Buigen en nog eens buigen

Een pikirans van Paul van Geldere

Wereldoorlog II , met medeweten van Keizer : Hirohito.
Onder leiding van Generaal : Hideki Tojo
Mijn verhaal over WOII   Door Paul van Geldere

Geboren ben ik in Malang , Oost–Java op 10 maart 1934.
Als kind van een KNIL-militair. Gezinssamenstelling, vader/moeder en èèn broer.
In mijn eerste levensjaar werd mijn vader overgeplaatst naar Tjimahi.
Hier ging ik naar het lo, dit op mijn 6e jaar van ’s morgens 07,00 – tot 13,00 uur.
’s Middags was eigenlijk verplicht rusten maar dat deed ik niet.
Ons huis stond net voor een kampong en met die jongens speelden wij o.a. katrik of verstoppertje in het maisveld.
Op 8 maart 1942 brak WOII ik werd op 10 mrt ‘42 8 jaar.
De lagere school was voor mij 1½ jaar. Onderwijs mocht niet meer voor ons
Het spelen, alles was voorbij. Er werd een kamp gemaakt, om onze straat en een paar andere
werd een omheining gemaakt bestaande uit prikkeldraad en van bilik.
Bilik = gevlochten bamboe.
jap_buigen
Tussen deze omheining een ruimte van ±3 mtr. Hier liepen Haiho’s = Indonesiërs in opleiding militair. Er was een voor en achter poort bewaakt door Japanse militairen.
Dit was het ‘’ Baros kamp’’ Het eerste wat wij hier leerden was buigen, buigen en nog eens buigen.

Mijn vader was al op transport gesteld naar Singapore voor uiteindelijk de Birmaspoorweg.
Alle aanwezige radio’s moesten worden ingeleverd bij een bedrijf op de Alun Alun = Open veld.
Wij, mijn moeder, broer en ik maar ook andere mensen werden bij elkaar gehaald en moesten worden verplaatst. Èèn koffer mochten wij mee nemen. Die sleepte mijn moeder mee.
Wij werden per trein vervoerd naar Bandung. De trein was snikheet, geen drinken, niets was er maar wel de zon. In Bandung heet het kamp ” Tjihapit’’. Op een tiker konden wij slapen.
Hier werd mijn moeder blokhoofd en verantwoordelijk gesteld voor de in dit blok wonende mensen. Gesmokkeld werd er . Op een dag zijn er mensen geschaakt en moest het blok aantreden. Hier kreeg mijn moeder toen met een houten lat een paar tikken op haar hoofd, dit vergeef ik de Jap. nooit. Ik was net 9 jaar geworden.
Na een paar maanden moesten wij weer weg. Mijn broer was inmiddels 10 jaar en moest blijven. Mijn moeder en ik naar Semarang met de trein. Wij stonden in de rij voor de gaarkeuken toen ik een mevrouw zag neer vallen. Mijn moeder zei tegen mij ,, Laat maar zij is al overleden,,
Nu werd ik 10 jaar en moest naar het mannen kamp Ambarawa .Kleding had ik nauwelijks nog een hemd en een tjawat als onderbroek. Het eten was nagenoeg altijd Kandji en soms ikan kring.  En als wij een kikker konden vangen werd deze tussen een paar stenen dood gemaakt en dan op een vuurtje of een Anglo geroosterd en op gegeten . Anglo = een van steen gemaakt kooktoestel.
Ik moest op het land werken met de patjol, d.i. een schep haaks op de steel. Ook moesten wij op appel komen en aantreden ik had nr.19 van de eerste rei. Tot 19 kan ik nog in het Japans tellen.
Inmiddels werd het 15 augustus 1945 en in eens vlogen er een paar B45 (vliegende forten genoemd) boven ons. Deze strooiden pamfletten uit waarop stond te lezen dat WOII over was.
Dit merkten wij meteen aan de Jap. die opeens gelijk vriendelijker werden. Nu kon ik mijn moeder opzoeken en dan samen naar Bandung.
Mijn broer lag in het ziekenhuis met buikziekte.
Wij bleven nog even in Bandung en mijn moeder met andere mensen gingen naar de pasar. Zij kochten ook wat vlees. De andere dag werd er gezegd,” U mag geen vlees meer kopen” want het bleek mensenvlees te zijn wat er werd verkocht
Dit werd geconstateerd door een Amerikaanse arts die aanwezig was.
Dit was tegelijk het begin van de bersiapperiode. Eind 1945.
Alle mensen met een lichte huidskleur moesten uitkijken om niet gekidnapt te worden. Anders werd je gewoon afgeslacht en, zoals wij merkten, als vlees verkocht op de pasar.
Wij werden nu beschermd door de Jap en Britse militairen.

Begin” 46 konden wij naar Batavia om per schip naar Holland te gaan.
Op 17 juni 1946 kwamen wij in Holland met ’’ss Tegelberg’’. Het land was koud en de Hollanders waren nog kouder. Mijn vader was al in Utrecht bij een zuster van mijn moeder terwijl mijn moeder nog in Indië een brief kreeg van het Rode Kruis dat mijn vader was overleden in Birma
Bij mijn tante aangekomen vroeg zij meteen om Nica geld dat wij gekregen zouden hebben in Port Said tegelijk met wat warme kleding.  Zo’n kerkelijke fam. Daar had gelijk genoeg van.
Nu weer naar school Ik was inmiddels 12 jaar en moest naar klas 3 Hier werd ik uitgescholden voor Chinees en pinda maar dat nam ik niet en begon er gelijk op te timmeren nou dat mocht ik niet en moest bij de onderwijzer komen en ging in de houding staan zoals geleerd door de Jap. Deze vertelde mij dat ik hier niet mocht slaan.
In juli vakantie en in september naar kl. 4 deze heb ik helemaal gedaan.
Toen de 5e en de 6e half. Theoretische ondergrond had ik niet.
Ik was door de oorlog veel te speels geworden en zag studie (nog) niet zitten.
Nu naar de Ambachtsschool . Op mijn 17e jaar naar de Marine en hier werd eigenlijk mijn leven gevormd..
Bij de Marine zaten heel veel Indische jongens die net als ik in kampen hebben gezeten.
Wij begrepen elkaar.

Kandji = Stijfsel.
Ikan kring = gedroogde vis en wat gezouten.
Twawat = Japanse lende doek.
Tiker = Matje van dun gevlochten bambu.

Dit is in het kort hetgeen ik heb door gemaakt tijdens en net na WOII.
Als rest hoop ik dat er nooit meer een wereldoorlog zal komen.

Dit bericht werd geplaatst in Gast Pikirans. Bookmark de permalink .

120 reacties op Buigen en nog eens buigen

  1. Anak serdado belanda knil zegt:

    Indrukwekkend verhaal. Zulke als deze mogen nooit vergeten worden. Ook al zijn de Japanners
    nu onze nieuwe bondgenoten. Prachtig. Helaas dreigt er nieuw gevaar uit een iets andere oosterse
    richting. Dit keer omhelst het niet een deel van Asia. Maar de totale macht over de westerse wereld.

  2. R.L. Mertens zegt:

    @PaulvanGeldere; ‘buigen voor de Jap etc.’- Niets vergeleken met hen, de Inlanders, die meer dan 3 eeuwen 3e rangs burgers waren in hun eigen land. dr.Raden Soetomo (fam.van?); ‘aan hen die op ons scholden en ons een afzonderlijk plaatsje toewees in de maatschappij, ons beledigen, krenken…aan u allen, die ons het besef opdrongen, dat wij een volk, lui en indolent, dom, bijgelovig, wreed en ondankbaar(!) zijn; aan u allen zeg ik dank, want uw minachting, uw afwijzende houding jegens ons, uw vloekwoorden waren de onwelriekende mest, waarop de zaad der nationaliteit ontkiemde! Dankzij u, de onbarmhartige drijvers zijn wij zovele stappen nader tot ons doel; Onszelf te zijn!’ – 1945; Indonesia never again the life and blood of any nation!

    • Boeroeng zegt:

      ach mijnheer Mertens, houd toch eens op de Indonesische revolutie heropvoeren.
      Die is voorbij, de good guys hebben gewonnen.
      Nu bagatelliseer je het geweld in de interneringskampen.
      Er zijn andere topics om te klagen over Nederlandse dictatuur.

      Hier vertelt iemand zijn levensverhaal. Dit was bepalend voor zijn leven.
      Heb even respect en ga niet indirect zijn ondervonden ellende zo wegpoetsen

      • R.L. Mertens zegt:

        @Boeroeng; ‘bagatelliseren etc.’ – Ik heb het over ‘buigen voor…’ Of liever bagatelliseren wat voorafgaande de Japanse bezetting is gebeurd?

        • Boeroeng zegt:

          Wat er voorafgaand aan de Japanse bezetting is gebeurd , is al vaak besproken .
          Veel deugde er niet….. en zo persé andere lezers van je gelijk willen overtuigen is irritant.

          Heb respect dat iemand hier zijn levensverhaal vertelt, ga niet roepen van … de Indonesiers hadden het eeuwenlang veel erger.
          Dat is een ander onderwerp. Hoort ook niet in dit topic.

        • Indorein zegt:

          Het verbaast mij iedere keer weer, dat u, heer R.L. Mertens, van uit uw wellicht gerieflijke stoel achter uw PC scherm hier in NL altijd weer afgeeft op uw volksgenoten.
          Wanneer gaat u eindelijk eens emigreren naar Indonesia en aldaar genieten van de door u zo geliefde Indonesische maatschappij? U kunt dat samen doen met die andere “gifplant”: ene man genaamd Pondaag.
          Lijkt mij geweldig: jullie tweeen samen in een huisje/hutje in een kampong (in Jakarta of Soerabaja) met een kleuren tv-tje en een 2ehands computertje met internet aansluiting (snelheid 1Mb/sec).
          Bordje nasi goreng op schoot en een willige oudere Indonesische vrouw om jullie te bedienen (niet als baboe natuurlijk, want dat kan niet meer) tegen een Hollands salaris.

        • R.L. Mertens zegt:

          @Boeroeng; ‘levensverhaal etc,’- Zijn levensverhaal heeft een oorzaak! Dat ‘buigen en nog eens buigen’ voor een Aziatisch volk heeft hem nog altijd parten gespeeld; Rob Nieuwenhuis bij de Japanse intocht in Bandoeng; ‘wij Europeanen(!) keken alleen nieuwsgierig toe, met gemengde gevoelens zoals dat heet. Daar waren ze dus , de spleetogen, de gele mieren, de apen, de krombenen! Ze hadden het Koninklijk Nederlandsch Indisch leger in een paar dagen onder de voet gelopen, na eigenlijk maar een klein beetje oorlog’. – Het verhaal; een tottok familie, die privilege had om op verhaal te komen in Holland. Hoor ze toen pochen tegenover ons achterblijvers; ‘we gaan naar Holland toe etc’. Complete Indo families kregen/hadden dat voorrecht niet! Dat onderscheid, wat ook de Inlander meer dan 300 jaar daarvoor heeft moeten ondergaan, zelfs erger dan de Indo’s, dat(!) breng ik, als Nederlander(!), naar voren! En nu, na het debacle optekenen hoe koud hun ontvangst toen in Holland was etc. doet me lichtelijk fronsen. Mijn tottok oom met Indische tante en kinderen vertrok eind 1945 met de woorden; ‘ik kom hier nooit meer terug; bij dit ondankbaar (!) volk’. Die Belanda’s daar, hebber zich altijd als beschavingsbrengers gezien met een superioriteit van heersers over een infantiel/dom volk! Prof W.Wertheim bij zijn aankomst jr.’20 werd door zijn oom begroet; ‘zonder ons gaat dit land naar de bliksem etc.’- Opdat zij, die ‘koloniale periode’ niet hebben meegemaakt; ook hiervan kennis nemen!
          note; voor diegenen, kaliber Hollands vlag jij bent glorie, zoals ene Indorein, moeilijke kost! De waarheid (over Indië) is hard! Echter; zijn er ook velen, die hun afkeer over die Indische maatschappij hebben geuit/geprotesteerd oa du Perron; ‘Niet VOC maar COV= Compagnies Oud Vuil! is wat daar heerst’!

        • R.L. Mertens zegt:

          @Indorein; ‘emigreren etc.’- Waarom moet ik emigreren? Ik voel me hier best op mijn plaats om als ‘volksgenoot ook een reine steentje/plantje’ bij te dragen aan onze geschiedenis.

      • Adat zegt:

        @Boeroeng, u heeft in uw reactie op dhr. Mertens helemaal gelijk hoor.

    • kalemol zegt:

      Wat een zegen is het toch om de boeken van Salim (15 jaar Boven-Digoel) en Kawilarang (Officier in dienst van de Republiek Indonesië) te kennen. Kritisch op Nederland, maar zonder die humorloze zwartgalligheid van u.

      • R.L. Mertens zegt:

        @kalemol; ‘zwartgalligheid van u etc.’- Wellicht door al die zwarte bladzijden uit onze geschiedenis? Ook aanbevolen oa.; Westerling; Mijn memoires! (1952), dr.L.de Jong; Het Koninkrijk in de 2e Wereldorlog; dl.12/2(1988), Stef Scagiola; Last van de oorlog (2002), R.Limpach; De brandende Kampongs van gen.Spoor., Vele zegeningen dalen op neder!

        • Ja A. Somers zegt:

          Heeft u ook Jan A. Somers gelezen?

