Paul was opzichter van de renbaan van de Soloose Renvereniging (paardenracebaan.)
Wie weet wie de andere mensen op deze foto zijn?
Groeten Han Dehne
Op de boot van het voormalig Indië naar Nederland vertelde mijn opa aan mijn oma dat hij zijn portefeuille met al hun geld en papieren aan boord was kwijtgeraakt. Mijn oma, op weg naar een land dat zij alleen uit verhalen kende, had kalm ’Laten we maar afwachten’ gezegd en opa was het daarmee eens geweest. Geen paniek – door Amanda Kluveld.
We hadden een opiniepeilinkje..
Is Geert Wilders indo ?
Van de 100 stemmers zeiden
Ja ……38
Nee …. 38
Weet ik niet … 24
Er waart een gerucht door het gansche land. Geert Wilders zou indo zijn.. Het gerucht blijft terugkomen, maar niemand weet er het fijne van. Wijselijk houdt de man zelf zijn mond. Hij wilt niet de publieke focus op zijn familie zetten, voordat je het weet vallen de bedreigingen bij hun in de brievenbus.
Is Geert Wilders Indisch? Ik denk van niet. Hij zegt er zelf niks over, behalve dat hij ooit iets mompelde dat lekker Indisch eten zijn voorkeur is. Hij heeft 3 Hollandse grootouders. 1 opa is naar Indië gegaan en trouwde een Indisch meisje. Een dochter werd in 1933 te Soekaboemi geboren en het gezin is in 1934 naar Nederland gegaan. Hier groeide zij op en werd de moeder van de man die islamieten wilt uitbannen.
Oma lijkt van beide zijdes van gemengde afkomst te zijn, maar niks is absoluut zeker. Haar oma van vaderskant was een Goldman, van die notabele familie begin 19e eeuw. Haar moeder weer was geadopteerd in 1807 te Malakka door een engelsman. Moeder is onbekend. In de Indische genealogie betekenen deze gegevens vaak dat de moeder aziatisch is. (mogelijk een slavin in dit geval). De opa van oma was ook een geadopteerde zoon te Soerabya in 1835 en meer informatie over de moeder ontbreekt eveneens. Oma was vermoedelijk indo en dus haar kleinzoon Geert ook. ..
Blauwvogeltje
……………… 
Door Radin.
U mag het best weten, een vrouw zie ik het liefst bruin.
Van olijf bruin tot zwart als de mysterieuze diepten van de oceaan, bruine vrouwen stralen warmte uit.
Niet dat er geen blonde blauwogige exemplaren zijn die me fascineren, Scandinavisch donkerblauwe kijkers en warmblond haar worden zeker niet genegeerd.
Maar wie een bruine moeder en oma heeft wil nou eenmaal niet anders meer.
Zelf ben ik niet gezegend met een bruine huid of haardos.
Hoe het mogelijk is laat zich biologisch moeilijk verklaren, beide ouders hebben donker haar en een heeft zelfs een donkere huid. Zijn de Indo genen niet wonderlijk?
Als kind heb ik het altijd als een gemis gezien, waarom heb ik niet zo’n donkere kleur als mijn neef, of donker haar als mijn broertje?
Zeker nadat ik tot de ontdekking kwam dat ik Indisch ben, begon het een probleem te worden.
Hoe leg je contact met onbekende Indo’s zonder hardop te zeggen dat ik óók Indisch ben?
Nou lijken zelfs jonge donkere Indo’s zich er niet van bewust dat wij meestal wel zien wie een Indo is, en wie niet, wat denk ik ook verklaart waarom jonge Indo’s bang zijn elkaar te groeten.
Sta ik niet voor gek?
Is het wel echt een soortgenoot?
Ziet hij/zij wel dat ik ook een Indo ben?
Maar voor ons witte Indo’s is het nog moeilijker contact te leggen.
Gezellig kletsen met Indische oudjes op het bankje van het station is al een big step. Gelukkig is het Indo-herkenningssysteem bij de ouderen groter.
Ik durf ook, wel met enige moeite, te zeggen dat wij witte Indo’s gediscrimineerd worden.
Het is namelijk al moeilijk om er uit te zien als Belanda maar van binnen Indo te voelen en je minder thuis te voelen onder Belanda’s.
Maar het is nog moeilijker wanneer donkere Indo’s waarbij je je thuis voelt, je behandelen als Belanda.
Tussen wallen en schepen.
Ook lijkt het, onder jonge Indo’s in Nederland, alsof men je pas als “echte” Indo accepteerd als je ook last hebt van rascisme.
Toch heb ik er moeite mee om respect op te eisen voor het lot van de witte Indo.
Mijn donkere neef heeft namelijk echt last gehad van rascisme en zal daar zeker nu nog last van hebben.
Hoe is het mogelijk dat een klein kind gewoon op straat door een volwassene wordt uitgescholden voor vieze zwarte?
Of dat de politie keer op keer op de stoep staat omdat een van die bruintjes het wel weer gedaan zal hebben?
Laat het duidelijk zijn, mijn neef zal niet om medelijden of begrip vragen, dat doe ik.
Ooit heb ik hem als kind tijdens een logeerpartijtje voor zwarte uitgemaakt, iets wat ik nooit meer vergeet.
Hoewel ik doelde op zijn haarkleur en ik me niet kan voorstellen dat ik ooit zo’n “scheldwoord” van iemand heb geleerd, heb ik wel geleerd hoeveel emotie het los kan maken.
Mijn neef werd mata gelap (woest), en mijn moeder heeft me flink op m’n valie gegeven. En terecht.
Sindsdien ben ik bewust van het bestaan van rascisme en probeer ik er niet aan mee te doen.
En dat allemaal vanwege een bruine huid, zo’n mooie bruine huid.
Als het geluk me toelacht hoop ik ooit een bruine vrouw te vinden die me prachtige bruine kinderen kan geven.
En geen rascist ter wereld die me van mijn geloof in de schoonheid van bruin af kan brengen.
Op het podium speelt een band Amerikaanse countrymuziek en op de dansvloer danst een groepje mensen een line-dance. Op het eerste gezicht zou je misschien niet vermoeden dat hier een heuse ‘koempoelan’ aan de gang is. Toch is het zo. Want als je beter kijkt zie je dat er veel Indische Nederlanders aanwezig zijn. En in de gang staat een kraampje waar de liefhebber een loempia of een andere Indische snack kan kopen. Iedere derde vrijdag van de maand houdt de Stichting Insulinde Contact Hengelo koempoelan in de grote zaal van De Meent aan de Hennepstraat. Lees verder in tctubantia.nl
Zanger Ray Smith stond 3 maart op de voorpagina van de Telegraaf , de papieren versie. In een hoofdartikel over het bereiken van 50.000 leden, een voorwaarde om een publieke omroep te stichten. In de krant zou dit geschreven staan:
Amersfoortse zanger/entertainer en politieman Ray Smith vraagt “Wakker Nederland” vooral aandacht voor de “vergeten” groep Indische Nederlanders, Molukkers, Indo’s en allen die op enigerlei wijze banden hebben met het voormalige Nederlands Indie. Hij spreekt de hoop uit dat deze nieuwe omroep “Wakker Nederland” ook aan deze groep aandacht zal besteden.
Ray: “Wij laten ons voornamelijk horen via de muziek omdat dit in ons hart is meegegeven. Ik treed als zanger regelmatig op bij pasar malams, Indische en Molukse feesten, Indische verpleegtehuizen etc. en als ik zie hoe deze mensen wegzwijmelen/wegdromen bij onze muziek en je de blijheid op hun gezichten kan aflezen, dan denk ik: we moeten toch iets voor deze mensen doen!”
Zie archieftopic quote Haarlems Dagblad:
GGZinGeest is tekortgeschoten bij het separeren van de 77-jarige demente Heemstedenaar met een kampsyndroom. Maar de man is niet overleden als gevolg van deze opsluiting in de isoleercel.
Dat antwoordt minister Ab Klink op Kamervragen van de SP.
De Stichting Comité Nederlandse Ereschulden blijft aandringen op excuses en een schadevergoeding van de Nederlandse overheid voor het bloedbad in het Indonesische dorpje Rawagedeh in 1947. Een aanbod om het dorpje te helpen met projecten, noemt de stichting arrogant. artikel
Saté-restaurant ‘De kleine indo” te Tilburg opende in april 2008.Zie de website
Enige tijd geleden plaatsten wij een artikel over Danny Elia en zijn eerste boek
Ongrijpbaar.
‘Ik ben christelijk opgevoed, maar heb van mijn ouders, die uit het voormalige Nederlands-Indië komen, veel meegekregen over Indische mystiek. Al op jonge leeftijd heb ik geleerd dat er meer is tussen hemel en aarde. Dat is in de Indische gemeenschap heel normaal. Schrijven is een heerlijke hobby voor mij. Ik vind het zelf enorm spannend hoe een verhaal zich ontplooit”. meer…
Inmiddels is Danny bezig aan een tweede boek, het gaat een “Indisch sprookje” worden wat zich afspeelt in het hedendaagse Nederland…
Hallo,
Dit is mijn oma,ik weet niets van haar of haar achtergrond.Ook mijn moeder kan niks vertellen daar ze nooit familie van haar moeder zag. Het enige wat ze wisten was dat ze een prinses van de Kraton was.
Ze was getrouwd met Arie Bendsneijder en heeft 4 kinderen gekregen waarmee ze later naar de Verenigde Staten zijn geëmigreerd.
Op de ene foto staat ze samen met mijn opa, Arie Bendsneijder
en op de andere staat ze in het midden tussen de gehele familie Bendsneijder.
Wie kan mij alsjeblieft iets vertellen over mijn oma?
met vriendelijke groet, Sandy-Yvonne Dinger
Denpasar Party staat gelijk aan live muziek van soul tot hip-hop, gezelligheid en heerlijke Indische hapjes. De Soul Party Breda groeide langzaam uit zijn jasje. Daarom zijn de swingavonden vorig jaar verhuisd naar Made. Onder de nieuwe naam Denpasar Party gaat daar nu een paar keer per jaar het dak van De Korenbeurs . Lees verder bij Omroep Brabant en denpasarhyves Coming up… 7 maart te Made in de Korenbeurs
Door Geraldine Bruckel-Lang.
Voor de overgebleven mensen, geboren in Ned-Indie nu Indonesia….
Het is net of het een droom was, vooral omdat ik weet dat mijn ouders in die tijd leefden, “de coloniale jaren” noemt men het.
Al de gebeurtenissen van het verleden is over beheersen van landen
in de hele wereld, dat was zo in het begin.
Oorlog is lelijk, het ongelukkige in ons leven is dat dit gebeurd.
Toen ik geboren werd met de Hollandse nationaliteit, heette dat land
Nederlands Indie, maar het was Holland niet.
Ik herinner dat land ook, zo klein als ik was, en kan het ook nooit vergeten.
Mooie bergen, mooie vogels en vlinders veel zon, pisang bomen, klapper bomen. Dit is “mijn” land ik ben daar geboren.
Twee en een half jaar oud was ik, en al dat mooie kwam tot een einde. Angst, verdriet, haat en we werden opgesloten in een kamp.
En allemaal voor een OORLOG!!
Mijn gedachten waren helemaal in de war, ik herinner nu stukjes en
beetjes van deze chaos. Er is een inner verdriet . Waarom zeg je tegen jezelf, je hebt het toch goed. Alles is nu veranderd.
Weten mensen niet dat een kind die een oorlog moet meemaken en
de oorzaak dan geen gelegenheid geeft om het hoogste punt van inteligentie te kunnen bereiken door emotionele gevoelens of lichamelijke pijnen.
Stop alle oorlogen en bewonder elkaar’s land, ga op visite, en breng vrede in je hart. Weet wat goed is en wat slecht is. Houd alleen het goede aan. Gooi je slechte gedachten weg. Verdeel wat je teveel hebt, geef aan anderen die het niet hebben.
Landen die oorlog veroorzaken, zullen er altijd aan herinnerd worden,
omdat een mens weet dat het lichaam heeft geleden en ook hun erfenissen hebben verloren. En een kans voor “vrede” is er dan niet.
In de stilte van ons hart is er eenzaamheid en een verloren droom.
Wij Nederlanders hebben ons bloed gemengd met vele mensen van
verschillende landen. Zo kwamen de Indische Nederlanders.
Het is daarom dat we toch kunnen aanpassen waar we ook zijn.
En uiteindelijk verlost dit ons verdriet.
— De vicepresident van Indonesië heeft de loftrompet gestoken over islamitisch bankieren. ……beschermt tegen crisis’
— In Indonesië is een nieuwe vissoort ontdekt: de histiophryne psychedelica, een voelsprietvis.
— De Veiligheidsraad van de Verenigde Naties heeft de missie op Oost-Timor met een jaar verlengd.
— Een Australiër is op het Indonesische vakantie-eiland Bali veroordeeld tot acht jaar cel wegens het seksueel misbruik van verschillende jongens.
— Er lijkt meer ruimte te komen voor het openen van christelijke gebedshuizen in Indonesië.
— Minister van Justitie Ernst Hirsch Ballin sprak in Indonesië over de mogelijkheid Nederlandse gevangenen hun straf in eigen land te laten uitzitten.
In het blad van omroep MAX een interview met Sandra Reemer:
“….besefte ik opeens dat ik naast allerlei andere dingen ook Indisch ben. Tot dan toe betekende dat voor mij niet veel meer dan lekker kunnen koken. Ik ontkende mijn Indische oorsprong, was vooral bezig me aan te passen aan de Nederlandse cultuur en omgangs vormen….” Lees haar website
Selamat datang, oftewel welkom op de site voor oud leerlingen van scholen in Medan. Deze site is opgezet na een eerste reunie in november 2006 van oud-Oranjeschool gangers. Deze reunie was een succes door herkenning na zoveel jaren.
Dorpelingen op het Indonesische eiland Sumatra hebben opnieuw een Sumatraanse tijger gedood, uit wraak voor een vermeende aanval van het beest op mensen. Dat heeft het Wereld Natuur Fonds vrijdag laten weten. AD
Mijn neefje werd op het voetbalveld door een Wateringse komkommerboer uitgescholden voor “BRUINE”, Hij heeft weliswaar gekruld donker haar en groene ogen, maar hij wordt in onze familie niet aangezien als een Indo.
Ik was verbaasd over die belediging, want ik dacht dat zulk soort beledigingen bij Indo’s waren uitgestorven. Ik werd vroeger wel op de lagere school (jaren 60) op mijn huidskleur en afkomst uitgescholden, dientengevolge de vele verloren vechtpartijen. Maar het schelden verging des te hoger ik in het onderwijs (Atheneum en daarna Universiteit) geraakte. Zelfs in militaire dienst bij de Marine in den Helder werden er geen jolige aanmerkingen over mijn huidskleur gemaakt, ze moesten eens durven. Het was in de 70er en 80er jaren niet correct iemand op zijn uiterlijk aan te spreken Daarna op het werk was ik ook vanwege een heel voordelige positie verschoond van enigerlei opmerkingen. Wel zag ik dat bvb Surinamers in de lagere functies wel discriminerend werden behandeld.
