Indisch4ever

Open de nieuwsbrief

Open de nieuwsbrief

paard.nl
LAIR, uitgesproken als “lah-eer,” een lokaal dialect voor het Indonesische woord geboorte, is een 6-koppige psych-soul/funkgroep afkomstig uit Jatiwangi, West-Java, Indonesië. Op 15 augustus 2024 staan zij samen met Monica Hapsari in de Kleine Zaal. Dit evenement is in het kader van Nationale Herdenking 15 augustus 1945.

Zie de
menukaart-online

Asinan Sapudi –>>

Telegraaf:
In haar woonplaats Den Haag is maandag op 81-jarige leeftijd Wieteke van Dort overleden. Dat bevestigt de familie van de actrice, zangeres en schrijfster aan Privé. Een week eerder stierf haar echtgenoot Theo Moody, met wie ze 55 jaar was getrouwd. Zijn uitvaart vond dinsdagmiddag plaats.

Wieteke van Dort werd op 16 mei 1943 geboren in Soerabaja, Indonesië, en kwam als tiener met haar familie naar Nederland. Ze verscheen op televisie in jeugdprogramma’s als Oebele, J.J. de Bom voorheen De Kindervriend, De stratemakeropzeeshow en Het klokhuis en presenteerde als Tante Lien, voor Indische Nederlanders, De late late Lien show. Verder stond Wieteke op het podium als cabaretière, schreef ze een tiental boeken en schitterde ze in talloze series en films.

Sinds 2023 is er in Zwijndrecht extra aandacht voor het einde van de Tweede Wereldoorlog. Meer specifiek het einde van de oorlog met de capitulatie van Japan, waarmee een einde kwam aan de bezetting van Zuidoost-Azië en ook Nederlands-Indië werd bevrijd. Een stuk geschiedenis dat altijd een beladen onderwerp is gebleven. Toch wordt dit stuk geschiedenis al langer landelijk herdacht en krijgt het steeds meer plaatselijk ook zijn eigen plek, zoals nu ook in Zwijndrecht.  weekbladdebrug.nl

foto van 4 en 5 mei.nl:  Het monument in Zwijndrecht (Zwijndrecht) is ter nagedachtenis aan de vrede en is de eerste vredespaal in Nederland. De paal is in de jaren ´70 aan de gemeente geschonken door een Japanse organisatie van slachtoffers van de atoombom op Nagasaki. In eerste instantie werd de vredespaal bij het station op het Stationsplein geplaatst.

rodi.nl:
In de wereld van de Vlaardingse Poëzie was zij al vele jaren een ‘leading lady’ op het gebied van verbeelding in mooie woorden. Als lid van Rotonde, op de poëziefestivals van het Vlaardings Taal Genotschap, in cafe De Steeg. Nu in 2024 brak zij echter nationaal en zelfs internationaal door met haar gedicht ‘Ontheemde’
De in 1926 in Djokjakarta in Nederlandsch-Indië geboren dichteres deed begin dit jaar haar dramatische jeugdervaring in het Japanse interneringskamp Tjideng uit die doeken voor de documentaire ‘Als ik mijn ogen sluit’. Zij mocht deze documentaire ook sluiten met haar gedicht ‘Ontheemde’, een gedicht dat zij al in 1976 schreef en publiceerde. De documentaire kreeg ook een engelstalige versie, waarvoor het gedicht ook vertaald werd. Tijdens diverse premieres, interviews en beschouwingen van de documentaire kwam steeds vaker de vraag of het gedicht ook voor het publiek beschikbaar was.
Samen met de voorzitter van stichting Indisch Belang Vlaardingen, waarvoor zij elk jaar een gedicht schrijft- en declameert tijdens de Indië- en NNG veteranen herdenking, werd besloten het gedicht te publiceren.

NOS: standbeeld voor diamanten zonen uit Driebergen
Doneer mee op deze pagina:
KLIK HIER

Zie deze facebooksite

Naar aanleiding van een AD-artikel heeft BBB-Tweede Kamerlid Caroline van der Plas vragen gesteld aan Karremans (VVD) en Agema (PVV), resp staatssecretaris en minister van VWS.
Download de kamervragen of lees deze BBB-pagina.