        • kalemol zegt:

          Om mij tot Limpach te beperken, geen boek in huis is zo vaak nageslagen als de Brandende kampongs, nergens steken zoveel bladwijzertjes uit. Onbegrijpelijk dat een zo onwetenschappelijk, en ongenuanceerd boek de hemel in is geprezen.

        • Jan A. Somers zegt:

          “de hemel in is geprezen” De brandende kampongs van generaal Mansergh heb ikzelf vanuit de hemel (= vliegtuig) gezien. Maar daar schijn je niet over te mogen spreken.
          Generaal Spoor was een stoute Nederlandse generaal, generaal Mansergh was onze Engelse bevrijder.

        • R.L. Mertens zegt:

          @kalemol; ‘een zo onwetenschappelijk etc.’- Aan u het tegendeel te bewijzen; met uw eigen wetenschap! – U verwijst naar 15 jaar Boven Digoel; 15(!) jaar van Salim’s leven in een Nederlandse concentratie kamp, in een malaria gebied! – Waarom/waarvoor denkt u dat Salim dat boek geschreven heeft? Geen zwartgalligheid ontdekt? Blz.222; ‘ ziel ziekten;.. de jarenlange isolatie, de grote eenzaamheid en de heimwee speelden de grootste rol voor hun sterven. Op deze wijze kon de Nederlandse regering tav. het probleem haar handen in onschuld wassen'(!) – blz.412 In dat Indië van terreur leefden wij Indonesiërs, die langs vele wegen voor onze onafhankelijkheid streden; als ware op een vulkaan. Op elk moment van de dag en de nacht kon men worden gearresteerd…om voor vele jaren voorgoed te verdwijnen. Ook de begane wreedheden als bv. Atjeh, Bali, Lombok en Celebes, maar ook tijdens de meest recente geheel overbodige(!) en dwaze politionele acties met bijbehorende vernielingen, verkrachtingen en moorden’- Auteur Jef Last over Digoel- digoel; ‘wat deert ons die vent, die ginds crepeert, in de hel van het het Digoel oord? We laten ze rustig, jaar na jaar in hun barre verlatenheid’- Heeft u het boek wel gelezen? .

      • Bung Tolol zegt:

        @kalemol 👍

  3. Bung Tolol zegt:

    Zo is het Boeroeng ! Paul van Geldere is nu 87 jaar en die jaren in Indie ,draagt hij nog steeds met zich mee ,leuke en minder leuke ervaringen en die wilt hij graag delen met mensen ,die het begrijpen en tevens ook uit die streken komen ,ja waar kan dat beter dan op Indisch4ever ! Hij kan natuurlijk ook een reactie inleveren bij Appingedam4ever maar of die luitjes hem zouden begrijpen ? 🤣😁😂 Mooi stukje hoor Heer van Geldere !

  4. Joyce Kater zegt:

    Ik deel Boeroeng’s mening 100%.

  5. A. Olive zegt:

    Ik waardeer het verhaal van de heer van Geldere maar als vliegtuig liefhebber heb ik een foutje ontdekt. De vliegende forten waren de B-17 en niet de B-45. De B-45 kwam pas later en was de eerste turbo jet. Het doet echter niets af aan het verhaal.

  6. vandenbroek@libero.it zegt:

    Het buigen werd door de Nederlanders als een ernstige vernedering ervaren, de foto van buigende geïnterneerden op de voorplaat van het boek van Jeroen Brouwers “Bezonken Rood” spreekt boekdelen.

    In veel kampboeken lees men wel iets over het groeten van en buigen voor Japanners en inheems kamppersoneel.Het viel de Europese geïnterneerden zwaar om zich “onderdanig” te gedragen tegenover het “Inheemse” kamppersoneel. Ook werd het als zeer vernederend ervaren om door Japanners gestraft of duidelijk als overwonnene behandeld te worden in het bijzijn van dat personeel of de inheemse bevolking. De oorlog was voor de Nederlanders snel en slecht verlopen en het was al moeilijk om tegenover de Japanners die “nederlaag te verdragen”, maar om dat “óók” te moeten doen tegenover Indonesiërs die tot aan de Japanse bezetting altijd de minderen i.c. “Onderdanen” waren geweest en daarbij, in de ogen van de Nederlanders, niets hadden bijgedragen aan de Japanse overwinning, was voor velen onverdragelijk!!!! Toch wel een vreemde reactie.

    De gedachte aan het buigen steekt en laat sporen achterr. Zoals wel blijkt uit bovenstaand verhaal. Maar buigen was voor Japanners en in japan is doodnormaal. Althans, toen ik in Japan was paste ik me mooi aan.Japanners buigen voor mij en ik boog terug. wat is daar vernederends aan?

    Wat onvermeld wordt in het verhaal zijn de verhoudingen binnen het kamp. De koloniale verhoudingen d.w.z. de rangen- en standenverschillen liepen gewoon door vertelde mijn moeder, als 12 jarige geïnterneerd in Bangkinang, al zo klein en eigenwijs, maar wel uit haar doppen kijken. Ik heb het niet van een vreemde .

    Ik kan me nog een interne kampregistratie herinneren. Achter de namen stond ook het ras, nu etniciteit genoemd: totok/Nederlander o.i.d., indo(-Europeaan), Javaan, Madoerees, Ambonees maar ook Brits-Indo, Duits-Indo etc. Dat was zeker niet vernederend. Raar volk, die Nederlanders. zeg ik op afstand.

    • Boeroeng zegt:

      Klappen krijgen voor niet buigen was normaal in het Japan van 1940 ?
      Misschien in het leger en met kinderen. En autoritaire werkgevers.

    • J.A. Somersan zegt:

      “als een ernstige vernedering ervaren” Ach ja, maar het wende wel. Ik was daar pragmatisch in. Buigen of klappen krijgen, die keus is gauw gemaakt. Als in mijn TNO-tijd Japanse collega’s bij mij thuis op bezoek kwamen werd er ook uitgebreid gebogen, net als op het werk. Over en weer! Drie keer zoenen vind ik ergert! En handjes geven is in coronatijd ook uit den boze.
      ” Javaan, Madoerees, Ambonees maar ook Brits-Indo, Duits-Indo ” Ik heb geen kampervaring. Maar ik heb zo’n idee dat in de administratie van de geïnterneerden geen Javanen (en geen Sumatranen), Madoerezen, Ambonezen (en andere Molukkers), en Duitsers voorkwamen. Uit uw verhaal blijkt u overigens veel kampervaringen te hebben.

      • Bung Tolol zegt:

        Er waren wel degelijk asli Indonesiers z.g pribumi in die kampen ,denk maar eens aan een Indonesische vrouw ,die haar Indo kinderen vergezelt in het kamp of asli Indonesiers ,die vrijwillig het kamp ingingen vanwege gratis onderdak en voeding en nog veel meer redenen maar in eerste instantie waren die internerings kampen NIET voor hun bedoeld .Maar er waren ook Indootjes ,die op Java buiten de kampen bleven ,terwijl hun broers en zussen wel het kamp ingingen ,hoe ze dat deden ? Gewoon effe dat pendafteran laten veranderen met medewerking van een welwillende Indonesische ambtenaar .( + emplop di bawah meja ) 😎

      • R.L. Mertens zegt:

        JASomers/vandenBroek;’kampervaringen etc.’- Lees Beb Vuyk; De eigen wereld en die andere ..; 2 Indische meisjes; een donkere en een blankere! De donkere wilde persé in het kamp opgenomen worden. Want zij wilde ‘Europese zijn’/blijven’! Zij wilde bij die anderen zijn. Want, na de oorlog……

      • R.L. Mertens zegt:

        @JASomers; ‘het wende wel etc.’- Nou, een schop tegen je achterwerk krijgen als je niet boog? Of tergend langzaam een stok op je nek krijgen, die je steeds drukkend naar beneden boog! Zodat je bijna voor over viel. En dan tjotskéé! – Geef me maar 3 zoenen! ‘geen Javanen ea.’- Hoorde eens een verhaal/lezing aan van een geïnterneerde Surinaamse. Tussen al die anderen; zij werd zelfs daar gediscrimineerd! Ook daar; in een Jappenkamp!

        • Jan A. Somers zegt:

          “het wende wel” Ik dacht dat de Indo zo’n sterke figuur was. Die zich zoals Tjalie Robinson aanpaste aan alle omstandigheden. Bij dat buigen was kiezen makkelijk. Het is toch gewoon in leven blijven? Wennen levert de minste pijn op. Heeft u veel meppen gekregen voor dat vergeten buigen? Heeft u een schop tegen je achterwerk gekregen? Ja, U, niet van horten zeggen! Heeft u een stok in uw nek gekregen? Bij de Kenpeitai kregen we dat met het handvat van de karwats. Maar daar heb ik geen last meer van.
          “een schop tegen je achterwerk” Als dat alles is? Ik loop nog steeds moeilijk vanwege stuk getrapte tenen. Moet toch aan wennen? Anders heb je geen leven. Of moet ik ook hier maar blijven wachten op excuus? Tja, Indo’s blijven wachten.

    • Anoniem zegt:

      Inderdaad een raar volk, die Nederlanders, die de scepter trachtten te zwaaien over en die zich superieur voelden t..o.v.,volkeren met heel oude culturen en beschavingen. Dit moest natuurlijk ten slotte leidden tot scheefgroeiende situaties, wanorde en moord en doodslag.Die situatie kon niet langer voortduren, omdat het een ten hemel schreiend onrecht was. Helaas was dat de realiteit..

      • R.L. Mertens zegt:

        @Anoniem;’ tot scheefgegroeide situatie; wanorde en moord en doodslag etc.’ – Klopt; bersisaaaaap; Boenoeh Belanda!

        • vandenbroek@libero.it zegt:

          Dhr Mertens mag mij toch wat uitleggen.

          15 augustus Japanse capitulatie
          17 augustus Proklamasi
          In Augustus en September roeren de Indonesische Nationalisten zich, de Indonesische Staat wordt opgebouwd. Er zijn schermutselingen tussen Indonesiers, Nederlanders en Indo-Europeanen waarbij weliswaar gewonden vallen, maar lopen niet uit de hand. Van een gerichte en georganiseerde jacht op Nederlanders en hun sympathisanten is geen sprake.

          De situatie verandert in oktober 1945, er vind een radicalisering bij de Indonesiers plaats of komt aan de oppervlakte, de tijger breekt los.Maar ook Nederlanders laten zich niet onbetuigd, zoals de aankomst van KNIL-militairen in Batavia/Jakarta. De eerste aanwijsbare en georganiseerde jacht op Nederlanders en hun sympathisanten vindt plaats in Depok omstreeks 10 Oktober 1945.

          Sukarno heeft in zijn brief aan gen. Christison, bevelhebber SEAC-legermacht in Nederlands-Indie gewaarschuwd voor radicale elementen. Wat wist Sukarno over deze elementen en waar had hij zijn informatie vandaan? Ook Abdulgani, voormalig Minister van Buitenlandse zaken sprak over een ondergrondse Pemuda beweging.

          Als er toch over Oorzaak en gevolg gesproken wordt, is dit een causale relatie? Door wie of wat werd de relatieve Orde en Rust doorbroken in Oktober 1945? Dat mag toch wel eens uitgelegd worden!!!

        • R.L. Mertens zegt:

          @vandenbroek; ‘orde en rust doorbroken etc.’- Al op 30/9-’45 schreef hij een brief aan Mountbatten, nav Ned. radio berichten uit Australië over herstel van de Ned. status; ‘gave rise to arrogance among some of the Eurasians(!) who later acted in a way unbearable to the Indonesian. Many of them fired shots at Indonesians and are collecting arms in order to annihilate the Republic when the Allies forces land’. * Doorbroken door het 1e gesprek met de Republiek Batavia 4-10- ’45 tussen van der Plas en moh.Hatta !; geen zelfbeschikking= geen merdeka! Reactie van Soekarno 6/10-’45; voedsel boycot! De brief van Soekarno aan Christison dd. 9/10-’45 waarin hij mededeelde dat divers kampen en Indo Europeanen(!) omringd waren door opstandige Pemoeda’s/elementen. Soekarno was op de hoogte van het Atlantisch Handvest (door de radio uitzendingen vanuit San Francisco van het Office of War Information) en rekende op de VS steun. Op die 9/10 was het al niet veilig op straten en stations. Indo’s werden bedreigd/gemolesteerd. Rampokkers roken hun kans. Soekarno besefte dat dat hij geen grip kon krijgen op die Pemoeda’s. – *Mijn gram treft vooral van Mook, die wel degelijk moet hebben geweten, dat vele Indo gezinnen( zonder vaders) zich buiten de beschermde(!) kampen bevonden! Soekarno wis dat. Vandaar dat hij op 11/10 – ’45 opdracht gaf om beschermkampen om te richten. Tot aan dec.’45 werden de massale(!) interneringen uitgevoerd- zie M.van Delden; de Republikeinse kampen. – Door Ned. meteen als gijzelingskampen bestempeld.

        • Jan A. Somers zegt:

          “Door Ned. meteen als gijzelingskampen bestempeld.” Voor mijn moeder en zus, en ook voor mijzelf was ‘bescherming’ onzin. De beste bescherming was overdragen aan de Britse troepen, een paar straten verderop. Twee delegaties van de 49th Indian Infantery Brigade Group, die onderhandelden over onze bevrijding en evacuatie, werden vermoord. U kent de juiste reactie: de brandende kampongs van generaal Mansergh. Was mevrouw van Delden daarbij?