Nu wordt er weer op lichaamskenmerken gediscrimineerd of vergis ik mij. Zou dat nu komen omdat we in een multi-culturele samenleving leven, waardoor er scherper op uiterlijke lichaamskenmerken wordt gelet en je erop wordt afgerekend als mensen kwaad zijn????…….. Het is wel opmerkelijk dat in de USA een zoals mijn Italiaanse Nanopremier Berlusconi zegt: een “bruinverbrande” persoon President is geworden. Zijn huidskleur was geen thema in de verkiezingsstrijd.
Ik vat het woord BRUINE desondanks op als een heel erge pijnlijke en beledigende opmerking, waar ten alle tijden stelling dient te worden genomen
Peter van den Broek
Jet Sol,de rtl-presentatrice, is een van de Yoko Ono-standins die met Marcel Gootjes de bedinforpeace herdenken van John Lennon en Yoko Ono. Men lag te bedde in het Amsterdamse Hiltonhotel eind maart 1969, nu 40 jaar geleden.
Jet Sol en Marcel gaan 29 maart in de Euromast liggen. Deze opmerkelijke viering had al de aandacht van Yoko Ono en het tv-programma ‘de wereld draait door’
Het tv-program ‘Man bijt hond’ was onlangs op bezoek bij Giovanni Hakkenberg, bewoner van Rumah Kita . Zie hier
ZUTPHEN – In de Boekenweek – dinsdag 17 maart – komt Adriaan van Dis naar Zutphen op uitnodiging van Stichting Lire en het Baudartius College. Hij houdt een lezing over zijn leven en werk als schrijver, reiziger en presentator. bron
"Twee getraumatiseerde mensen kregen een relatie met elkaar en we gingen een gezin vormen. Je kunt je misschien voorstellen om wie het dan gaat. De kinderen stonden niet meer centraal", vertelt Wormser. "Over de dood van mijn biologische moeder werd nooit meer gepraat. Dat schijnt een typisch Indisch verschijnsel te zijn." artikel
We hadden een opiniepeilinkje..
Is Willem Nijholt indo ?
Van de 100 stemmers zeiden
Ja 80
Nee 17
Weet ik niet 3
Willem Nijholt is geen indo..
Zijn Hollandse ouders gingen naar Indië waar hij, zijn broer en zus werden geboren. De oorlog kwam.. het hele gezin verbleef in jappenkampen, die ze overleefden.
Willem is als kind veel opgevoed door de Indonesische bedienden en vandaar zijn Indische timbre in de stem en zijn feeling met Indonesischheid en Indischheid.
Zeer geloofwaardig speelde hij een indo in de Stille Kracht en in de Late Lien shows.. Peci af.. ook voor zijn rol Philips II in ‘Willem van Oranje’.
Ik zag een boze indo met knakkende vingers.
Zijn grootouders waren geboren in Vinkega bij Weststellingwerf, Oldemarkt,.. Millingen en Nassen (Dld). (zie stamreeks Nijholt nr VIII en deze site, begin bij nr 7 kind 4 ) Ook hun ouders kwamen uit deze regio’s.
de kinderen Nijholt 1946
LEIDEN – Berry Helder en zijn zus Marian zijn beiden geboren in Bandung, in het vroegere Nederlands-Indië en opgegroeid in een kunstzinnige, creatieve familie. In het servicecentrum Lorenzhof Libertas is het werk van de Helders bijeen gebracht in een duo-expositie artikel
Hallo,
Ik ben Yvonne en ik ben samen met mijn vader en oom op zoek naar hun zussen. Ik hoop dat iemand van u een ingang kan bieden en ons misschien kan helpen of anders adviseren. Als u het niet op prijs stelt dat ik u deze mail gestuurd heb, bied ik bij deze mijn excuses aan.
Mijn opa Gijsbert van Ewijk, geboren 28-02-1927, heeft gediend in het 5-2RI van 12-11-1947 tot 09-05-1950 te Manado op Noord Celebes. Hij had als legernummer 27.02.28.154 en was geboren te Lienden en woonde in Maurik,in de Betuwe. Ik ben op zoek naar mensen die met hem gediend hebben in Menado of die mij informatie kunnen geven over mijn opa. Wij hebben een foto gevonden met 2 kindjes erop welke dus zijn dochters blijken te zijn, zusjes van mijn vader dus. Volgens mijn opa’s broer heeft hij een relatie gehad in de periode dat hij op Celebes was, en daaruit zijn deze 2 kindjes voortgekomen. Dit is tot op heden geheim gebleven in mijn familie, enkele bleken er vanaf te weten maar zijn inmiddels overleden. Wij zijn nu op zoek naar mensen die zich iets kunnen herinneren. En wie deze meisjes nu zijn. Wie kan ons verder helpen. Alle informatie is welkom.
Alvast bedankt voor uw moeite. Vriendelijke groet, Yvonne van Ewijk
| 04.03.2009 | dansclub Power of Love | Nico Schuurmanshuis | Den Bosch | |
| 23.02.2009 | Divine Performing Arts | Stadsschouwburg | Antwerpen | |
| 28.02.2009 | Pasar Malam Rijswijk | Darling Market | Rijswijk | |
| 28.02.2009 | Contractpensions | Filmhuis | Leeuwarden | |
| 28.02.2009 | De Kei | de Kei | Hilversum | |
| 28.02.2009 | JRP Dansavond | De Jansheeren | Heemskerk | |
| 01.03.2009 | Kumpulan Mossel | H.F. Witte Centr | De Bilt | |
| 01.03.2009 | B & M | Het Wapen van Albl. | Alblasserdam | |
| 01.03.2009 | matinee Stardust Live | rest .’t Leeuwke | Nijnsel | |
| 07.03.2009 | ROY | Valkenhorst | Eindhoven |
Een maand geleden werd Ponari getroffen door de bliksem, wil zijn verhaal. Toen hij bijkwam lag er een steen op zijn hoofd. Hij gooide hem weg, maar de steen kwam terug, dus hij nam hem mee naar huis. Daar ontdekte hij de genezende werking van de steen: een buurjongen genas van koorts nadat hij hem had aangeraakt, het dorpshoofd raakte een nare pijn in zijn arm kwijt, en de politiecommandant, een vrome moslim, zweert dat hij met eigen ogen heeft gezien hoe Ponari een jongetje genas, dat vijf jaar lang geen woord had gesproken. artikel
Den Haag, Regentenkamer zondag 22 februari 2009
Het werd toch een zeer geanimeerde Hawaiian Sunday met de Honolulu Minstrels. Hoewel veel trouwe bezoekers zich verpoosden in de files naar de wintersportoorden of in het Zuiden des lands met enige regelmaat de koude buitenlucht moesten opzoeken voor een nicotineshot, lieten de mannen van HM zich niet onbetuigd, want er was weer veel te genieten op muzikaal gebied. Gelikte breaks, geraffineerde modulaties ( toonsoortwisselingen) en virtuoos steelgitaarspel brachten de handen luid op elkaar.
De nieuwe programmeur, presentator én geluidstechnicus Henk van der Meer kon al deze taken vakkundig uitvoeren. Hij wist ook nog een schitterend intermezzo te organiseren, van wie anders dan BluesInn, waarvoor hij kennelijk het geluid extra mooi afstelde, dat men er opgetogen van raakte. BluesInn speelt
1 maart in The Village te Voorburg. Het enthousiasme van de HM kende geen grenzen want van ophouden was geen sprake. Hopelijk dat er bij een volgende Hawaiian Sunday ( eind april met Pacific Malihini, die vandaag ook naar hun collega’s kwamen luisteren ) zich wat meer Hawaiian muzikanten komen interesseren voor wat de collega’s te bieden hebben. Het is toch de plek om juist in de Regentenkamer muziekopvattingen uit te wisselen ? Een mooi voorbeeld daarvan was de dialoog tussen de steelers Thijs Peea en Henk Braaksma; en die tussen de 60er jaren rockers Henk Smitskamp en Hans de Wekker. En als muzikant wordt ook nog korting op de entree verschaft, ook al is die al laagdrempelig. Dus muzikanten, kom er ook wat vaker bij.
George Dankmeyer
Selamat Tinggal bij LibraryThing
Heeft u een goed gevulde boekenkast? En vindt u het leuk om met anderen over uw boeken te praten. Meldt u zich dan aan bij LibraryThing! Een account aanmaken is heel eenvoudig!
Deze website stelt u in staat om uw eigen boekenkast in kaart te brengen, te catalogiseren en ook om andere mensen te vinden die een vergelijkbare boekenverzameling en een vergelijkbare smaak hebben zoals u. Zoek het boek aan de hand van de titel en voeg ‘m toe aan uw virtuele boekenkast. Daarna kunt u er recensies over lezen van mensen die uw boek ook bezitten en via hun boeken kunt u weer op nieuwe leessuggesties komen. En als u een flink aantal van uw boeken hebt gekoppeld aan LibraryThing, kunt u ze bijvoorbeeld weergeven op uw eigen weblog.
Binnen LibraryThing is er sinds kort een groep gestart onder de naam Selamat Tinggal.
Dit is een groep, waarin u met anderen van gedachten kunt wisselen over Nederlands-Indische literatuur. Hierbij kunt u denken aan boeken over Indonesie van Nederlandse literaire schrijvers. Maar ook aan literatuur van Indische auteurs over hun Indische achtergrond, over de repatriering en over hun aanpassing aan de Nederlandse samenleving. Dus wilt u uw boekenkast met anderen delen en met name over Indische literatuur, wordt dan lid van Selamat Tinggal!
………………….
Binnenkort verschijnt het nieuwe boek ‘Gekaapt!’ van Robin Raven.
Indischalbum.nl komt met een voorpublicatie. Klik hier.
** Onlangs ontvingen wij een krantenbericht over de aardverschuivingen in het district Bulu die tijdens de regentijd steeds vaker voorkomen. Ook in de desa Tileng is dat het geval.
**Alfred Birney over Leer mij je liefhebben van Kristine Groenhart: Het boek gaat over de grootouders van de debutante en verhaalt vanuit het perspectief van de grootmoeder, afgewisseld met fragmenten uit dagboeken, brieven en andere documenten, ook van de grootvader, die van 1934 tot 1948 zendeling en legerpredikant was op Sumatra. verder
**Stichting Japanse vrouwenkampen – Een tastbare herinnering aan de slachtoffers bij het monument. Wat zijn uw ideeën?
Tijdens de herdenkingsreünie, werd door onze voorzitter, Judith Marijke Dalmeijer, het plan geopperd om bij het monument voor de Vrouwenkampen een tastbare herinnering aan te brengen aan hen die tussen 1942 en 1945 in de Japanse Vrouwenkampen zijn overleden. Hierbij wordt gedacht aan een muur achter het monument.
**Updates op site van Reggie Baay, agenda en nieuws verder..
**Extra en laatste vertoning 28 februari:Contractpensions in Hoogt, Utrecht
Naar aanleiding van het (zeldzame) toekennen van de Militaire Willemsorde aan Marco Kroon kwam de Volkskrant met een artikel. quote de Volkskrant
Buitenlandse keizers, Hollandse dandy’s in propellervliegtuigen en inheemse strijders die een klewanghouw voor hun commandant opvingen: geen wonderlijker optocht dan die van de Ridders der Militaire Willems-Orde. Kapitein Marco Kroon sluit eind mei achteraan.
Men kan terecht zeggen van bepaalde toekenningen in het verleden of het niet misplaatste heldenverering was… bijv van Hendrikus Colijn en Frans Darlang (zie artikel) Bovenstaand plaatje was een illustratie in de papieren versie van de Volkskrant. Darlang en de heer Hakkenberg zijn Indische jongens. In het artikel wordt Johan Henri Azon Jacometti genoemd, gesneuveld op de Grebberg in die eerste meidagen van 1940. Hoewel hij niet indo was, zal hij eerder een Indische dan een Hollandse jongen geweest zijn . Zijn grootouders stierven in Batavia en zijn vader was geboren en opgegroeid te Indië. Een andere Indische naam in het artikel is Jacob Pieter van Helsdingen. (zie ook hier)
Sandra van den Broek, een oer Hollandse naam, maar toch heb ik Indonesisch bloed door mijn aderen stromen. Mijn vader is Indisch en mijn moeder is Indonesisch/Chinees. Beiden hebben familieleden in Indonesië, hierdoor stapte ik ieder jaar met mijn hele familie in het vliegtuig naar Indonesië. Daar is mijn liefde voor Indonesië begonnen.
Om meer te weten over het land heb ik de opleiding talen en culturen van Indonesië gevolgd en met succes afgerond. De kennis die ik heb opgedaan tijdens mijn studie, en de ervaringen en belevenissen tijdens mijn vele reizen, wil ik graag met jullie delen. Vandaar dat ik Indonesische cursussen aanbiedt voor beginners en gevorderden voor jong en oud. zie website Ook in groepsverband!
Beste Blauwvogeltje,
Het is al weer een hele tijd geleden dat we contact hadden .Vooral eerst complimenten voor Indisch4ever, hij is niet meer weg te denken in de indische webspace. Ook onze website is inmiddels weer gegroeid, en ik zou je willen vragen er weer eens rond te kijken.
De website www.indoshop.nl heeft drie belangrijke thema’s :
– Manokwari, toen en nu.
– Indisch antiek.
– kortdurende indische thema’s, als krontjong-bladmuziek en pinangkauwen.
Al die onderwerpen heb ik ooit gekozen omdat er weinig over te vinden was op Internet.
Daarnaast heeft er op Indoshop altijd informatie gestaan over de spullen die op Pasar malams worden verkocht, daarvoor hebben we een aparte webshop geopend : www.indowebshop.nl
Ik hoop dat je er eens wat aandacht aan kan schenken, en onze link opneemt in je lijst. Bij ons staat jullie link al jaren op onze linkpagina.
Met vriendelijke groeten
Titus Petri en Reina Rappange.
Door Jeroen.
Uw foto zag ik lang geleden.
Een sterke Sundanese vrouw, maar een gezicht vol zorgen.
Uw naam, al bent u de oma van mijn oma, was niet makkelijk te achterhalen. Eigenlijk ben ik vergeten hoe ik hem ken.
U was een sterke strenge vrouw, zoals ook uw Indische dochter en kleindochter zouden worden.
Nooit trouwde u met opa, wel bent u altijd bij hem gebleven en deelt u het zelfde graf in Malang. Was het omdat u Moslim bent en opa niet?
Ik heb u bezocht en bloemen gestrooid, mijn eerste bezoek aan Indonesie.
Wat ik graag tegen u zou willen zeggen, is dat het me spijt.
Ik vraag uw vergiffenis voor de familieleden die u niet in huis wilden hebben omdat ze zich schaamden voor u omdat u een Indonesische bent. Omdat u zich in sarong kebaya kleedt.
