Indisch Anders:
Wetenschap in dienst van koloniale politiek, en de langdurige en sterke invloed van deze academische inspanningen in Indië en Indonesië: daarover gaat Kennis die knecht van Remco Ensel. Startpunt is de dissertatie van de Leidse econoom Julius Boeke uit 1910: tachtig jaar later door de antropoloog Ann Dunham betiteld als ‘crap maar wel invloedrijke crap’.
Will Derks kon de lijn van Ensels verhaal soms moeilijk volgen door de vele zijpaden, en vindt dat jammer.In 1910 promoveerde in Leiden zekere Julius Boeke op een economisch proefschrift dat begon met de even stellige als racistische bewering ‘dat een Javaan nooit loopt wanneer hij kan stilstaan, nooit staat wanneer hij kan zitten, nooit zit wanneer hij kan liggen’.
Boeke had slechts een jaar nodig voor zijn dissertatie en hij had bovendien nog nooit een voet op Java had gezet, maar de indolentie van de ´inlander´ was voor hem kennelijk al een voldongen feit en uitgangspunt van zijn thesis.Dat begrip ´indolentie’, met als connotaties werkschuw, lui, vadsig, spilziek, traag, lusteloos, laks, niet doelgericht, gebrek aan spaarzin, behept met korte-termijn-denken, niet toekomstgericht, geen talent voor ondernemen – vul zelf verder maar in – is het kernbegrip voor Kennis die knecht van Remco Ensel, zowel verbonden aan het NIOD als aan de universiteit van Nijmegen. Het resultaat is een kloek geschiedwerk waarin de rol van de wetenschap in het koloniale project onder de loep wordt genomen.
...................
Indisch4ever 
De Westerling heeft een permanente drang naar (economische) behoeftebevrediging (steeds meer en meer), terwijl den Inlander dat totaal niet heeft, integendeel (indolentie). Die Westerse drang moet daarom niet door de Oosterse strot worden geduwd.
Zoiets betoogde Boeke, die na zijn promotie in verschillende functies in Ons Indië heeft gewerkt om uiteindelijk professor in Leiden te worden.
Nu is er een universitair hoofddocent (geen professor) Cultuurgeschiedenis, Remco Ensel, van een nogal linkse universiteit Nijmegen (maar dit terzijde) die in een boek even af wil rekenen met de zijns inziens koloniale wetenschapsbeoefening en het daaraan verbonden racisme.
En weer een andere wetenschapper, Will Derks, recenseert in Indisch Anders dat boek van Remco Ensel, waarbij het de vraag is of die recensie niet beter in bijvoorbeeld De Volkskrant geplaatst had kunnen worden.
Kortom: men is weer leuk bezig geweest en per saldo heeft niemand er een flikker aan, behalve een groepje vakgenoten. En zo verdient eenieder zijn boterham.
De Indolentie van de Inlander? Dit moet zeker een stelling zijn gebaseerd op vooroordelen en stupide racistische principles uit de duim gezogen van een waanzinnige “wetenschappelijke” ouwe hoer. Heeft de z.g. wetenschapper eens gewerkt in een sawah met een tani die rijst aan het planten was. Heeft hij de armchair “wetenschapper” vrachten gedragen van een koelie die kilometers die vrachten op zijn rug droeg. Heeft hij thee geplant met de Inlanders of Inlandse vrouwen in de theeplantages? Heeft hij in de mijnen gewerkt met de Inlandse mijnwerkers?
Heeft de z.g. armchair wetenschapper ook gewerkt als een “indolente Inlander” of wegwerker aan de Grote Postweg?