        • R.L. Mertens zegt:

          @JASomers; ‘was mevr.Delden daarbij etc.’- Waarom zo’n sneer? MCvDelden heeft jaren lang bij Pelita gewerkt en vele Indo’s geintervieuwd. Daardoor onderzoek gedaan/studie gemaakt naar deze Republikeinse kampen. Er is ook een hoofdstuk Soerabaja….Lezen en dan graag commentaar

        • Jan A. Somers zegt:

          “Lezen en dan graag commentaar” Had ik al gedaan, zoals u heeft kunnen lezen. In Soerabaja niks republikeinse beschermingskampen. Alleen maar geplunderde woonwijken en een gevangenis die moest worden bevrijd, anders …. Japanners in de Boeboetangevangenis (beschermingskamp?) waren al vroeg vermoord. Het Darmokamp is wel een beschermd kamp geweest, maar dat was door de acties van de 49th Indian Infantery Brigade Group. Uit hun instructies: 11. The Indonesians are threatening to use Dutch internees as hostages to extract political concessions from the Dutch Govt. Some Dutch have been murdered in cold blood. Our task is to gain control of the internee-camps, and where necessary move them to places of greater safety at the earliest opportunity, enz. Republikeinse beschermingskampen? Mijn moeder en zus waren te laat voor opneming in zo’n beschermd kamp van de Britten. Zelf moest ik met groot geweld worden bevrijd uit zo’n ‘beschermingskamp’. Daar was mevrouw van Delden niet bij.

        • Jan A. Somers zegt:

          “voedsel boycot!” Daar hadden we baboe Soep, voor, die ging gewoon naar de pasar, belandja.
          “Op die 9/10 was het al niet veilig op straten” En ik maar op mijn oude fiets de halve stad door crossen om melk te bezorgen. En ‘s-ochtends beginnen met een rit naar de ijsfabriek, een grote staaf ijs kopen, de helft voor de melk/boter bij ons thuis, de andere helft naar de melkerij., en heen en terug naar de melkerij. Zeven dagen per week! Op de ijsfabriek vonden ze die sinjo kennelijk zielig, kreeg vaak een bos diepgevroren vis mee.

        • vandenbroek@libero.it zegt:

          @ Mertens

          Het verhaal over de rampokkers en opstandige Pemoeda’s/elementen geloof ik allang niet meer.
          De Bersiap ontstond niet plotseling Op een gegeven moment wordt er SYSTEMATISCH en GEORGANISEERD jacht gemaakt op Nederlanders, Indo-Europeanen en hun sympathisanten. Mensen worden niet zo maar vermoord. In Jakarta/Batavia maar ook Bandoeng worden deze mensen vermist, maar die blijken later ontvoerd te zijn. Velen zijn niet meer teruggevonden, zijn van de aardbodem verdwenen. Neem nou de familie Jonathan in Batavia. 18 personen waaronder minstens één baby, uitgemoord en in een put gegooid. zelfs een graf bestaat er niet voor hen. Hoe worden deze mensen herdacht ? Op erebegraafplaatsen is voor hen geen plaats, ik praat dan over duizenden personen. Sommigen raden mij aan naar de plaatsen te gaan. Om wie of wat te herdenken, kan ik thuis toch ook?

          In Soerabaja geven de Indonesische autoriteiten bevel Nederlanders, Indo-Europeanen (mannen en oudere jongens) op te pakken en op te sluiten in de Werfstraatgevangenis, wanneer daar geen plaats meer is worden sommigen w.o. Jack Boer ergens anders opgesloten, ook buiten Soerabaja, is er dan sprake van Beschermingskamp? Zo nee, wat is het dan. We praten in totaal dan wel over meer dan 3500 (drieduizend vijfhonderd) personen. Lees W.H. Frederick op na.

          Dan mag niet zo maar worden gesproken over rampokkers of opstandige pemoeda’s. daar was meer aan de hand.

          apropos. De enige overeenkomst tussen “de brandende kampongs van gen. Spoor” en die van gen. Mansergh is “brandende kampongs”. geschiedenis wordt dan wel versimpeld tot een taaloefening, ontleden heet dat maar heeft natuurlijk niets met analyse te maken. Dan moet wel naar de betekenis der woorden gekeken worden en dat vergt kennis van zaken. Sommigen noemen het laatdunkend boekenwijsheid. waar moet ik het anders vandaan halen, verzinnen zoals iemand mij aanbeveelt.

        • Jan A. Somers zegt:

          “aankomst van KNIL-militairen in Batavia” Door SEAC georganiseerd, zelf hadden ze geen voldoende troepen. Bovendien: op Java alleen in Batavia,
          Nadat generaal MacArthur in de latere Malinogebieden het burgerlijk bestuur bij NICA had ondergebracht krachtens het Civil Affairs Agreement, waren de Australiërs blij met het werk van Kolonel Giebel voor het reorganiseren van KNIL-eenheden in die gebieden. Geen bersiap, geen politionele acties.

        • vandenbroek@libero.it zegt:

          Aankomst van het KNIL in Jakarta, . Klopt als het over de eenheid gaat die op 4 Oktober, samen met de ltnt-GG Van Mook in Batavia aankwam.

          Het gaat om de KNIL-eenheid 1.Bat Inf. onder leiding van de KNIL-luitenant J.W. Zijlstra, een oorlogsveteraan uit Australië. Het onderdeel bestond deels uit wraaklustige Ambonese militairen uit Zuid-Borneo. De eenheid had zich daar ernstig misdragen tegen (ongewapende) Indonesiers, waarbij ook doden te betreuren waren. De Australische commandant die namens de geallieerden het militaire bevel voerde over Zuid-Borneo verzocht om overplaatsing van deze groep van muitende militairen, ze volgden de bevelen van het Australische commando niet op, maar gingen hun eigen koloniale gang, politionele acties pardon Orde en Rust handhaven, business as usual.

          De eenheid werd naar Jakarta verplaatst en daar gedroeg zij zich op dezelfde beestachtige wijze als op Zuid-Borneo. Ze lokten relletjes uit met Indonesisch nationalisten en sloegen daarna op los. . Britse militairen noemden hen trigger-happy. De KNIL-eenheid maakte het zelfs zo bont dat Gen. Christison een battleorder uitvaardigde dat de Nederlandse troepen zich in Zuid-Jakarta moesten terugtrekken, om verdere wanorde en chaos te vermijden. Let wel het bataljon werd door de Nederlandse legerleiding de hand boven het hoofd gehouden.

        • Jan A. Somers zegt:

          “Het gaat om de KNIL-eenheid”
          Bij zijn aankomst trof Van Mook een vervallen en vervuild Batavia aan, geïsoleerd van de buitenwereld. De Britse troepenmacht bedroeg 1000 man, kort daarop aangevuld met ongeveer 1000 KNIL-militairen, met een slechte lichamelijke conditie en rommelig bewapend. Deze uit krijgsgevangenschap teruggekeerde militairen hadden gehoopt op de terugkeer in een vertrouwde situatie maar waren met hun gezinnen nu dagelijks object van agressie, waardoor de rood-witte vlag voor hen een belangrijke steen des aanstoots was. Bovendien bleken familieleden vermoord te zijn, en hun bezittingen geplunderd. De Britse troepenmacht werd weliswaar aangevuld met een brigade, maar er konden slechts enkele Europese wijken worden beschermd. De openbare nutsbedrijven waren in handen van de pemoeda’s waardoor Christison gedwongen was met hen te onderhandelen over de levering van water, elektriciteit en voedsel, en zich uiterst voorzichtig op te stellen. Tussen 12 en 25 oktober vonden vanuit het zuiden ongekend hevige aanvallen op Batavia plaats: tegenover tienduizenden pemoeda’s stonden de daar gelegerde 1000 Nederlands-Indische militairen alleen en wisten slechts ten koste van zware verliezen de aanvallers te stuiten. De Britten waren bang onder de voet te worden gelopen door massale Indonesische aanvallen en waren uiterst gevoelig voor republikeinse druk, zoals republikeinse klachten over het fanatieke optreden van de KNIL-militairen.
          Bedenk wel, dat de inzet van KNIL op Zuid-Borneo gelijk was aan die in Zuid-Celebes. Infiltranten vanuit Java waar de plaatselijke Indonesische politie niet tegenop gewassen was, geen bersiap. Als je dan geen bloeddorstig optreden wilt, moet je die op wraak beluste militairen niet inzetten. Tijdens mijn kort verblijf in Batavia werden we bij de voedseltransporten ‘beschermd’ door een KNIL-militair, die ons de kolf van zijn geweer liet zien. Kerfjes voor elk vermoord familielid, dat moesten kruisjes worden.

        • Jan A. Somers zegt:

          “De Bersiap ontstond niet plotseling” Weer Soerabaja: Helfrich had van SEAC geen toestemming gekregen Nederlandse marineschepen naar Soerabaja te sturen; Huyer had van Patterson, op verzoek van Helfrich, wel opdracht gekregen de havens van Soerabaja te inspecteren. Nog dezelfde avond diende schout-bij-nacht Shibata bij Huyer een verzoek aan Patterson in om een deel van de Japanse troepen over te brengen naar een reeds in gereedheid gebracht concentratiepunt in Poedjon, een bergdorp nabij Malang. Hij gaf Shibata toestemming voor de gevraagde evacuatie waarna een groot deel van de Japanse manschappen naar Poedjon vertrok. Tussen 29 september en 2 oktober arriveerde per trein een aantal voormalige burgergeïnterneerden uit de kampen in Midden-Java; zij werden door de pemoeda’s agressief bejegend en voor zover mogelijk onder bescherming van de achtergebleven Japanners geplaatst.
          Na het uitbrengen in Batavia van zijn rapportage, kwam Huyer op 29 september in Soerabaja terug met de opdracht van Patterson de overname van Soerabaja door de Britten voor te bereiden. Shibata kreeg van hem de opdracht voorbereidingen te treffen voor de komst van de geallieerde troepenmacht. Shibata riep direct 3000 man terug uit Poedjon, zij werden echter bij aankomst op het station door pemoeda’s gevangen genomen. Nog dezelfde avond werd door een groep voormalige Peta, Heiho en Seinendan-soldaten een actieplan opgesteld: het mobiliseren van het (kampong)volk met de kreet siááááp, het gevangen nemen en ontwapenen van Japanse militairen en het bezetten van de telefoon- en telegraafkantoren.
          Op 3 oktober eiste Huyer namens de geallieerden de overgave van de Japanse strijdkrachten, waaraan door generaal-majoor Iwabe en schout-bij-nacht Shibata werd voldaan. Waarschijnlijk als gevolg van de verstoorde verbindingen werden alsnog de munitiedepots en de pyrotechnische werkplaatsen op Madoera opgeblazen waarna de verantwoordelijke Japanse officieren zelfmoord pleegden. De explosies en de vuurzee zorgden in Soerabaja uiteraard voor een toenemende nervositeit. Huyer legde nu de volle verantwoordelijkheid voor de orde en veiligheid bij resident Soedirman. De Japanners dienden te worden beschouwd als krijgsgevangenen en aan de geallieerden worden overgedragen. De Japanse mijnenvegers dienden de hun opgedragen taken voort te zetten en de Japanse piloten dienden de luchtverbindingen te herstellen. Uiteraard was Soedirman niet in staat deze bevelen op te volgen, voorzover hij daartoe genegen mocht zijn. Zowel Christison, Mountbatten, als het Japanse hoofdkwartier hebben naderhand Huyer verantwoordelijk gesteld voor deze ontwikkelingen. Hij zou met de overgave van de Japanse troepen de verantwoordelijkheid voor rust en orde hebben overgenomen zonder zelf over een militaire macht te beschikken.

        • R.L. Mertens zegt:

          @PetervandenBroek; ‘systematische georganiseerd etc.’- Klopt; De Pemoeda’s met een Belanda haat deden dat! De meelopers/het gespuis zag nu kans datgene (onbestraft) te doen wat het altijd deed; rampokken! Dat bersiap niet plotseling vanaf een start moment aanving ; klopt ook. Op een bepaald moment gaat de ‘(moord)geest uit de fles’! Wat dacht u wat dat provocerend Nederlands beleid te weeg bracht; niet praten met de Republiek, een Japans maaksel, Soekarno een collaborateur etc. De haat, die toen opstak was onbeschrijflijk ; mijn oud oom, die terug ging naar zijn onderneming, hopend op wederom werk; werd gemarteld, aan een paal vastgebonden en op een mierennest geplaatst….Zie ook Abulganie commentaar in tv.Merdeka van Rolf Kiers

        • vandenbroek@libero.it zegt:

          @dhr Mertens

          Neem nou Ambawara. Een kamp met Nederlanders en indo-Europeanen, bewaakt door Japanse bewakers val je niet zo maar met wat personen aan, dan zal er wel wat georganiseerd moeten worden. Ik dacht dat Ambawara 8 begin November door Indonesische extremisten met geweervuur en handgranaten bestookt werd. Die wapens kwamen ergens vandaan, en moesten toch door enigszins geoefende Indonesiers gebruikt worden. Waar vandaan? Er vonden ook schermutselingen tussen Britse militairen en extremisten plaats. Het lijkt me niet het werk van wat rampokkers.
          Met een brief van Sukarno en reacties van gen. Christison kom ik niet ver. Dan mag er wel gekeken worden wat op operationeel niveau precies zich afspeelde, zoals hoe waren de Indonesisch nationalisten bij de aanvallen op d interneringskampen m.n. Ambawara militair georganiseerd?