Graag zou ik bij u op bezoek gaan en een tijdje naar uw verhalen luisteren. Dan kunt u me vertellen over uw afkomst, uw adat en ik hoop dat u me wat Sundanees leert, want Sundanese vrouwen zijn zo mooi en sterk.
Mijn moeder en oma zouden u ook graag zien.
Ik ben er trots op om een overgrootoma te hebben zoals u oma Aswih.
Uw achter-achter-kleinkind, Jeroen
quote
hallo ik ben op zoek naar mijn leven !!!!! ik word 50 jaar ,ben geboren als belanda maar in mijn buddhistische gedachten en gevoel een indo
ik ben op zoek naar een vriendin van mijn moeder een indische of wel indo vrouw ik voeg de foto bij het is een scan van een fotootje uit 1958
toen mijn moeder trouwde…zij staat links naast mijn moeder ( in de trouwjurk) deze vriendin van mijn moeder ,zou anneke heten maar al heel lang door de vele verhuizingen verloren contact,ik zou graag in contact komen met haar als ze nog leeft ,moet nu ongeveer 70 jaar jong zijn,of familie of kinderen van haar en moet evenals mijn moeder uit de buurt van utrecht komen dan wel woonachtig zijn geweest…..
Mario Griekspoor
Zorginstelling Residentie Buitenzorg wil in Assen een verzorgingshuis voor Molukkers bouwen. De voorziening kan er volgens de directie over drie jaar staan. artikel
Voor een nieuwe interviewreeks zijn Ed Caffin en Kirsten Vos (Indisch 3.0) op zoek naar jonge Indo’s (15-35 jaar), van Zeeland tot Groningen en van Texel tot Limburg.
Je hoeft geen ‘actieve’ Indo te zijn, te weten hoe je familie precies in Nederland gekomen is of zelfs maar geïnteresseerd te zijn in je Indische achtergrond. meer info..
SASA Productions organiseert op zaterdag 27 juni en zondag 28 juni 2009 in Ahoy Rotterdam een evenement waarbij Indonesie van A tot Z in de spotlights wordt gezet.
Groot evenement met kunst, cultuur, muziek, dans, optredens en natuurlijk heerlijk eten! Kijk voor meer informatie op de website di sini !!
quote Trouw
Nederland biedt alsnog compensatie aan het dorp Rawagede in Indonesië, waar Nederlandse militairen op 9 december 1947 de gehele mannelijke bevolking executeerden
quote de Stem
Rawagede wil ‘1947’ afsluiten
Eenenzestig jaar later komen oude Indonesische mannen in batikhemden één voor één nieuwsgierig naar het huis van Suparta gestrompeld. “Gisteren was er een ontmoeting met de Nederlandse ambassade. We hebben gepraat over een mogelijk economisch hulpprogramma, de bouw van een peuterspeelzaal en een kliniek.
quote tjabé rawit
Mondjesmaat’ wordt in Hólland wel gewezen op het gemengd zijn van Obama en zijn allochtoon zijn, maar diep gaat men nergens daaromtrent. Terwijl ook ons land zeer veel mee te maken heeft gehad met haar gemengde nakomelingen: de Indo-Europeanen. Ik vind het een enorm gemis, en feitelijk ook verdoezelend, dat nauwelijks tot geen aandacht wordt besteedt aan Obama’s gemengde afkomst, die eerder wordt doodgezwegen en het accent alleen is komen te liggen op ’s mans zwart zijn.
by Ronald Pino!
Als u het boek ‘De njai’ van Reggie Baay gelezen hebt of misschien zijn lezing in Bronbeek op 25 januari jl. hebt meegemaakt, bent u wellicht ook overvallen door een gevoel van machteloosheid of van woede en in ieder geval van verdriet. Velen van ons hebben zo’n oermoeder in de familie. Zelfs prinses Laurentien kent een njai in haar familie. We hoeven ons dus niet te schamen als we een njai in onze familie hebben.
Er heeft zich een comité De Njai gevormd, dat tot doel heeft ergens in Nederland op een geschikte plaats een beeldje te plaatsen voor de onbekende oermoeder zoals er ook beelden bestaan voor de Onbekende Soldaat. Met deze brief zouden wij u graag willen betrekken in de totstandkoming van zo’n beeld.
Allereerst willen wij weten hoeveel draagkracht de Indogemeenschap kan opbrengen voor dit idee. Daarom de navolgende vragen:
– Denkt u een geldelijke bijdrage te willen leveren en zo ja, hoeveel?
– Kunt u ons aan medewerkers helpen, vrijwilligers, die de zorg op zich nemen voor het organiseren van fancy fairs en alle mogelijke activiteiten om geld in te zamelen?
– Is er onder uw leden iemand die in sarong en kabaja en met een kindje op de arm of bij zich, zou willen poseren voor de beeldhouwster?
– Zijn er gepensioneerde accountants die een bijdrage kunnen leveren om de financiële afwikkeling zuiver te houden?
– Kent u verenigingen, kerkelijke instellingen of mensen, liefst uit de Indowereld, tot wie wij ons met dezelfde vragen zouden kunnen wenden?
Het is als slaan op de tongtong. Wij roepen vrijwilligers op. Wij roepen hulp in om in de traditie waarin de Tong Tong uitgegroeid is tot Moesson onze gedroomde oermoeder, in brons een plaats te geven ergens in Nederland. Het comité De Njai wordt geruggensteund door een Commissie van Aanbeveling, waarin zitten:
Mgr. Bisschop emeritus Philippe Bär
Reggie Baay (schrijver en auteur van De Njaï)
mevrouw Marjolein van Asdonck (Hoofdredacteur Moesson),
mevrouw Mei Li Vos ( lid Tweede Kamer voor de PvdA)
mevrouw Marion Bloem (schrijver)
Ernst Jansz, (musicus en schrijver)
Wouter Muller (troubadour van het Indo lied)
Ronald Pino (psycholoog en schrijver)
André Wetzel (hoofdtrainer ADO, den Haag),
Als coördinator en de schuldige die op de tong tong slaat treedt Ronald Pino op, die u kunt bereiken via e-mail ronpino@planet.nl, per telefoon 06-24212055 of per brief op zijn adres Mont Blanc 57, 1186 AP Amstelveen.
Namens het comité De Njai,
Ronald Pino
Verschaft actuele informatie over Maluku. Bevat niet alleen topografische kaarten van het gebied, maar ook thematische kaarten en cijfermatige gegevens. Atlas Maluku.
Het Indisch Familie Archief wordt uit haar pand gezet. Zie dit topic. Er is nog steeds geen oplossing. Binnenkort is er wel een eerste oriënterend gesprek met het stadsarchief Den Haag. Wie denkt te kunnen helpen met het vinden een nieuw onderkomen kan contact zoeken via de website www.sifa.nl .
Na het online zetten van het archief familiedossiers hebben 150 nieuwe donateurs zich gemeld. Het is geen vetpot, maar alle beetjes helpen.
.
.
1962: Het schip de Waterman vertrekt van Hollandia richting Nederland.Burgers én soldaten ?Onder: Koninginnedag in Hollandia.Foto’s zijn van Aad van de Knaap, Nieuwguinea-veteraan!
Door Renata Oosterveen – Ze wacht.
Ze zit voor haar hutje in de kampong en merkt niet dat de kinderen die haar ooit beschimpten nu ouders en grootouders zijn en al lang geleden deze plek hebben verlaten. Over de jaren heen is ze een ware expert geworden in de kunst van het wachten.
Ze merkt niet dat van het hutje niet veel meer rest dan drie palen en een ingestort dak, overwoekerd en bijna opgelost in de oprukkende groenheid. verder…
Te koop op marktplaats.nl nog geen bod gedaan:
Indische eigenwijze liedjes van Brammetje
De dag in Indië, van Brammetje – pseudoniem van M.H. du Croo.
Deze liedjes verschenen in Indië allen in het Soerabajaasch Handelsblad en Het Bataviaasch Nieuwsblad behalve de beide laatste, die werden opgenomen in het Orgaan van de Koninklijke Vereniging Oost en West.
Ruim een half jaar na de onlusten rond de theologische opleiding Setia in Jakarta zit een deel van de studenten nog steeds in tenten. Vorige week trotseerden tientallen studenten de gigantische stortbuien die Jakarta in een modderboel veranderden, om te demonstreren. ,,We zijn vluchteling in ons eigen land”
Vijf Indonesische en drie Chinese bemanningsleden van een zinkend vrachtschip zijn zondag verdronken toen een poging om hen te redden moest worden opgegeven vanwege zes meter hoge golven.
De leider van een partij van voormalige rebellen in het Indonesische provincie Atjeh is vermoord. Dat zeggen de politie en partijleiders.
Vermoedelijk hangt de aanslag samen met de verkiezingen die in april worden gehouden.
Voor de kust van het Indonesische eiland Sulawesi heeft zich een aardbeving voorgedaan met kracht 7 op de schaal van Richter. Door de kracht van de beving werden honderden huizen beschadigd.
Indisch Platform vergadering 4 februari 2009
Acties delegatie:
De delegatie heeft in de afgelopen periode een aantal gesprekken gevoerd met Kamerleden. Doel is te bereiken, dat de NIOD-rapporten in de Tweede Kamer besproken worden, zoals ook is toegezegd door bewindslieden bij de start van het Breed Historisch Onderzoek in 2001.
Rawagadee
Het standpunt van de Landsadvocaat dat de moorden in Rawagadee geen aanleiding kunnen zijn voor een claim omdat deze verjaard is, wordt door het IP in twijfel getrokken. Het IP is voornemens een brief te schrijven aan de Minister-president met dit IP standpunt.
Communicatie IP
Overwogen wordt om een prominenter IP website met links naar de aangesloten organisaties op te zetten. verder…
Op maandag 9 februari 2009 bezocht de heer R. Kellaway, algemeen directeur van de Commonwealth War Graves Commission, het Nederlands ereveld Ancol te Jakarta. Op het ereveld Ancol liggen ruim 1800 oorlogsslachtoffers begraven waaronder 131 gemenebest slachtoffers. meer…
** Golfster Dewi Claire Schreefel uit Deventer is opgenomen in het Golf Team Holland. Schreefel krijgt nu advies en steun van de Nederlands Golf Federatie en Van Lanschot Bankiers om zich te ontwikkelen in het profcircuit.
** Patty Brard ging er tijdens de act van Vincent al woedend vandoor, omdat ze naalden door zijn voodoo-pop moest steken en dat weigerde ze. “Dat is slechte karma in mijn land, dat doe ik niet!” en ze ging er boos vandoor.
** De oprichtster van het Liliane Fonds in Den Bosch, Liliane Gronert, krijgt een naar haar vernoemde tulp. De Tulp ‘Liliane Gronert’ wordt op 26 februari in ontvangst genomen door de ambassadeur van het Lilane Fonds, Sandra Reemer.
** Twee fans organiseren een filmvertoning ‘Ver van Familie’ , Marion Bloem kwam persoonlijk toelichten
** Nieuwe film van Tim Oliehoek wordt goed bezocht.
** Kim Lian als Kruidvatbaby
** Jet Sol als Yoko Ono in bed-in-for-peace in de Euromast (foto)
** Het chanson Avond van Boudewijn de Groot is zaterdag uitgeroepen tot mooiste liefdeslied van Nederland. De universiteit van Tilburg heeft hier voor het Radio 2-programma Cappuccino onderzoek naar verricht.
"De gezelligheid, de entourage, de warme mensen die je hier vanavond ontmoet, en niet te vergeten de heerlijke Indische hapjes die hier vanavond door een cateraar worden geserveerd." Dit zijn volgens een vriendengroep uit Deventer allemaal redenen om te gaan dansen in ’t Hart in Eefde. Zaterdag werd hier een ‘Super Dansavond’ gehouden, die hier om de twee maanden wordt georganiseerd door Zutphenaar André Jacobs. artikel Stentor
Niets te vieren op Tuti Maria’s verjaardag. Voorbijgangers vonden Tuti Maria (63) uit Huizen rond middernacht bewusteloos en zwaargewond bij de bushalte aan de Overste den Oudenlaan. Ze kwam net uit het Holland Casino. Op de dag dat ze 63 jaar werd, ligt ze met hersenletsel in het ziekenhuis. ,,Wat valt er dan nog te vieren? Waarom? De jackpot had ze niet gewonnen, dus er zaten hooguit een paar centen in haar portemonnee. Maar hierdoor maken de overvallers wel een hele familie kapot.’’ artikel AD
update 17 februari..
Er zijn te Utrecht ook extra filmvoorstellingen op 19, 20 en 21 februari. Reserveren verplicht. Filmhuis Sittard heeft een besloten voorstelling op 11 maart
Beste mensen,
Hierbij willen we jullie erop attenderen dat de film “Contractpensions-djangan loepah! ” deze week nog te zien is in filmtheater Het Hoogt in de binnenstad van Utrecht. Zie voor informatie: www.hoogt.nl
Er zijn nog voorstellingen op maandag16 februari, dinsdag 17 februari en woensdag 18 februari steeds om 17.15 uur. RESERVEREN: 030-2328388
Filmhuis Leeuwarden draait deze film op zaterdag 28 februari aanvang 19.30 uur
zondag 1 maart. Aanvang: 15.00 uur.
Hoop dat jullie dit nog op jullie website kunnen zetten en dat jullie de mensen bij er Utrecht kunnen informeren.
In Tilburg loopt het vanaf het begin storm. In Utrecht valt het een beetje tegen. Waarschijnlijk weten de Indische mensen het daar nog niet. Alle hulp vwb de verspreiding is welkom.
Met vriendelijke groeten, Team Scarabeefilms www.scarabeefilms.com
by Katjong Kampret.
We hebben een nieuw artikel geplaatst van Ben Anthonio die als klein kind gewoond heeft in de landbouwkolonie Brassan, in de buurt van Banyuwangi, Oost-Java. Indo’s hebben vóór de Tweede Wereldoorlog geprobeerd kleinschalige landbouw op te zetten. Met steun van het landsbestuur, maar vooral op eigen initiatief hebben ze landbouwkolonies gesticht in Zuid-Sumatra (Lampungse Districten), Oost-Java (Brassan en Kesilir) en op Nieuw-Guinea. Deze projecten werden geen succes. Lees meer op Indischhistorisch.nl
‘Bijlen van 1,8 miljoen jaar oud opgegraven in Maleisië’ Archeologen uit Maleisië zeggen zeven bijlen van 1,8 miljoen jaar oud opgegraven te hebben. Als dit zo is zijn het de oudste ooit gevonden bijlen . Lees verder
quote mail
De lezing Van Sneek naar Soerabaja, in Wijkcentrum Stervoorde in Rijswijk op dinsdag 17 februari is afgelast. De organisatie en ik konden het jammer genoeg niet eens worden over de duur van mijn lezing. Ik kwam vandaag toevallig te weten dat de organisatie van mij verwachtte (tegen de afspraak in) dat ik de lezing in een bepaalde tijd moest houden (zodanig kort) waardoor ik niet meer de kwaliteit kan leveren die mensen van mij mogen verwachten. Daarom heb ik in overleg met de organisatie besloten mij terug te trekken. Met vriendelijke groet, Patrick Wouters
Ivy Lilian Oliveiro was geboren 11 november 1918 te Batavia en ze overleed 28 juli 1999 in Nederland. Haar ouders waren Norbert Romuald Oliveiro en Ester Victoria Rodrigues. Ivy huwde Ambrosius Claudius Nettekoven, zie dit topic
Tjampoer.nl meldt:
Opa Ben Trouvat is overleden. Hij is heen gegaan op zondag 8 februari om 18.30 uur. Opa Trouvat is 78 jaar geworden. Iedereen in het Indische circuit kende Opa en Oma Trouvat. Zij waren tot voor kort aanwezig op vele Indische dansavonden en kumpulans. De vele bands kenden Opa en Oma maar al te goed. Zo was hun vaste verzoeknummer aan The Entertainers altijd ’Sateh Madura’ en ze swingden er dan op los met alle ogen van de bezoekers op hen gericht.