AD.nl :
Schoondochter Gerdy zit met haar oppashondje Bram graag op het bankje bij het graf van Rudi (1927-2023) en diens grote liefde Louise (1932-2020). Rudi en Louise zijn beiden opgegroeid in voormalig Nederlands Indië en in de jaren 60 met hun toen nog niet complete gezin naar Nederland verhuisd.
Vanaf zijn 10de trad Rudi al op tot in Guinea en Australië aan toe. Gerdy: „Rudi heeft altijd van de muziek geleefd. Mijn man zegt altijd: mijn vader was de André Hazes van de Indische familie.” Rudi en Louise kregen vijf jongens en twee meisjes. „Zijn twee dochters en een zoon speelden jarenlang mee als zijn Raindrops.”

change.org:
Since September 2020, the Statue of Peace of the Korea Association Berlin (Korea Verband) has stood in Berlin’s Moabit district as a reminder of the fate of the so-called comfort women during the Second World War. While the monument was erected in memory of the girls and women who were sexually enslaved by the Japanese military at the time, it has since become an international symbol against sexual violence as a weapon of war – going beyond its historical context.

Immediately after its installation, the Japanese government’s attempt to remove the Statue of Peace made headlines. In October 2020, organised protests by civil society saved the statue from being disassembled. Now Ari is under threat again.

Telegraaf.nl:
Bij menig oudere jongere gaan bij de eerste tonen van Ramona de voetjes spontaan van de vloer. Jongeren daarentegen hebben vaak geen idee wie de voor deze enorme sixties-hit verantwoordelijke Blue Diamonds waren. Hoogste tijd voor een blijvend eerbetoon aan de vermaarde broers, zo wordt in hun vroegere woonplaats Driebergen gedacht. Steun is er genoeg. Nu nog de duiten.
Filmpje Hart van Nederland

Zie de pagina op  facebook en op instagram

houvanarnhem.nl: Op donderdag 4 juli is in Museum Bronbeek de online tentoonstelling ‘De kracht van familiebanden’ geopend en voor iedereen te zien. De ‘tentoonstelling’ is opgebouwd rond familieverhalen van Arnhemse nazaten van tot slaaf gemaakte mensen uit Nederlands-Indië en Suriname. Zij hebben stamboomonderzoek gedaan en hun familiegeschiedenissen opgetekend.

Bezoek de online- tentoonstelling.

brugnijmegen.nl : Radboud-historicus Dries Lyna en de Zuid-Afrikaanse kunstenaar Kathryn Smith maakten een portret van een Indonesische ‘gewezen lijfeigene’ die 200 jaar geleden in Nijmegen leefde. Het portret is opgebouwd uit portretfoto’s van Nijmegenaren met Indonesische roots en werd onthuld tijdens de Keti Koti Herdenking op 30 juni.

Indische Schrijfschool:
Njais staan meer dan ooit in de aandacht. Vrouwen hebben nog altijd een achterstand in te halen als het aankomt op wat ‘vader’landse geschiedenis heet te zijn.  Liever zeg ik: Nederlandse geschiedenis. Of: nationale geschiedenis.

Een ander woord voor njai is muntji: de vrouw die in de kazerne de concubine werd van een militair. Dat woord gebruikt de Indische schrijfster Lin Scholte (1921–1997) in haar autobiografische Anak Kompenie, wanneer ze over haar moeder Djemini schrijft. Na een mislukt huwelijk ziet Djemini een nieuwe kans.
Het verhaal van Djemini en van andere vrouwen in de tangsi tekende Lin Scholte in de jaren ’60 van de vorige eeuw op. Ze wilde haar ervaringen delen, die ingingen tegen het negatieve beeld van de tangsi dat gemeengoed was geworden.
De geschiedenis herhaalt zich. Nu zie ik dat er over de njai vooral in termen van slachtoffer wordt gedacht. Dat is eenzijdig. Iedereen als slachtoffer beschouwen is verkeerd. Zoek de nuance, begrijp de verschillen, leer te zien hoe machtsongelijkheid en zelfstandigheid naast elkaar kunnen bestaan.
Dat is de puzzel van het verleden die we moeten zien te leggen.

Blader door enkele pagina’s ….zie de website.

Luister naar nporadio1.nl :
Wie Indisch zegt, zegt eten, maar ook geschiedenis. In Den Haag is er een speciale IndoFoodTours georganiseerd door culinair platform Eating Habits. Deelnemers worden meegenomen op een culinaire reis langs diverse eetlocaties om verschillende Indische snacks en gerechten te proeven. Deze tours bieden ook een diepgaande verkenning van de rijke Indische eetcultuur en is verweven met zowel de geschiedenis van Nederlands-Indische migranten die in de vorige eeuw naar Nederland zijn gekomen.

De postkoloniale podcast 
In 1969 verklaarde Indië-veteraan Joop Hueting in een spraakmakend televisie-interview dat hij en andere Nederlandse militairen in Indonesië oorlogsmisdaden hadden gepleegd. De regering liet vervolgens door Cees Fasseur een onderzoek uitvoeren en kwam op grond daarvan tot de slotsom dat zich tijdens de oorlog in de jaren 1945-1949 ‘excessen’ hadden voorgedaan, maar ‘dat de krijgsmacht als geheel zich in Indonesië correct heeft gedragen’.