        • Jan A. Somers zegt:

          “dat Ambawara 8 begin November door Indonesische extremisten met geweervuur en handgranaten bestookt werd” Uit de kampen in Midden- Java waren toen al via RAPWI vele burgergeïnterneerden geëvacueerd. Zoals mijn zus.
          “Die wapens kwamen ergens vandaan, en moesten toch door enigszins geoefende Indonesiers gebruikt worden. Waar vandaan? Er vonden ook schermutselingen tussen Britse militairen en extremisten plaats. Het lijkt me niet het werk van wat rampokkers.” Had ik toch al geschreven?
          Na de activiteiten van Huyer: Nog dezelfde avond werd door een groep voormalige Peta, Heiho en Seinendan-soldaten een actieplan opgesteld: het mobiliseren van het (kampong)volk met de kreet siááááp, het gevangen nemen en ontwapenen van Japanse militairen en het bezetten van de telefoon- en telegraafkantoren. Het eerste doel voor de massale acties was het Japanse centrale wapenmagazijn voor Oost-Java in Don Bosco, voorheen een groot katholiek weeshuis met scholen, sportterreinen, werkplaatsen, een kliniek, een kapel en kloostergebouwen. Na onderhandelingen onder druk van de snel aangroeiende volksmassa moest de Japanse commandant het complex overdragen, waarbij hij een ontvangstbrief kreeg met de vermelding dat de wapens waren overgedragen aan het Indonesische bestuur. Hierop pleegde hij zelfmoord. Daarna werden nog grote wapenvoorraden buitgemaakt in een Japanse garnizoenskazerne en in een groot gebouwencomplex waar voorheen de handelsfirma Lindeteves Stokvis was gevestigd. Met hun overgave hebben schout-bij-nacht Shibata en generaal-majoor Iwabe voorkomen dat er een bloedbad werd aangericht onder de belegeraars gevolgd door wraakacties tegen andere Japanners en Nederlanders. Weet u dus dat het niet zomaar rampokers waren, maar bersiappers. En waar wapens vandaan kwamen. En dat er vele goed getrainde voormalige PETA-militairen waren.

        • vandenbroek@libero.it zegt:

          Buh, Soerabaja. Toen de Bersiap in Soerabaja begon zat KTZ Huijer in de Werfstraatgevangenis, dus waar was hij verantwoordelijk voor? Het is tot mythische proporties opgeblazen verhaal maar wat het met de Bersiapslachtoffers te maken heeft, oorzaak en gevolg mag iemand mij duidelijk maken. Er mag wel gekeken worden naar de slachtoffers van d gebeurtenissen.

          In Soerabaja werden geweren en granaten sporadisch tegen Nederlanders, Indo-Europeanen en hun sympathisanten ingezet. Eigenlijk alleen bij de Indonesische overval op het Goebeng-transport eind Oktober 1945.
          De meeste slachtoffers werden met slag- en steekwapens zoals de bamboe roentjeng mishandeld en vermoord.

          Neem nou het verhaal over Bloody Monday (15 Oktober) en de Simpang Club, zie hiervoor W.F. Frederick, een gerenomeerde Amerikaanse historicus, die onderzoek deed naar de Bersiap in Soerabaja. De Indonesisch autoriteiten in Soerabaja hadden besloten dat Nederlanders en Indo-Europese mannen en jongens zouden worden opgepakt en met vrachtwagens vervoerd worden naar de Werfstraatgevangenis. Daarvoor werden ook (politieke organisaties) ingeschakeld, die met behulp van namenlijsten de Indische wijken (ghetto’s) ingingen en gelijk razzia’s Nederlandse en Indo-Europese mannen en jongens oppakten. De groep van Bung Tomo (BPRI) die hun hoofdkwartier bij de Simpang Club gevestigd hadden, sleepten een 1600 tal gevangenen naar de Simpang Club, waar ze ondervraagd en door een Volkstribunaal veroordeeld werden. Honderden mensen werden toen in de Simpang Club mishandeld en tientallen vermoord.

          De gevangen genomen Nederlanders en indo-Europeanen kwamen uiteindelijk bij de Werftstraatgevangenis terecht, waar ze door een menigte netjes opgewacht en met steek- en slagwapens de gevangenis ingeslagen werden. Ook hier vielen gewonden en doden.

          Toen de gevangenis vol was, werden gevangenen, zoals Jack Boer op 17 oktober naar andere plaatsen in Soerabaja gevangen gezet, niet alleen in Soerabaja maar ook er buiten werden opvangkampen gecreëerd door de Indonesiers.

          Problematisch bij de Geschiedsschrijving is dat de Bersiap in Soerabaja (aantal slachtoffers aan Nederlandse zijde geschat op 1000, exclusief Chinezen, samenvalt met de Indonesische vrijheidsstrijd tegen de Britten, 10 November Hero’s day.

          Neem nou de herdenkingsplaquette bij de Simpang Club over het heroïsche gevecht van de Indonesische Vrijheidsstrijders terwijl in diezelfde periode honderden mensen, Nederlanders, Indo-Europeanen en hun sympathisanten op dezelfde plaats ook door Indonesisch vrijheidsstrijders werden mishandeld en vermoord. Toch wel eenbeetje onkies van de Indonesiers, ze toen weinig respect voor de doden.

          Hoe vertel je dit verhaal waarbij aandacht wordt gevraagd door beide kanten: vrijheidsstrijd en dekolonisatie.?

        • Jan A. Somers zegt:

          “Toen de Bersiap in Soerabaja begon zat KTZ Huijer in de Werfstraatgevangenis,” Oei, waar is uw tijdlijn? De bersiap begon in Soerabaja op 29 september. Nadat de Japanners naar Poedjon waren gebracht., met instemming van Huyer. Ik weet het niet precies, Maar de clubs van RAPWI en Huyer zijn ongeveer gelijk met mij in de Werfstraatgevangenis beland. Dat is dus tussen 15 en 20 oktober. Maar zij zijn eerder bevrijd dan ik, door tussenkomst van de 49th Indian Brigade Group.

        • Jan A. Somers zegt:

          ” Ik weet het niet precies,” U schijnt toch maar weinig te weten over de bersiapperiode en Huyer, ik heb het maar even voor u nagezocht. Alles is tenslotte al opgeschreven. In eigen woorden: Huyer en zijn staf konden niet meer op 8 oktober per vliegtuig naar Batavia aangezien Morokrembangan in handen was gekomen van de pemoeda’s. Hij was toen met zijn staf per trein naar Batavia vertrokken om verslag uit te brengen maar ze werden in Kertosono aangehouden en naar Soerabaja teruggebracht, en in het voormalig Britse consulaat geïnterneerd. Daarna is hij op 11 oktober met zijn staf en leden van RAPWI in de Werfstraatgevangenis geïnterneerd. Samen ongeveer 36 personen. Wanneer zij zijn vrij gepraat uit de gevangenis zoekt u zelf maar uit. Niet zo moeilijk. Op, 25 oktober was de 49th Indian Brigade geland, maar hun onderhandelingsactiviteiten waren op 28 oktober alweer beëindigd. Bij de overval op het Goebengtransport was ook de Zwitserse consul Keller gewond geraakt, en alle onderhandelingen kwamen tot stilstand. In die paar dagen moeten dus beide clubs zijn vrijgelaten, en twee andere delegaties, om ons vrij te krijgen, vermoord.
          “dat de Bersiap in Soerabaja (aantal slachtoffers aan Nederlandse zijde geschat op 1000, exclusief Chinezen, samenvalt met de Indonesische vrijheidsstrijd tegen de Britten, 10 November Hero’s day.” Heldendag dus op z’n Nederlands. Zo vreemd is dat toch niet? Vanaf 10 november, het begin van de slag om Soerabaja van de 5th Indian Division, werd de militaire verdediging door de Indonesiërs voor het eerst als leger opgebouwd. De bersiap deed er niet meer toe, al bleven de moorden en plunderingen doorgaan. Maar vanaf 10 november kende Indonesië helden! De bersiap werd doodgezwegen.

        • Jan A. Somers zegt:

          ” tot mythische proporties opgeblazen verhaal maar wat het met de Bersiapslachtoffers te maken heeft, oorzaak en gevolg mag iemand mij duidelijk maken” Hoezo mythisch? Hoezo opgeblazen? Heel simpel hoor (maar dat weet u best). De Japanners hadden als taak het bewaren van orde en rust, totdat SEAC dat van ze zou overnemen. Nou, dat deden ze goed hoor! De grote doorgaande wegen en de binnenstad door de Kenpeitai, De woonwijken met behulp van de PETA. Toen een hoge marineofficier, kapitein-ter-zee P.J.G. Huyer met een kleine staf op 23 september aankwam in Soerabaja, om namens SEAC de havenfaciliteiten te inspecteren, zagen de Japanse commandanten hun kans: of ze mochten afreizen naar Poedjon, een concentratiepunt voor repatriëring. Oorlogsmoe!. Zelfs met een overdragen van zwaarden, dat vond Huyer als hoge Piet natuurlijk prachtig. Alleen begreep hij waarschijnlijk niet dat er orde en rust moest worden gehandhaafd. Resultaat: Bersiap. Wat is hier mythisch en opgeblazen aan? Ik zou zeggen: hoe bestaat het, gewoon stom.

        • R.L. Mertens zegt:

          @PetervandenBroek; ‘ kwamen wapens ergens vandaan etc.’- Elke pemoeda met Belanda haat zorgde ervoor dat hij aan wapens kwam; politie, Heiho, TNI etc. Wapens kwamen er aan te pas! Er werd zelfs al geschoten op de kampen. In ons voortuin, dicht bij het station, waren stellingen opgeworpen( bemand met wapens!). totdat de Engelsen de aanval openden en mortiervuur ons huis trof en de militie het hazenpad koos; wij onder een witte sprei/vlag richting de kampen vluchtten. En rampokkers daarna hun werk deden in al die verlaten huizen…en wij dus voor de 2e maal huis en haard verlieten/verloren!
          – Hoe is ze georganiseerd waren? Dacht u dat ik in die periode daaraan dacht? – Ik heb wel vernomen dat daarna daar een hele veldslag is geweest. Want van ons huis is de hele voorgalerij (na bezoek in 1980) verdwenen!

        • Jan A. Somers zegt:

          ” Elke pemoeda met Belanda haat” De heer van den Broek heeft het vooral over de wapens van de bersiappers. Denkt u wel om het verschil tussen een pemoeda en een bersiapper? Dat ze vaak niet te onderscheiden waren is wel begrijpelijk. Ook de pemoeda’s en later de militairen van de TNI hadden geen loon, die moesten ook zelf hun kostje bij elkaar plunderen.

      • vandenbroek@libero.it zegt:

        Indonesiers die tegen de Britten vochten heten vrijheidsstrijders.
        Indonesiers die leegstaande huizen van Nederlanders, Indo-Europeanen en Chinezen plunderden heten nu rampokkers.
        Indonesiers die Nederlanders, Indo-Europeanen vermoordden heten opgehitste pemoeda’s
        En hoe heten Indonesiers, die huizen plunderden, tegen de Britten vochten, en Nederlanders en indo-Europeanen vermoordden.

        Neem nou de documentaire Soerabaja, Surabaya (ook on-line te raadplegen), waarin Indonesische ooggetuigen van 10 november 1945 worden geïnterviewd. Natuurlijk wordt de vrijheidsstrijd bejubeld, maar niemand heeft wat gemerkt van de Bersiap. Er wordt zelfs een bezoek aan de Simpang Club getoond, waar de indonesiche gidsen niks van de gruweldaden, die daar plaatsvonden weten. Alleen hun lichaamstaal is niet overtuigend.

        En die verhalen van dhr Somers over Soerabaja zijn ervoor de aandacht afleiden over gebeurtenissen die uit Nederlands perspectief wel belangrijk zijn. Al die verhalen komen uit de koker van Meelhuijsen die weliswaar gedetailleerd bepaalde gebeurtenissen In Soerabaja beschrijft maar de grote historische lijnen uit het oog verliest.

        Vlagincident Oranjehotel. Zelfs de juffrouwen van de Rode Kruispost tegenover het hotel worden erbij gehaald terwijl niks verteld wordt over het verslag van de Engels commandant van het RAPWI-team Prentice) , laat staan het onvindbare verslag van de Nederlandse deelnemers, dluitenant Antonissen, gek genoeg verschijnt deze persoon in 1946 weer in Soerabaja in een leidinggevend positie.

        KTZ Huijer, die de haveninstallaties van Soerabaja voor de Britse bezetting moet inspecteren. KTZ, stafchef van ADM Helfrich deed alles in Soerabaja behalve die installaties inspecteren. Zijn verslag is weliswaar te vinden in het archief van Tranen, maar belangrijk is wat er niet in staat. In de entourage van Helfrich bevindt zich een Binnenlands-Bestuur ambtenaar, ik dacht met de naam Maassen, die heeft toch geen kennis van haveninstallaties? En voor de hand liggend was ook de vroegere commandant van de Marinierskazerne Roelofsen aanwezig. De indonesiers wisten dat, want ze hadden de telefoon van Huijer afgeluisterd. Voor hen was het duidelijk dat het doel van d en edxerlanders was het autoritaire gezag in Soerabaja te herstellen.

        Het gaat er om dat het werkelijke verhaal om dubieuze redenen nog steeds niet wordt verteld. Hopelijk kan de dekolonisatieprojectgroep licht in de duisternis brengen. Die worden daarvoor toch betaald of gaan ze oude verhalen herkauwen, die over Japanners spreken maar het woord Bersiap lees ik niet-begrijpend niet?