Op 28 februari & 1 maart aanstaande zal voor de 8ste maal de Pasar Malam Rijswijk plaatsvinden. Twee dagen lang is deze oriëntaalse jaarmarkt dé plek voor iedereen die open staat voor de warme Indische cultuur. Ruim honderd stands zie programma
.by Blauwvogeltje.
Eerder verscheen in deze serie ‘Het verdriet van de indo’:deel I, deel {II}, deel {III}, deel {IV} , deel {V}
Onlangs kreeg de film 2602 van de stichting verfilming japanse burgerkampen kritiek op de keuze van de 19 geinterviewde kampkinderen.. vrijwel geen indo’s zegt de een…. 2 indo’s, maar niet goed herkenbaar zegt de andere… 3 indo’s zegt de stichting zelf..
Hans Meijer verwijst in ‘In Indië geworteld’ op pagina 226 naar voetnoot 157, die te lezen is op pagina 420 (okeee.. lijkt ingewikkeld)
Maar daar licht hij toe dat de historicus L. de Jong schreef in het standaardwerk XIb pag 868 dat buiten Java er 16.000 burgergeinterneerden waren, met een meerderheid van indo’s.
Laten we stellen dat dit 10.000 indo’s zijn.
Iemand mailde me dat in de Geïllustreerde Atlas van de Japanse Kampen in Nederlands-Indië 1942-1945 blz 13-15 .. een schatting was van 76.000 burgers geinterneerd te Java, waarvan 10.000 indo’s.
10.000 Java en 10.000 buitengewesten = 20.000 totaal burgerindo’s geinterneerd.
76.000 Java en 16.000 buitengewesten = 92.000 totaal burgers geinterneerd.
Dan was van elke 19 er 4 indo …Minstens 4 herkenbare indo’s in de film zou het Nederlandse publiek exacter informeren over de burgerkampen.
Het verhaal is dat in de buitengewesten bijna alle Europeanen geinterneerd werden.
De volkstelling van 1930 telde 48.000 europeanen in de buitengewesten, ingeschreven bij de burgerlijke stand . Dan is de 16.000 geinterneerden van 1942 een groot verschil… er is een gat van 32.000 mensen en die kunnen niet allemaal gevlucht zijn naar Java of gemobiliseerd door het KNIL .. hoe zat dat nou ?
En met het neerlandocentrisme als factor blijf ik toch vraagtekens hebben over de schatting van 10.000 indo’s te Java als burgergeinterneerden..
(neerlandocentrisme= Nederlanders en de heersende Nederlandse normen centraal te stellen in de beschouwingen waardoor buitenlandse groepen of nietgenoeg-Nederlandse groepen in de marge wordt gezet )
Over het overaccentueren van mainstream-Hollands en het vergeten van minderheden gesproken..:
Het Niod opende onlangs een Indië-oorlogscatalogus online
Gastsprekers waren Aya Zikken en Cees Fasseur, kinderen van Hollandse ouders die naar Indië gingen
Geen indo’s in Indië geweest dan ? De juiste afspiegeling had moeten zijn 3 indo-belanda en 1 totok-belanda.
Aya heeft gewerkt op het NIOD, een goeie keuze. Maar daarnaast… had dan een indohistoricus uitgenodigd bijv Reggy Baay of Herman Bussemaker, blank edoch indo , tevens voorzitter van het Indisch Platform en een 3e generatie-indo als Esther Captain, coordinator project Indische erfgoed van de oorlog van het ministerie van VWS. .
Gerard Pieter Adolfs, in 1898 geboren in Semarang op Midden-Java en gestorven in een ziekenhuis in Den Bosch in februari 1968, is een van de weinige schilders voor wie de aandacht weliswaar verflauwde, maar die nu weer in de aandacht staat. De in Wijk en Aalburg gevestigde uitgever Pictures Publishers maakte een schitterend vormgegeven boek over hem: ‘Gerard Pieter Adolfs, The Painter of Java and Bali’. Het vier kilo zware boek kwam tot stand met hulp van Eveline Borntraeger-Stoll, de in Zwitserland wonende kleindochter van Adolfs. artikel Brabants Dagblad Website over Adolfs, met veel mooie werken hier te zien.
Indische Nederlanders kunnen eind dit jaar met een reisgids in de hand bersiapkampen en jappenkampen bezoeken, die herinneren aan de periode dat toenmalig Nederlands-Indië werd betrokken bij de Tweede Wereldoorlog. Daarin wordt beschreven in welke staat deze locaties zich bevinden. artikel
Het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie (NIOD) heeft de Indische collectie on line beschikbaar gemaakt. ‘Het geheugen van een land ligt bewaard in zijn archieven’, zei Cees Fasseur in zijn toespraak tijdens de presentatie van de digitale Indische collectie van het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie in Amsterdam.
Lees verder bij Pelita.. Hier kun je de catalogus online inzien
quote Rick van den Broeke op het Indisch Informatiepunt
Op 22 januari jl. bezocht ik een bijeenkomst van het Niod (Nederlands Instituut Voor Oorlogsdocumentatie) vanwege de start van het online Indisch Archief dat het NIOD heeft ontwikkeld. In dat archief zijn documenten uit o.a. privécollecties opgeslagen die betrekking hebben op de Japanse bezetting en Bersiapperiode. Een hele mooie nieuwe faciliteit!
Tijdens de bijeenkomst sprak o.a. professeur Cees Fasseur over de plek in de Nederlandse geschiedenis van de Japanse bezetting en Bersiapperiode en benadrukte hij nog eens hoe weinig inzicht en betrokkenheid er destijds vanuit Nederland was bij de positie van diegenen die geïnterneerd waren geweest en/of de bersiapperiode indringend hadden meegemaakt. Men had daar in Nederland geen oor voor. De Duitse bezetting stond hier nog vers in het geheugen. Ook vertelde hij over zijn eigen ervaringen als klein kind in het jappenkamp Lampersari op Java.
Wij ontvangen wel eens mail…
1 — Kan iemand mij helpen aan het familiewapen van MARTHERUS. Graag u hulp hierbij, ik ben het al zeker 8 jaar naar op zoek. Alvast bedankt. Patrick Martherus
2 — Ik wil voor een vriendin even zoeken naar de naam Olga van der Paardt, ook wel genoemd Euquania.
3 — Aankondiging door beheerders van IndComMedOnline: U houdt het niet voor mogelijk na de succesvolle producties van "Indie je bestaat niet meer" en "Sarong Blues" komt Ed Brodie met zijn derde CD/DVD productie uit " Ik ben een echte Indo".
4 — Good evening, http://home.orange.nl/wrniesing updated with links and some songs. Walter.
5 — Hallo lui, Bij toeval ontdekte ik deze site van jullie en wil graag kwijt dat ik dat heel erg waardeer om zo het erfgoed van onze "roots" levendig te houden,for ever… Met indische groeten, Humphrey Smissaert
6 — Ik heb gespeeld met Boy Kneevel.Mijn naam is G.Euverink wij speelden samen in de groep van Rudy van Dalm. Leeft hij nog? Heeft hij een mail adres of telf. nummer? Kunt U dat voor mij uitzoeken. Bij voorbaat mijn dank. G.Euverink.
7– Mijn vader heet Ronald Bours en is geboren in Djakarta en zijn moeder (mijn oma dus) heette Anna Bours-De Later of gewoon Later.Mijn tante die heel veel wist is pas overleden en ik heb niet dat contact met haar gehad dat ze me echt veel heeft kunnen vertellen over mijn grootouders. Dus graag wil ik een oproepje doen.Hoe kan ik dat het beste verwerken op jullie site? Met vriendelijke groet Henriëtte Bours (haenen)
“Mag ik mijn rubriek Indonesia onder jullie aandacht brengen. Deze wordt regelmatig bezocht door allerlei soorten en generaties Indo’s en natuurlijk ook Totok’s.”
Ik ben een ouwe Indo, zoals dat heet. Van nog voordat de Jappen kwamen. Na de oorlog naar Nederland verplant. Ik draag talloze herinneringen met me mee, die misschien voor jou van de 1e, 2e of 3e generatie de moeite waard zijn. Laat je maar leiden door het toeval en klik iets aan. Ik wens je een mooie reis toe.
Den Haag, dinsdag 10 februari, maandelijkse demonstratie bij Japanse ambassade door stichting JES.
Verslag door Ted Hartman.
Er moet gebruik worden gemaakt van de viering van het 400-jarig vriendschaps(handels)verdrag tussen Nederland en Japan later dit jaar, om de oorlogsschuld, hun verantwoordelijkheid voor het verleden, in de toekomst van de Nederlandse export te investeren maar ook de Nederlandse oorlogsslachtoffers te compenseren.
verantwoordelijkheid ervoor. Zijn vader werd geweigerd in een restaurant te eten, zijn zoon is thans president van de Verenigde Staten. Japan kan hetzelfde doen door het onrecht de Nederlanders aangedaan in Indië tijdens de 2e WO te erkennen: bied een oprechte verontschuldiging aan door de slachtoffers te compenseren.”
Er is een website van Reggie Baay: http://www.reggiebaay.nl/
Op website Tileng schrijft Reggy Baay :
De effectiviteit van de hulp
Toen ik onlangs werd gevraagd om mijn medewerking te verlenen aan een benefiet-dag voor de Stichting Tileng, had ik – moet ik eerlijk zeggen – nog nooit van deze stichting gehoord. Ik werd echter getroffen door de enorme bevlogenheid van de mensen van Tileng die me uitnodigden; het enthousiasme en de warmte waarmee ze me duidelijk maakten waar de stichting voor staat: verbetering van de leefomstandigheden van de lokale bevolking van de desa’s in Indonesië.
Museum Maluku, MUMA. Tot 31 mei is de wisseltentoonstelling ‘Panas pela’ in het museum te zien. Nieuw is de maandelijkse filmavond. Op zondagmiddag 22 februari geven Julya Lo’ko en Erwin van Ligten een concert in het theater van het Museum Maluku. meer info over tentoonstellingen en andere evenementen in het MUMA.
Op de foto houdt Rene Creutzburg het Amerikaanse blad
‘de Indo’ vast. Afgelopen september heeft men in Amerika het 45-jarig bestaan van dit blad gevierd.. Op youtube staat een filmpje met de speech van de hr. Creutzburg.. Klik hier
Mensen kunnen een DVD van de viering van het 45 jaar jubileum De Indo bestellen bij Mr B Willemsz Geeroms, 899 Marlesta Road, Pinole CA 94564, California, USA. Stort 10 euro op rekening 48.78.29.115.
Email: bwg899@comcast.net. Tel nummer in de VS: 510-724-5337
We laden het gebouw van de Haarlemse Stadsschouwburg weer met historie en traditie’’, zegt Jaap Lampe bij de onthulling van het portret van Boudewijn de Groot (Batavia, 1944), Lees Haarlems Dagblad
Diepgroene sawa’s, golvende theeplantages, felgekleurde sarongs, handgeverfde batiks, een fraai bewerkte kris, exquise zilverwerk, de geur van verse durians, een afgelegen kampong, het hypnotiserende geluid van de gamelan… stille getuigen van het dagelijks leven in het Indië van toen. bron
** Het Openbaar Ministerie in Indonesië heeft woensdag een nederlaag geleden in een corruptieproces tegen Tommy Soeharto. Een rechtbank bepaalde dat Justitie geen bewijs heeft voor beschuldigingen tegen de zoon van wijlen dictator Soeharto. Die zou de Staat hebben opgelicht voor 400 miljoen dollar (ruim 300 miljoen euro). bron
** Het Indonesische eiland Sulawesi is woensdagavond (Nederlandse tijd) getroffen door een aardbeving. Volgens de meteorologische dienst had de beving een kracht van 7,4 op de schaal van Richter.
** Schrik niet als u ooit zou lezen dat een aardbeving de Indonesische stad Padang met de grond gelijk heeft gemaakt, want volgens wetenschappers zou dat het lugubere toekomstbeeld van deze stad zijn. Padang ligt pal op een ‘hot spot’ in één van de delen van de wereld waar de aarde het vaakst trilt.
** Op Bali is rabies (hondsdolheid) geconstateerd. Tegen de adviezen van de World Health Organization in, is de lokale overheid van plan om honderdduizenden honden uit te roeien.
** Vijanden werden vrienden. De oprichter van stichting Pikulan vocht eind 1945 in Indonesië, maar sinds de jaren tachtig zette hij zich vanuit christelijke bewogenheid in voor de bevolking van het land. Pikulan bestaat dit jaar een kwarteeuw. artikel
Hij is al dertig jaar kapper in de Rotterdamse wijk Feijenoord.
Zag de buurt veranderen. Maar geen haar op zijn hoofd die eraan dacht te verkassen. Toch is er één ding dat de kapper mateloos stoort. Met de verkleuring van de volksbuurt, nam ook de discriminatie toe. ,,Tachtig procent van mijn klanten zijn de blanke, oudere buurtbewoners. Die hebben vaak zo’n wrok tegen de maatschappij. Daar wil ik ze vanaf helpen.”
Als zoon van de bekende Indische kunstenaar Victor Julien Trip, groeide de Rotterdamse kapper (foto)op in een artistiek milieu. Trip begint een nieuwe kapperszaak en galerie ineen. Om de buurt op te voeden.