In aflevering 17 van De postkoloniale podcast spreken de historici Esther Captain en Gert Oostindie

IGV Nieuws – Juli 2024  Bezoek de website: https://igv.nl/

Nieuwsbrief Indisch Netwerk 1 juli 2024

https://arjati.nl/2024/04/19/indische-cultuur-arjati

Brenda van der Wilde explores her father’s haunting past in Japanese internment camps and his quiet adaptation to American life.   The Indo Project

Volkskrant Kind van drie landen
‘Ben jij Indisch?’, wordt me geregeld gevraagd. Het antwoord is nee. Althans, niet in bloedlijn. Mijn vader stamt uit een Chinese familie in Indonesië en kwam in de jaren vijftig van de vorige eeuw naar Nederland om te studeren. Hij trouwde met mijn Nederlandse moeder en ik ben hier geboren.‘Ben je dan Indo?’ Nee, ook niet.

Een brief van Reggie Baay  dd 1 juli 2015. Sindsdien is er in Nederland meer aandacht geweest voor de slavernij in de Nederlandse koloniën rond de Indische oceaan. 

OPEN BRIEF 1 juli 2015

Ook als het gaat om de eigen slavernijgeschiedenis heeft Nederland last van een selectief geheugen
© Reggie Baay

Vandaag wordt in ons land de afschaffing van de slavernij herdacht. Stilgestaan wordt bij het feit dat 152 jaar geleden een einde kwam aan de slavernij in de Nederlandse koloniën. Wat velen zich echter niet realiseren is dat jaarlijks op 1 juli slechts één deel van de Nederlandse slavernijgeschiedenis wordt herdacht, namelijk dat in de West; in Suriname en de Antillen. Dat ons land ook een slavernijverleden heeft in het Indische Oceaangebied, met name in de voormalige kolonie Oost-Indië (het latere Nederlands-Indië), dát mogen we om meerdere redenen niet meer negeren.

Al vanaf het begin van de zeventiende eeuw hebben wij óók een geschiedenis met slavenhandel en slavernij in Azië. Uit onderzoek blijkt bijvoorbeeld dat alleen al onder het VOC-bewind daar enkele honderdduizenden slaven zijn gemaakt, gekocht, gebruikt én verhandeld. En toen aan het einde van de achttiende eeuw de Compagnie ter ziele ging en het bestuur van de kolonie Nederlands Oost-Indië in handen kwam van de Nederlandse ‘staat’, betekende dat geenszins het einde van de koloniale slavenhandel en slavernij.
Het duurde vervolgens tot halverwege de negentiende eeuw voordat in het Nederlandse parlement werd besloten tot afschaffing van de slavernij in Nederlands-Indië:
‘Uiterlijk op den 1sten Januarij 1860 is de slavernij in geheel Nederlandsch-Indië afgeschaft,’
zo werd beslist. Drieënhalf jaar eerder dus dan in de West.
Wie verwacht dat hiermee daadwerkelijk een einde kwam aan de slavernij in deze kolonie, komt echter bedrogen uit. Met de afschaffing op 1 januari 1860 werd slechts een klein deel van de slaven in de archipel vrijgekocht; het overgrote deel, dat wil zeggen vele tienduizenden slaven die veelal in bezit waren van slavenhouders buiten Java, bleef in slavernij. Vrees voor politieke onrust, maar vooral de wetenschap dat het vrijkopen van deze slaven letterlijk ten koste zou gaan van de koloniale baten ten behoeve van de Nederlandse schatkist weerhielden de achtereenvolgende wankelmoedige regeringen ervan er daadwerkelijk een einde aan te maken. Het zorgt voor het onthutsende feit dat onder het Nederlandse koloniale bewind de slavernij in Nederlands-Indie, ondanks de formele afschaffing in 1860, tot in de eerste decennia van de twintigste eeuw gewoon kon blijven voortbestaan…
In Nederland hebben we altijd al een moeizame relatie gehad met de schaduwkanten van onze geschiedenis. Die moeizame relatie betreft niet in de laatste plaats ons verleden in de voormalige koloniën. Is het niet veelzeggend dat het onverkwikkelijke slavernijverleden in Nederlands-Indië volledig uit ons collectieve geheugen lijkt te zijn gebannen, geen plaats heeft in onze nationale geschiedenis en ook geen plek heeft gekregen in de nationale herdenking van de afschaffing van de slavernij? Het feit dat dit met het slavernijverleden in de West wél het geval is, is dan ook zeker niet het gevolg van een grootse houding om ons falen in het verleden onder ogen te willen zien. Integendeel. Het is het gevolg van de bewonderenswaardige en niet-aflatende strijd van de Surinaamse en Antilliaanse nazaten voor erkenning van hun slavernijgeschiedenis.
Wat betreft het slavernijverleden in de Oost is er nooit een vasthoudende groep van slavennazaten opgestaan die erkenning van haar geschiedenis heeft geëist. En het valt ook niet te verwachten dat zo’n groep zal opstaan, simpelweg omdat de meeste nazaten van de slaven uit de Oost zich niet bewust zijn van hun eigen geschiedenis van slavernij.
Betekent dit dat we dan maar moeten volharden in het nalaten ook dit deel van onze slavernijgeschiedenis te erkennen en te herdenken? Nee, natuurlijk niet. Om met het laatste te beginnen: herdenken is niet alleen een zaak waarmee respect wordt betoond aan slachtoffers en (bewuste) nazaten, maar is zeker óók bedoeld om ‘niet te vergeten’; om kritisch naar ons handelen in het verleden te (blijven) kijken. En is het daarnaast niet wrang dat in ons geschiedenisonderwijs manmoedig de slavernij in de voormalige Nederlandse koloniën is opgenomen, maar dat daarin opvallend genoeg de slavernij in onze voormalige kolonie Nederlands-Indië ontbreekt? Is dat niet, nu onderzoek onweerlegbaar duidelijk maakt dat het totale Nederlandse aandeel in deze donkere episode uit de wereldgeschiedenis aanmerkelijk groter is dan tot nu toe werd aangenomen, een abject staaltje van geschiedvervalsing? Want geschiedverzwijging is, zoals schrijfster en journaliste Anne Lot Hoek nog onlangs in NRC-Handelsblad betoogde, óók geschiedvervalsing.
En tot slot nog dit. Een natie die angstvallig weigert haar schaduwkanten uit het verleden onder ogen te zien en zich vooral laat voorstaan op haar historische ‘successen’, creëert een verkeerd zelfbeeld en blinkt – in haar blindheid- vooral uit in het hautain anderen de maat nemen. Zo’n natie is niet alleen ongeloofwaardig en dwingt geen enkel respect of moreel gezag af, maar oogst, vooral internationaal, slechts irritatie en hoon.