    • Anoniem zegt:

      Iedere morgen buig ik als in mijn sokken van de vloer opraap en aantrek, die ik de avond tevoren had uitgetrokken.

      • Jan A. Somers zegt:

        Legt uw vrouw dan niet elke avond schone sokken voor u klaar? Slecht opgevoed!

        • Indorein zegt:

          @ ..Legt uw vrouw dan niet elke avond schone sokken voor u klaar?..@:

          Tja, u hebt een Hollandse vrouw, die doen dat (oude gewoonte sinds de Middeleeuwen??).
          Mijn vrouw, 100% Indisch, zegt: “ik ben je baboe niet! Laat je handjes wapperen!”

          Ik heb vroeger, als jong ventje, gezien dat bij onze Friese buren de moeder alles voor de kinderen klaarlegde voor de volgende dag. Ik vertelde dat aan tafel. Antwoord van mijn vader: “Wat wil je daarmee zeggen?” Ik zweeg. Mijn vader vervolgde: “Je moeder is niet de baboe in dit huis”. Naast hem lag de rotan stok waarvoor ik heilig respect had.

          Tja meneer Somers, u hebt een heerlijk bestaan als heer des huizes in een Hollandse setting. Ik moet zelf de handen uit de mouwen steken 😂😂.

        • Jan A. Somers zegt:

          Sorry, mijn vrouw is niet Hollands, maar Zeeuws. Dat is een andere soort! Maar ze weet het goed te zeggen: ik ben je baboe niet. En dat is geen Zeeuws, zoals u al weet van uw vrouw.

      • Bung Tolol zegt:

        Reactie Dhr Somers op 6 aug om 10.46 uur :”” Zelfs moest ik met groot geweld uit zo,n Beschermingskamp worden bevrijd daar was Mw van Delden niet bij “” ……………….Nee dat zou ook vreemd zijn want Dr M.C Van Delden is geboren in 1941 ,dus toen in 1945 vier jaar oud .Zou dan toch knap zijn geweest van die vierjarige Mary ,dat zij die toen 15 jarige Jan bij de hand uit dat kamp leidde .🤣🤣🤣

  7. vandenbroek@libero.it zegt:

    Ik heb het wel over de kampervaringen van mijn moeder, die ik op mijn manier gereconstrueerd heb en daarover met mijn moeder gesproken heb. Ik heb mijn idee erover ook getoetst, want ideeën kunnen ook waanideeën zijn.

    Het toeval wilt dat ik op een web site n stuitte op het gedetailleerde verslag van dhr. H. van den Bos, KTZ b.d. Koninklijke Marine over de vrouwenkampen Padang en Bangkinang 1942-1945. Daarin staat ook het verhaal over de moedige Australische kamparts DR. (Miss) MARJORIE JEAN LYON en haar onvermoeibare en levensreddende werk voor de geïnterneerden. Aan haar werd de Order of the British Empire OBE toegekend. Opmerkelijk is dat zij voor haar werk als kamparts nooit erkenning van Nederlandse zijde kreeg, maar ik kan me dat best voorstellen, zij liet zich door een paar volslagen incompetente Hollandse kletsmajoors niet de les lezen.

    Ik heb met veel interesse het verslag van de Heer H. van de Bos doorgelezen. En dan kan ik me best idee vormen over de interne administratie van een interneringskamp. De geïnterneerden werden globaal verdeeld in:
    a) Nederlander, in het verslag Hollander (Holl) genoemd
    b) Indo maar onduidelijk is hoe dat bepaald werd
    c) Indonesier (Indo), toch wel aardig dat dat woord toen al voorkwam , ik dacht dat gebruikelijke benaming Inlanders was. Een typisch voorbeeld van een Indonesische, dwz Javaanse was bijvoorbeeld mevr. M. van Braam. Degene die de lijst opstelde, had kennelijk een duidelijk idee hoe de Indische maatschappij functioneerde. Niet dus

    Tevens wordt de naam vermeld van Krauth, Martine (42) ,hoofd huishouding, Duitse

    Met ontroering lees ik de naam van een zoon van Mevr. Keller-Wijshijer, George W. wel bekend als Bo
    Loop ik verder het rijtje af dan kom ik namen van Bersiap-slachtoffers tegen van de moordzaak Olo 27 in Padang.

    Mijn oprechte waardering gaat uit naar dhr. Ron Geenen. Dat door zijn onvermoeidbare inzet en doorzettingsvermogen zulke historische gegevens niet verloren gaan.

    Klik om toegang te krijgen tot Vrouwen-Kampen-Padang-en-Bangkinang.pdf

  8. Bung Tolol zegt:

    Buiten Java zeg b.v op Sumatra moesten alle Nederlanders ,dus ook Indo,s in de kampen worden opgesloten ,stel dat je 4 Indo kinderen hebt in de leeftijd 5-10 jaar ,die zich ook moeten melden voor dat kamp want hun achternaam is Jansen + ze zijn Nederlands .Zal hun asli Indonesische moeder haar kleintjes alleen naar dat kamp laten gaan ? 🤔

    • Anoniem zegt:

      Uitstekend Bung Tolol, mijn waardering voor deze detaillering is groot. U heeft er verstand van.

      • Bung Tolol zegt:

        Tja ik lees nogal wat boeken over de Holocaust ,dus ook over concentratie -kampen .Wie schets mijn verbazing toen ik las dat in een van die Duitse kampen zich ook een Japanse gevangene bevond ! EEN JAPANNER IN EEN DUITS CONCENTRATIEKAMP !!! Hoe de hell is dat mogelijk ?Misschien kon die japanner de H niet uitspreken en zei hij in plaats van “”Heil Hitler !”” “” Geil Hitler “” Ja dan wordt je opgepakt door die zwarthemden van Herr Himmler .Dan kun je buigen wat je wilt ,ook als Japanner maar je krijgt gewoon een enkeltje Auschwitz .Overigens flikkerden die Jappen ook Duitsers in het kamp ,want ze dachten dat het vermomde Nederlanders waren maar Belgen bleven vaak vrij ,want die Jappen dachten dat het Duitsers waren ……………………………Snapt u het nog een beetje ?

        • Bung Tolol zegt:

          Overigens werden in Amsterdam tijdens de bezetting de Chinezen door die Duitsers geen strobreed in de weg gelegd ! Ze werden naar de mening van die Chinezen zelfs beter behandeld dan door de Nederlanders .Die Duitsers konden natuurlijk ook geen Chinees van een Japanner onderscheiden en beschouwden Chinezen dan ook als een bondgenoot van Nazi-Duitsland ( Wat ze beslist niet waren )

        • Robert zegt:

          Het kan zijn dan de Jappaner zei:”Geil Hitlul!”. De l en r zijn hetzelfde voor Japanners heb ik begrepen.

    • Jan A. Somers zegt:

      ” b.v op Sumatra moesten alle Nederlanders ,dus ook Indo,s in de kampen worden opgesloten ” Ik heb alleen eigen ervaring in Soerabaja. Daar hielden de Japanners zich strikt aan de Nanyo! Wij, drie kinderen, waren belanda kira kira betoel. Moesten in het kamp. Mijn moeder was belanda Indo, mocht niet in het kamp bij haar kinderen. Dat vond ik zielig voor haar. Heb ik mij via mijn mooie buurvrouw laten ombouwen tot belanda indo. Mocht ik niet in het kamp. Later las ik dat Sharir had bepaald dat Indo’s als landskinderen moesten worden beschouwd.
      Volgens de Nanyo moesten niet-Aziaten na de (gewonnen) oorlog definitief het land worden uitgezet. En in afwachting daarvan moesten zij alvast uit de samenleving worden verwijderd, als consequentie van de bevrijding van het Westerse kolonialisme. Niet Nederlandse Europeanen, die niet in oorlog waren met Japan, konden zij natuurlijk niet opsluiten. Maar zij moesten wel zoveel mogelijk bij elkaar in één wijk wonen. Belgen, Duitsers, Zwitsers, Scandinaviërs enzo. Daar zaten veel melkklantjes van mij bij, fijn in één buurt, was ik gauw klaar. Chinezen waren een geval apart. Aziaten, en in oorlog met Japan. Opsluiten was niet te doen, maar de meeste Chinezen wonden toch al dicht bij elkaar. En ze waren hard nodig om de economie van de samenleving draaiend te houden.

      • vandenbroek@libero.it zegt:

        Soerabaja is een geval apart, staat volledig op zichzelf en is niet representatief voor wat er in andere delen van Java en vooral Sumatra, tijdens de Japanse bezettingstijd en de Bersiap afspeelde maar dat weet ik langzamerhand wel. Bovenstaande reactie maakt de chaos alleen maar groter. De Wanorde en Chaos werd zelf ook door de Nederlanders na de oorlog groter gemaakt, zodat ingrijpen gerechtvaardigd werd.

        Mijn oma en haar 4 kinderen uit Padang werd in eerste instantie geïnterneerd, of beter gezegd de 4 kinderen (Indo-Indonesisch) werden eerst geïnterneerd en mijn Oma als Indonesische niet. Blijkbaar door een fraaie heupzwaai eindigde mijn oma toch in het kamp, iedereen blij. Op een gegeven moment werd mijn opa, die als krijgsgevangene geïnterneerd was, buiten de omheining gesignaleerd. Hij zorgde ervoor dat zijn familie vrijgelaten werd, wellicht met een heupzwaai, ik wist niet dat hij aan judo deed? Na een tijdje werd de hele familie weer en gescheiden geïnterneerd. Het was de draaideurpolitiek van de Japanners. Een oom, toen nog kind bereikte op een gegeven moment de leeftijd om naar een apart jongenskamp te gaan. Blijkbaar weer door een fraaie heupzwaai van mijn oma , mocht hij bij de familie blijven. Na de oorlog kwam het hoepelen in d mode en mijn moeder deed ook mee. ik vroeg nog waar ze dat geleerd had, maar over zulke dingen zwijg je als gerepatrieerde.

        Hun verhaal staat niet op zichzelf. De familie Wijshijer-The Lian Giok No , waarschijnlijk een Indo-chinese familieden fout werd omstreeks 1943 uit het kamp vrijgelaten. Het verhaal van de “aan Europeaan gelijkgestelden” in d Japanse tijd is een geval apart , denk hierbij aan de familie van dhr Bo-Keller.

        Daarnaast ken ik een geval van een Duitser, die in de oorlog in eerste instantie door GG van Starkenborgh geïnterneerd werd, de GG wilde een Verzetsdaad stellen en interneerde iedereen met “vermeende Duitse sympathieën “, een Duitse naam was al voldoende, geschifte vent die GG.
        De Duitser werd ondanks zijn Nederlandse internering toch door de Japanners geïnterneerd . Hij was zeker niet nazistisch genoeg. Hij overleefde de oorlog maar werd tijdens de Bersiap door Indonesisch extremisten vermoord. Wat een noodlot.

        Het kamp had best voordelen. Er waren leraren genoeg en je kon zelf je gymnasiumdiploma halen en met dat papier, dat schijnbaar meer waarde had dan WC-papier, verder studeren in Nederland. Mijn vader haalde rechtsgeldig en buiten het kamp zijn Mulodiploma in Nederlands-Indie, maar dat diploma werd in Nederland niet erkend. Had hij maar geen Buitenkamper moeten worden en had beter het kamp in kunnen gaan.

        • Jan A. Somers zegt:

          “Iedereen denkt dat hij/zij onderdeel is geweest van één goed georganiseerde bezetting. Maar op elke plaats was het anders. En iedereen is dus gerechtigd zijn verhaal als feit te registreren. Ik zeg er altijd bij: Soerabaja. U zegt dan: is niet representatief. Nou en? dat wisten we toch. Mag toch verteld worden? Elk verhaal is er een. Het liefst persoonlijke verhalen! over persoonlijke ervaringen Uw Excel zal snel groeien.

        • Jan A. Somers zegt:

          “dat schijnbaar meer waarde had dan WC-papier” Ik vind dit uiterst neerbuigend, denigrerend, gemeen! Heeft u zulke uitspraken als officier bij de Koninklijke Marine geleerd? Gemeen tegenover die leraren die zonder boeken, papier, schrijfgerei e.d. zulke resultaten wisten te boeken. En niet alleen die leraren, op velerlei gebied hebben mensen zich ingezet, soms met gevaar voor klappen, een beetje de moed erin te houden. Sterke moeders die hun kroost door ale ellende heen, naar een goede toekomst wisten te begeleiden. Weet u waar het op 15 augustus gezongen prachtige Captives Hymn is gecomponeerd, en bijna elke dag gezongen? Heeft u de tentoonstelling Pret Achter Prikkeldraad gezien Kent u het boek Gestrand in Indië? De verslagen van het Londens Diploma gelezen? WC-papier. Erg!

        • A. Olive zegt:

          “Meer waard dan WC papier”
          Het enige wat meer waard is dan WC papier als je al op de het toilet zit is een gevulde botol tjebok. Als dat er ook niet is dan is het WC papier zelf meer waard dan de papieren Euros in je dompet. Believe me, I have been there.

        • vandenbroek@libero.it zegt:

          Ik kan best begrijpen dat diploma’s van Indische Nederlanders, plotseling repatrianten genoemd in Nederland minder waard waren dan WC-papier. Het tot nul tot gener waarde verklaren van zulke diploma’s had hele voordelige gevolgen voor de Nederlandse economie en Nederlander . Een Nederlands bedrijf nam de repatriant aan en hoefde die niet volgens zijn diploma’s te betalen, want die werden toch niet erkend. Zo’n man werkte niet alleen onder zijn capaciteiten maar werd ook min betaald.
          Als een Nederlander en een repatriant met allebei een MULO-diploma naar dezelfde baan solliciteerde, dan werd aan de Nederlander voorrang verleend want die had een Erkend MULO-diploma.