Het was aardedonker. Ik stond met een aantal mannen en jongens uit de buurt bij de toegang van de doodlopende weg naar ons huis. De jongsten onder ons hadden de leeftijd van vijftien jaar. Nauwelijks een uur geleden waren wij van ons bed gelicht door soldaten van de Republik Indonesia. Het was de nacht van 12 op 13 oktober 1945 .. Lees verder
TILBURG – Het is een ovaal lijstje met een foto uit ongeveer 1928. Daarop een tafereel uit voormalig Nederlands-Indië met de grootvader, grootmoeder en vader van Thom Hoffman. De acteur, fotograaf en documentairemaker toont het fotootje aan de vijfen- twintig – voornamelijk vrouwelijke- studenten die de komende drie maanden op de Universiteit van Tilburg een masterclass bij Hoffman volgen. Ze gaan samen met hem onderzoeken of de roman ‘Max Havelaar’ werkelijk tot veranderingen en een milder Nederlands beleid in het gekoloniseerde Nederlands-Indië heeft geleid. artikel
Indische cultuur in haar diverse verschijningsvormen is het onderwerp van het culturele programma ‘Aan Indië ontleend’, dat op 22 februari 2009 vanaf 10.00 uur plaatsvindt in het reünie- en congrescentrum Kumpulan op het Arnhemse landgoed Bronbeek. De dag staat vooral in het teken van schilderkunst en muziek. Het programma is gericht op mensen met belangstelling voor de historie en cultuur van het voormalige Nederlands-Indië en het huidige Indonesië. 
Een Indisch buffet is inbegrepen. Voorinschrijving is noodzakelijk. meer info
Het radioprogramma ‘Verre verwanten’ van Teleac maakt aanstaande donderdag opnames in Bronbeek. Presentator Ben Kolster praat er met onder meer kolonel Bolderman en met bewoners van Bronbeek over het huis voor oud-militairen en over de koloniale geschiedenis van ons land.
Verre verwanten in Bronbeek wordt zaterdag 14 februari uitgezonden om 14 uur op Radio 5. Het programma is ook te beluisteren als audiostream via de website www.verreverwanten.nl /radio. bron
Komend weekeinde gaat Palyama in Almere op jacht naar zijn tiende opeenvolgende nationale titel. “Dat zou een unicum zijn.”
Hoewel van Molukse afkomst voelt hij zich in de eerste plaats Nederlander. Zijn ouders kwamen als kind naar Nederland en kozen er voor om hun kinderen buiten de Molukse gemeenschap op te laten groeien.
“Ik heb dus ook niet zo veel met de RMS en het Molukse ideaal. Als ik iemand in een bomberjack met Molukse vlag leuzen hoor uitkramen dan kan ik daar helemaal niks mee.” artikel de Stem
by Ronald Pino!
‘Schrijft u een gastcolumn’, had Blauwvogeltje mij gevraagd. Eén gastcolumn? Waarover moet dat gaan? In mijn ziel draag ik misschien wel duizenden columns of misschien ook wel alleen maar twee of drie. In plaats van te denken over een column passeert mijn leven voor mijn geestesoog…
70 Jaar ben ik afgelopen 21 januari geworden. 10 Jaar was ik toen ik naar Holland kwam. Toen werd ik een Indo, een Sinjo, want voor die tijd was ik gewoon Ronnie Pino in een klas in Bandoeng.
Waarover zal ik schrijven? Op mijn verjaardag kreeg ik o.a. Tjalie Robinson’s biografie. Soms lijkt het of het niet over Tjalie gaat maar over Ronnie in Bandoeng, in Baros, in Tjimahi, in het kamp, uit het kamp. Wat zal ik doen? Een leuke herinnering ophalen, of een verdrietige? Die laatste overtreffen de lol in aantal. Ben ik daarin een uitzondering? Ik weet het niet. Ik denk het niet, maar niemand loopt er mee te koop, met zijn verdriet.
Naast Tjalie Robinson’s biografie ligt ‘De Njaï’ dat ik een paar maanden eerder kreeg. Daarover moet de column gaan! Over de Njaï! I have a dream.
Ergens in Nederland, misschien omringd door rododendronstruiken, een zuil in grijsblauw basalt en daarop een beeldje. Van een njaï. Hoe groot? Dat hangt ervan af hoeveel geld er binnenkomt. Hoe zal zij er uitzien? In ieder geval in brons; een herkenbare inlandse vrouw. Ik wilde schrijven Javaanse, maar zij zijn er in heel Insulinde geweest de njaïs, de baboes. Hoe moet zij er uitzien?
Toen iedereen uit de Commissie van Advies op vakantie was behalve bisschop Bär, een bisschop nog vriendelijker dan Sinterklaas want hij heeft geen Zwarte Pieten, sprak hij de doorslaggevende woorden: ‘Als het verzorgende aspect maar naar voren komt, dus met een kind of met kinderen’. Ook dat hangt af van het geld dat binnen zal komen. Zo moet het beeld er dus uitzien: een verzorgende moeder, een smartelijke moeder soms. Want vaak weggejaagd en miskend. Maar soms ook erkend, huisvrouw gemaakt, maar vaak of misschien meestal achtergebleven bij de herinnering in het paradijs. Wij Indo’s zijn namelijk tweemaal uit het paradijs verjaagd. Eenmaal zoals de bijbel het vertelt en de tweede maal onschuldig. En de baboes en njaïs bleven achter. Maar we kunnen een glimp uit het paradijs ergens in Nederland in brons neerzetten. Een teken van zachtheid, een teken van moederlijkheid.
Wij Indo’s dragen bijna allen een grote geheime wat verdrietige liefde in ons. Reggie Baay heeft er in Bronbeek over gesproken en het staat ook beschreven op de voorpagina van dit web. Een generaal wilde al een beeld maken en 80 jaar later belde een onbekende Reggie op. Of hij zijn goedkeuring en zijn medewerking wilde geven aan een comité dat een beeld van de njaï zou plaatsen. Ja, dat wilde hij. En met hem vele anderen.
** Ronald Hooft, architect en interieurontwerper
** vodou op Bali
** krontjong sing-a-long van Nusantara Indah
** Anita Boerenkamp en de Indische Keuken
** Bijdragen van Marsha Holman, Marjolein van Asdonck, Vilan van de Loo, Frans Leidelmeijer, Poirrié en méér …
Bezoek de Moessonwebsite en snuffel in het archief..
De meestal korte vertellingen hebben zelden een ingewikkelde intrige. In de dierensprookjes, die een groot gedeelte van de verzameling in beslag nemen, spreekt het moralistische element sterk mee, waardoor ze vaak dicht het genre van de fabels naderen. bron
De Indonesische luchtvaartmaatschappij Garuda keert waarschijnlijk in juni weer terug op Europese bodem. Dat verwacht vicepresident Jusuf Kalla van Indonesië, zo meldt het persbureau Antara. Kalla is sinds zaterdag in Nederland voor een officieel bezoek. “We hopen dat Garuda in juni van dit jaar de vluchten naar Amsterdam kan hervatten.”
….. 
quote
Mijn naam is Victor en ben sinds kort met een stamboom bezig van m’n voorouders.
Ik ben bijna 71 jaar, dus tijd om ermee te beginnen, vind je ook niet?
Van mijn vaderskant, ben ik al heel ver gekomen. Tot het jaar 1750.
Maar van mijn moederskant, weet ik eigenlijk niet veel. Alleen de namen van opa en oma, dus de ouders van mijn moeder.
En die zijn: Frederik Hendrik Plas en Victoria Brouirius van Niedek.
Ik ben op een theeplantage geboren in Parung Kuda ( bij Soekaboemi ) op 10 april 1938.
En daarom probeer ik op deze wijze een oproep te plaatsen op jullie site.
Heb de verslagen reeds doorgesnuffeld vanaf april 2008.
Ook heb ik zowat alle forums ( of fora ) over genealogie doorzocht, maar helaas, niets gevonden!
Trouwens, ik heb de twee filmpjes over de ontruiming van het kamp Ambarawa heel goed bekeken.
Was 7 jaar, toen we ’t kamp verlieten en naar m’n vader werden gebracht.
Verder, een heel boeiende website.
Dit zijn foto’s van mij ouders. Ik zit op de knieen van mijn vader. Mijn zuster ( ook op de foto ), weet eigenlijk ook niet veel over de ouders van onze moeder. Wel weet ze te vertellen, dat onze moeder nog 4 zusters en 3 broers heeft. Andere foto is hun trouwfoto. Met deze auto zijn ze naar Soekaboemi gereden voor de trouwplechtigheid. Mijn moeder was daar pas 16 jaar.
Graag hou ik me aanbevolen voor informatie over Niedek.
Met vriendelijke groet, Victor Kan.
.8e editie, februari , met dit keer reportage van bezoek in Indonesia aan achtergebleven Indische Nederlanders, Wil Yang en de band Cosby, veel ander muziek nieuws met mooie oude foto’s van o.a. Hawaiienband The South Sea Crooners, Baron Brothers, en natuurlijk diverse ingezonden stukken. klik hier
Gelukkig is si Tolol ook weer van de partij dit keer, hij pertel….
Telegraaf 28-01 -Dief maakt spaargeld voor grafsteen buit. De familie Spruit uit Hoogeveen is ontredderd. Een nog altijd voortvluchtige inbreker stal vorige week drie kluisjes met spaargeld uit de woning van het gezin. Zoon Glenn, dochter Tamara en moeder Ivonne hadden dat geld juist bijeengesprokkeld om de grafsteen voor hun onlangs plotseling overleden vader/echtgenoot te betalen. filmpje RTV Drenthe .
Website Geen Stijl houdt er echter een andere visie op na. Het zou verdacht/vreemd zijn dat men zoveel geld bewaard in 3 kluisjes thuis, en niet gewoon op een bankrekening. Ook zou zoon Glenn niet zo arm zijn, daar hij o.a. in bezit is van meerdere auto’s.
Vergadering IP 10 december j.l.
Voortgang uitvoeringsbestel wetten voor oorlogsgetroffenen
Het Algemeen Overleg van 12 november 2008 werd door het Indisch Platform als teleurstellend ervaren. Wij zijn van mening, dat de kwetsbare groep van oorlogsslachtoffers een zorgvuldiger behandeling verdient dan zij verkregen heeft. Een aantal beleidsvoornemens van de Staatssecretaris mevrouw Bussemaker zijn diep ingrijpend, zoals de overgang van de PUR naar de SVB, het aanwijzen van het Comité 4/5 mei als sturingsorgaan voor de viering van 15 augustus, en de opzet van het Indisch Herinneringscentrum.
quotes Rick van den Broeke op het Indisch Informatiepunt
*Hoe is Nederland omgegaan met het verlies van Indië?
Dat is de centrale vraag die aan de orde komt in het boek “Ons Indisch Erfgoed”
* Lizzy van Leeuwen constateert in deze eerste post-koloniale geschiedschrijving dat het in Nederland na de dekolonisatie van Nederlands-Indië (Indonesië werd in 1949 onafhankelijk) eigenlijk nauwelijks tot een maatschappelijk debat is gekomen over de impact van die dekolonisatie. De Nederlandse politiek heeft het onderwerp ‘onder het tapijt geschoven’ en de Indische gemeenschap werd hier de dupe van
* Maar goed, mijn vrouw, van Brabantse komaf, moet altijd wel lachen om al dat ‘gedoe’ in Indische kring.
Het is ook heel herkenbaar in mijn eigen Indische familie. Zij zegt altijd: ‘Bij jullie zijn er altijd eerst van die heftige emoties omdat weer ’s ontdekt wordt dat families onderling blijken te zijn geparenteerd, vervolgens raken Indo’s met elkaar toch weer gebrouilleerd en na verloop van tijd worden sommigen dan weer gerehabiliteerd .
homepage Indisch Informatiepunt
BREDA – “De enige goede manier om het vlees aan het stokje te rijgen” , doceert Joop van Jaarsveld, “is met het kleinste stukje te beginnen en met het grootste stuk te eindigen. Alleen dan krijg je alles op hetzelfde moment gaar.” In de stem van de eigenaar van De Satéhut klinkt een aanstekelijke vrolijkheid als hij praat over de geheimen van het vak. Het gaat over kolen van kokoshout en over de invloed van het regenseizoen op de pepers. ” Dat kan voor de sambal een verschil van acht kilo suiker betekenen.”
De weduwe en de kinderen van Frits Aeckerlin reizen deze maand van Eindhoven naar Bandung. Zij gaan voldoen aan zijn laatste wens om zijn as bij te zetten in voormalig Nederlands-Indië. Aan de hand van foto’s en gesprekken reconstrueert het ED zaterdag het gekwelde leven van Frits.
Vicepresident Muhammad Jusuf Kalla van Indonesië brengt dit weekeinde een bezoek aan Nederland.
Op zijn programma staan onder meer gesprekken met premier Balkenende en de ministers van Buitenlandse Zaken, Financiën en Economische Zaken. Zaterdag gaat de vicepresident vanaf Schiphol naar het Catshuis in Den Haag, voor een ontvangst door Balkenende. bron
by Katjong Kampret.
Op een dag ister de mooie film in bioscoop in Zaandam, “Kanonnen van Navarone” waar ik heen ging met mijn vrouw. Op het spannende moment dat de hoofrol speler vanuit zee de steile rotswand naar boven beklimt naar de opening waar het gigantisch grote kanon ruim op zeventig meter hoogte uit een uitgehakte ruimte stak, was het doodstil in de zaal. Ik hoor mijn vrouw al zachjes “adu adu adu” mompelen, ze was al helemaal gelih van die grote hoogte en ze knijp in mijn arm. Toen passeerde hij een gat in de rotswand op zo`n zestig meter hoogte, waaruit plotseling keihard krijsend een grote meeuw wegvloog…. waduh, mijn vrouw van schrik ze schreeuw nog harder dan die meeuw : “EH MAATJE ASU DJANGKRIK KONTOL TJINA “!!!! …. latta die !…, hahahaha, .. de hele zaal brult van lachen. En ikke natierluk gemeen, ik steek mijn zakaansteker aan en houd die boven haar kepala en wijs naar haar,… de zaal nog harder brullen ! Aku steeds di sikut met elleboog !
Toen pauze, licht ging aan, iedereen omkijken naar haar en weer lachu, en mijn vrouw rooie kop en malu grijnzen, als ken zou ze zo onder haar stoel kruipen, helemaal ingezak op haar stoel blijf ze naar haar sepatu`s staren, of in haar geopende tas op schoot rommele, durf niet op of om te kijke. De pauze duurde haar ook veels te lang hahaha, en ik mocht niet eens opstaan om naar de kiosk wat te snoepe te halen. Ook na einde film iedereen met weggaan lachu en grappen maken, mijn vrouw sleurd mij mee naar buiten en ik kwam maar niet bij van grinneke, en zij maar steeds binnensmond tegen me “HOUD JE KOP” gromme, diverse luitjes steken hun duim op en zeggen : “Dat was een hele goeje hoor mevrou ” Waduh, nog rooiere kop en malu glimlachu, zij durft niet op te kijken en kijk strak naar de grond tot we buiten kwamen, snel weglope van de bioscoop. Toen nog de hele weg naar huis en ook thuis, zij blijf ngomèl tegen mij. Wil voorlopig niet meer naar bioscoop hahaha!
Van Sneek naar Soerabaja; een Indisch beeldverhaal
Lezing van Patrick Wouters.
