de andere foto.
Volkskrant: 100-jarige Meriyati (met, zoals veel Indonesiërs , maar één naam) is nog aan het bijkomen van alle aandacht voor haar verjaardag. Nu zijn eeuwelingen sowieso bijzonder in Indonesië, waar de gemiddelde levensverwachting 71 jaar is, maar ‘Oma Meri’ heeft ook nog een bijzonder leven achter de rug. Daarom stonden er eind juni niet alleen familieleden rond haar bed op wielen, in de ruime en lichte woonkamer in Depok (West-Java), maar ook machtige politici, politiebazen en journalisten. Haar kleinzoon presenteerde die dag een fraaie biografie over zijn elegante en helder formulerende grootmoeder. Meriyati stond de Volkskrant urenlang te woord in vlekkeloos Nederlands. Haar devies: ‘Leef gewoon vredig samen, blijf kalm.’ ‘Ik kom uit een gebroken gezin. Mijn vader was een Nederlander die een secretaresse-opleiding leidde in Tegal. Hij vertrok toen ik 2 jaar oud was. Mijn moeder hertrouwde met een Indonesische dokter. Die was in Nederland opgeleid en thuis spraken we Nederlands met elkaar.
IGV te Rotterdam: De Indische Genealogische Vereniging is bij culturele familiefestival de Floating Pasar te Rotterdam op 15 & 16 augustus! Hoorn : 15 aug 13.00 uur, Het Oostereiland. Waalwijk: 15 aug 19.00 Indië Monument, Brg Moonenlaan Leidschendam-Voorburg: 13 aug 14.00 Noorthey. Sliedrecht: 15 aug 14.30, Stationsweg. Breda : 15 aug 13.30 zorgcentrum Raffy
Oud Zeer – Atrium City Hall : Op 15 augustus 2025, precies 80 jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog, lanceert Stichting Open Mind de reizende tentoonstelling Oud Zeer. Een krachtig en persoonlijk eerbetoon aan families met wortels in Nederlands-Indië/Indonesië die van 15 t/m 22 augustus is te zien in het Atrium Den Haag.
ditishelmond: Een bijzondere tentoonstelling opent vrijdag 15 augustus van de Helmondse kunstenares en fotograaf Tahné Kleijn. Onder de titel Mijn Liefste Teun reconstrueert zij op het leven van haar grootmoeder in het Japanse vrouwenkamp Tjideng, ten tijde van de Tweede Wereldoorlog in voormalig Nederlands-Indië. De expositie is te zien bij Pennings Foundation aan de Geldropseweg in Eindhoven en bestaat uit ruim veertig zorgvuldig geënsceneerde foto’s, originele dagboekfragmenten en een persoonlijk familieverhaal dat zelden zo invoelbaar werd verbeeld. Centraal staat het relaas van Pieta Kleijn, Tahné’s grootmoeder,
** NPO radio 1: De gouverneur van Bali wil het Indonesische eiland binnen twee jaar plasticvrij maken. Het toeristenparadijs heeft met een enorm afvalprobleem te maken, vooral door plastic voor eenmalig gebruik.
** Zie video:Een Reis door de Landschappen van Indonesië . ** NPO radio 1: Hoe sterk is de vrouwenbeweging in Indonesie?
Nursyahbani Katjasungkana is een voorvechtster voor vrouwen- en LHBTI+-rechten in Indonesië die tijdens de dictatuur van Soeharto haar leven wijdde aan gerechtigheid.
** Volkskrant: Met super-de-luxe zorg wil Indonesië patiëntenexodus naar buitenland stoppen: maar wat heeft de gewone man eraan? ** Indonesië gaat door met een transformatief plan om het hogesnelheidspoornetwerk uit te breiden van Jakarta naar Surabaya. Het doel is om sneller, beter geïntegreerd en milieuvriendelijker vervoer te bieden aan de ruim honderdvijftig miljoen mensen die op het eiland Java wonen.
gelderlander.nl Decennialang dacht de familie van Daisy Kolkman (36) dat haar overgrootvader zijn gezin in de steek had gelaten in Nederlands-Indië. Maar na een vijftienjarig onderzoek blijkt de vork anders in de steel te zitten. „Hij redde hen juist!” Foto: Bart Boer en Liena Geijtenbeek
mail: Heb een oude foto van een Indische baby, op de achterkant staat vermeld: pieter kiesstraat 14 rood Haarlem 1960. Ben benieuwd of iemand van de lezers informatie heeft over het adres en de baby uit het jaar 1960
De Indische Podcast: Biografie Franz Junghuhn ‘Leven op een vulkaan’Ulbe Bosma ‘Leven op een vulkaan. Franz Junghuhn – Een biografie’ Uitgeverij Athenaeum. In deze aflevering bespreken we een mooie biografie over de beroemde Duits-Nederlandse natuurwetenschapper Franz Junghuhn die medio 19e eeuw baanbrekend werk verrichtte op Java
keasberry.com : Oma Keasberry vertelt – deel 2. Met fragmenten uit een bijzonder radio-interview in haar restaurant. Nostalgie, eten en familieverhalen.
Foto: Oma Keasberry-van Beekom danst met Jack Boer
Anne Ruth Wertheim: Op woensdag 16 juli 2025 zou ik geïnterviewd worden door één van de Nederlandse dagbladen in verband met de naderende herdenking op 15 augustus aanstaande, de dag waarop wij in de Japanse kampen in de toenmalige kolonie Nederlands-Indië, werden bevrijd door de geallieerden. De appeltaart en de thee had ik klaarstaan toen de verslaggever op bezoek kwam en ons gesprek kon beginnen. Ik begon met te zeggen ik nog iets duidelijk wilde maken, namelijk dat het voor mij onmogelijk zou zijn over mijn kampverleden te vertellen zonder verband te leggen met wat er op dit moment gebeurt in Gaza. Daar schrok de verslaggever zichtbaar van, want wat bedoelde ik dan?! Ik zei dat daar de mensen in een concentratiekamp zaten, net als wij in het Jappenkamp. Maar nee, als mijn voorwaarde voor een interview bleef dat ik zulke verbanden mocht leggen met Gaza, moest dat met de chef besproken worden. En zo vertrok de verslaggever zonder de appeltaart te hebben aangeraakt of van de thee te hebben gedronken. De volgende dag kreeg ik een kort appje. Bezoek haar website en deze wikipediapagina
Tropenvrienden Alkmaar laat weten: Herdenking 15 augustus 1945 Alkmaar vrijdag 15 augustus 2025 – 14:00-17:00 uur . Pasar Kecil Alkmaar 2025 zo 31 augustus – 13:00-18:00
Indische Schrijfschool: Vendutie, bijna honderd jaar geleden. De Preanger Bode adverteerde twee keer en mijn aandacht was meteen getrokken. Die heerlijke fascinerende opsommingen van wat mensen allemaal in hun huis hadden – wij hebben Funda, maar de oude kranten de venduties.