          Dan moet iemand mij toch maar uitleggen waarom een diploma in een kamp gehaald meerwaarde had en ook nog eens toegang gaf tot verdere studie in Nederland . Dan mag ik me wel afvragen wat woorden zoals Neerbuigend, Denigrerend of Gemeen in een voorgaande reactie betekenen, de betekenis wordt gewoon verdraaid, de woorden zijn vals en huichelachtig . Mijn vader werd Neerbuigend, Denigrerend of Gemeen behandeld of hoe moet ik dat anders noemen. Moet ik soms medelijden hebben met de broer van dhr Somers. De betekenis van de woorden worden hier toch wel uit zijn verband gerukt en verdraaid. Foei toch

          Officier bij de Koninklijke Marine en docent op het KIM. Toch niet slecht voor een gewone Indische jongen.

        • Jan A. Somers zegt:

          “die had een Erkend MULO-diploma.” Door wie erkend? ” “en buiten het kamp” Was daar een concordante school? Met officiële landelijke examens en diploma’s? Het stikte in Indië van de ‘erkende scholen’, net als hier in Nederland. Met echte diploma’s, vol met tjaps en handtekeningen. Worden luid aangeprezen! Dat waren schooldiploma’s. Moeten gevolgd worden door een staatsexamen. Was dat ook gebeurd? Als buitenkamper? Waar dan? En hoe ontstond dat ‘landelijk’? Met rijksgecommitteerden?
          Heeft u zich al verdiept in het Londens diploma? Hebben al die mensen wiens diploma in Nederland was afgewezen, zich daar gemeld? En bij afwijzing in beroep gegaan?
          Hebben zij zich gemeld bij Internationale Diplomawaardering (IDW). Deze organisatie heeft (had?) informatie over het waarderen en erkennen van een buitenlands diploma in Nederland. Als u aan het werk wilt, kunt u ook terecht bij het UWV. De werkcoaches kunnen de diplomawaardering voor u aanvragen. Voor mijn broer en zus werd de waardering van dat WC-papier na de oorlog door de weer in bedrijf zijnde school aangemeld bij het orgaan voor het Londens Diploma. In Nederland was dat ook goed geregeld, je moet er wel op af gaan. Niet zitten wachten op paatje gouvernement.
          “Toch niet slecht voor een gewone Indische jongen.” Dat zijn toch automatismen bij de keuringsdienst? Ook ik was aangewezen voor de officiersopleiding bij de KM. Maar toen ik na mijn eerste studie moest opkomen had ik inmiddels een bril, en werd alsnog verwezen naar de landmacht, artillerie. Officiersopleidingen voor dienstplichtigen zijn bijna automatisch een vervolg op een voltooide HBS/Gymnasium schoolopleiding.
          Heeft u het overigens wel begrepen van dat WC-papiertje? Resultaat van hard werken onder moeilijke omstandigheden, zonder de daarbij horende spullen en faciliteiten? Door u gewaardeerd als WC-[papier? Hoe bestaat het voor (nogmaals) een marineofficier? Hadden ze bij het KIM nog geen botol tjebok? In de kampen werd door gevangenen zelf hard gewerkt om het moreel hoog te houden. Wat niet altijd pijnloos verliep.

        • Jan A. Somers zegt:

          “Als een Nederlander en een repatriant met allebei” Het stikte bij het personeel van de TU en TNO van Indo’s. Gewoon gesolliciteerd en aangenomen. In mijn eindstudie vroeg mijn afstudeerprof wat of ik dacht te gaan doen. Ik zei dat ik niet wilde werken maar onderzoek doen, verder studeren. Hij verwees me toen naar een afdelingshoofd op het IMG-TNO. : Die spreekt jouw taaltje! Klopte, het tjotjokte meteen. In een gesprek van twee uur ging het een kwartier over het werk.
          In ons instituut was er een Indische jongen chemisch analist die af en toe sateh, of zelfs rijsttafel klaarmaakte in de zuurkast. Lekker.
          “Dan moet iemand mij toch maar uitleggen waarom een diploma in een kamp gehaald meerwaarde had en ook nog eens toegang gaf tot verdere studie in Nederland ” Toch gewoon Londens Diploma? Had ik u al verteld. Maar behalve lezen en begrijpend lezen, is er ok nog begrijpen. Allemaal zaken waar u jammer genoeg niet zo sterk in bent.

        • vandenbroek@libero.it zegt:

          Afgekeurd worden bij de Koninklijke Marine vanwege een bril? Dan heb ik andere ervaringen.
          Ik kreeg een keuringsoproep om naar Hollandse Rading te gaan. Ik had in die tijd glazensterkte -7, mijn oogglazen waren net jampotjes. Ik kon me laten afkeuren maar ik dacht: Kom laat ik mijn vader een plezier doen. Ik deed extra mijn best en kwam door de keuring heen en werd voor een kennismakingsgesprek op het Ministerie van Defensie in Den Haag uitgenodigd.

          In Den Haag kwam ik anderen van de keuring tegen die kennelijk ook voor de Koninklijke Marine waren uitgeselecteerd en we maakten met elkaar kennis, U weet wel, meer langharig dan kortzichtig en met mijn bril was ik allebei. De èèn na de ander kwam na het kennismakingsgesprek met 4 hoge marine-officieren totaal afgedroogd en afgezeken terug. Ik voelde mij als een feut op een studentenvereniging.

          Ach, het ontgroeningsgesprek viel best mee. Als oud-lid van de JOVD en van de Europese Beweging zat het met mijn politieke gezindheid goed. Resultaat: 17 maanden zat ik door de weeks in Den Helder: 14 maanden gewone dienstplicht + 1 maand extra vanwege de Marine+ 2 maanden extra als officier, . Toch niet gek voor een gewone Indische jongen.

        • Jan A. Somers zegt:

          Kennelijk hadden ze in mijn tijd voldoende aanbod voor de nautische dienst bij de Marine, zonder bril. De keuringsdienst werkt met vraag en aanbod voor de krijgsmachtonderdelen. Mijn tweede keus was veldartillerie. Dat werd het dus.

  9. vandenbroek@libero.it zegt:

    Wast voor gymnasiumdiploma kreeg de broer van dhr . Somers?“ Dat was wel een diploma zonder examen.
    ” Door wie erkend? ” “en in welk kamp”?
    Was dat een concordante school? Met officiële landelijke examens en diploma’s?
    Moet wel gevolgd worden door een staatsexamen, eventueel in. Nederland . Was dat ook gebeurd? Waar en door wie dan?
    En hoe ontstond dat ‘landelijk’? Met rijksgecommitteerden?

    De antwoorden doen er eigenlijk niet aan toe, de broer van dhr Somers kon met zijn “Londens diploma” doorstuderen. Toch fijn voor hem.
    Mijn vader ging niet bij de pakken zitten. Toen waren er geen sociale voorzieningen voor repatrianten of ze betaalden er zelf voor. Een arbeidsongeschiktheidverklaring zat er niet in. Indische Nederlanders gingen niet op hun handen zitten, daar waren ze wel te trots voor, maar moesten die verfoeide meubel-en kledingvoorschotten toch afbetalen. Elke baan werd zonder veel morren geaccepteerd, je moest wel, zie de verhalen over Gemert, maar Gemert stond niet op zichzelf.

    Mijn vader begon hier van beneden af als schrijver en hij kon goed schrijven. Hij heeft aan het eind van zijn loopbaan toch wel de eremedaille in goud in de Orde van Oranje-Nassau toegekend gekregen. Niet slecht voor een gewone Indische jongen.
    Hij heeft zijn kinderen kunnen laten studeren Dat was voor kinderen van een kleine Boeng niet weggelegd in Nederlands-Indie, U weet wel de rangen- en standenmaatschappij, wie voor een dubbeltje was geboren,. werd nooit een kwartje. Maar in Nederland werd dat anders. Die kinderen zijn helemaal niet slecht terechtgekomen, U weet wel, één is zelfs tomatenverkoper in Italië geworden. Had ik toch nooit kunnen indenken na mijn dienstplicht als officier bij de KM. Dat heet sociale mobiliteit.

    Ik denk dat de broer van dhr Somers van ongeveer dezelfde leeftijd is als mijn vader. Wat is van hem, zoon van een Gezaghebber van de GM GouvernementsMarine met een Londens diploma eigenlijk terechtgekomen, tomatenboer en in de Orde van Oranje-Nassau?

    Waar ik sterk in ben is tomaten verkopen in Zwitserland, Zuid-Korea en Japan. Morgen ga ik bij iemand langs, die me gevraag heeft tomaten in blik in het buitenland te verkopen. Moet ik antwoorden, dat ik dit jaar niet teveel mag verdienen, anders ga ik 62% belasting en AOW-premie betalen. Wellicht kan ik gratis gaan werken, zwart werken komt nicht im Frage. Die liggen dan helemaal dubbel. Begrijp ik niet. Kan dhr Somers best gelijk in hebben dat ik niks begrijp.

    • Jan A. Somers zegt:

      “Wat is van hem, zoon van een Gezaghebber van de GM GouvernementsMarine met een Londens diploma eigenlijk terechtgekomen” Had niks met gezaghebbers van de Gouvernements Marine. te maken. (snapten ze in Nederland toch niets van). Kon na afloop van zijn militaire dienst in Indië in Nederland met zijn Londens Diploma meteen gaan studeren, geneeskunde in Leiden. In militaire dienst kapitein, officier van gezondheid. Daarna aanvullende studie neurologie. Kon beroeps worden in het leger. In die tijd konden mensen met een universitaire opleiding beroeps worden, en kregen daar als afbetaling van hun studie een dikke premie voor. Uiteindelijk kolonel, hoofd van de militaire psychiatrische dienst. Dat was geen full time werk, hij had twee dagen in de week een privé praktijk. Leuk toch voor een sinjo Suroboyo? Bent u tevreden? Maar misschien begrijpt u het nog steeds niet. Geeft niet hoor, Londens Diploma bestaat al lang niet meer. Nu heb je daar NUFFIC voor. Wat is het diploma van de buitenlandse student waard? En hoe weet je of een diploma echt is? Maar je moet er wel achterheen, wachten duurt erg lang.

    • Jan A. Somers zegt:

      “Dat was wel een diploma zonder examen.” Ik had toch verteld dat ze in het kamp examen hadden gedaan? Lezen!
      “” Door wie erkend? ” Het uitvoeringsorgaan van het Londens Diploma! Daar gaat het hier toch om? lezen!
      “en in welk kamp” Een van de Baroskampen.in Tjimahi.
      “Was dat een concordante school? Met officiële landelijke examens en diploma’s?” Dat gymnasium in Soerabaja, ja.
      “Moet wel gevolgd worden door een staatsexamen” Hoezo? Dat moet in normale tijden, voor een niet-concordante school.
      “En hoe ontstond dat ‘landelijk’? Met rijksgecommitteerden?” U vergeet dat het geen normale tijd was. Alleen maar blij zijn voor al die leerlingen, waarvoor de bijzondere voorzieningen waren getroffen.
      Ik ben bang dat u het niet weet, maar in een samenleving gebeurt er van alles. Niet alleen maar mensen die alleen maar wachten. Kunt u zich dat voorstellen? Na de oorlog begint in Soerabaja het gymnasium weer te draaien, Met de uit gevangenschap teruggekeerde leraren. Ze hebben wel veel te regelen over wat er in het kamp is gebeurd aan onderwijs. Onder barre omstandigheden. Dat was geen normale tijd, maar daar was de staat van oorlog juridisch heel handig bij. Alle lessen en examens werden weer eens onder een vergrootglas gehouden. Ja, zonder landelijk eindexamen, en zonder gecommitteerde. Binnen de staat van oorlog afgeweken van bestaande regelingen. En daarover gedetailleerd verslag uitgebracht aan het uitvoeringsorgaan voor het Londens Diploma. Dat hierover een positief advies uitbracht aan het ministerie van onderwijs.. Wees alleen maar blij voor die leerlingen. Niet zeuren, alleen maar om dwars te liggen.

      • Jan A. Somers zegt:

        ff vergeten. Zoals u weet is het bij mij anders verlopen. Ik had nog geen diploma dat aangemeld moest worden bij Londens Diploma, maar moest wel toelatingsexamen doen. Waar ik met lof en eer voor zou zijn gezakt. Gelukkig dacht die directeur met mij mee. Over onvriendelijke ontvangst in Nederland gesproken!

  10. Robert zegt:

    A good-looking tomato brought me my change.

  11. Bung Tolol zegt:

    @Boeroeng het is nu rust bij die Hockey finale Nederland-Argentinie stand 3-0 voor Nederland .Het is nu buigen of barsten voor die Argentijnen ! ( Toch pintar van Bung Tolol ,zo blijven we on -topic ) 🤣

  12. BUNG HOKI zegt:

    @LAATSTE NIEUWS ! Hoki Wanita Belanda EMAS !! 👍

    • BUNG HOKI zegt:

      De Nihon no tenno Hori Hoki ( De Japanse keizer Hori Hoki ) boog als een knipmes untuk Hoki Wanta Belanda ,die goud hadden behaald en zei toen nederig met een diepe buiging ” Omedeto “” =gefeliciteerd !