Dinsdag 17 februari, Pelita’s Masoek Sadaja in Wijkcentrum Stervoorde in Rijswijk ZH. Aanvang 13.00 uur.
Van Sneek naar Soerabaja is een Indisch beeldverhaal door Patrick Wouters, gebaseerd op foto’s en verhalen van zijn website Indischalbum.nl. Een presentatie van bijzondere (familie)foto’s uit voormalig Nederlands-Indië. Van Sneek naar Soerabaja is een kleine familiegeschiedenis tegen de achtergrond van de grote (soms vergeten) geschiedenis van Nederlands-Indië
De foto’s vertellen onder meer het verhaal van een zoektocht naar zijn Indische achtergrond. Tot op de dag van vandaag komen onbekende familiefoto’s en feiten boven water, waardoor de zoektocht kan worden beschouwd als een puzzel die nooit af komt.
Na afloop van de voordracht/lezing is de Verjaardagskalender Indischalbum.nl verkrijgbaar.
Informatie over het volledige programma van deze Masoek Sadja vindt op de website van de Stichting Pelita; inlopen kan vanaf 12.00 uur.
Verder lezen en kijken? bezoek: www.indischalbum.nl of www.patrickwouters.nl
Ook geïnteresseerd in deze voordracht/lezing? Neem dan contact op met Patrick Wouters via e-mail of telefoon: 06 – 4754 6833 en informeer naar de mogelijkheden.
‘Als ik dingen te lang doe, wil ik iets anders. Een nieuwe uitdaging. Het is cliché, maar waar. Ik ben nogal onrustig. Ik kan me overal aanpassen. Dat heb ik uit mijn opvoeding meegekregen: twee aparte werelden.’’
„Mijn vader is 87 en heeft lang gezwegen over zijn leven in Indië. De laatste jaren komen zijn verhalen los en geeft hij mij ter illustratie foto’s van zijn mooie herinneringen uit die tijd. Ook is hij, net als velen, krijgsgevangene geweest in Japanse kampen in de Tweede Wereldoorlog. Sinds een aantal jaren vergezel ik hem en zijn kameraden als zij demonstreren voor het gebouw van de Japanse ambassade in Den Haag. De mensen van die generatie die deze hel hebben overleefd, zijn verbitterd; ze willen échte excuses. Waarom krijgen ze die niet?!’’
Beste Andries Knevel, ook mij heeft het pijn gedaan dat je niet meer gelooft dat de aarde in zes dagen door God is geschapen. Lees Genesis nou nog eens goed door… Je zegt ook dat je gelooft in het darwinisme……Andries, Andries. Theodoor in het Parool
Wie wilt er nog stemmen op de buurmeisjes? Om 12 uur sluiten de stembussen. In de nacht is de uitslag bekend die morgen om 12.00 noen op de website staat Stem nu op Mandy of Nancy. Zie archieftopic.
……………….
In het VPRO-programma OVT was afgelopen zondag
Wim Willems te gast. HIj gaf een gesproken biografie over Tjalie Robinson. Scroll naar 46.30 minuten van het bestand voor het begin.
In het zelfde programma was er een documentaire over pater Joop Beek en zijn manipulaties in de Indonesische politiek Scroll naar het begin op 8.45 minuten
quote de Leestrommel
Lieve Lezers en Lezeressen,
Vele Hollanders in Indië bleven daar een vreemde, buiten land en cultuur blijvend, al deden zij nog zo hun best om alles en iedereen te begrijpen. Goede wil is niet genoeg. Daarover schrijft Marie C. van Zeggelen (1870-1957) in haar verhalenbundel Aan den kruiswegen (1922).
Dat Marie zelf Hollandse was, en jaren in Indië doorbracht, heeft ongetwijfeld met deze opvatting iets te maken. Je ergens thuis voelen, gekend worden en zelf kennen…. dat vond ze alleen in Nederland.
Het zijn slechts zeven verhalen, maar mooi en indringend geschreven. Ideaal om te herlezen en te overpeinzen. Is het zo… zo…
Open de Leestrommel!
uw Bezorgster, Vilan van de Loo
In Cultureel centrum Het Podium in Hoogeveen vertellen op 26 februari 2009 twee betrokkenen bij de schoolkaping in Bovensmilde in 1977 hun verhaal: Tom Polnaija en Geert Kruit. Voor aanvang van de muziektheatervoorstelling ‘Gegijzeld’ van Elsbeth Vernout, over de Molukse acties in de jaren zeventig, zullen ze als ex-dader en ex-slachtoffer samen een korte inleiding verzorgen. meer info
deel 1 – 2 , Ingezonden door Geraldine Brückel-Lang.
Mijn studio is in een hoekje van ons garage. Je kan me hier vinden met al mijn hobbies. En waar ik tot mezelf kom voor innerlijke rust en allerlei gedachten heb over het leven. Ik was niet goed op school, het enige goede cijfer kreeg ik voor tekenen. Na de oorlog was ik erg zenuwachtig en kon niet goed studeren. Na mijn trouwen werd het een beetje beter. En ik dacht, had ik nu maar beter opgelet op school. Dus wat overbleef is schilderen, en daar zocht ik mijn gelukkigheid in, samen met mijn man Wim . Ze noemen mij hier een artiest, ik doe wel eens mee aan schilder competities of tentoonstellingen. Soms heb ik succes en soms ook niet. –klik op afbeelding- An Early Heron Catching Fish. Kreeg de 1e prijs uitgereikt namens The Community Arts Council of Saanich Peninsula in 2004.
Soms heb ik succes en soms ook niet. Zo is het leven, is het niet? Als ik een schilderij begin weet ik nooit of het gaat lukken of niet, het komt uit mijn natuur vanzelf. Het is net of ik een avontuur ga beginnen. Het is plezierig en ook soms wel moeilijk. Ik heb mijn man nodig om kritiek te geven, hij mag het niet doen voordat ik hem zeg: OK mijn schilderij is klaar, geef mij maar je mening. Hij kan dat heel goed en ik waardeer het van hem, daarna kan het een of ander verbeterd worden. Twee maal per jaar geven ze hier in Sidney, Studio Tours, het is open voor het publiek en iedereen kan je werk bekijken. Soms verkoop je ook wel wat. Het is meer om jezelf bekend te maken.
Zelf ben ik op de TV geweest met een soort artproject met stukjes glas die we vinden, geslepen door de zee, die mensen in het begin van de l900 in zee gooiden.Op dit TV programma het heette “GO MAGAZINE”, vertelde ik dat Nederlanders zeggen: Scherven brengen geluk, ze vroegen aan mij komt dat uit? Ik zei ja, daarom ben ik nu op TV.
.Ook was mijn glaswerk op een juried tentoonstelling, en verkocht het. Als je een echte artiest bent kan je het niet nalaten om telkens weer iets te schilderen of je kan verkopen of niet. Om mij bezig te houden, schilder ik voor een goed doel die geld nodig hebben. Het gevoel is fantastisch als je mensen of dieren kan helpen op deze manier.
Zie de agenda van Nusantara Indah voor de komende maanden, met o.a. Javaanse massage, Krontjong zingmiddag , Indonesische kookworkshop, Yoga en meditatie voor Indo’s en meer…
Nusantara Indah is in 2004 opgericht door Dick Rompas (1948-2006) en Merel von Schimmelmann. Nusantara Indah zet zich in voor het behouden van het culturele erfgoed door het organiseren van Indische- en Indonesische activiteiten, workshops, lezingen en optredens in ons eigen Centrum en ook op scholen, bejaardentehuizen, feesten, pasars en zelfs bij u thuis.
# 22 februari 2009: Hawaii met Honolulu Minstrels
# 29 maart 2009: Indorock met Remy & Rocking Rawits; Southern Pacific met tribute to Bas Daniels
# 26 april 2009: Hawaii met Pacific Malihini
# 24 mei 2009: Hawaii met EnJoy (Frieda Hoelen & Antoinette Peters, zang)
# 31 mei 2009: Indorock, Country&Western, Blues of Pop
# 28 juni 2009: Change Of Key (Country & Western/ maar ook hawaii ) bron
Donald Tick spreekt over Indonesische vorstenhuizen. Zie dit archieftopic . Omroep Max heeft een filmpje gemaakt met hem, wat uitgezonden wordt in het programma Tijd voor Max van 12 februari . Aanvang van het programma is 17.25 uur. Het filmpje zou ongeveer om 18.00 uur komen.
Almere – De bewoners van Indisch huis Rumah Melati in de Stripheldenbuurt hoeven niet meer de wijk in voor een tube tandpasta of een fles ketjap. In het huis werd maandag een eigen toko geopend.
,,Lekker makkelijk”, zegt de 73-jarige Louise Abels. ,,Als mijn suiker op is, ben ik niet meer onthand. Dan kan ik makkelijk even binnenlopen.” De tas van de 73-jarige zit vol met kroepoek, ook een product in de schappen van de huistoko. ,,Dit is ideaal voor de bewoners die niet meer zo goed ter been zijn. Nu vragen ze vaak of anderen iets uit de supermarkt mee kunnen nemen, nu kunnen ze zelf eventjes de toko binnenwandelen.” artikel
update 4 februari
Kamervragen over separatie : SP-Kamerlid Henk van Gerven noemt de separatie ‘zinloos en mensonwaardig’ en heeft Kamervragen aan minister Klink van VWS gesteld, om te achterhalen wat er is gebeurd
Haarlems Dagblad: De Inspectie Gezondheidszorg wacht het onderzoek af naar het overlijden van een 77-jarige demente Heemstedenaar die met een kampsyndroom in de isoleercel belandde, zegt een woordvoerder
Volkskrantblog vreselijk bovenstaand verhaal. en ik kan er niet bij dat dit kan gebeuren. te erg voor woorden. ik heb zelf jaren als vaste nachtdienst gewerkt, en nee de oorlog niet mee gemaakt, maar je hebt toch gezond verstand. ik kan mij nog een bewoner herinneren, ook iemand met een oorlogsverleden, heb er nachten mee rondgelopen, gepraat, getroost, en hoe moe ik soms was, het is niet in mijn hoofd opgekomen, om hem op te sluiten of vast te binden. het is een mens, die zorg en aandacht nodig heeft.een schreeuw om hulp die je hart raakt. vreselijk om dit te lezen
bericht van 24 januari
Haarlems Dagblad:
Familie: ‘Isoleercel werd vader met kampsyndroom fataal’
De familie van een demente, intussen overleden Heemstedenaar dient een klacht in bij het Medisch Tuchtcollege tegen een geriater van psychiatrisch ziekenhuis GGZ inGeest, voorheen De Geestgronden. De man (77) belandde tot twee keer toe in de isoleercel, terwijl hij een kampsyndroom had.
Foto: Dochter Roos van Put ..luister naar haar in dit radio1-interview van villa vpro 23 januari ..direct na het nieuws.
………….. 
Joost Alexander Hanssens (1879-1915) en Geertruida Pauline Brugge (1881-1912) huwden in 1898 te Madioen. Hij was de zoon van Willem Lodewijk John Hanssens en Johanna Cornelia de Neve.
Zoon Willem Pieter(1900-1966) huwde in 1924 de balinese Made Kineng (-1988):
……….. 
……….
Hun dochter Annie huwde Jan van Tilburg Zie dit topic en ook deze
Oproep aan nazaten van “buitenkampers” om deel te nemen aan een gesprek rond dit thema op 15 augustus 2009 in aansluiting op de herdenking 15 augustus 1945.
De herdenking op 15 augustus 2009 bij het Indisch Monument in Den Haag zal aandacht schenken aan de mensen in Indië die tijdens de Japanse bezetting buiten de burger- interneringskampen zijn gebleven, de “buitenkampers”.
Stichting Herdenking 15 Augustus 1945 wil voor het middagprogramma, de kumpulan, een gesprek met dit thema organiseren Lees verder bij Pelita
Marion Bloem zal dit jaar speechen bij het Indisch monument.
Ondanks Paul de Leeuw in de hoofdrol is de komedie Spion van Oranje van regisseur Tim Oliehoek matig ontvangen door de recensenten. Ook Patty Brard had een klein rolletje. RTL-boulevardfilm
Maandag 19 januari jl was de afscheidsreceptie van Stichting Het Gebaar, aangeboden door staatssecretaris Bussemaker van het ministerie van VWS. De receptie vond plaats in Madurodam, Den Haag.
Lees verder bij Pelita
De foto is van Pelita. Astrid Seriese zingt. Meer info over de geprojecteerde foto.
6 februari Maastricht…tombola, dansen met Twilight
6 februari Den Bosch…Muziek, dans en bingo
11 februari Den Haag
13 februari Amstelveen.. Ratu Kidul,Kameha Strings, Toko Boekoe
13 februari Eindhoven ..st.Harapan vertelt, muziek van Tuned
14 februari Amersfoort … Clara en Friends
15 februari Bronbeek
17 februari Rijswijk
24 februari Den Helder …Ton Jenezon van PUR, muziek van Brodi
28 februari Zwolle … muziek van Dawn Rose, info Pelita Zwolle
Alfred Birney is de vooraankondiger van een nieuw boek:
De Nederlands-Amerikaanse schrijfster Inez Hollander mailde me dat haar boek, Silenced Voices, Uncovering a Family’s Colonial History net in Amerika is verschenen. In het voorjaar verschijnt het in het Nederlands bij uitgeverij Atlas, onder de titel Verstilde stemmen, verzwegen levens.
Soms moet men provoceren om gehoord te worden, schrijft hij:
Wie ook maar de joodse en Indische episodes in de Tweede Wereldoorlog naast elkaar durft te zetten op wat voor manier dan ook, wordt niet gehoord in Nederland
update 2 februari
Vilan was vandaag op radio 1. Klik hier en schuif door naar 18.00 minuten van het bestand. Ze heeft onlangs een hyvessite geopend
23 januari
Een aantal jaren geleden heeft HALIN filmpjes gemaakt van hun cliënten in Indonesië. Vilan van de Loo zet nu een aantal van die filmpjes op internet. Ze is klaar met het HALIN-boek en het is nog even een paar weken wachten voordat het te verkrijgen is. Ze is naar Indonesië geweest en heeft er oudere Indische Nederlanders geinterviewd. Het boek heet “Familie gebleven”
………………
Door Radin (op de foto met zijn oma)
Ik kan het niet.
Ik kan het gewoon niet.
Ik kan niet op het station lopen en iemand die me tegemoet loopt en niet wil wijken dwingen opzij te gaan.
Ik kan me vervolgens ook niet omdraaien en hem, dit geval was het een man maar het had ook een vrouw kunnen zijn, verbaal de volle lading geven. Het enige wat er in mijn hoofd opgaat is, weer een onbeschaafde Belanda.
Het doet me denken aan mijn autorijlessen, op een smalle weg net zo lang recht op een tegenligger afrijden tot we besluiten ruimte voor elkaar te maken. Is dat nou die Hollandse beschaving?
Zegen behalen door andere mensen te dwingen opzij te gaan?