RTL: Het Hooggerechtshof in Maleisië heeft uitspraak gedaan in de zaak rondom de dood van Ivana Smit. Het fotomodel overleed in 2017 op 18-jarige leeftijd onder verdachte omstandigheden. Het onderzoek naar haar dood ‘moet volledig worden heropend’, zo meldt advocaat Sébas Diekstra op Instagram.
Wayang (Ross Walker): Bijna 35 jaar later, in 1980, is Ron eveneens vader. Hoewel hij in Nederland is opgegroeid, kampt hij met dezelfde demonen. In het verzorgen van de inmiddels bejaarde Novan en het grootbrengen van zijn eigen jonge dochter, Lucy, ziet hij dat de littekens van een versplinterde identiteit zich niet zo makkelijk doen vervagen. Het wajangspel verbindt deze drie generaties en helpt ze verzwegen trauma’s een plek te geven.
Heroes’ Day (Miron Ashkenazy): Deze documentaire onderzoekt een spectaculaire reddingsoperatie op 10 november 1945 in Surabaya, waarbij 3.500 gijzelaars werden bevrijd tijdens het begin van de Indonesische Revolutie. Gedreven door familie-erfgoed en jarenlang onderzoek, ontrafelt het verhaal de vergeten rol van oudoom Jack Boer, de Gurkha’s en de strijd voor erkenning.
Onderzoeker in film Heroes Day
De Vergeten Nederlander (Joris Drachman): Een passieproject over ‘oma’ Jane die ten tijde van de repatriëring na Nederlands-Indië statenloos achterbleef op Java
AD : Geen Pasar Malam dit jaar in Dordrecht? Voor veel mensen was dat een flinke tegenvaller, zo ook voor de Indische Dordtenaar Marcel Kuster. „Wat een enorme blunder”, dacht hij. Hij klom meteen in de pen en mailde de wethouder. En met succes: dankzij een kleine subsidie houdt hij op 6 september de tweede editie van ‘Kumpulan 2.0’. Dit jaar op twee locaties. „Ik zie het als mijn missie om het Indische erfgoed levend te houden.”
„Soedah, laat maar”, zei de 105-jarige moeder van Ruud Hagestein (82) zachtjes toen ze hoorde dat de Pasar Malam in Dordrecht dit jaar niet doorging. Het nieuws kwam hard aan. Niet alleen bij haar, maar bij velen. „Ik kon de teleurstelling van haar gezicht aflezen”, zegt zoon Hagestein, eigenaar van Indo Koffie Bali in de Vriesestraa
Indië verloren – Selling a Colonial War van In-Soo Radstake (Seoel, 1979) is een zeer onderhoudende documentaire over de beeldvorming rond een koloniale oorlog die onder de noemer ‘politionele acties’ in de geschiedenisboeken en de geheugens belandde. ‘Hoe controleer je als overheid de beeldvorming?’ VPRO Gids Lees recensie.
Peter van Vleuten: Afgelopen week gingen we met z’n drieën naar Filmhuis Alkmaar om te kijken naar Anak Indië (Kind van Indië), de prachtig gemaakte documentairefilm van Hetty Naaijkens-Retel Helmrich over Nederlands-Indisch erfgoed. Heden en verleden komen in een mozaïek van verhalen samen: van ’tempo doeloe’ tot en met het verraad van de Nederlandse overheid aan de KNIL-soldaten en de vastbeslotenheid waarmee de indo’s (‘In Nederland Door Omstandigheden’) een bestaan wisten op te bouwen in dit vlakke, koude land waar ze nauwelijks erkenning vonden.
We waren flink onder de indruk. Want hoewel wij zelf geen indo’s zijn, hebben er aan de kant van mijn vaders familie toch diverse generaties hun leven (grotendeels) doorgebracht in Nederlands-Indië, als ondernemer, administrateur of landbouwkundig ingenieur. Bij mijn grootvader (geboren in Soerabaja) en grootmoeder thuis waren Indische kunstvoorwerpen te zien, er waren foto’s van kleine jongetjes in tropenpakjes (mijn opa en oudoom). Ook de maleise woorden waren niet vreemd. Geen komkommer maar ketimoen, wij liepen ’s zomers op blote kakkies en mijn oma – een klassiek keurige Haagse dame – liet zich nog wel eens tussenwerpingen ontglippen als ‘soedah’
(De foto is uit het familiearchief van der Vleuten. Overgrootouders van Vleuten-van der Mandele van de schrijver en van zijn broer Diederik)
Radio 5: gesprek met Sjors van der Panne over “Altijd Dichtbij’ de titelsong van Anak Indië ( nu 40.000 bioscoopbezoekers)
Suzanne Liem: Samen met het Indisch Herinneringscentrum bereid ik de lancering van het boek voor en de tentoonstelling Echo van de Strijd om Indonesië. Deze tentoonstelling stelt vaders en dochters centraal en is gebaseerd op het boek.De lancering is op 15 augustus 2025 tijdens de talkshow Echo van deStrijd om Indonesië in het Nationale Theater aan het Spui in Den Haag. Deze talkshow markeert de soft-opening van de tentoonstelling die tot 1 maart 2026 in Museum Sophiahof te zien zal zijn. Ik organiseer de tentoonstelling en de talkshow samen met het Indisch Herinneringscentrum en Walburg Pers met financiële steun van het Vfonds. Walburgpers over dit boek
Mijn ouders ontmoetten elkaar in Merauke, een kustplaats in toenmalig Nederlands Nieuw-Guinea. Hij was daar cipier in de gevangenis en huurde een kamer in het huis waar Marlin, mijn moeder, met haar familie woonde. Hoewel hij zestien jaar ouder was, werden ze verliefd op elkaar. Dat was geen gemakkelijke situatie. Iedereen van moeders kant was moslim, terwijl vader (die als tiener net als zijn twee broers wees werd) katholiek was. En daarbij had mijn moeder al een zoon, bij een man die haar mishandelde. Omdat vader weigerde moslim te worden, verboden haar ouders de relatie. Ze liepen samen weg. Uiteindelijk mochten ze toch samen zijn, waarna moeder zich bekeerde tot het katholicisme en haar ouders de zorg kregen over haar zoon. Mijn vader had uit een eerdere relatie al drie zonen. Ook dat hoorde ik, als zevende uit een gezin met acht kinderen, pas heel laat in mijn leven, als gevolg van het beruchte ‘Indische zwijgen’. NRC