(Reggie Baay is schrijver van onder andere Daar werd wat gruwelijks verricht; Slavernij in Nederlands-Indië.)

Dit verhaal van Reggie Baay is met meer detail beschreven in hoofdstuk 6 van ‘Daar werd wat gruwelijks verricht’ Lees hier hoofdstuk 6.

Meer aandacht in 2024 zoals dit opiniestuk in  het Parool met de titel   ‘Mijn mede-indo’s praten niet graag over de slavernij, maar Keti Koti hoort ook bij ons verhaal’
…………………………………………………………………………………...quote:

Monument bij gebouwen vrouwenkamp Bangkinang

Winkelcentra, parkeerplaatsen en jungle: ze overwoekeren nu de gehate Japanse kampen van toen. Waarom deed Nederland zo weinig tegen dit uitwissen van het verleden, vraagt documentairemaker Nathalie Toisuta vanuit Surabaya.  Trouw

Bron foto.

NOS : Adriaan van Dis wordt toch niet de presentator van het televisieprogramma Zomergasten, laat de VPRO weten. De omroep schrijft dat Van Dis “wegens gezondheidsredenen op advies van behandelende specialisten heeft moeten besluiten het komende seizoen van VPRO Zomergasten niet te presenteren”.

Twee Nederlandse mannen die in de jaren veertig dienst weigerden, omdat ze niet wilden vechten in toenmalig Nederlands-Indië, krijgen postuum excuses aangeboden. Demissionair minister Ollongren schrijft aan de Tweede Kamer dat ze dat aan de nabestaanden van de twee heeft laten weten. De verontschuldigingen zijn overgebracht na een onderzoek van het Nederlands Instituut voor Militaire Historie (NIMH).De twee kregen destijds langdurige straffen voor hun weigering. Ollongren schrijft dat in het onderzoek niet kon worden vastgesteld dat de dienstweigering was gebaseerd op kennis over toepassing van extreem geweld, maar dat “wel veel duidelijk wordt over de persoonlijke omstandigheden waaronder dienst werd geweigerd en de hardvochtige behandeling nadien”. NOS

rijksoverheid.nl: Minister Ollongren (Defensie) informeert de Kamer over onderzoeken over dienst- en bevelweigeraars ten tijde van de Indonesische onafhankelijkheidsoorlog.