Bij het fietsenrek tegenover het station liep ik langs een meisje dat al bellend met haar slot aan het prutsen was. Als goed opgevoede Indisch jongen was het natuurlijk niet de bedoeling luistervink te spelen. Maar toch ving ik op dat het meisje een hulplijn had ingeschakeld die haar moest helpen haar slot open te krijgen.
Ik verminderde mijn pas, keek eens goed naar haar slot, het was een leuk moluks meisje, en dacht na over hoe ik haar zou kunnen helpen…
Maar toen sloeg de verhollandsing toe. Door mijn hoofd schoten woorden als: raar, lastigvallen, ze zoekt het maar uit. Maar tegelijk ook: helpen, zielig, kan toch niet aan haar lot overlaten.
Omdat ze me niet aankeek ben ik maar doorgelopen. 1-0 voor de Hollandse kant.
Of toch niet. Eerder 1-0 voor de Indische. Ik voel me nu al schuldig als ik denk dat ik haar morgen op het station misschien weer tegen kom.
Bedankt pap, bedankt mam!
Het is niet makkelijk een Indo te zijn, maar nog moeilijker te verhollandsen.
Indofilmcafé vertoont dinsdag 10 februaride Indonesische speelfilm Biola tak berdawai / The stringless violin Lees meer Dinsdag 10 maart draait ‘Ver van familie’ …
De passie voor koken zat er bij Marleen Sahetapy uit Vaassen al vroeg in. Als kind stond ze uren in de keuken om haar oma te helpen bij het bereiden van traditionele Molukse gerechten.Met haar man Dannis maakte ze van haar hobby haar werk. Met succes. Na een eerste vestiging in Vaassen is sinds kort ook in Apeldoorn een afhaalpunt van Maë Pamana. artikel
Met dank aan Lex Brückel voor de tip.
Tamara Fielding, woont al 53 jaar in de VS, geboren in Cimahi. Zij is al 29 jaar de enige vrouwelijke dalang, wayang poppenspeler, ter wereld. New York Times over Tamara. Tamara and The Shadow Theatre of Java, zie verder op haar website
!Ik heb eindelijk een foto van mijn grootvader, genomen in 1909-1910 in Meester Cornelis. Ik weet niet of hij Mr. Sterck is of Mr. Vogelaar. Het is mogelijk dat de baby mijn moeder was en de vrouw mijn grootmoeder.?? Kan iemand mij helpen??? Bij voorbaat mijn hartelijke dank Joseph Crott..
Indo TV presenteert de documentaire:
Van kolonialisatie naar onafhankelijkheid van Indonesië gezien vanuit Indonesisch perspectief geproduceerd door Des Alwi .
De documentaires zijn in het Indonesisch gesproken met Nederlandse ondertiteling en in 4 delen.
Een aangrijpende geschiedenis met unieke beelden die de periode weergeeft van 1935 tot 1950.
Met een ongekende onverbetenheid klampte Nederland zich na de onafhankelijkheid van Indonesië vast aan Nieuw-Guinea. Het westelijke deel van het immense eiland zou nooit aan Soekarno worden overgedragen. Een uitgebreide serie propagandafilms (in kleur!) moest de wereld ervan overtuigen dat Nederland slechts nobele bedoelingen had bij het onafhankelijkheidsproces van Nieuw-Guinea bron
door Peter van den Broek.
De film “Jaar 2602” is op de ondertiteling van het affiche aangekondigd als ‘kinderverhalen uit het jappenkamp’en is eigenlijk verkeerd want het zijn verhalen van vnl totoks, die hun kindertijd verhalen uit de jappenkampen. Het wordt zonder dat de filmakers het zelf bemerken, een weinig doordachte film door de koloniale bril gezien, de totoks, de heersende klasse, mogen hun zegje doen en verder niets.
De volgende vraag wordt handig in de reactie van de Stichting die de film heeft uitgebracht, omzeild maar is wel cruxiaal voor de discussie
Waarom werd er geen historisch beeld gegeven van de Indo-Europese Nederlanders, als Indokind in de kampen terwijl die wel als geinterviewden in de film voorkomen?.
De Stichting schrijft: “Vanwege de etnische indeling van de
Japanners was het overgrote deel Europese Nederlanders. Dus een Nederlandse ”minderheid” wordt daarom niet getoond. Ik vind dat wel een hele opmerkelijke en moderne opvatting van geschiedschrijving die volgens de stichting één is van de meerderheid, zij noemt dat de historisch context. Om het in Nederlandse verhoudingen te zeggen is de geschiedenis van Nederland in WOII te beschrijven en de Joden , als minderheid weg te laten. Het gaat mij niet om de vergelijking, maar op het punt dat een gedeelte van de geschiedenis wordt weggelaten.
Over de “overgrote” meerderheid en de etnische indeling van de Japanners het volgende. Naar de kampen gingen (de opsomming is niet volledig maar heeft op de meerderheid):
• Europese Nederlanders
• Militairen onafhankelijk van de kleur, zoals mijn Opa, indo en KNIL-militair, hij bleef in het kamp
• Hun gezin, zoals mijn moeder en haar 2 broertjes en haar zusje, daarentegen mocht mijn oma, Inlandse, kiezen binnen of buiten het kamp. Ze bleef bij haar kinderen.
• Indo-Europese Nederlanders met een lichte huidskleur, het schizofrene in families deed zich voor dat ene helft naar het kamp ging en de andere helft thuis bleef, voor de oorlog was het zaak zo licht mogelijk te zijn en tijdens de oorlog was het zaak zo donker mogelijk te zijn.
• Volwassen Europeanen ongeacht de huidskleur geraakten ook in de kamp, mijn vader (Indo) kreeg op een gegeven moment de leeftijd om naar zo’n kamp te gaan en is toen voor lange tijd ondergedoken. Zijn broer werd tewerk gesteld in Birma en heeft het geschonden overleeft.
Dus het etnisch beleid van de Japanners was wat willekeurig, maar beredeneerd en om dan te zeggen dat de overgrote meerderheid der Europese Nederlanders in de kampen geraakten, lijkt gezien het willekeurig toelatingsbeleid der Japanners niet onderbouwd, terwijl statistieken ontbreken, calculated guess zeker en zeer historisch.
Bovenstaande geeft alleen maar aan dat de Stichting noch de makers zich verdiept hebben in de geschiedenis van Nederlands Indie, er zijn toch genoeg boeken daarover gepubliceerd . Zij hebben willens en wetens gekozen om alleen de geschiedenis van de Europese Nederlanders, de heersende koloniale elite, te tonen.
Ik denk dat de stichting maar ook de makers bewust of onbewust een beeld van de kampen en impliciet van Nederlands Indie geven waar geen onderscheid werd gemaakt, het wordt door de koloniale bril gezien. Ik weet zelfs beter want mijn Oma of moeder zei dat de koloniale verhouding 1 op 1 werden overgebracht naar de kampen, de kampen waren een afspiegeling van de koloniale Indische maatschappij en dat lijkt me logisch, mensen veranderen niet zo snel hun gedrag, een anecdote het verhaal gaat rond dat de vrouw van de laatste GG niets kon of wilde in het kamp. Zij werd daarom bijgestaan door hofdames, dit is niet te filmen. Ik moet dat bij oude foto’s verifieren of bruin bij bruin en wit bij wit zaen in het kamp Ik vind het meer dan pijnlijk, cynisch dat die ervaren (sic) filmmakers, niet de moeite nemen om zich in de Ned.Indische geschiedenis te verdiepen, de film laat hierover geen diepe sporen achter en zich bewust of onbewust laten manipuleren, een beheerder van een pasfoto-automaat doet het beter.
Dan past ook de zinssnede “de krijgsgevangenenkampen alle etnische gradaties van Nederlanders”, daarover geen misverstand, je hoort ze knorren van zelfgenoegzaamheid. In het koloniale iddilische, welhaast racistisch plaatje te plaatsen.
Foto van de filmopnames. Leonard Retel Helmrich filmt Rene Creutzburg die in Amerika al tientallen jaren het blad ‘de Indo’ maakt
Persbericht van de producers van de film Contractpensions:
Contractpensions djangan loepah! komt op dit moment uit in de de bioscopen.
Dit weekeinde draait de film voor de eerste week in Amsterdam (Het Ketelhuis) en vanaf volgende week ook in Den Haag (Pathé Buitenhof) en Utrecht (Het hoogt)
De film contractpensions is al weken uitverkocht in Tilburg (Filmfoyer) maar blijft daar ook draaien in februari.
De film draait ook in Filmtheater Hilversum. Op zondag 1 februari is daar een speciale Indische filmdag met vertoningen van de films: Contractpensions, Ver van familie en 2602. Er zijn nog beperkt kaarten beschikbaar.
Meer informatie over de data en aanvangstijden kunt u vinden op de websites van betreffende theaters of op http://www.belbios.nl
Het ziet er naar uit dat het publiek de film Contractpensions massaal in de armen heeft gesloten. Alle voorstellingen waren tot nu toe helemaal uitverkocht, ook die op de Indische filmdagen op 11 januari.
In Tilburg is de zaal avond aan avond vol. Tot nu toe zijn er meer dan 19 voorstellingen helemaal volgeboekt. Hilversum was binnen 48 uur voor vier avonden uitverkocht, ze hebben daar snel een extra voorstelling ingelast omdat de wachtlijst zo lang was.
Jullie geduld wordt weer vreselijk op de proef gesteld, maar vrijdag 6 februari aanstaande is het weer zover: dan vieren we het grote FHM Buurmeisjes Finalefeest 2009! En dat is natuurlijk op zich al leuk, maar tijdens deze avond zal eveneens het FHM Buurmeisje van 2009 bekendgemaakt worden. Spannend dus!
Zéker spannend, wij zijn vooral benieuwd natuurlijk hoe hoog Nancy en Mandy gaan eindigen!
** Indonesische moslims mogen geen hindoe-yoga meer praktiseren. Niet-stemmen bij verkiezingen – of blanco stemmen – is eveneens ‘onrein’, en roken is dat een beetje.
** Nederland en België hebben nog meer concurrentie gekregen voor de organisatie van het wereldkampioenschap voetbal van 2018. De FIFA heeft namelijk Indonesië toegevoegd als kandidaat.
** De politie heeft donderdag een Indonesiër aangehouden wegens het leiden van een sekssekte. Agus Imam Solihin, bij zijn aanhang bekend als ‘leider van de gelovigen’
** Wilde olifanten hebben in de provincie Atjeh twee vrouwen vertrapt en minstens drie anderen verwond.
** Een aardbeving heeft het eiland Sumatra op de grondvesten doen schudden.
| Datum | Titel | Locatie | Plaats | |
|---|---|---|---|---|
| tot 31.01.2009 | Edith Bons | DOK Kunst | Delft | |
| 04.02.2009 – | Nico Schuurmanshuis | Den Bosch | ||
| 31.01.2009 – | Kumpulan | MFC de Akkers | Spijkenisse | |
| 31.01.2009 – | Indo Rock GALA 2009 | Zaal ‘De Leuningjes" | Poeldijk | |
| 31.01.2009 – | R&R Club Hengelo | Hotel vd Valk | Hengelo | |
| 31.01.2009 – | Sedap Malam | centrum "de Donderie" | Roermond | |
| 01.02.2009 – | Kumpulan Tanpa Nama | "de Brinkhoeve" |
Poortugaal |
Nieuws
** Presentatie Latamaband
** Entertainers &Edu Schalk
** Pasar Malam Rijswijk
** Jaya Kusuma
**..en meer
Het vijfde en laatste verhaal uit Indonesië gaat over Melati Hotel. Het hotel in Gorontalo maakte een belangrijke periode in de geschiedenis van Nederlands-Indië en Indonesië mee, en in deze stad woonden mijn overgrootouders tot aan hun dood. door Ed Caffin
Filmpje: De Indonesië-jaren van Barack Obama te Menteng, Jakarta
verslag en foto’s door Ellen M.
De Njai, oermoeder van vele Indo-europeanen. Daar ging het culturele programma op zondag 25 januari jl. in Bronbeek over. Na eerst lekker een kopje koffie of thee met spekkoek genuttigd te hebben, werden we verwelkomd door commandant Bolderman. Daarna nam Adriënne Zuiderweg het woord, zij introduceerde de sprekers. De eerste voordracht werd gehouden door Reggie Baay een standbeeld voor de njai.
Toen de toenmalige commandant van het KNIL in Indië, luitenant-generaal H.L. La Lau, in 1928 meedeelde dat de regering het ogenblik aangebroken achtte om tot een algehele afschaffing van het concubinaat in het koloniale leger over te gaan, riep dat zeer emotionele reacties op. Een van die reacties verscheen in het Semarangse dagblad De Locomotief en was afkomstig van oud-KNILofficier L.H.C. Horsting. Hij verzuchtte:
“Je [de njai] had meer appreciatie en een beter lot verdiend. Evenals de ‘Onbekende Soldaat’, hebt ge van het geheele Nederlands-Indische Leger, van hoog tot laag, recht op een standbeeld. Want heeft Indië veel te danken aan het Leger, dat Leger heeft zeer veel te danken aan jou.”
Precies 80 jaar later geeft Ronald Pino te kennen, dat hij een standbeeld voor de njai wil oprichten, hier in Nederland. De wens om voor de njai een standbeeld op te richten, komt men, regelmatig tegen. Daar tegenover staat dat deze zelfde vrouw in de loop van de geschiedenis met grote regelmaat door deze en gene hartgrondig is verguisd, geminacht en verwenst. De njai is een van de meest controversiële figuren uit de Nederlandse koloniale geschiedenis in Indië. Die tegenstrijdige beelden en opvattingen ten aanzien van diezelfde vrouw, hoe terecht of onterecht zijn die beelden en opvattingen nu eigenlijk? Reggie Baay probeerde in zijn lezing daar een antwoord op te geven.
Mail 1
Jullie hebben een erg leuke site. Dank hiervoor, ik kom er met veel plezier.
De reden dat ik deze email schrijf is om de website van mijn vader aan te melden. Het is een weblog. Mijn vader is reiziger, antropoloog en Indisch.
Het gaat om www.krancher.com
Met vriendelijke groet, A. Krancher
Mail 2
Ik blog weer! 
http://www.alfredbirney.com
Mail 3
Wij zijn een enthousiaste dansgroep genaamd "Bulan Purnama"
Onze dansen komen uit Bali, Java en Sumatra.
De volledige website is: http://www.bulanpurnama.nl
Mail 4
Door een fout van de server is onze website kotabetawi.nl verdwenen en hebben wij deze veranderd naar kotabetawi.com Onze bezoekers weten dit echter niet. Hopelijk kan ik middels dit bericht via u de oud-bewoners van Batavia op de hoogte stellen.
Mail 6
Ik kijk surf dagelijks over heel wat Indische sites, maar vind jullie site toch altijd heel bijzonder. Heel vaak blijf ik daar een tijdje ‘koekeloeren’. Ik vind het ook indrukwekkende dat jullie een speciale herdenkingspagina gewijd hebben aan al die Indo’s die het tijdelijke voor het eeuwige verwisseld hebben.