De Lieve Vrouw te Amersfoort: Deze zomer biedt De Lieve Vrouw een vierdaags film- en contextprogramma, speciaal voor iedereen die zich verbonden voelt met, of meer wil weten van, het Indische verleden. En de invloed daarvan op het heden. Met extra’s als een workshop ‘Tracing your roots’, een expositie en nagesprekken met filmmakers. Films: Kleinkinderen van de Oost Sporen van Indië Als ik mijn ogen sluit Anak Indië Buitenkampers Tussen Wal en Schip
Tijdens cultureel festival SAMA NIMMA kun je genieten van muziek, film, dans, verhalen én culinaire tradities van verschillende Nederlands-Indische gemeenschappen in Nijmegen. Dit festival markeert het einde van het herdenkingsjaar rond 80 jaar vrijheid. We trappen het festival op zaterdag 16 augustus af met een heerlijke Nasi Bungkus op het Mariënburgplein. Tijdens deze gezamenlijke maaltijd ontmoet je andere mensen en voer je interessante gesprekken. Immers: samen eten verbindt. Bibliotheek Gelderland Zuid
De Stentor : Als pro-Nederlandse christenen hebben de inwoners van het dorp Toegoe op Java geen leven meer wanneer Soekarno de onafhankelijkheid van Indonesië uitroept. Ze worden gezien als verraders. Uit angst voor hun leven zwerven de Toegoenezen jarenlang over de wereld, totdat ze in 1967 in Oost-Nederland neerstrijken. Als kind maakt Fony Kantil deze indringende koloniale geschiedenis van dichtbij mee.
Nederlander Harold Berghuis vond fossielen van Homo erectus in de Straat Madura, ooit deel van het verdronken Sundaland. De ontdekking roept nieuwe vragen op over jachttechnieken en migratie van vroege mensensoorten. historiek.net
Vlaardingen24 Veel inwoners van Vlaardingen die niets liever willen dan dat mensen overal ter wereld in vrede samenleven, en dat beschikbare financiën ingezet worden voor het verbeteren van leefomstandigheden van jong en oud, zullen in deze tijden van dreiging en bewapening twijfelen. Ten koste van alles vasthouden aan pacifistische principes of toch investeren in onze verdediging. En hoe ver gaan we dan, ook nucleaire bewapening als tegenwicht? Logische vragen waar niemand pasklare antwoorden op heeft. PAX Ambassade van Vrede Vlaardingen, Amnesty International Vlaardingen en vertegenwoordigers van diverse kerken in Vlaardingen nodigen u uit om deze dilemma’s samen te overdenken en onder woorden te brengen tijdens de jaarlijkse herdenking van de bombardementen en de gevolgen daarvan, nu precies 80 jaar geleden, op de Japanse steden Hiroshima en Nagasaki.
Ze is met Reve, Mulisch en Hermans een van de grote naoorlogse auteurs. Hella Haasse bracht bijna haar hele jeugd door in Nederlands-Indië en debuteerde in 1948 met Oeroeg. Het boek werd een groot succes maar kreeg ook de nodige kritiek. Men vond dat Haasse geen recht van spreken had als het gaat om… Universiteit Leiden
Bersama Filmfestival: Nieuw driedaags filmfestival van 15 t/m 17 augustus
In het weekend van 15 t/m 17 augustus 2025 vindt in de gloednieuwe bioscoop Cinema The Pulse te Amsterdam de allereerste editie van het Bersama Filmfestival plaats: een driedaags filmfestival gewijd aan Indische, Molukse en Indonesische geschiedenis, cultuur en identiteit. Met een zorgvuldig samengesteld programma van films, gesprekken en herdenking biedt het festival ruimte aan reflectie, ontmoeting en dialoog.
Tijdens het filmfestival worden publieksfavorieten vertoond zoals Anak Indië, Indië verloren en Tussen Wal en Schip, die het afgelopen jaar ieder tienduizenden bezoekers trokken. Daarnaast zijn er klassiekers te zien zoals Oeroeg, Moeder Daoen My Blue Heaven, evenals internationaal gelauwerde documentaires zoals The Act of Killing (Oscar genomineerd) en het drieluik Stand van de Zon, Stand van de Maan en Stand van de Sterren (Hoofdprijzen IDFA en Sundance).
In het kader van 80 jaar vrijheid wordt ook de Nationale Herdenking van 15 augustus in Den Haag live uitgezonden op het festival. Op 15 augustus staan we namelijk stil bij het einde van de Tweede Wereldoorlog voor het héle Koninkrijk der Nederlanden en herdenken we alle slachtoffers van de oorlog tegen Japan en de Japanse bezetting van Nederlands-Indië.
Bersama, Indonesisch voor samen, staat voor de kracht van verbinding – tussen generaties, tussen culturen en tussen verhalen. Het Bersama Filmfestival biedt een uniek perspectief op het koloniale verleden, migratieverhalen en de actuele beleving van Indische en Molukse identiteit in Nederland, maar ook op de Indonesische geschiedenis.
Het Bersama Filmfestival is een initiatief van Omroep Bersama en is een samenwerking met Cinema The Pulse, Periscoop Film en Hetty Naaijkens – Retel Helmrich / Scarabeefilms.