  13. Boeroeng zegt:

    Sifan Hassan om ca 14.50 in de finale 1500 meter.

    • BUNG HOKI zegt:

      De enige Indische speelster van dat Hoki team ,ze was reserve bij de reserves , Toetie Tempeh uit Breda vond die buiging van die Japanse keizer/tuinkabouter maar zo zo ! Ja dat kon mijn oude kakek van 98 beter maar ja die had ook 3.5 jaar kunnen oefenen in dat Japanse “” Vakantie kamp Hara-Kiri “” 😜

  14. Adat zegt:

    @Paul van Geldere, een heel mooi en indrukwekkend verhaal, dank voor het delen.
    Wat ik eigenlijk niet begrijp is dat wij Hollanders het consequent hebben over politionele acties en Bersiap hebben…..maar het is toch gewoon de onafhankelijkheidsstrijd????
    Waarom schamen wij ons en hebben wij moeite met onze geschiedenis om toe te geven dat wij gewoon bezetters waren???? Jammer hoor,

    • Bung Tolol zegt:

      Ja Adat natuurlijk heb je gelijk maar je schreef je reactie op 7 augustus 2021 en iedereen beseft wel dat het zo is maar stel dat je die reactie niet op 7 augustus 2021 had geschreven maar op 7 augustus 1946 ! Ja dat was dan andere kue ( koek ) was je meteen opgepakt en gevierendeelt en daarna opgehangen .Trouwens dit ging zo door tot de jaren 80 daarna kwam pas het besef ,dat waren helemaal geen politionele acties ( Politionele acties met oorlogsschepen,vliegtuigen en tanks ) Nee dat was gewoon een poging die Vrijheidsstrijd van die Indonesiers te onderdrukken .De Nederlander van de jaren 40/50 dacht dat hij in zijn recht stond “” Wij Hollanders waren toch altijd goed geweest voor dit land en volk ?”” Tegenwoordig denken de Nederlanders er iets anders over .😎

      • Jan A. Somers zegt:

        “dat waren helemaal geen politionele acties ( Politionele acties met oorlogsschepen,vliegtuigen en tanks ) ” Molukse treinkapingen. Dat was geen oorlog, maar verstoring van orde en rust. Taak voor de politie dus. Maar die kon het niet aan. Dus politionele hulp gevraagd van het leger. Vandaar vliegtuigen en tanks (brencarriers van de marechaussee.) Voor oorlogsschepen was daar geen water genoeg.

        • Bung Tolol zegt:

          @Een Politionele actie is een geisoleerde militaire actie waarvoor GEEN oorlogsverklaring vereist is .De eerste keer werd die term gebruikt in 1883 .Het is een verhullende term ,die de pijnlijke realiteit van een bloedige koloniale oorlog wegmoffelt .Wist u heer Somers ,dat die Vietnam Oorlog ook onder de term politionele oorlog werd gevoerd ER was geen oorlogsverklaring van Amerika aan Noord-Vietnam .De begin tijd van die oorlog in Korea werd door die Amerikanen ook een politionele oorlog genoemd ,dat was later natuurlijk niet meer vol te houden .Dus wat was een politionele actie nou werkelijk ? Nou gewoon een MILITAIRE ACTIE zonder oorlogsverklaring .Die Vietnam oorlog was een ECHTE oorlog maar zo konden die Amerikanen het niet noemen ,daar ze dan een oorlogsverklaring nodig hadden en die hadden ze niet en zouden ze waarschijnlijk ook niet gekregen hebben .

        • R.L. Mertens zegt:

          JASomers; ‘politioneel etc,’- Politie= toezicht, controle vanwege de gemeentewet! Politioneel= vanwege(!) de politie! Nederland trachtte het wereld forum(VN) voor de gek te houden; alsof het om een politie optreden ging. Juister taalgebruik (idem verhullend)= politieel! Verhullend omdat het inderdaad om herbezetting(!) van Indië ging. Waarbij door Nederland de grootste(!) troepenmacht uit zijn geschiedenis(!) werd ingezet!
          Hoezo politioneel?
          Politioneel zoals het is gebeurd bij de treinkaping.

        • Jan A. Somers zegt:

          “door Nederland de grootste(!) troepenmacht uit zijn geschiedenis(!) werd ingezet!” Ach ja, die lui op Java deden ook zo moeilijk. Die troepenmacht van u is nooit daarbuiten geweest. Daar moesten wat door kolonel C. Giebel verzamelde voormalige Nederlandse krijgsgevangenen, ondanks hun slechte fysieke toestand, bewapenend en als KNIL-eenheden georganiseerd, de politiediensten doen. Samen met de plaatselijke Indonesische politie. Overal waar de nieuwe KNIL-compagnieën aankwamen, ruimden de Australiërs met vreugde het veld.
          Die grootste(!) troepenmacht uit zijn geschiedenis van u was in Nederland, in mijn diensttijd, normaal. In een landje, zo groot als een kwart van Java! Was dat in uw diensttijd ook?

        • R.L. Mertens zegt:

          @JASomers; ‘nooit daar buiten geweest etc.’- En die ca .150.000 uit Nederland? Na Vietnam/USA de grootste troepen uitzending over zee! En dat nb. net na de nazi bezetting!

        • Jan A. Somers zegt:

          “nooit daar buiten geweest etc” Klopt toch? Buiten Java waren ze niet nodig! Behalve lezen ook nog goed lezen! Pas daarna komt begrijpend lezen. En over begrijpen zal ik het maar niet hebben.

        • vandenbroek@libero.it zegt:

          Buiten Java waren ze niet nodig!

          Ik dacht dat het Nederlandse militairen en KNIL militairen van de Gadjah Merah eenheid huisgehouden hadden op Bali. https://www.vn.nl/bloedbaden-op-bali-2/

          Diezelfde eenheden werden daarna verplaatst naar Palembang (Sumatra) , waar de slag of moordpartij bij Palembang (eind 1946, begin 1947) plaatsvond. Het wordt eufemistisch als pre-politionele actie aangediend, waarbij een heus marineschip de Hr. Ms. Piet Hein ingeschakeld werd. De Britten zullen wel blij geweest zijn dat hun voormalig oorlogsschip bijdroeg aan de handhaving van Orde en Gezag .
          Daarnaast werden ook B-25 Mitchell bommenwerpers ingezet. Ik zie soms helicopters bij demonstraties maar bommenwerpers ter handhaving van de orde en rust? Dat heeft meer met asymmetric warfare te maken, shooting the lame duck.

          Zie link:

          https://indisch4ever.nu/2017/08/30/de-verzwegen-moordpartij-van-palembang/

        • R.L. Mertens zegt:

          @JASomers; ‘begrijpend lezen etc.’- U schreef toch; ‘die troepenmacht van u ….terwijl ik het over de overzeese troepenmacht heb uit Nederland! – Over uw bewering ‘buiten Java etc’,- Die Australiërs waren gelegerd op Celebes eo.= buiten Java(!)- zie verder @vandenBroek. – In uw diensttijd; was Indië al lang voorbij!

        • Jan A. Somers zegt:

          Klopt, Palembang en Bali liggen buiten Java. Maar ik bedoel dat enorme gebied buiten Java, dat later de Malino-gebieden werden. Stellen Bali en Palembang niets voor.
          Bommenwerpers hoeven geen bommen te werpen om effectief te zijn. Zie de treinkaping. Ook Soerabaja. Alleen al het laag overvliegen, met de nabranders vol aan is schrikwekkend. Zonder onnodige schade aan te richten. Duikt de vijand in zijn schuttersputjes, zodat ik kan optrekken.

        • Jan A. Somers zegt:

          “waarbij een heus marineschip de Hr. Ms. Piet Hein ingeschakeld werd.” Wat is daar zo bijzonder aan? Zowel voor Bali als Palembang heb je toch een schip nodig om er te komen? (net als ik een bus nodig heb om naar het ziekenhuis te gaan). En als dan de Piet Hein beschikbaar is, dan moet je die ook gebruiken. Het viel me al mee dat er geen burgerschepen van de GM werden ingezet. Dat was bij de politionele acties wel anders. Ik denk dat admiraal Helfrich bang was voor slijtage aan zijn marineschepen.
          Overigens konden we in Nederland bij de veldartillerie ook gewoon gebruik maken van marineschepen. Bij de periodieke kalibratie van de stukken zorgden marineschepen voor het plaatsen en inmeten van doelen in zee tegenover onze opstelling in de duinen. Vonden die marinemensen best leuk, eindelijk weer wat te doen.

        • Jan A. Somers zegt:

          “En die ca .150.000 uit Nederland?” Heer Mertens, zullen we daar maar ca. 125.000 van maken, volgens het Instituut voor Militaire geschiedenis?
          “Die Australiërs waren gelegerd op Celebes eo.= buiten Java(!)” Ik had het toch over de dislocatie van de troepen uit Nederland? Die zaten niet in de latere Malinogebieden. Maar dat had u al kunnen lezen. Maar wel beginnen met de Amerikaanse opmars. Waarbij MacArthur NICA gebruikte voor het binnenlands bestuur over de bevrijde gebieden buiten Java. krachtens een overeenkomst met Nederland: Civil Affairs Agreement. En na overdracht aan de Australiërs. Die dankbaar gebruik maakten van de acties van kolonel C. Giebel, die voormalige Nederlandse krijgsgevangenen, ondanks hun slechte fysieke toestand, en slechte bewapening, organiseerde als KNIL-eenheden. Overal waar de nieuwe KNIL-compagnieën aankwamen, ruimden de Australiërs met vreugde het veld. Dat die KNILlers, verspreid over dat enorme gebied, uiteraard niet opgewassen waren tegen de infiltratie vanuit Java op Zuid-Celebes en Zuid Borneo. Een klus die, mede op verzoek van de Indonesische bestuurders, moest worden opgeknapt door de mensen van Westerling, op zijn manier.
          Een beetje begrijpend lezen: Op Java, volgens u oorlog, 125.000 man, naast de bestaande KNIL-eenheden. Te vergelijken met Nederland, een kwart van Java, vredestijd, 100.000 man. Dan stelt die 125.000 man in uw oorlogstijd toch niet zo veel voor, vergeleken met 100.000 man in Nederland in vredestijd?

      • Adat zegt:

        @Bung Tolol, ik denk dat zolang wij Hollanders niet onze eigen geschiedenis onder ogen durven zien en toegeven dat wij een aantal zwarte bladzijden hebben in onze geschiedenis wij nooit een éénheid zullen worden. Niet voor niets barsten er nu pas discussie los die wij liever uit de weg gaan of niet willen voeren…. Wij wijzen liever naar anderen………Zelfs mijn generatie geboren in de jaren 60/70.

    • Boeroeng zegt:

      Als je het over bezetters spreekt dan moet je dat doen in de context van de Nederlandse staat. Of de vinger wijzen naar het hele Nederlandse volk die met die staat meegaat of actief steunt.

      De schrijver benoemt de bersiapperiode. Dat is het najaar 1945.
      Hij bedoelt niet de hele periode van onafhankelijkheidsstrijd, Indonesische revolutie, koloniale oorlog, herbezettingsoorlog, hoe je de periode aug 45-dec 49 ook wilt noemen.
      Hij was kind eind 1945 , geboren en getogen daar.
      Je kunt hem niet in het vakje bezetter plaatsen. Als je dat doet, dan is er een ondertoon van ” hij heeft geen recht daar aanwezig te zijn ” of “hij onderdrukt de rechtmatige bewoners”

  15. Bung Tolol zegt:

    JAAAAAAAAAAAAAAAAA ! Die vluchtelinge uit Ethiopie ,nu dus uitkomende voor Belanda heeft het geflikt EMAS ! Goud ! op de 10 kilometer ! 👍👍👍👍👍👍👍

    • Bung Tolol zegt:

      Op Indisch4ever stond het nieuws van die gouden plak van Sifan Hassan al na 30 seconden op de site ! Op Google nieuws pas na 15 minuten en ook op de medaillestand pas na een kwartier .Het was ook een bloedstollende race ! Op de laatste 200 meter kwam Sifan Hassan als een raket te voorschijn ,10 kilometer in minder dan 30 minuten !

      • vandenbroek@libero.it zegt:

        Ik dacht dat Nederlandse journalisten niet dieper in de strondprut konden zakken maar de AD-journalist Hidde van Warmerdam die Sifan Hassan na afloop interviewde was grensverleggend bezig en snakte naar adem. Of ze “Snollebollekes” kende!!! Is dat een vraag bij de inburgeringskunde? Sifan was te beleefd (geen Nederlandse eigenschap) om te zeggen: “de volgende vraag graag” en de journalist volledig links laten liggen in zijn strontgeur. Sifan Hassan heeft wel 3 medailles op de OS gewonnen, 3!!!!

        Hoe moet je als VOLwaardige Nederlanders overkomen? Ik kan toch aan die journalist vragen wie de man van Jacoba van Beieren was. Slaat toch helemaal en helemaal nergens om. Waarom sturen zie de man niet naar Auschwitz. dan wil ik best weten wat voor “andere” vragen hij zal stellen. Komt het ooit goed met de Nederlandse journalistiek, het “Journaille”.

        Hidde van Warmerdam hoeft niet bang te zijn dat ik zijn krant ooit in het buitenland zal kopen, ook niet in Nederland.

