Henk Anthonijsz was een vaste lezer van Indisch4ever.
Geboren te Semarang 5 maart 1926 en hij overleed in Eindhoven op 28 augustus 2024
Hij reageerde soms, zond foto’s in, zoals deze van zijn ouders, broers en zusters:
Of in 2008 een schoolfoto MULO te Bandoeng van 1938.

In 2017 vertelde hij over zijn oorlogsjaren, gepubliceerd door de SVB:

‘Voor mij was de maand november 1945 de meest gruwelijke,’ aldus Henk Anthonijsz. ‘Tijdens de onafhankelijkheidstrijd van Indonesië, de Bersiap, werd mijn neef Rob door Indonesische vrijheidsstrijders doodgeschoten. Wij droegen zijn lijk het huis binnen en verborgen onszelf onder de eettafel uit angst voor eenzelfde lot. Japanse militairen hebben ons gered en geëvacueerd. Het was vreemd om gered te worden door de voormalige vijand.’
—
‘Ik ben geboren op 5 maart 1926 in Semarang als de jongste zoon in een rooms-katholiek gezin met zes kinderen. Mijn oudste broer en mijn moeder waren al voor de oorlog gestorven aan tbc. Mijn vader was deurwaarder geweest maar verloor zijn baan en dus verhuisden wij naar een grote barak in Bandoeng van de rooms-katholieke armenzorg. Hier woonde ik met mijn vader en mijn broer. Mijn twee getrouwde zussen woonden in Malang en mijn jongste zusje kon bij hen wonen. Op 8 december 1941 hoorden we in een radiotoespraak de gouverneur-generaal Japan de oorlog verklaren vanwege de aanval op Pearl Harbor de dag ervoor. Als zestienjarige zat ik op de mulo en ging bij de luchtbeschermingsdienst. Mijn broer werd opgeroepen voor het KNIL, maar hij werd al snel krijgsgevangen gemaakt en is naar het mannenkamp Tjimahi overgebracht. Ik bleef alleen achter met mijn vader.