Bersama Filmfestival 📍 Cinema The Pulse, Amsterdam-Zuid 📅 15 t/m 17 augustus 2025 🌐 www.bersamafilmfestival.nl
internetbode: Stichting Payung organiseerde een bijzondere avond in Huis van de Wijk, waar de Indonesische gemeenschap van de Brabantse Wal samenkwam voor een eerste editie van ‘generatietafels’. Onder het genot van Nasi Bunkus werden verhalen gedeeld over de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog (1945-1949). Zo’n 55 aanwezigen deelden aangrijpende verhalen over de strijd voor onafhankelijkheid, de moeilijke omstandigheden en de impact van de oorlog op hun leven. De jongere generatie luisterde aandachtig en stelde vragen over de trauma’s en de uitdagingen die hun ouders en grootouders hebben doorgemaakt.
TilburgWijzer: In Tilburg herdenken we jaarlijks op deze dag de slachtoffers van de oorlog tegen Japan en de gevolgen van de bezetting voor de mensen die hierbij betrokken waren. Dit vindt plaats in het Vrijheidspark, waar kransen en bloemen worden gelegd om hen te eren. Nijmegen: Oproep Comité Indië-herdenking: maak een Melati! Nijmegen: Waarom de Indische gemeenschap dit jaar een grote Indië-herdenking houdt Harderwijk: Harderwijk herdenkt voor het eerst slachtoffers van oorlog in voormalig Nederlands-Indië. Den Haag, Duinzichtkerk Steenwijk: bij het gedenkteken op het Indisch Herinneringsveld in het Slingerbos. Helmond:
Grootmoeder Corrie wilde flink zijn en het verdriet van het verleden zelf dragen en niet doorgeven aan haar kinderen en kleinkinderen. Toch besloot kleindochter Jip, zelf opgegroeid in Rotterdam, dat ze meer wilde weten van de Indische geschiedenis van haar familie. In de docu Tussen Wal en Schip ging Jip de gesprekken over het verleden eindelijk aan met haar oma. “Ik probeerde steeds vaker aan mensen uit te leggen wat ‘Indisch’ is, maar dat ging vaak moeilijk. Zeker als ik het in het Engels moet uitleggen, dat ging niet.”“Omdat ik het zelf zo moeilijk vond om uit te leggen aan andere mensen, dacht ik steeds vaker: ‘Waarom weet ik die geschiedenis eigenlijk zelf niet?’ Dat is toch suf.” Rijnmond.nl
historiek.net: De koloniale overheid zat haar onderdanen dicht op de huid, zo blijkt uit het boek van historica Margreet van Till. Eenieder die niet in de pas liep werd verbannen naar een uithoek van het immense rijk. Verbannen van Java vertelt het verhaal van deze bannelingen, die vaak zonder veel bewijs werden verwijderd uit het maatschappelijke leven. Nederland hanteerde niet alleen een koloniaal leger om de rust in de kolonie te verzekeren, ook verbanning was een regelmatig gehanteerde straf om de koloniale discipline te handhaven.
Dit jaar is er geen grote pasar malam in Zeist. Het populaire Indonesische evenement met eten, drinken, een markt en muziek kon niet meer georganiseerd worden bij sporthal De Dijnselburg. Dit vanwege een tekort aan parkeerplaatsen en verscherpte veiligheidseisen. De 8-jarige Roselie kan dat niet verkroppen. Ze is een petitie gestart om het evenement volgend jaar wél weer in Zeist te organiseren. “Het kan ook bij slot Zeist!”Ze is een doorzetter en ze weet van geen ophouden. Zo’n drie keer per week loopt Roselie (8) de straten in Zeist af op zoek naar krabbels. Vandaag probeert ze het eens bij het winkelcentrum bij haar om de hoek. Zelfverzekerd stapt ze op het winkelend publiek af en begint haar verhaal: “Ik doe een petitie voor de pasar malam, dat is een Indische markt. En die mag van de gemeente niet doorgaan. Wilt u tekenen? RTV Utrecht
Historiek: Opnieuw ligt het grote Indonesië-onderzoek van wetenschappelijke instituten KITLV, NIMH en NIOD onder het vergrootglas. Ditmaal niet van de publieke opinie, maar van vakhistorici. Zes van hen werpen nog eens een kritische blik op het onderzoek
15augustus1945.nl: Na de bevrijding deelde het Rode Kruis nasi bungkus uit aan de teruggekeerde krijgsgevangenen. Dit bescheiden gerechtje symboliseert de veerkracht en het opkrabbelen na de oorlog. De afgelopen jaren was het in Den Haag bij het Indisch monument mogelijk om vooraf en na afloop van de Nationale Herdenking met elkaar in gesprek te gaan en een nasi bungkus te eten.
Omdat het dit jaar 80 jaar geleden is dat de Tweede Wereldoorlog voor het Koninkrijk der Nederlanden afgelopen was, zullen er dit jaar voor het eerst door het hele land rond 15 augustus nasi bungkus maaltijden georganiseerd worden en kan men met elkaar in gesprek gaan over de (gevolgen van) de Tweede Wereldoorlog in Zuidoost-Azië.
Dagblad070 |Vilan van de Loo: Een wandeltocht door de stad, dat wordt het nieuwe Indische festival. Ik wil niet wandelen en al helemaal niet door het centrum van een grote stad. Meer dan ooit mis ik de Tong Tong Fair, want hoe heerlijk was het elke jaar in die Indische stad in de witte tenten. Daar hoefde je niet te wandelen. Misschien een beetje, van de ene theatervoorstelling naar de andere, even rondhangen bij het grote podium, kijken naar kookworkshops, toch even nog winkelen in de hoop op onweerstaanbare aanbiedingen die er altijd waren, een mens liep wat af en toch weer niet. Want je wist: we zijn er allemaal. Hier onder hetzelfde tentdak. En als ik maar lang genoeg hang of ergens ga zitten, dan kom ik vanzelf iedereen tegen.