        • Bung Tolol zegt:

          Ja tenenkrommend interview van die Hidde Warmerhoofd ,hoe haalt hij het in zijn ( warme ?) hoofd zo,n infantiele ,debiele a-sociale vraag te stellen aan een groot atlete ! Hier in Nederland schieten ze de weinige goede journalisten dood op straat ( Peter.R.de Vries ) en die slampampers ,die zich journalist noemen zoals Hidde laten ze gewoon leven ! Een afstand lopen van 10 kilometer in ietsje minder dan 30 minuten ,komt neer op een snelheid van 20 kilometer per uur .Die Sifan loopt sneller dan ik fiets ! En na 10 kilometer stort ik met fiets en al in elkaar maar Sifan moet nog eerst met die achterlijke journalist afrekenen .😜😂🤣 Trouwens ook nog eens schandalig dat ze over dat prijzengeld : 30.000 euro voor een gouden medaille ,een zware belasting aanslag krijgen + 60% belasting .Waarin een klein land “” groot “” is .Gelukkig moet Sifan het hier niet van hebben ,haar sponsors bezorgen haar wel de miljoenen ! Dat kleine land bleef overigens wel zijn grote broers ,de Duitse bierworsten ,die Italiaanse Spaghetti vreters en die Franse wijn slurpers voor op de medaillespiegel !! …………………………..p.s waar bleven die sportmensen uit Indie ? Ethiopie,Suriname en de Antillen deden het zeer goed maar geen Indo of Molukker te bekennen ! Kan de heer van den Broek hier even onderzoek naar doen ? Volgens dhr Somers staan die mensen uit Indie nog bij het bushokje te wachten , bus richting Tokio en maar wachten en maar wachten ……………………

  16. Indorein zegt:

    Een goed en aangrijpend verhaal over de persoonlijke ervaringen van een Indo.
    En wat doet “het panel” ??
    (i.c.: dat zijn de heren die altijd weer terugkomen op onze foute geschiedenis en zij die dat met verve verdedigen aangevuld met enigen die iets volstrekts anders neerpennen).
    Ja, dat panel gaat weer volstrekt voorbij aan wat deze meneer van Geldere aan persoonlijk leed heeft ervaren en dat hij kennelijk aan ons wil vertellen.
    Ik lees weer voor de (100.000 ste ????) zoveelste keer weer dezelfde redenaties en feiten en weerleggingen.
    Jammer!

    Ik vraag mij af, of er tussen de “panelleden” wel personen zitten, die enig medemenselijk gevoel kunnen opbrengen voor iemands persoonlijke leed. Wellicht een ijdele hoop!

    In het verhaal van deze heer van Geldere lees ik niet wie er goed of fout was. Ik lees een verhaal, dat ik ken van wat er ook in mijn familie gebeurde. Geen politiek juiste of onjuiste beslissingen e.d. maar persoonlijk leed dat een burger hierdoor overkwam terwijl hij er niets aan kon doen wat er boven hem (ofwel: zonder hem) werd besloten maar waarvan hij wel de dupe werd.

    • Jan A. Somers zegt:

      Ik vind het wel meevallen hoor. Elk mens met eigen ervaring over de Japanse bezetting en bersiap heeft een eigen verhaal. Met daarnaast al die verhalen van horen zeggen, al dan niet vervormd. Onderling met kleine en grote verschillen. Vaak niet eens feitelijke verschillen, maar verschillen in perceptie en verwerking. Dat zijn persoonlijke gebeurtenissen! Dat heeft niet te maken met het voorbijgaan aan de ervaringen van de heer van Geldere. Ik zie het als aanvullingen op mijn eigen ervaringen, en mijn eigen kijk op de gebeurtenissen uit die tijd. Die tijd was vol met veranderingen. Verschillend van plaats tot plaats, en in de tijd. En uiteraard de persoonlijke verschillen in perceptie. Wat word ik toch uitgelachen over mijn zeephandeltje en mijn werk op de melkerij. En de gymnasiumstudie in het kamp van mijn broer. En de gistfabriek in het kamp van mijn latere eerste baas bij TNO. En dan mijn onbeantwoorde vragen over het in leven blijven van buitenkampers. Zo hobbelen we maar voort in onze bubbel. Verhalen rond het buigen.

    • RLMertens zegt:

      @Indorein; ‘medemenselijk gevoel etc.’- Die wordt in de meeste persoonlijke ervaringen nimmer gedeeld met de medemens; de Inlander! nb. Het volk van onze afkomst! Wel eens afgevraagd hoe zij ons Indië hebben ervaren? -In die Japanse periode stierven meer dan 4 miljoen Indonesiërs van de honger. In de strijd voor hun onafhankelijkheid vielen meer dan 200.000 slachtoffers! Door mechanische oorlogsmisdaden; beschietingen, bombardementen op desa’s , kampongs verloren 7000.000(!) huis en haard. Velen van hen, die alles verloren hadden; geld, kleding, voeding vervielen in de bedelstaf! Geen Nederlandse instantie, die zich toen het lot van hen aantrok! – lees: Limpach; De brandende kampongs van gen.Spoor – Ook een stukje geschiedenis; ‘goed of fout’ wat mi. bij die persoonlijke verhalen/leed hoort.

      • Indorein zegt:

        @ .. de medemens; de Inlander! nb. Het volk van onze afkomst!@:

        Natuurlijk weet ik van de ene zijde van mijn afkomst, die verloochen ik ook niet, waarom zou ik?
        Maar daar gaat het hier in het verhaal van van Geldere helemaal niet om.
        U leest het of niet goed of helemaal niet, ik denk het laatste. Van Geldere vertelt wat hem als persoon is overkomen. U reageert daar op met politiek. Politiek is per definitie onmenselijk en zonder enig medemenselijk gevoel. Politiek bekommert zich niet om persoonlijk leed (van wie dan ook , of van welke zijde dan ook).

        Het zou u sieren als u soms ook wat medemenselijk gevoel zou tonen. U reageert als een robot, geen enkel gevoel maar slechts opsommen van feiten. Daar wordt een mens niet gelukkiger van.
        Uw politieke historische stellingname is mij na al uw redenaties intussen wel genoeg bekend. Tot op heden heb ik gemist of u wel een mens bent met een ziel, die gevoel kan opbrengen voor zijn medemens los van een politieke of historische overtuiging.

        • Bung Tolol zegt:

          @Indorein ,Niet alle lezertjes van Indisch4ever over 1 kam scheren Pak Indorein ! Lees b.v deze reactie op 1 augustus 2021 om 22;55 uur ,dus helemaal naar boven scrollen .De auteur is : Moi .😎

        • Hans Boers zegt:

          Bungkie, de heer Indorein scheert niet allen over één kam. Het is de heer Mertens die hij aanspreekt en waarin hij gelijk heeft omdat tot in den treure de heer Mertens zijn grijs gedraaide grammofoon plaat (78 toeren nog wel) nog grijzer probeert te maken dan het al is…te pas en te onpas

          Take it easy, take a Sisi..Ik ga mijn diyarusu sturu nu oppoetsen, daarna moksi alesi maken. Krijg dadelijk bezoek en dat ding zit onder het stof. Fijne dag Bung.

        • R.L. Mertens zegt:

          @Indorein; ‘voor zijn medemens etc.’- Dat is juist mijn insteek om(als mens met ziel!) ook die andere kant van onze historie onder aandacht te brengen. Ik heb nl. dezelfde ervaringen( Japanse bezetting, revolutie etc.) meegemaakt als hr. van Geldere. Echter als ‘buitenkamper’; vernederd, uitgescholden; Belanda tai etc. Maar ook geholpen.- Ik miste juist bij hem; die andere medemensen, die ook in die periode hebben geleden. Zelfs erger! – Zie straks al die 15 augustus herdenkingen….

        • R.L. Mertens zegt:

          @HansBoers; ‘in den treure etc.’- Ach, mijn plaat wordt veelal niet gepruimd door hen, die aan een trauma lijden; vernederd te zijn geworden door Japanse bewakers; ten overstaan van de Inlanders/bedienden, koelies ea, Vandaar de titel; buigen en nog eens buigen! Maar ja, ‘hoogmoed komt voor de val’. Oftewel; ‘ondergang en ellende zijn de onvermijdelijke gevolgen van trotsheid’. Oorzaak en gevolg!

        • Jan A. Somers zegt:

          “vernederd te zijn geworden door Japanse bewakers; ” Op de ijsfabriek en de Japanse melkcentrale kregen we vaak wat bosjes diepvries vis van ze. Ik zag er kennelijk uit als een kneusje.
          U lijdt wel erg hè onder het slechte gedrag van uw (voor)ouders? Dat ze zich zo hebben misdragen tegenover die inlanders (met kleine i). Als u weer eens in Indië bent ga dan even in Jakarta naar Jalan Pegangsaan 56 Timur. Diep buigen, uw tranen wegvegen, en uw persoonlijke excuses aanbieden voor het leed dat u en de uwen hebben toegebracht aan al die inlanders. Het kan best zijn dat u door een broeder van de GGZ wordt plat gespoten. Met als voordeel dat u dan meteen bij de psycholoog bent. Vast wel in Nederland opgeleid, kunt u gewoon Nederlands mee spreken.

        • Jan A. Somers zegt:

          Meneer Mertens: Sorry voor ‘Indië’ Ik was met mijn gedachten bij die straat.

      • Jan A. Somers zegt:

        ” in de meeste persoonlijke ervaringen nimmer gedeeld met de medemens; de Inlander! nb.” Zowel in de hotels waar we verbleven, als de restaurants, als de taxichauffeurs, vroegen ze mij naar mijn vroegere leven in Indië. Geanimeerde gesprekken! Werd daarbij verwezen naar overblijfselen van ‘vroeger’. Ook bij bezoeken aan mijn vroegere school, de kerk waar ik misdienaar was. Moest beslist naar een vroegere klasgenoot op bezoek. Op Kembang Kuning werd ik geholpen naar het zoeken van de bersiapslachtoffers in mijn familie. Maar ze wisten ook niet of mijn Madoerese grootmoeder in een van de vele naamloze verzamelgraven in het vak Pujon zou kunnen liggen. Ze hadden het dan over een wilde orgie van moorden. Maar volgens mij ook van horen zeggen.

        • R.L. Mertens zegt:

          @JASomers;’geannimeerde gesprekken etc.’- Heeft u ooit een Indonesiërs meegemaakt, die bij een kennismaking/gesprek meteen zijn woede over het ondergane verleden uitspreekt? Zoals al eerder door mij verteld; mijn eerste komst naar Indonesië, na 35 jaar 1980; hotel Homan, Bandoeng bij het uitstappen uit de bus; toen een oude Indonesiër mij in het Nederlands aansprak. Ik reageerde met; ‘Oh Pah, hoe vindt u het, dat wij Nederlanders nu terug komen?’ Zijn antwoord; hij keek mij recht in de ogen; ‘ach, Njo ik ben blij, dat je terug(!) gekomen bent; selamat datang’. Mijn vacantie; 30 dagen Java-Bali kon niet meer stuk! – Maar waag het niet, op z’n Hollands(!), hen te vertellen wat voor groots wij daar verricht hebben…..!

        • Jan A. Somers zegt:

          “Heeft u ooit een Indonesiërs meegemaakt, die bij een kennismaking/gesprek meteen zijn woede over het ondergane verleden uitspreekt?” Nee hoor. Niet meteen, ook niet later. Mijn (eerste) taxichauffeur in Surabaya wist precies het verband te maken tussen mijn geboorte in Soerabaja, en mijn hotel in Surabaya. En de koster van onze kerk in Surabaya troonde mij direct mee om te laten zien hoe goed ze hiervoor hadden gezorgd. Haalde nog de oude toga’s en superplies uit de kast. En de kerkelijke registers. En de huidige bewoners van mijn geboortehuis lieten zien wat zij allemaal hadden veranderd. En opnieuw toen jaren later mijn oudste dochter daar met haar drie dochters op bezoek kwamen. Maar ja, we spraken dan ook geen Hollands, maar een mengelmoes van pasarmaleis, B.I. en Engels.
          “wat voor groots wij daar verricht hebben…..!” Hoefde ook niet. Je kocht gewoon een kaartje, en stapte in de trein die er al lag in de tijd dat wij daar van alles hebben verricht.. En samen met de opzichter wandelen langs die verschrikkelijk oude irrigatiewerken met stuwdammen. En de ontvangst in de school uit die tijd, nog steeds concordant met Nederland! En Selecta, precies zoals dat was in mijn tijd. Zelfs met de oude springplanken, douches en glijbaan. En mijn geboorteakte in het gemeentehuis uit mijn tijd
          Maar ja, ik was als buitenkamper dan ook nooit ” vernederd, uitgescholden; Belanda tai etc.” Op de melkerij waren de baas met zijn vrouw, en ik de enige niet-Indonesiërs. En bij de ijsfabriek kreeg ik altijd een bosje bevroren vis toegestopt.

  17. Bung Tolol zegt:

    @ Hans Boers : Beste Hans ik reageer niet op de reactie van Indorein van 12 augustus 2021 0m 9.57 uur ,die was inderdaad gericht op de heer M .Nee ik reageer op de reactie van Pak Indorein van 11 augustus om 11.43 uur ,die was wel degelijk gericht op de vaste lezers van I4e ,nou heeft hij daar wel een punt in maar die afwijkende reactie heeft Pak Indorein helemaal gemist .Tjonge jonge wat een soesah ! Ach verder goed met je Hans ? Nee een Sisi komt mijn huis niet in ,wel koningin SISI maar ik serveer alleen alcohol ,ook koffie en teh zijn verboden di dalam rumah saya ! Salam dari ibu kota Amsterdam ! 😁😎😁

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.