Mail van een redactielid van Andere Tijden :
We hebben een tijdje geleden met elkaar gemaild i.v.m. de televisieserie over Nederlands-Indië die wij bij Andere Tijden aan het maken zijn. U heeft me toen geholpen aan de bij u bekende contactgegevens
En vandaar dat ik ook nu uw hulp weer zou willen inroepen. We zijn op zoek naar mensen die als kind op de suikerfabriek in Tjepiring hebben gewoond (omdat bijvoorbeeld hun vader daar werkte). Van Leonie van Daalen, die daar veelvuldig over schreef, weten we dat ze is overleden. Maar er zijn er veel meer, zoals de familie Mehlbaum, Eekhout, Niehoff en Lentz.
Alvast bedankt weer voor uw moeite en nog een fijne dag gewenst.
Hartelijke groet, Lizzy van Winsen
...................
Indisch4ever 
Ik ben in het bezit van een grote staande klok, een pendule, met op de klepel de inscriptie; Souvenir 1903 1928 Geemployeerden Suikerfabriek Tjepiring
Iemand interesse?
“Souvenir 1903 1928”. Dat riekt naar een zilveren jubileum.
Ik ben nog bevriend met nazaten van de eerste machinist van de fabriek. Zal hen op uw aanbod attent maken.
Dag Pierre, heb je antwoord op mijn vraag gelezen, mijn dank daarvoor.
Heb sinds een paar jaar contact met René en Bettie, naar aanleiding van het TV programma waarin zij te zien waren.
Hoe moet ik nu aan Boeroeng je mailadres vragen?
m.v.g. Helga van Leewen
Ach …. what the hell … mijn mailadres is:
kandjeng@planet.nl
Mail mij als nog iets op je hart ligt.
Garoetjes,
Pierre
LS,
Ik heb als kind in Tjepiring gewoond met mijn broers en zusters. Mijn vader was wnd 1e machinist aldaar. In 1955 of 1956 zijn wij toen verhuisd naar de sf Gempol bij Cheribon.
mvrgr
O. Mlllet
mvrgr.
P. Mollet
Ik logeerde na de oorlog vaak op Tjepiring. Eerst bij het gezin van 1ste machinist Eekhout, later bij de familie Niehoff. Edu Niehoff zat met mij op de HBS in Semarang.
De schoolbus naar Semarang herinner ik mij nog goed. De eerste na de oorlog was een omgebouwde truck (merk “Internatio” geloof ik). Die had een huif van stevig gaas en werd daardoor “Kandang ajam” genoemd. De kinderen zaten er wel in te kijk. Later kwam er een echte bus.
De oudste dochter van machinist Eekhout leeft nog. Zij is nu 97 jaar en still goging strong. Vorige maand nog met haar, haar oudste zoon en schoondochter een hapje gegeten bij één van de Loetjes.
Beste Pierre, heb een vraag over de moeder /oma van oom Paul Eekhout, u schrijft dat u haar oma Sembong noemt heeft ze ook een andere naam?
mijn man is daar tijdens de oorlog door zijn oma opgevoed en heeft het dan over oma Kin, ze heet Kasïem. Hij zegt ook dat er 2 oma’s waren, en zou graag willen weten wie die 2 dan zijn, 1 is wat klein en iel de andere een stevige dame die alles besliste!
Heb ook al contact met Ger gehad, maar zij herinnerde zich niets meer en is inmiddels overleden op 4 juli j.l.
mijn man is Wim van Leewen zoon van Jane Eekhout ( zusje van Paul Eekhout)
Hoor graag van u wat u er nog van weet.
Met vriendelijke groet,
Helga van Leewen
“Internatio” was de naam van het bedrijf dat eigenaar was oa van Sf Tjepiring… ik heb daar nog brieven van van mijn pa.. ik denk dat het merk Chevrolet oid was van die truck…
Als je indertijd een vrachtwagen met “Internatio” zag, was het een vrachtwagen van International Harvester Company, een Amerikaans merk dat werd geïmporteerd, of het logo op een truck die eigendom was van het handelsbedrijf Internatio.
Dag H. van Leeuwen, wat schuilt er achter de “H”?