De Nederlandse schrijver Jan Brokken was een buitenbeentje in zijn eigen gezin. Hij, de jongste van drie kinderen, had als enige nooit in Nederlands Indië gewoond. Zijn ouders Han en Olga waren in de jaren dertig naar de Nederlandse kolonie vertrokken, hadden daar Brokkens oudere broers Boris en Michiel gekregen en waren vervolgens alle vier in een Jappenkamp beland. Eenmaal terug in Nederland werd de benjamin Jan geboren, een jongen zonder Indisch verleden. En toch zouden die oorlogstrauma’s ook in zijn leven een belangrijke rol gaan spelen.Dit is het verhaal van Jan Brokken Zijn Oorlog (55 min.), verteld door de schrijver zelf en vastgelegd door regisseur Nathalie Toisuta. De documentaire bevat tevens de nodige voorgelezen fragmenten uit de drie boeken die Brokken schreef over de Indische geschiedenis van zijn familie: Mijn Kleine Waanzin (2004), De Tuinen Van Buitenzorg (2021) en De Kampschilders (2022). De DocUpdate
OVT Radio1 : Wat betekent het als Indonesië zijn verleden gaat herschrijven? We praten erover met journalist Feba Sukmana die zelf Indonesische wortels heeft.
NOS Radio1: De Europese Unie en Indonesië hebben overeenstemming bereikt over een vrijhandelsakkoord. Nieuws.nl: De Belgische koning Filip heeft zondag bezoek gehad van de nieuwe president van Indonesië Prabowo Subianto. Nieuwsblad: Aardbeving bij Molukken. AD: Indonesië onderschept smokkel van 1200 bedreigde vogels. AD: Nederlanders riskeren doodstraf of levenslang cel voor drugssmokkel in Indonesië
cultureelerfgoed.nl: Vier eeuwenoude kanonnen kwamen in 1960 uit Indonesië naar Nederland, als onderdeel van de zogeheten Landsverzameling. De Nederlandse vertegenwoordiging in Jakarta moest sluiten vanwege de gespannen politieke situatie en stuurde in haast zo veel mogelijk archieven en objecten naar Nederland. De Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (RCE) vroeg twee onderzoekers met Indonesische achtergrond – de een in Nederland en de ander in Indonesië – herkomstonderzoek te doen.
Op zondag 13 juli organiseert woonzorgcentrum Raffy een jaarlijkse Pasar. Het evenement is van 12.00 tot 17.00 uur en biedt muziek, dans en Oosterse kraampjes. bndestem.nl
Pelita Naoorlogse Generatiebijeenkomst: Anak Indië #2 Donderdag 24 juli 2025 , 13:30-17:00 Wegens de snelle uitverkoop (van film op 12 juli) organiseert Stichting Pelita een tweede Pelita Naoorlogse Generatiebijeenkomst: Anak Indië. De langverwachte nieuwe film van Hetty Naaijkens – Retel Helmrich, regisseur van Klanken van Oorsprong, Buitenkampers en Contractpensions is op donderdag 24 juli 2025 nogmaals te zien in het museum. www.museumsophiahof.nl
Sporen van Indië: In 2025 is het 80-jaar geleden dat Nederlands-Indië werd bevrijd van de Japanners en de Indonesische onafhankelijkheidsoorlog begon. De impact van de oude kolonie op ons huidige land is nog altijd onderbelicht en de Indische invloeden zijn niet meer weg te denken uit onze samenleving.Daarom wordt ter gelegenheid van 80-jaar vrijheid de documentaire ‘Sporen van Indië’ opnieuw uitgebracht. Historicus Hans Goedkoop neemt de kijker in deze film op een onafhankelijke en visueel aantrekkelijke manier mee naar 400 jaar gezamenlijke geschiedenis tussen Nederland en Nederlands-Indië. Op zoek naar een antwoord op de vraag: Hoe Indisch is Nederland? Speellijst ….. ook in de Balie, Amsterdam
NOS: Actrice en balletdanseres Roekie Aronds is zondag op 95-jarige leeftijd overleden, meldt haar familie. Aronds schreef in de jaren 50 wereldgeschiedenis met de eerste interraciale kus die op de Nederlandse tv te zien was.
Aronds, die Indische wortels heeft, speelde de rol van Klaartje Binnendijk in de populaire serie Pension Hommeles, geschreven door Annie M.G. Schmidt. Na het lied Ik zou je het liefste in een doosje willen doen, vertolkt door haar Afro-Amerikaanse tegenspeler Donald Jones, kusten de twee elkaar.
Terugkeer: Cultureel musicoloog Barbara Titus is twee weken in Indonesië voor het restitutieproject ‘Stemmen die naar huis terugkeren’: ze brengt oude geluidsopnames van lokale zang, die in Amsterdam lagen opgeslagen, terug naar het dorp waar ze zijn opgenomen. NRC
IGV: Op 13 juni 2025 is de inventaris van het gedigitaliseerde archief van het Rooms-Katholiek Weeshuis in Semarang (Java, Indonesië) online beschikbaar gekomen op de site van het Katholiek Documentatie Centrum (KDC) van de Radboud Universiteit. Dit unieke archief bevat belangrijke bronnen over koloniale jeugdzorg, katholieke missiegeschiedenis en (Indo-)Europese familiegeschiedenissen in Nederlands-Indië.
denhaagcentraal.net In augustus komt het Indische festival Jalan Pedis naar het Lange Voorhout. Daarmee kunnen bezoekers alvast warmlopen voor Jalan Jalan. Daarmee maakt Den Haag voor het eerst kennis met het Indische festival dat de vorig jaar ter ziele gegane Tong Tong Fair vervangt. Het faillissement maakte veel los in de stad en de gemeente stelde al gauw zogeheten ‘verkenners’ aan om de mogelijkheden voor een nieuw Indisch evenement te onderzoeken. Jalan Pedis is een onderdeel van het nieuwe Jalan Jalan, legt Van der Leeden uit. “Dat is het kloppende hart, een soort Indische Parade, een festival met een heel open, gezellig karakter.”
Indische Schrijfschool De concubine, zo heette het toneelstuk dat een zekere ‘Totok’ had geschreven. Geen pseudoniem dat vertrouwen wekt, als het over Indische toestanden handelt. En dat ging het, het was ‘Een Indisch drama’, opgevoerd in 1918 en 1919 in Nederland. Een drama was het zeker. Huishoudster De kranten en tijdschriften sprongen er meteen vol kritiek op, en dat had niets met het concubinaat van doen. Eerst het toneelstuk zelf. In De Haagsche vrouwenkroniek las ik een recensie van Jacqueline Reyneke van Stuwe. Ze vermoedde wie de vrouw achter het pseudoniem was: mevrouw Elisabeth Overduyn-Heiligers, de schrijfster van vele Indische romans.