Op zondagmiddag 23 juni 2024 organiseren Dutch Bros. Smokers en Maup Saté een workshop Indisch Buitenkoken .Tijdens deze workshop zal Maurits Phefferkorn – Maup Saté, jullie alle ins- en outs van het koken van een Indische rijsttafel op de BBQ uitleggen Dutch Bros Smokers

Bron

Bestellen
Inhoud

Pelita Nieuwsbrief:
** Help Pelita helpen, word donateur!
** Onderzoek naar weeshuizen, internaten en adoptie
** 29 juni:Landelijke Molukse Ouderendag
** 6 juli: Liefdevolle Plicht in Twente
** 9 juli: Ukelele voor (half) gevorderden
** 9 juli: Pelita Informatieavond
** 14 augustus: Masterclass Spoken Word met Djé-rimo
** 15 augustus: Pelita herdenkt met Ron Habiboe
** Yvonne Keuls hoofdspreker Nationale Indiëherdenking
** Patricia Tjiook-Liem ontvangt Cultuurfonds Onderscheiding

** De Indonesische baanwielrenner Bernard van Aert
** Elektrische hekken bedreigen de Sumatraanse olifant. Eerder dit jaar vond een reeks sterfgevallen plaats in Indonesië.
** Indonesië’s Prabowo vastbesloten om begrotingstekort in 2025 binnen bereik te houden.
** Onder elke post van FC Groningen op Instragram stromen sinds een tijdje honderden tot duizenden boze reacties vanuit Indonesië binnen. 

kijkmagzine:
In 1594 richtten negen kooplieden uit Amsterdam de Compagnie van Verre, een voorloper van de VOC, op om naar Oost-Indië te varen en er handel te drijven. Het hoofddoel was Bantam, een grote handelsplaats aan de noordwestkust van Java. Het zou de eerste Nederlandse expeditie naar Indië worden. Onder andere de Arabieren, Chinezen en Portugezen handelden daar toen al een tijdje specerijen.
Een jaar later, in april 1595, was het zover en vertrokken er vier schepen vanaf Texel. Aan boord waren 249 bemanningsleden, onder leiding van opperkoopman Cornelis de Houtman. De expeditie, die bekend staat als de Eerste Schipvaart, zou een barre tocht worden. Door scheurbuik, ruzies aan boord en gevechten met lokale bevolkingen kwam een groot deel van de bemanning om het leven.
Na maanden op zee kwam de vloot op 24 juni 1596 eindelijk aan in Bantam. Daar werden specerijen ingeslagen. Eenmaal terug in Texel waren er nog geen honderd van de 249 bemanningsleden in leven.

Uit het archief van Eye Filmmuseum

Onderzoek: woningmarkt
Heb jij wel of niet weleens te maken gehad met discriminatie op de woningmarkt? Of ken je iemand die dit heeft meegemaakt? En wat moet er volgens jou tegen gedaan worden? Laat het weten in dit onderzoek.

makananbreda.nl
Epelenberg 2, 4817 CM Breda   076 514 1712
info@makananbreda.nl
Catering op locatie vanaf 10 personen. U kunt kiezen uit de volgende menu’s

In de serie de Weduwe van Indië … zijn de laatste foto’s van begraafplaats Oud Eik en Duinen gebruikt. Ter afscheid dit filmpje.

Nieuwsbrief Indisch Netwerk 18 juni 2024

ED: ‘Ik wilde weten op welk schip mijn opa naar Nederland was gekomen’
‘De overtocht’, de manier waarop mensen uit Indonesië naar Nederland kwamen, was zondag het thema van de familiedag in gemeenschapscentrum Eigen Haard in Bergen op Zoom. Rowena Been-Schlee vertelde over haar zoektocht naar haar familiegeschiedenis.
Been-Schleej zag een paar jaar geleden een uitzending van het Beste Plaatje, waarbij Bibi Breijman een foto maakte van een Indische vrouw en het schip waarmee zij naar Nederland was gekomen. (zie plaatje)

 CBG: Onderzoeksdag Indische-bronnen voor voorouderonderzoek.
Iedere 3e vrijdag van de maand staan onze deuren niet alleen voor onze eigen Vrienden open, maar ook voor leden van de Indische Genealogische Vereniging (IGV)! Deze 3e vrijdag staat in het teken van Oost-Indische/Nederlands-Indische/Indonesische bronnen en voorouderonderzoek.
Met deze keer aansluitend een lezingenmiddag van de Indisch-Nederlandse letterkunde. We vertrekken gezamenlijk rond 13:00 richting Leiden voor de lezingenmiddag.

Neal Petersen en Malou Holshuijsen geven in Radio Pedis een persoonlijke en herkenbare stem aan een jonge generatie Nederlanders met roots in het voormalig Nederlands-Indië. Iedere week nodigen ze een inspirerende gast uit die onbevreesd uit de schaduw stapt en zijn of haar persoonlijke zoektocht naar roots en identiteit deelt. Met nodige scherpte, duidelijke verschillen maar ook onverwachte overeenkomsten wordt geen onderwerp gespaard. Welkom bij Radio Pedis!