“Oma” Sembong was niet de oma van Paul Eekhout (“Oom Poel” voor mij), maar de moeder. Of ze een andere naam had weet ik niet. Het kan een bijnaam zijn. Meestal hadden inlandse vrouwen in de koloniale tijd maar één naam. In mijn herinnering was ze “klein en iel”, een gebogen vrouwtje, dus niet dik. Ik was toen een jongen van 10 – 13 jaar en kende haar alleen als “oma Sembong.” Ze was Javaans en woonde als ik het mij goed herinner in Kaliwoengoe, een desa niet ver van Kendal en de fabriek. Ik heb oma S. maar en paar keer gezien.
Dus van 2 oma’s in de lijn van Oom Poel heb ik niet gehoord.
Wel vaker en dichterbij, ook in Nederland, een andere oma, voor mij “oma Ockerse”, de schoonmoeder van oom Poel, c.q. de moeder van zijn vrouw Jet Ockerse, die “pop”werd genoemd, voor mij dus “tante Pop” (Eekhout). Oma Ockerse was een geboren “Sauhoka” van huis uit, dus Moluks.
Wie is dan die “oma” die volgens je man “een stevige dame die alles besliste” was? Het zou kunnen dat je man tante Pop (tante Jet voor hem?) Eekhout bedoelde, want die beantwoordde precies aan het gegeven signalement! Oom Poel had niets te vertellen thuis, terwijl hij anders voor de duvel niet bang was (na krijgsgevangenschap in Japan moet hij als sergeant nog enige tijd mee hebben gevochten op Celebes met ene RPPW).
Jane Eekhout heb ik niet in mijn herinnering, wel een andere zus Eekhout, voor mij “tante Bertha”. Zij was getrouwd met ene Van Sprew en woonde in Bandoeng. Bij haar ben ik in de vijftiger jaren vd.v.e. nog een paar keer op bezoek gewest (Papandajanweg?).
Tja … de dochter van Oom Poel (Ger/Gerarda Paula) is inderdaad in juli overleden, bijna 98! Ik was aanwezig bij haar afscheid in Pennep Baroe. Hoewel zeer kras en tot voor een jaar zelfstandig wonend, liet haar geheugen over toen froeherrr haar geleidelijk in de steek.
Ger’s oudste zoon René van Maris en zijn vrouw Bettie hebben zich zeer om haar bekommerd. Het kan dus zijn, dat zij via verhalen uit de tijd dat hun (schoon)moeder Ger nog van alles over Tjepiring en de familie wist, jou en je man verder kunnen helpen.
Ik kan hen voor jou vragen om hun telefoonnummer of mail adres. Wil je met mij meer contact? Vraag dan aan Boeroeng mijn mailadres.
Met Ger eindigde een derde generatie van vriendschappelijke banden.
Mr. B. schreef 4 september 2026 om 14:35: “Als je indertijd een vrachtwagen met “Internatio” zag, was het een vrachtwagen van International Harvester Company ….”.
Dat klopt. Dus niet het Internatio dat Peter Mollet noemt. Hij kan bedoelen: Internatio Müller.
Via Google gevonden: “Internatio-Müller was een groot Nederlands conglomeraat op het gebied van industriële en technische dienstverlening, handel en scheepvaart. Het bedrijf ontstond in 1970 door de fusie van Internationale Crediet- en Handelsvereeniging „Rotterdam” (Internatio, opgericht in 1863) en Wm. H. Müller & Co (opgericht in 1876 door Wilhelm Müller). Oorspronkelijk richtte Internatio zich op de handel met Nederlands-Indië”.
Met die laatste zin is de link met “Tjepiring” duidelijk te trekken. Volgens mij is Internatio-Müller (IM) later “Imtech” gaan heten.
.
Mijn vriend WILLEM FOKKER BARETTY de zooN van eens de rijkste Indo in Ned-Indie WILLEM DOMINIQUE BARETTY( met veel vrouwen).De naam FOKKER kreeg hij omdat hij in 1928 was geboren samen met de eerste vlucht van Holland naar Indie de PH-HNCC.Toen zijn moeder gescheiden was en hertrouwd met een persoon di op de suikerfabriek Tjepiring werkte.Moest hij elke dag naar scool in Semarang.Hij moest om 0500 s’morgens opstaan want de bus gaat om 0600 om 0700 uur in Semarang tezijn en komt pas om 1700 weer thuis.