Spijtoptanten en achterblijvers t/m 14 september 2025 De tentoonstelling Spijtoptanten en achterblijvers van de fotografen Georgine Kwa en Boudie Rijkschroeff vertelt het onderbelichte verhaal van de warga negara: over keuzes maken in een tijd van onzekerheid, over spijt en hoop, over verbondenheid en verlies. Het is een verhaal over mensen tussen twee werelden – en over de gevolgen van een beslissing die hun levens voorgoed bepaalde.
NPO radio1 30 juni Met het Oog op Morgen Wat ooit begon als ‘Onze Brug’, daarna ‘Tong Tong’ heette en nu al decennialang bekendstaat als Moesson, viert morgen een bijzondere mijlpaal: het enige Indische tijdschrift van Nederland bestaat 70 jaar. Vivian Boon, hoofdredacteur én kleindochter van de oprichter, vertelt over de betekenis van het blad voor de Indische gemeenschap.
Luister naar OVT NPO radio 1 In de documentaire Tussen wal en schip, gemaakt door Juliette Dominicus en Sven Peetoom, gaan drie kleinkinderen in gesprek met hun grootouders juist om over dit verzwegen Indische verleden te praten. Maar waarom werd deze geschiedenis in de doofpot gestopt en wat is er verzwegen? Te gast is Benjamin Caton, een van de drie kleinkinderen uit de documentaire en initiatiefnemer van De Dekoloniale Indonesië Nederland Herdenking.
historiek.net: In 1938 leidde een onderzoek naar homoseksualiteit in Nederlands-Indië tot een zedenschandaal, heksenjacht en meer dan 200 arrestaties in de kolonie.
Homoseksualiteit werd gedoogd, hoewel wel maatschappelijk afgekeurd. Homoseksuele relaties tussen volwassenen (vanaf eenentwintig jaar) waren niet strafbaar volgens het Wetboek van Strafrecht voor Nederlandsch-Indië en evenmin een punt van politieke strijd. Toch brak eind 1938 een schandaal uit dat de kolonie op haar grondvesten deed schudden.
De Kler : Elke oorlog laat sporen na in degenen die hem meemaakten. Groot of klein, elk oorlogsverhaal verdient het te worden verteld. Op 15 augustus 2025 is het 80 jaar geleden dat Japan capituleerde en de Tweede Wereldoorlog in Nederlands-Indië eindigde. Tijdens de Japanse bezetting zat mijn moeder opgesloten in een vrouwenkamp op Java. Als jong meisje dacht ze dat iedereen op de wereld in een kamp woonde. Dit boek vertelt haar verhaal. Het gaat over optimisme, weerbaarheid en veerkracht.
bd.nl: Bij Erfgoed ’s-Hertogenbosch is een tentoonstelling te bezoeken over het koloniale verleden en de oorlogen in voormalig Nederlands-Indië. Families delen hun verhalen, foto’s en erfstukken over deze periode.De tentoonstelling heet ‘Nederlands-Indië vergeten wij nooit’ en is gratis te bezoeken tot 29 januari 2026. Te zien zijn herinneringen die gaan over nostalgie, heimwee, maar ook over kolonialisme en oorlogsgeweld. De Bossche vereniging HONI en Erfgoed ’s-Hertogenbosch riepen families op om verhalen en voorwerpen te delen. Dit leverde meer dan honderd bijdragen op over de periode 1930-1968. Een selectie hiervan is opgenomen in de expositie. De tentoonstelling is geopend van maandag tot en met donderdag tussen 09.30 en 16.30 uur. Het adres is Bethaniestraat 4 in Den Bosch.
Zie het hele persbericht: Dit jaar is het 80 jaar geleden dat er met de capitulatie van Japan op 15 augustus 1945 een einde kwam aan de Tweede Wereldoorlog voor het Koninkrijk der Nederlanden. In Nederland herdenken we dat elk jaar bij het Indisch Monument in Den Haag en bij meer dan 50 lokale herdenkingen door het hele land. Ook op de erevelden in Azië worden kransen gelegd. Zijne Majesteit de Koning en minister-president Schoof zullen dit jaar de nationale herdenking bij het Indisch Monument in Den Haag bijwonen. De Koning houdt tijdens de herdenkingsbijeenkomst een toespraak en legt de eerste krans. De minister-president, staatssecretaris Judith Tielen van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en de voorzitters van de Eerste en Tweede Kamer zijn eveneens aanwezig en leggen kransen. Ter afsluiting van de ceremonie opent Koning Willem-Alexander het defilé langs het Indisch Monument.
ED: Onder hoge verwachtingen debuteren voor een voetbalgek land als Indonesië en dan ook nog eens de winnende maken. Isa Warps (20) uit Eindhoven kreeg er dankzij haar goal nog maar eens een paar duizend volgers erbij. ED: Isa Warps, indonesier geworden door oma geboren in Padang
Parool: gratis schoolmaaltijden voor alle scholieren – maar de kosten lopen uit de hand en fraude tiert welig. Indonesiënu: Indonesië arresteert 285 verdachten in anti-drugs operatie Volkskrant: Indonesiërs moeten meer trots en liefde voor de eigen, herschreven geschiedenis krijgen Telegraaf: Krokodil doodt man (80) op Sumatra Periscoop Film: Slavernij bestaat nog steeds op Pulau Sumba. NOS: Vier doden en tientallen vermisten bij bootongeluk Bali NPO-radio: Mensenrechtenorganisaties maken zich grote zorgen over de toenemende spanningen in Indonesië tussen verschillende religies. SGP stelt kamervragen. Tijd.be: Reisverhaal | Van Singapore naar Jakarta op een ferry vol kakkerlakken
IGV: Het is verstandiger om door alle kranten tegelijk te gaan zoeken en vervolgens aan de linkerkant van het scherm bij de filter “Verspreidingsgebied” de optie “Nederlands-Indië / Indonesië “aan te vinken. Voor het gemak hebben we hieronder de kranten uit Nederlands-Indië onder elkaar gezet met een link om ze te openen. ( zie verder)
Indofoodtour: rondje smullen van lemper en klappertaartTijdens de ‘Indofoodtour’ proeven deelnemers Indonesisch en Indisch eten en leren ze over beide (eet)culturen. “Ik weet niet hoe mijn oma kookte, maar het moet ongeveer zo gesmaakt hebben.” denhaagcentraal.net
Nijmegen-Oost.nl De Indische gemeenschap in Nijmegen pakt flink uit bij de afronding van ’80 Jaar Vrijheid’. Met de grote Indië-herdenking op vrijdag 15 augustus in de Sint Stevenskerk, en een heus Indisch vrijheidsfestival op zaterdag 16 augustus wordt het jubileumjaar waardig en feestelijk afgesloten.