17 juni Beluister een gesprek met Vanja van der Leeden
10 juni Jnterview met Ranomi Kromowidjojo
3 juni Joenoes Polnaija
27 mei Andries Tunru

Jakarta, Zie de film

Omroep Flevland, zie filmpje: De reconstructie van de Swifterbantman, die ruim 5.000 jaar geleden in Flevoland leefde, heeft een make-over gehad en is terug in Museum Batavialand. Vanaf zaterdag is de pop, die is aangepast op basis van nieuw DNA-onderzoek, te zien in de tentoonstelling ‘Oud Land – Prehistorie van Flevoland’.
“Ik heb de huidskleur en de haarkleur veranderd. Die waren in die tijd donkerder dan we eerder wisten”, vertelt Maja d’Hollosy die eerder de Swifterbantman reconstrueerde en nu heeft aangepast. 

Aan het begin van dit jaar publiceerden we in het kader van het Programma Indisch Erfgoed Digitaal (PIED) een open oproep voor het digitaliseren, verrijken en publiceren van erfgoedcollecties van Nederlands-Indië/Indonesië.  Netwerk Oorlogsbronnen

Nieuwsbrief Indisch Herinneringscentrum
Vier Keti koti met dans, zang, muziek en dialoog | Indische Salon Alkmaar | Fiets mee!

De achtergrond van Gladys Niks (61) verraadt zich direct als zij een plakje spekkoek bij de thee serveert. Haar vader was Indonesisch en haar moeder is Hollands.Gladys is opgegroeid in De Schooten, in de jaren ’60 een waar speelterrein voor kinderen. De wijk was nog in aanbouw en de jeugd vond overal plekjes om elkaar buiten te ontmoeten. Noordhollands Dagblad

.
Nationale Herdenking 15 Augustus 1945 :
Afgelopen vrijdag werd in de tuin van Museum Sophiahof de Melati-kas geopend. De Melati (Indische Jasmijn / Jasminum Sambac) is een typische bloem uit Indonesië. Hoewel de Melati moeilijk gedijt in het Nederlandse klimaat, kan deze bloem met zorg en aandacht ook hier bloeien. We maken dit mogelijk in de speciaal aangelegde Melati kas in de tuin van Museum Sophiahof.
De Melati symboliseert een gedeeld verleden van Nederland en Indonesië, dat gekenmerkt wordt door oorlogsgeweld, ontheemding en zwijgen, maar ook door de uitzonderlijke veerkracht en weerbaarheid van de oorlogsgeneratie en hun nazaten. Het is een symbool geworden van respect, verbondenheid en medeleven.

Frans Leidelmeijer:
Beste vrienden, met veel plezier nodig ik jullie uit voor de bioscoop première van de documentaire Kruisbestuiving Pembauran Sumatra op zondag 30 juni 2024.
Het verhaal over de kruisbestuiving, verteld door mij en gefilmd door Bie Muusze laat in de film markante voorbeelden op Sumatra zien van wederzijdse beïnvloeding uit de geschiedenis in de toegepaste kunst en architectuur tussen Nederland en Indonesië. Culturen uit beide landen raken elkaar op een positieve manier.
Bie en ik verheugen ons erop de film gezamenlijk te bekijken en
RSVP voor 18 juni 2024 naar info@toonbeeld.net
Stuur een email als je komt.Locatie Trianon bioscoop, Leiden van 10.00-12.00 uur.

Zie recept bij Eetspiratie

Leve de Soerabaische voetbalvereeniging T.H.O.R., dat schreef het Weekblad voor Indië in april 1916 nog net niet. Wel was het voelbaar. Indische Schrijfschool

Bron is https://www.youtube.com/@PindahTV

Een vrouw is in centraal Indonesië dood aangetroffen in de buik van een python. De vijf meter lange wurgslang had haar in haar geheel opgeslokt, stelde een lokale ambtenaar.
De echtgenoot van de 45-jarige Farida deed de lugubere ontdekking samen met enkele inwoners van het dorp Kalempang (in de provincie Zuid-Sulawesi; nvdr).
De moeder van vier kinderen was donderdagavond verdwenen en er was een zoekactie gestart, stelde dorpshoofd Suardi Rosi. De dorpelingen doorzochten het gebied en zagen al snel “een python met een grote buik”, zei Rosi. “Ze besloten de buik open te snijden en Farida’s hoofd kwam tevoorschijn.”  zie de film bij hln.be