Prachtige site! Mijn complimenten! Met vriendelijke groeten,
Rick van den Broeke Indisch Informatiepunt
The road is long With many a winding turn That leads us to who knows where Who knows where But I’m strong Strong enough to carry him He ain’t heavy, he’s my brother It’s a long, long road
From which there is no return………..
…………… ….
Show me the meaning of being lonely Is this the feeling I need to walk with? Tell me why I can’t be there where you are There’s something missing in my heart.
……… ……….28-01-1977 ** BOYTJE ** 23-01-2007
!
by Katjang
19 januari 2009
*Hoe Katjang Katjang werd*
Katjang. Pinda. Een van mijn vele bijnamen. Mijn bijnaam op het web. Het IndoWeb. Charlie is Katjang voor de Indo’s op het web. Binnen de Indische gemeenschap. Ho ho, nou niet gaan overdrijven. Er zijn wat mensen binnen de indogemeenschap die op Internet rond hangt, die mij kennen als ‘Katjang’.
Katjang. Het lijkt vast alsof ik ‘Katjang’ random uit een van de paar Indische woorden die ik kende, heb gekozen. Weinig origineel. Maar nee. Achter ‘Katjang’ zit een heel verhaal. Het verhaal waarom ik me ineens zo ging interesseren voor mijn Indische achtergrond.
De bijnaam ‘Katjang’ kreeg ik in de zomervakantie van 2002, van Mark. Ik was op een leeftijd dat ik mezelf en de wereld aan het ontdekken was -ben ik overigens nog steeds hard mee bezig, maar dat ter zijde. Ik hoorde op vakantie ineens bij de ‘groten’ en niet meer bij de ‘kleinen’. Mark was een van de mensen die zich ontfermden over de ‘jonkies’ van de groten. -Tegenwoordig ben ik een ‘grote’ die zich over de ‘jonkies’ mag ontfermen, en ik kan je vertellen, die bezorgen je grijze haren als ze ineens foetsie zijn op dat grote plein met tien barren en drie enorme discotheken. Destijds vond ik dat ik dat Mark maar overdreef als ‘ie woest werd als ik niet had gezegd waar ik heen ging, “je bent m’n vader niet!”.. Nu snap ik dat wel en sta ik zelf te tieren tegen die kids, die eigenlijk geen flauw idee hebben van waar ze mee bezig zijn, “je bent m’n moeder niet!”. Maar dat ter zijde.- Ik was een jonkie. Een echt jonkie.
“Hee Katjang!” riep Mark op een dag.. Ik reageerde niet, dacht alleen maar: “hee wat grappig, da’s Maleis.” “Katjang! Charlot!” Stomverbaasd draaide ik me naar hem om. “Wat zeg je?” vroeg ik. “Katjang,” antwoordde Mark. “Bedoel je mij?” “Ja, jij bent toch een katjang! Jij bent toch een pinda?” “Bedoel je pinda als in Indisch?” vroeg ik met tot een onmetelijke hoogte stijgende verbazing. “Ja, hoe zou ik het anders bedoelen?? Ik zeg toch: katjang..” antwoordde Mark, die niet helemaal begreep waar mijn verbaasdheid vandaan kwam. “Hoe weet jij dat ik Indisch ben?” vroeg ik, terwijl ineens tot me doordrong dat iemand anders zich meer bewust was van mijn Indische afkomst dan ik zelf. “Ja hallo,” zei Mark, “je mama is toch Indisch? Of ga je me vertellen dat ze die nasi van gisteravond heeft leren maken op een Indisch kookclubje voor Nederlanders? En dat ze dat Indische uiterlijk uit de lucht is komen vallen?”
Stomverbaasd stond ik Mark aan te gapen.. Hij wist veel meer over mijn afkomst dan ik zelf. Misschien niet de geschiedenis, maar wel de gebruiken, de woordjes, de gerechten.. Ik was altijd half afwezig door de rijsttafels, waar ik helaas maar tot mijn vierde van heb kunnen genieten, van mijn oma heen gefietst.
De hele vakantie heeft Mark me Katjang genoemd en doet dat tot op de dag van vandaag nog. Het moment dat ik weer in Nederland was kroop ik achter mijn computer, googlde ‘Indisch’ en daar rolde IndoWeb uit. Ik meldde me aan -uiteraard als Katjang- en heb me ‘blauw’ gesurft. Vanaf dat moment was ik bezig met mijn Indische afkomst, achtergrond en alles wat hier bij kwam kijken.
Dus ‘Katjang’ is niet willekeurig uit mijn tien woorden tellende Indische vocabulaire gekozen, maar een bewuste keuze geweest. De bijnaam die er voor zorgde dat ik me in mijn katjang-zijn ging verdiepen.
SPIJKENISSE – “De behoefte is er en het is belangrijk voor ons. Het geeft een gevoel van genoegdoening”, stelt Freek Coenraad. Hij is één van de trekkers voor een woongroep Indische Nederlanders. In 2011 zal aan de Lobeliastraat in Spijkenisse Noord een appartementencomplex staan met 35 woningen voor Indische Nederlanders. “Het plan over hoe het er uit moet komen te zien ligt al helemaal klaar”, stelt Claudine Meijer. artikel
DOK Kunst exposeert het werk van de Delftse kunstenaar Edith Bons. De kunstenaar toont verschillende series in gemengde techniek. Speciaal voor deze gelegenheid maakt Edith Bons een installatie van 300 kilo rijst in de Glazen Hoek De tentoonstelling staat in het teken van het poleng motief, dat in al haar werk voorkomt en symbool staat voor het leven in een mengcultuur. U bent van harte welkom bij de finnissage op 30 januari om 17.00 uur . De dichter Winarko B. Boesrie zal enkele gedichten voordragen edithbons.nl
Het Jappenkamp viel me erg mee, zei ex-kampkind prof. Cees Fasseur donderdag in Amsterdam. Hij zei er meteen bij dat hij eigenlijk te jong was om dat goed te kunnen inschatten. Hoe het echt was in zijn kamp, is nu na te gaan via het digitale NIOD-archief over Nederlands-Indië. Reformatorisch Dagblad.
Het NIOD-archief Indische Collectie online
Op het Nederlands ereveld Kembang Kuning te Surabaya vordert de bouw van het nieuwe MLD-monument gestaag. Op dit monument worden twee bronzen platen aangebracht met de namen van 98 militairen van de Marineluchtvaartdienst, die omgekomen zijn in Nederlands-Indië en Nederlands Nieuw-Guinea en van wie de laatste rustplaats niet meer aanwijsbaar is.
De afgelopen twee maanden is hard gewerkt aan de aanleg van een nieuwe zeewaterkering bij het Nederlands ereveld Ancol te Jakarta. De bouw die goed verloopt en keurig op schema ligt, wordt nu geteisterd door zware stormen. bron
De inzendster van de foto heeft geen idee wie deze kinderen zijn.. Waar en Wanneer?Ja..natuurlijk te Indië… zoveel is duidelijk.
.
Naar Holland
Maandag 23 februari 2009 14:00 t/m Maandag 20 april 2009 16:00 Den Haag
Op maandagmiddag 23 februari start een Verhalentafel in Bibliotheek Statenkwartier aan de Valeriusstraat, waar oudere Indische Nederlanders herinneringen ophalen aan hun komst naar Nederland. In zeven bijeenkomsten vertellen ze over de voorbereidingen voor het vertrek, wederwaardigheden tijdens de reis naar ‘Holland’, de ontvangst in Nederland en over hoe zij hun leven hier opgepakt hebben om uiteindelijk een nieuwe bestemming te vinden. Lees verder bij wereldjournalisten.nl
Met pitjit de pijn te lijf Cis Everhard schrijft over heilzame Indonesische massage
‘Stille kracht,’ noemt Cis Everhard het.
Pitjit is een Indonesische massagetechniek waaraan ze haar autobiografische verhalenbundel Van top tot teen pitjit wijdde.
Op de omslag staat een jeugdfoto van de auteur, een zelfbewuste indokleuter die vermoedelijk niet over zich liet lopen. De Indische Everard (50) heeft nu een eigen pitjitpraktijk. Lees het AD
Een interview met Ernst Jansz verspreid over 8 pagina’s van de site hifi.nl
Frederic Chopin werd mijn jeugdliefde, ik wilde muziek van hem gaan spelen. Dus werd er een piano in huis gehaald. Voor vijftienhonderd gulden. We zijn twintig jaar bezig geweest met afbetalen. Nog tot ver na de dood was mijn vader. Ik heb toen een oude bandrecorder gekocht en ben Chopin op gaan nemen van de radio en na gaan spelen.
Beste lezers van Indisch4ever,
Voor mijn afstudeervoorstelling aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht (HKU) ben ik op zoek naar spelers. Ik maak een theatervoorstelling, gebaseerd op een Indonesisch sprookje, en zou het daarom leuk vinden om met een aantal Indische spelers te werken.
Ik ben op zoek naar Indische jongeren (leeftijd +/- 18-25 jaar) met enige toneelervaring (hoeft niet professioneel). De voorstelling zal toegankelijk zijn voor zowel Indische als niet-Indische kinderen en hun familie. Repetitiedagen en -tijden in overleg. Speelperiode is eind mei 2009 op het HKU Regiefestival. Graag hoor ik reacties van jullie of jullie (klein)kinderen.
Vriendelijke groeten, Shirley shirley.vangeenen@student-theater.hku.nl
Noord Nederlandsche Boekhandel:
Ant. P. de Graaff
Vaarwel, kameraad! Met het vergeten leger in Indië Prijs Euro 12.95
Toen Anton P. de Graaff op 4 januari 2008 op 79-jarige leeftijd overleed, zat bladzijde 56 van zijn laatste boek in zijn typemachine. Tot op het laatst zette hij zich in voor de mannen waarmee hij zich verbonden wist: de Indië-veteranen.
PZC.nl schrijft:
‘We hebben met elkaar gevochten, maar nu zijn we vrienden’
Johan Boot uit Burgh-Haamstede heeft als dienstplichtige gevochten in Indonesië
Indië-veteranen zijn oud. Ze willen dat hun verhaal bewaard blijft.
Voorschotenonline.nl:
Het jappenkamp overleefd.
Enkele jaren later werd ik matroos 3e klas, diende een half jaar op Curaçao, en ging toen scheep op de Tarakan naar het prachtige Nederlands Oost-Indië waar ik in 1938 terecht kwam op de marinewerf Tandjong Perak in Soerabaja op prachtige Oost-Java.
Indischhistorisch.nl schrijft: Ons aandeel is bescheiden, maar inmiddels is het aantal nieuwe activiteiten en initiatieven rond de geschiedschrijving van voormalig Indië en de Indische Nederlanders flink gegroeid. Een daarvan is de digitale bereikbaarheid van de overheidsarchieven over de periode 1940-1950, dus over het einde van Indië en het begin van Indonesië. Sinds 18 december 2008 is er de website Afscheid van Indië. Redacteur Pieke Hooghoff was bij de presentatie en doet er verslag van.
by Kantjil
Het trassi mysterie
Waar is de trassi gebleven? Ineens was het er niet meer.
Niet in de supermarkt en ook niet in de toko.
Het blokje trassi, de voor de Indische keuken onmisbare garnalenpasta.
Nog wel in poedervorm verkrijgbaar, maar waarom niet meer in vaste vorm?
Lees hier “De ontrafeling van het trassi-mysterie”.
De nederlandse regering heeft besloten dat naast de gemengdbloedige
indische nederlanders, welke zo succesvol ge-assimileerd zijn,
uiteindelijk ook de trassi moest assimileren.
Assimileren op een zodanige manier dat er weinig meer van de
oorspronkelijke vorm overblijft.
De gemengdbloedige indische nederlanders zijn als het ware van vaste
vorm in een witte poedervorm ge-assimileerd.
Het beleid van nederland is zodanig dat zij alle andere allochtonen
buiten de indische nederlanders om wel hun vaste oorspronkelijke vorm
wil laten behouden, behalve dan voor hun eigen stamkinderen afkomstig
uit voormalig nederlands indië.
Immers, deze gemengdbloedige stamkinderen zijn een levende en tastbare
herinnering van nederlands koloniale verleden welke de huidige regering
zo snel als mogelijk wil vergeten. Het bewust onthouden van de nederlands indische geschiedenis,
met als laatste stap, de trassi-assimilatie, en hiermee een hele
bevolkingsgroep in wit poeder laten opgaan.
Maar waar deze hoge ambtenaren geen weet van hebben is dat het witte
poeder op een dusdanige manier in hunne neuzen geblazen zal worden zodat
bij elke ademhaling
zij eraan herinnerd worden dat het weg-assimileren van de indische
nederlander en de trassi een onbegonnen zaak is omdat het poeder in alle
hoeken van de samenleving stevig gedijt en alle vormen kan aannemen
zonder hun oorspronkelijkheid te verliezen.
Moge de geur van trassi hun tot in de lengten van jaren eraan doen
herinneren dat de gemengdbloedige indische nederlander niet is weg te
blazen en een blijvende herinnering zal zijn.
quote leidenuniv.nl/ : Schrijven zoals je praat, daarmee schop je het ver als Indische jongen in Indië en later in Nederland. Daar ontpopte de journalist zich tot schrijver onder het pseudoniem Vincent Mahieu, zoals Tjalie Robinson zijn pseudoniem was als journalist. Deze Indische jongen heette eigenlijk Jan Boon, zoon van een Hollandse vader en een Indische moeder, geboren in Nijmegen en opgegroeid in een lagere sociale laag van een KNIL-militair in Indië.
quote Helderse Courant schrijft
De Indoschrijver Tjalie Robinson lijkt bina 35 jaar na zijn dood nagenoeg vergeten.
Ten onrechte, want hij was niet alleen een gedreven verteller, maar had ook een eigenzinnige kijk op inburgeren: hij was een krachtig pleitbezorger van de eigen identiteit en waardigheid van de Indo’s in Nederland .
Stichting verfilming japanse burgerkampen schrijft:Onze film lijkt goed te zijn ontvangen. Maar op enige Indische blogs wordt – soms nogal heftige – kritiek geleverd. Deze sterk verschillende reacties zijn alleen te begrijpen als een onderscheid wordt gemaakt tussen de beoordeling van de film op zichzelf en het karakter van de ‘Indische Middag’ op 11 januari, waar de première van de film werd vertoond.
André Jacobs van Temanteman was te gast bij
Radio Brandaris die ook veel indorock draait.
Het interview is gefilmd.
Foto: André loopt de Nijmeegse vierdaagse voor de 9e keer in 2008
...........𝓘𝓷𝓭𝓲𝓼𝓬𝓱𝟒𝓮𝓿𝓮𝓻
Berichten van het heden, maar ook uit het verleden
21 jaar !!
...................
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
Bertha Lammerts van Bueren-de Wit
XXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
Indisch4ever 