Het Indië-Herdenkingscomité v.l.n.r. Oscar Ekkelboom, Laura v.d. Vrijhoef ,Timo Hübner en Kartini Slaats. Foto: Peter van Riel
Moesson: Wij vieren de 70e jaargang van Moesson, hét Indisch maandblad! Een bijzondere gelegenheid waar een speciale editie bij past. In al die jaargangen zijn ontelbare verhalen door lezers gedeeld, waarvan er veel over de Tweede Wereldoorlog gingen; over het kampverleden, over het leven buiten de kampen, over de periode na het einde van de Tweede Wereldoorlog – de bersiap. Op 15 augustus is het 80 jaar geleden dat er een einde kwam aan de Tweede Wereldoorlog in voormalig Nederlands-Indië. Omdat deze periode en de tijd erna zo’n belangrijke rol hebben gespeeld en nog altijd spelen in het leven van Nederlanders met roots in of een band met voormalig Nederlands-Indië/Indonesië, is de redactie voor deze jubileumeditie een bijzondere samenwerking aangegaan met de Stichting Nationale Herdenking 15 augustus 1945. We wensen jullie veel leesplezier!
Bruce Siemens, derde generatie indo:: Afgelopen 5 mei heb ik met wethouder Vavier tijdens de Vrijheidslunch nog gesproken over de komma met betrekking tot de koloniale en slavernijgeschiedenis in Zuid-Afrika en het Indische Oceaangebied. Zij had namelijk toegezegd dat er ook nog iets gedaan zou worden voor die gemeenschappen die, geparafraseerd, voor het trans-Atlantisch Slavernijmonument zijn buitengesloten. Er is in de tussentijd nog helemaal niets van de grond gekomen.
Historiek : Marzuki las een AKSI-manifest voor met vijf grote bezwaren tegen het project. Ten eerste: de geschiedschrijving wordt gemanipuleerd ten bate van de machthebbers. Ten tweede: officiële geschiedschrijving is een machtsmiddel om grenzen te stellen aan de vrijheid van meningsuiting. Punt drie: het project baant de weg voor autoritaire en zelfs totalitaire praktijken. Vier: het project betekent verraad aan het principe van de democratie, dat Indonesië eerder juist heeft gered van het Nederlandse kolonialisme en van het autoritaire Soeharto-bewind. Punt vijf tot slot: officiële geschiedschrijving verdonkeremaant de historische waarheid.
Volkskrant: ‘Anak Indië’ is een liefdevol portret, dat de veerkracht toont van de Indische Nederlanders, en hun grote invloed op alle aspecten van de Nederlandse maatschappij. Parool: Adriaan van Dis en Yvonne Keuls kwebbelen over hun grootouders en de Indische cultuur, maar samenhang ontbreekt. Friesch Dagblad: Wat betekent het een Indo te zijn? ‘Anak Indië’ geeft een inkijkje. Trouw : ‘Anak Indië’ is een inzichtelijke docu over Indo’s, erfgoed en identiteit grootheerenveen.nl: Anak Indië is een ontroerende én humoristische film over Nederlands-Indisch erfgoed waarbij het heden en verleden in een mozaïek van verhalen samenkomen AD :‘Indo is een geuzennaam geworden’
Indische Schrijfschool:Bo Keller was veteraan. Hij zat bij het KNIL en ging daarna naar de Korea-oorlog. Als frontsoldaat, zoals hij vertelde. Bo Keller (1928-2020) heb ik een paar keer mogen ontmoeten. Ter ere van Veteranendag denk ik extra aan hem. Bo (George Wilhelm) was een man met een verhaal. Hij zat bij het KNIL en ging daarna naar de Korea-oorlog. Hij mailde me destijds: “Ik weet niet of dit verhaal goed overkomt, maar zo’n bijzondere oorlogsfrontherinnering uit het verre Korea mag niet verloren gaan.”
IGV : De IGV was met een stand aanwezig op het bekende Indo feestje Nongkrong festival op zaterdag 28 juni aan Hemkade in Zaandam. In de middag werd het drukker en met name buiten. Makan makan natuurlijk. Onze IGV-stand werd bemenst door Ilona, Ervine, Evert, Arthur en later schoof ook Maarten aan.
bd.nl: Bij Erfgoed ’s-Hertogenbosch is een tentoonstelling te bezoeken over het koloniale verleden en de oorlogen in voormalig Nederlands-Indië. Families delen hun verhalen, foto’s en erfstukken over deze periode. De tentoonstelling heet ‘Nederlands-Indië vergeten wij nooit’ en is gratis te bezoeken tot 29 januari 2026. Te zien zijn herinneringen die gaan over nostalgie, heimwee, maar ook over kolonialisme en oorlogsgeweld. De Bossche vereniging HONI en Erfgoed ’s-Hertogenbosch riepen families op om verhalen en voorwerpen te delen.
fd.nl : Interneringskamp Tjideng op Java was de hel op aarde. Nederlandse vrouwen en kinderen – onder wie schrijver Jeroen Brouwers – zaten er, maar ook de moeder van de voormalige Britse vicepremier Nick Clegg. Tachtig jaar na de bevrijding kwamen overlevenden samen in Arnhem, om te vertellen over de onmenselijke behandeling door de Japanners.
Geef.nl: Maak de verzwegen geschiedenis van 2 miljoen Nederlanders zichtbaar Op 15 augustus 2025, precies 80 jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog, lanceren we de tentoonstelling Oud Zeer. Oud Zeer toont de persoonlijke verhalen, portretten en familiecollages van families met wortels in Nederlands-Indië/Indonesië. Van de eerste tot en met de vierde generatie uit diverse gemeenschappen. Het gaat om een gedeelde geschiedenis die meer dan 2 miljoen Nederlanders treft.