Blader door de scans van Moesson

Nieuwsbrief Indisch Netwerk 2 juni 2024

Bij de presentatie van het regeerakkoord van PVV, VVD, NSC en BBB zei de PVV-leider Geert Wilders:  ‘De zon gaat weer schijnen in Nederland’
Zijn broer Paul Wilders is het vaak niet met hem eens :

Indonesische sajoer boontjes zonder pakjes en zakjes. Makkelijk zelf te maken en binnen 20 minuten op tafel. Klik hier voor het recept. Uit Paulines Keuken

ed.nl :
Wie was toch de Indonesische mevrouw Simpen, die tot haar dood in Eindhoven woonde? Die vraag hield Marga Jacobs-Koper uit Nijmegen bezig tot ze in 2023 overleed. Nu gaat haar kleinzoon verder met de zoektocht. Te beginnen in Eindhoven, waar Simpen in 1966 overleed.
Volgens Lennon Mevissen, die de zoektocht van zijn oma voortzet, is het een intrigerend stukje familiegeschiedenis. ,,Ons gevoel is dat er in de familie nogal gezwegen is over de vrouw. Maar waarom, we hebben eigenlijk geen idee.”

Twee weken geleden, een paar dagen na haar 81e verjaardag, heeft Wieteke van Dort te horen gekregen dat ze ongeneeslijk ziek is. Bij de actrice is kanker met uitzaaiingen vastgesteld, en de kans dat ze zal herstellen is uiterst miniem. Ondanks dat de immer positieve Wieteke probeert, die onzekere weken gaat, zich niet al te druk te maken over haar ernstige situatie.  Telegraaf.nl

Pelita: Nieuwsbrief 107, mei 2024

scientias.nl:
De mens was ook lang geleden al een bezige bij. Toch heeft ie er vermoedelijk langer over gedaan om Australië te bereiken dan tot nu toe gedacht.  Dat blijkt uit de ontdekking van duizenden oude voorwerpen en dierenbotten in een grot op het Indonesische eiland Timor.
De Australische en Britse onderzoekers stellen op basis van de gevonden spulletjes in de Laili-grot op Oost-Timor dat de eerste mensen ongeveer 44.000 jaar geleden voet aan de grond zetten op het eiland en dus niet al eerder.

Op 5 mei vieren we het einde van de Tweede Wereldoorlog in het Nederlandse Koninkrijk, maar velen vergeten iets. In Nederlands-Indië raasde de oorlog nog door tot 15 augustus. Om daar meer bewustzijn voor te creëren, komt Stichting 15 augustus met een Rotterdamse Melati: een symbolische, Indische bloem die je als pin kan opspelden. OPEN Rotterdam

Papoea-Nieuw-Guinea schat dat er meer dan tweeduizend mensen zijn bedolven door een aardverschuiving. Het land noemt dat aantal in een brief aan de Verenigde Naties, waarin het ook spreekt over een ‘enorme verwoesting’. AD.nl

Luister naar dit programma van Inge Dümpel.
De uitzending van 26 mei .
Open ook deze link naar eerdere uitzendingen

Op zoek naar Indonesische Catering in Almere? Bij Indonesische Catering Almere beleef je de authentieke Indonesische keuken. Onze ervaren koks nemen je mee op een culinaire reis vol smaakvolle gerechten. Geniet van de heerlijkste Indonesische catering bij ons! Selera Anda

Dick de Hoog
Voorzitter Indo Europeesch Verbond

Indo-Europeesch Verbond: het congres van 1935. Op zaterdag 20 en zondag 21 april hield het Indo-Europeesch Verbond het congres in Semarang, in de lobby van het ‘Hotel du Pavillon’.
Het ledenblad ‘Onze Stem’ opende met een voor mij duizelingwekkende opsomming van afdelingen en hun vertegenwoordigers en het ledental van elke afdeling per 1 april 1935. Geen grap. Daaronder stond dat er 40 afdelingen en 8 correspondentschappen niet waren. Toen voelde ik wat ik verstandelijk al wist: hoe groot dat Indo-Europees Verbond was, de grootste vereniging van Indo-Europeanen in Indie.
Hieronder de namen, die ik heb overgetikt uit Onze Stem in de hoop dat u iemand van de familie herkent, en dat u dan opeens beseft: o, ik heb nog spullen van het IEV.
Dat is belangrijk want het archief is zoek. Ik weet niet waar dat is. Niemand weet het. Dat is erg, toch? Gezien de betekenis van het IEV als grootste Indische vereniging ooit. Hieronder komen de namen, zoals ze er stonden.  Indische Schrijfschool