Het begon met peper is een helder, veelstemmig boek over de gevoelige relatie tussen Indonesië en Nederland. Verzetsstrijders krijgen veel aandacht. Trouw
Isje Maas-Villanueva (76) uit Den Bosch heeft een bijzonder verleden. Ze groeide op als prinses in Indonesië, maar moest als kind vluchten naar Nederland. Nu vertelt ze voor het eerst aan het grote publiek haar bijzondere levensverhaal. Over oorlog, angst en over haar kleinzoon die nu óók prins is. Omroep Brabant
Taman Indonesia; Op 28 en 29 juni organiseert de NPSF de grootste Pentjak Silat Kumpulan van Nederland, en dat doen ze bij de Taman! Altijd al wel eens deze magische sport willen proberen? Kom dan dit weekend naar de Taman en leer het van een van de Indonesische guru’s die deze dag aanwezig zullen zijn.Naast Pentjak Silat wordt deze dag ingevuld met traditionele muziek, lekker eten, een bijzondere boekpresentatie, spirituele begeleiding en workshops. Ook zul je een kramen vinden vol krissen, olien en andere Oosterse snuisterijen.Livemuziek door de traditionele Kendangan groep “Pertama Pentas”
tubantia.nl: Hij was tientallen jaren de drijvende kracht van de Koempoelan in Almelo. Tony Kuschel nam twee jaar geleden afscheid van dit sociale, culturele en culinaire anker van de Indische- en Molukse gemeenschap in Almelo. Vorige week overleed hij, 86 jaar oud. Hij was een verbinder bij uitstek. Tony Kuschel was 22 jaar de ideale- en zeer gewaardeerde voorzitter van de Koempoelan. Hij leidde alles in goede banen, haalde subsidies binnen, bracht mensen samen en maakte het maandelijkse Indische/Molukse evenement in wijkcentrum De Schelf tot een succes.
🎥 Wereldpremière Anak Indië ❤️ We blikken terug op een fantastische wereldpremière die gisteren (22/06) plaatsvond in het gloednieuwe Cinema The Pulse in Amsterdam. Vanaf deze week is Anak Indië te zien in bijna 100 bioscopen in heel Nederland!
Op de rode loper… In niet één, maar twee grote zalen bewonderden de genodigden Anak Indië, de nieuwste film van regisseur Hetty Naaijkens – Retel Helmrich. Dedanseressen van Inadance zorgden voor entertainment tijdens de inloop en host Tiurlan Tobing en presentator Jaro Wolff (Ricky Risolles) kregen de sfeer er meteen goed in, tijdens een hilarische introductie op de film. Natuurlijk mochten de heerlijke Indische hapjes van cateraar Tri Tungall niet ontbreken…
de Volkskrant: Haar moeder overleed, ze belandde met haar broertje in een weeshuis. Doodziek van hongeroedeem werden de kinderen gered door Nederlandse militairen. Pas in 1948 hoorde hun vader Bert, militair bij het KNIL, het Koninklijk Nederlands Indische Leger, dat zijn kinderen nog leefden. Ze loopt naar binnen om iets op te halen: de bijbel van haar grootmoeder, het papier bruin verkruimeld. De bijbel overleefde het kamp en het weeshuis. Het heilige boek bleek soms levensreddend: het papier diende als pleister om wonden mee af te dekken.
Rick van den Broeke schrijft: Op 12 juni jl. overleed Hetty van den Broeke-Neijs op 100-jarige leeftijd in Den Haag. Ze was in 1924 in Magelang op Java geboren, niet ver van de Borobudur. Zij was actief voor de Oorlogsgravenstichting en heeft vele Indische families begeleid op Java die op zoek waren naar het graf van familieleden. Zij was gehuwd met Guus van den Broeke, die vrijwilliger was bij het Indisch Wetenschappelijk Instituut. Hetty is 19 juni jl. gecremeerd in Ockenburgh in Den Haag.
Kijk en luister dit radio-interview: Marjolein Kokosky Deforchaux Kelderman was jarenlang boekverkoopster en runt samen met haar man een Indisch afhaalrestaurant in Rotterdam. Zeven jaar geleden raakte ze gefascineerd door het oudste Indische kookboek: Kokki Bitja, uitgegeven in 1843. Haar zoektocht naar de oorsprong van dit boek leidde tot een diepgaande reis door taal, koloniale geschiedenis en culinaire tradities. Dit resulteerde in haar eigen boek over Kokki Bitja.
IGV : Het was een echt Familiegeschiedenis weekend op stamboomonderzoekkundig gebied voor de Indische Genealogische Vereniging en vele andere CBG-Vrienden, geïnteresseerden en genodigden: de viering van het 80-jarige Jubileum CBG| Centrum voor Familiegeschiedenis.
Jubileum juni 2025 editie voor Gen. magazine voor familiegeschiedenis Met een groot applaus werd CBG-directeur Hélène Oppatja naar voren gehaald voor de onthulling van de cover. Hierop een statig portret van haarzelf en haar citaat: “Je familiegeschiedenis kennen is een recht”. En zo is het, dus ook onze Indische familiegeschiedenis!
Vilan van de Loo van de Indische Schrijfschool praat met Richard Rhemrev: Rhemrev is de állerbeste Indische achternaam die er is. Want u hoort het en u weet: Indisch. En dan kijkt u wie is het. Daarna gaat het verder: u kende een Rhemrev, nog via de tante van een grootvader, of een oom, wie was het nou, in ieder geval, in Bandoeng woonden ze in dezelfde straat.
Zulke gesprekken zijn heerlijk. Er borrelen meer namen op van vroeger. Meer verhalen. En hoe verschillend die verhalen ook zijn, de conclusie is steeds hetzelfde: Indische families zijn een wereld om in te wonen. Omdat ze allemaal van elkaar familie zijn. Of elkaar kennen. Wat misschien een gradatie van familie is.
Het archief van Indisch4ever is best wel te filmen !!
......................................
.......... Bekijk ook de archipelsite met honderden topics.
Zoekt en gij zult vinden. !
Meest recente berichten : Het gebeurde ergens in de Indonesische archipel
...................
Indisch4ever 