Op zoek naar een inkomen als historicus, schrijver, onderzoeker, kunstenaar? Zoek niet verder, want aan het einde van de inclusieve regenboog ligt werkelijk een pot met goud: slavernij. Want voor slavernij – het allerergste wat de witte man de mens van kleur heeft aangedaan – is veel geld beschikbaar. Er is spijt, schaamte, er zijn excuses, maar dat is niet genoeg. Ministeries en gemeentes schrijven daarom ruime budgetten voor slavernijgerelateerde projecten. Alleen moeten we dat slavengoud nog wel zien op te diepen. Daarom wordt de Nederlandse geschiedenis kritisch heronderzocht op sprankjes slavernijverleden. De West, uiteraard, het gruwelijke transatlantische verdienmodel, maar er is waarschijnlijk meer. Hoe zat het eigenlijk in de Oost? En koelies – excuus, koeliegemaakten lazen we laatst in de krant – waren die eigenlijk ook niet gewoon reserves?  The Optimist

Masoek Sadja betekent zoveel als: ‘kom maar binnen, u bent welkom’. Een keer per maand kunnen bezoekers terecht op een ontspannen inloopmiddag in MFC ‘t Wijkhuis in Den Helder. Deze inloopmiddag c.q. Masoek Sadja wordt georganiseerd door de stichting Pelita, welke ook landelijk actief is. De stichting biedt dienstverlening aan alle oorlogsbetrokkenen bij de oorlog met Japan en de periode van chaos en geweld erna in voormalig Nederlands-Indië. Mede dankzij de Koninklijke Marine beschikt Den Helder over een groot aantal inwoners met een Indische en/of Molukse achtergrond.   rodi.nl

In de postkoloniale podcast gaan Rick Honings, Scaliger-hoogleraar, en Coen van ’t Veer, docent-onderzoeker, van de Universiteit Leiden met gasten in gesprek over hun werk in relatie tot het koloniale verleden.
In aflevering 16 van De postkoloniale podcast spreken zij met Vilan van de Loo over Indische literatuur, vrouwelijke auteurs, KNIL-militairen en haar onderzoek daarnaar.

Luister afl 16 van De koloniale podcast
Alle eerdere afleveringen zijn te horen.

Pauline Broekema:
Op de hoek van de Huissensestraat en de Lobeliastraat staat een lage galerijflat. Ik heb mijn doel bereikt. Achter het trappenhuis is de tien meter hoge zijmuur waarop het zelfportret van Mual werd nageschilderd. Een geschenk is het, van Museum Arnhem aan de wijk. Het originele werk, olieverf op papier, heb ik die ochtend in het museum in het echt gezien. Hendrik Johannes Mual (1932- 2015) werd als zoon van Molukse ouders geboren op Java. Toen het gezin in 1952 naar Nederland kwam was het Muals moeder die vond dat Henk zijn hart moest volgen. Geen opleiding tot boekhouder of iets in de landbouw. Hij beslist zelf, gebood ze. Henk Mual werd de eerste Molukse student op een kunstacademie in Nederland.

Plantentuin Meise:
De reuzenaronskelk in bloei: mis het spektakel niet! Het is zover: de reuzenaronskelk staat in bloei! De bloei duurt minder dan 72 uur, dus kom het spektakel snel bewonderen!
De ‘bloem’ meet maar liefst 217 cm.

Defensie.nl:
De 3 mariniers Joop de Hoog, Louis Stokking en Martinus Smit zijn vandaag postuum gerehabiliteerd door minister Kajsa Ollongren. Dit na verificatieonderzoek door het Nederlands Instituut voor Militaire Historie (NIMH).

Het 3-tal weigerde 11 augustus 1947, tijdens de onafhankelijkheidsoorlog in voormalig Nederlands-Indië een bevel. Dit betrof het in brand steken van een Indonesische kampong. Die bevond zich nabij Pakisaji op Oost-Java. De Hoog, Stokking en Smit beschouwden zo’n daad als een wraakactie tegen onschuldige burgers. Daartegen hadden ze morele en godsdienstige bezwaren.

NRC:
Joop de Hoog vertikte het in 1947 om een kampong op Oost-Java in brand te steken. Voor die weigering werd hij achter tralies gezet. Vorige week werden hij en twee kameraden gerehabiliteerd. „De legerleiding was duidelijk uit op een hoge straf als voorbeeld voor andere militairen.”
Over zijn tijd in Nederlands-Indië zweeg haar vader, zegt Nicolien de Hoog (64). Nou ja, hij vertelde weleens dat hij een vogelspin had gezien toen hij op wacht stond en dat hij die had weggejaagd door met de kolf van zijn geweer op de grond te stampen, maar dat was het wel. Ik had er geen idee van dat hij daar enorm heftige dingen had meegemaakt, totdat onderzoekers me daar een jaar of tien geleden op wezen.

Luisteren: NPO radio 1, Java Post in 2013